Διαβάστε το Χισμπ 21 του Κορανίου

يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ ۚ قُل لَّا تَعْتَذِرُوا۟ لَن نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ ۚ وَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٩٤﴾

(Ω, πιστοί) θα σας πουν (οι υποκριτές, αβάσιμες) δικαιολογίες όταν θα επιστρέψετε σ' αυτούς (από τη μάχη). Πες (ω, Προφήτη): «Μην πείτε δικαιολογίες, επειδή δε θα σας πιστέψουμε. Πράγματι, ο Αλλάχ μάς έχει ενημερώσει για τις υποθέσεις σας. Ο Αλλάχ θα δει και ο Αγγελιαφόρος Του επίσης, τις πράξεις σας (αν θα στραφείτε με μεταμέλεια προς Αυτόν ή θα συνεχίσετε στην υποκρισία σας), έπειτα θα επιστρέψετε στον Παντογνώστη του αόρατου και του ορατού, και θα σας ενημερώσει για ό,τι κάνατε.»

سَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمْ إِذَا ٱنقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا۟ عَنْهُمْ ۖ فَأَعْرِضُوا۟ عَنْهُمْ ۖ إِنَّهُمْ رِجْسٌۭ ۖ وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٩٥﴾

Όταν θα επιστρέψετε (ω, πιστοί) σ' αυτούς (τους υποκριτές), θα ορκιστούν στο Όνομα του Αλλάχ ενώπιόν σας (για τις αβάσιμες δικαιολογίες τους) για να τους αφήσετε ήσυχους (χωρίς επίπληξη ή κατηγορία). Απομακρυνθείτε, λοιπόν, απ' αυτούς (περιφρονώντάς τους), γιατί είναι ακάθαρτοι πονηροί. Η κατοικία τους θα είναι η Κόλαση, ως τιμωρία για όσα διέπρατταν.

يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا۟ عَنْهُمْ ۖ فَإِن تَرْضَوْا۟ عَنْهُمْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَرْضَىٰ عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٩٦﴾

Ορκίζονται ενώπιόν σας για να είστε ευχαριστημένοι μαζί τους (και να δεχτείτε τις δικαιολογίες τους). Ακόμα κι αν θα είστε ευχαριστημένοι μαζί τους, ο Αλλάχ δε θα είναι Ευχαριστημένος με τους ανυπάκουους ανθρώπους.

ٱلْأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًۭا وَنِفَاقًۭا وَأَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا۟ حُدُودَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٩٧﴾

Οι (άπιστοι και οι υποκριτές) Βεδουίνοι (που ζουν στην έρημο) είναι οι χειρότεροι στην απιστία και την υποκρισία (απ' εκείνους που ζουν στις πόλεις). Και είναι πλησιέστεροι στο να μη γνωρίζουν τα όρια (των πράξεων λατρείας και των κανόνων) που έστειλε ο Αλλάχ στον Αγγελιαφόρο Του (λόγω της αποξένωσης, της σκληρότητας και της διαμονής τους μακριά από τη γνώση και τους λόγιους). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَمِنَ ٱلْأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَمًۭا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ ٱلدَّوَآئِرَ ۚ عَلَيْهِمْ دَآئِرَةُ ٱلسَّوْءِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٩٨﴾

Υπάρχουν ανάμεσα στους Βεδουίνους εκείνοι (οι υποκριτές) που θεωρούν ότι ό,τι ξοδεύουν (στο δρόμο του Αλλάχ) είναι απώλεια (νομίζοντας ότι δε θα ανταμείβονται γι' αυτά και ότι δε θα τιμωρηθούν αν δεν ξοδεύουν). Και περιμένουν να σας συμβεί (ω, πιστοί) κάτι κακό. Αλλά το κακό θα πέσει σ' εκείνους! Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَمِنَ ٱلْأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَـٰتٍ عِندَ ٱللَّهِ وَصَلَوَٰتِ ٱلرَّسُولِ ۚ أَلَآ إِنَّهَا قُرْبَةٌۭ لَّهُمْ ۚ سَيُدْخِلُهُمُ ٱللَّهُ فِى رَحْمَتِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٩٩﴾

Και υπάρχουν ανάμεσα στους Βεδουίνους εκείνοι που πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα, και παίρνουν ό,τι ξοδεύουν (στο δρόμο του Αλλάχ) ως μέσο εγγύτητας στον Αλλάχ και για να κερδίσουν τις επικλήσεις του Αγγελιαφόρου (στον Αλλάχ να τους συγχωρήσει και να τους ανταμείψει). Πράγματι, αυτά (που ξοδεύουν) είναι ένα μέσο που τους φέρνει πιο κοντά (στον Αλλάχ). Ο Αλλάχ θα τους εισάγει στο έλεός Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلْأَوَّلُونَ مِنَ ٱلْمُهَـٰجِرِينَ وَٱلْأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحْسَـٰنٍۢ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى تَحْتَهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿١٠٠﴾

Όσο γι' εκείνους που έσπευσαν πρώτοι (να ασπαστούν το Ισλάμ), οι οποίοι ήταν από τους Αλ-Μουχατζιρείν (τους μετανάστες από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα) και τους Αλ-Ανσάρ (τους υποστηρικτές, τους κατοίκους της Μαντίνας), και εκείνους που τους ακολούθησαν με καλοσύνη, ο Αλλάχ είναι Ευχαριστημένος μαζί τους και εκείνοι είναι ευχαριστημένοι μαζί Του. Προετοίμασε (ο Αλλάχ) γι' αυτούς κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα, και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία. [Αυτό το Εδάφιο επισημαίνει την αρετή των συντρόφων του Προφήτη, συμπεριλαμβανομένων των Άμπου Μπακρ, Όμαρ, Ουθμάν, Άλι, Αΐσα, και άλλων].

وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ ٱلْأَعْرَابِ مُنَـٰفِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا۟ عَلَى ٱلنِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Μεταξύ των Βεδουίνων που κατοικούν γύρω σας (στην έρημο γύρω από τη Μαντίνα) υπάρχουν υποκριτές, όπως και από τους κατοίκους της Μαντίνας, οι οποίοι επέμειναν στην υποκρισία. Δεν τους ξέρεις (ω, Προφήτη), αλλά Εμείς τους ξέρουμε. Θα τους τιμωρήσουμε δύο φορές (στη ζωή τους και στους τάφους τους), έπειτα θα οδηγηθούν προς ένα μεγάλο μαρτύριο.

وَءَاخَرُونَ ٱعْتَرَفُوا۟ بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا۟ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا وَءَاخَرَ سَيِّئًا عَسَى ٱللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٠٢﴾

Και υπάρχουν άλλοι (από τους κατοίκους της Μαντίνας, ο Άμπου Λουμπάμπα και οι σύντροφοί του) που παραδέχτηκαν τις αμαρτίες τους (ότι δεν είχαν δικαιολογία το να μη βγουν για τη μάχη της Ταμπούκ, και δεν επινόησαν αβάσιμες δικαιολογίες). Έχουν ανακατέψει μία καλή πράξη (ότι στράφηκαν με μεταμέλεια, και τις προηγούμενες καλές πράξεις τους) με μία κακή πράξη (ότι δε βγήκαν για τη μάχη). Ίσως ο Αλλάχ να δεχτεί τη μεταμέλειά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

خُذْ مِنْ أَمْوَٰلِهِمْ صَدَقَةًۭ تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَوٰتَكَ سَكَنٌۭ لَّهُمْ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٠٣﴾

Πάρε (ω, Προφήτη) ελεημοσύνη από την περιουσία τους (εκείνων που στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, και δώσε την στους φτωχούς) για να τους εξαγνίσεις (από τις αμαρτίες τους) και να τους υψώσεις μ' αυτήν (την ελεημοσύνη και να τους βγάλεις από τις θέσεις των υποκριτών) και επικαλέσου τον Αλλάχ να τους συγχωρήσει. Στ’ αλήθεια, οι επικλήσεις σου είναι έλεος και καθησύχαση γι’ αυτούς. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Σαμί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

أَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَأْخُذُ ٱلصَّدَقَـٰتِ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾

Δε γνωρίζουν (εκείνοι που στράφηκαν με μεταμέλεια) ότι ο Αλλάχ είναι Αυτός που δέχεται τη μεταμέλεια από τους δούλους Του και δέχεται την ελεημοσύνη τους, και ότι ο Αλλάχ είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος);

وَقُلِ ٱعْمَلُوا۟ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُۥ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٠٥﴾

Και πες (ω, Προφήτη, σ' εκείνους που στράφηκαν με μεταμέλεια): «Κάντε (καλές πράξεις), και ο Αλλάχ θα δει τις πράξεις σας, επίσης και ο Αγγελιαφόρος Του και οι πιστοί (θα τις δουν). Και έπειτα θα επιστρέψετε στον Παντογνώστη του αόρατου και του ορατού, και θα σας ενημερώσει για όσα κάνατε.»

وَءَاخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ ٱللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿١٠٦﴾

Και υπάρχουν και άλλοι (οι τρεις από τους κατοίκους της Μαντίνας, ο Μουράρα μπιν Αρ-Ραμπί‘, ο Κά‘μπ μπιν Μάλικ και ο Χιλάλ μπιν Ουμάια, που δε βγήκαν για τη μάχη της Ταμπούκ παρόλο που δεν είχαν δικαιολογία) που το θέμα τους θα αναβληθεί μέχρι να έρθει η εντολή του Αλλάχ. Είτε θα τους τιμωρήσει, είτε θα δεχτεί τη μεταμέλειά τους! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مَسْجِدًۭا ضِرَارًۭا وَكُفْرًۭا وَتَفْرِيقًۢا بَيْنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًۭا لِّمَنْ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبْلُ ۚ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّا ٱلْحُسْنَىٰ ۖ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١٠٧﴾

Υπάρχουν και εκείνοι (οι δώδεκα υποκριτές από τους κατοίκους της Μαντίνας) που έχτισαν ένα τζαμί για να βλάπτουν (τους Μουσουλμάνους), και ως απιστία (με σκοπό να αντιτίθενται στον Προφήτη) και για να διαχωρίσουν τους πιστούς (με το να τελούν εκεί κάποιοι πιστοί τις προσευχές, αφήνοντας το τζαμί της Κουμπά’ που το έχτισε ο Προφήτης) και ως προετοιμασία γι' εκείνον (τον Άμπου ‘Άμιρ, τον μοναχό) που είχε πολεμήσει πριν εναντίον του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του (και είχε κάνει συμμαχία με τους ειδωλολάτρες και πήγε στον Ηράκλειο, τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, για να στείλει έναν στρατό εναντίον των Μουσουλμάνων). Θα ορκιστούν (οι υποκριτές) ότι: «Δε σκοπεύαμε (με το να χτίσουμε αυτό το τζαμί) παρά μόνο το καλό.», αλλά ο Αλλάχ μαρτυρά ότι είναι ψεύτες! [Έχτισαν το τζαμί πριν τη μάχη της Ταμπούκ και κάλεσαν τον Προφήτη να έρθει για να οδηγήσει την προσευχή εκεί, αλλά τους είπε ότι θα έρθει αν το θέλει ο Αλλάχ όταν θα γυρίσει από τη μάχη, όμως γυρίζοντας καθοδόν από τη μάχη, ο Αλλάχ του αποκάλυψε για το σκοπό τους, και έτσι ο Προφήτης έστειλε κάποιους να κάψουν εκείνο το τζαμί].

لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًۭا ۚ لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى ٱلتَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ ۚ فِيهِ رِجَالٌۭ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُطَّهِّرِينَ ﴿١٠٨﴾

Ποτέ (ω, Προφήτη) μην τελέσεις καμία προσευχή σ' εκείνο (το τζαμί που έχτισαν οι υποκριτές). Πράγματι, ένα τζαμί (της Κουμπά’) που ιδρύθηκε με ευλάβεια από την πρώτη μέρα, είναι πιο άξιο το να τελείς την προσευχή μέσα του. Μέσα του υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν να εξαγνιστούν, και ο Αλλάχ αγαπά εκείνους που εξαγνίζονται.

أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَـٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَـٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍۢ فَٱنْهَارَ بِهِۦ فِى نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠٩﴾

Είναι καλύτερος, αυτός που έθεσε τα θεμέλια του κτιρίου του στην ευσέβεια προς τον Αλλάχ και στην αναζήτηση της ευαρέστησής Του, ή εκείνος που έθεσε τα θεμέλια του κτιρίου του στην άκρη ενός γκρεμού που ήταν έτοιμο να πέσει, και έτσι έπεσε μαζί του στη Φωτιά της Κολάσεως; Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους ανθρώπους.

لَا يَزَالُ بُنْيَـٰنُهُمُ ٱلَّذِى بَنَوْا۟ رِيبَةًۭ فِى قُلُوبِهِمْ إِلَّآ أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿١١٠﴾

Αυτό το κτίριό τους που έχτισαν (οι υποκριτές) θα παραμένει ως αμφιβολία και υποκρισία στις καρδιές τους μέχρι να κοπούν οι καρδιές τους (με το θάνατο). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

۞ إِنَّ ٱللَّهَ ٱشْتَرَىٰ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلْجَنَّةَ ۚ يُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّۭا فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ وَٱلْقُرْءَانِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِ ۚ فَٱسْتَبْشِرُوا۟ بِبَيْعِكُمُ ٱلَّذِى بَايَعْتُم بِهِۦ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿١١١﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ έχει αγοράσει από τους πιστούς τους εαυτούς τους και τα πλούτη τους, και σε αντάλλαγμα θα έχουν τον Παράδεισο. Πολεμούν στο δρόμο του Αλλάχ, και έτσι ή σκοτώνουν ή σκοτώνονται. Αυτή είναι μια αληθινή υπόσχεση απ' Αυτόν στην Τορά, το Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού) και το Κορ’άν. Ποιος είναι πιο αξιόπιστος από τον Αλλάχ στο να εκπληρώσει την υπόσχεσή του; Να χαίρεστε λοιπόν για τη συναλλαγή που έχετε κάνει (μαζί Του). Και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία.

ٱلتَّـٰٓئِبُونَ ٱلْعَـٰبِدُونَ ٱلْحَـٰمِدُونَ ٱلسَّـٰٓئِحُونَ ٱلرَّٰكِعُونَ ٱلسَّـٰجِدُونَ ٱلْـَٔامِرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَٱلنَّاهُونَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَٱلْحَـٰفِظُونَ لِحُدُودِ ٱللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٢﴾

(Εκείνοι οι πιστοί) είναι αυτοί που στρέφονται με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ), οι λάτρεις (του Αλλάχ), οι ευγνώμονες (προς τον Αλλάχ), που νηστεύουν, οι υποκλινόμενοι και αυτοί που πέφτουν σε Σιζτούντ στάση (στις προσευχές τους), που διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό, και που τηρούν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ. Και δώσε (ω, Προφήτη) τα χαρμόσυνα νέα στους πιστούς.

مَا كَانَ لِلنَّبِىِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن يَسْتَغْفِرُوا۟ لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوٓا۟ أُو۟لِى قُرْبَىٰ مِنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ ﴿١١٣﴾

Δεν επιτρέπεται για τον Προφήτη, ούτε για τους πιστούς να επικαλεστούν (τον Αλλάχ) για τη συγχώρεση των ειδωλολατρών, ακόμα κι αν ήταν συγγενείς τους, αφού έγινε σαφές σ’ αυτούς (τους πιστούς) ότι (εκείνοι οι ειδωλολάτρες) είναι οι κάτοικοι του Πυρός (αφού πέθαναν στην απιστία τους).

وَمَا كَانَ ٱسْتِغْفَارُ إِبْرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍۢ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوٌّۭ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَأَوَّٰهٌ حَلِيمٌۭ ﴿١١٤﴾

Όσο για την επίκληση του Αβραάμ (προς τον Αλλάχ) για τη συγχώρεση του πατέρα του, δεν ήταν παρά μόνο λόγω μιας υπόσχεσης που είχε δώσει σ' αυτόν (τον πατέρα του, ότι θα ζητούσε από τον Αλλάχ να τον συγχωρήσει). Ωστόσο, όταν του έγινε σαφές ότι (ο πατέρας του) ήταν εχθρός του Αλλάχ, τον απαρνήθηκε. Πράγματι, ο Αβραάμ έκανε επικλήσεις (προς τον Αλλάχ με ταπεινότητα) πολύ συχνά, και ήταν μακρόθυμος (για όσους τον αδίκησαν).

وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًۢا بَعْدَ إِذْ هَدَىٰهُمْ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ ﴿١١٥﴾

Ο Αλλάχ δε θα έκρινε κάποιους ανθρώπους να παραστρατήσουν αφού τους είχε καθοδηγήσει, μέχρι να τους ξεκαθάριζε πρώτα τι πρέπει να αποφεύγουν (τις απαγορεύσεις Του, αν όμως τις διέπρατταν, τότε θα έκρινε να παραστρατήσουν). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

إِنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۚ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍۢ ﴿١١٦﴾

Πράγματι, στον Αλλάχ ανήκει η Κυριαρχία των ουρανών και της Γης, Αυτός είναι που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί, και πράγματι, δεν έχετε πέραν του Αλλάχ, κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή.

لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِىِّ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ وَٱلْأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِى سَاعَةِ ٱلْعُسْرَةِ مِنۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍۢ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُۥ بِهِمْ رَءُوفٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١١٧﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ δέχτηκε τη μεταμέλεια του Προφήτη (για το ότι έδωσε την άδεια στους υποκριτές να μη βγουν για τη μάχη της Ταμπούκ), και των Αλ-Μουχατζιρείν (μεταναστών από τη Μάκκα) και των Αλ-Ανσάρ (υποστηρικτών, των κατοίκων της Μαντίνας) που τον ακολούθησαν (τον Προφήτη) την ώρα της κακουχίας (στο ταξίδι για τη μάχη της Ταμπούκ), αφού πρώτα κόντεψαν οι καρδιές κάποιων απ' αυτούς να παρεκκλίνουν (από το να βγουν για τη μάχη, επειδή ήταν μεγάλο ταξίδι, σε υπερβολική ζέστη και έλλειψη εφοδίων, στο σημείο που δύο άνδρες μοιράστηκαν έναν χουρμά, και κάποιοι άνδρες καβάλησαν εναλλάξ μία καμήλα). Έπειτα (ο Αλλάχ) δέχτηκε τη μεταμέλειά τους (και σταθεροποίησε τις καρδιές τους και βγήκαν για τη μάχη). Πράγματι, Αυτός είναι Ρα’ούφ (Πολυεπιεικής) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος) προς αυτούς.

وَعَلَى ٱلثَّلَـٰثَةِ ٱلَّذِينَ خُلِّفُوا۟ حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوٓا۟ أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّآ إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١١٨﴾

(Επίσης ο Αλλάχ δέχτηκε τη μεταμέλεια) και των τριών (Μουράρα μπιν Αρ-Ραμπί‘, Κά‘μπ μπιν Μάλικ και Χιλάλ μπιν Ουμάια, που δε βγήκαν για τη μάχη της Ταμπούκ παρόλο που δεν είχαν δικαιολογία) που αφέθηκαν (μέχρι να δεχτεί ο Αλλάχ τη μεταμέλειά τους), ώσπου η γη έγινε στενή γι' αυτούς, παρά την απεραντοσύνη της (αφού ο Προφήτης διέταξε τους πιστούς να μην τους μιλήσουν), και τα στήθη τους έγιναν στενά για τους ίδιους, και έμαθαν με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει καταφύγιο από τον Αλλάχ παρά μόνο προς Αυτόν. Έπειτα τους καθοδήγησε στο να στραφούν με μεταμέλεια, ώστε να στραφούν με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَكُونُوا۟ مَعَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١١٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και να είστε μαζί με τους ειλικρινείς.

مَا كَانَ لِأَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ ٱلْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا۟ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا۟ بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِۦ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌۭ وَلَا نَصَبٌۭ وَلَا مَخْمَصَةٌۭ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوْطِئًۭا يَغِيظُ ٱلْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّۢ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٌۭ صَـٰلِحٌ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢٠﴾

Δεν επιτρέπεται για τους κατοίκους της Μαντίνας, ούτε για τους Βεδουίνους που κατοικούν γύρω τους (γύρω από τη Μαντίνα), να μείνουν πίσω και να μη βγουν με τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ (για τη μάχη) ή να διαχωρίσουν τους εαυτούς τους απ' αυτόν (με το να μην τον συντροφεύουν στο ταξίδι του και στη μάχη, προτιμώντας την ξεκούραση, ενώ ο Προφήτης αγωνίζεται και αντιμετωπίζει τις κακουχίες). Αυτό (ότι δεν επιτρέπεται να τον αφήνουν είναι) επειδή, δε θα τους έπληττε καμία δίψα, κούραση ή πείνα στο δρόμο του Αλλάχ, ούτε θα πατούσαν σε ένα έδαφος που θα έκανε τους άπιστους να εξοργιστούν, ούτε θα έπλητταν κανέναν εχθρό με κάτι (από φόνο ή αιχμαλωσία), παρά να καταγραφόταν γι' αυτούς μ' αυτό (που έκαναν) μία καλή πράξη. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αφήνει την ανταμοιβή εκείνων που πράττουν το καλό να χαθεί.

وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةًۭ صَغِيرَةًۭ وَلَا كَبِيرَةًۭ وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٢١﴾

Ούτε θα ξόδευαν (στο δρόμο του Αλλάχ) -είτε λίγο, είτε πολύ-, ούτε θα διέσχιζαν καμία κοιλάδα, παρά να καταγραφόταν γι' αυτούς, ώστε ο Αλλάχ να τους ανταμείψει την καλύτερη ανταμοιβή για ό,τι έκαναν.

۞ وَمَا كَانَ ٱلْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا۟ كَآفَّةًۭ ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍۢ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌۭ لِّيَتَفَقَّهُوا۟ فِى ٱلدِّينِ وَلِيُنذِرُوا۟ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوٓا۟ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ ﴿١٢٢﴾

Δεν πρέπει οι πιστοί να βγουν όλοι για το Τζιχάντ. (Αν μένει ο Προφήτης στη Μαντίνα και στέλνει ταξιαρχίες για μάχη) ας βγουν κάποιοι από κάθε ομάδα (ή φυλή), (και ας μείνουν μαζί του κάποιοι άλλοι) για να αποκτήσουν γνώση στη θρησκεία, και για να νουθετήσουν τους λαούς τους (με ό,τι έμαθαν) όταν θα επιστρέψουν σ' αυτούς, ίσως και (οι λαοί τους) να προσέξουν (από την τιμωρία του Αλλάχ, και έτσι να τηρούν τις εντολές Του και να απέχουν από τις απαγορεύσεις Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَـٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ ٱلْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا۟ فِيكُمْ غِلْظَةًۭ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٢٣﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Πολεμήστε τους άπιστους που είναι γύρω σας και ας βρίσκουν σε σας σκληρότητα, και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι μ' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του).

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌۭ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَـٰذِهِۦٓ إِيمَـٰنًۭا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَزَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًۭا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿١٢٤﴾

Όταν αποκαλύπτεται ένα Κεφάλαιο, μερικοί απ' εκείνους (τους υποκριτές) λένε (χλευάζοντας): «Ποιον από σας τον έκανε αυτό το Κεφάλαιο να αυξηθεί στην πίστη (του στον Αλλάχ και σε ό,τι έφερε ο Μωχάμμαντ);» Όσο για τους πιστούς, τους έκανε (αυτό το Κεφάλαιο) να αυξηθούν στην πίστη και είναι χαρούμενοι (με ό,τι αποκαλύφθηκε).

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَىٰ رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿١٢٥﴾

Αλλά όσο γι' εκείνους που στις καρδιές τους υπάρχει αρρώστια (της υποκρισίας και της αμφιβολίας), τους έκανε (αυτό το Κεφάλαιο) να αυξηθούν στην ακαθαρσία (απιστία και υποκρισία) πάνω από την ακαθαρσία τους (λόγω της διάψευσή τους για το Κορ’άν, και έτσι όποτε αποκαλύπτεται ένα Κεφάλαιο, αυξάνεται η διάψευσή τους και η αρρώστια των καρδιών τους), και έτσι πεθαίνουν ενώ είναι άπιστοι.

أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِى كُلِّ عَامٍۢ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾

Δε βλέπουν (οι υποκριτές) ότι δοκιμάζονται μία ή δύο φορές κάθε χρόνο (με φτώχεια και κακουχίες ή με το να φανεί η υποκρισία τους στους πιστούς ή με το να δουν τη νίκη του Προφήτη και των πιστών); Έπειτα, ούτε στρέφονται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, ούτε λαμβάνουν νουθεσία!

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌۭ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ يَرَىٰكُم مِّنْ أَحَدٍۢ ثُمَّ ٱنصَرَفُوا۟ ۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌۭ لَّا يَفْقَهُونَ ﴿١٢٧﴾

Όταν αποκαλύπτεται ένα Κεφάλαιο (στον Προφήτη που να φανερώσει την κατάσταση των υποκριτών), κοιτάζουν (οι υποκριτές) ο ένας τον άλλον (λέγοντας): «Σας βλέπει κανείς (αν σηκωθείτε να φύγετε από τη συγκέντρωση του Προφήτη);» Έπειτα φεύγουν (από φόβο για σκάνδαλο). Ο Αλλάχ έχει στρέψει τις καρδιές τους (μακριά από την καθοδήγηση και το καλό), γιατί είναι ένας λαός που δεν κατανοεί.

لَقَدْ جَآءَكُمْ رَسُولٌۭ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِٱلْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٢٨﴾

(Ω, Άραβες) πράγματι, ήρθε σ’ εσάς ένας Αγγελιαφόρος (ο Μωχάμμαντ) από σας τους ίδιους, τον θλίβουν οποιεσδήποτε κακουχίες αντιμετωπίζετε, είναι πολύ πρόθυμος για την καθοδήγησή σας, και είναι για τους πιστούς γεμάτος συμπόνια και έλεος.

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١٢٩﴾

Αλλά αν απομακρυνθούν (και δεν πιστεύουν, ω, Προφήτη, σε ό,τι έφερες από τον Κύριό σου), τότε πες: «Μου επαρκεί ο Αλλάχ. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Αυτόν εμπιστεύομαι και είναι ο Κύριος του Μεγαλοπρεπούς Θρόνου.»

الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْحَكِيمِ ﴿١﴾

Α, Λ, Ρ (Άλιφ-Λαμ-Ρα', τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο). Αυτά είναι τα Εδάφια του τέλειου και σοφού Βιβλίου (του Κορ’άν).

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰ رَجُلٍۢ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ ٱلنَّاسَ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ ٱلْكَـٰفِرُونَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٢﴾

Εξέπληξε τους ανθρώπους ότι αποκαλύψαμε σε έναν άνθρωπο απ' αυτούς, (διατάζοντάς τον) ότι: «Προειδοποίησε τους ανθρώπους και δώσε τα χαρμόσυνα νέα στους πιστούς ότι θα έχουν σπουδαία αμοιβή (και υψηλή θέση) από τον Κύριό τους.»; Όμως οι άπιστοι είπαν: «Αυτός δεν είναι παρά ξεκάθαρος μάγος!»

إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ ۖ مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ إِذْنِهِۦ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٣﴾

Πράγματι, ο Κύριός σας είναι ο Αλλάχ, ο Οποίος δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη σε έξι ημέρες και έπειτα ανέβηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του). Διευθετεί όλες τις υποθέσεις, και κανείς δεν μπορεί να μεσολαβήσει (για οτιδήποτε) παρά μόνο με την άδειά Του. Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας, γι' αυτό λατρέψτε Τον. Μα δε θα το λάβετε υπόψη;

إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًۭا ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقًّا ۚ إِنَّهُۥ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ بِٱلْقِسْطِ ۚ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَهُمْ شَرَابٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ وَعَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ ﴿٤﴾

Προς Αυτόν είναι η επιστροφή όλων σας. Η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή. Αρχίζει τη δημιουργία και μετά την επαναφέρει (ξανά στη ζωή την Ημέρα της Κρίσεως), για να ανταμείψει με δικαιοσύνη όσους πίστευαν και έπρατταν καλές πράξεις. Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη θα έχουν βραστό νερό για να πιουν και επώδυνο μαρτύριο επειδή αρνήθηκαν την πίστη.

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ ٱلشَّمْسَ ضِيَآءًۭ وَٱلْقَمَرَ نُورًۭا وَقَدَّرَهُۥ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا۟ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلْحِسَابَ ۚ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۚ يُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

Αυτός είναι που έκανε τον ήλιο ως πηγή λαμπερού φωτός και τη σελήνη ως φως (που αντανακλάται) και προκαθόρισε την πορεία της (κάθε μήνα) σε αποστάσεις (28 φάσεις, θέσεις και διάφορες μορφές) [και η σελήνη κρύβεται μία ή δύο μέρες σύμφωνα με το αν ο σεληνιακός μήνας είναι 29 ή 30 μέρες], για να γνωρίζετε τον αριθμό των ετών και τον υπολογισμό (του χρόνου των ετών και του αριθμού των ημερών τους, και των ωρών των ημερών τους). Ο Αλλάχ δε δημιούργησε όλα αυτά παρά μόνο με την αλήθεια. Εξηγεί λεπτομερώς τα Σημάδια για τους ανθρώπους που γνωρίζουν.

إِنَّ فِى ٱخْتِلَـٰفِ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَتَّقُونَ ﴿٦﴾

Πράγματι, στη διαδοχή της νύχτας και της ημέρας, και σε ό,τι δημιούργησε ο Αλλάχ στους ουρανούς και στη Γη, υπάρχουν Σημάδια γι' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا وَرَضُوا۟ بِٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَٱطْمَأَنُّوا۟ بِهَا وَٱلَّذِينَ هُمْ عَنْ ءَايَـٰتِنَا غَـٰفِلُونَ ﴿٧﴾

Πράγματι, εκείνοι που δεν ελπίζουν στη συνάντησή Μας (και δεν την περιμένουν, ούτε τη φοβούνται) και είναι ικανοποιημένοι με την εγκόσμια ζωή και είναι καθησυχασμένοι σ' αυτήν, και εκείνοι που για τα Σημάδιά Μας αδιαφορούν,

أُو۟لَـٰٓئِكَ مَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٨﴾

η κατοικία τους θα είναι η Φωτιά, για ό,τι διέπρατταν.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُم بِإِيمَـٰنِهِمْ ۖ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَـٰرُ فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٩﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και πράττουν καλές πράξεις, ο Κύριός τους θα τους καθοδηγήσει (δίνοντάς τους φως την Ημέρα της Κρίσεως) λόγω της πίστης τους. Ποτάμια θα κυλήσουν από κάτω τους στους κήπους της ευδαιμονίας (στον Παράδεισο).

دَعْوَىٰهُمْ فِيهَا سُبْحَـٰنَكَ ٱللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَـٰمٌۭ ۚ وَءَاخِرُ دَعْوَىٰهُمْ أَنِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠﴾

Η επικλήσεις τους μέσα του (στον Παράδεισο) θα είναι: «Σουμπχάνακα Αλλάχουμα (δόξα Σοι, ω, Αλλάχ)!», και ο χαιρετισμός τους θα είναι: «Σαλάμ (ειρήνη).», και το τέλος των επικλήσεών τους θα είναι: «Αλ-Χάμντου Λελλάχι Ράμπα Αλ-‘Αλαμείν (όλοι οι έπαινοι ανήκουν στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων).»

۞ وَلَوْ يُعَجِّلُ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ ٱلشَّرَّ ٱسْتِعْجَالَهُم بِٱلْخَيْرِ لَقُضِىَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ ۖ فَنَذَرُ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿١١﴾

Αν ο Αλλάχ επίσπευδε για τους ανθρώπους το κακό (που σε μία κατάσταση θυμού επικαλέστηκαν για τον εαυτό τους, τα παιδιά τους ή τα πλούτη τους), όπως επισπεύδει να ανταποκρίνεται στις επικλήσεις τους για το καλό, θα τους είχε φτάσει η καταστροφή τους. Και αφήνουμε εκείνους, που δεν ελπίζουν στη συνάντησή Μας (και δεν την περιμένουν, ούτε τη φοβούνται), στην πλάνη και την τυραννία τους να παραμένουν σε σύγχυση.

وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًۭا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَىٰ ضُرٍّۢ مَّسَّهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٢﴾

Όταν πλήττει τον άνθρωπο κάποια συμφορά, Μας επικαλείται (με ταπείνωση και σε όποια κατάσταση βρίσκεται) είτε ξαπλωμένος στο πλάι του, είτε καθισμένος, είτε όρθιος. Αλλά όταν αφαιρούμε τη συμφορά του, συνεχίσει (να διαπράττει τις αμαρτίες όπως πριν) σαν να μην Μας είχε επικαλεστεί να αφαιρέσουμε τη συμφορά που τον έπληξε! (Και όπως φάνηκε ωραίο γι' αυτόν να συνεχίσει στην πλάνη του), έτσι φάνηκαν ωραία για τους παραβάτες αυτά που έκαναν (από απιστία και αμαρτίες).

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا ٱلْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا۟ ۙ وَجَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ وَمَا كَانُوا۟ لِيُؤْمِنُوا۟ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْقَوْمَ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١٣﴾

Πράγματι, είχαμε καταστρέψει τα έθνη που ήταν πριν από σας (ω, ειδωλολάτρες) όταν αδίκησαν, και τους ήρθαν οι Αγγελιαφόροι τους με ξεκάθαρα Σημάδια, αλλά δε θα πίστευαν (λόγω της επιμονής τους στο να διαψεύδουν τους Αγγελιαφόρους). Έτσι τιμωρούμε τους κακούς ανθρώπους.

ثُمَّ جَعَلْنَـٰكُمْ خَلَـٰٓئِفَ فِى ٱلْأَرْضِ مِنۢ بَعْدِهِمْ لِنَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ﴿١٤﴾

Έπειτα σας κάναμε (ω, άνθρωποι) διαδόχους τους (εκείνων των εθνών) στη γη, για να δούμε πώς θα πράττετε.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَاتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ ۙ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا ٱئْتِ بِقُرْءَانٍ غَيْرِ هَـٰذَآ أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا يَكُونُ لِىٓ أَنْ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلْقَآئِ نَفْسِىٓ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٥﴾

Όταν απαγγέλλονται σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) τα Εδάφιά Μας που είναι ξεκάθαρα και δείχνουν την αλήθεια, εκείνοι που δεν ελπίζουν στη συνάντησή Μας (ούτε τη φοβούνται, ούτε πιστεύουν στην ανάσταση), λένε: «Φέρε άλλο ένα Κορ’άν, αντί γι' αυτό (που κατακρίνει τους θεούς μας) ή άλλαξέ το (κάνοντας τις αλλαγές που θέλουμε μέσα του).» Πες (ω, Προφήτη): «Δεν επιτρέπεται για μένα να το αλλάξω από μόνος μου. Πράγματι, ακολουθώ μόνο ό,τι μου αποκαλύπτεται (από τον Κύριό μου). Πράγματι, φοβάμαι αν παρακούσω τον Κύριό μου, να με πλήξει το μαρτύριο μιας μεγάλης Ημέρας.»

قُل لَّوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا تَلَوْتُهُۥ عَلَيْكُمْ وَلَآ أَدْرَىٰكُم بِهِۦ ۖ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًۭا مِّن قَبْلِهِۦٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Αν ήθελε ο Αλλάχ, δε θα το απήγγειλα (το Κορ’άν) σε σας, ούτε θα σας έκανε να μάθατε τίποτε γι' αυτό (το Κορ’άν). Έμεινα ανάμεσά σας μια ζωή (σαράντα χρόνια) πριν απ' αυτό (το Κορ’άν να αποκαλυφθεί, και κατά τα οποία χρόνια ούτε ήξερα να γράφω, ούτε να διαβάζω, ούτε με είδατε να ψάχνω γι' αυτό το θέμα). Μα δεν συλλογίζεστε (για να καταλάβετε ότι αυτό που σας έφερα είναι από τον Αλλάχ);»

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِـَٔايَـٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿١٧﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ ή διαψεύδει τα Εδάφιά Του; Πράγματι, οι κακοί δε θα επιτύχουν ποτέ.

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَـٰٓؤُلَآءِ شُفَعَـٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّـُٔونَ ٱللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿١٨﴾

Λατρεύουν (οι ειδωλολάτρες), εκτός του Αλλάχ, αυτά (τα είδωλα) που δεν μπορούν ούτε να τους βλάψουν, ούτε να τους ωφελήσουν. Και λένε: «Αυτά (τα είδωλα) είναι οι μεσολαβητές μας ενώπιον του Αλλάχ.» Πες (ω, Προφήτη): «Πληροφορείτε τον Αλλάχ για κάτι (σχετικά με τα είδωλά σας) που δεν το ξέρει ούτε στους ουρανούς, ούτε στη Γη; Δόξα σ' Αυτόν, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (από εταίρους στη λατρεία και από ό,τι ψεύδη μηχανεύονται).

وَمَا كَانَ ٱلنَّاسُ إِلَّآ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَٱخْتَلَفُوا۟ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿١٩﴾

Οι άνθρωποι δεν ήταν παρά μόνο ένα έθνος (σε μία θρησκεία, το Ισλάμ), έπειτα διαχωρίστηκαν (σε πιστούς και άπιστους, όταν κάποιοι επινόησαν την ειδωλολατρία). Αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση του Κυρίου σου (ότι θα κρίνει ανάμεσά τους στην Μέλλουσα Ζωή), θα είχε κριθεί ανάμεσά τους σ' αυτά που διαφωνούν μεταξύ τους (δηλ. θα είχε καταστρέψει ο Αλλάχ τους άπιστους και θα είχε σώσει και ανταμείψει τους πιστούς).

وَيَقُولُونَ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا ٱلْغَيْبُ لِلَّهِ فَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُنتَظِرِينَ ﴿٢٠﴾

Λένε (οι ειδωλολάτρες): «Αν του στελνόταν ένα σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, για να πιστέψουμε)!» Πες (ω, Προφήτη): «Τα αόρατα ανήκουν μόνο στον Αλλάχ (και το να σταλθούν τα Σημάδια είναι κάτι από τα αόρατα, και μόνο Αυτός ξέρει αν τα ζητήσατε για να πιστέψετε ή από αλαζονεία και ισχυρογνωμοσύνη)! Περιμένετε λοιπόν (να κρίνει ο Αλλάχ μεταξύ μας), κι εγώ περιμένω μαζί σας.»

وَإِذَآ أَذَقْنَا ٱلنَّاسَ رَحْمَةًۭ مِّنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌۭ فِىٓ ءَايَاتِنَا ۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ﴿٢١﴾

Όταν δίνουμε στους ανθρώπους (τους ειδωλολάτρες) έλεος (από βροχή, υγεία και ευημερία) μετά από μία συμφορά (από λειψυδρία, αρρώστια και κακουχίες) που τους έπληξε, αρχίζουν μετά να συνωμοτούν (με κοροϊδία και χλευασμό) ενάντια στα Εδάφιά Μας. Πες (ω, Προφήτη): «Ο Αλλάχ είναι πιο Γρήγορος στο σχέδιο (να σας σέρνει σταδιακά προς την τιμωρία που θα πέσει ξαφνικά πάνω σας απ' εκεί που δεν την περιμένετε). Πράγματι, Οι άγγελοί Μας που στείλαμε (για να καταγράψουν τις πράξεις σας) καταγράφουν ό,τι συνωμοτείτε.»

هُوَ ٱلَّذِى يُسَيِّرُكُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا كُنتُمْ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍۢ طَيِّبَةٍۢ وَفَرِحُوا۟ بِهَا جَآءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌۭ وَجَآءَهُمُ ٱلْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَـٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿٢٢﴾

Είναι Αυτός που σας διευκόλυνε να ταξιδέψετε στη στεριά και στη θάλασσα. Ώσπου όταν είστε στα πλοία, τα οποία πλέουν μ' εκείνους (τους επιβάτες) με έναν ευνοϊκό άνεμο, για τον οποίο (ευνοϊκό άνεμο) χάρηκαν (οι επιβάτες), και έρχεται ξαφνικά σ' αυτά (τα πλοία) ένας θυελλώδης άνεμος, και έρχονται σ' αυτούς (τους επιβάτες) τα κύματα από όλες τις πλευρές, και νομίζουν (οι επιβάτες) ότι έχουν περικυκλωθεί (και ότι δεν υπάρχει διαφυγή), τότε επικαλούνται τον Αλλάχ με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν και μόνο, (λέγοντας): «Αν μας σώσεις απ' αυτό, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους ευγνώμονες!»

فَلَمَّآ أَنجَىٰهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۗ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُم ۖ مَّتَـٰعَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٢٣﴾

Ωστόσο, αφού τους έσωσε, αρχίζουν να σκορπίζουν την αδικία και το κακό (από απιστία και αμαρτίες) στη γη. Ω, άνθρωποι! Στ' αλήθεια, η αδικία (και το κακό) σας θα είναι μόνο εις βάρος σας. Μία απόλαυση στην εγκόσμια ζωή, έπειτα σε Μας θα είναι η επιστροφή σας και θα σας πληροφορήσουμε για ό,τι κάνατε.

إِنَّمَا مَثَلُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلْأَنْعَـٰمُ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذَتِ ٱلْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَآ أَنَّهُمْ قَـٰدِرُونَ عَلَيْهَآ أَتَىٰهَآ أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًۭا فَجَعَلْنَـٰهَا حَصِيدًۭا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِٱلْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٢٤﴾

Πράγματι, το παράδειγμα της εγκόσμιας ζωής (και του πόσο σύντομες είναι οι απολαύσεις της) είναι σαν αυτό του νερού (της βροχής) που το στέλνουμε κάτω (στη γη) από τον ουρανό· με το οποίο (νερό) φύτρωσαν και πλέχτηκαν (λόγω πυκνότητας) τα φυτά της γης, από τα οποία τρέφονται οι άνθρωποι και τα ζώα: έως ότου η γη ντυθεί με τη διακόσμησή της και στολιστεί, και οι άνθρωποι νομίζουν πως την κυριαρχούν απολύτως, έρχεται σ' αυτή (τη γη) η Εντολή Μας, τη νύχτα ή την ημέρα, και την κάνουμε εντελώς θερισμένη σαν να μην ήταν ανθισμένη χθες! Έτσι εξηγούμε τα Σημάδιά Μας λεπτομερώς για τους ανθρώπους που σκέπτονται.

وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَىٰ دَارِ ٱلسَّلَـٰمِ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

Ο Αλλάχ καλεί (τους ανθρώπους) προς τον Οίκο της Ειρήνης (και της ασφάλειας, τον Παράδεισο) και καθοδηγεί όποιον θέλει (ο Αλλάχ) στον ίσιο δρόμο.