Διαβάστε το Χισμπ 14 του Κορανίου

۞ إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ ٱلَّذِينَ يَسْمَعُونَ ۘ وَٱلْمَوْتَىٰ يَبْعَثُهُمُ ٱللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ﴿٣٦﴾

Πράγματι, θα ανταποκρίνονται (στο κάλεσμά σου) μόνο εκείνοι που ακούν (και κατανοούν, ενώ οι άπιστοι είναι σαν τους νεκρούς που πέθαναν οι καρδιές τους, γι' αυτό δε θα ανταποκρίνονται). Και όσο για τους νεκρούς, ο Αλλάχ θα τους αναστήσει και έπειτα θα επιστραφούν σ' Αυτόν.

وَقَالُوا۟ لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۚ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يُنَزِّلَ ءَايَةًۭ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٧﴾

Είπαν (οι ειδωλολάτρες): «Αν μόνο του είχε σταλεί ένα σημάδι από τον Κύριό του!» Πες: «Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Ικανός να στείλει ένα σημάδι.» Αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν γνωρίζουν (ότι ο Αλλάχ στέλνει τα σημάδια σύμφωνα με τη Σοφία Του και όχι σύμφωνα με ό,τι ζητούν, και ότι αν στείλει αυτό που ζήτησαν και έπειτα δεν πιστέψουν, θα πέσει πάνω τους η τιμωρία του Αλλάχ χωρίς καμία αναβολή, όπως έγινε σε προηγούμενα έθνη).

وَمَا مِن دَآبَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا طَـٰٓئِرٍۢ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّآ أُمَمٌ أَمْثَالُكُم ۚ مَّا فَرَّطْنَا فِى ٱلْكِتَـٰبِ مِن شَىْءٍۢ ۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ ﴿٣٨﴾

Δεν υπάρχει κανένα κινούμενο (ζωντανό) πλάσμα, ούτε ένα πουλί που να πετάει με τα δύο φτερά του, παρά να είναι έθνη σαν εσάς. Δεν αφήσαμε τίποτε χωρίς να το έχουμε καταγράψει (στο Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ). Έπειτα, στον Κύριό τους θα συγκεντρωθούν.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا صُمٌّۭ وَبُكْمٌۭ فِى ٱلظُّلُمَـٰتِ ۗ مَن يَشَإِ ٱللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَن يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٣٩﴾

Εκείνοι που διέψευδαν τα Εδάφιά Μας, είναι κωφοί και βουβοί και βρίσκονται σε βαθιά σκοτάδια. Όποιον θέλει ο Αλλάχ τον κάνει να παραστρατήσει και όποιον θέλει (ο Αλλάχ) τον κάνει να είναι στον ίσιο δρόμο.

قُلْ أَرَءَيْتَكُمْ إِنْ أَتَىٰكُمْ عَذَابُ ٱللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ ٱلسَّاعَةُ أَغَيْرَ ٱللَّهِ تَدْعُونَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٠﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους ειδωλολάτρες): «Πείτε μου, εάν σας ερχόταν η τιμωρία του Αλλάχ ή σας ερχόταν η Ώρα (της Κρίσεως), θα επικαλούσασταν κανέναν άλλον εκτός από τον Αλλάχ (για να σας σώσει); Αν είστε ειλικρινείς (ότι οι ψεύτικοι θεοί σας μπορούν να σας ωφελήσουν ή να σας προστατέψουν από το κακό).»

بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِن شَآءَ وَتَنسَوْنَ مَا تُشْرِكُونَ ﴿٤١﴾

Όχι (δεν θα επικαλούσασταν τους ψεύτικους θεούς σας), αλλά μόνο Αυτόν θα επικαλούσασταν! Και τότε, αν ήθελε θα σας έσωζε απ' αυτό για το οποίο Τον επικαλούσασταν, και θα ξεχνούσατε ό,τι αποδίδατε σ' Αυτόν από εταίρους στη λατρεία!

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّن قَبْلِكَ فَأَخَذْنَـٰهُم بِٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ﴿٤٢﴾

Πράγματι, είχαμε στείλει Αγγελιαφόρους σε έθνη πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ, αλλά τους διέψευσαν), και έτσι τους τιμωρήσαμε με φτώχεια και ασθένειες, μήπως και επικαλεστούν (τον Αλλάχ) με ταπεινοφροσύνη και υποταγή.

فَلَوْلَآ إِذْ جَآءَهُم بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا۟ وَلَـٰكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٤٣﴾

Και αν όταν τους ήρθε μία συμφορά από Μας, (Μας) είχαν επικαλεστεί με ταπεινοφροσύνη και υποταγή (θα τους είχαμε σώσει), αλλά οι καρδιές τους σκλήρυναν, και ο Σατανάς ωραιοποίησε στα μάτια τους αυτά που διέπρατταν (από απιστία και αμαρτίες).

فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَٰبَ كُلِّ شَىْءٍ حَتَّىٰٓ إِذَا فَرِحُوا۟ بِمَآ أُوتُوٓا۟ أَخَذْنَـٰهُم بَغْتَةًۭ فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ ﴿٤٤﴾

(Και δεν έλαβαν νουθεσία από τη φτώχεια και τις ασθένειες που τους στείλαμε ως υπενθύμιση). Και όταν παραμέλησαν αυτά που διατάχθηκαν (από τις εντολές του Αλλάχ), τους ανοίξαμε τις πόρτες των πάντων (της ευημερίας και της υγείας, αντί της φτώχειας και της ασθένειας), ώσπου όταν χάρηκαν με υπερηφάνεια για ό,τι έλαβαν, τους αρπάξαμε ξαφνικά με την τιμωρία, και έτσι έγιναν απελπισμένοι (για οτιδήποτε καλό).

فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ۚ وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٥﴾

Έτσι, εξολοθρεύτηκε ολοσχερώς εκείνος ο λαός που διέπραξε αδικία. (Και νίκησαν οι Αγγελιαφόροι του Αλλάχ) και όλες οι ευχαριστίες (και οι δοξασίες και οι έπαινοι) ανήκουν στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων (της ανθρωπότητας, των τζινν και όλων όσων υπάρχουν).

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ ٱللَّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَـٰرَكُمْ وَخَتَمَ عَلَىٰ قُلُوبِكُم مَّنْ إِلَـٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ يَأْتِيكُم بِهِ ۗ ٱنظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ ٱلْـَٔايَـٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ﴿٤٦﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους ειδωλολάτρες): «Πείτε μου, εάν ο Αλλάχ αφαιρούσε την ακοή και την όρασή σας και σφράγιζε τις καρδιές σας, ποιος θεός εκτός από τον Αλλάχ θα μπορούσε να σας τα φέρει πίσω;» Κοίτα πως αποσαφηνίζουμε τα σημάδια (και δίνουμε πολλά διαφορετικά επιχειρήματα), και έπειτα αυτοί αποστρέφονται!

قُلْ أَرَءَيْتَكُمْ إِنْ أَتَىٰكُمْ عَذَابُ ٱللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٤٧﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους ειδωλολάτρες): «Πείτε μου, εάν σας έρθει η τιμωρία του Αλλάχ ξαφνικά ή φανερά (που να την βλέπετε), θα καταστραφεί κανένας άλλος εκτός από τον άδικο λαό;»

وَمَا نُرْسِلُ ٱلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۖ فَمَنْ ءَامَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٤٨﴾

Δεν στέλνουμε τους Αγγελιαφόρους παρά μόνο ως φορείς χαρμόσυνων ειδήσεων και ως προειδοποιητές. Όποιοι πιστεύουν και διορθώνουν τις πράξεις τους, δε θα υπάρξει φόβος γι' αυτούς (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يَمَسُّهُمُ ٱلْعَذَابُ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿٤٩﴾

Όσο γι' εκείνους που διέψευδαν τα Εδάφια (και τα Σημάδιά) Μας, θα τους καταβάλει το μαρτύριο λόγω της ανυπακοής τους.

قُل لَّآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ إِنِّى مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ ﴿٥٠﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους ειδωλολάτρες): «Δεν σας λέω ότι έχω τα θησαυροφυλάκια του Αλλάχ, ούτε ξέρω τα αόρατα, ούτε σας λέω ότι είμαι ένας άγγελος. Πράγματι, ακολουθώ μόνο ό,τι μου αποκαλύπτεται.» Πες: «Είναι ίσος ο τυφλός (ο άπιστος που δεν βλέπει την αλήθεια) μ' αυτόν (τον πιστό) που βλέπει (την αλήθεια και πιστεύει σ' αυτή); Μα δεν σκέφτεστε;»

وَأَنذِرْ بِهِ ٱلَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِۦ وَلِىٌّۭ وَلَا شَفِيعٌۭ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿٥١﴾

Προειδοποίησέ τους, λοιπόν, (ω, Μωχάμμαντ) μ' αυτό (το Κορ’άν) όσους φοβούνται ότι θα συγκεντρωθούν ενώπιον του Κυρίου τους (την Ημέρα της Κρίσεως) -δε θα έχουν κανέναν προστάτη ή μεσολαβητή εκτός από Αυτόν-, ίσως και να φυλαχθούν από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του).

وَلَا تَطْرُدِ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِٱلْغَدَوٰةِ وَٱلْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُۥ ۖ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَىْءٍۢ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِم مِّن شَىْءٍۢ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٥٢﴾

Και μην απομακρύνεις (απ' εσένα, ω, Προφήτη) αυτούς (τους φτωχούς Μουσουλμάνους) που επικαλούνται τον Κύριό τους πρωί και βράδυ επιζητώντας την ευχαρίστησή Του [δηλ. μην τους απομακρύνεις για να φέρεις πιο κοντά σου τους αρχηγούς των ειδωλολατρών που θες να τους καλέσεις στο Ισλάμ]. Δεν είσαι υπόλογος για τις πράξεις τους (αυτών των φτωχών), ούτε αυτοί είναι υπόλογοι για τις πράξεις σου. Έτσι, μην τους απομακρύνεις για να μην είσαι από τους άδικους.

وَكَذَٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لِّيَقُولُوٓا۟ أَهَـٰٓؤُلَآءِ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْهِم مِّنۢ بَيْنِنَآ ۗ أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَعْلَمَ بِٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿٥٣﴾

Επίσης δοκιμάσαμε μερικούς απ' αυτούς μ' άλλους (δίνοντάς τους περισσότερα μέσα βιοπορισμού), για να πουν (οι πλούσιοι άπιστοι): «Αυτοί (οι φτωχοί Μουσουλμάνοι) είναι αυτοί που ο Αλλάχ τους ευνόησε (με την καθοδήγηση) ανάμεσά μας; (Αν η πίστη ήταν κάτι καλό, τότε θα ήμασταν πιο άξιοι γι' αυτή!)» Δεν γνωρίζει καλύτερα ο Αλλάχ τους ευγνώμονες (και τους καθοδηγεί στην πίστη); [Σίγουρα τους γνωρίζει καλύτερα!]

وَإِذَا جَآءَكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِـَٔايَـٰتِنَا فَقُلْ سَلَـٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَىٰ نَفْسِهِ ٱلرَّحْمَةَ ۖ أَنَّهُۥ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوٓءًۢا بِجَهَـٰلَةٍۢ ثُمَّ تَابَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُۥ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٥٤﴾

Όταν έρθουν σ' εσένα (ω, Προφήτη) εκείνοι που πιστεύουν στα Εδάφια (και τα Σημάδιά) Μας, πες: «Ειρήνη σε σας. Ο Κύριός σας έχει ορίσει να είναι Ελεήμων, έτσι όποιος ανάμεσά σας διαπράξει αμαρτία από άγνοια και έπειτα μετά απ' αυτή στραφεί με μεταμέλεια (στον Αλλάχ) και διορθώσει (τις πράξεις του), τότε ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٥٥﴾

Έτσι διασαφηνίζουμε τα Εδάφια, και για να φανεί ο δρόμος των κακών.

قُلْ إِنِّى نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۚ قُل لَّآ أَتَّبِعُ أَهْوَآءَكُمْ ۙ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًۭا وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُهْتَدِينَ ﴿٥٦﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Μου έχει απαγορευτεί (από τον Αλλάχ) να λατρεύω εκείνους που επικαλείστε εκτός του Αλλάχ.» Πες: «Δεν ακολουθώ τις μάταιες επιθυμίες σας. Πράγματι, αν το έκανα, θα είχα παραπλανηθεί και δε θα ήμουν από τους καθοδηγημένους.»

قُلْ إِنِّى عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَكَذَّبْتُم بِهِۦ ۚ مَا عِندِى مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِۦٓ ۚ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ يَقُصُّ ٱلْحَقَّ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْفَـٰصِلِينَ ﴿٥٧﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Στέκομαι σε ξεκάθαρες αποδείξεις από τον Κύριό μου, αλλά εσείς το διαψεύσατε (αυτό που μου αποκαλύφθηκε από τον Αλλάχ). Δεν έχω αυτό (το μαρτύριο) που ζητάτε ανυπόμονα. Η απόφαση ανήκει μόνο στον Αλλάχ. Λέει την αλήθεια και είναι ο Καλύτερος από τους κριτές (που διαχωρίζουν την αλήθεια από το ψέμα, και διαχωρίζουν αυτόν που έχει δίκιο απ' αυτόν που έχει άδικο).»

قُل لَّوْ أَنَّ عِندِى مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِۦ لَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٥٨﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Αν είχα αυτό (το μαρτύριο) που ζητάτε ανυπόμονα, (θα σας το έστελνα, και έτσι) το θέμα θα είχε ήδη κριθεί μεταξύ εμένα και εσάς. Πράγματι, ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα τους άδικους (και πόση αναβολή θα τους δώσει και πότε θα τους στείλει την τιμωρία Του).»

۞ وَعِندَهُۥ مَفَاتِحُ ٱلْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ إِلَّا هُوَ ۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۚ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍۢ فِى ظُلُمَـٰتِ ٱلْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍۢ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٥٩﴾

Αυτός είναι που έχει τα κλειδιά του αόρατου, κανείς δεν τα ξέρει εκτός απ' Αυτόν. Ξέρει ό,τι υπάρχει στη στεριά και στη θάλασσα. Κανένα φύλλο δεν πέφτει χωρίς να το ξέρει. Δεν υπάρχει ούτε ένας κόκκος στο σκοτάδι της Γης, ούτε τίποτα υγρό ή ξερό, παρά να είναι γραμμένο σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

وَهُوَ ٱلَّذِى يَتَوَفَّىٰكُم بِٱلَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُم بِٱلنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَىٰٓ أَجَلٌۭ مُّسَمًّۭى ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٦٠﴾

Είναι Αυτός που παίρνει τις ψυχές σας τη νύχτα (προσωρινά) [ο μικρός θάνατος -Αλ-Μάουτα Ασ-Σούγρα-] και γνωρίζει ό,τι κάνετε την ημέρα, έπειτα σας ανασταίνει την ημέρα (αφού έχει πάρει τις ψυχές σας τη νύχτα, ώστε να σηκωθείτε για τις πράξεις σας), μέχρι να εκπληρωθεί ένας ορισμένος χρόνος (ζωής σας). Έπειτα, προς Αυτόν θα είναι η επιστροφή σας και έπειτα θα σας ενημερώσει για ό,τι κάνατε.

وَهُوَ ٱلْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِۦ ۖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُونَ ﴿٦١﴾

Αυτός είναι ο Αλ-Κάχιρ (ο Παντοδύναμος που υποτάσσει τα πάντα) (και είναι) πάνω από τους δούλους Του. Στέλνει σ' εσάς αγγέλους γραφείς (που καταγράφουν τις πράξεις σας) μέχρις ότου έρθει ο θάνατος σε έναν από σας, και τότε οι άγγελοί Μας του αφαιρούν την ψυχή και ποτέ δεν αμελούν ό,τι διατάχθηκαν.

ثُمَّ رُدُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ مَوْلَىٰهُمُ ٱلْحَقِّ ۚ أَلَا لَهُ ٱلْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ ٱلْحَـٰسِبِينَ ﴿٦٢﴾

Έπειτα (όλοι εκείνοι των οποίων οι ψυχές αφαιρέθηκαν) θα επιστρέψουν στον Αλλάχ, τον Αληθινό Κύριο τους. Πράγματι, η κρίση ανήκει μόνο σ' Αυτόν, και Αυτός είναι ο Ταχύτερος απ' αυτούς που υπολογίζουν (στο να καταμετρήσει τις πράξεις σας και έπειτα είτε να σας τιμωρήσει, είτε να σας ανταμείψει γι' αυτές).

قُلْ مَن يُنَجِّيكُم مِّن ظُلُمَـٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ تَدْعُونَهُۥ تَضَرُّعًۭا وَخُفْيَةًۭ لَّئِنْ أَنجَىٰنَا مِنْ هَـٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿٦٣﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Ποιος σας σώζει από το σκοτάδι (και τις καταστροφές) της στεριάς και της θάλασσας; Τον επικαλείστε με ταπεινοφροσύνη και (Τον επικαλείστε και) κρυφά (λέγοντας): «Εάν μόνο να μας σώσει (ο Αλλάχ) απ' αυτή (την καταστροφή), σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους ευγνώμονες.».»

قُلِ ٱللَّهُ يُنَجِّيكُم مِّنْهَا وَمِن كُلِّ كَرْبٍۢ ثُمَّ أَنتُمْ تُشْرِكُونَ ﴿٦٤﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Ο Αλλάχ είναι Αυτός που σας σώζει απ' αυτή (την καταστροφή) και από κάθε δυσκολία, αλλά έπειτα (αφού σας έσωσε) να εσείς αποδίδετε σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία!»

قُلْ هُوَ ٱلْقَادِرُ عَلَىٰٓ أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًۭا مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًۭا وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ ۗ ٱنظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ ﴿٦٥﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Είναι Ικανός να στείλει σε σας τιμωρία από πάνω σας ή κάτω από τα πόδια σας, ή να σας χωρίσει σε (αντιμαχόμενες) ομάδες, και έτσι, να κάνει μερικούς από σας να γευτούν τη δύναμη των άλλων (και να πολεμήσει ο ένας τον άλλον).» Κοίτα πως δίνουμε διάφορα σημάδια (και επιχειρήματα), ίσως και να κατανοήσουν!

وَكَذَّبَ بِهِۦ قَوْمُكَ وَهُوَ ٱلْحَقُّ ۚ قُل لَّسْتُ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍۢ ﴿٦٦﴾

Στ' αλήθεια, διέψευσε ο λαός σου (ω, Προφήτη) αυτό (το Κορ’άν) αν και είναι η αλήθεια! Πες: «Δεν είμαι φύλακας (ή παρατηρητής) πάνω σας (αλλά η ευθύνη μου είναι μόνο να σας μεταδώσω το Θείο Μήνυμα).

لِّكُلِّ نَبَإٍۢ مُّسْتَقَرٌّۭ ۚ وَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿٦٧﴾

Κάθε είδηση έχει καθορισμένο χρόνο (και κατάληξη όπου θα φανεί αν είναι αλήθεια ή ψέμα), και σύντομα θα μάθετε (τον προορισμό σας όταν θα αναστηθείτε την Ημέρα της Ανάστασης).

وَإِذَا رَأَيْتَ ٱلَّذِينَ يَخُوضُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا۟ فِى حَدِيثٍ غَيْرِهِۦ ۚ وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ ٱلشَّيْطَـٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ ٱلذِّكْرَىٰ مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٦٨﴾

Όποτε βλέπεις εκείνους που χλευάζουν τα Εδάφιά Μας, απομακρύνσου απ' αυτούς μέχρι αυτοί να αλλάξουν τη συζήτηση. Αν ο Σατανάς σε έκανε να ξεχαστείς (και έτσι κάθισες μαζί τους), τότε μόλις το θυμηθείς, (φύγε και) μην καθίσεις με τον άδικο λαό.

وَمَا عَلَى ٱلَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَىْءٍۢ وَلَـٰكِن ذِكْرَىٰ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿٦٩﴾

Αυτοί που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) δεν είναι υπόλογοι για τις πράξεις εκείνων (των άδικων), αλλά (το καθήκον τους είναι) να τους υπενθυμίζουν (και να τους απαγορεύουν να χλευάζουν τα Εδάφια του Αλλάχ) ίσως και να φυλαχθούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του και απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).

وَذَرِ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَهُمْ لَعِبًۭا وَلَهْوًۭا وَغَرَّتْهُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۚ وَذَكِّرْ بِهِۦٓ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِىٌّۭ وَلَا شَفِيعٌۭ وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍۢ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَآ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أُبْسِلُوا۟ بِمَا كَسَبُوا۟ ۖ لَهُمْ شَرَابٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ وَعَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ ﴿٧٠﴾

Άσε (ω, Προφήτη) αυτούς που παίρνουν τη θρησκεία τους (δηλ. τη θρησκεία του Αλλάχ και την υπακοή τους προς Αυτόν) ως παιχνίδι και διασκέδαση, και τους ξεγέλασε η εγκόσμια ζωή. Και νουθέτησε (τους ανθρώπους) μ' αυτό (το Κορ’άν), ώστε να μην παραδοθεί μία ψυχή (στο μαρτύριο) λόγω αυτού που διέπραξε από αμαρτίες. Δε θα έχει (η ψυχή) κανέναν υποστηρικτή ή διαμεσολαβητή εκτός του Αλλάχ. Ακόμα κι αν (μία καταδικασμένη ψυχή) πρόσφερε κάθε μορφής λύτρα (ώστε να μην τιμωρηθεί), δεν θα γινόντουσαν δεκτά. Τέτοιοι είναι εκείνοι που θα παραδοθούν (στο μαρτύριο) για ό,τι διέπραξαν από αμαρτίες. Θα έχουν να πιουν βραστό υγρό και θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο για ό,τι αρνήθηκαν από την πίστη.

قُلْ أَنَدْعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰٓ أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِى ٱسْتَهْوَتْهُ ٱلشَّيَـٰطِينُ فِى ٱلْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُۥٓ أَصْحَـٰبٌۭ يَدْعُونَهُۥٓ إِلَى ٱلْهُدَى ٱئْتِنَا ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلْهُدَىٰ ۖ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧١﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες ρωτώντας τους): «Είναι δυνατόν, να επικαλούμαστε εκτός από τον Αλλάχ αυτά (τα είδωλα), που δεν μπορούν ούτε να μας ωφελήσουν ούτε να μας βλάψουν και να επιστρέψουμε έτσι στην απιστία, αφού μας έχει καθοδηγήσει ο Αλλάχ;» Σαν εκείνον που οι διάβολοι τον παραπλάνησαν στη γη αφήνοντάς τον σαστισμένο, αν και έχει συντρόφους που τον καλούν στην καθοδήγηση (λέγοντας): «Έλα σε μας.» Πες (ω, Προφήτη): «Η καθοδήγηση του Αλλάχ είναι η (αληθινή) καθοδήγηση, και έχουμε διαταχθεί να υποταχθούμε στον Κύριο όλων των κόσμων,

وَأَنْ أَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّقُوهُ ۚ وَهُوَ ٱلَّذِىٓ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٧٢﴾

(Επίσης έχουμε διαταχθεί:) και το να τελείτε την προσευχή και να φυλαχθείτε από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του).» Πράγματι, προς Αυτόν θα συγκεντρωθείτε.»

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۖ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ ۚ قَوْلُهُ ٱلْحَقُّ ۚ وَلَهُ ٱلْمُلْكُ يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ ۚ عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ ﴿٧٣﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη με την αλήθεια. Την Ημέρα (της Ανάστασης) θα πει: «Γεννηθήτω», και έτσι θα γίνει. Ο Λόγος του είναι η αλήθεια. Όλη η κυριαρχία ανήκει σ' Αυτόν την Ημέρα κατά την οποία θα φυσηχτεί το Κέρας (Σάλπιγγα). Είναι ο Παντογνώστης των αοράτων και των ορατών, και είναι ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος) και ο Αλ-Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

۞ وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ ءَازَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا ءَالِهَةً ۖ إِنِّىٓ أَرَىٰكَ وَقَوْمَكَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٧٤﴾

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε στον πατέρα του, Άζαρ: «Παίρνεις τα είδωλα για θεούς; Βλέπω ότι εσύ και ο λαός σου βρίσκεστε σε ξεκάθαρη πλάνη (μακριά από την αλήθεια).»

وَكَذَٰلِكَ نُرِىٓ إِبْرَٰهِيمَ مَلَكُوتَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ ٱلْمُوقِنِينَ ﴿٧٥﴾

Έτσι, δείξαμε στον Ιμπραήμ (Αβραάμ) το βασίλειο των ουρανών και της Γης (για να δει ότι το βασίλειο των πάντων ανήκει μόνο στον Αλλάχ και ότι μόνο ο Αλλάχ είναι Αυτός που αξίζει να λατρεύεται), και για να είναι (ο Αβραάμ) ένας από τους βαθύτατα πιστούς.

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ ٱلَّيْلُ رَءَا كَوْكَبًۭا ۖ قَالَ هَـٰذَا رَبِّى ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَآ أُحِبُّ ٱلْـَٔافِلِينَ ﴿٧٦﴾

Όταν η νύχτα τον σκέπασε (τον Αβραάμ), είδε ένα αστέρι και είπε: «Αυτό είναι ο κύριός μου.» Αλλά όταν έφυγε είπε: «Δεν αγαπώ αυτούς που φεύγουν (αφού ο Αληθινός Θεός σίγουρα είναι πάντα παρών και δεν φεύγει)!»

فَلَمَّا رَءَا ٱلْقَمَرَ بَازِغًۭا قَالَ هَـٰذَا رَبِّى ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِى رَبِّى لَأَكُونَنَّ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٧٧﴾

Και όταν είδε το φεγγάρι να εμφανίζεται, είπε: «Αυτό είναι ο κύριός μου.» Όταν όμως (το φεγγάρι) έφυγε, είπε: «Εάν δεν με καθοδηγήσει ο Κύριός μου, θα βρεθώ σίγουρα ανάμεσα στους παραστρατημένους.»

فَلَمَّا رَءَا ٱلشَّمْسَ بَازِغَةًۭ قَالَ هَـٰذَا رَبِّى هَـٰذَآ أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ يَـٰقَوْمِ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴿٧٨﴾

Όταν είδε τον ήλιο να ανατέλλει, είπε: «Αυτός είναι ο κύριός μου, είναι μεγαλύτερος (απ’ όλα τα προηγούμενα).» Όταν όμως (ο ήλιος) έδυσε, είπε: «Ω, λαέ μου! Αρνούμαι ό,τι αποδίδετε από εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.

إِنِّى وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذِى فَطَرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ حَنِيفًۭا ۖ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿٧٩﴾

Πράγματι, στρέφω το πρόσωπό μου προς Αυτόν που έπλασε τους ουρανούς και τη Γη, και αποκλίνω από την πλάνη τείνοντας προς την αληθινή θρησκεία και δεν είμαι απ' αυτούς που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.»

وَحَآجَّهُۥ قَوْمُهُۥ ۚ قَالَ أَتُحَـٰٓجُّوٓنِّى فِى ٱللَّهِ وَقَدْ هَدَىٰنِ ۚ وَلَآ أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَشَآءَ رَبِّى شَيْـًۭٔا ۗ وَسِعَ رَبِّى كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًا ۗ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿٨٠﴾

Ο λαός του, όμως, διαφώνησε μαζί του. Είπε (ο Αβραάμ): «Διαφωνείτε μαζί μου για τον Αλλάχ, ενώ Αυτός με καθοδήγησε; Δεν φοβάμαι από τους εταίρους που αποδίδετε στον Αλλάχ στη λατρεία (με τους οποίους προσπαθείτε να με εκφοβίσετε ότι θα με βλάψουν). (Τίποτα δεν μπορεί να μου συμβεί) παρά μόνο αν ο Κύριός μου θέλει κάτι (να μου συμβεί). Ο Κύριός μου περικλείει τα πάντα με τη γνώση Του. Δεν θα λάβετε νουθεσία λοιπόν;

وَكَيْفَ أَخَافُ مَآ أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُم بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ عَلَيْكُمْ سُلْطَـٰنًۭا ۚ فَأَىُّ ٱلْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِٱلْأَمْنِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٨١﴾

Και πώς να φοβάμαι απ' αυτά που αποδίδετε στον Αλλάχ στη λατρεία, ενώ εσείς δεν φοβάστε ότι αποδίδετε εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία, για τους οποίους δεν έχει στείλει (ο Αλλάχ) καμία απόδειξη (ότι αξίζουν τη λατρεία); Ποιο από τα δύο μέρη, λοιπόν, έχει περισσότερο δικαίωμα να αισθάνεται ασφάλεια, αν πραγματικά γνωρίζετε;»

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَمْ يَلْبِسُوٓا۟ إِيمَـٰنَهُم بِظُلْمٍ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٨٢﴾

Αυτοί που πιστεύουν και δεν αναμιγνύουν την πίστη τους με την αδικία (πράξεις ειδωλολατρίας), είναι αυτοί που έχουν την ασφάλεια, και αυτοί είναι οι καθοδηγημένοι.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ ءَاتَيْنَـٰهَآ إِبْرَٰهِيمَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَـٰتٍۢ مَّن نَّشَآءُ ۗ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌۭ ﴿٨٣﴾

Κι εκείνο ήταν το επιχείρημα που δώσαμε στον Ιμπραήμ (Αβραάμ) έναντι του λαού του. Εμείς εξυψώνουμε σε υψηλές θέσεις αυτούς που θέλουμε. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι Χακείμ (Πάνσοφος) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ ۚ كُلًّا هَدَيْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَمِن ذُرِّيَّتِهِۦ دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَـٰنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٤﴾

Και χαρίσαμε σ' αυτόν (στον Αβραάμ), (τον γιό του) τον Ισαάκ και (τον εγγονό του) τον Ιακώβ, και τους καθοδηγήσαμε και τους δύο. Και πριν απ' αυτόν καθοδηγήσαμε τον Νώε, και από τους απογόνους του, τον Δαβίδ, τον Σολομώντα, τον Ιώβ, τον Ιωσήφ, τον Μωυσή και τον Ααρών. Έτσι, αμείβουμε αυτούς που πράττουν το καλό.

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَىٰ وَعِيسَىٰ وَإِلْيَاسَ ۖ كُلٌّۭ مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٨٥﴾

Και (καθοδηγήσαμε επίσης και) τον Ζαχαρία, τον Ιωάννη, τον Ιησού και τον Ηλία. Και όλοι τους ήταν από τους ενάρετους.

وَإِسْمَـٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًۭا ۚ وَكُلًّۭا فَضَّلْنَا عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٦﴾

Και (καθοδηγήσαμε επίσης και) τον Ισμαήλ, τον Ελισαίο, τον Ιωνά και τον Λωτ, κι όλους αυτούς τους επιλέξαμε πάνω από όλους τους ανθρώπους (της εποχής τους).

وَمِنْ ءَابَآئِهِمْ وَذُرِّيَّـٰتِهِمْ وَإِخْوَٰنِهِمْ ۖ وَٱجْتَبَيْنَـٰهُمْ وَهَدَيْنَـٰهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٨٧﴾

Και (καθοδηγήσαμε επίσης και) μερικούς από τους πατέρες τους, τους απογόνους τους και τους αδελφούς τους, τους έχουμε επιλέξει και τους έχουμε καθοδηγήσει στον ίσιο δρόμο.

ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهْدِى بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۚ وَلَوْ أَشْرَكُوا۟ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٨٨﴾

Αυτή είναι η καθοδήγηση του Αλλάχ με την οποία καθοδηγεί όποιον θέλει (ο Αλλάχ) από τους δούλους Του. Αν, όμως, απέδιδαν στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία, θα γίνονταν μάταια όλα όσα έκαναν (από καλές πράξεις).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ۚ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَـٰٓؤُلَآءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًۭا لَّيْسُوا۟ بِهَا بِكَـٰفِرِينَ ﴿٨٩﴾

Εκείνοι (οι προφήτες) είναι αυτοί που τους δώσαμε το Βιβλίο και τη σοφία (την κατανόηση της θρησκείας) και τους κάναμε προφήτες. Αλλά εάν αυτοί (οι ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) αρνούνται να πιστέψουν σ' αυτά (δηλ, το Βιβλίο, τη σοφία και την αποστολή σου ως Προφήτη), πράγματι, τα έχουμε εμπιστευτεί σ' άλλους που δεν τα αρνούνται (δηλ. στους συντρόφους σου από τους Αλ-Μουχατζιρείν -οι μετανάστες από τη Μάκκα- και τους Αλ-Ανσάρ -οι κάτοικοι της Μαντίνας- και τους πιστούς Μουσουλμάνους μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُ ۖ فَبِهُدَىٰهُمُ ٱقْتَدِهْ ۗ قُل لَّآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا ۖ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْعَـٰلَمِينَ ﴿٩٠﴾

Εκείνοι (οι προφήτες) είναι αυτοί που τους καθοδήγησε ο Αλλάχ. Έτσι, ακολούθησε (ω, Προφήτη) την καθοδήγησή τους. Πες (ω, Προφήτη, στον λαό σου): «Δεν σας ζητάω καμία ανταμοιβή γι' αυτό (το Κορ’άν που μεταδίδω σ' εσάς). Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά μια υπενθύμιση (και νουθεσία) για όλους τους κόσμους.»

وَمَا قَدَرُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِۦٓ إِذْ قَالُوا۟ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ بَشَرٍۢ مِّن شَىْءٍۢ ۗ قُلْ مَنْ أَنزَلَ ٱلْكِتَـٰبَ ٱلَّذِى جَآءَ بِهِۦ مُوسَىٰ نُورًۭا وَهُدًۭى لِّلنَّاسِ ۖ تَجْعَلُونَهُۥ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيرًۭا ۖ وَعُلِّمْتُم مَّا لَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنتُمْ وَلَآ ءَابَآؤُكُمْ ۖ قُلِ ٱللَّهُ ۖ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِى خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ ﴿٩١﴾

Και (οι ειδωλολάτρες της Μάκκας και μερικοί Εβραίοι) δεν εκτίμησαν το μεγαλείο του Αλλάχ όπως Του αρμόζει, όταν είπαν (για να διαψεύσουν την αποστολή του Μωχάμμαντ): «Ο Αλλάχ δεν έστειλε τίποτα (Βιβλίο) σε κανέναν άνθρωπο.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ποιος, λοιπόν, έστειλε το Βιβλίο (την Τορά) που έφερε ο Μωυσής (στον λαό του) ως φως και καθοδήγηση για τους ανθρώπους; Το οποίο Βιβλίο (την Τορά) το κάνετε (ω, Εβραίοι) σε ξεχωριστά φύλλα, αποκαλύπτοντας μερικά απ' αυτά και κρύβοντας πολλά απ' αυτά! Και μάθατε (ω, Άραβες, απ' αυτό το Κορ’άν) αυτά που ούτε εσείς ούτε οι πρόγονοί σας τα ξέρατε!» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ο Αλλάχ (είναι Αυτός που έστειλε την Τορά).» Έπειτα άφησέ τους να διασκεδάσουν στην πλάνη τους.

وَهَـٰذَا كِتَـٰبٌ أَنزَلْنَـٰهُ مُبَارَكٌۭ مُّصَدِّقُ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ٱلْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ۚ وَٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۖ وَهُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿٩٢﴾

Και αυτό (το Κορ’άν) είναι ένα Βιβλίο που το στείλαμε, (το οποίο είναι) ευλογημένο, και επικυρώνει (τα Βιβλία) που ήλθαν πριν απ’ αυτό. (Το οποίο στείλαμε) για να προειδοποιήσεις τη μητέρα των κωμοπόλεων (τη Μάκκα) και αυτές που είναι γύρω της. Αυτοί που πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή, πιστεύουν σ’ αυτό (το Κορ’άν) και τηρούν τις προσευχές τους (στις καθορισμένες ώρες τους).

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِىَ إِلَىَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَىْءٌۭ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِى غَمَرَٰتِ ٱلْمَوْتِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ بَاسِطُوٓا۟ أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوٓا۟ أَنفُسَكُمُ ۖ ٱلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ ٱلْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ غَيْرَ ٱلْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ ءَايَـٰتِهِۦ تَسْتَكْبِرُونَ ﴿٩٣﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ (ισχυριζόμενος ότι ο Αλλάχ δεν έστειλε κανένα Βιβλίο σε κανέναν άνθρωπο) ή λέει: «Μου ήρθε η αποκάλυψη.», ενώ τίποτα δεν του είχε αποκαλυφθεί, ή απ' εκείνον που λέει: «Μπορώ να στείλω παρόμοιο μ' αυτό (το Κορ’άν) που έστειλε ο Αλλάχ.» Και αν έβλεπες (ω, Μωχάμμαντ) όταν οι άδικοι βρίσκονται στις οδύνες του θανάτου (που καλύπτουν και το μυαλό τους) [θα έβλεπες σε ποια άθλια κατάσταση βρίσκονται] ενώ οι άγγελοι απλώνουν τα χέρια τους (χτυπώντας τους και λέγοντας): «Βγάλτε τις ψυχές σας! Σήμερα θα λάβετε το ταπεινωτικό μαρτύριο, λόγω όσον λέγατε από ψέματα εναντίον του Αλλάχ και επειδή αρνηθήκατε αλαζονικά τα Εδάφιά Του.»

وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَٰدَىٰ كَمَا خَلَقْنَـٰكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَـٰكُمْ وَرَآءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَـٰٓؤُا۟ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ﴿٩٤﴾

(Και θα ειπωθεί σ' αυτούς τους άδικους την Ημέρα της Κρίσεως:)«Πράγματι, ήρθατε (Σήμερα) σ' Εμάς ο καθένας σας μόνος του, όπως σας δημιουργήσαμε την πρώτη φορά (τον καθέναν σας μόνο του, γυμνό και ξυπόλητο). Και αφήσατε πίσω από τις πλάτες σας (στην εγκόσμια ζωή) όλα όσα σας είχαμε χαρίσει. Δε βλέπουμε μαζί σας τους μεσολαβητές (ψεύτικους θεούς) σας που ισχυριστήκατε ότι ήταν εταίροι του Αλλάχ στη λατρεία σας. Πράγματι, κόπηκαν όλοι οι δεσμοί μεταξύ σας και σας εγκατέλειψαν αυτά που ισχυριζόσασταν (ότι είναι οι διαμεσολαβητές μεταξύ του Αλλάχ και εσάς, και ότι είναι οι εταίροι του Αλλάχ στη λατρεία).»

۞ إِنَّ ٱللَّهَ فَالِقُ ٱلْحَبِّ وَٱلنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ ٱلْمَيِّتِ مِنَ ٱلْحَىِّ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ ﴿٩٥﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Αυτός που ανοίγει τους σπόρους (για να φυτρώσουν τα φυτά) και (ανοίγει) τα κουκούτσια (για να φυτρώσουν τα δέντρα). Βγάζει τον ζωντανό από τον νεκρό, και βγάζει τον νεκρό από τον ζωντανό. Αυτός είναι ο Αλλάχ! Πώς λοιπόν απομακρύνεστε (από την αλήθεια);

فَالِقُ ٱلْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ ٱلَّيْلَ سَكَنًۭا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ حُسْبَانًۭا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ ﴿٩٦﴾

Είναι Αυτός που χωρίζει το ξημέρωμα (από το σκοτάδι της νύχτας), και έκανε τη νύχτα για ανάπαυση, και έκανε τον ήλιο και τη σελήνη να τρέχουν (στις τροχιές τους) με έναν τέλειο και προκαθορισμένο υπολογισμό. Τέτοια είναι η μέτρηση (και η κρίση) του Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμου, Ανίκητου), του Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστη).

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلنُّجُومَ لِتَهْتَدُوا۟ بِهَا فِى ظُلُمَـٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٩٧﴾

Είναι Αυτός που έπλασε τα αστέρια για σας για να καθοδηγήστε (στο δρόμο και στα ταξίδια σας) μέσω αυτών, στα σκοτάδια της στεριάς και της θάλασσας. Πράγματι, διασαφηνήσαμε τα σημάδια (και τις αποδείξεις που δείχνουν τη Δύναμή Μας) γι' εκείνους που γνωρίζουν (και θα αναλογιστούν τα σημάδια Μας).

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ فَمُسْتَقَرٌّۭ وَمُسْتَوْدَعٌۭ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَفْقَهُونَ ﴿٩٨﴾

Είναι Αυτός που σας δημιούργησε από μια και μόνο ψυχή (του Αδάμ), και έκανε για σας έναν τόπο διαμονής (στις μήτρες των μητέρων σας) και ένα μέρος αποθήκευσης (όπου θα φυλάσσεστε στην οσφύ των πατέρων σας). Πράγματι, διασαφηνήσαμε τα σημάδια (και τις αποδείξεις που δείχνουν τη Δύναμή Μας) γι' εκείνους που κατανοούν.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ نَبَاتَ كُلِّ شَىْءٍۢ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًۭا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّۭا مُّتَرَاكِبًۭا وَمِنَ ٱلنَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌۭ دَانِيَةٌۭ وَجَنَّـٰتٍۢ مِّنْ أَعْنَابٍۢ وَٱلزَّيْتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُشْتَبِهًۭا وَغَيْرَ مُتَشَـٰبِهٍ ۗ ٱنظُرُوٓا۟ إِلَىٰ ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثْمَرَ وَيَنْعِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكُمْ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٩٩﴾

Είναι Αυτός που στέλνει νερό από τον ουρανό, και μ' αυτό κάναμε να φυτρώσουν φυτά από κάθε είδος. Έτσι, κάναμε να φυτρώσουν πράσινα (φυτά και δέντρα), και κάναμε να φυτρώσουν απ' αυτά σιτηρά, το ένα πάνω στο άλλο (όπως το ρύζι, το καλαμπόκι και το σιτάρι κλπ.). Και (κάναμε να φυτρώσουν) από τα σπάθη των φοινίκων, τσαμπιά χουρμάδων που κρέμονται χαμηλά και κοντά (στα χέρια σας), και (κάναμε να φυτρώσουν) κήποι με αμπέλια, και (κάναμε να φυτρώσουν) ελιές και ροδιές, παρόμοιες (στη δημιουργία) αλλά διαφορετικές (στη γεύση). Κοιτάξτε τους καρπούς τους όταν καρποφορούν και ωριμάζουν. Πράγματι, υπάρχουν σημάδια σ' αυτά γι' εκείνους που πιστεύουν.

وَجَعَلُوا۟ لِلَّهِ شُرَكَآءَ ٱلْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ ۖ وَخَرَقُوا۟ لَهُۥ بَنِينَ وَبَنَـٰتٍۭ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٠٠﴾

(Οι ειδωλολάτρες) έθεσαν τα τζινν ως εταίρους του Αλλάχ στη λατρεία, παρόλο που Αυτός είναι που τα δημιούργησε (και κανείς άλλος). Επίσης επινόησαν ψευδώς χωρίς γνώση ότι (ο Αλλάχ) έχει γιους (όπως ισχυρίστηκαν οι Εβραίοι ότι ο Ουζάϊερ είναι ο γιος του Αλλάχ, και οι Χριστιανοί ότι ο Ιησούς είναι ο γιος του Αλλάχ) και κόρες (όπως ισχυρίστηκαν οι ειδωλολάτρες ότι οι άγγελοι είναι θηλυκοί και είναι οι κόρες του Αλλάχ). Δόξα σ' Αυτόν, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι περιγράφουν.

بَدِيعُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُۥ وَلَدٌۭ وَلَمْ تَكُن لَّهُۥ صَـٰحِبَةٌۭ ۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَىْءٍۢ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿١٠١﴾

(Ο Αλλάχ) είναι ο Πρωτουργός των ουρανών και της Γης. Πώς, λοιπόν να έχει υιό, αν και δεν έχει σύζυγο; Δημιούργησε τα πάντα και είναι στα πάντα Παντογνώστης.

ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ خَـٰلِقُ كُلِّ شَىْءٍۢ فَٱعْبُدُوهُ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌۭ ﴿١٠٢﴾

Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας, δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Είναι ο Δημιουργός των πάντων, γι' αυτό λατρέψτε Τον. Πράγματι, Αυτός είναι ο Διαχειριστής των πάντων.

لَّا تُدْرِكُهُ ٱلْأَبْصَـٰرُ وَهُوَ يُدْرِكُ ٱلْأَبْصَـٰرَ ۖ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلْخَبِيرُ ﴿١٠٣﴾

Καμιά όραση δεν μπορεί να Τον φτάσει, ενώ Εκείνος περικλείει όλες τις οράσεις. Και Αυτός είναι ο Αλ-Λατείφ (ο Ευγενής προς τους δούλους Του), ο Αλ-Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

قَدْ جَآءَكُم بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَنْ عَمِىَ فَعَلَيْهَا ۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍۢ ﴿١٠٤﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Πράγματι, σας ήρθαν σημάδια (και αποδείξεις) από τον Κύριό σας. Έτσι, όποιος τα βλέπει (και πιστεύει σ' αυτά), θα είναι για το όφελός του, αλλά όποιος κάνει τα στραβά μάτια (και τα αρνείται), θα είναι εις βάρος του. Και δεν είμαι παρατηρητής πάνω σας (για να καταγράψω τις πράξεις σας, αλλά είμαι ένας Αγγελιαφόρος που σας μεταφέρω το Μήνυμα του Κυρίου όλων των κόσμων, και Αυτός είναι που θα σας φέρει για λογοδότηση).»

وَكَذَٰلِكَ نُصَرِّفُ ٱلْـَٔايَـٰتِ وَلِيَقُولُوا۟ دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُۥ لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿١٠٥﴾

Έτσι, διασαφηνίζουμε τα Εδάφια (του Κορ’άν), και θα πουν (οι ειδωλολάτρες): «Τα έμαθες (αυτά τα Εδάφια από τις γραφές των Εβραίων και των Χριστιανών και δεν είναι αποκάλυψη που αποκαλύφθηκε σ' εσένα)!» Και επίσης (διασαφηνίζουμε τα Εδάφια) για να διασαφηνίσουμε αυτή (την αλήθεια) γι' εκείνους που ξέρουν.

ٱتَّبِعْ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿١٠٦﴾

Ακολούθησε, λοιπόν, (ω Προφήτη) ό,τι σου αποκαλύφθηκε από τον Κύριό σου. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Και απομακρύνσου απ' εκείνους που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.

وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَآ أَشْرَكُوا۟ ۗ وَمَا جَعَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًۭا ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍۢ ﴿١٠٧﴾

Αν ήθελε ο Αλλάχ, δε θα είχαν αποδώσει εταίρους σ' Αυτόν στη λατρεία. Όμως, δεν σε ορίσαμε παρατηρητή πάνω τους, ούτε είσαι ο κηδεμόνας τους.

وَلَا تَسُبُّوا۟ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَسُبُّوا۟ ٱللَّهَ عَدْوًۢا بِغَيْرِ عِلْمٍۢ ۗ كَذَٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٠٨﴾

Και μη προσβάλετε (ω, πιστοί) εκείνους τους οποίους επικαλούνται (οι άπιστοι) εκτός του Αλλάχ, ώστε να μην προσβάλουν κι αυτοί τον Αλλάχ άδικα και από άγνoια. Έτσι, κάναμε να φανεί ωραίο για κάθε έθνος το έργο του (είτε ήταν καλό, είτε ήταν κακό, ως ανταμοιβή ή ποινή για τον δρόμο που επέλεξε)· έπειτα προς τον Κύριό τους θα είναι η επιστροφή τους, και τότε θα τους ενημερώσει για όλα όσα έκαναν.

وَأَقْسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَـٰنِهِمْ لَئِن جَآءَتْهُمْ ءَايَةٌۭ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا ٱلْـَٔايَـٰتُ عِندَ ٱللَّهِ ۖ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَآ إِذَا جَآءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠٩﴾

Ορκίστηκαν (οι ειδωλολάτρες) με το Όνομα του Αλλάχ με πολύ ζήλο στον όρκο τους, ότι αν τους ερχόταν ένα σημάδι (απ' αυτά που πρότειναν στον Προφήτη), σίγουρα θα πίστευαν σ' αυτό (το σημάδι). Πες (ω, Προφήτη): «(Δεν έχω τα σημάδια, αλλά) μόνο ο Αλλάχ που έχει τα σημάδια (και τα στέλνει όποτε θέλει).» Πώς να ξέρετε (ω, πιστοί), ότι ακόμα κι αν τους ερχόταν (στους ειδωλολάτρες, το σημάδι όπως πρότειναν), πάλι δε θα πίστευαν! (Αλλά θα έμεναν στην απιστία τους, επειδή αυτοί δεν θέλουν την καθοδήγηση)!

وَنُقَلِّبُ أَفْـِٔدَتَهُمْ وَأَبْصَـٰرَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا۟ بِهِۦٓ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَنَذَرُهُمْ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿١١٠﴾

Και στρέφουμε τις καρδιές και τα μάτια τους μακριά (από την αλήθεια και την καθοδήγηση) όπως αρνήθηκαν να πιστέψουν σ' αυτό (το Κορ’άν) την πρώτη φορά, και τους αφήνουμε στην πλάνη (και την απιστία) τους, σαστισμένους.