بَايِعُونِي عَلَى أَلَّا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلَا تَسْرِقُوا، وَلَا تَزْنُوا
اسلام > Fa > حدیث > ایمانیات و اندرزها > بَايِعُونِي عَلَى أَلَّا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلَا تَسْرِقُوا، وَلَا تَزْنُوا
راوی حدیث: بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
صحیح است
به‌روزرسانی در 27 اکتبر 2026 ساعت 14:02
📖 2 دقیقه مطالعه
متن حدیث: بَايِعُونِي عَلَى أَلَّا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا،…
توضیح حدیث: بَايِعُونِي عَلَى أَلَّا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا،…
عبادة بن صامت رضی الله عنه - که از شرکت‌کنندگان در غزوهٔ بزرگ بدر و از سران قومش بود که در شب عقبه در منا برای بیعت و یاری رسول خدا صلی الله علیه و سلم پیشگام شد - روایت کرده است که روزی، هنگامی که پیامبر صلی الله علیه و سلم پیش از هجرت در مکه بودند، در میان اصحابشان نشسته بودند و از آنان خواستند که بر اموری با ایشان پیمان ببندند: اول: در عبادت الله چیزی را شریک نگردانند، هرچند اندک باشد. دوم: دزدی نکنند. سوم: مرتکب عمل زشت زنا نشوند. چهارم: فرزندانشان را نکشند؛ پسرانشان را از ترس فقر یا دخترانشان را از ترس ننگ. پنجم: دروغی را که میان دست‌ها و پاهایشان می‌سازند، نیاورند، زیرا بیشتر کارها با این دو انجام می‌شود، هرچند سایر اعضا نیز مشارکت کنند. ششم: از پیامبر صلی الله علیه و سلم در کار نیک نافرمانی نکنند. پس هر کس از آنان بر پیمان ثابت قدم ماند و به آن پایبند بود، پاداشش بر خداست. و هر کس چیزی از آنچه ذکر شد - غیر از شرک - را انجام داد و در دنیا با برپایی حد بر او مجازات شد، پس آن کفاره‌ای برای اوست و با آن، گناه ساقط شده است. و هر کس چیزی از آن را انجام داد سپس خداوند او را پوشاند، پس کارش با خداست؛ اگر بخواهد از او درمی‌گذرد و اگر بخواهد او را مجازات می‌کند. پس همهٔ حاضران بر آن [امور] با ایشان بیعت کردند.
عبرت‌ها: بَايِعُونِي عَلَى أَلَّا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا،…
- بیان آنچه بیعت اول عقبه در مکه، قبل از آنکه جهاد بر آنان فرض شود، در بر داشت.
- سندی گفته است: این سخن ایشان که فرمودند: «در کار نیک»: پوشیده نیست که همه‌ی اوامر ایشان نیک است و خلاف آن از ایشان تصور نمی‌شود. پس این سخن «در کار نیک» برای تذکر به علتِ واجب بودنِ طاعت است و بر این است که طاعت از مخلوق در غیر کار نیک وجود ندارد، و شایسته است طاعت در کار نیک در بیعت شرط شود، نه به طور مطلق.
- محمد بن اسماعیل تیمی و دیگران گفته‌اند: کشتن را به فرزندان خاص کرده است؛ زیرا آن هم قتل است و هم قطع رحم، پس توجه به نهی از آن مؤکدتر است. و به این دلیل که این فعل در میان آنان شایع بود، و آن زنده به گور کردن دختران و کشتن پسران از ترس تنگدستی بود. یا آنان را به طور خاص ذکر کرده است؛ زیرا کودکان توانایی دفاع از خود را ندارند.
- نووی گفته است: عمومیت این حدیث با این سخن خداوند متعال تخصیص خورده است: {إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ} (همانا الله شرک ورزیدن به خود را نمی‌آمرزد)، پس مرتد هرگاه بر ارتدادش کشته شود، این کشته شدن برایش کفاره نخواهد بود.
- قاضی عیاض گفته است: بیشتر علما بر این نظرند که حدود، کفاره هستند.
موضوعات :
ایمانیات و اندرزها
· توبه
· فضائل و آداب
بسم الله الرحمن الرحيم
سه‌شنبه 15 جمادی الاول
الثلاثاء 15 جمادى الأولى
لا إله إلا الله
هیچ معبودی جز الله نیست