بارالها مرا هدایت کن و در مسیر راست و مستقیم قرار ده. و با ذکر هدایت، هدایت کسی را مد نظر …

پیامبر صلی الله علیه وسلم علی بن ابی‌طالب رضی الله عنه را امر می‌کند که الله را به دعا بخواند و از او چنین بخواهد که: «بارالها مرا هدایت کن» و راهنمایی و ارشادم کن «و حرکت در مسیر مستقیم عطا کن»، مرا توفیق ده و در همهٔ امورم در مسیر راست و مستقیم قرار ده.

هدایت یعنی: شناخت حق به شکل تفصیلی و اجمالی و توفیق پیروی از آن در ظاهر و باطن.

السَّداد: عبارت است از توفیق و حرکت در مسیر راست و مستقیم در همهٔ امور، چنانکه همواره در مسیر درست و حق ‌باشد؛ و این همان راه مستقیم در گفتار و کردار و اعتقاد است.

و چون امر معنوی از طریق امری محسوس بهتر درک می‌شود، وقتی این دعا را می‌گویید به یاد داشته باشید که «هدایت یعنی هدایت تو به راه درست». پس هنگامی که درخواست هدایت می‌کنید هدایتی مانند هدایت و مسیریابی مسافر را در دل داشته باشید که از راه خود به راست و چپ منحرف نمی‌شود، تا از گم شدن در امان بماند و سالم و سریع به مقصدش برسد.

«و از سداد، حرکت راست و مستقیم تیر را در نظر داشته باشید». می‌بینید که هنگام پرتاب تیر، چه سریع و مستقیم به سمت هدف می‌رود و به آن اصابت می‌کند. تیرانداز اگر قصد زدن هدفی را داشته باشد، مستقیم به سمت آن شلیک می‌کند، پس شما هم در نظر داشته باشید که حرکتی راست و مستقیم همچون حرکت راست و مستقیم تیر از خداوند بخواهید و در دعای‌تان اوج هدایت و نهایت توفیق حرکت در مسیر مستقیم را بخواهید.

پس این معنا را در دل بیاورید تا توفیق حرکت در مسیر مستقیمی که می‌خواهید، همچون پرتاب تیر و حرکت آن در مسیر مستقیم باشد.