پسر و میراثبر داوود، سلیمان پیامبری و پادشاهی را دریافت کرد: زبان پرندگان را درمییافت و لشکرهایی را فرمان میداد که جن و انس و طیور هر یک در جای خویش بودند. در وادی مورچگان، از هشدار کوچکترینشان لبخند زد و از الله شکری خواست که تا مقام شایستگان پایدار بماند (سوره نمل، 17-19). چون دوستی اسبان یادش را تا غروب نگه داشت، از آن دست کشید و فرمانرواییای بیهمتا خواست؛ باد مرکب او شد (سوره ص، 30-40). بهرهمند، بنده میماند.
روز 19 رمضان 1448: پنجشنبه 25 فوریه 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
میراثی که از پدر گرفت میراث مال نبود: پیامبر صلی الله علیه وسلم تصریح کرد که پیامبران چیزی به ارث نمیگذارند و مالشان صدقه میشود. سلیمان پیامبری و پادشاهی را به ارث برد، درک زبان پرندگان را، و لشکرهایی منظم را که جن و انس و طیور در صف میپیمودند. در گذر از وادی مورچگان، هشداری را شنید که مورچهای به جمعیت خویش داده بود، از شادی خندید و دعایی بر زبان آورد که رنگ روز را میدهد: شکری که پایدار میماند، کارهایی مقبول، و همجواری با بندگان شایسته در پایان.
و برای سلیمان سپاهیانش از جن و انس و پرندگان جمعآوری شدند و [برای رژه] دسته دسته گردیدند. تا آنگاه که به وادی مورچگان رسیدند. مورچهای [به زبان خویش] گفت: «ای مورچگان، به خانههایتان داخل شوید، مبادا سلیمان و سپاهیانش -ندیده و ندانسته- شما را پایمال کنند.» [سلیمان] از گفتار او دهان به خنده گشود و گفت: «پروردگارا، در دلم افکن تا نعمتی را که به من و پدر و مادرم ارزانی داشتهای سپاس بگزارم، و به کار شایستهای که آن را میپسندی بپردازم، و مرا به رحمت خویش در میان بندگان شایستهات داخل کن.»
قرآن 27:17-19
سپس ماجرای اسبان تیزرو که در هنگام غروب بر او عرضه شدند: دوستی اسبان او را تا سرِ غروب فرو برد، تا آنجا که یاد پروردگار از دست رفت. بیدرنگ از آن دست کشید، عرق ساقها و گردنهای مرکبهایش را گرفت، سپس آمرزش و فرمانرواییای خواست که هیچ جانشینی به آن نرسد. الله بادی فرمانبردار را مسخر او کرد که به فرمان سادهاش به هر سرزمینی برمیبردش، و جنیان ساختمانپرداز و غواص را؛ عطا بیحساب اعلام شد، به انتخاب بخشیدن یا نگه داشتن، با نزدیکی وعدهشده در بازگشت.
و سلیمان را به داوود بخشیدیم. چه نیکو بندهای. به راستی او توبهکار [و ستایشگر] بود. هنگامی که [طرف] غروب، اسبهای اصیل را بر او عرضه کردند، [سلیمان] گفت: «واقعاً من دوستی اسبان را بر یاد پروردگارم ترجیح دادم تا [هنگام نماز گذشت و خورشید] در پس حجاب ظلمت شد.» [گفت: « اسبها] را نزد من باز آورید.» پس شروع کرد به دست کشیدن بر ساقها و گردن آنها [و سرانجام وقف کردن آنها در راه خدا]. و قطعاً سلیمان را آزمودیم و بر تخت او جسدی بیفکندیم؛ پس به توبه باز آمد. گفت: «پروردگارا، مرا ببخش و مُلکی به من ارزانی دار که هیچ کس را پس از من سزاوار نباشد، در حقیقت، تویی که خود بسیار بخشندهای.» پس باد را در اختیار او قرار دادیم که هر جا تصمیم میگرفت، به فرمان او نرم، روان میشد. و شیطانها را [از] بنّا و غواص، تا [وحشیان] دیگر را که جفت جفت با زنجیرها به هم بسته بودند [تحت فرمانش درآوردیم]. [گفتیم:] «این بخشش ماست، [آن را] بیشمار ببخش یا نگاه دار.» و قطعاً برای او در پیشگاه ما تقرّب و فرجام نیکوست.
قرآن 38:30-40
در بیتالمقدس که آن را نوسازی کرد، به گفته حدیث سه خواسته به دست آورد: داوری موافق داوری الله، داده شد؛ فرمانرواییای یگانه، داده شد؛ و پاکی از گناه برای هر که با نیت تنها نماز به سوی او روان شود، برای امت امیدشده. مرگش از جنیان پنهان ماند: تکیه بر عصایش در محراب، جان سپرد، و جانداری از زمین که چوب را میجوید به کارگران رساند که همه این مدت در خدمت مردهای بودند.
دو ساعت، روزهدارِ روز 19 را در این ماه هدایت میکند. نخست ساعتِ شکر است: در دم افطار، خوراکی فراوان سپاسی آشکار میطلبد، زیرا سلیمان نشان میدهد که اوج نعمتها و قدردانی میتوانند با هم باشند. دوم ساعتِ یاد است: نگذاشتن هیچ نعمتی نمازی را ببلعد، هرچند مشروع باشد؛ ماجرای اسبان هشدار میدهد که حتی شوقی زیبا هم میتواند ضروریات را به پس مرزها بزند. مادرش، پرستندهای شایسته، توصیه میکرد شب را بیدار ماندن، زیرا خواب فراوان بنده را در روز قیامت تهیدست میکند. و وعدهای هر گذشتی که از بیم الله شود پشتیبانی میکند: هیچ برای او رها نمیشود مگر آنکه بهترش را بدهد.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37