Διαβάστε το Χισμπ 17 του Κορανίου

۞ قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَنُخْرِجَنَّكَ يَـٰشُعَيْبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا ۚ قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَـٰرِهِينَ ﴿٨٨﴾

Οι αρχηγοί του λαού του που έδειξαν αλαζονεία, είπαν: «Ω, Σου‘άιμπ! Πράγματι, θα διώξουμε εσένα και όσους πιστεύουν μαζί σου από την πόλη μας, εκτός αν επιστρέψετε στη θρησκεία μας.» Είπε: «Ακόμα κι αν την απεχθανόμαστε;

قَدِ ٱفْتَرَيْنَا عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِى مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّىٰنَا ٱللَّهُ مِنْهَا ۚ وَمَا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّعُودَ فِيهَآ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّنَا ۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًا ۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْنَا ۚ رَبَّنَا ٱفْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِٱلْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْفَـٰتِحِينَ ﴿٨٩﴾

Θα είχαμε επινοήσει έτσι ψέματα εναντίον του Αλλάχ εάν επιστρέφαμε στη θρησκεία σας, αφού ο Αλλάχ μας έσωσε απ' αυτήν. Δεν μας επιτρέπεται να επιστρέψουμε σ' αυτήν, αν δεν το θέλει ο Κύριός μας, ο Αλλάχ! Ο Κύριός μας περικλείει τα πάντα με τη γνώση Του. Εμπιστευόμαστε τον Αλλάχ. Κύριε μας! Κρίνε λοιπόν ανάμεσα σε μας και τον λαό μας με αλήθεια, γιατί Εσύ είσαι ο Καλύτερος από τους κριτές.»

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَئِنِ ٱتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًۭا لَّخَـٰسِرُونَ ﴿٩٠﴾

Οι αρχηγοί του λαού του που αρνήθηκαν την πίστη, είπαν: «(Ω, λαέ μας!) Εάν ακολουθήσετε τον Σου‘άιμπ, σίγουρα θα είστε χαμένοι.»

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿٩١﴾

Έτσι, τους έπιασε ο δυνατός σεισμός (και η μεγάλη κραυγή) και έπεσαν νεκροί στα πρόσωπα και τα γόνατά τους στον οίκο (και τη γη) τους!

ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَا ۚ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَانُوا۟ هُمُ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٩٢﴾

Εκείνοι που διέψευδαν τον Σου‘άιμπ έγιναν σαν να μην είχαν κατοικήσει εκεί ποτέ. Στ' αλήθεια, εκείνοι που διέψευδαν τον Σου‘άιμπ ήταν οι χαμένοι.

فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰقَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ ۖ فَكَيْفَ ءَاسَىٰ عَلَىٰ قَوْمٍۢ كَـٰفِرِينَ ﴿٩٣﴾

Έτσι, (ο Σου‘άιμπ) απομακρύνθηκε απ' αυτούς και είπε (ως επίπληξη): «Ω, λαέ μου! Πράγματι, σας μετέδωσα τα μηνύματα του Κυρίου μου και σας έδωσα ειλικρινείς συμβουλές. Πώς λοιπόν να στεναχωριέμαι για έναν άπιστο λαό;»

وَمَآ أَرْسَلْنَا فِى قَرْيَةٍۢ مِّن نَّبِىٍّ إِلَّآ أَخَذْنَآ أَهْلَهَا بِٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ ﴿٩٤﴾

Πράγματι, δε στείλαμε κανέναν προφήτη σε καμία κωμόπολη, παρά να έχουμε πλήξει (εκείνους που τον διέψευσαν από) τους κατοίκους της με φτώχεια και ασθένειες, μήπως και επικαλεστούν (τον Αλλάχ) με ταπεινοφροσύνη και υποταγή (και να εγκαταλείψουν την απιστία και την αλαζονεία τους).

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ ٱلسَّيِّئَةِ ٱلْحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَوا۟ وَّقَالُوا۟ قَدْ مَسَّ ءَابَآءَنَا ٱلضَّرَّآءُ وَٱلسَّرَّآءُ فَأَخَذْنَـٰهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٩٥﴾

Έπειτα αλλάξαμε την κακή κατάσταση (και τις αντιξοότητες) σε καλή κατάσταση (και ευημερία), ώσπου αυξήθηκαν (σε αριθμό και πλούτη), και είπαν: «Και οι πρόγονοί μας υπέστησαν κακουχίες και είχαν περίοδο ευημέριας (γι' αυτό ό,τι μας συνέβη από καλό και κακό, είναι κάτι απλό).» [Πράγματι, ό,τι τους συνέβη ήταν για να το λάβουν υπόψη]. Έτσι, τους στείλαμε ξαφνικά την τιμωρία χωρίς να το αντιληφθούν.

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ ٱلْقُرَىٰٓ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّقَوْا۟ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ وَلَـٰكِن كَذَّبُوا۟ فَأَخَذْنَـٰهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٩٦﴾

Και αν οι κάτοικοι των κωμοπόλεων είχαν πιστέψει και είχαν φυλαχθεί από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), θα είχαμε ανοίξει γι’ αυτούς πόρτες ευλογίας από τον ουρανό και τη Γη. Αλλά εκείνοι διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), και έτσι, τους τιμωρήσαμε για όσα έκαναν.

أَفَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا بَيَـٰتًۭا وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿٩٧﴾

Αισθάνονται ασφαλείς οι κάτοικοι των κωμοπόλεων από το να πέσει η τιμωρία Μας σ' αυτούς τη νύχτα ενώ κοιμούνται;

أَوَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا ضُحًۭى وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴿٩٨﴾

Ή μήπως αισθάνονται ασφαλείς οι κάτοικοι των κωμοπόλεων από το να πέσει η τιμωρία Μας σ' αυτούς την ημέρα, ενώ διασκεδάζουν (και είναι απασχολημένοι με τη ζωή τους);

أَفَأَمِنُوا۟ مَكْرَ ٱللَّهِ ۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٩٩﴾

Αισθάνονται ασφαλείς από το σχέδιο του Αλλάχ; Πράγματι, δεν αισθάνονται ασφαλείς από το σχέδιο του Αλλάχ παρά μόνο οι χαμένοι άνθρωποι! [Ενώ οι πιστοί πάντα φοβούνται από τον Αλλάχ και φυλάσσονται από την τιμωρία τηρώντας τις εντολές Του, και δείχνουν ευγνωμοσύνη στις χάρες Του].

أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِ أَهْلِهَآ أَن لَّوْ نَشَآءُ أَصَبْنَـٰهُم بِذُنُوبِهِمْ ۚ وَنَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿١٠٠﴾

Δεν έγινε σαφές σ' εκείνους που κατοικούν στη γη (κωμόπολη), μετά τον προηγούμενο λαό της (που καταστράφηκε λόγω των αμαρτιών του), ότι αν θέλαμε, θα τους τιμωρούσαμε για τις αμαρτίες τους και θα σφραγίζαμε τις καρδιές τους και έτσι, δεν θα άκουγαν;

تِلْكَ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآئِهَا ۚ وَلَقَدْ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَمَا كَانُوا۟ لِيُؤْمِنُوا۟ بِمَا كَذَّبُوا۟ مِن قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٠١﴾

Αυτές οι (προαναφερόμενες) κωμοπόλεις, που για μερικές από τις ιστορίες των οποίων (για την απιστία τους και την τιμωρία τους) σε ενημερώνουμε (ω, Μωχάμμαντ, για να είναι μία νουθεσία για τους ανθρώπους). Πράγματι, τους ήρθαν οι Αγγελιαφόροι τους με σαφείς αποδείξεις, αλλά δε γινόταν να πιστέψουν σ' αυτές (τις αποδείξεις) που είχαν ήδη διαψεύσει πριν (τις δουν). Έτσι ο Αλλάχ σφραγίζει τις καρδιές των άπιστων.

وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍۢ ۖ وَإِن وَجَدْنَآ أَكْثَرَهُمْ لَفَـٰسِقِينَ ﴿١٠٢﴾

Δε βρήκαμε τους περισσότερους απ' αυτούς αφοσιωμένους στη δέσμευση (που τους ανέθεσε ο Αλλάχ, το να μην Του αποδίδουν εταίρους στη λατρεία και να ακολουθούν τη θρησκεία Του). Αλλά βρήκαμε τους περισσότερους τους, ανυπάκουους.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَظَلَمُوا۟ بِهَا ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٠٣﴾

Έπειτα στείλαμε μετά απ' αυτούς, τον Μωυσή με τα Σημάδιά Μας στον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, αλλά αυτοί αδίκως τα αρνήθηκαν. Κοίτα, λοιπόν, (ω, Μωχάμμαντ) πως ήταν το τέλος εκείνων που σκόρπιζαν το κακό!

وَقَالَ مُوسَىٰ يَـٰفِرْعَوْنُ إِنِّى رَسُولٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٤﴾

Ο Μωυσής είπε: «Ω, Φαραώ! Πράγματι, είμαι ένας Αγγελιαφόρος από τον Κύριο των κόσμων.

حَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ ۚ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِىَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٠٥﴾

Είμαι άξιος (και υποχρεωμένος και πρόθυμος) να μην πω τίποτα για τον Αλλάχ εκτός από την αλήθεια. Ήρθα σε σας με ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό σας, οπότε άφησε τα παιδιά του Ισραήλ να φύγουν μαζί μου.»

قَالَ إِن كُنتَ جِئْتَ بِـَٔايَةٍۢ فَأْتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٠٦﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Αν έχεις φέρει ένα σημάδι, τότε παρουσίασέ το αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٠٧﴾

Έτσι, πέταξε (ο Μωυσής) το ραβδί του και έτσι έγινε ένα μεγάλο φίδι, (ορατό σε όλους).

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ﴿١٠٨﴾

Και (έβαλε το χέρι του στο άνοιγμα του ενδύματός του στο στήθος του, και έπειτα) τράβηξε το χέρι του, και έτσι βγήκε (το χέρι του) λαμπερό λευκό μπροστά στους θεατές.

قَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ﴿١٠٩﴾

Οι αρχηγοί από τον λαό του Φαραώ είπαν (επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Φαραώ και συζητώντας μεταξύ τους): «Αυτός είναι πράγματι ένας μάγος με καλή γνώση!

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُمْ ۖ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿١١٠﴾

Ο οποίος επιδιώκει να σας διώξει από τη γη σας. Ποια είναι η άποψή σας λοιπόν;»

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَأَرْسِلْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿١١١﴾

Είπαν (οι αρχηγοί στον Φαραώ): «Καθυστέρησέ τον και τον αδερφό του και στείλε στις πόλεις εκείνους που θα μαζέψουν (για σένα τους μάγους).

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَـٰحِرٍ عَلِيمٍۢ ﴿١١٢﴾

Θα σου φέρουν κάθε μάγο που έχει καλή γνώση.»

وَجَآءَ ٱلسَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوٓا۟ إِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿١١٣﴾

Οι μάγοι ήρθαν στον Φαραώ και είπαν: «Θα έχουμε ανταμοιβή αν νικήσουμε;»

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ لَمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿١١٤﴾

Είπε: «Ναι, και σίγουρα θα είστε απ' αυτούς που είναι κοντά μου (σε ψηλές θέσεις).»

قَالُوا۟ يَـٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ نَحْنُ ٱلْمُلْقِينَ ﴿١١٥﴾

Είπαν (οι μάγοι): «Ω, Μωυσή! (Διάλεξε) είτε να ρίξεις εσύ πρώτος, είτε να ρίξουμε εμείς!»

قَالَ أَلْقُوا۟ ۖ فَلَمَّآ أَلْقَوْا۟ سَحَرُوٓا۟ أَعْيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَآءُو بِسِحْرٍ عَظِيمٍۢ ﴿١١٦﴾

Είπε: «Ρίξτε εσείς.» Έτσι, όταν έριξαν (τα σχοινιά και τα κοντάρια τους), μάγεψαν τα μάτια των ανθρώπων, τους τρόμαξαν και έφεραν μια μεγάλη μαγεία (κάνοντας τα σχοινιά να φαίνονται σαν φίδια).

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿١١٧﴾

Εμπνεύσαμε στον Μωυσή: «Πέτα το ραβδί σου.», και έτσι (έγινε μεγάλο φίδι που) κατάπιε όλα τα ψέματα που έδειξαν.

فَوَقَعَ ٱلْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١١٨﴾

Έτσι κυριάρχησε η αλήθεια και φάνηκε ότι ό,τι έκαναν ήταν μάταιο.

فَغُلِبُوا۟ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُوا۟ صَـٰغِرِينَ ﴿١١٩﴾

Ηττήθηκαν εκεί (όπου συγκεντρώθηκαν) και επέστρεψαν ταπεινωμένοι.

وَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ ﴿١٢٠﴾

Οι μάγοι έπεσαν σε Σουτζούντ στάση (δηλ. με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος).

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٢١﴾

Είπαν (οι μάγοι): «Πιστεύουμε στον Κύριο όλων των κόσμων,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١٢٢﴾

τον Κύριο του Μωυσή και του Ααρών.»

قَالَ فِرْعَوْنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَمَكْرٌۭ مَّكَرْتُمُوهُ فِى ٱلْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا۟ مِنْهَآ أَهْلَهَا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿١٢٣﴾

Ο Φαραώ είπε: «Πιστέψατε σ' αυτόν πριν σας δώσω την άδεια; Αυτό είναι πράγματι ένα σχέδιο που επινοήσατε (μαζί με τον Μωυσή) στην πόλη για να διώξετε απ' αυτή τους κατοίκους της, αλλά σύντομα θα μάθετε (τι θα πάθετε από την τιμωρία μου).

لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍۢ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿١٢٤﴾

Θα σας κόψω τα χέρια και τα πόδια από τις αντίθετες πλευρές και μετά θα σας σταυρώσω όλους μαζί.»

قَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿١٢٥﴾

Είπαν: «Πράγματι, στον Κύριό μας θα επιστρέψουμε.

وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنْ ءَامَنَّا بِـَٔايَـٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتْنَا ۚ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًۭا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ﴿١٢٦﴾

Και δε μας κατηγορείς παρά μόνο επειδή πιστέψαμε στα σημάδια του Κυρίου μας όταν μας ήρθαν! [Ω, Αλλάχ] Κύριέ μας! Ρίξε πάνω μας υπομονή (μέχρι να μας καλύπτει) και κάνε μας να πεθάνουμε ως Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη βούλησή Σου).»

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُۥ لِيُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَآءَهُمْ وَنَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَـٰهِرُونَ ﴿١٢٧﴾

Οι αρχηγοί από τον λαό του Φαραώ είπαν: «Θα αφήσεις τον Μωυσή και τον λαό του να σκορπίζουν το κακό στη γη και να εγκαταλείψει (ο Μωυσής) εσένα και τους θεούς σου (και να καλεί προς τη λατρεία του Αλλάχ);» Είπε (ο Φαραώ): «Θα σκοτώσουμε τους γιους τους (των παιδιών του Ισραήλ) και θα αφήσουμε τις γυναίκες τους ζωντανές (για να μας υπηρετήσουν), και πράγματι, έχουμε τη δύναμη πάνω τους για να τους υποτάξουμε.»

قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱسْتَعِينُوا۟ بِٱللَّهِ وَٱصْبِرُوٓا۟ ۖ إِنَّ ٱلْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَٱلْعَـٰقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿١٢٨﴾

Ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Ζητήστε τη βοήθεια από τον Αλλάχ και μόνο και κάντε υπομονή. Πράγματι, η γη ανήκει στον Αλλάχ (και όχι στον Φαραώ), και τη δίνει σε όποιον θέλει (ο Αλλάχ) από τους δούλους Του. Και η επιτυχία στο τέλος είναι γι' εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).»

قَالُوٓا۟ أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِيَنَا وَمِنۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ﴿١٢٩﴾

Είπαν (οι άνθρωποι από τα παιδιά του Ισραήλ): «Ήδη υποφέραμε κακό (από τον Φαραώ) πριν έρθεις σε μας και τώρα αφού ήρθες σε μας.» Είπε: «Είθε ο Κύριός σας να καταστρέψει τον εχθρό σας και να σας δώσει δύναμη στη γη (δηλ. κάνοντας κάποιους από σας βασιλιάδες αφού ήσασταν δούλοι, -κάτι που έγινε αργότερα όταν μπήκαν στην Ιερουσαλήμ και έκαναν το βασίλειό τους-), και έτσι να δει πως θα πράξετε (δηλ. αν θα είστε ευγνώμονες ή θα γίνετε αλαζόνες).»

وَلَقَدْ أَخَذْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقْصٍۢ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٣٠﴾

Πράγματι, τιμωρήσαμε τον λαό του Φαραώ με πείνα και έλλειψη καρπών, ίσως να λάβουν νουθεσία.

فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُوا۟ لَنَا هَـٰذِهِۦ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۭ يَطَّيَّرُوا۟ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ ۗ أَلَآ إِنَّمَا طَـٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٣١﴾

Όταν τους ήρθε (στον λαό του Φαραώ) κάτι καλό (από αγαθά και βιοπορισμό), είπαν: «Αυτό είναι για μας (επειδή το αξίζουμε).», αλλά όταν τους έπληξε κάτι κακό (από ξηρασία, ασθένειες και έλλειψη καρπών), έγιναν απαισιόδοξοι αισθανόμενοι ότι ο Μωυσής και όσοι είναι μαζί του τους έφεραν κακή τύχη. Πράγματι, αυτό που τους συνέβη έχει οριστεί από τον Αλλάχ (και δεν έχει σχέση με τον Μωυσή παρά μόνο τις επικλήσεις που έκανε εναντίον τους), αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν έξεραν (γι' αυτό το απέδωσαν σ' άλλους εκτός του Αλλάχ).

وَقَالُوا۟ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِۦ مِنْ ءَايَةٍۢ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

Είπαν (οι άνθρωποι από τον λαό του Φαραώ στον Μωυσή): «Οποιοδήποτε σημάδι κι αν μας φέρεις για να μας μαγέψεις, δεν πρόκειται να πιστέψουμε σε σένα.»

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلْجَرَادَ وَٱلْقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَـٰتٍۢ مُّفَصَّلَـٰتٍۢ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ وَكَانُوا۟ قَوْمًۭا مُّجْرِمِينَ ﴿١٣٣﴾

Έτσι, στείλαμε σ' αυτούς πλημμύρα (που κατέστρεψε τις καλλιέργειές τους), ακρίδες (που έφαγαν τις σοδειές τους), ψείρες (που τους έβλαψαν τα μαλλιά τους), βατράχους (που γέμισαν τα σκεύη και τα κρεβάτια τους) και αίμα (που γέμισε τα πηγάδια και τα ποτάμια τους) - ως σαφή και διάφορα σημάδια (που διαδέχεται το ένα το άλλο), αλλά επέμειναν στην αλαζονεία και ήταν ένας κακός λαός.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ ٱلرِّجْزُ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا ٱلرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٣٤﴾

Όταν έπεσε η τιμωρία πάνω τους, είπαν: «Ω, Μωυσή! Επικαλέσου τον Κύριό σου για μας, χάρις όσων παραχώρησε σε σένα (από αποκάλυψη και θρησκεία). Εάν αφαιρέσεις αυτήν την τιμωρία από μας, σίγουρα θα πιστέψουμε σε σένα και θα αφήσουμε τα παιδιά του Ισραήλ να πάνε μαζί σου.»

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ ٱلرِّجْزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَـٰلِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ﴿١٣٥﴾

Αλλά όταν αφαιρέσαμε την τιμωρία απ' αυτούς μέχρι ένα προκαθορισμένο χρόνο που θα τον φτάσουν (δηλ. της καταστροφής τους από πνιγμό), αθέτησαν την υπόσχεσή τους.

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَـٰفِلِينَ ﴿١٣٦﴾

Έτσι, πήραμε εκδίκηση απ' αυτούς και τους πνίξαμε στο νερό γιατί διέψευδαν τα Σημάδιά Μας και ήταν αδιάφοροι γι' αυτά.

وَأَوْرَثْنَا ٱلْقَوْمَ ٱلَّذِينَ كَانُوا۟ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَـٰرِقَ ٱلْأَرْضِ وَمَغَـٰرِبَهَا ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُوا۟ ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُۥ وَمَا كَانُوا۟ يَعْرِشُونَ ﴿١٣٧﴾

Και δώσαμε στον λαό που καταπιεζόταν, τα ανατολικά της γης και τα δυτικά της που είχαμε ευλογήσει μέσα της. Εκπληρώθηκε ο καλός λόγος του Κυρίου σου για τα παιδιά του Ισραήλ εξαιτίας όσων υπέμειναν με υπομονή, και καταστρέψαμε ό,τι έφτιαχνε ο Φαραώ και ο λαός του (από σπίτια και χωράφια) και ό,τι κατασκεύαζαν (από παλάτια).

وَجَـٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتَوْا۟ عَلَىٰ قَوْمٍۢ يَعْكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصْنَامٍۢ لَّهُمْ ۚ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱجْعَل لَّنَآ إِلَـٰهًۭا كَمَا لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ ﴿١٣٨﴾

Κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να περάσουν το νερό (αφού διατάξαμε τον Μωυσή να το χτυπήσει με το ραβδί του και έτσι σχίστηκε σε δύο), μετά πέρασαν από έναν λαό που λάτρευε τα είδωλά του. Είπαν: «Ω, Μωυσή! Κάνε για μας έναν θεό (δηλ. είδωλο), όπως αυτοί έχουν θεούς (είδωλα).» Είπε (ο Μωυσής): «Πράγματι, είστε ένας λαός που αγνοεί (τη Μεγαλοπρέπεια του Αλλάχ).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٌۭ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَـٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٣٩﴾

Πράγματι, όσο γι' αυτούς (που λατρεύουν τα είδωλα) θα καταστραφεί ό,τι κάνουν (από ειδώλολατρεία) και ό,τι κάνουν είναι μάταιο.»

قَالَ أَغَيْرَ ٱللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَـٰهًۭا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٤٠﴾

Είπε (ο Μωυσής επίσης): «Πώς να αναζητώ για σας άλλο θεό εκτός από τον Αλλάχ, όταν Αυτός είναι που σας ευνόησε πάνω απ' όλους τους ανθρώπους (της εποχής σας, καταστρέφοντας τον εχθρό σας και σώζοντάς σας απ' αυτόν);»

وَإِذْ أَنجَيْنَـٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴿١٤١﴾

Και (θυμηθείτε, ω, παιδιά του Ισραήλ) όταν σας σώσαμε από τον λαό του Φαραώ, που σας έκαναν να γευτείτε ένα τρομερό μαρτύριο: έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν (τις κόρες και) τις γυναίκες σας να ζήσουν (ως δούλες). Και σ' αυτό (ότι σας σώσαμε) υπήρχε μια μεγάλη δοκιμασία από τον Κύριό σας (αν θα ήσασταν ευγνώμονες μετά απ' αυτό ή όχι)!

۞ وَوَٰعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَـٰثِينَ لَيْلَةًۭ وَأَتْمَمْنَـٰهَا بِعَشْرٍۢ فَتَمَّ مِيقَـٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةًۭ ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَـٰرُونَ ٱخْلُفْنِى فِى قَوْمِى وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٤٢﴾

Και ορίσαμε για τον Μωυσή τριάντα νύχτες, και προσθέσαμε σ' αυτές άλλες δέκα (για να Μας επικαλεστεί με αφοσίωση πάνω στο όρος, και στο τέλος τους να του μιλήσουμε και να του αποκαλύψουμε την Τορά), έτσι έγινε ο χρόνος που ορίστηκε από τον Κύριο του (για να του μιλήσει στο τέλος του) σαράντα νύχτες. Ο Μωυσής (πριν φύγει για τις σαράντα νύχτες) είπε στον αδελφό του τον Ααρών: «Πάρε τη θέση μου ανάμεσα στον λαό μου όταν απουσιάζω, διόρθωσε (τους διατάζοντάς τους να λατρεύουν τον Αλλάχ) και μην ακολουθήσεις το δρόμο εκείνων που σκορπίζουν το κακό (δηλ. μην αφήνεις κανέναν να διαπράξει αμαρτίες χωρίς να τον σταματήσεις).»

وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَـٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِىٓ أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِى وَلَـٰكِنِ ٱنظُرْ إِلَى ٱلْجَبَلِ فَإِنِ ٱسْتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوْفَ تَرَىٰنِى ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكًّۭا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًۭا ۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبْحَـٰنَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٤٣﴾

Όταν ο Μωυσής ήρθε στην ώρα και τον τόπο που ορίσαμε και ο Κύριός του μίλησε μαζί του, είπε (ο Μωυσής): «Κύριέ μου! Δείξε μου (τον Εαυτό Σου), για να Σε κοιτάξω.» Ο Αλλάχ είπε: «Δεν μπορείς να Με δεις [στην εγκόσμια ζωή]. Αλλά κοίτα το βουνό, αν θα αντέξει να μείνει σταθερό στη θέση του, τότε μόνο θα Με δεις.» Όταν ο Κύριός του εμφανίστηκε για το βουνό [με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του], το ισοπέδωσε και ο Μωυσής έπεσε αναίσθητος. [Σύμφωνα με ένα Χαντίθ: εμφανίστηκε μόνο όσο είναι το μέγεθος του ενός τρίτου από το μικρό δάχτυλο]. Όταν (ο Μωυσής) συνήλθε, είπε: «Δόξα Σοι! Στρέφομαι με μεταμέλεια προς Εσένα και είμαι ο πρώτος από τους πιστούς.»

قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ إِنِّى ٱصْطَفَيْتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَـٰلَـٰتِى وَبِكَلَـٰمِى فَخُذْ مَآ ءَاتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٤٤﴾

Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Μωυσή! Σε επέλεξα πάνω από τους άλλους ανθρώπους (της εποχής σου) δίνοντάς σου τα μηνύματά Μου και μιλώντας σου. Γι’ αυτό πάρε όσα σου έχω δώσει και να είσαι ένας από τους ευγνώμονες.»

وَكَتَبْنَا لَهُۥ فِى ٱلْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَىْءٍۢ مَّوْعِظَةًۭ وَتَفْصِيلًۭا لِّكُلِّ شَىْءٍۢ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍۢ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا۟ بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُو۟رِيكُمْ دَارَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿١٤٥﴾

Καταγράψαμε γι' αυτόν στις πλάκες όλα τα πράγματα (που χρειάζονται τα παιδιά του Ισραήλ στη θρησκεία και στη ζωή τους) ως νουθεσία (γι' όποιον θα τη λάβει υπόψη) και εξήγηση όλων (των κανόνων). (Και είπαμε στον Μωυσή): «Τήρησέ τους δυνατά και διέταξε τους ανθρώπους του λαού σου να τηρούν το καλύτερο μέσα τους (δηλ. ό,τι τους πρόσταξε ο Αλλάχ και να απέχουν από ό,τι τους απαγόρευσε). Θα σας δείξω τον οίκο των ανυπάκουων.»

سَأَصْرِفُ عَنْ ءَايَـٰتِىَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلْغَىِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَـٰفِلِينَ ﴿١٤٦﴾

Θα απομακρύνω από τα σημάδιά Μου (και από το να κατανοούν τα Εδάφιά Μου) εκείνους που είναι αλαζονικοί στη γη χωρίς κανένα δικαίωμα. Ακόμα κι αν δουν κάθε σημάδι, πάλι δε θα πιστέψουν σ' αυτό, και αν δουν τον δρόμο της καθοδήγησης, δε θα τον ακολουθήσουν, αλλά αν δουν τον δρόμο της παραπλάνησης, θα τον ακολουθήσουν ως τον δρόμο τους. Αυτό επειδή διέψευδαν τα σημάδιά Μας και ήταν αδιάφοροι γι' αυτά.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٤٧﴾

Εκείνοι που διέψευδαν τα σημάδιά Μας και τη συνάντηση στη Μέλλουσα Ζωή, οι (καλές) πράξεις τους έχουν καταστεί μάταιες. Θα λάβουν κάτι άλλο παρά μόνο (την τιμωρία) γι' αυτά που έκαναν (από απιστία και αμαρτίες);

وَٱتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًۭا جَسَدًۭا لَّهُۥ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُوا۟ ظَـٰلِمِينَ ﴿١٤٨﴾

Εν απουσία του (Μωυσή, αφού έφυγε για τις σαράντα νύχτες), οι άνθρωποι του λαού του Μωυσή πήραν για λατρεία ένα άγαλμα ενός μοσχαριού φτιαγμένο από τα κοσμήματά τους, το οποίο (άγαλμα) ήταν ένα σώμα που (δεν είχε ψυχή, και) είχε έναν χαμηλό ήχο. Δεν έβλεπαν ότι δεν μπορούσε ούτε να τους μιλήσει, ούτε να τους καθοδηγήσει σε κάποιο καλό δρόμο; Ωστόσο, το πήραν για λατρεία και ήταν άδικοι.

وَلَمَّا سُقِطَ فِىٓ أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا۟ أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا۟ قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿١٤٩﴾

Όταν μετάνιωσαν και κατάλαβαν ότι είχαν παραστρατήσει, είπαν: «Αν ο Κύριός μας δε μας ελεήσει και δε μας συγχωρήσει, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους χαμένους.»

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَـٰنَ أَسِفًۭا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٥٠﴾

Όταν ο Μωυσής επέστρεψε στον λαό του, θυμωμένος και θλιμμένος (απ' αυτό που έκαναν), είπε: «Τι κακό είναι αυτό που κάνατε εν απουσία μου! Δεν μπορούσατε να περιμένετε (την επιστροφή μου που είναι σύμφωνα με) αυτό που όρισε ο Κύριός σας;» Πέταξε (ο Μωυσής) τις πλάκες και έπιασε τον αδελφό του (τον Ααρών) από το κεφάλι, σέρνοντάς τον προς τον εαυτό του. (Ο Ααρών) είπε: «Ω, γιε της μητέρας μου! Εκείνοι με θεωρούσαν αδύναμο και κόντεψαν να με σκοτώσουν. Μην κάνεις λοιπόν τους εχθρούς να χαίρονται μ' αυτό που μου κάνεις, ούτε να με θεωρείς ανάμεσα στους άδικους ανθρώπους (που λάτρεψαν το μοσχάρι).»

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِأَخِى وَأَدْخِلْنَا فِى رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿١٥١﴾

Είπε (ο Μωυσής): «Κύριέ μου! Συγχώρεσε εμένα και τον αδελφό μου, και εισήγαγέ μας στο έλεός Σου. Πράγματι, Εσύ είσαι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.»

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُفْتَرِينَ ﴿١٥٢﴾

Πράγματι, εκείνοι που πήραν το μοσχάρι για λατρεία, θα υποστούν οργή από τον Κύριό τους και ταπείνωση στην εγκόσμια ζωή, και έτσι τιμωρούμε αυτούς που επινοούν ψέματα (εναντίον του Αλλάχ).

وَٱلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِهَا وَءَامَنُوٓا۟ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعْدِهَا لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٥٣﴾

Όσο γι' εκείνους που διέπραξαν κακές πράξεις, και έπειτα -μετά απ' αυτές- στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και πίστεψαν (σ' Αυτόν), πράγματι, ο Κύριός σου -μετά απ' αυτές- είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلْغَضَبُ أَخَذَ ٱلْأَلْوَاحَ ۖ وَفِى نُسْخَتِهَا هُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ﴿١٥٤﴾

Όταν η οργή του Μωυσή ηρέμησε, σήκωσε τις πλάκες, οι οποίες περιείχαν καθοδήγηση και έλεος για όσους φοβούνται τον Κύριό τους.

وَٱخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُۥ سَبْعِينَ رَجُلًۭا لِّمِيقَـٰتِنَا ۖ فَلَمَّآ أَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَإِيَّـٰىَ ۖ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآ ۖ إِنْ هِىَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهْدِى مَن تَشَآءُ ۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَا ۖ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْغَـٰفِرِينَ ﴿١٥٥﴾

Ο Μωυσής επέλεξε εβδομήντα άνδρες από τον λαό του για την ώρα και τόπο που ορίσαμε (για να επικαλεστούν τον Αλλάχ να συγχωρέσει τον λαό τους που λάτρεψε το μοσχάρι). Όταν (ήρθαν στον τόπο, ζήτησαν από τον Μωυσή να δουν τον Αλλάχ, και έτσι) τους έπιασε ο δυνατός σεισμός, είπε (ο Μωυσής επικαλώντας τον Αλλάχ): «Κύριέ μου! Αν ήταν το θέλημά Σου, θα τους είχες καταστρέψει από πριν (όταν ο λαός λάτρεψε το μοσχάρι), όπως και εμένα. Θα μας καταστρέψεις γι' αυτό που έκαναν οι ανόητοι ανάμεσά μας! [ερώτηση κατευνασμού, δηλ. μην μας καταστρέψεις]. Αυτό δεν είναι παρά μια δοκιμασία από Σένα (προς τους δούλους Σου, για να φανεί ποιος θα διαλέξει την αλήθεια και ποιος θα διαλέξει την πλάνη), με την οποία (δοκιμασία) κάνεις όποιον θέλεις να παραστρατήσει και καθοδηγείς όποιον θέλεις. Εσύ είσαι ο Κηδεμόνας μας, γι' αυτό συγχώρεσέ μας και ελέησέ μας, γιατί είσαι ο Καλύτερος απ' αυτούς που συγχωρούν.

۞ وَٱكْتُبْ لَنَا فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِنَّا هُدْنَآ إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِىٓ أُصِيبُ بِهِۦ مَنْ أَشَآءُ ۖ وَرَحْمَتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍۢ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَـٰتِنَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٥٦﴾

Όρισε για μας το καλό σ' αυτή τη ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, έχουμε στραφεί με μεταμέλεια προς Εσένα.» Είπε (ο Αλλάχ): «Όσο για την τιμωρία Μου, τη στέλνω σε όποιον θέλω, αλλά το έλεός Μου περικλείει τα πάντα. Θα το ορίσω γι' εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία Μου (τηρώντας τις εντολές Μου) και δίνουν τη Ζάκα (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και οι οποίοι πιστεύουν στα Σημάδια (και στα Εδάφιά) Μας.»

ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى يَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَٱلْأَغْلَـٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلنُّورَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿١٥٧﴾

Αυτοί που ακολουθούν τον Αγγελιαφόρο, τον Προφήτη (Μωχάμμαντ), που δεν μπορεί ούτε να διαβάσει, ούτε να γράψει, του οποίου το όνομα βρίσκουν γραμμένο στις Γραφές τους στην Τορά και στο Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού). Ο οποίος (ο Μωχάμμαντ) τους διατάζει το καλό, και τους απαγορεύει το κακό· και τους επιτρέπει τα καλά (είτε πράγματα, είτε φαγητά κλπ.), και τους απαγορεύει τα ακάθαρτα (όπως το χοιρινό κλπ.), και τους απελευθερώνει από το φορτίο τους και τις αλυσίδες που ήταν πάνω τους (δηλ. όλες τις βαριές εντολές που τους είχε αναθέσει ο Αλλάχ παλιότερα). Έτσι, αυτοί που πιστεύουν σ’ αυτόν (τον Μωχάμμαντ), τον τιμούν, τον υποστηρίζουν και ακολουθούν το φως (το Κορ’άν) που στάλθηκε μ’ αυτόν, αυτοί είναι πράγματι οι επιτυχημένοι.

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِىِّ ٱلْأُمِّىِّ ٱلَّذِى يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَـٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ω, άνθρωποι! Στ’ αλήθεια, είμαι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ που στάλθηκε σε όλους σας, –στον Οποίον (τον Αλλάχ) ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της Γης. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, και είναι Αυτός που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί. Πιστέψτε λοιπόν στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, τον Προφήτη που δεν μπορεί ούτε να διαβάσει, ούτε να γράψει (τον Μωχάμμαντ), ο οποίος (Προφήτης) πιστεύει στον Αλλάχ και στα Λόγια Του, και ακολουθήστε τον ίσως να καθοδηγηθείτε.

وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٌۭ يَهْدُونَ بِٱلْحَقِّ وَبِهِۦ يَعْدِلُونَ ﴿١٥٩﴾

Μεταξύ του λαού του Μωυσή υπάρχει μία ομάδα που καθοδηγεί τους άλλους με την αλήθεια και καθιερώνει τη δικαιοσύνη μ' αυτήν.

وَقَطَّعْنَـٰهُمُ ٱثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًۭا ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسْتَسْقَىٰهُ قَوْمُهُۥٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنۢبَجَسَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْغَمَـٰمَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٠﴾

Τους χωρίσαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) σε δώδεκα φυλές και έθνη. Και εμπνεύσαμε τον Μωυσή όταν ο λαός του (χάθηκε στη γη και ήταν διψασμένος, και) του ζήτησε νερό: «Χτύπα το βράχο με το ραβδί σου.» Και έτσι, ανέβλυσαν απ' αυτόν δώδεκα πηγές (για τις δώδεκα φυλές), κάθε φυλή γνώριζε το δικό της μέρος για νερό. Τους σκιάσαμε με σύννεφα (από τη ζέστη του ηλίου) και τους στείλαμε το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια) (λέγοντας): «Φάτε από τα καλά αγαθά που παρέχουμε σε σας.» (Μα έγιναν αγνώμονες) και δεν Μας έβλαψαν (σε τίποτε μέσω της παρακοής και της αγνωμοσύνης τους), μα μόνο τους εαυτούς τους αδίκησαν.

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ ٱسْكُنُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ وَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيٓـَٔـٰتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٦١﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν τους ειπώθηκε (στα παιδιά του Ισραήλ): «Κατοικήστε σ' αυτήν την πόλη (Ιερουσαλήμ) και φάτε απ' αυτήν απ' όπου θέλετε, και πείτε: «Συγχώρεσέ μας!», και περάστε την πύλη της υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ), και έτσι θα σας συγχωρήσουμε τις αμαρτίες σας και θα αυξήσουμε (την αμοιβή) γι' αυτούς που πράττουν καλές πράξεις.»

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٢﴾

Μα οι άδικοι απ' αυτούς άλλαξαν τον Λόγο που ειπώθηκε σ' αυτούς με άλλον, κι έτσι στείλαμε πάνω τους μια τιμωρία από τον ουρανό, λόγω της αδικίας τους.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِى كَانَتْ حَاضِرَةَ ٱلْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِى ٱلسَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًۭا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿١٦٣﴾

Ρώτα τους (ω, Προφήτη) για την κωμόπολη που ήταν στην ακτή της θάλασσας (ή του ποταμιού), όταν παραβίασαν το Σάββατο (ψαρεύοντας, παρά την απαγόρευση του ψαρέματος το Σάββατο). Τα ψάρια ερχόντουσαν σ' αυτούς στην επιφάνεια του νερού το Σάββατο, αλλά στις άλλες μέρες εκτός του Σαββάτου, δεν ερχόντουσαν. Έτσι τους δοκιμάσαμε λόγω της ανυπακοής τους.

وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌۭ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ ٱللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًۭا شَدِيدًۭا ۖ قَالُوا۟ مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿١٦٤﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν μια ομάδα απ' αυτούς (τα παιδιά του Ισραήλ) είπε (σε μία άλλη ομάδα που νουθέτησε εκείνους που ψάρευαν το Σάββατο να σταματήσουν εκείνη την απαγορευμένη πράξη): «Γιατί νουθετείτε ανθρώπους που ο Αλλάχ θα τους καταστρέψει ή θα τους τιμωρήσει με ένα οδυνηρό μαρτύριο;» Είπαν (εκείνοι που νουθετούν): «Για να δικαιολογηθούμε ενώπιον του Κυρίου σας (ότι τηρήσαμε την εντολή Του το να διατάζουμε το καλό και να απαγορεύουμε το κακό), και ίσως (εκείνοι που ψαρεύουν) να φυλαχθούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του και απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).»

فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦٓ أَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذْنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ بِعَذَابٍۭ بَـِٔيسٍۭ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿١٦٥﴾

Όταν (εκείνοι που ψάρευαν το Σάββατο) αγνόησαν τη νουθεσία που τους δόθηκε, σώσαμε αυτούς που απαγόρευαν το κακό και τιμωρήσαμε τους άδικους με μία βαριά τιμωρία για την ανυπακοή τους.

فَلَمَّا عَتَوْا۟ عَن مَّا نُهُوا۟ عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا۟ قِرَدَةً خَـٰسِـِٔينَ ﴿١٦٦﴾

Όταν (εκείνοι που ψάρευαν το Σάββατο) παραβίασαν επίμονα αυτό που τους απαγορεύτηκε να κάνουν, τους είπαμε: «Να είστε πίθηκοι, περιφρονημένοι και απορριφθέντες.»

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٦٧﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριός σου δήλωσε ξεκάθαρα ότι θα τους στέλνει μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης, εκείνους που θα τους ταλαιπωρήσουν με τρομερή τιμωρία. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι Γρήγορος στην τιμωρία, και είναι επίσης Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَقَطَّعْنَـٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ أُمَمًۭا ۖ مِّنْهُمُ ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَبَلَوْنَـٰهُم بِٱلْحَسَنَـٰتِ وَٱلسَّيِّـَٔاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٦٨﴾

Τους διασκορπίσαμε στη γη σε ομάδες – κάποιοι απ' αυτούς είναι ενάρετοι, ενώ κάποιοι άλλοι δεν είναι. Τους δοκιμάσαμε και με την ευημερία και με τις αντιξοότητες, ίσως και να επιστρέψουν (στην υπακοή προς τον Αλλάχ).

فَخَلَفَ مِنۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌۭ وَرِثُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَـٰذَا ٱلْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌۭ مِّثْلُهُۥ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَـٰقُ ٱلْكِتَـٰبِ أَن لَّا يَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ وَدَرَسُوا۟ مَا فِيهِ ۗ وَٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٦٩﴾

Στη συνέχεια (μετά απ' εκείνη τη γενιά που είχε κάποιους ενάρετους και κάποιους κακούς), τους διαδέχθηκαν άλλες γενιές από κακούς ανθρώπους που κληρονόμησαν το Βιβλίο (δηλ. τη γνώση γι' αυτό, αλλά δεν το εφάρμοσαν και παραβίασαν τις εντολές του), οι οποίοι έπαιρναν οποιοδήποτε κέρδος απ' αυτόν τον κόσμο (είτε επιτρεπτό, είτε απαγορευμένο, όπως τις δωροδοκίες κλπ. για να αλλάξουν και να διαστρεβλώσουν την κρίση και τα Λόγια του Αλλάχ στην Τορά), και είπαν: «Θα συγχωρεθούμε.» Και αν ένα παρόμοιο κέρδος τους ξαναερχόταν, το έπαιρναν. Μα δεν ανέλαβαν τη δέσμευση που είναι γραμμένη στην Τορά ότι δε θα λένε για τον Αλλάχ παρά μόνο την αλήθεια; Και είχαν διαβάσει ό,τι περιείχε μέσα του. Πράγματι, η Μέλλουσα Ζωή είναι καλύτερη γι' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του). Μα δεν συλλογίζεστε;

وَٱلَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِٱلْكِتَـٰبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُصْلِحِينَ ﴿١٧٠﴾

Όσο γι' εκείνους που αφοσιώνονται στο Βιβλίο και τελούν την προσευχή, πράγματι, δε θα αφήσουμε την ανταμοιβή εκείνων που κάνουν ορθές πράξεις, να χαθεί.