Διαβάστε το Χισμπ 2 του Κορανίου

أَوَلَا يَعْلَمُونَ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٧٧﴾

Μα δεν γνωρίζουν (οι Εβραίοι) ότι ο Αλλάχ γνωρίζει ό,τι αποκρύπτουν και ό,τι φανερώνουν;

وَمِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لَا يَعْلَمُونَ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّآ أَمَانِىَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ﴿٧٨﴾

Και υπάρχουν ανάμεσά τους αγράμματοι (απλοί άνθρωποι), που δεν γνωρίζουν από το Βιβλίο (την Τορά), παρά μόνο την απαγγελία του (χωρίς να κατανοούν τη σημασία του, και δεν έχουν παρά μόνο ψέματα που άκουσαν από τους λογίους τους) και, πράγματι, αυτοί μόνο νομίζουν (ότι αυτά τα ψέματα που άκουσαν από τους λογίους τους, είναι η αλήθεια από την αυθεντική Τορά).

فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ ٱلْكِتَـٰبَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَـٰذَا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ لِيَشْتَرُوا۟ بِهِۦ ثَمَنًۭا قَلِيلًۭا ۖ فَوَيْلٌۭ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌۭ لَّهُم مِّمَّا يَكْسِبُونَ ﴿٧٩﴾

Αλίμονο (καταστροφή και επώδυνο μαρτύριο) σ' αυτούς που γράφουν το βιβλίο με τα δικά τους χέρια και έπειτα λένε: «Αυτό είναι από τον Αλλάχ (ισχυριζόμενοι ότι είναι η αυθεντική Τορά).», για να λάβουν ως αντάλλαγμα γι' αυτό πενιχρό τίμημα! Αλίμονο σ' αυτούς για ό,τι έγραψαν τα χέρια τους και αλίμονο σ' αυτούς για ό,τι κερδίζουν απ' αυτό.

وَقَالُوا۟ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامًۭا مَّعْدُودَةًۭ ۚ قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ ٱللَّهِ عَهْدًۭا فَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ عَهْدَهُۥٓ ۖ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٨٠﴾

Και λένε: «Δεν θα μας αγγίξει το Πυρ, παρά για λίγες μετρημένες μέρες.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Έχετε πάρει καμία υπόσχεση από τον Αλλάχ; Γιατί ο Αλλάχ ποτέ δεν θα αθετήσει την υπόσχεσή Του. Ή λέτε για τον Αλλάχ αυτό που δεν γνωρίζετε;»

بَلَىٰ مَن كَسَبَ سَيِّئَةًۭ وَأَحَـٰطَتْ بِهِۦ خَطِيٓـَٔتُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٨١﴾

Όχι (δεν ισχύει αυτό που είπατε), αλλά στ’ αλήθεια, όποιος διαπράττει το κακό και η αμαρτία του τον έχει περικυκλώσει - αυτοί θα είναι οι κάτοικοι του Πυρός, θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٨٢﴾

Μα, αυτοί που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες καλές πράξεις, αυτοί θα είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου, θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَانًۭا وَذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَقُولُوا۟ لِلنَّاسِ حُسْنًۭا وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ ﴿٨٣﴾

Και (θυμηθείτε) όταν πήραμε τη δέσμευση από τα παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβου) (διατάζοντάς τους): «Μη λατρεύετε κανέναν εκτός από τον Αλλάχ. Και στους γονείς σας να φέρεστε κάλλιστα, και (επίσης) στους συγγενείς, στα ορφανά και στους ενδεείς. Και να λέτε καλά λόγια στους ανθρώπους και να τελείτε την προσευχή και να δίνετε τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη).» Έπειτα, στραφήκατε μακριά (από τις εντολές του Αλλάχ) αρνούμενοι (να εκπληρώσετε τη δέσμευσή σας), εκτός από λίγους από σας.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَآءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَـٰرِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿٨٤﴾

Και (θυμηθείτε) όταν πήραμε τη δέσμευση από σας (λέγοντας): «Μη χύνετε ο ένας το αίμα του άλλου και μην εκδιώκετε ο ένας τον άλλον από τα σπίτια σας.» Έπειτα (το) αναγνωρίσατε, και (σε αυτό) είστε μάρτυρες.

ثُمَّ أَنتُمْ هَـٰٓؤُلَآءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًۭا مِّنكُم مِّن دِيَـٰرِهِمْ تَظَـٰهَرُونَ عَلَيْهِم بِٱلْإِثْمِ وَٱلْعُدْوَٰنِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَـٰرَىٰ تُفَـٰدُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ ۚ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ ٱلْكِتَـٰبِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍۢ ۚ فَمَا جَزَآءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْىٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰٓ أَشَدِّ ٱلْعَذَابِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٨٥﴾

Και ορίστε, έπειτα από αυτό, εσείς σκοτώνετε ο ένας τον άλλον και εκδιώκετε η μια ομάδα από σας την άλλη από τα σπίτια της, ζητώντας τη βοήθεια (από τους εχθρούς της άλλης) εναντίον της (για να την εκδιώκετε) άδικα και με παραβίαση (των δικαιωμάτων τους). Όμως, αν έρχονται σ’ εσάς ως αιχμάλωτοι τους εξαγοράζετε, παρότι η εκδίωξή τους εξ αρχής ήταν απαγορευμένη για σας. Πιστεύετε, λοιπόν, σε ένα μέρος του Βιβλίου (Τορά) και αρνείστε άλλο μέρος; Η ανταμοιβή αυτών από σας που έκαναν έτσι, δεν θα είναι παρά η ατίμωση κατά την εγκόσμια ζωή, και την Ημέρα της Κρίσεως θα σταλούν στην αυστηρότερη τιμωρία. Και ο Αλλάχ δεν αγνοεί ό,τι κάνετε.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا بِٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٨٦﴾

Είναι εκείνοι που εξαγόρασαν την εγκόσμια ζωή με τη Μέλλουσα ζωή, έτσι η τιμωρία δεν θα ελαφρυνθεί γι' αυτούς, ούτε θα βοηθηθούν.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ بِٱلرُّسُلِ ۖ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَأَيَّدْنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ ۗ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمْ رَسُولٌۢ بِمَا لَا تَهْوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ ٱسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًۭا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ ﴿٨٧﴾

Και στ’ αλήθεια, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά) και στη συνέχεια στείλαμε μετά απ' αυτόν αγγελιαφόρους. Και δώσαμε στον Ιησού, τον υιό της Μαρίας, σαφείς αποδείξεις (θαύματα) και τον υποστηρίξαμε με άγιο πνεύμα (τον άγγελο Γαβριήλ). Μα, όποτε ερχόταν σ' εσάς κάποιος αγγελιαφόρος με κάτι που δεν επιθυμούσατε, γινόσασταν αλαζόνες, και έτσι, κάποιους (από τους προφήτες) τους διαψεύσατε και κάποιους άλλους τους σκοτώσατε;!

وَقَالُوا۟ قُلُوبُنَا غُلْفٌۢ ۚ بَل لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًۭا مَّا يُؤْمِنُونَ ﴿٨٨﴾

Και έλεγαν (στον Μωχάμμαντ): «Οι καρδιές μας είναι τυλιγμένες (και τα λόγια σου δεν περνάνε εκεί).» Όχι (δεν είναι έτσι όπως ισχυρίστηκαν), αλλά, στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ τούς καταράστηκε (και σφράγισε τις καρδιές τους) λόγω της απιστίας τους, έτσι λίγο είναι αυτό που πιστεύουν.

وَلَمَّا جَآءَهُمْ كِتَـٰبٌۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌۭ لِّمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا۟ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُوا۟ كَفَرُوا۟ بِهِۦ ۚ فَلَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٨٩﴾

Και όταν ήλθε σ’ αυτούς (τους Εβραίους) ένα Βιβλίο (το Κορ'άν) από τον Αλλάχ που επιβεβαιώνει αυτό που ήταν μαζί τους (από την πρωτότυπη Τορά), ενώ προηγουμένως είχαν επικαλεστεί (τον Αλλάχ για τον ερχομό του Μωχάμμαντ) για νίκη έναντι των άπιστων (νομίζοντας ότι ο προφήτης που περίμεναν θα ερχόταν από τους Εβραίους), και όταν ήλθε σ’ αυτούς αυτός που τον αναγνώρισαν, τον αρνήθηκαν (αφού είδαν ότι δεν ήρθε από τους ίδιους)! Έτσι, ας είναι η κατάρα του Αλλάχ στους άπιστους.

بِئْسَمَا ٱشْتَرَوْا۟ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلَ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ فَبَآءُو بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍۢ ۚ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ ﴿٩٠﴾

Πόσο άθλιο είναι αυτό για το οποίο πούλησαν τον εαυτό τους (δηλ. την πίστη τους) - το να αρνούνται άδικα και από φθόνο αυτό (το Κορ’άν) που έστειλε ο Αλλάχ, επειδή ο Αλλάχ εναπόθεσε τη χάρη Του πάνω σε εκείνον (τον Μωχάμμαντ) που ήθελε από τους δούλους Του. Έτσι, άξιζαν να πέσει πάνω τους οργή μετά από οργή. Και για τους άπιστους υπάρχει μια ταπεινωτική τιμωρία.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ نُؤْمِنُ بِمَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُونَ بِمَا وَرَآءَهُۥ وَهُوَ ٱلْحَقُّ مُصَدِّقًۭا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنۢبِيَآءَ ٱللَّهِ مِن قَبْلُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٩١﴾

Και όταν ειπώθηκε σ' αυτούς, «Πιστέψτε σ' αυτό (το Κορ'άν) που ο Αλλάχ έστειλε.» Είπαν: «Πιστεύουμε (μόνο) σ' εκείνο (την Τορά) που στάλθηκε σ' εμάς.» Και αρνούνται ό,τι ήλθε μετά απ' αυτό, παρόλο που είναι η αλήθεια που επιβεβαιώνει αυτό που ήταν μαζί τους. Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Τότε, γιατί σκοτώνατε τους προφήτες του Αλλάχ στο παρελθόν, αν είστε πράγματι πιστοί;»

۞ وَلَقَدْ جَآءَكُم مُّوسَىٰ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ثُمَّ ٱتَّخَذْتُمُ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَنتُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿٩٢﴾

Και πράγματι, ο Μωυσής ήλθε σ' εσάς με σαφείς αποδείξεις. Έπειτα, και κατά την απουσία του, πήρατε το μοσχάρι (για λατρεία) και ήσασταν άδικοι.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَـٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱسْمَعُوا۟ ۖ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَأُشْرِبُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۚ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُم بِهِۦٓ إِيمَـٰنُكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٩٣﴾

Και (θυμηθείτε) όταν πήραμε από σας μια δέσμευση (το να πιστέψετε σε ό,τι στάλθηκε στον Μωυσή) και υψώσαμε από πάνω σας το όρος (ως προειδοποίηση αν παραμελήσετε τη δέσμευσή σας. Και είπαμε): «Τηρείτε δυνατά αυτό που σας δώσαμε (την Τορά), και ακούστε.» Είπαν: «Ακούμε (με τα αυτιά μας) και παρακούμε (μέσω των πράξεών μας).» Και οι καρδιές τους ποτίστηκαν με τη λατρεία του μοσχαριού λόγω της απιστίας τους. Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Τι άθλιο είναι αυτό που σας διατάζει η πίστη σας, αν είστε πράγματι πιστοί;»

قُلْ إِن كَانَتْ لَكُمُ ٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ عِندَ ٱللَّهِ خَالِصَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنَّاسِ فَتَمَنَّوُا۟ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٩٤﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αν (αληθεύει αυτό που ισχυρίζεστε, ότι) η Μέλλουσα Ζωή (ο Παράδεισος) είναι αποκλειστικά για σας από τον Αλλάχ και όχι για τους άλλους ανθρώπους, τότε ευχηθείτε τον θάνατο (ώστε να πάτε κατευθείαν εκεί), αν είστε ειλικρινείς.»

وَلَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًۢا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٩٥﴾

Μα, ποτέ δεν θα το ευχηθούν, λόγω των όσων διέπρατταν τα χέρια τους (από αμαρτίες και απιστία, και επειδή γνωρίζουν καλά ότι ψεύδονται στον ισχυρισμό τους). Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλά τους άδικους.

وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ ٱلنَّاسِ عَلَىٰ حَيَوٰةٍۢ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ ۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍۢ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِۦ مِنَ ٱلْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

Και στ’ αλήθεια, θα τους βρεις τους πιο άπληστους από τους ανθρώπους για τη ζωή, και ακόμα περισσότερο από τους ειδωλολάτρες. Καθένας απ' αυτούς θα επιθυμούσε να ζήσει για χίλια χρόνια, μα, ακόμα και αν του δινόταν μακροβιότητα, αυτό δεν θα τον απομάκρυνε ούτε στο ελάχιστο από την (επερχόμενη) τιμωρία. Και ο Αλλάχ βλέπει καλά όλα όσα κάνουν.

قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّۭا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُۥ نَزَّلَهُۥ عَلَىٰ قَلْبِكَ بِإِذْنِ ٱللَّهِ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًۭى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿٩٧﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους Εβραίους που έλεγαν ότι ο Τζιμπρίλ -Γαβριήλ- είναι ο εχθρός τους) ότι όποιος είναι εχθρός του Τζιμπρίλ, (ας μάθει ότι ο Τζιμπρίλ) είναι αυτός που το έφερε (το Κορ'άν) κάτω στην καρδιά σου, με την άδεια του Αλλάχ, το οποίο (Κορ'άν) επιβεβαιώνει αυτά που υπήρχαν πριν από αυτό (από Θεία Βιβλία) και αποτελεί καθοδήγηση και χαρμόσυνη είδηση για τους πιστούς.

مَن كَانَ عَدُوًّۭا لِّلَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَىٰلَ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَدُوٌّۭ لِّلْكَـٰفِرِينَ ﴿٩٨﴾

Όποιος είναι εχθρός του Αλλάχ, των αγγέλων Του, των Αγγελιαφόρων Του, του Τζιμπρίλ (Γαβριήλ) και του Μικάλ (Μιχαήλ) – τότε, πράγματι, ο Αλλάχ είναι εχθρός των άπιστων.

وَلَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍۢ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿٩٩﴾

Και πράγματι, σου στείλαμε ξεκάθαρα σημεία (αποδείξεις και εδάφια), και δεν θα τα αρνούνται, παρά μόνο όσοι παρέκκλιναν από τη θρησκεία του Αλλάχ.

أَوَكُلَّمَا عَـٰهَدُوا۟ عَهْدًۭا نَّبَذَهُۥ فَرِيقٌۭ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠٠﴾

Όποτε κάνουν μια συμφωνία (ή αναλαμβάνουν μια δέσμευση), μια ομάδα από αυτούς την αθετεί; Πράγματι, οι περισσότεροι εξ’ αυτών δεν πιστεύουν.

وَلَمَّا جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌۭ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌۭ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ كِتَـٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٠١﴾

Και όταν ήρθε σ’ αυτούς ένας Αγγελιαφόρος (ο Μωχάμμαντ) από τον Αλλάχ επιβεβαιώνοντας αυτό που ήταν μαζί τους (από τις περιγραφές του στην Τορά), μια ομάδα (Εβραίων λογίων) από αυτούς στους οποίους είχε δοθεί το Βιβλίο (η γνώση για την Τορά, εναντιώθηκαν στον Μωχάμμαντ ότι δεν αναφέρεται μέσα στην Τορά, αλλά όταν είδαν ότι όντος η Τορά συμφωνεί με το Κορ’αν στις περιγραφές του), πέταξαν το Βιβλίο του Αλλάχ (την Τορά) πίσω από τις πλάτες τους σαν να μην ήξεραν (τι περιείχε από τις περιγραφές του Μωχάμμαντ).

وَٱتَّبَعُوا۟ مَا تَتْلُوا۟ ٱلشَّيَـٰطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَـٰنَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَـٰنُ وَلَـٰكِنَّ ٱلشَّيَـٰطِينَ كَفَرُوا۟ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحْرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى ٱلْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَـٰرُوتَ وَمَـٰرُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌۭ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيْنَ ٱلْمَرْءِ وَزَوْجِهِۦ ۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا۟ لَمَنِ ٱشْتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍۢ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا۟ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿١٠٢﴾

Και (όταν άφησαν την Τορά) ακολούθησαν (αντί αυτής) αυτά που είχαν απαγγείλει οι δαίμονες (από μαγεία) κατά τη βασιλεία του Σολομώντα (και είπαν ψευδώς, αφού πέθανε, ότι η βασιλεία του βασίστηκε στη μαγεία). Δεν ήταν ο Σολομώντας που απίστησε (δηλ. δεν χρησιμοποιούσε τη μαγεία), μα οι δαίμονες απίστησαν, διδάσκοντας στους ανθρώπους τη μαγεία και ό,τι στάλθηκε κάτω (από μαγεία) στους δύο αγγέλους, τον Χαρούτ και τον Μαρούτ, στη Βαβυλώνα (ως δοκιμασία για τους ανθρώπους). Μα, δεν δίδαξαν (οι δύο άγγελοι τη μαγεία) σε κανέναν, εκτός να του έλεγαν (προειδοποιώντας τον): «Στ’ αλήθεια, είμαστε μόνο για δοκιμασία (για τους ανθρώπους), έτσι, μην απιστήσεις (μαθαίνοντας τη μαγεία από μας).» Και (όμως, όποιοι αρνήθηκαν τη συμβουλή τους, άρχισαν να) μαθαίνουν απ’ αυτούς αυτό με το οποίο προκαλούν χωρισμό μεταξύ ενός άνδρα και της συζύγου του. Και δεν μπορούν να βλάψουν κανέναν μέσω αυτού, παρά με την άδεια του Αλλάχ (δηλ. αν ήθελε ο Αλλάχ θα τους εμπόδιζε, αλλά τους άφησε ως δοκιμασία). Και στ’ αλήθεια, μαθαίνουν αυτό που τους βλάπτει και δεν τους ωφελεί. Όμως, (οι Εβραίοι) γνώριζαν ότι όποιος την εξαγόραζε (τη μαγεία με αντάλλαγμα το Βιβλίο του Αλλάχ) δεν θα λάμβανε στη Μέλλουσα Ζωή κανένα μερίδιο. Και τι άθλιο είναι αυτό για το οποίο πούλησαν τον εαυτό τους, αν ήξεραν!

وَلَوْ أَنَّهُمْ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّقَوْا۟ لَمَثُوبَةٌۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ ۖ لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿١٠٣﴾

Και αν είχαν πιστέψει και είχαν φυλαχθεί (από την τιμωρία του Αλλάχ τηρώντας τις εντολές Του), τότε η αμοιβή από τον Αλλάχ θα ήταν (μακράν) καλύτερη, αν ήξεραν!

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقُولُوا۟ رَٰعِنَا وَقُولُوا۟ ٱنظُرْنَا وَٱسْمَعُوا۟ ۗ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١٠٤﴾

Ω, σεις που πιστεύετε, μην πείτε (στον Προφήτη): «Ρά‘ενα», μα πείτε «Ουνδούρνα» (οι δύο λέξεις έχουν την ίδια σημασία, δηλ. ‘πρόσεξέ μας’. Οι Εβραίοι όμως χρησιμοποιούσαν την πρώτη λέξη με αλλοίωση στην προφορά απευθυνόμενοι στον Προφήτη, ώστε να σημαίνει μια προσβολή), και ακούστε (τον). Και για τους άπιστους υπάρχει επώδυνο μαρτύριο.

مَّا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَلَا ٱلْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١٠٥﴾

Ούτε αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη ανάμεσα στον λαό του Βιβλίου (των προηγούμενων θείων βιβλίων, Εβραίοι και Χριστιανοί), ούτε οι ειδωλολάτρες επιθυμούν να σας σταλεί κανένα καλό από τον Κύριό σας. Μα, ο Αλλάχ επιλέγει για το έλεός Του όποιους θέλει, και ο Αλλάχ είναι ο Κάτοχος της μεγάλης εύνοιας.

۞ مَا نَنسَخْ مِنْ ءَايَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍۢ مِّنْهَآ أَوْ مِثْلِهَآ ۗ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿١٠٦﴾

Δεν καταργούμε κάποιον κανόνα από ένα Εδάφιο, ούτε κάνουμε ένα Εδάφιο να ξεχαστεί, χωρίς να το αντικαταστήσουμε με κάποιο καλύτερο από αυτό ή παρόμοιο με αυτό. Δεν έμαθες ότι ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός;

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍ ﴿١٠٧﴾

Δεν έμαθες ότι στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης; Και πράγματι, δεν έχετε πέραν του Αλλάχ, κανέναν κηδεμόνα ούτε υποστηρικτή.

أَمْ تُرِيدُونَ أَن تَسْـَٔلُوا۟ رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۗ وَمَن يَتَبَدَّلِ ٱلْكُفْرَ بِٱلْإِيمَـٰنِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿١٠٨﴾

Ή, μήπως, θέλετε (ω, πιστοί) να ζητήσετε από τον Αγγελιαφόρο σας (κάτι με μόνο σκοπό την εναντίωση και το πείσμα), όπως ζητήθηκε στο παρελθόν από τον Μωυσή (όταν οι Εβραίοι ζήτησαν να τους δείξει τον Αλλάχ); Και όποιος ανταλλάσσει την πίστη με την απιστία, πράγματι, έχει παραστρατήσει από τον ίσιο δρόμο.

وَدَّ كَثِيرٌۭ مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ لَوْ يَرُدُّونَكُم مِّنۢ بَعْدِ إِيمَـٰنِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًۭا مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم مِّنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَٱعْفُوا۟ وَٱصْفَحُوا۟ حَتَّىٰ يَأْتِىَ ٱللَّهُ بِأَمْرِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿١٠٩﴾

Πολλοί από τον λαό του Βιβλίου (των προηγούμενων θείων βιβλίων, Εβραίοι και Χριστιανοί) θα ήθελαν να σας επαναφέρουν, αφού έχετε πιστέψει, πίσω στην απιστία, από φθόνο μέσα τους, αφού η αλήθεια έχει γίνει φανερή σ' αυτούς. Έτσι, ας συγχωρείτε και ας παραβλέπετε, έως ότου να έρθει η εντολή του Αλλάχ. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Ικανός για τα πάντα.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍۢ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١١٠﴾

Και να τελείτε την προσευχή (στις καθορισμένες ώρες τους) και να δίνετε τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη), και ό,τι καλό κάνετε κατά την εγκόσμια ζωή σας (για να σας ωφελήσει κατά τη Μέλλουσα ζωή σας)– θα το βρείτε (δηλ. την ανταμοιβή του) με τον Αλλάχ. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνετε.

وَقَالُوا۟ لَن يَدْخُلَ ٱلْجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ ۗ تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَـٰنَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١١١﴾

Και (οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί) είπαν: «Κανείς δεν θα εισέλθει στον Παράδεισο, παρά κάποιος που είναι Εβραίος (έτσι ισχυρίστηκαν οι Εβραίοι) ή Χριστιανός (έτσι ισχυρίστηκαν οι Χριστιανοί)!» Αυτές είναι οι (ψεύτικες) επιθυμίες τους. Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Παρουσιάστε τις αποδείξεις σας, αν είστε αλήθεια ειλικρινείς.»

بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌۭ فَلَهُۥٓ أَجْرُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿١١٢﴾

Όχι (δεν ισχύει αυτό που είπαν), αλλά στ’ αλήθεια, όποιος υποτάσσει το πρόσωπό του στον Αλλάχ και είναι καλός (στη λατρεία ακολουθώντας τους τρόπους που έδειξε ο Προφήτης), θα λάβει την αμοιβή του από τον Κύριό του, και για τέτοιους ανθρώπους δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ لَيْسَتِ ٱلنَّصَـٰرَىٰ عَلَىٰ شَىْءٍۢ وَقَالَتِ ٱلنَّصَـٰرَىٰ لَيْسَتِ ٱلْيَهُودُ عَلَىٰ شَىْءٍۢ وَهُمْ يَتْلُونَ ٱلْكِتَـٰبَ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَٱللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿١١٣﴾

Οι Εβραίοι είπαν: «Οι Χριστιανοί δεν βασίζονται σε τίποτα (δεν έχουν αληθινή θρησκεία).» και οι Χριστιανοί είπαν: «Οι Εβραίοι δεν βασίζονται σε τίποτα (δεν έχουν αληθινή θρησκεία).», αν και απαγγέλλουν (και οι δύο) το Βιβλίο (τα προηγούμενα θεία βιβλία που επιβεβαιώνουν την υποχρέωση να πιστεύουν σ' όλους τους προφήτες). Έτσι έλεγαν, παρόμοια λόγια, και αυτοί που δεν έχουν γνώση (οι ειδωλολάτρες, όταν διέψευσαν όλους τους προφήτες και τα θεία βιβλία). Μα, ο Αλλάχ θα κρίνει μεταξύ τους την Ημέρα της Ανάστασης σχετικά μ' αυτό στο οποίο διαφωνούσαν.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَـٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا ٱسْمُهُۥ وَسَعَىٰ فِى خَرَابِهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَ ۚ لَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌۭ وَلَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿١١٤﴾

Και ποιος είναι πιο άδικος απ' αυτόν που απέτρεψε να αναφερθεί το Όνομα του Αλλάχ στα τζαμιά Του (δηλ. απαγόρεψε οποιοδήποτε είδος λατρείας μέσα τους) και έσπευδε προς την καταστροφή τους; Τέτοιοι δεν θα εισέλθουν σ' αυτά, παρά μόνο φοβισμένοι. Γι' αυτούς στην εγκόσμια ζωή υπάρχει ατίμωση, και θα λάβουν στη Μέλλουσα Ζωή ένα τρομερό μαρτύριο.

وَلِلَّهِ ٱلْمَشْرِقُ وَٱلْمَغْرِبُ ۚ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا۟ فَثَمَّ وَجْهُ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿١١٥﴾

Στον Αλλάχ ανήκει η ανατολή και η δύση: Προς όποια κατεύθυνση και να στραφείτε, εκεί είναι το Πρόσωπο του Αλλάχ (δηλ. όταν σας διέταξε να στραφείτε κατά τις προσευχές σας προς τη Μάκκα αντί την Ιερουσαλήμ, να ξέρετε ότι όλες οι κατευθύνσεις ανήκουν στον Αλλάχ. Επίσης, το ίδιο όταν είναι δύσκολο να βρείτε την κατεύθυνση της Μάκκας). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν για όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

وَقَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًۭا ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ بَل لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ كُلٌّۭ لَّهُۥ قَـٰنِتُونَ ﴿١١٦﴾

Και είπαν (οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί): «Ο Αλλάχ απέκτησε έναν υιό.» Δόξα σ' Αυτόν (είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι λένε)! Όχι (δεν ισχύει αυτή η βλασφημία που είπαν), αλλά, στ’ αλήθεια, σ' Αυτόν ανήκουν όλα όσα βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη και όλα είναι υποταγμένα με υπακοή σ' Αυτόν.

بَدِيعُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿١١٧﴾

(Ο Αλλάχ) είναι ο Πρωτουργός των ουρανών και της γης. Όταν αποφασίσει κάτι, απλώς λέει σ' αυτό: ‘Γενηθήτω!’ και έτσι γίνεται.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوْ تَأْتِينَآ ءَايَةٌۭ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۘ تَشَـٰبَهَتْ قُلُوبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يُوقِنُونَ ﴿١١٨﴾

Και αυτοί που δεν έχουν γνώση (από Εβραίους, Χριστιανούς και ειδωλολάτρες) είπαν (στον Μωχάμμαντ): «Γιατί δεν μας μιλά ο Αλλάχ (απευθείας χωρίς κανέναν διαμεσολαβητή), ούτε έρχεται σ' εμάς κάποιο σημάδι (θαύμα);» Έτσι, έλεγαν παρόμοια λόγια και εκείνοι που ήταν πριν απ' αυτούς. Οι καρδιές τους είναι παρόμοιες. Πράγματι, φανερώσαμε τα σημάδια σ' αυτούς που πιστεύουν με βεβαιότητα.

إِنَّآ أَرْسَلْنَـٰكَ بِٱلْحَقِّ بَشِيرًۭا وَنَذِيرًۭا ۖ وَلَا تُسْـَٔلُ عَنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١١٩﴾

Στ’ αλήθεια, σε στείλαμε (ω, Μωχάμμαντ) με την αλήθεια, ως φορέα χαρμόσυνων ειδήσεων και προειδοποιητή, και δεν θα ρωτηθείς για τους κατοίκους του Πυρός της Κολάσεως (που δεν πίστεψαν σ' εσένα).

وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ ٱلْيَهُودُ وَلَا ٱلنَّصَـٰرَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم بَعْدَ ٱلَّذِى جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍ ﴿١٢٠﴾

Και ποτέ δεν πρόκειται οι Εβραίοι, ούτε οι Χριστιανοί, να είναι ευχαριστημένοι (με οτιδήποτε) από σένα μέχρι να ακολουθήσεις τη θρησκεία τους. Πες: «Στ’ αλήθεια, η καθοδήγηση του Αλλάχ (το Ισλάμ) είναι η (μόνη αληθινή) καθοδήγηση.» Αν ήταν να ακολουθήσεις τις επιθυμίες τους μετά απ' αυτό που έφτασε σ' εσένα από γνώση, δεν θα είχες ενώπιον του Αλλάχ κανέναν προστάτη ή υποστηρικτή.

ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَتْلُونَهُۥ حَقَّ تِلَاوَتِهِۦٓ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿١٢١﴾

Αυτοί (μια ομάδα από τους Εβραίους και τους Χριστιανούς) στους οποίους δώσαμε το Βιβλίο, και το απαγγέλλουν με την πρέπουσα απαγγελία του (ακολουθώντας ό,τι έχουν από τα αυθεντικά διδάγματά του, και δεν το αλλοιώνουν), είναι εκείνοι που πιστεύουν σ' αυτόν (τον Μωχάμμαντ αφού βρίσκουν στο Βιβλίο τους τις περιγραφές του). Όποιοι, όμως, τον αρνούνται είναι οι χαμένοι.

يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٢٢﴾

Ω, παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβου)! Θυμηθείτε την εύνοιά Μου που παραχώρησα σ' εσάς και ότι σας προτίμησα (με θεία αποκάλυψη και βασιλεία) απ' όλους τους ανθρώπους (του καιρού σας, στο παρελθόν).

وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا لَّا تَجْزِى نَفْسٌ عَن نَّفْسٍۢ شَيْـًۭٔا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌۭ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَـٰعَةٌۭ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿١٢٣﴾

Και να φυλαχθείτε (μέσω της τήρησης των εντολών Μου) από μια Ημέρα (της Κρίσεως) κατά την οποία καμία ψυχή δεν θα ωφελήσει καμία άλλη, ούτε κανένα αντάλλαγμα θα γίνει δεκτό από αυτήν (ώστε να μην τιμωρηθεί), ούτε καμία διαμεσολάβηση θα την ωφελήσει, ούτε θα βοηθηθούν.

۞ وَإِذِ ٱبْتَلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ رَبُّهُۥ بِكَلِمَـٰتٍۢ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّى جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًۭا ۖ قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِى ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٢٤﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριος του Ιμπραήμ (Αβραάμ) τον δοκίμασε με εντολές, τις οποίες εκπλήρωσε. (Ο Αλλάχ τού) είπε: «Στ’ αλήθεια, θα σε κάνω Ιμάμ (ηγέτη και καλό παράδειγμα) για τους ανθρώπους. Είπε (ο Ιμπραήμ, ζητώντας): «(Ω, Αλλάχ, κάνε ηγέτες) και από τους απογόνους μου!» (Ο Αλλάχ) είπε: «Η υπόσχεσή Μου (και αυτό που σου παραχώρησα από ηγεσία στη θρησκεία) δεν περιλαμβάνει τους άδικους (από τους απογόνους σου).»

وَإِذْ جَعَلْنَا ٱلْبَيْتَ مَثَابَةًۭ لِّلنَّاسِ وَأَمْنًۭا وَٱتَّخِذُوا۟ مِن مَّقَامِ إِبْرَٰهِـۧمَ مُصَلًّۭى ۖ وَعَهِدْنَآ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِىَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلْعَـٰكِفِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ ﴿١٢٥﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν κάναμε τον Οίκο (την Κά‘μπα στη Μάκκα) καταφύγιο στο οποίο οι άνθρωποι επιστρέφουν συχνά (λόγω της αγάπης τους προς αυτό) κι έναν ασφαλή τόπο. Και πάρτε (ω, άνθρωποι) το Μακάμ του Ιμπραήμ (Αβραάμ) (την πέτρα στην οποία ο Ιμπραήμ στάθηκε όταν έχτιζε την Κά‘μπα) ως τόπο προσευχής. Και διατάξαμε τον Ιμπραήμ και τον Ισμαήλ να εξαγνίσουν τον Οίκο Μου (από τα είδωλα και τα ακάθαρτα) για εκείνους που περιφέρονται, ή παραμένουν εκεί (για κάποιο χρονικό διάστημα αφιερώνοντας τον εαυτό τους στη λατρεία, κάνοντας Ι‘τικάφ), ή υποκλίνονται και πέφτουν σε Σουτζούντ στάση (με το μέτωπο με τις παλάμες στο έδαφος) (προσευχόμενοι).

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجْعَلْ هَـٰذَا بَلَدًا ءَامِنًۭا وَٱرْزُقْ أَهْلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنْ ءَامَنَ مِنْهُم بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۖ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلًۭا ثُمَّ أَضْطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٢٦﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε: «Κύριέ μου! Κάνε αυτήν την πόλη (τη Μάκκα) ασφαλή και παραχώρησε στους ανθρώπους της από τους καρπούς, σ' όσους πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα.» (Ο Αλλάχ) είπε: «Όσο για αυτόν που αρνείται την πίστη, θα τον αφήσω να απολαύσει για λίγο, κι έπειτα θα τον εξαναγκάσω στο μαρτύριο του Πυρός, και χειρότερος πράγματι είναι αυτός ο προορισμός.»

وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَٰهِـۧمُ ٱلْقَوَاعِدَ مِنَ ٱلْبَيْتِ وَإِسْمَـٰعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿١٢٧﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) και ο Ισμαήλ σήκωναν τα θεμέλια του Οίκου, (λέγοντας): «Κύριέ μας! Δέξου από μας (τις καλές μας πράξεις, συμπεριλαμβανομένης της οικοδόμησης αυτού του Οίκου). Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

رَبَّنَا وَٱجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَآ أُمَّةًۭ مُّسْلِمَةًۭ لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٢٨﴾

Κύριέ μας! Και κάνε μας Μουσουλμάνους (υποταγμένους) σ' Εσένα, και από τους απογόνους μας ένα έθνος Μουσουλμανικό (υποταγμένο) σ' Εσένα, και δείξε μας τις τελετές της λατρείας μας (προς Εσένα, πως πρέπει να είναι) και δέξου τη μεταμέλειά μας. Στ’ αλήθεια, είσαι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

رَبَّنَا وَٱبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًۭا مِّنْهُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٢٩﴾

Κύριέ μας! Και στείλε ανάμεσά τους (δηλ. στους απογόνους μας) έναν αγγελιαφόρο απ' αυτούς, ο οποίος θα απαγγείλει σ' αυτούς τα Εδάφιά Σου, και θα τους διδάξει το Βιβλίο (το Κορ'άν) και την Αλ-Χίκμα (τη Σούννα -παράδοση- του Προφήτη Μωχάμμαντ), και θα τους εξαγνίσει. Στ’ αλήθεια, είσαι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَٰهِـۧمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُۥ ۚ وَلَقَدِ ٱصْطَفَيْنَـٰهُ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٣٠﴾

Και ποιος αποστρέφεται τη θρησκεία του Ιμπραήμ (Αβραάμ) (δηλ. τον Ισλαμικό Μονοθεϊσμό), εκτός απ' αυτόν που υποτιμά τον εαυτό του (με την ανοησία του, αγνοώντας τι τον ωφελεί και τι τον βλάπτει); Στ’ αλήθεια, Εμείς τον επιλέξαμε (τον Αβραάμ) σ' αυτόν τον κόσμο (σε υψηλή θέση, ως Προφήτη), και στη Μέλλουσα Ζωή θα βρίσκεται ανάμεσα στους δίκαιους.

إِذْ قَالَ لَهُۥ رَبُّهُۥٓ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٣١﴾

(Και αυτό επειδή) όταν ο Κύριός του του είπε: «Υποτάξου (γίνε Μουσουλμάνος)!», είπε (χωρίς δισταγμό): «Έχω υποταχτεί (ως Μουσουλμάνος) στον Κύριο όλων των Κόσμων.»

وَوَصَّىٰ بِهَآ إِبْرَٰهِـۧمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَـٰبَنِىَّ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰ لَكُمُ ٱلدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٣٢﴾

Και ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) διέταξε αυτό (την υποταγή στον Αλλάχ, το Ισλάμ) τους γιους του, επίσης το ίδιο έκανε κι ο Γιακούμπ (Ιάκωβος -Ισραήλ-) (λέγοντας): «Ω, γιοι μου, στ’ αλήθεια ο Αλλάχ επέλεξε για σας την (αληθινή) θρησκεία, κι έτσι μην πεθάνετε, παρά μόνο ως Μουσουλμάνοι.»

أَمْ كُنتُمْ شُهَدَآءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ ٱلْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنۢ بَعْدِى قَالُوا۟ نَعْبُدُ إِلَـٰهَكَ وَإِلَـٰهَ ءَابَآئِكَ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ إِلَـٰهًۭا وَٰحِدًۭا وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿١٣٣﴾

Ή, μήπως, ήσασταν (ω, Εβραίοι και Χριστιανοί) παρόντες όταν ο θάνατος ήρθε στον Γιακούμπ (Ιάκωβο -Ισραήλ-); Όταν είπε στους γιους του: «Ποιον θα λατρεύετε μετά τον θάνατό μου;» Είπαν: «Θα λατρεύουμε τον Θεό σου και τον Θεό των πατέρων σου: του Ιμπραήμ (Αβραάμ), του Ισμαήλ και του Ισαάκ, τον Έναν (Αληθινό) Θεό, και σ’ Αυτόν είμαστε Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη βούλησή Του).»

تِلْكَ أُمَّةٌۭ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْـَٔلُونَ عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٣٤﴾

Αυτό ήταν ένα έθνος που έχει περάσει. Θα έχει (τις συνέπειες για) ό,τι έκανε και εσείς θα έχετε (τις συνέπειες για) ό,τι κάνατε. Και δεν θα ρωτηθείτε για ό,τι έκαναν.

وَقَالُوا۟ كُونُوا۟ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ تَهْتَدُوا۟ ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَٰهِـۧمَ حَنِيفًۭا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿١٣٥﴾

Και (οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί) είπαν (στους Μουσουλμάνους): «Γίνετε Εβραίοι ή Χριστιανοί, ώστε να καθοδηγηθείτε.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Όχι (δεν ισχύει αυτό που είπατε), αλλά στ’ αλήθεια, (ακολουθούμε) τη θρησκεία του Ιμπραήμ (Αβραάμ), ο οποίος ήταν Χανείφαν (απέκλινε απ' όλα τα μάταια δόγματα, ακολουθώντας την αληθινή πίστη), και δεν ήταν από τους πολυθεϊστές.»

قُولُوٓا۟ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَآ أُنزِلَ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطِ وَمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَآ أُوتِىَ ٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿١٣٦﴾

Πείτε (ω, Μουσουλμάνοι): «Πιστεύουμε στον Αλλάχ και σε ό,τι στάλθηκε σ' εμάς, και σε ό,τι στάλθηκε στον Ιμπραήμ (Αβραάμ), τον Ισμαήλ, τον Ισαάκ, τον Γιακούμπ (Ιάκωβο) και στους Αλ-Ασμπάτ (τους προφήτες από τους απογόνους του Ιακώβου), και σε ό,τι δόθηκε στον Μωυσή και στον Ιησού, και σε ό,τι δόθηκε στους Προφήτες από τον Κύριό τους. Καμία διάκριση δεν κάνουμε ανάμεσα σε κανέναν απ' αυτούς (δηλ. πιστεύουμε σε όλους τους), και είμαστε σ' Αυτόν Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι).»

فَإِنْ ءَامَنُوا۟ بِمِثْلِ مَآ ءَامَنتُم بِهِۦ فَقَدِ ٱهْتَدَوا۟ ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّمَا هُمْ فِى شِقَاقٍۢ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ ٱللَّهُ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿١٣٧﴾

Αν, λοιπόν, πιστέψουν (οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί) στα ίδια που πιστεύετε κι εσείς (δηλ. σε όλους τους Αγγελιαφόρους και σε όλα τα Βιβλία του Αλλάχ), τότε καθοδηγήθηκαν (στην Αλήθεια)· μα, αν στρέφονται μακριά, τότε βρίσκονται σε μεγάλη διαφωνία. Έτσι, ο Αλλάχ θα σε προστατεύει (ω, Μωχάμμαντ) απ' αυτούς. Και Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

صِبْغَةَ ٱللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ ٱللَّهِ صِبْغَةًۭ ۖ وَنَحْنُ لَهُۥ عَـٰبِدُونَ ﴿١٣٨﴾

(Και να είστε σταθεροί) στη θρησκεία του Αλλάχ (στην οποία σας έπλασε). Και ποια θρησκεία μπορεί να είναι καλύτερη από τη θρησκεία του Αλλάχ; (Και πείτε:) «Στ’ αλήθεια, εμείς λατρεύουμε μόνο Αυτόν.»

قُلْ أَتُحَآجُّونَنَا فِى ٱللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ وَلَنَآ أَعْمَـٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـٰلُكُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُخْلِصُونَ ﴿١٣٩﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους Εβραίους και τους Χριστιανούς): «Διαφωνείτε με εμάς σχετικά με τον Αλλάχ (ισχυριζόμενοι ότι είστε πιο άξιοι για τη θρησκεία του Αλλάχ από εμάς, λόγω του ότι η θρησκεία σας προηγήθηκε της δικής μας) ενώ (ο Αλλάχ) είναι ο Κύριός μας και ο Κύριός σας; Για μας είναι οι πράξεις μας, και για σας είναι οι πράξεις σας (και ο καθένας θα ανταμειφθεί ή θα τιμωρηθεί για τις πράξεις του). Και είμαστε πιστοί σ’ Αυτόν (δεν Του αποδίδουμε κανέναν εταίρο στη λατρεία).»

أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطَ كَانُوا۟ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ ۗ قُلْ ءَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ ٱللَّهُ ۗ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَـٰدَةً عِندَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿١٤٠﴾

Ή, μήπως, (ω, Εβραίοι και Χριστιανοί) λέτε ότι ο Ιμπραήμ (Αβραάμ), ο Ισμαήλ, ο Ισαάκ, ο Γιακούμπ (Ιάκωβος) και οι Αλ-Ασμπάτ (οι προφήτες από τους απογόνους του Ιακώβου) ήταν Εβραίοι ή Χριστιανοί; Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Εσείς γνωρίζετε καλύτερα ή ο Αλλάχ;» Και ποιος είναι πιο άδικος απ' αυτόν που κρύβει μια μαρτυρία που έχει από τον Αλλάχ (στην Τορά και στο Ιν-τζήλ -το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού-, ότι εκείνοι οι Προφήτες ήταν Μουσουλμάνοι); Και ο Αλλάχ δεν αγνοεί ό,τι κάνετε.

تِلْكَ أُمَّةٌۭ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْـَٔلُونَ عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٤١﴾

Αυτό ήταν ένα έθνος που έχει περάσει. Θα έχει (τις συνέπειες για) ό,τι έκανε και εσείς θα έχετε (τις συνέπειες για) ό,τι κάνατε (από καλό ή κακό). Και δεν θα ρωτηθείτε για ό,τι έκαναν.