Διαβάστε το Χισμπ 20 του Κορανίου

إِنَّمَا ٱلنَّسِىٓءُ زِيَادَةٌۭ فِى ٱلْكُفْرِ ۖ يُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُحِلُّونَهُۥ عَامًۭا وَيُحَرِّمُونَهُۥ عَامًۭا لِّيُوَاطِـُٔوا۟ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَيُحِلُّوا۟ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ ۚ زُيِّنَ لَهُمْ سُوٓءُ أَعْمَـٰلِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٣٧﴾

Πράγματι, η μεταφορά της ιερότητας ενός ιερού μήνα σ' άλλον μήνα (που δεν είναι ιερός, όπως έκαναν οι άπιστοι ώστε να μπορέσουν να πολεμήσουν σε έναν ιερό μήνα) είναι μία αύξηση στην απιστία (τους). (Ο Σατανάς) παραπλανεί μ' αυτήν (την πράξη) τους άπιστους. Μία χρονιά (οι άπιστοι) μεταφέρουν την ιερότητα του (ενός ιερού μήνα, σ' άλλον μήνα που δεν είναι ιερός), και την άλλη χρονιά τηρούν την ιερότητά του, προκειμένου να εκπληρώσουν τον αριθμό των μηνών που κατέστησε ο Αλλάχ ως ιερούς (τέσσερις μήνες κάθε χρόνο), και έτσι μεταφέρουν την ιερότητα των μηνών που ο Αλλάχ έχει καταστήσει ως ιερούς! Ωραιοποιήθηκαν στα μάτια τους (από το Σατανά) οι κακές τους πράξεις. Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άπιστους ανθρώπους (που επιμένουν στην απιστία τους).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ ٱنفِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلْتُمْ إِلَى ٱلْأَرْضِ ۚ أَرَضِيتُم بِٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا مِنَ ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ فَمَا مَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ ﴿٣٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Τι συμβαίνει με σας, που όταν σας ειπωθεί: «Βγείτε για να αγωνιστείτε στο δρόμο του Αλλάχ.», καθυστερείτε και προσκολλάτε στα σπίτια σας; Είστε περισσότερο ικανοποιημένοι με την εγκόσμια ζωή προτιμώντας την από τη Μέλλουσα Ζωή; Πράγματι, οι απολαύσεις της εγκόσμιας ζωής είναι πολύ λιγότερες σε σύγκριση με τις απολαύσεις της Μέλλουσας Ζωής.

إِلَّا تَنفِرُوا۟ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْـًۭٔا ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿٣٩﴾

Εάν δε βγείτε (ω, πιστοί, για να αγωνίζεστε στο δρόμο του Αλλάχ), (ο Αλλάχ) θα σας τιμωρήσει με μία οδυνηρή τιμωρία και θα σας αντικαταστήσει με έναν άλλον (υπάκουο) λαό, και δε θα Τον βλάψετε στο ελάχιστο (με το να παρακούτε την εντολή Του). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ ٱللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ثَانِىَ ٱثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِى ٱلْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَـٰحِبِهِۦ لَا تَحْزَنْ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُۥ بِجُنُودٍۢ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلسُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ ٱللَّهِ هِىَ ٱلْعُلْيَا ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٤٠﴾

Εάν (ω, πιστοί) δεν τον υποστηρίζετε (τον Προφήτη, με το να αγωνίζεστε στο δρόμο του Αλλάχ), πράγματι ο Αλλάχ τον έχει ήδη υποστηρίξει, όταν οι άπιστοι (ήθελαν να τον σκοτώσουν και) τον ανάγκασαν να φύγει (από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα). Και ήταν ένας από τους δύο (που βγήκαν, -ο Προφήτης και ο σύντροφος του, ο Άμπου Μπακρ-), οι οποίοι ήταν στη σπηλιά (Θάουρ, για να κρυφτούν από τους ειδωλολάτρες που τους κυνηγούσαν στο δρόμο προς τη Μαντίνα). Όταν είπε (ο Προφήτης) στον σύντροφό του (που φοβήθηκε για τον Προφήτη από το να τον πιάσουν οι άπιστοι): «Μη λυπάσαι. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι μαζί μας.» Έτσι, ο Αλλάχ έστειλε την ηρεμία Του πάνω του, τον στήριξε με στρατιώτες (τους αγγέλους) που δεν τους είδατε και έκανε τον λόγο των άπιστων να είναι ο κατώτερος, ενώ τον Λόγο του Αλλάχ να είναι ο Ανώτερος. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

ٱنفِرُوا۟ خِفَافًۭا وَثِقَالًۭا وَجَـٰهِدُوا۟ بِأَمْوَٰلِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٤١﴾

Βγείτε (ω, πιστοί, για να αγωνιστείτε στο δρόμο του Αλλάχ), είτε είστε ελαφριοί (υγιείς, νέοι και πλούσιοι), είτε είστε βαριοί (αδύναμοι, γέροντες και φτωχοί), και αγωνιστείτε με τα πλούτη σας και τους εαυτούς σας στο δρόμο του Αλλάχ. Αυτό είναι καλύτερο για σας, αν το ξέρατε.

لَوْ كَانَ عَرَضًۭا قَرِيبًۭا وَسَفَرًۭا قَاصِدًۭا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَـٰكِنۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ ٱلشُّقَّةُ ۚ وَسَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنفُسَهُمْ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿٤٢﴾

(Όσο γι' εκείνους τους υποκριτές που σου ζήτησαν, ω, Προφήτη, την άδεια για να μη βγουν για τη Μάχη της Ταμπούκ), αν ήταν (να βγουν για) εύκολα λάφυρα και ένα σύντομο ταξίδι, θα σε ακολουθούσαν! Αλλά η απόσταση γι' αυτούς ήταν μακριά και με κακουχίες (και έτσι τεμπέλιασαν να βγουν για τη μάχη). Θα ορκιστούν στον Αλλάχ: «Αν μπορούσαμε, σίγουρα θα είχαμε βγει μαζί σας.» Καταστρέφουν τους εαυτούς τους (με τους ψεύτικους όρκους τους), και ο Αλλάχ ξέρει ότι είναι ψεύτες!

عَفَا ٱللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ وَتَعْلَمَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٤٣﴾

Ο Αλλάχ σε συγχώρεσε (ω, Προφήτη). Γιατί τους έδωσες την άδεια (να μη βγουν για τη μάχη της Ταμπούκ) πριν να φανούν σε σένα ποιοι είπαν την αλήθεια (στη δικαιολογία τους), και να μάθεις ποιοι ήταν ψεύτες;

لَا يَسْتَـْٔذِنُكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ أَن يُجَـٰهِدُوا۟ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلْمُتَّقِينَ ﴿٤٤﴾

Όσοι πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Εσχάτη Ημέρα δε θα σου ζητούσαν την άδεια να μην αγωνιστούν στο δρόμο του Αλλάχ με τα πλούτη και τους εαυτούς τους (αλλά θα έσπευδαν να βγουν όποτε τους καλείς σ' αυτό). Πράγματι, ο Αλλάχ γνωρίζει καλά εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του).

إِنَّمَا يَسْتَـْٔذِنُكَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَٱرْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِى رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ ﴿٤٥﴾

Εκείνοι που θα σου ζητούσαν την άδεια (να μην βγουν για να αγωνιστούν στο δρόμο του Αλλάχ) είναι μόνο αυτοί που δεν πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα και των οποίων οι καρδιές έχουν αμφιβάλλει (στη θρησκεία), και έτσι, αυτοί μένουν στις αμφιβολίες τους με σύγχυση.

۞ وَلَوْ أَرَادُوا۟ ٱلْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا۟ لَهُۥ عُدَّةًۭ وَلَـٰكِن كَرِهَ ٱللَّهُ ٱنۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ ٱقْعُدُوا۟ مَعَ ٱلْقَـٰعِدِينَ ﴿٤٦﴾

Αν ήθελαν πραγματικά να βγουν (για να αγωνιστούν στο δρόμο του Αλλάχ), θα είχαν κάνει τις απαραίτητες προετοιμασίες γι' αυτό. Αλλά ο Αλλάχ μισούσε το να βγουν (μαζί σου στη μάχη), και έτσι τους έκανε να αισθάνονται βαριά το να βγουν. Και τους ειπώθηκε: «Μείνετε πίσω μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (από τους αρρώστους, τους αδύναμους, τις γυναίκες και τα παιδιά.).»

لَوْ خَرَجُوا۟ فِيكُم مَّا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًۭا وَلَأَوْضَعُوا۟ خِلَـٰلَكُمْ يَبْغُونَكُمُ ٱلْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّـٰعُونَ لَهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٧﴾

Εάν (οι υποκριτές) είχαν βγει μαζί σας (ω, πιστοί), δε θα σας αύξαναν παρά μόνο σε αταξία, και θα έσπευδαν ανάμεσά σας σπέρνοντας διχόνοια μεταξύ σας. Και υπάρχουν μερικοί ανάμεσά σας που τους ακούν (και ακούν τα ψέματά τους, τα δέχονται και τα διαδίδουν). Πράγματι, ο Αλλάχ γνωρίζει καλά τους άδικους.

لَقَدِ ٱبْتَغَوُا۟ ٱلْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُوا۟ لَكَ ٱلْأُمُورَ حَتَّىٰ جَآءَ ٱلْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ ٱللَّهِ وَهُمْ كَـٰرِهُونَ ﴿٤٨﴾

Ήδη είχαν αναζητήσει (οι υποκριτές) να σπείρουν διχόνοια (μεταξύ των πιστών) από πριν (τη μάχη της Ταμπούκ, όπως έκανε ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Ουμπάι κατά τη μάχη της Ούχουντ, όταν έφυγε με τους συντρόφους του), και είχαν επινοήσει συνωμοσίες εναντίον σου (ω, Προφήτη) μέχρι που ήρθε η αλήθεια (η νίκη) και επικράτησε η εντολή (η θρησκεία) του Αλλάχ, παρόλο που το μισούσαν αυτό.

وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ ٱئْذَن لِّى وَلَا تَفْتِنِّىٓ ۚ أَلَا فِى ٱلْفِتْنَةِ سَقَطُوا۟ ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌۢ بِٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٤٩﴾

Και απ' αυτούς (τους υποκριτές) υπάρχει εκείνος (ο Τζαντ μπιν Κάις) που είπε (ψευδώς, στον Προφήτη): «Δώσε μου άδεια να μη βγω (για τη μάχη της Ταμπούκ) για να μη με κάνεις να πέσω στην αμαρτία (της μοιχείας αν πάω μακριά από τη γυναίκα μου σε τόσο μακρινό ταξίδι, επειδή έχω αδυναμία προς τις γυναίκες).» Πράγματι, αυτοί έχουν ήδη πέσει στην αμαρτία (της υποκρισίας), και πράγματι, η κόλαση θα περιβάλλει τους άπιστους.

إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌۭ تَسُؤْهُمْ ۖ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌۭ يَقُولُوا۟ قَدْ أَخَذْنَآ أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا۟ وَّهُمْ فَرِحُونَ ﴿٥٠﴾

Αν σου συμβεί (ω, Προφήτη) κάτι καλό (από νίκη κλπ.), τους στεναχωρεί, αλλά αν σου συμβεί μια συμφορά, λένε: «Έχουμε πάρει τις προφυλάξεις μας από πριν (όταν δε βγήκαμε για τη μάχη με τους πιστούς, που κάποιοι σκοτώθηκαν και άλλοι έπεσαν σε αιχμαλωσία)!», και στρέφονται (προς τις οικογένειές τους) χαρούμενοι (για την ασφάλεια τους και για ό,τι έπαθαν οι πιστοί).

قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَىٰنَا ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿٥١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Τίποτα δε θα μας συμβεί παρά μόνο αυτό που ο Αλλάχ έχει ορίσει για μας. Αυτός είναι ο Κηδεμόνας (και ο Προστάτης) μας.» Και μόνο τον Αλλάχ ας εμπιστευτούν οι πιστοί.

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحْدَى ٱلْحُسْنَيَيْنِ ۖ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكُمُ ٱللَّهُ بِعَذَابٍۢ مِّنْ عِندِهِۦٓ أَوْ بِأَيْدِينَا ۖ فَتَرَبَّصُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ ﴿٥٢﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους υποκριτές): «Περιμένετε να μας συμβεί κάτι άλλο, εκτός ένα από τα δύο καλά (νίκη ή να είμαστε μάρτυρες); Αλλά εμείς περιμένουμε να σας πλήξει ο Αλλάχ με μία τιμωρία απ' Αυτόν ή με τα χέρια μας. Περιμένετε λοιπόν, κι εμείς περιμένουμε μαζί σας.»

قُلْ أَنفِقُوا۟ طَوْعًا أَوْ كَرْهًۭا لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمْ ۖ إِنَّكُمْ كُنتُمْ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿٥٣﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους υποκριτές): «Είτε ξοδεύετε ηθελημένα, είτε άθελά σας, δε θα γίνει αποδεκτό από σας, γιατί είστε ανυπάκουοι άνθρωποι.»

وَمَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَـٰتُهُمْ إِلَّآ أَنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ وَبِرَسُولِهِۦ وَلَا يَأْتُونَ ٱلصَّلَوٰةَ إِلَّا وَهُمْ كُسَالَىٰ وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ كَـٰرِهُونَ ﴿٥٤﴾

Δεν εμπόδισε, το να γίνουν αποδεκτά απ' αυτούς (τους υποκριτές) αυτά που ξόδεψαν, παρά μόνο ότι δεν πίστευαν στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, δεν έρχονται στην προσευχή παρά νωχελικά και δεν ξοδεύουν παρά απρόθυμα.

فَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿٥٥﴾

Γι' αυτό ας μη σε εντυπωσιάζουν τα πλούτη τους και τα παιδιά τους (των υποκριτών). Ο Αλλάχ θέλει μόνο να τους τιμωρήσει μέσω αυτών στην εγκόσμια ζωή (κάνοντάς τους να τρέχουν όλη τη ζωή τους με κούραση πίσω απ' αυτά) και (μέχρι) να βγουν οι ψυχές τους από τα σώματά τους, ενώ είναι άπιστοι.

وَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنكُمْ وَمَا هُم مِّنكُمْ وَلَـٰكِنَّهُمْ قَوْمٌۭ يَفْرَقُونَ ﴿٥٦﴾

Ορκίζονται στον Αλλάχ (οι υποκριτές) ότι είναι από σας, αλλά δεν είναι από σας, αλλά είναι ένας λαός που φοβάται.

لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَـًٔا أَوْ مَغَـٰرَٰتٍ أَوْ مُدَّخَلًۭا لَّوَلَّوْا۟ إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ ﴿٥٧﴾

Αν μπορούσαν (οι υποκριτές) να βρουν ένα καταφύγιο, ή σπηλιές, ή ένα τούνελ (για να κρυφτούν), θα πήγαιναν προς αυτό με ορμή.

وَمِنْهُم مَّن يَلْمِزُكَ فِى ٱلصَّدَقَـٰتِ فَإِنْ أُعْطُوا۟ مِنْهَا رَضُوا۟ وَإِن لَّمْ يُعْطَوْا۟ مِنْهَآ إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ ﴿٥٨﴾

Υπάρχουν κάποιοι απ' εκείνους (τους υποκριτές) που σε κατακρίνουν (ω, Μωχάμμαντ) σχετικά με το μοίρασμα της ελεημοσύνης. Αν τους δοθεί κάτι (αυτό που θέλουν) απ' αυτή, είναι ικανοποιημένοι, αλλά αν δεν τους δοθεί κάτι (αυτό που θέλουν) απ' αυτή, εξοργίζονται.

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا۟ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُوا۟ حَسْبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤْتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ ﴿٥٩﴾

Αν ήταν (εκείνοι οι υποκριτές που σε κατέκριναν) ικανοποιημένοι με ό,τι τους έδωσε (δηλ. όρισε) ο Αλλάχ (γι' αυτούς) και (ό,τι τους έδωσε) ο Αγγελιαφόρος Του και να έλεγαν: «Μας επαρκεί ο Αλλάχ να μας παρέχει. Ο Αλλάχ θα μας δώσει από τη γενναιοδωρία Του, και ο Αγγελιαφόρος Του (θα μας δώσει από ό,τι του έδωσε ο Αλλάχ). Πράγματι, μόνο στον Αλλάχ στρεφόμαστε με ελπίδα.» [θα ήταν καλύτερο γι' αυτούς].

۞ إِنَّمَا ٱلصَّدَقَـٰتُ لِلْفُقَرَآءِ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱلْعَـٰمِلِينَ عَلَيْهَا وَٱلْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَٱلْغَـٰرِمِينَ وَفِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٦٠﴾

Στ’ αλήθεια, η ελεημοσύνη (η Ζακά -η ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη-) είναι μόνο για: τους φτωχούς, τους ενδεείς, εκείνους που (τους στέλνει ο κυβερνήτης για να) τη συλλέξουν (τη Ζακά), τους μη-Μουσουλμάνους που οι καρδιές των οποίων κλίνουν προς το Ισλάμ, την απελευθέρωση των σκλάβων ή των αιχμαλώτων, όσους έχουν χρέη, την υποστήριξη (εκείνων που αγωνίζονται) στο δρόμο του Αλλάχ και τον οδοιπόρο (τον ταξιδιώτη που είναι αποκομμένος από όλα). Ένα καθήκον που επιβλήθηκε από τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَمِنْهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱلنَّبِىَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌۭ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍۢ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنكُمْ ۚ وَٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٦١﴾

Υπάρχουν κάποιοι απ' εκείνους (τους υποκριτές) που βλάπτουν με τα λόγια τους τον Προφήτη και (όταν κάποιος τους λέει να προσέξουν, ώστε να μη φτάσουν τα λόγια τους στον Προφήτη, τότε) λένε: «Αυτός (ο Προφήτης) ακούει όποιον του μιλάει και τον πιστεύει (έτσι, αν του φτάσουν τα λόγια μας, θα πούμε ότι δεν τα είπαμε και θα μας πιστέψει)!» Πες (ω, Προφήτη): «Ναι, ακούει (ο Προφήτης) ό,τι είναι καλύτερο για σας (και όχι ό,τι είναι κακό), πιστεύει στον Αλλάχ, πιστεύει τους πιστούς (και όχι τους υποκριτές) και είναι έλεος για όσους πιστεύουν από σας.» Πράγματι, εκείνοι που βλάπτουν τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٦٢﴾

Ορκίζονται (οι υποκριτές) στο Όνομα του Αλλάχ ενώπιόν σας (ω, Μουσουλμάνοι) για να σας ευχαριστήσουν (ότι δεν είπαν κάτι που βλάπτει τον Προφήτη), αλλά ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του είναι οι πιο άξιοι να τους ευχαριστήσουν (με την πίστη και τις καλές πράξεις), αν ήταν αληθινά πιστοί.

أَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدًۭا فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ ٱلْخِزْىُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٣﴾

Δεν έμαθαν (οι υποκριτές) ότι όποιος αντιτίθεται στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, θα εισαχθεί στη Φωτιά της Κολάσεως, όπου θα μείνει εκεί για πάντα; Αυτή είναι η μεγάλη ατίμωση.

يَحْذَرُ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌۭ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِى قُلُوبِهِمْ ۚ قُلِ ٱسْتَهْزِءُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ مُخْرِجٌۭ مَّا تَحْذَرُونَ ﴿٦٤﴾

Οι υποκριτές φοβούνται από το να αποκαλυφθεί (στον Προφήτη) ένα κεφάλαιο σχετικά μ' αυτούς, το οποίο θα ενημερώσει (τους πιστούς) γι' αυτά που υπάρχουν στις καρδιές τους (των υποκριτών). Πες (ω, Προφήτη): «Συνεχίστε (ω, υποκριτές) στην κοροϊδία σας! Πράγματι, ο Αλλάχ θα φανερώσει αυτά που φοβάστε να φανερωθούν.»

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِٱللَّهِ وَءَايَـٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦٥﴾

Αν τους ρωτήσεις (ω, Προφήτη, γι' αυτά που είπαν για σένα και τους συντρόφους σου), λένε: «Απλά μιλούσαμε χωρίς σοβαρότητα και παίζαμε.» Πες: «Μα, τον Αλλάχ και τα Εδάφιά Του και τον Αγγελιαφόρο Του, χλευάζατε;»

لَا تَعْتَذِرُوا۟ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَـٰنِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍۢ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةًۢ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿٦٦﴾

Μη δικαιολογήστε, στ’ αλήθεια, αποστατήσατε αφού είχατε πιστέψει. Αν συγχωρήσουμε κάποιους από σας (που στρέφονται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ), θα τιμωρήσουμε άλλους (που επιμένουν στην υποκρισία τους) επειδή είναι κακοί.

ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتُ بَعْضُهُم مِّنۢ بَعْضٍۢ ۚ يَأْمُرُونَ بِٱلْمُنكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ ۚ نَسُوا۟ ٱللَّهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ إِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ هُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿٦٧﴾

Οι υποκριτές, άνδρες και γυναίκες, είναι ο ένας από τον άλλον (δηλ. όλοι είναι ίδιοι). Διατάσσουν το κακό και απαγορεύουν το καλό, και σφίγγουν τα χέρια τους (από το να ξοδεύουν στο δρόμο του Αλλάχ). Παραμέλησαν την υπακοή προς τον Αλλάχ, έτσι τους παραμέλησε ο Αλλάχ (από την καθοδήγηση και το έλεός Του). Πράγματι, οι υποκριτές είναι οι ανυπάκουοι.

وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتِ وَٱلْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ هِىَ حَسْبُهُمْ ۚ وَلَعَنَهُمُ ٱللَّهُ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ مُّقِيمٌۭ ﴿٦٨﴾

Ο Αλλάχ έχει υποσχεθεί στους υποκριτές, άνδρες και γυναίκες, και στους άπιστους τη Φωτιά της Κόλασεως, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα. Επαρκεί αυτή (η Φωτιά) γι' αυτούς (ως τιμωρία). Ο Αλλάχ τους καταράστηκε, και γι' αυτούς θα υπάρχει ένα αιώνιο μαρτύριο.

كَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ كَانُوٓا۟ أَشَدَّ مِنكُمْ قُوَّةًۭ وَأَكْثَرَ أَمْوَٰلًۭا وَأَوْلَـٰدًۭا فَٱسْتَمْتَعُوا۟ بِخَلَـٰقِهِمْ فَٱسْتَمْتَعْتُم بِخَلَـٰقِكُمْ كَمَا ٱسْتَمْتَعَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُم بِخَلَـٰقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَٱلَّذِى خَاضُوٓا۟ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٦٩﴾

(Ω, υποκριτές), (είστε στην απιστία και το χλευασμό) σαν εκείνους (από τα προηγούμενα έθνη) που ήταν πριν από σας, οι οποίοι ήταν πιο ισχυροί από σας και είχαν περισσότερα πλούτη και παιδιά (από σας). Απόλαυσαν το μερίδιό τους (από τις απολαύσεις της εγκόσμιας ζωής). Επίσης και εσείς απολαύσατε το μερίδιό σας, όπως εκείνοι που ήταν πριν από σας, απόλαυσαν το μερίδιό τους. Και έχετε επιδοθεί σε ψέματα (εναντίον του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του, και διαψεύσατε τον Αγγελιαφόρο και χλευάσατε τους πιστούς) όπως και εκείνοι (έκαναν πριν, με τους Αγγελιαφόρους και τους πιστούς). Τέτοιοι είναι εκείνοι των οποίων οι πράξεις έχουν γίνει μάταιες στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Και εκείνοι είναι οι χαμένοι.

أَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍۢ وَعَادٍۢ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَٰهِيمَ وَأَصْحَـٰبِ مَدْيَنَ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتِ ۚ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٧٠﴾

Δεν τους έφτασε (στους υποκριτές) η είδηση εκείνων που ήταν πριν απ' αυτούς: του λαού του Νώε, του ‘Αντ, του Θαμούντ, του λαού του Αβραάμ, των κατοίκων της Μαδιάμ και των ανεστραμμένων κωμοπόλεων (του λαού του Λωτ); Τους ήρθαν οι Αγγελιαφόροι τους με ξεκάθαρα σημάδια (αλλά τους διέψευδαν, και έτσι έστειλε ο Αλλάχ την τιμωρία Του σ' αυτούς). Ποτέ δε θα τους αδικούσε ο Αλλάχ, αλλά οι ίδιοι αδίκησαν τους εαυτούς τους.

وَٱلْمُؤْمِنُونَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍۢ ۚ يَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَيُطِيعُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ ٱللَّهُ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٧١﴾

Οι πιστοί, άνδρες και γυναίκες, είναι οι υποστηρικτές (οι κηδεμόνες και οι προστάτες) ο ένας για τον άλλο, διατάζουν το καλό, απαγορεύουν το κακό, τελούν την προσευχή, παραχωρούν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και υπακούουν τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του. Εκείνοι είναι αυτοί που θα τους ελεήσει ο Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا وَمَسَـٰكِنَ طَيِّبَةًۭ فِى جَنَّـٰتِ عَدْنٍۢ ۚ وَرِضْوَٰنٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٧٢﴾

Ο Αλλάχ έχει υποσχεθεί στους πιστούς, άνδρες και γυναίκες, κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί για πάντα, και υπέροχες κατοικίες στους κήπους της μόνιμης διαμονής, και την ευαρέστηση του Αλλάχ, που είναι η μεγαλύτερη (από όλα αυτά). Αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ جَـٰهِدِ ٱلْكُفَّارَ وَٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱغْلُظْ عَلَيْهِمْ ۚ وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿٧٣﴾

Ω, Προφήτη! Αγωνίσου ενάντια στους άπιστους και τους υποκριτές, και να είσαι σκληρός απέναντί τους. Και (στη Μέλλουσα Ζωή) η κατοικία τους θα είναι η Κόλαση, και χείριστος είναι, πράγματι, αυτός ο προορισμός.

يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ مَا قَالُوا۟ وَلَقَدْ قَالُوا۟ كَلِمَةَ ٱلْكُفْرِ وَكَفَرُوا۟ بَعْدَ إِسْلَـٰمِهِمْ وَهَمُّوا۟ بِمَا لَمْ يَنَالُوا۟ ۚ وَمَا نَقَمُوٓا۟ إِلَّآ أَنْ أَغْنَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ مِن فَضْلِهِۦ ۚ فَإِن يَتُوبُوا۟ يَكُ خَيْرًۭا لَّهُمْ ۖ وَإِن يَتَوَلَّوْا۟ يُعَذِّبْهُمُ ٱللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًۭا فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَمَا لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍۢ ﴿٧٤﴾

Ορκίζονται (οι υποκριτές ψευδώς) στον Αλλάχ ότι δεν είπαν τίποτα (απ' αυτά που σου έφτασαν, ω, Προφήτη, ότι σε πρόσβαλαν και κατέκριναν τη θρησκεία σου), ενώ όντως πρόφεραν λόγια απιστίας και αποστάτησαν αφού είχαν δεχτεί το Ισλάμ, και προσπάθησαν να κάνουν αυτό που τελικά δεν κατάφεραν να το κάνουν. Και δεν κατέκριναν παρά μόνο ότι ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του έχουν παραχωρήσει σ' αυτούς από τη γενναιοδωρία Του! Αν στραφούν με μεταμέλεια, θα είναι καλύτερο γι' αυτούς, αλλά αν απομακρυνθούν, ο Αλλάχ θα τους τιμωρήσει με μία οδυνηρή τιμωρία στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, και δε θα έχουν στη γη κανέναν κηδεμόνα ούτε κανέναν υποστηρικτή.

۞ وَمِنْهُم مَّنْ عَـٰهَدَ ٱللَّهَ لَئِنْ ءَاتَىٰنَا مِن فَضْلِهِۦ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٧٥﴾

Υπάρχουν κάποιοι απ' εκείνους (τους υποκριτές) που έδωσαν υπόσχεση στον Αλλάχ (λέγοντας): «Αν μας δώσει (ο Αλλάχ) από τη γενναιοδωρία Του, σίγουρα θα ξοδέψουμε σε ελεημοσύνη και θα είμαστε από τους ενάρετους.»

فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُم مِّن فَضْلِهِۦ بَخِلُوا۟ بِهِۦ وَتَوَلَّوا۟ وَّهُم مُّعْرِضُونَ ﴿٧٦﴾

Αλλά όταν τους έδωσε (ο Αλλάχ) από τη γενναιοδωρία Του, έγιναν τσιγκούνηδες μ' αυτά (που τους έδωσε, και δεν ξόδεψαν σε ελεημοσύνη) και απομακρύνθηκαν αρνούμενοι.

فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًۭا فِى قُلُوبِهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ يَلْقَوْنَهُۥ بِمَآ أَخْلَفُوا۟ ٱللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا۟ يَكْذِبُونَ ﴿٧٧﴾

Έτσι, (ο Αλλάχ) έκανε ως συνέπεια γι' αυτά που έκαναν (εκείνοι οι υποκριτές), να ριζώσει η υποκρισία στις καρδιές τους μέχρι την Ημέρα που θα Τον συναντήσουν, λόγω της αθέτησης της υπόσχεσής τους στον Αλλάχ και λόγω όσων είπαν από ψέματα.

أَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَىٰهُمْ وَأَنَّ ٱللَّهَ عَلَّـٰمُ ٱلْغُيُوبِ ﴿٧٨﴾

Δε γνωρίζουν (εκείνοι οι υποκριτές) ότι ο Αλλάχ γνωρίζει τα μυστικά τους και τις ιδιωτικές συνομιλίες τους και ότι ο Αλλάχ είναι ο Παντογνώστης όλων των αοράτων;

ٱلَّذِينَ يَلْمِزُونَ ٱلْمُطَّوِّعِينَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ فِى ٱلصَّدَقَـٰتِ وَٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ ۙ سَخِرَ ٱللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿٧٩﴾

Εκείνοι (οι υποκριτές) που κατακρίνουν τους πιστούς που εθελοντικά δίνουν (μεγάλο ποσό σε) ελεημοσύνη (όπως τον Αμπντ Αρ-Ραχμάν μπιν ‘Άουφ που έδωσε το μισό του πλούτο σε ελεημοσύνη -έδωσε τέσσερις χιλιάδες ντίρχαμ- αλλά οι υποκριτές είπαν ότι τα έδωσε για επίδειξη και όχι για χάρη του Αλλάχ), και κοροϊδεύουν τους άλλους (πιστούς) που δεν βρίσκουν (τι να δώσουν σε ελεημοσύνη) παρά όσα είναι στη δυνατότητά τους (όπως τον Άμπου Ακείλ Αλ-Ιρασέι που έδωσε σε ελεημοσύνη ένα από τα δύο Σα‘ -δοχείο που χωράει περίπου τρία κιλά- χουρμάδες που είχε, αλλά οι υποκριτές είπαν ότι ο Αλλάχ δε χρειάζεται απ' αυτόν το ένα Σα‘ που έδωσε). Ο Αλλάχ θα τους κοροϊδεύει (ανταποδίδοντας την κοροϊδία τους που έκαναν στους πιστούς), και γι' αυτούς θα υπάρχει ένα οδυνηρό μαρτύριο.

ٱسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةًۭ فَلَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَهُمْ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٨٠﴾

Είτε (ω, Προφήτη) ζητάς συγχώρεση γι' αυτούς (τους υποκριτές), είτε δε ζητάς συγχώρεση γι' αυτούς, -ακόμα κι αν ζητήσεις συγχώρεση γι' αυτούς εβδομήντα φορές (δηλ. όσο κι αν ζήτησεις)-, ο Αλλάχ δε θα τους συγχωρήσει. Αυτό επειδή δεν πίστευαν στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους ανυπάκουους.

فَرِحَ ٱلْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَـٰفَ رَسُولِ ٱللَّهِ وَكَرِهُوٓا۟ أَن يُجَـٰهِدُوا۟ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَالُوا۟ لَا تَنفِرُوا۟ فِى ٱلْحَرِّ ۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّۭا ۚ لَّوْ كَانُوا۟ يَفْقَهُونَ ﴿٨١﴾

Εκείνοι (οι υποκριτές) που δε βγήκαν (για τη μάχη της Ταμπούκ) χάρηκαν που έμειναν (στη Μαντίνα και δε βγήκαν για το Τζιχάντ) σε αντίθεση με τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, και μισούσαν να αγωνίζονται στο δρόμο του Αλλάχ με τα πλούτη και τους εαυτούς τους, και είπαν (ο ένας στον άλλον): «Μη βγαίνετε (για τη μάχη) σ' αυτή τη ζέστη.» Πες (τους, ω, Μωχάμμαντ): «Η Φωτιά της Κολάσεως (που την προετοίμασε ο Αλλάχ για τους ανυπάκουους) είναι πιο έντονη στη ζέστη.» Αν μπορούσαν να καταλάβουν!

فَلْيَضْحَكُوا۟ قَلِيلًۭا وَلْيَبْكُوا۟ كَثِيرًۭا جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٨٢﴾

Ας γελάσουν (εκείνοι οι υποκριτές) για λίγο (στην εγκόσμια ζωή) και ας κλάψουν πολύ (στη Μέλλουσα Ζωή) ως ανταπόδοση για όσα διέπρατταν (από κακές πράξεις).

فَإِن رَّجَعَكَ ٱللَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٍۢ مِّنْهُمْ فَٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخْرُجُوا۟ مَعِىَ أَبَدًۭا وَلَن تُقَـٰتِلُوا۟ مَعِىَ عَدُوًّا ۖ إِنَّكُمْ رَضِيتُم بِٱلْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ فَٱقْعُدُوا۟ مَعَ ٱلْخَـٰلِفِينَ ﴿٨٣﴾

Εάν ο Αλλάχ σε επέστρεψε (ω, Προφήτη) σε μια ομάδα απ' εκείνους (τους υποκριτές) και ζητήσουν την άδειά σου να βγουν μαζί σου (σ' άλλη μάχη), πες (τους): «Δε θα βγείτε ποτέ μαζί μου, ούτε θα πολεμήσετε μαζί μου κανέναν εχθρό. Ήσασταν ικανοποιημένοι με το να μείνετε πίσω (στη Μαντίνα και να μη βγείτε) την πρώτη φορά (για τη μάχη της Ταμπούκ), έτσι, μείνετε μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (και δε θα βγουν για το Τζιχάντ).»

وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰٓ أَحَدٍۢ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًۭا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِۦٓ ۖ إِنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ فَـٰسِقُونَ ﴿٨٤﴾

Μην τελείς (ω, Προφήτη) την επικήδεια προσευχή για κανέναν απ' εκείνους (τους υποκριτές) που πέθανε, ούτε να στέκεσαι δίπλα στον τάφο του (για να ζητήσεις συγχώρεση γι' αυτόν). Πράγματι, αυτοί αρνήθηκαν την πίστη στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του και πέθαναν ως ανυπάκουοι.

وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَٰلُهُمْ وَأَوْلَـٰدُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِى ٱلدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿٨٥﴾

Γι' αυτό, ας μη σε εντυπωσιάσουν τα πλούτη τους και τα παιδιά τους (των υποκριτών). Ο Αλλάχ θέλει μόνο να τους τιμωρήσει μέσω αυτών στην εγκόσμια ζωή (κάνοντάς τους να τρέχουν όλη τη ζωή τους με κούραση πίσω απ' αυτά) και (μέχρι) να βγουν οι ψυχές τους από τα σώματά τους ενώ είναι άπιστοι.

وَإِذَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ ءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَجَـٰهِدُوا۟ مَعَ رَسُولِهِ ٱسْتَـْٔذَنَكَ أُو۟لُوا۟ ٱلطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا۟ ذَرْنَا نَكُن مَّعَ ٱلْقَـٰعِدِينَ ﴿٨٦﴾

Όταν αποκαλυφθεί (στον Προφήτη) ένα Κεφάλαιο (που να διατάξει) ότι: «Πιστέψτε στον Αλλάχ και αγωνιστείτε (στο δρόμο Του) μαζί με τον Αγγελιαφόρο Του.», οι εύποροι ανάμεσά τους (στους υποκριτές), σου ζητούν την άδεια (να μη βγουν για τη μάχη), και λένε: «Άφησέ μας να μείνουμε μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (που έχουν έγκυρη δικαιολογία να μην βγουν για τη μάχη).»

رَضُوا۟ بِأَن يَكُونُوا۟ مَعَ ٱلْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ ﴿٨٧﴾

Είναι ικανοποιημένοι (οι υποκριτές) με το να μείνουν μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (που έχουν έγκυρη δικαιολογία να μη βγουν στη μάχη)! Οι καρδιές τους (των υποκριτών) έχουν σφραγιστεί, και έτσι, δεν καταλαβαίνουν.

لَـٰكِنِ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ جَـٰهَدُوا۟ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْخَيْرَٰتُ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿٨٨﴾

Αλλά ο Αγγελιαφόρος και οι πιστοί μαζί του, αγωνίζονται με τα πλούτη τους και τους εαυτούς τους, και πράγματι, εκείνοι θα έχουν τα καλά (όπως την νίκη και τον Παράδεισο), και εκείνοι είναι οι επιτυχημένοι.

أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٨٩﴾

Ο Αλλάχ έχει προετοιμάσει γι' αυτούς κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα, και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία.

وَجَآءَ ٱلْمُعَذِّرُونَ مِنَ ٱلْأَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ ٱلَّذِينَ كَذَبُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۚ سَيُصِيبُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٩٠﴾

Μερικοί από τους Βεδουίνους (από τη Μαντίνα και από τα περίχωρά της) ήρθαν (σε σένα, ω, Προφήτη) για να ζητήσουν να τους επιτρέψεις να μη βγουν (για τη μάχη της Ταμπούκ), ενώ οι άλλοι που διέψευσαν τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του έμειναν πίσω (χωρίς να έρθουν καν για να ζητήσουν την άδεια). Θα πλήξει εκείνους που δεν πίστευαν ανάμεσά τους, ένα οδυνηρό μαρτύριο.

لَّيْسَ عَلَى ٱلضُّعَفَآءِ وَلَا عَلَى ٱلْمَرْضَىٰ وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُوا۟ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ مَا عَلَى ٱلْمُحْسِنِينَ مِن سَبِيلٍۢ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٩١﴾

Στ' αλήθεια, στους αδύναμους (που δεν μπορούν να βγουν για τη μάχη), τους άρρωστους ή εκείνους (τους φτωχούς) που δε βρίσκουν τίποτα να ξοδέψουν (για να ετοιμαστούν για τη μάχη), δεν υπάρχει αμαρτία (το να μη βγουν για τη μάχη) αν είναι αφοσιωμένοι προς τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του. Δεν υπάρχει δρόμος (τιμωρίας ή επίπληξης) εναντίον εκείνων που πράττουν το καλό (απ' εκείνους που έχουν έγκυρο λόγο να μη βγουν για τη μάχη). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوا۟ وَّأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمْعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُوا۟ مَا يُنفِقُونَ ﴿٩٢﴾

Ούτε υπάρχει αμαρτία σ' εκείνους που ήρθαν σε σένα (ω, Προφήτη) ζητώντας να τους παρέχεις ζώα που να τα καβαλήσουν, και εσύ είπες: «Δε βρίσκω ζώα να σας παρέχω για να τα καβαλήσετε.», και έτσι, γύρισαν με πολλά δάκρυα στα μάτια από τη θλίψη ότι δε βρίσκουν τίποτα να ξοδέψουν (για να ετοιμαστούν για τη μάχη).