ای عبدالله، مانندِ فلانی نباش که نماز شب می خوانْد، ولی پس از مدتی آن را ترک کرد.

رسول الله صلی الله علیه وسلم عبدالله بن عمر رضی الله عنه را از ترک نماز شب مانند فلان کس، بر حذر می دارد و اسم او را نمی برد تا پرده پوشی رعایت شود. و شایسته ی هر مسلمانی است که از افراط در عبادت پرهیز کند و خود را مکلف به طاعاتی نکند که از توانش خارج است؛ وگرنه دین بر او غلبه می کند چون دارای اعمال و طاعات زیادی می باشد و پایان کار او ناتوانی و بریدن است. چون الله متعال با رحمت و آسانگیری بر بندگانش، وظایفی را در وقت های مختلف واجب کرده است؛ و چون انسان تصمیم بگیرد، عمل وی مداوم می شود و می تواند با درنگ و آسانی از پس ادای همه ی حقوق برآید؛ حق الله و حق نفس و حق خانواده و حق دوستان؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إنَّ أَحَبَّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ أَدْوَمُهَا وَإِنْ قَلَّ»: «محبوب ترین اعمال نزد الله متعال، عملی است که مداوم و همیشگی باشد، هرچند اندک باشد». بنابراین شایسته هر مسلمانی است که برنامه ی ایمانی شبانه ای به اندازه ی توان خود داشته باشد.