Muhammad Hamidullah
Το Χισμπ 25 αποτελεί μέρος του Τζουζ 13. Περιέχει 77 εδάφια σε 10 σελίδα(-ες) του Μουσάφ.
Ενημερώθηκε στις 10 Ιούλιος 2026 στις 03h52
coran.read_full_page : Διαβάστε το Χισμπ 25 του Κορανίου →
۞ وَمَآ أُبَرِّئُ نَفْسِىٓ ۚ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لَأَمَّارَةٌۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٥٣﴾
Και δε λέω ότι είμαι αθώα. Πράγματι, η (ανθρώπινη) ψυχή διατάζει συχνά το κακό (στον άνθρωπο), εκτός από όσους ελέησε ο Κύριός μου (και τους προστατεύει απ' αυτό). Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»
وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦٓ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِى ۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌۭ ﴿٥٤﴾
Ο βασιλιάς είπε: «Φέρτε τον (Ιωσήφ) σε μένα, για να τον κάνω έναν από τους σύμβουλούς μου.» Έπειτα, όταν του μίλησε (και είδε το καλό χαρακτήρα και τη γνώση του), είπε: «Σήμερα εδώ μαζί μας θα είσαι σε υψηλή θέση και άξιος της εμπιστοσύνης μας.»
قَالَ ٱجْعَلْنِى عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلْأَرْضِ ۖ إِنِّى حَفِيظٌ عَلِيمٌۭ ﴿٥٥﴾
(Ο Ιωσήφ) είπε: «Κάνε με υπεύθυνο (υπουργό) για τις αποθήκες της γης. Πράγματι, είμαι αξιόπιστος φύλακας και έχω γνώση (γι' αυτό που θα μου εμπιστευτείς).»
وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَآءُ ۚ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٥٦﴾
Έτσι δώσαμε δύναμη στον Ιωσήφ στη γη, να πηγαίνει σ' αυτήν όπου θέλει. Δίνουμε το έλεός Μας σε όποιον θέλουμε, και δεν αφήνουμε την ανταμοιβή αυτών που πράττουν το καλό να χαθεί.
وَلَأَجْرُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ﴿٥٧﴾
Και πράγματι, η ανταμοιβή της Μέλλουσα Ζωής είναι καλύτερη γι' εκείνους που πιστεύουν και φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).
وَجَآءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ ﴿٥٨﴾
Τα αδέλφια του Ιωσήφ ήρθαν και μπήκαν στον τόπο του (Ιωσήφ, αφού ο πατέρας τους τους έστειλε σε εμπορικό καραβάνι για να αγοράσουν φαγητό, λόγω των άγονων χρόνων, χωρίς να στείλει τον μικρό αδελφό, Μπέντζαμιν). (Ο Ιωσήφ) τους αναγνώρισε αλλά εκείνοι δεν τον γνώρισαν.
وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ قَالَ ٱئْتُونِى بِأَخٍۢ لَّكُم مِّنْ أَبِيكُمْ ۚ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّىٓ أُوفِى ٱلْكَيْلَ وَأَنَا۠ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ ﴿٥٩﴾
Όταν τους έδωσε το μερίδιό τους (από φαγητό, επειδή έδινε σε κάθε έναν αγοραστή μόνο ένα φορτίο μίας καμήλας), (και όταν κατάλαβε απ' αυτούς ότι έχουν ένα μικρότερο ετεροθαλή αδελφό που δεν ήρθε, και του είπαν την ιστορία του), είπε: «Φέρτε μου τον ετεροθαλή αδελφό σας που είναι από τον πατέρα σας (για να ξέρω ότι μου είπατε την αλήθεια σχετικά μ' αυτόν, και για να σας δώσω την άλλη φορά άλλο ένα επιπλέον φορτίο μίας καμήλας). Δε βλέπετε ότι εκπληρώνω τη μονάδα μέτρησης φαγητού και είμαι ο καλύτερος που φιλοξενεί;
فَإِن لَّمْ تَأْتُونِى بِهِۦ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِندِى وَلَا تَقْرَبُونِ ﴿٦٠﴾
Αλλά αν δε θα μου τον φέρετε, (τότε αυτά που μου είπατε ήταν ψέματα και) δε θα λάβετε από μένα κανένα φορτίο φαγητού που να το μετρήσω για σας, ούτε να έρθετε κοντά μου (στη χώρα μου).»
قَالُوا۟ سَنُرَٰوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَـٰعِلُونَ ﴿٦١﴾
Είπαν: «Θα τον ζητήσουμε από τον πατέρα του επιμελώς (και θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να τον πείσουμε) και πράγματι θα το κάνουμε (αυτό που είπαμε και μας το ζήτησες).»
وَقَالَ لِفِتْيَـٰنِهِ ٱجْعَلُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ فِى رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٦٢﴾
(Ο Ιωσήφ) είπε στους υπηρέτες του: «Βάλτε (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά τους (που έδωσαν ως αντάλλαγμα για το φαγητό) πίσω ξανά στις αποσκευές τους (χωρίς να το καταλάβουν) ώστε να τα αναγνωρίσουν όταν επιστρέψουν στην οικογένειά τους. Ίσως και να επιστρέψουν (ξανά σε μας όταν θα δουν τη γενναιοδωρία μας, και επειδή η θρησκεία τους, απαγορεύει να αγοράσουν κάτι χωρίς να το πληρώσουν).»
فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ﴿٦٣﴾
Όταν επέστρεψαν στον πατέρα τους, είπαν: «Ω, πατέρα μας! Μας απαγόρεψαν να πάρουμε ξανά οποιοδήποτε άλλο φορτίο φαγητού (μέχρι να φέρουμε μαζί μας τον αδελφό μας). Στείλε λοιπόν τον αδελφό μας μαζί μας για να μπορούμε ξανά να αγοράσουμε φορτία φαγητού και σίγουρα θα τον προστατέψουμε.»
قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَٱللَّهُ خَيْرٌ حَـٰفِظًۭا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٦٤﴾
Είπε: «Θα τον εμπιστευόμουν σε σας, όπως εμπιστεύτηκα σε σας τον αδελφό του πριν; Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Καλύτερος Προστάτης και είναι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.»
وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَـٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى ۖ هَـٰذِهِۦ بِضَـٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍۢ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌۭ يَسِيرٌۭ ﴿٦٥﴾
Όταν άνοιξαν τις αποσκευές τους, διαπίστωσαν ότι τους είχαν επιστραφεί (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά τους (που έδωσαν ως αντάλλαγμα για το φαγητό). Είπαν: «Ω, πατέρα μας! Τι άλλο θέλουμε (παραπάνω απ' αυτό); Εδώ είναι (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά μας επιστράφηκαν σε μας. (Στείλε τον αδελφό μας μαζί μας για) να φέρουμε φαγητό στην οικογένειά μας, και θα προστατεύσουμε τον αδελφό μας και θα πάρουμε ένα επιπλέον φορτίο μίας καμήλας (με φαγητό). Αυτό το επιπλέον φορτίο μίας καμήλας είναι εύκολο (για τον υπουργό να μας το δώσει).»
قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُۥ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأْتُنَّنِى بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّآ ءَاتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴿٦٦﴾
Είπε (ο Ιακώβ): «Δε θα τον στείλω μαζί σας μέχρι να μου δώσετε υπόσχεση ορκιζόμενοι στο Όνομα του Αλλάχ ότι σίγουρα θα τον φέρετε πίσω σε μένα, εκτός αν περικυκλωθείτε με καταστροφή (και καταστραφείτε).» Όταν του έδωσαν την υπόσχεσή τους, είπε: «Ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας αυτού που λέμε.»
وَقَالَ يَـٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍۢ وَٰحِدٍۢ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍۢ مُّتَفَرِّقَةٍۢ ۖ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ۖ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ﴿٦٧﴾
Είπε (ο Ιακώβ): «Ω, γιοί μου! Μην μπείτε όλοι (στη χώρα) από μία μόνο πύλη, αλλά μπείτε από διαφορετικές πύλες (αυτό είναι πιο ασφαλές για σας). Δεν μπορώ να σας προστατέψω σε τίποτα ενάντια στην εντολή του Αλλάχ (αν όρισε να σας συμβεί κάτι). Πράγματι, η εντολή ανήκει μόνο στον Αλλάχ. Αυτόν εμπιστεύομαι και Αυτόν ας εμπιστεύονται οι πιστοί.»
وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِى عَنْهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ إِلَّا حَاجَةًۭ فِى نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَىٰهَا ۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلْمٍۢ لِّمَا عَلَّمْنَـٰهُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٦٨﴾
Όταν μπήκαν (στη χώρα) από εκεί που τους είχε διατάξει ο πατέρας τους, -αυτό (δηλ. το να μπουν από διαφορετικές πύλες) δε θα τους προστάτευε σε τίποτε ενάντια στην εντολή του Αλλάχ (αν όρισε να τους συμβεί κάτι)-, ωστόσο (ο Ιακώβ το είπε αυτό) μόνο για μια ανάγκη στη ψυχή του Ιακώβ που την ικανοποιήσε (η οποία ήταν το οίκτος του προς τα παιδιά του που το φανέρωσε σ' αυτούς). Ήταν (ο Ιακώβ) πράγματι ένας άνθρωπος με γνώση που του την έχουμε μάθει (ότι η εντολή ανήκει μόνο στον Αλλάχ), αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν!
وَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَخَاهُ ۖ قَالَ إِنِّىٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٦٩﴾
Όταν μπήκαν στη συγκέντρωση του Ιωσήφ, (ο Ιωσήφ) πήρε τον αδελφό του (Μπέντζαμιν) κοντά του και είπε (κρυφά): «Εγώ είμαι ο αδελφός σου (ο Ιωσήφ), οπότε μη στεναχωριέσαι για ό,τι έκαναν (τα αδέλφια σου) πριν (και κράτα αυτό μυστικό, και θα κάνω ένα σχέδιο για να σε κρατήσω εδώ μαζί μου).»
فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِى رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَـٰرِقُونَ ﴿٧٠﴾
Όταν τους έδωσε το μερίδιό τους (από φαγητό), έβαλε το (βασιλικό) δοχείο στις αποσκευές του αδελφού του, (Μπέντζαμιν). Έπειτα, (αφού άρχισαν να φύγουν) κάποιος φώναξε: «Ω, άνθρωποι του καραβανιού! Είστε κλέφτες!»
قَالُوا۟ وَأَقْبَلُوا۟ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ ﴿٧١﴾
Είπαν καθώς γύρισαν πίσω προς αυτούς: «Τι χάσατε;»
قَالُوا۟ نَفْقِدُ صُوَاعَ ٱلْمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمْلُ بَعِيرٍۢ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٌۭ ﴿٧٢﴾
Είπαν (αυτός που φώναξε και οι σύντροφοί του): «Χάσαμε το δοχείο του βασιλιά. Όποιος θα το φέρει θα έχει (ως βραβείο) ένα φορτίο μίας καμήλας (με φαγητό), και εγώ το εγγυώμαι.»
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَـٰرِقِينَ ﴿٧٣﴾
Είπαν: «Μα τον Αλλάχ! Ξέρετε καλά ότι δεν ήρθαμε για να σκορπίσουμε το κακό στη γη, ούτε είμαστε κλέφτες.»
قَالُوا۟ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمْ كَـٰذِبِينَ ﴿٧٤﴾
Είπαν: «Ποια θα είναι η τιμωρία του (κλέφτη στη θρησκεία σας), αν είστε ψεύτες (και βρεθεί ανάμεσά σας);»
قَالُوا۟ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِى رَحْلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٧٥﴾
Είπαν: «Η τιμωρία αυτού (του κλέφτη) που θα βρεθεί (το κλεμμένο δοχείο) στις αποσκευές του, θα είναι ότι ο ίδιος θα υποδουλωθεί. Έτσι τιμωρούμε τους άδικους.»
فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ ۚ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ ۖ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ ٱلْمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَـٰتٍۢ مَّن نَّشَآءُ ۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌۭ ﴿٧٦﴾
Έτσι, άρχισε (ο Ιωσήφ) να ψάχνει στις αποσκευές τους πριν από τις αποσκευές του αδελφού του (του Μπέντζαμιν), και μετά την έβγαλε από τις αποσκευές του αδελφού του. Έτσι σχεδιάσαμε για τον Ιωσήφ (το να ρωτήσουν τα αδέλφια του ποια είναι η τιμωρία του κλέφτη στη θρησκεία τους), διαφορετικά δε θα μπορούσε να κρατήσει τον αδελφό του σύμφωνα με το νόμο του βασιλιά (που τιμωρεί τον κλέφτη με το χτύπημα και το να πληρώσει τη διπλάσια αξία του κλεμμένου), εκτός αν το ήθελε ο Αλλάχ. Εξυψώνουμε σε υψηλές θέσεις αυτούς που θέλουμε. Και πάνω από κάθε έναν που έχει γνώση, υπάρχει άλλος που έχει περισσότερη γνώση.
۞ قَالُوٓا۟ إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌۭ لَّهُۥ مِن قَبْلُ ۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِى نَفْسِهِۦ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ ۚ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا ۖ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ ﴿٧٧﴾
Είπαν: «Αν έκλεψε (τότε δεν είναι περίεργο), γιατί και ένας αδελφός του (δηλ. ο Ιωσήφ) είχε κλέψει πριν (ένα είδωλο του παππού του από την πλευρά της μητέρας του, για να το σπάσει).» Ο Ιωσήφ το κράτησε (αυτό που είπαν) μέσα του και δεν τους το φανέρωσε, και είπε (μέσα του): «Είστε σε χειρότερη θέση (ενώπιον του Αλλάχ λόγω αυτών που κάνατε και της ζήλιας σας). Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα (την αλήθεια γι') αυτό που περιγράφετε (ψευδώς).»
قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًۭا شَيْخًۭا كَبِيرًۭا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٧٨﴾
Είπαν (στον Ιωσήφ): «Ω, κύριε υπουργέ! Πράγματι, (ο μικρός αδελφός μας) έχει έναν ηλικιωμένο πατέρα (ο οποίος τον αγαπάει πολύ), πάρε λοιπόν έναν από μας αντί γι' αυτόν, πράγματι, σε βλέπουμε έναν απ' εκείνους που πράττουν το καλό.»
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلَّا مَن وَجَدْنَا مَتَـٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذًۭا لَّظَـٰلِمُونَ ﴿٧٩﴾
(Ο Ιωσήφ) είπε: «Αναζητούμε καταφύγιο στον Αλλάχ από το να πάρουμε κάποιον άλλον εκτός απ' εκείνο που βρήκαμε τα πράγματά μας μαζί του, γιατί (αν θα κάναμε κάτι τέτοιο) τότε θα ήμασταν άδικοι.»
فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّۭا ۖ قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ ۖ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٨٠﴾
Όταν απελπίστηκαν να τον πείσουν (τον Ιωσήφ), συζήτησαν μεταξύ τους ιδιωτικά. Ο μεγαλύτερός τους είπε: «Δεν ξέρετε ότι ο πατέρας σας έχει πάρει από σας (μία υπόσχεση και) έναν όρκο στο Όνομα του Αλλάχ (ότι θα τον φέρετε πίσω), και από πριν είχατε ήδη παραμελήσει τον Ιωσήφ; Ως εκ τούτου, δε θα φύγω απ' αυτή τη γη έως ότου ο πατέρας μου να μου επιτρέψει (να γυρίσω και να με συγχωρήσει) ή ο Αλλάχ να αποφασίσει για μένα (το να μπορέσω να πάρω τον αδελφό μου). Πράγματι, Αυτός είναι ο Καλύτερος των κριτών.
ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَـٰفِظِينَ ﴿٨١﴾
Γυρίστε πίσω στον πατέρα σας και πείτε: «Ω, πατέρα μας! Ο γιος σου έκλεψε, και δε (σου) λέμε παρά μόνο αυτά που είδαμε (ότι βρήκαν το δοχείο στις αποσκευές του), και δε γνωρίζαμε τα αόρατα (ότι θα έκλεβε).
وَسْـَٔلِ ٱلْقَرْيَةَ ٱلَّتِى كُنَّا فِيهَا وَٱلْعِيرَ ٱلَّتِىٓ أَقْبَلْنَا فِيهَا ۖ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿٨٢﴾
Ρώτα (τους ανθρώπους) στην κωμόπολη που ήμασταν, και το καραβάνι με το οποίο ήρθαμε, και πράγματι είμαστε ειλικρινείς (σ' αυτά που λέμε).».»
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًۭا ۖ فَصَبْرٌۭ جَمِيلٌ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِيَنِى بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٨٣﴾
(Ο Ιακώβ) είπε: «Όχι (δεν είναι όπως είπατε ότι έκλεψε), αλλά στ’ αλήθεια, οι ψυχές σας σας δελέασαν να κάνετε κάτι (στον Μπέντζαμιν όπως κάνατε πριν στον Ιωσήφ). Θα δείξω μία καλή υπομονή (χωρίς να παραπονιέμαι σε κανέναν εκτός από τον Αλλάχ). Είθε ο Αλλάχ να μου τους φέρει όλους! Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌۭ ﴿٨٤﴾
Στράφηκε μακριά τους και είπε: «Ω, λύπη και θλίψη μου για τον Ιωσήφ!» Και τα μάτια του έγιναν άσπρα από τη θλίψη, και ήταν γεμάτος θλίψη που την κρατούσε μέσα του.
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ تَفْتَؤُا۟ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ ٱلْهَـٰلِكِينَ ﴿٨٥﴾
Είπαν: «Μα τον Αλλάχ, δε θα πάψεις να θυμάσαι τον Ιωσήφ μέχρι να καταστραφεί το σώμα και το μυαλό σου (από τη θλίψη) ή να πεθάνεις!»
قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٨٦﴾
Είπε: «Στ' αλήθεια, παραπονιέμαι μόνο στον Αλλάχ για την αγωνία και τη θλίψη μου, και ξέρω από τον Αλλάχ αυτό που δεν ξέρετε.
يَـٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿٨٧﴾
Ω, γιοι μου! Πηγαίνετε να μάθετε τα νέα του Ιωσήφ και του αδελφού του, και μην απελπίζεστε από το έλεος του Αλλάχ. Πράγματι, δεν απελπίζονται από το έλεος του Αλλάχ παρά μόνο οι άπιστοι.»
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَـٰعَةٍۢ مُّزْجَىٰةٍۢ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ ﴿٨٨﴾
Όταν ήρθαν στη συγκέντρωση του (Ιωσήφ), είπαν: «Ω, κύριε υπουργέ! Οι αντιξοότητες χτύπησαν εμάς και την οικογένειά μας, και φέραμε λίγα χρήματα (και αγαθά που δεν είναι τόσο καλά, με αντάλλαγμα το φαγητό). Δώσε μας, λοιπόν, το πλήρες μέτρο του φορτίου (από σιτηρά όπως έκανες πριν) και δώσε μας ως ελεημοσύνη (τη διαφορά μεταξύ του πλήρες φορτίου και των χρημάτων μας που δεν του φτάνουν), πράγματι, ο Αλλάχ ανταμείβει αυτούς που δίνουν ελεημοσύνη.»
قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَـٰهِلُونَ ﴿٨٩﴾
Είπε (ο Ιωσήφ): «Ξέρετε (και θυμάστε) τι (κακό) κάνατε στον Ιωσήφ και στον αδελφό του ενώ είχατε άγνοια (για τις συνέπειες);»
قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ ۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَـٰذَآ أَخِى ۖ قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٩٠﴾
Είπαν: «Εσύ είσαι πράγματι ο Ιωσήφ;» Είπε: «Είμαι ο Ιωσήφ και αυτός είναι ο αδελφός μου. Ο Αλλάχ μας έδωσε χάρες (που μας έσωσε και ύψωσε τη θέση μας). Πράγματι, για όποιον φυλάσσεται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και δείχνει υπομονή, ο Αλλάχ δεν αφήνει ποτέ την ανταμοιβή εκείνων που πράττουν το καλό να χαθεί.»
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَـٰطِـِٔينَ ﴿٩١﴾
Είπαν: «Μα τον Αλλάχ! Ο Αλλάχ σε επέλεξε (και σε προτίμησε) πάνω από μας, και πράγματι ήμασταν αμαρτωλοί (γι' αυτά που κάναμε σε σένα και στον αδελφό σου).»
قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ ٱللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٩٢﴾
Είπε (ο Ιωσήφ): «Δεν υπάρχει καμία επίπληξη για σας σήμερα. Είθε ο Αλλάχ να σας συγχωρήσει. Πράγματι, Αυτός είναι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.
ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَـٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًۭا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٩٣﴾
Πηγαίνετε με το πουκάμισό μου αυτό και ρίξτε το στο πρόσωπο του πατέρα μου, θα ανακτήσει την όρασή του. Και φέρτε μου όλη την οικογένειά σας.»
وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّى لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ ۖ لَوْلَآ أَن تُفَنِّدُونِ ﴿٩٤﴾
Όταν ξεχώρησε το καραβάνι, ο πατέρας τους είπε (σε όσους ήταν μαζί του από τα παιδιά του και από την οικογένειά του): «Πράγματι, μυρίζω τη μυρωδιά του Ιωσήφ, αν και με χλευάζετε (λέγοντας ότι είμαι ηλικιωμένος που λέει αυτά που δεν ξέρει και χωρίς να αισθάνεται).»
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ إِنَّكَ لَفِى ضَلَـٰلِكَ ٱلْقَدِيمِ ﴿٩٥﴾
Είπαν (όσοι ήταν μαζί του από τα παιδιά και την οικογένειά του): «Μα τον Αλλάχ! Είσαι ακόμα στο παλιό σου λάθος (και δεν ξεχνάς τον Ιωσήφ).»
فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلْبَشِيرُ أَلْقَىٰهُ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ فَٱرْتَدَّ بَصِيرًۭا ۖ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٩٦﴾
Όταν ήρθε αυτός που έχει τα καλά νέα, το πέταξε (το πουκάμισο) στο πρόσωπο του (Ιακώβ) και αμέσως ανέκτησε την όρασή του. Είπε (ο Ιακώβ): «Δε σας είπα ότι ξέρω από τον Αλλάχ αυτά που δεν ξέρετε;»
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا ٱسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَـٰطِـِٔينَ ﴿٩٧﴾
Είπαν: «Ω, πατέρα μας! Ζήτα συγχώρεση (από τον Αλλάχ) για τις αμαρτίες μας, πράγματι ήμασταν αμαρτωλοί (γι' αυτά που κάναμε).»
قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّىٓ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩٨﴾
Είπε (ο Ιακώβ): «Θα ζητήσω από τον Κύριό μου να σας συγχωρήσει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ٱدْخُلُوا۟ مِصْرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ ﴿٩٩﴾
Όταν ήρθαν στη συγκέντρωση του Ιωσήφ, αγκάλιασε τους γονείς του και είπε (στην οικογένειά του): «Μπείτε στη Μισρ, αν θέλει ο Αλλάχ, ασφαλείς.»
وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى ٱلْعَرْشِ وَخَرُّوا۟ لَهُۥ سُجَّدًۭا ۖ وَقَالَ يَـٰٓأَبَتِ هَـٰذَا تَأْوِيلُ رُءْيَـٰىَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّى حَقًّۭا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِىٓ إِذْ أَخْرَجَنِى مِنَ ٱلسِّجْنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلْبَدْوِ مِنۢ بَعْدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بَيْنِى وَبَيْنَ إِخْوَتِىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى لَطِيفٌۭ لِّمَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٠٠﴾
Και (ο Ιωσήφ) ανέβασε τους γονείς του στο κρεβάτι (του) και όλοι (οι γονείς και τα αδέλφια του) έπεσαν ενώπιόν του σε Σιτζούντ στάση (με τις παλάμες και το μέτωπο στο έδαφος, ως χαιρετισμός και σεβασμός και όχι για λατρεία, κάτι που επιτρεπόταν τότε σ' αυτούς). Είπε: «Ω, πατέρα μου! Αυτή είναι η πραγματοποίηση του ονείρου μου πριν. Ο Κύριός μου το έκανε αληθινό, και μου παραχώρησε από τις χάρες Του που με έβγαλε από τη φυλακή και σας έφερε όλους εδώ από τους βεδουίνους, αφού ο Σατανάς είχε χαλάσει τη σχέση μου με τα αδέλφιά μου. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Ευγενής (στη διαχείριση) για ό,τι θέλει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»
۞ رَبِّ قَدْ ءَاتَيْتَنِى مِنَ ٱلْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَنتَ وَلِىِّۦ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِى مُسْلِمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠١﴾
[Και κάλεσε ο Ιωσήφ τον Κύριό του:] «Κύριέ μου! Πράγματι, μου έδωσες από την εξουσία και μου έμαθες από την ερμηνεία των ονείρων. Ω, Δημιουργέ των ουρανών και της Γης! Εσύ είσαι ο Προστάτης (και ο Κηδεμόνας) μου στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Κάνε με να πεθάνω ως Μουσουλμάνος (υποταγμένος στη Βούλησή Σου) και ένωσέ με με τους δίκαιους (και τους προφήτες στο υψηλότερο επίπεδο στον Παράδεισο).»
ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوٓا۟ أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ ﴿١٠٢﴾
Αυτό είναι ένα μέρος από τις ειδήσεις των αοράτων, που αποκαλύψουμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ). Και δεν ήσουν μαζί τους (τους αδελφούς του Ιωσήφ) όταν αποφάσισαν για το θέμα τους (σχετικά με τον Ιωσήφ), και σχεδίασαν.
وَمَآ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾
Στ' αλήθεια, οι περισσότεροι άνθρωποι δε θα πιστέψουν, όσο πρόθυμος κι αν είσαι (ω, Προφήτη, για την καθοδήγησή τους).
وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٤﴾
Και δεν τους ζητάς καμία ανταμοιβή (για τη διάδοση του Κορ’άν, και παρόλα αυτά απέχουν από την πίστη σαν θα χρεωθούν γι' αυτό). (Πράγματι, το Κορ’άν) είναι μόνο μία νουθεσία (και υπενθύμιση) για όλο τον κόσμο.
وَكَأَيِّن مِّنْ ءَايَةٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ ﴿١٠٥﴾
Πόσα είναι τα Σημάδια στους ουρανούς και στη γη, από τα οποία περνούν, αλλά απομακρύνονται απ’ αυτά αδιάφοροι;
وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِٱللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ ﴿١٠٦﴾
Και οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν πιστεύουν στον Αλλάχ εκτός να Του αποδίδουν εταίρους στη λατρεία.
أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَـٰشِيَةٌۭ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٠٧﴾
Αισθάνονται ασφαλείς από το να τους έρθει μία τιμωρία από τον Αλλάχ που θα τους καλύψει ή από το να τους έρθει η Ώρα ξαφνικά χωρίς να το αισθάνονται;
قُلْ هَـٰذِهِۦ سَبِيلِىٓ أَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِى ۖ وَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿١٠٨﴾
Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αυτός είναι ο δρόμος (και ο τρόπος) μου. Καλώ στον Αλλάχ με απόδειξη και γνώση, εγώ και όποιοι με ακολουθούν. Δόξα στον Αλλάχ (είναι Ανώτερος από κάθε ατέλεια και από ό,τι Του αποδίδουν από εταίρους στη λατρεία). Και δεν είμαι απ' εκείνους που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.
وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًۭا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٠٩﴾
Πράγματι, δε στείλαμε πριν από σένα παρά μόνο άνδρες (σαν εσένα, ω, Μωχάμμαντ, και όχι Αγγέλους) από τους ανθρώπους των κωμοπόλεων, στους οποίους (άνδρες) αποκαλύψαμε. Μα δεν ταξιδεύουν στη γη (εκείνοι που σε διαψεύδουν) για να δουν πώς ήταν το τέλος εκείνων που ήταν πριν απ' αυτούς (που διέψευδαν τους Αγγελιαφόρους τους); Πράγματι, η Μέλλουσα Ζωή είναι πολύ καλύτερη για όσους φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του). Μα δε συλλογίζεστε;
حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسْتَيْـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا۟ جَآءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّىَ مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١١٠﴾
(Δεν τιμωρήσαμε κανένα έθνος που διέψευδε) μέχρι που οι Αγγελιαφόροι απελπίστηκαν (από τους λαούς τους) και (οι λαοί τους) βεβαιώθηκαν ότι (οι Αγγελιαφόροι) τους είπαν ψέματα (για τον ερχομό της τιμωρίας), τότε τους ήρθε (στους Αγγελιαφόρους) η βοήθειά Μας, και σώσαμε όποιους θέλαμε, και η τιμωρία Μας δεν αποτρέπεται μακριά από τους κακούς ανθρώπους (όταν τους έρθει).
لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌۭ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًۭا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍۢ وَهُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿١١١﴾
Πράγματι, υπάρχει στις ιστορίες τους (των Αγγελιαφόρων με τους λαούς τους), ένα μάθημα για όσους έχουν μυαλό (για να τις συλλογιστούν). Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι κατασκευασμένος λόγος, αλλά είναι επιβεβαίωση αυτών που του προηγήθηκαν (από Θεία Βιβλία), λεπτομερής εξήγηση των πάντων, και καθοδήγηση και έλεος γι' εκείνους που πιστεύουν.
الٓمٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ۗ وَٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ٱلْحَقُّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١﴾
Α, Λ, Μ, Ρ [Άλιφ-Λαμ-Μείμ-Ρα’, τέσσερα ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτά τα Εδάφια του Βιβλίου (του Κορ’άν) και αυτό που έχει σταλεί σε σένα (ω, Προφήτη) από τον Κύριό σου, είναι η αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν.
ٱللَّهُ ٱلَّذِى رَفَعَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍۢ تَرَوْنَهَا ۖ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۚ يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ يُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ ﴿٢﴾
Ο Αλλάχ είναι Αυτός που ύψωσε τους ουρανούς χωρίς στύλους (όπως) τους βλέπετε, και έπειτα ανέβηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του). Υπέταξε τον ήλιο και τη σελήνη (για τα συμφέροντά σας), και το καθένα τους τρέχει (στην πορεία του) για ένα ορισμένο χρόνο. Διευθετεί (ο Αλλάχ) όλες τις υποθέσεις (όπως θέλει) και εξηγεί λεπτομερώς τα Σημάδια (που δείχνουν τη Δύναμή Του), μήπως και να είστε σίγουροι για τη συνάντηση με τον Κύριό σας (στη Μέλλουσα Ζωή).
وَهُوَ ٱلَّذِى مَدَّ ٱلْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِىَ وَأَنْهَـٰرًۭا ۖ وَمِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ ۖ يُغْشِى ٱلَّيْلَ ٱلنَّهَارَ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٣﴾
Και είναι Αυτός που άπλωσε τη γη (για να περπατήσετε σ' αυτήν) και τοποθέτησε σ' αυτήν σταθερούς πασσάλους (βουνά που τη σταθεροποιούν) και ποτάμια, και δημιούργησε σ' αυτήν κάθε είδους καρπούς ανά ζευγάρια. Καλύπτει με τη νύχτα την ημέρα (και έτσι έχετε σκοτάδι για να ξεκουράζεστε). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια γι' εκείνους που συλλογίζονται.
وَفِى ٱلْأَرْضِ قِطَعٌۭ مُّتَجَـٰوِرَٰتٌۭ وَجَنَّـٰتٌۭ مِّنْ أَعْنَـٰبٍۢ وَزَرْعٌۭ وَنَخِيلٌۭ صِنْوَانٌۭ وَغَيْرُ صِنْوَانٍۢ يُسْقَىٰ بِمَآءٍۢ وَٰحِدٍۢ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَىٰ بَعْضٍۢ فِى ٱلْأُكُلِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿٤﴾
Και στη γη υπάρχουν (διαφορετικές) εκτάσεις γης, η μία δίπλα στην άλλη, και κήποι με αμπέλια, καλλιέργειες και χουρμαδιές που μερικές απ' αυτές φυτρώνουν σε συστάδες από μια ρίζα και μερικές που η κάθε μία φυτρώνει μόνη της. Όλα ποτίζονται με το ίδιο νερό, όμως κάνουμε κάποια απ' αυτά να υπερέχουν στα άλλα σε γεύση (και οφέλη). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια γι' εκείνους που συλλογίζονται.
۞ وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌۭ قَوْلُهُمْ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبًا أَءِنَّا لَفِى خَلْقٍۢ جَدِيدٍ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْأَغْلَـٰلُ فِىٓ أَعْنَاقِهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٥﴾
Αν αναρωτιέσαι (ω, Προφήτη, πώς είναι δυνατόν οι άπιστοι να λατρεύουν είδωλα), τότε θα πρέπει να αναρωτηθείς περισσότερο για τα λόγια τους: «Μα (είναι δυνατόν ότι) αφού (θα πεθάνουμε και) θα έχουμε γίνει σκόνη, θα δημιουργηθούμε ξανά;» Εκείνοι είναι αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους, και είναι αυτοί που θα έχουν δεσμά στο λαιμό τους, και αυτοί θα είναι οι κάτοικοι της Φωτιάς, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.
وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبْلَ ٱلْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِمُ ٱلْمَثُلَـٰتُ ۗ وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍۢ لِّلنَّاسِ عَلَىٰ ظُلْمِهِمْ ۖ وَإِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٦﴾
Σου ζητούν (οι άπιστοι, ω, Προφήτη) να επισπεύσεις γι' αυτούς το κακό (και την τιμωρία) πριν το καλό (δηλ. αντί να σου ζητήσουν το έλεος, την ευημερία και την ασφάλεια), παρόλο που έχουν ήδη περάσει οι τιμωρίες πριν απ' αυτούς (στα παρόμοια έθνη και τους έκαναν ως παράδειγμα και μάθημα)! Πράγματι, ο Κύριός σου χαρίζει συγχώρεση στους ανθρώπους (που στρέφονται με μεταμέλεια προς Αυτόν) μετά από τις αδικίες (αμαρτίες) τους, και πράγματι, ο Κύριός σου είναι Αυστηρός στην τιμωρία (γι' εκείνους που επιμένουν στην αδικία τους).
وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦٓ ۗ إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٌۭ ۖ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ﴿٧﴾
Οι άπιστοι λένε: «Αν του στελνόταν (στον Μωχάμμαντ) ένα Σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, για να πιστέψουμε)!» Πράγματι, είσαι μόνο ένας προειδοποιητής, και για κάθε λαό υπάρχει ένας (Προφήτης που στελνόταν) για να τους καθοδηγήσει.
ٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنثَىٰ وَمَا تَغِيضُ ٱلْأَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۖ وَكُلُّ شَىْءٍ عِندَهُۥ بِمِقْدَارٍ ﴿٨﴾
Ο Αλλάχ γνωρίζει τι έχει κάθε θηλυκό στη μήτρα, και ό,τι έχουν οι μήτρες από μείωση (αποβολή) ή αύξηση (στην περίοδο της εγκυμοσύνης). Τα πάντα ενώπιόν Του έχουν ένα συγκεκριμένο μέτρο.
عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ٱلْكَبِيرُ ٱلْمُتَعَالِ ﴿٩﴾
Είναι ο Παντογνώστης του αόρατου και του ορατού, ο Αλ-Καμπείρ (ο Μέγας), ο Αλ-Μουτα‘άλ (ο Ύψιστος).
سَوَآءٌۭ مِّنكُم مَّنْ أَسَرَّ ٱلْقَوْلَ وَمَن جَهَرَ بِهِۦ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۭ بِٱلَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِٱلنَّهَارِ ﴿١٠﴾
Είναι το ίδιο (ενώπιόν Του και στη γνώση Του), όποιος από σας μιλάει κρυφά και όποιος μιλάει φωναχτά, και όποιος κρύβεται τη νύχτα και όποιος φαίνεται την ημέρα.
لَهُۥ مُعَقِّبَـٰتٌۭ مِّنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦ يَحْفَظُونَهُۥ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمْ ۗ وَإِذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِقَوْمٍۢ سُوٓءًۭا فَلَا مَرَدَّ لَهُۥ ۚ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَالٍ ﴿١١﴾
(Ο Αλλάχ) έχει αυτούς (τους Αγγέλους) που έρχονται διαδοχικά (σε κάθε άτομο από την προσευχή Φατζρ μέχρι την ‘Ασρ και το αντίστροφο) για να τον φυλάξουν από μπροστά και πίσω του, με την εντολή του Αλλάχ (από τα πάντα εκτός από ό,τι του όρισε ο Αλλάχ, και για να καταγράψουν τις πράξεις του). Ο Αλλάχ δεν αλλάζει την κατάσταση κάποιων ανθρώπων (από καλή σε κακή), μέχρι οι ίδιοι να αλλάξουν τον εαυτό τους (με τις αμαρτίες και την αχαριστία). Και αν ο Αλλάχ θέλει να πέσει κάτι κακό (από τιμωρία) σε κάποιους ανθρώπους, τότε δε θα αποτραπεί με τίποτε, ούτε θα έχουν εκτός Αυτού κανέναν προστάτη.
هُوَ ٱلَّذِى يُرِيكُمُ ٱلْبَرْقَ خَوْفًۭا وَطَمَعًۭا وَيُنشِئُ ٱلسَّحَابَ ٱلثِّقَالَ ﴿١٢﴾
Είναι Αυτός που σας δείχνει αστραπές, για φόβο (από τους κεραυνούς) και ελπίδα (για βροχή). Και (είναι Αυτός που) δημιουργεί τα σύννεφα που είναι βαριά φορτωμένα (με άφθονο νερό).
وَيُسَبِّحُ ٱلرَّعْدُ بِحَمْدِهِۦ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِۦ وَيُرْسِلُ ٱلصَّوَٰعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَآءُ وَهُمْ يُجَـٰدِلُونَ فِى ٱللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ ٱلْمِحَالِ ﴿١٣﴾
Η βροντή (Τον) δοξάζει ευγνωμονώντάς Τον, το ίδιο κάνουν και οι Άγγελοι από φόβο (και σεβασμό) προς Αυτόν. Αυτός στέλνει τους κεραυνούς και κτυπά όποιον θέλει μ' αυτούς. Και όμως αυτοί (οι άπιστοι) αμφισβητούν για τον Αλλάχ (τη Μεγαλοπρέπειά Του, και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός). Πράγματι, Αυτός είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.
لَهُۥ دَعْوَةُ ٱلْحَقِّ ۖ وَٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَىْءٍ إِلَّا كَبَـٰسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَـٰلِغِهِۦ ۚ وَمَا دُعَآءُ ٱلْكَـٰفِرِينَ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ ﴿١٤﴾
Σ' Αυτόν και μόνο ανήκει το κάλεσμα της αλήθειας (ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός). Αλλά εκείνοι (οι ψεύτικοι θεοί και τα είδωλα) που τους επικαλούνται (οι ειδωλολάτρες) εκτός Αυτού, δεν ανταποκρίνονται σ' αυτούς σε τίποτε, παρά μόνο σαν εκείνον που απλώνει τα χέρια του (μέσα σε πηγάδι) προς το νερό (που είναι μακριά του, και καλεί το νερό) για να φτάσει στο στόμα του, αλλά δε θα του φτάσει ποτέ. Οι επικλήσεις των άπιστων δεν είναι παρά σε πλάνη.
وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ طَوْعًۭا وَكَرْهًۭا وَظِلَـٰلُهُم بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْـَٔاصَالِ ۩ ﴿١٥﴾
Προς τον Αλλάχ πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με τις παλάμες και το μέτωπο στο έδαφος) όποιοι βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη, θέλοντας ή μη, και (το ίδιο κάνουν και) οι σκιές τους (πέφτουν σε Σιτζούντ στάση με πλήρη υποταγή) στην αρχή της ημέρας και στο τέλος της.
قُلْ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ قُلِ ٱللَّهُ ۚ قُلْ أَفَٱتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًۭا وَلَا ضَرًّۭا ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِى ٱلظُّلُمَـٰتُ وَٱلنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا۟ لِلَّهِ شُرَكَآءَ خَلَقُوا۟ كَخَلْقِهِۦ فَتَشَـٰبَهَ ٱلْخَلْقُ عَلَيْهِمْ ۚ قُلِ ٱللَّهُ خَـٰلِقُ كُلِّ شَىْءٍۢ وَهُوَ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّـٰرُ ﴿١٦﴾
Πες (ω, Προφήτη): «Ποιος είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης;» Πες: «Ο Αλλάχ.» Πες: «Έχετε πάρει (για λατρεία) εκτός Αυτού κηδεμόνες (και προστάτες), οι οποίοι δεν έχουν καμία δύναμη να φέρουν όφελος στον εαυτό τους, ούτε να εμποδίζουν κάποιο κακό από τον εαυτό τους;» Πες: «Είναι ο τυφλός ίσος μ' αυτόν που βλέπει; Ή είναι τα σκοτάδια ίσα με το φως;» Ή αποδίδουν στον Αλλάχ εταίρους (στη δημιουργία), οι οποίοι δημιούργησαν παρόμοια με τη δική Του δημιουργία, και έτσι μπερδεύτηκαν με τα δημιουργήματα (αυτών και του Αλλάχ);» Πες: «Ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των πάντων, και Αυτός είναι ο Αλ-Ουάχειντ (Ένας), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει).»
أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌۢ بِقَدَرِهَا فَٱحْتَمَلَ ٱلسَّيْلُ زَبَدًۭا رَّابِيًۭا ۚ وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِى ٱلنَّارِ ٱبْتِغَآءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتَـٰعٍۢ زَبَدٌۭ مِّثْلُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلْحَقَّ وَٱلْبَـٰطِلَ ۚ فَأَمَّا ٱلزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَآءًۭ ۖ وَأَمَّا مَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلْأَمْثَالَ ﴿١٧﴾
(Το παράδειγμα της αλήθειας και της πλάνης είναι σαν αυτό του νερού), (ο Αλλάχ) στέλνει νερό από τον ουρανό, και έτσι ρέουν κοιλάδες, η κάθε μία ανάλογα με τη χωρητικότητά της, και ο χείμαρρος μεταφέρει πάνω του αφρό, και [το ίδιο παράδειγμα είναι σαν και] αυτών (των μετάλλων) που οι άνθρωποι βάζουν στη φωτιά επιδιώκοντας να φτιάξουν στολίδια ή ωφέλιμα πράγματα, (τα λιωμένα μέταλλα έχουν πάνω τους) παρόμοιο αφρό (σκουριά). Έτσι ο Αλλάχ δίνει το παράδειγμα της αλήθειας και της πλάνης: όσον αφορά τον αφρό, αυτός θα φύγει και θα εξαφανιστεί, αλλά ό,τι είναι ωφέλιμο στους ανθρώπους (από νερό ή μέταλλα) θα παραμείνει στη γη. Έτσι δίνει ο Αλλάχ τα παραδείγματα (για να φανεί η αλήθεια).
لِلَّذِينَ ٱسْتَجَابُوا۟ لِرَبِّهِمُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ وَٱلَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُۥ لَوْ أَنَّ لَهُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا وَمِثْلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفْتَدَوْا۟ بِهِۦٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ سُوٓءُ ٱلْحِسَابِ وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿١٨﴾
Αυτοί που ανταποκρίθηκαν στον Κύριό τους (όταν τους κάλεσε προς την πίστη και την υπακοή), θα έχουν την καλύτερη ανταμοιβή (τον Παράδεισο). Όμως, όσο γι' εκείνους που δεν ανταποκρίθηκαν σ' Αυτόν, αν κατείχαν ό,τι υπάρχει στη γη (από θησαυρούς) και τα παρόμοια μαζί του, θα τα πρόσφεραν ως λύτρα για τον εαυτό τους. Εκείνοι θα λογοδοτήσουν πολύ αυστηρά και η κατοικία τους θα είναι η Κόλαση, και τι άθλιο κρεβάτι (και κατοικία) είναι αυτή!