در جهانی که تقریباً همه بتها و کواکب را میپرستیدند، ابراهیم از جوانی در راه راست بود، پیامبر فرستاده شد و سپس در میانسالی دوست صمیمی خدا شد. با آنکه شاه جدال کرد، بتها را شکست و از آتشی که برافروختند سالم بیرون آمد. خداوند او را پیشوای مردم قرار داد (سوره بقره، 124) و نبوت را در نسلش نهاد. روزهدار از این قصه اعتماد میگیرد: کسی که خدا را دارد به هیچ چیز دیگر نیازمند نیست.
روز 7 رمضان 1448: شنبه 13 فوریه 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
زمین تقریباً بهتمامی در پرستش کواکب و بتها فرو رفته بود؛ به گفته متن تنها ابراهیم و همسرش و برادرزادهاش لوط بر حق بودند؛ خانوادهای کوچک در برابر جهانی بتپرست. خداوند از جوانی راه راست را به او داد، او را پیامبر خود ساخت، سپس در میانسالی و پیری دوست صمیمی خویش برگزید. در برابر فرمانروایی آسمانها و زمین که به او نشان داده شد، او را شناخت که هدایت میکند، نه ستارهای که خاموش و نابود میشود. شاهی که با او جدال کرد، با تکیه بر فرمانرواییای که خدا به او داده بود، هیچ وزنی نداشت: ابراهیم پروردگارش را یگانه کسی نشاند که جان میدهد و میستاند.
در غیاب قوم بر بتها نقشه کشید، آنها را تکهتکه کرد و بزرگترینشان را برپا گذاشت تا پرسش به سوی گناهکاران راستین بازگردد. آتشی بزرگ برافروختند؛ آتش به فرمان بلندترین، خنک و بیآزار شد، ناتوان از رساندن تنِ برگزیده خدا؛ همان آتشی که برافروخته بودند برایش سرد و سلامت شد. سپس به شام و مصر هجرت کرد، برادرزادهاش لوط به او ایمان آورد، و مهمانانی انتظارناخواسته در پیریاش بشارت پسری دادند؛ بشارتی که بیشک و بیزمزمهای پذیرفت.
گفتند: «اگر کاری میکنید، او را بسوزانید و خدایانتان را یاری دهید.» گفتیم: «ای آتش، برای ابراهیم سرد و بیآسیب باش.»
قرآن 21:68-69
خداوند این دوستی را با آزمونی کامیاب مهر نهاد: او را با کلماتی محکم و تمام تأیید کرد و بار هدایت مردم بر دوشش گذاشت، با وعده اینکه پیشوایی و نبوت در نسلش جاری شود، جز ستمکاران؛ پیمانی که به بیدادگران نمیرسد. رتبهاش یکتا و بیهمتا میماند: پیامبر فرمود که ابراهیم در مقامی ایستاده است که همه آفرینش آرزوی رسیدن به آن را دارند (به روایت مسلم). هر نبوتی که پس از او فرستاده شد از نسل او برخاست: دو پسر، اسماعیل سپس اسحاق، و از هر یک ملتی از پیامبران.
و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتی بیازمود، و وی آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: «من تو را پیشوای مردم قرار دادم.» [ابراهیم] پرسید: «از دودمانم [چطور]؟» فرمود: «پیمان من به بیدادگران نمیرسد.»
قرآن 2:124
دوستی خدا با فرمان دادن به دست نمیآید، ساخته میشود: راه راستی در جوانی، دلیری در دعوت، صبر در آزمون، سپس نزدیکی و دوستی. این روز روزه دعوتی است به همان مسیر. یک اطاعت پنهان برگزین که کسی نبیند و نداند، و بر آن پایدار بمان: آنجا اعتماد دوطرفه زاده میشود، مانند هر پیوند دوستی راستین؛ و این مسیر، هر روز رمضان یک پله برای تو دارد. وقتی تشنگی یا خستگی بالا میگیرد، دل را به کسی بازگردان که برای دوستش آتش را خنک و آرام کرد؛ هیچچه به تو میرسد از تدبیر او بیرون نیست. پیش از افطار، چند دقیقه را به خواستن از او اختصاص بده: ابراهیم همه چیز را با دعا بنا کرد، و مشهورترین دعایش در نسل تمام او اجابت شد.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37