Διαβάστε το Χισμπ 23 του Κορανίου

۞ وَمَا مِن دَآبَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّۭ فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٦﴾

Δεν υπάρχει κανένα κινούμενο πλάσμα στη γη, εκτός ο Αλλάχ να του παρέχει την πρόνοιά του, και να γνωρίζει τον τόπο κατοικίας του (στη γη) και τον τόπο θανάτου του. Όλα είναι (γραμμένα) σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَكَانَ عَرْشُهُۥ عَلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِنۢ بَعْدِ ٱلْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٧﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη σε έξι ημέρες, και ο Θρόνος Του ήταν (πριν τη δημουργία τους) πάνω στο νερό, (τους δημιούργησε) για να σας δοκιμάσει, ποιος από σας θα είναι ο καλύτερος στις πράξεις (του). Αλλά αν πεις (ω, Προφήτη, στους ανθρώπους): «Πράγματι, θα αναστηθείτε μετά θάνατον.», εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη θα πουν: «Αυτό δεν είναι παρά ξεκάθαρη μαγεία!»

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٍۢ مَّعْدُودَةٍۢ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۥٓ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٨﴾

Αν καθυστερούσαμε την τιμωρία τους για ένα προκαθορισμένο χρόνο, θα έλεγαν (χλευάζοντας): «Τι την εμποδίζει (την τιμωρία);» Πράγματι, την ημέρα που θα τους έρθει, δε θα αποτραπεί απ' αυτούς. Kαι θα τους περικυκλώσει (και θα πέσει πάνω τους) αυτό που χλεύαζαν.

وَلَئِنْ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ ثُمَّ نَزَعْنَـٰهَا مِنْهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٌۭ كَفُورٌۭ ﴿٩﴾

Αν δίναμε στον άνθρωπο από το έλεός Μας (και τις χάρες Μας), και έπειτα του το αφαιρούσαμε, τότε γινόταν απελπισμένος και αχάριστος.

وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌۭ فَخُورٌ ﴿١٠﴾

Και αν του δίναμε μια ευλογία μετά από μία συμφορά που τον έπληξε, θα έλεγε: «Έφυγαν τα δεινά μου.» (χωρίς όμως να είναι ευγνώμων προς τον Αλλάχ). Πράγματι, χαίρεται και καυχιέται (με αλαζονεία και αχαριστία).

إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿١١﴾

Εκτός απ' εκείνους που υπέμειναν καρταρικά (στις κακουχίες και λάτρεψαν τον Αλλάχ) και κάνουν καλές πράξεις (και δείχνουν ευγνωμοσύνη στις χάρες Του), αυτοί θα έχουν συγχώρεση και μεγάλη ανταμοιβή.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَضَآئِقٌۢ بِهِۦ صَدْرُكَ أَن يَقُولُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌ ۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٌۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌ ﴿١٢﴾

Θα άφηνες, λοιπόν, (ω, Προφήτη) μέρος απ' αυτό που αποκαλύπτεται σε σένα και θα στένευε το στήθος σου να το μεταδώσεις επειδή λένε (οι ειδωλολάτρες): «Γιατί δεν του στάλθηκε ένας θησαυρός (για να ξοδέψει απ' αυτόν) ή δεν ερχόταν μαζί του ένας Άγγελος (για να επιβεβαιώσει την αποστολή του);»! (Βέβαια δε θα το έκανες, γι' αυτό ας μη σε θλίβει ό,τι λένε, και μετάδωσε ό,τι σου αποκαλύπτει ο Αλλάχ) πράγματι, είσαι μόνο ένας προειδοποιητής, και ο Αλλάχ είναι ο Διαχειριστής των πάντων.

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا۟ بِعَشْرِ سُوَرٍۢ مِّثْلِهِۦ مُفْتَرَيَـٰتٍۢ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٣﴾

Ή λένε (οι ειδωλολάτρες): «Το έχει επινοήσει (το Κορ’άν)»! Πες: «Τότε φέρτε δέκα κεφάλαια επινοημένα και παρόμοια μ' αυτό, και καλέστε για βοήθεια όποιον μπορείτε εκτός του Αλλάχ, αν είστε ειλικρινείς!»

فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلْمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٤﴾

Αλλά αν δεν ανταποκρίνονται σε σας (ω, πιστοί, και δε φέρουν αυτό που ζητήσατε, επειδή είναι αδύνατο να το κάνουν), ας ξέρετε ότι (το Κορ’άν) έχει αποκαλυφθεί με τη γνώση του Αλλάχ (και δεν είναι επινοημένο), και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Θα είστε λοιπόν (μετά απ' αυτή τη μεγάλη απόδειξη) Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Βούληση του Αλλάχ);

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَـٰلَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ ﴿١٥﴾

Όποιος αναζητά (με τις καλές πράξεις του) την εγκόσμια ζωή και τα στολίδιά της (από φήμη, χρήματα ή εξουσία κλπ.), (σε τέτοιους ανθρώπους) θα τους ανταποδώσουμε πλήρως για τις πράξεις τους σ' αυτή (τη ζωή, με αγαθά, υγεία, πλούτη κλπ.), και τίποτα (από την αμοιβή τους) δε θα μειωθεί γι' αυτούς σ' αυτήν (τη ζωή).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُ ۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا۟ فِيهَا وَبَـٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٦﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που δε θα έχουν στη Μέλλουσα Ζωή παρά μόνο τη Φωτιά. Καταργήθηκαν οι αμοιβές για όσα έκαναν σ' εκείνη (την εγκόσμια ζωή), και ό,τι έκαναν ήταν μάταιο.

أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌۭ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِۦ كِتَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامًۭا وَرَحْمَةً ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ مِنَ ٱلْأَحْزَابِ فَٱلنَّارُ مَوْعِدُهُۥ ۚ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٧﴾

Είναι εκείνος (ο Μωχάμμαντ και οι πιστοί μαζί του, ίσοι με τους άπιστους, παρόλο) που έχει ξεκάθαρη απόδειξη (το Κορ’άν) από τον Κύριό του, και το απαγγέλει (το Κορ’άν) ένας μάρτυρας (ο Γαβριήλ) που στάλθηκε απ' Αυτόν (τον Αλλάχ), και πριν απ' αυτό (τον ερχομό του Μωχάμμαντ, υπήρχε) το Βιβλίο του Μωυσή (η Τορά που επιβεβαιώνει την αποστολή του Μωχάμμαντ), το οποίο (η Τορά) ήταν οδηγός και έλεος; Εκείνοι (οι πιστοί) πιστεύουν σ' αυτό (το Κορ’άν). Όποιος όμως από τις ομάδες (από τους οπαδούς κάθε θρησκείας στη Γη) δεν πιστεύει σ' αυτό, η Φωτιά θα είναι το υποσχόμενο τέλος τους. Μην έχεις λοιπόν καμία αμφιβολία γι' αυτό, πράγματι, είναι η αλήθεια από τον Κύριό σου, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ ٱلْأَشْهَـٰدُ هَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ أَلَا لَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٨﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ (αποδίδοντας στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία ή ισχυρίζεται ότι ο Αλλάχ απέκτησε έναν γιο); Εκείνοι (που κάνουν αυτό) θα παρουσιαστούν ενώπιον του Κυρίου τους (την Ημέρα της Κρίσεως για να τους δικάσει). Τότε θα πουν οι μάρτυρες (από τους Αγγέλους, τους Αγγελιαφόρους και τα άκρα του σώματός τους): «Αυτοί είναι που επινόησαν ψέματα εναντίον του Κυρίου τους.» Ας πέσει η κατάρα του Αλλάχ στους άδικους.

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًۭا وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿١٩﴾

Οι οποίοι (άδικοι) είναι εκείνοι που εμποδίζουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο (της θρησκείας) του Αλλάχ, και θέλουν να γίνει (αυτός ο δρόμος) στραβός (ώστε να μην τον ακολουθήσει κανείς), και δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή.

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يَكُونُوا۟ مُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ۘ يُضَـٰعَفُ لَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا۟ يَسْتَطِيعُونَ ٱلسَّمْعَ وَمَا كَانُوا۟ يُبْصِرُونَ ﴿٢٠﴾

Εκείνοι δε θα μπορούν να ξεφύγουν στη γη (από την τιμωρία του Αλλάχ), ούτε θα έχουν κανέναν προστάτη (ή υποστηρικτή) εκτός του Αλλάχ. Η τιμωρία τους θα διπλασιαστεί. Πράγματι, ούτε μπορούσαν να ακούσουν (την αλήθεια και την καθοδήγηση στην εγκόσμια ζωή), ούτε έβλεπαν (τα Σημάδια του Αλλάχ στο σύμπαν λόγω της φανατικής άρνησής τους για την αλήθεια).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٢١﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που έχασαν τον εαυτό τους (καταστρέφοντάς τον στη Φωτιά) και τους εγκατέλειψε ό,τι επινόησαν (και ό,τι απέδιδαν από εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία).

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ هُمُ ٱلْأَخْسَرُونَ ﴿٢٢﴾

Πράγματι, εκείνοι θα είναι οι πιο χαμένοι στη Μέλλουσα Ζωή!

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَأَخْبَتُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّهِمْ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٣﴾

Πράγματι, εκείνοι που πιστεύουν, κάνουν καλές πράξεις και υποτάσσονται στη Βούληση του Κυρίου τους, θα είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

۞ مَثَلُ ٱلْفَرِيقَيْنِ كَٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْأَصَمِّ وَٱلْبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِ ۚ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٢٤﴾

Το παράδειγμα των δύο ομάδων (άπιστων και πιστών) είναι σαν εκείνο: του τυφλού και κωφού, και αυτού που βλέπει και ακούει. Είναι ίσοι; Δε θα το λάβετε υπόψη λοιπόν;

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٢٥﴾

Πράγματι, στείλαμε τον Νώε στον λαό του. (Είπε ο Νώε:) «Στ’ αλήθεια, είμαι για σας ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια,

أَن لَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍۢ ﴿٢٦﴾

να μην λατρεύετε κανέναν εκτός από τον Αλλάχ. Πράγματι, φοβάμαι για σας την τιμωρία μιας επώδυνης Ημέρας.»

فَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ مَا نَرَىٰكَ إِلَّا بَشَرًۭا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَىٰكَ ٱتَّبَعَكَ إِلَّا ٱلَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِىَ ٱلرَّأْىِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍۭ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَـٰذِبِينَ ﴿٢٧﴾

Όμως οι αρχηγοί που αρνήθηκαν την πίστη από τον λαό του, είπαν: «Δε σε βλέπουμε (ω, Νώε) παρά μόνο ως έναν άνθρωπο σαν εμάς, και δε σε βλέπουμε να σε ακολουθούν παρά μόνο εκείνοι που είναι οι κατώτεροι ανάμεσά μας, όπως νομίζουμε. Δε βλέπουμε να έχετε (εσύ και οι οπαδοί σου) καμία υπεροχή απέναντί μας, αλλά πράγματι νομίζουμε ότι είστε ψεύτες.»

قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَـٰرِهُونَ ﴿٢٨﴾

Είπε (ο Νώε): «Ω, λαέ μου! Βλέπετε, πώς αν έχω μία ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό μου (που επιβεβαιώνει την ειλικρίνειά μου), και μου έδωσε έλεος (και καθοδήγηση και αποστολή) απ' Αυτόν, αλλά σας είναι αόρατη (λόγω της άγνοιάς σας), θα πρέπει να σας αναγκάσουμε να πιστέψετε σ' αυτή παρόλο που τη μισείτε; [Όχι δεν μπορούμε, αφού μόνο ο Αλλάχ που καθοδηγεί όποιους θέλει στην πίστη].

وَيَـٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَلَـٰكِنِّىٓ أَرَىٰكُمْ قَوْمًۭا تَجْهَلُونَ ﴿٢٩﴾

Ω, λαέ μου! Δε σας ζητώ χρήματα γι' αυτό (που σας μεταδίδω από τον Κύριό μου). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Αλλάχ. Και δε θα διώξω (μακριά μου) αυτούς (τους φτωχούς) που πιστεύουν (και που ζητήσατε να τους διώξω). Πράγματι, θα συναντήσουν τον Κύριό τους, αλλά σας βλέπω ως έναν λαό που έχει άγνοια.

وَيَـٰقَوْمِ مَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٣٠﴾

Ω, λαέ μου! Ποιος θα με προστάτευε από τον Αλλάχ, αν τους έδιωχνα; Δε θα λάβετε νουθεσία λοιπόν;

وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّى مَلَكٌۭ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِىٓ أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيْرًا ۖ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِىٓ أَنفُسِهِمْ ۖ إِنِّىٓ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٣١﴾

Δε σας λέω ότι έχω τα θησαυροφυλάκια του Αλλάχ (για να σας δώσω απ' αυτά αν πιστέψετε), ούτε ξέρω τα αόρατα, ούτε λέω ότι είμαι ένας άγγελος, ούτε λέω γι' εκείνους (τους φτωχούς πιστούς) που τα μάτια σας τους περιφρονούν, ότι δε θα τους δώσει ο Αλλάχ καλό (από πίστη και ανταμοιβή). Πράγματι, ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα ό,τι υπάρχει μέσα τους. Πράγματι, (αν κάνω κάτι τέτοιο) τότε θα είμαι ένας από τους άδικους.»

قَالُوا۟ يَـٰنُوحُ قَدْ جَـٰدَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَٰلَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٣٢﴾

Είπαν (οι άπιστοι αλαζονικά): «Ω, Νώε! Συζητούσες μαζί μας και διαφωνούσες πολύ μαζί μας, οπότε φέρε μας αυτό που μας υποσχέθηκες (από την τιμωρία), αν είσαι από τους ειλικρινείς!»

قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ﴿٣٣﴾

Είπε (ο Νώε): «Είναι ο Αλλάχ που θα σας το φέρει, αν θέλει, και δεν μπορείτε να ξεφύγετε (από την τιμωρία του Αλλάχ).

وَلَا يَنفَعُكُمْ نُصْحِىٓ إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٣٤﴾

Και δε θα σας ωφελήσει η συμβουλή μου, -αν θέλω να σας συμβουλέψω-, αν ο Αλλάχ θέλει να σας παραστρατήσει από τον ίσιο δρόμο. Είναι ο Κύριός σας και σ' Αυτόν θα επιστρέψετε.»

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ إِنِ ٱفْتَرَيْتُهُۥ فَعَلَىَّ إِجْرَامِى وَأَنَا۠ بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُجْرِمُونَ ﴿٣٥﴾

Ή λένε (ω, Μωχάμμαντ, οι ειδωλολάτρες από τον λαό σου): «Το έχει επινοήσει (ο Μωχάμμαντ αυτό το Κορ’άν και την ιστορία του Νώε και ισχυρίστηκε ότι είναι από τον Αλλάχ)»; Πες: «Εάν το είχα επινοήσει, τότε θα φέρω την αμαρτία μου (γι' αυτό), και εγώ δε φέρω ό,τι διαπράττετε από αμαρτίες (και ό,τι επινοήσετε εναντίον του Αλλάχ, αλλά τις απαρνούμαι)!»

وَأُوحِىَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلَّا مَن قَدْ ءَامَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

Αποκαλύφθηκε στον Νώε ότι: «Δε θα πιστέψουν από τον λαό σου, παρά μόνο εκείνοι που έχουν ήδη πιστέψει. Μη στεναχωριέσαι λοιπόν για ό,τι έκαναν (οι άπιστοι από διάψευση και χλευασμό).

وَٱصْنَعِ ٱلْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَـٰطِبْنِى فِى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ﴿٣٧﴾

Και να κατασκευάσεις την Κιβωτό με την επίβλεψή Μας και την έμπνευσή Μας (ώστε να ξέρεις πως να την κατασκευάσεις) και μη Μου μιλάς σχετικά μ' εκείνους που αδίκησαν (ούτε να Με επικαλεστείς να τους συγχωρήσω), πράγματι, θα πνιγούν.»

وَيَصْنَعُ ٱلْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌۭ مِّن قَوْمِهِۦ سَخِرُوا۟ مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا۟ مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ ﴿٣٨﴾

Άρχισε (ο Νώε) να κατασκευάζει την Κιβωτό και όποτε περνούσαν από δίπλα του κάποιοι αρχηγοί του λαού του, τον χλεύαζαν (επειδή δεν υπήρχε εκεί ούτε θάλασσα, ούτε ποτάμια). Είπε: «Αν μας χλευάζετε τώρα, σύντομα θα σας χλευάζουμε και εμείς (όταν θα πνιγείτε) όπως εσείς μας χλευάζετε.

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌۭ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌۭ مُّقِيمٌ ﴿٣٩﴾

Θα μάθετε σε ποιον θα έρθει μία τιμωρία που θα τον ατιμάσει (στην εγκόσμια ζωή) και θα πέσει πάνω του ένα αιώνιο μαρτύριο (στη Μέλλουσα Ζωή).»

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلْنَا ٱحْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّۢ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ وَمَنْ ءَامَنَ ۚ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٌۭ ﴿٤٠﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας και το νερό ανάβλυσε από τον φούρνο (σαν έναν πίδακα από τη γη, ως σημάδι για τον Νώε ότι η πλημμύρα ξεκινάει), είπαμε: «Βάλε σ' αυτή (την Κιβωτό) ένα ζευγάρι, αρσενικό και θηλυκό, από κάθε είδος (ζώου) και την οικογένειά σου, εκτός απ' αυτούς για τους οποίους έχει ήδη αποφασιστεί (ότι θα πνιγούν), και (βάλε και) αυτούς που πιστεύουν.» Και δεν πίστεψαν σ' αυτόν παρά μόνο λίγοι.

۞ وَقَالَ ٱرْكَبُوا۟ فِيهَا بِسْمِ ٱللَّهِ مَجْر۪ىٰهَا وَمُرْسَىٰهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٤١﴾

(Ο Νώε) είπε: «Μπείτε μέσα της. Στο όνομα του Αλλάχ η πλεύσή της και το αγκυροβόλιό της. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

وَهِىَ تَجْرِى بِهِمْ فِى مَوْجٍۢ كَٱلْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبْنَهُۥ وَكَانَ فِى مَعْزِلٍۢ يَـٰبُنَىَّ ٱرْكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٤٢﴾

Και αυτή (η Κιβωτό) έπλεε μ' αυτούς (τους πιστούς) μέσα από κύματα σαν τα βουνά, και ο Νώε φώναξε στον (άπιστο) γιο του, ο οποίος απομονώθηκε σε ένα μέρος (μακριά από τον πατέρα του και τον λαό του): «Γιε μου! Μπες μαζί μας και μην είσαι μαζί με τους άπιστους.»

قَالَ سَـَٔاوِىٓ إِلَىٰ جَبَلٍۢ يَعْصِمُنِى مِنَ ٱلْمَآءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَحَالَ بَيْنَهُمَا ٱلْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُغْرَقِينَ ﴿٤٣﴾

Είπε (ο γιος του): «Θα καταφύγω σε ένα βουνό που να με προστατέψει από το νερό.» (Ο Νώε) είπε: «Σήμερα δεν υπάρχει τίποτε που να προστατέψει από την εντολή του Αλλάχ (ότι θα πνιγούν οι άπιστοι) εκτός από όποιον θα τον ελεήσει.» Τότε τους χώρισαν τα κύματα, και ήταν ένας απ' εκείνους που πνίγηκαν.

وَقِيلَ يَـٰٓأَرْضُ ٱبْلَعِى مَآءَكِ وَيَـٰسَمَآءُ أَقْلِعِى وَغِيضَ ٱلْمَآءُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ وَٱسْتَوَتْ عَلَى ٱلْجُودِىِّ ۖ وَقِيلَ بُعْدًۭا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾

Και ειπώθηκε: «Ω, Γη! Κατάπιε το νερό σου. Ω, ουρανέ! Σταμάτα (τη βροχή σου)!» Το νερό υποχώρησε (και η στεριά στέγνωσε) και η εντολή εκπληρώθηκε (και οι άπιστοι καταστράφηκαν). Και (η Κιβωτός) εγκαταστάθηκε στο (όρος) Αλ-Τζούντι, και ειπώθηκε: «Ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) ο άδικος λαός!»

وَنَادَىٰ نُوحٌۭ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبْنِى مِنْ أَهْلِى وَإِنَّ وَعْدَكَ ٱلْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٤٥﴾

Ο Νώε φώναξε τον Κύριό του, λέγοντας: «Κύριέ μου! Ο γιος μου είναι ένας από την οικογένειά μου (και μου υποσχέθηκες να σώσεις την οικογένεια μου), και η υπόσχεσή Σου είναι αληθινή και Εσύ είσαι ο Δικαιότερος (και ο Σοφότερος) των κριτών!»

قَالَ يَـٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيْرُ صَـٰلِحٍۢ ۖ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ ۖ إِنِّىٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿٤٦﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Ω, Νώε! Αυτός δεν είναι από την οικογένειά σου (και σου είχα πει να βάλεις στην Κιβωτό την οικογένειά σου εκτός απ' εκείνους που έχει ήδη αποφασιστεί να πνιγούν). Είναι μη ενάρετο έργο (αυτό που διέπραττε ο γιος σου από απιστία, και δεν είναι ενάρετο έργο το να ζητήσεις συγχώρεση για έναν άπιστο), οπότε μη Μου ζητάς κάτι για το οποίο δεν έχεις γνώση. Πράγματι, σε νουθετώ, για να μην είσαι από τους αδαείς.»

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِى بِهِۦ عِلْمٌۭ ۖ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِى وَتَرْحَمْنِىٓ أَكُن مِّنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٤٧﴾

(Ο Νώε) είπε: «Κύριέ μου! Αναζητώ καταφύγιο σ' Εσένα από το να Σου ζητήσω κάτι για το οποίο δεν έχω γνώση. Αν δε με συγχωρήσεις και δε με ελεήσεις, θα είμαι σίγουρα ένας από τους χαμένους.»

قِيلَ يَـٰنُوحُ ٱهْبِطْ بِسَلَـٰمٍۢ مِّنَّا وَبَرَكَـٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّمَّن مَّعَكَ ۚ وَأُمَمٌۭ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٤٨﴾

Ειπώθηκε: «Ω, Νώε! Κατέβα (από την Κιβωτό) με ειρήνη από Μας, και με ευλογίες σε σένα και σε μερικά έθνη (απογόνους που θα πιστέψουν και θα έρθουν) απ' αυτούς που είναι μαζί σου. Όσο για τα άλλα έθνη (που θα αρνηθούν την πίστη), θα τους παρέχουμε αγαθά (και θα τους αφήσουμε στην απόλαυση της εγκόσμιας ζωής για λίγο), και έπειτα θα τους πλήξει ένα οδυνηρό μαρτύριο από Μας.»

تِلْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهَآ إِلَيْكَ ۖ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَآ أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَـٰذَا ۖ فَٱصْبِرْ ۖ إِنَّ ٱلْعَـٰقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٤٩﴾

Αυτές είναι μερικές από τις ειδήσεις του αόρατου που σου αποκαλύπτουμε (ω, Μωχάμμαντ). Τις οποίες δεν τις γνώριζες ούτε εσύ, ούτε ο λαός σου πριν απ' αυτή (την αποκάλυψη). Έτσι, να είσαι υπομονετικός. Πράγματι, η νίκη στο τέλος θα είναι γι' εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).

وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًۭا ۚ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۖ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ ﴿٥٠﴾

Και στη (φυλή) ‘Αντ στείλαμε τον αδελφό τους, Χουντ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρεύετε τον Αλλάχ, δεν έχετε κανέναν άλλον θεό που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο Αυτόν. Πράγματι, δεν είστε (σε ό,τι αποδίδετε από εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία) παρά μόνο ψεύτες.

يَـٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱلَّذِى فَطَرَنِىٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٥١﴾

Ω, λαέ μου! Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο απ' Αυτόν που με δημιούργησε. Μα δε συλλογίζεστε;

وَيَـٰقَوْمِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًۭا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا۟ مُجْرِمِينَ ﴿٥٢﴾

Ω, λαέ μου! Ζητήστε συγχώρεση από τον Κύριό σας και έπειτα στραφείτε με αληθινή μεταμέλεια προς Αυτόν, ώστε να στείλει επάνω σας από τον ουρανό άφθονη βροχή και να σας δώσει δύναμη πάνω από τη δύναμή σας. Μην απομακρύνεστε λοιπόν (απ' αυτό που σας καλώ) ως κακοί (άπιστοι).»

قَالُوا۟ يَـٰهُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍۢ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِىٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿٥٣﴾

Είπαν: «Ω, Χούντ! Δε μας έφερες καμία ξεκάθαρη απόδειξη, και δε θα εγκαταλείψουμε τους θεούς μας εξαιτίας του λόγου σου, ούτε θα πιστέψουμε σε σένα.

إِن نَّقُولُ إِلَّا ٱعْتَرَىٰكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوٓءٍۢ ۗ قَالَ إِنِّىٓ أُشْهِدُ ٱللَّهَ وَٱشْهَدُوٓا۟ أَنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴿٥٤﴾

Δε λέμε παρά μόνο ότι κάποιοι θεοί μας σε έπληξαν με κάποιο κακό (και τρέλα εξαιτίας του λόγου σου εναντίον τους).» Είπε (ο Χουντ): «Πράγματι, καλώ τον Αλλάχ ως Μάρτυρα, και γίνεστε κι εσείς μάρτυρες, ότι απαρνούμαι οτιδήποτε λατρεύετε (από είδωλα και ψεύτικους θεούς κλπ.),

مِن دُونِهِۦ ۖ فَكِيدُونِى جَمِيعًۭا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ ﴿٥٥﴾

πέραν του Αλλάχ. Συνωμοτείστε, λοιπόν, εναντίον μου όλοι μαζί, και μη μου δώσετε καμία αναβολή.

إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّى وَرَبِّكُم ۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٥٦﴾

Πράγματι, εμπιστεύομαι τον Αλλάχ, τον Κύριό μου και τον Κύριό σας. Δεν υπάρχει κανένα κινούμενο (ζωντανό) πλάσμα που να μην το κυριαρχεί Αυτός (ο Αλλάχ, και να διευθετεί όλα τα θέματά του). Πράγματι, ο δρόμος του Κυρίου μου είναι ο ίσιος δρόμος.

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّآ أُرْسِلْتُ بِهِۦٓ إِلَيْكُمْ ۚ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّى قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُۥ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌۭ ﴿٥٧﴾

Αλλά αν απομακρυνθείτε, πράγματι έχω μεταφέρει σε σας αυτά με τα οποία στάλθηκα σε σας, και ο Κύριός μου (θα σας καταστρέψει και) θα φέρει άλλους ανθρώπους αντί εσάς ως διαδόχούς σας και δεν μπορείτε να Τον βλάψετε σε τίποτε. Πράγματι, ο Κύριός μου παρακολουθεί τα πάντα (και θα με προστατέψει από το κακό σας).»

وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَنَجَّيْنَـٰهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴿٥٨﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας, σώσαμε τον Χουντ και όσους πίστεψαν μαζί του με το έλεός Μας, και τους σώσαμε από μια σκληρή τιμωρία (που στείλαμε στον λαό του).

وَتِلْكَ عَادٌۭ ۖ جَحَدُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا۟ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍۢ ﴿٥٩﴾

Αυτή ήταν η (φυλή) ‘Αντ που (οι άνθρωποί της) αρνήθηκαν τα Σημάδια του Κυρίου τους, παράκουσαν τους Αγγελιαφόρους Του και ακολούθησαν την εντολή κάθε άδικου πεισματάρη (που είναι αλαζονικός ενάντια στην αλήθεια).

وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ عَادًۭا كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّعَادٍۢ قَوْمِ هُودٍۢ ﴿٦٠﴾

Και ακολουθήθηκαν με μία κατάρα σ' αυτόν τον κόσμο και την Ημέρα της Κρίσεως. Πράγματι, οι άνθρωποι από τη φυλή ‘Αντ αρνήθηκαν τον Κύριό τους, ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) η ‘Αντ, ο λαός του Χουντ!

۞ وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَـٰلِحًۭا ۚ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَٱسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَٱسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى قَرِيبٌۭ مُّجِيبٌۭ ﴿٦١﴾

Και στους (ανθρώπους της φυλής) Θαμούντ στείλαμε τον αδελφό τους, Σάλιχ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Να λατρεύετε τον Αλλάχ, δεν έχετε κανέναν άλλον θεό που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο Αυτόν. Είναι Αυτός που σας δημιούργησε από τη γη και σας εγκατέστησε εκεί. Ζητήστε, λοιπόν τη συγχώρεση Του και έπειτα στραφείτε με μεταμέλεια προς Αυτόν. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι κοντά (σε όποιον Τον λατρεύει με αφοσίωση) και απαντά στις επικλήσεις (αυτού που Τον επικαλείται).»

قَالُوا۟ يَـٰصَـٰلِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّۭا قَبْلَ هَـٰذَآ ۖ أَتَنْهَىٰنَآ أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ ﴿٦٢﴾

Είπαν: «Ω, Σάλιχ! Είχαμε ελπίδες σε σένα (να έχεις υψηλή θέση ανάμεσά μας) πριν απ' αυτό (που είπες). Μας απαγορεύεις να λατρεύουμε αυτά που λάτρευαν οι πατέρες μας; Έχουμε αμφιβολία γι' αυτό που μας καλείς, η οποία εγείρει την κατηγορία (εναντίον σου ότι λες ψέματα).»

قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى مِنْهُ رَحْمَةًۭ فَمَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُۥ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِى غَيْرَ تَخْسِيرٍۢ ﴿٦٣﴾

Είπε (ο Σάλιχ): «Ω, λαέ μου! Πείτε μου αν έχω μια ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό μου, και μου έχει χαρίσει έλεος (και αποστολή) απ' Αυτόν, ποιος θα μπορούσε να με προστατεύσει από τον Αλλάχ, αν Τον παρακούσω (και δε σας καλώ στο να λατρεύετε μόνο Αυτόν); Πράγματι, (αν το κάνω) δε θα με αυξήσετε παρά μόνο σε απώλεια.

وَيَـٰقَوْمِ هَـٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةًۭ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌۭ قَرِيبٌۭ ﴿٦٤﴾

Ω, λαέ μου! Αυτή είναι μία καμήλα που σας έστειλε ο Αλλάχ ως Σημάδι για σας. Αφήστε την λοιπόν να βοσκήσει στη γη του Αλλάχ και μην την αγγίξετε με κακό, για να μην πέσει σε σας ένα μαρτύριο σύντομα.»

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا۟ فِى دَارِكُمْ ثَلَـٰثَةَ أَيَّامٍۢ ۖ ذَٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍۢ ﴿٦٥﴾

Αλλά την έσφαξαν και έτσι (ο Σάλιχ) είπε: «Να χαρείτε (τη ζωή σας) στη γη σας για τρεις μέρες (έπειτα θα πέσει σε σας η τιμωρία του Αλλάχ). Αυτή είναι μία υπόσχεση που δεν είναι ψευδής (αλλά θα πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε)!»

فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَـٰلِحًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَمِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ ﴿٦٦﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας, σώσαμε τον Σάλιχ και εκείνους που πίστεψαν μαζί του, με το έλεός Μας και από την ατίμωση εκείνης της ημέρας. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι ο Αλ-Καουέι (Πανίσχυρος), ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَـٰرِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿٦٧﴾

Έτσι, κατέστρεψε η μεγάλη κραυγή εκείνους που αδίκησαν και έτσι έπεσαν νεκροί στη γη τους με τα πρόσωπα και τα γόνατά τους.

كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَا۟ كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّثَمُودَ ﴿٦٨﴾

Σαν να μην είχαν κατοικήσει εκεί ποτέ. Πράγματι, οι άνθρωποι από τη φυλή Θαμούντ αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους, ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) η Θαμούντ.

وَلَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَـٰمٌۭ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍۢ ﴿٦٩﴾

Οι (Άγγελοι) Αγγελιαφόροι Μας ήρθαν στον Αβραάμ (με ανθρώπινη μορφή) με χαρμόσυνα νέα (για έναν γιο, τον Ισαάκ, και έναν εγγονό, τον Ιακώβ). Είπαν: «Σαλάμ (Ειρήνη).» Είπε: «Σαλάμ.» Και σύντομα έφερε ένα ψητό μοσχαράκι (νομίζοντας ότι ήταν άνθρωποι).

فَلَمَّا رَءَآ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۚ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍۢ ﴿٧٠﴾

Όταν είδε (ο Αβραάμ) ότι (δεν έτρωγαν και) τα χέρια τους δεν πήγαιναν προς αυτό (το φαγητό), βρήκε την αποχή τους (από το φαγητό) ως κάτι κατακριτέο (επειδή δεν ήξερε ότι είναι Άγγελοι και γι' αυτό τους υποψιάστηκε ότι θέλουν να του κάνουν κακό και έτσι τους ρώτησε: «Δεν τρώτε;») και ένιωσε φόβο μέσα του απ' αυτούς. Είπαν: «Μη φοβάσαι. Έχουμε σταλεί στον λαό του Λωτ (για την τιμωρία τους).»

وَٱمْرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٌۭ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَـٰهَا بِإِسْحَـٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسْحَـٰقَ يَعْقُوبَ ﴿٧١﴾

Η σύζυγός του (η Σάρα) στεκόταν (πίσω από το πέπλο για να τους υπηρετήσει και άκουσε τα λόγια τους) και γέλασε (όταν άκουσε ότι ο άδικος λαός του Λωτ θα καταστραφεί χωρίς να ξέρει γι' αυτό), και έτσι της δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για τον Ισαάκ και μετά από τον Ισαάκ, τον Ιακώβ (τον γιο του Ισαάκ).

قَالَتْ يَـٰوَيْلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٌۭ وَهَـٰذَا بَعْلِى شَيْخًا ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌ عَجِيبٌۭ ﴿٧٢﴾

Είπε (η Σάρα): «Αλίμονό μου! Πώς θα έχω ένα παιδί ενώ είμαι ηλικιωμένη, κι ο άντρας μου είναι ηλικιωμένος; Πράγματι, αυτό είναι περίεργο πράγμα!»

قَالُوٓا۟ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ ۖ رَحْمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَـٰتُهُۥ عَلَيْكُمْ أَهْلَ ٱلْبَيْتِ ۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴿٧٣﴾

Είπαν (οι Άγγελοι): «Είσαι έκπληκτη με το διάταγμα του Αλλάχ; Είθε το έλεος και οι ευλογίες του Αλλάχ να είναι πάνω σας, ω, οικογένεια του οίκου (του Αβραάμ). Πράγματι, Αυτός είναι Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου) και Ματζείντ (Ένδοξος).»

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَٰهِيمَ ٱلرَّوْعُ وَجَآءَتْهُ ٱلْبُشْرَىٰ يُجَـٰدِلُنَا فِى قَوْمِ لُوطٍ ﴿٧٤﴾

Όταν ο φόβος έφυγε από τον Αβραάμ και του ήρθαν τα χαρμόσυνα νέα (για τον Ισαάκ και τον Ιακώβ), άρχισε να συζητάει με τους Αγγέλους Μας σχετικά με τον λαό του Λωτ (ανησυχώντας για τον Προφήτη Λωτ, αλλά οι Άγγελοι του απάντησαν ότι θα τον σώσουν).

إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٌۭ مُّنِيبٌۭ ﴿٧٥﴾

Πράγματι, ο Αβραάμ ήταν μακρόθυμος (για όσους τον αδίκησαν), έκανε επικλήσεις πολύ συχνά (προς τον Αλλάχ με ταπεινότητα), και επέστρεφε συνεχώς με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ.

يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَـٰذَآ ۖ إِنَّهُۥ قَدْ جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَإِنَّهُمْ ءَاتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍۢ ﴿٧٦﴾

(Οι Άγγελοι είπαν): «Ω, Αβραάμ! Άφησέ το αυτό (το θέμα και τη συζήτηση για την τιμωρία του λαού του Λωτ), γιατί πράγματι η εντολή του Κυρίου σου έχει ήδη έρθει, και θα τους έρθει μία τιμωρία που δε θα αποτραπεί (ούτε με συζήτηση, ούτε με επικλήσεις).»

وَلَمَّا جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالَ هَـٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌۭ ﴿٧٧﴾

Όταν οι (Άγγελοι) Αγγελιοφόροι Μας ήρθαν στον Λωτ (ως ξένοι επισκέπτες και με ανθρώπινη μορφή), εκείνος (δεν ήξερε ότι είναι Άγγελοι και φοβόταν γι' αυτούς από τον λαό του που ήταν ομοφυλόφιλοι και) αισθάνθηκε άσχημα για τον ερχομό τους και το στήθος του στένεψε από την ανησυχία του γι' αυτούς, και είπε: «Αυτή είναι μία δύσκολη ημέρα.»

وَجَآءَهُۥ قَوْمُهُۥ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ قَالَ يَـٰقَوْمِ هَـٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِى هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِى ضَيْفِىٓ ۖ أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌۭ رَّشِيدٌۭ ﴿٧٨﴾

Οι άνθρωποι του λαού του (Λωτ, αφού έμαθαν από τη γυναίκα του Λωτ για τους επισκέπτες και πόσο όμορφοι είναι), ήρθαν σ' αυτόν σπεύδοντας (για να κάνουν με τους επισκέπτες μία αισχρή πράξη) και πριν απ' αυτό είχαν ήδη συνηθίσει να κάνουν τις κακές πράξεις (την ομοφυλοφιλία μεταξύ των ανδρών). Είπε (ο Λωτ): «Ω, λαέ μου! Να τες οι κόρες μου (δηλ. οι γυναίκες της φυλής για να τις παντρευτείτε) είναι πιο αγνές για σας (από τους άνδρες και από τους επισκέπτες μου). Φυλαχθείτε λοιπόν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και μη με ατιμάσετε σχετικά με τους καλεσμένους μου. Δεν υπάρχει ανάμεσά σας κανένας λογικός άντρας;»

قَالُوا۟ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِى بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّۢ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ ﴿٧٩﴾

Είπαν: «Ξέρεις ήδη ότι δεν έχουμε ανάγκη τις κόρες σου (τις γυναίκες της φυλής) και πράγματι ξέρεις τι θέλουμε!»

قَالَ لَوْ أَنَّ لِى بِكُمْ قُوَّةً أَوْ ءَاوِىٓ إِلَىٰ رُكْنٍۢ شَدِيدٍۢ ﴿٨٠﴾

Είπε: «Μακάρι να είχα δύναμη (και υποστηρικτές) για να σας σταματήσω ή να μπορούσα να καταφύγω (και να βασιστώ) σε μία δυνατή υποστήριξη (φυλή για να με προστατέψει και να σας σταματήσω)!»

قَالُوا۟ يَـٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓا۟ إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍۢ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ ٱلصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ ٱلصُّبْحُ بِقَرِيبٍۢ ﴿٨١﴾

(Έπειτα οι Άγγελοι τού) είπαν: «Ω, Λωτ! Πράγματι, είμαστε οι Αγγελιαφόροι του Κυρίου σου. Δεν μπορούν να σε φτάσουν. Βγες λοιπόν με την οικογένειά σου σε μία σκοτεινή ώρα της νύχτας και κανένας από σας δεν πρέπει να κοιτάξει πίσω. (Πάρε την οικογένειά σου) εκτός από τη γυναίκα σου, πράγματι, θα την πλήξει αυτή (η τιμωρία) που θα πλήξει και τους άλλους. Η καθορισμένη ώρα τους είναι το πρωί. Δεν είναι κοντά το πρωί;»

فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَـٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةًۭ مِّن سِجِّيلٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿٨٢﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας (την ώρα που ορίσαμε για την καταστροφή τους, αναποδογυρίσαμε την κωμόπολή τους και) κάναμε τα ψηλά μέρη της, να είναι τα κάτω μέρη της και ρίξαμε πάνω τους πέτρες από σκληρό ψημένο πηλό, διαδοχικά σε σειρές, η μία μετά από την άλλη.

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ ۖ وَمَا هِىَ مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ بِبَعِيدٍۢ ﴿٨٣﴾

(Οι οποίες πέτρες) μαρκαρισμένες ενώπιον του Κυρίου σου (ω, Μωχάμμαντ), και δεν είναι μακριά από τους άδικους (ειδωλολάτρες από τον λαό σου, αν δε θα στραφούν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ).