هرکس به اندازه ی ذره ای کبر در قلب داشته باشد، وارد بهشت نمی شود.

از ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هرکس به اندازه ی ذره ای کبر در قلب داشته باشد، وارد بهشت نمی شود». این حدیث از جمله احادیث وعید می باشد و بر مبنای دلایل شرعی نیاز به تفصیل دارد؛ با این توضیح که هرکس کبر و غرور در قلبش باشد، یا تکبر وی در برابر حق و به علت نارضایتی از آن است که در این صورت کافر بوده و برای همیشه در دوزخ می باشد و وارد بهشت نمی شود. چنانکه الله متعال می فرماید: «ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ» [محمد: 9] «زیرا آنچه را الله نازل كرده است نپسندیدند؛ پس الله اعمال شان را تباه نمود». و اگر تکبر وی در برابر مخلوقات باشد و خود را از دیگران برتر و بهتر بداند، اما از عبادت الله روی نگرداند و در ادای آن تکبر نورزد، باز هم این وعید شامل او می شود؛ به این صورت که از اولین کسانی نخواهد بود که وارد بهشت می شوند.

زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم این حدیث را بیان می کند، مردی می گوید: ای رسول خدا، کسی دوست دارد لباس و کفش خوب بپوشد، آیا این مصداق کبر و تکبر است؟ بنابراین رسول الله صلی الله علیه سلم می فرماید: «الله زیباست و زیبایی را دوست دارد». الله در ذات و در افعال و در صفات و هر آنچه از او صادر می شود، زیباست و قبح و زشتی در او راه ندارد. و اینکه می فرماید: «زیبایی را دوست دارد» یعنی زیبا نمودن را دوست دارد؛ اینکه انسان در لباس پوشیدن و کفش پوشیدن و در هیئت ظاهری و تمام امورش آراسته باشد. چون زییایی باعث جذب قلب ها می گردد و انسان را محبوب دیگران می کند بر خلاف زمانی که لباس یا موهای زشتی داشته باشد.