اسلام > Fa > حدیث > فضائل و آداب > بنده سخنی در جهت رضايت الله متعال می گويد که توجه چندانی بدان ندارد اما به موجبِ آن الله م…
هر دو روایت آن صحیح استبهروزرسانی در 27 اکتبر 2026 ساعت 14:02
📖 1 دقیقه مطالعهعن أبي هريرة، عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «إن العبد لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من رِضْوَانِ الله تعالى ما يُلْقِي لها بَالًا يَرْفَعُهُ الله بها درجاتٍ، وإن العبد لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من سَخَطِ الله تعالى لا يُلْقِي لها بَالًا يَهْوِي بها في جهنم».
وعن أبي عبد الرحمن بلال بن الحارث المزني رضي الله عنه : أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «إن الرجل لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من رِضْوَانِ الله تعالى ما كان يظن أن تبلغ ما بَلَغَتْ يكتب الله له بها رِضْوَانَهُ إلى يوم يَلْقَاهُ، وإن الرجل لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من سَخَطِ الله ما كان يظن أن تبلغ ما بَلَغَتْ يكتب الله له بها سَخَطَهُ إلى يوم يَلْقَاهُ».
بنده سخنی بر زبان می آورد که رضایت الله متعال را به دنبال داشته و الله متعال آن را دوست دارد؛ این سخن می تواند نصیحت و خیرخواهی و راهنمایی و آموزش باشد. و گمان نمی کند این سخن به جایی برسد که می رسد و رضایت الله متعال را به دنبال داشته باشد و الله متعال به سبب آن درجات او را بالا ببرد؛ همچنین سخنی را بر زبان می آورد که خشم الله متعال را به دنبال دارد مانند غیبت و سخن چینی و تهمت؛ که به سبب آن در روز قیامت در جهنم سقوط می کند.
موضوعات : آداب شرعى · آداب سخن و سكوت · فضائل و آداب