Διαβάστε το Χισμπ 26 του Κορανίου

۞ أَفَمَن يَعْلَمُ أَنَّمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ٱلْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَىٰٓ ۚ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿١٩﴾

Είναι αυτός που γνωρίζει, ότι αυτό που σου στάλθηκε από τον Κύριό σου είναι η αλήθεια, ίσος μ' αυτόν που είναι τυφλός; Θα το λάβουν υπόψη (και ως νουθεσία) μόνο εκείνοι που έχουν (υγιή) μυαλά (για να το συλλογιστούν).

ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلْمِيثَـٰقَ ﴿٢٠﴾

Οι οποίοι είναι αυτοί που εκπληρώνουν τη δέσμευση που τους ανέθεσε ο Αλλάχ, και δεν αθετούν τη δέσμευσή (τους προς Αυτόν).

وَٱلَّذِينَ يَصِلُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوٓءَ ٱلْحِسَابِ ﴿٢١﴾

Και οι οποίοι είναι αυτοί που διατηρούν ό,τι ο Αλλάχ διέταξε να διατηρηθεί (από τους δεσμούς συγγένειας), και φοβούνται τον Κύριό τους, και φοβούνται από το να έχουν αυστηρή λογοδότηση.

وَٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ وَيَدْرَءُونَ بِٱلْحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عُقْبَى ٱلدَّارِ ﴿٢٢﴾

Και οι οποίοι είναι αυτοί που δείχνουν υπομονή αναζητώντας την ευχαρίστηση του Κυρίου τους, και τελούν την προσευχή, και ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη) κρυφά και δημόσια από ό,τι τους παρέχουμε, και απωθούν το κακό με το καλό. Αυτοί θα έχουν την καλύτερη τελική κατοικία (στον Παράδεισο στη Μέλλουσα Ζωή).

جَنَّـٰتُ عَدْنٍۢ يَدْخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنْ ءَابَآئِهِمْ وَأَزْوَٰجِهِمْ وَذُرِّيَّـٰتِهِمْ ۖ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍۢ ﴿٢٣﴾

Θα μπουν στους κήπους μόνιμης διαμονής (Παράδεισο), μαζί με όσους είναι δίκαιοι από τους γονείς τους, τους συζύγους τους και τους απογόνους τους. Οι Άγγελοι θα έρθουν σ’ αυτούς από κάθε πύλη (για να τους χαιρετήσουν και να τους συγχαρούν).

سَلَـٰمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ ۚ فَنِعْمَ عُقْبَى ٱلدَّارِ ﴿٢٤﴾

(Οι Άγγελοι θα τους πουν): «Ειρήνη σε σας, για όσα υπομένατε. Πόσο εξαιρετική είναι η τελική κατοικία (σας στον Παράδεισο)!»

وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَـٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوٓءُ ٱلدَّارِ ﴿٢٥﴾

Όσο γι' εκείνους που αθετούν τη δέσμευση που τους ανέθεσε ο Αλλάχ (ότι να μην Του αποδίδουν κανέναν εταίρο στη λατρεία), αφού έχει επιβεβαιωθεί (μέσω της αποστολής των αποστόλων και των Βιβλίων), και κόβουν ό,τι διέταξε ο Αλλάχ να διατηρηθεί (από τους δεσμούς συγγένειας), και σκορπίζουν το κακό στη γη, εκείνοι θα έχουν την κατάρα (του Αλλάχ που θα πέσει πάνω τους) και θα έχουν τη χειρότερη κατοικία (στη Φωτιά στη Μέλλουσα Ζωή).

ٱللَّهُ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ وَفَرِحُوا۟ بِٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا مَتَـٰعٌۭ ﴿٢٦﴾

Ο Αλλάχ διευρύνει τα αγαθά που παρέχει για όποιους θέλει ή τα περιορίζει. Χαίρονται (οι άπιστοι) με την εγκόσμια ζωή (και τις απολαύσεις της), αν και η εγκόσμια ζωή σε σύγκριση με τη Μέλλουσα Ζωή, δεν είναι παρά μία φευγαλέα (ασήμαντη και λίγη) απόλαυση!

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۗ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِىٓ إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ ﴿٢٧﴾

Οι άπιστοι λένε (από πείσμα και ισχυρογνωμοσύνη): «Αν του στελνόταν (στον Μωχάμμαντ) ένα Σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, για να πιστέψουμε)!» Πες: «Πράγματι, ο Αλλάχ οδηγεί (με τη Δικαιοσύνη Του) όποιον θέλει στο να παραστρατήσει, και καθοδηγεί προς Αυτόν (με τη Χάρη Του) όποιον στρέφεται προς Αυτόν με μεταμέλεια.»

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ ٱللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ ٱللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ ﴿٢٨﴾

Εκείνους (που τους καθοδηγεί ο Αλλάχ) είναι αυτοί που πιστεύουν και των οποίων οι καρδιές καθησυχάζονται με την εξύμνηση του Αλλάχ (και με την απαγγελία του Βιβλίου Του). Πράγματι, μόνο στην εξύμνηση του Αλλάχ οι καρδιές καθησυχάζονται.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ طُوبَىٰ لَهُمْ وَحُسْنُ مَـَٔابٍۢ ﴿٢٩﴾

Αυτοί που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, θα έχουν ευδαιμονία (και καλή κατάσταση) και καλή επιστροφή (στον Παράδεισο).

كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَـٰكَ فِىٓ أُمَّةٍۢ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَآ أُمَمٌۭ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ ٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِٱلرَّحْمَـٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ ﴿٣٠﴾

Έτσι σε στείλαμε σε ένα έθνος, πριν από το οποίο είχαν περάσει άλλα έθνη, για να τους απαγγείλεις αυτό (το Κορ’άν) που σου αποκαλύψαμε (και το οποίο είναι το μεγαλύτερο Σημάδι που επιβεβαιώνει την αποστολή σου), αλλά αυτοί δεν πιστεύουν στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)! Πες: «(Ο Αρ-Ραχμάν) είναι ο Κύριός μου. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Αυτόν εμπιστεύομαι και σ' Αυτόν είναι η επιστροφή μου με μεταμέλεια.»

وَلَوْ أَنَّ قُرْءَانًۭا سُيِّرَتْ بِهِ ٱلْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ ٱلْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ ٱلْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ ٱلْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعًۭا ۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا۟ قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًۭا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِىَ وَعْدُ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ ﴿٣١﴾

Ακόμα κι αν στελνόταν ένα Κορ’άν (άλλο Θείο Βιβλίο) με το οποίο (και την απαγγελία του) θα μετακινόντουσαν τα βουνά, θα χωριζόταν η γη (σε ποτάμια) ή θα μιλούσαν οι νεκροί, [δε θα πίστευαν οι άπιστοι]! [Και αν θα κάναμε ένα Θείο Βιβλίο που να έκανε αυτά, θα ήταν αυτό το Κορ’άν]! Στον Αλλάχ ανήκει όλη η εντολή (για όλα τα θέματα και για τα Σημάδια και τα θαύματα). Δεν ξέρουν οι πιστοί ότι αν ο Αλλάχ ήθελε, θα είχε καθοδηγήσει όλους τους ανθρώπους (και χωρίς να στείλει κανένα Σημάδι)! Θα συνεχίσουν οι συμφορές να πλήττουν τους άπιστους ή να πέφτουν κοντά (στη γη και) στους οίκους τους, εξαιτίας όσων διέπρατταν (από απιστία και αμαρτίες), μέχρι να έρθει η υπόσχεση του Αλλάχ (δηλ. η τιμωρία τους). Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί την υπόσχεσή Του.

وَلَقَدِ ٱسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍۢ مِّن قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ ﴿٣٢﴾

Πράγματι, (πολλοί) Αγγελιοφόροι χλευάστηκαν πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ), αλλά έδωσα αναβολή σ' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, και μετά τους άρπαξα με την τιμωρία. Πόσο (τρομερή) ήταν η τιμωρία που (τους) έστειλα!

أَفَمَنْ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ ۗ وَجَعَلُوا۟ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلْ سَمُّوهُمْ ۚ أَمْ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى ٱلْأَرْضِ أَم بِظَـٰهِرٍۢ مِّنَ ٱلْقَوْلِ ۗ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا۟ عَنِ ٱلسَّبِيلِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنْ هَادٍۢ ﴿٣٣﴾

Είναι Αυτός που (συντηρεί τα πάντα και) παρακολουθεί κάθε ψυχή σε ό,τι κάνει (και θα την ανταμείψει ή τιμωρήσει γι' αυτά), [ο πιο Άξιος να λατρεύεται ή εκείνα τα είδωλα που δεν μπορούν ούτε να ωφελήσουν τον εαυτό τους]; Ωστόσο, (οι άπιστοι άδικα και ψευδώς) αποδίδουν στον Αλλάχ εταίρους (από τους ψεύτικους θεούς και τα είδωλά τους)! Πες (ω, Προφήτη): «Πείτε (μου) τα ονόματα (και τις ιδιότητές) τους (εκείνων των ψεύτικων θεών σας, αν είστε ειλικρινείς)! Ή μήπως πληροφορείτε τον Αλλάχ για κάτι (ότι έχει εταίρους, κάτι) που δεν το ξέρει στη γη; Ή (μήπως Τον ενημερώνετε) για απλά μία δήλωσή (σας, που δεν είναι πραγματική);» Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζονται), αλλά ωραιοποιήθηκε (από το Σατανά) στα μάτια των άπιστων το κακό σχέδιο (και ο μάταιος λόγος) τους, και εμποδίστηκαν (οι άπιστοι) από τον ίσιο δρόμο. Όποιον ο Αλλάχ τον κάνει να παραστρατήσει, δε θα υπάρχει γι' αυτόν κανείς που μπορεί να τον καθοδηγήσει.

لَّهُمْ عَذَابٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَشَقُّ ۖ وَمَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٍۢ ﴿٣٤﴾

Θα λάβουν τιμωρία στην εγκόσμια ζωή, αλλά η τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής είναι πιο αυστηρή, και δε θα έχουν κανέναν προστάτη ενάντια στον Αλλάχ.

۞ مَّثَلُ ٱلْجَنَّةِ ٱلَّتِى وُعِدَ ٱلْمُتَّقُونَ ۖ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ أُكُلُهَا دَآئِمٌۭ وَظِلُّهَا ۚ تِلْكَ عُقْبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوا۟ ۖ وَّعُقْبَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ٱلنَّارُ ﴿٣٥﴾

Η περιγραφή του Παραδείσου, που τον υποσχέθηκε (ο Αλλάχ) στους ευσεβείς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) είναι ότι κάτω απ' αυτόν (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα του) ρέουν ποτάμια, οι καρποί του είναι μόνιμοι, το ίδιο και η σκιά του. Αυτή είναι η τελική κατοικία εκείνων που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ, ενώ η τελική κατοικία των άπιστων είναι η Φωτιά!

وَٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَفْرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ ۖ وَمِنَ ٱلْأَحْزَابِ مَن يُنكِرُ بَعْضَهُۥ ۚ قُلْ إِنَّمَآ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱللَّهَ وَلَآ أُشْرِكَ بِهِۦٓ ۚ إِلَيْهِ أَدْعُوا۟ وَإِلَيْهِ مَـَٔابِ ﴿٣٦﴾

Εκείνοι στους οποίους δώσαμε το Βιβλίο (από τους Χριστιανούς και τους Εβραίους που πίστεψαν σε σένα, ω, Μωχάμμαντ, όπως ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και άλλοι) χαίρονται γι' αυτό (το Κορ’άν) που στάλθηκε σε σένα (επειδή βρίσκουν τις περιγραφές σου στις Γραφές τους), αλλά υπάρχουν κάποιες ομάδες (από τους Χριστιανούς, τους Εβραίους, τους ειδωλολάτρες και άλλους, που έκαναν συμμαχία εναντίον σου) που αρνούνται μέρος του (το οποίο δε συμφωνεί με τις επιθυμίες τους και κατακρίνει την πλάνη και την απιστία τους). Πες: «Πράγματι, διατάχθηκα να λατρεύω μόνο τον Αλλάχ και να μην Του αποδίδω εταίρους στη λατρεία. Αυτόν και μόνο επικαλούμαι και προς Αυτόν και μόνο θα είναι η επιστροφή μου (την Ημέρα της Κρίσεως).»

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَـٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّۭا ۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم بَعْدَ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا وَاقٍۢ ﴿٣٧﴾

(Όπως στείλαμε τα προηγούμενα Θεία Βιβλία στις γλώσσες των λαών τους), έτσι, στείλαμε αυτό (το Κορ’άν) ως τέλειο (και ξεκάθαρο Βιβλίο και κριτήριο) στα αραβικά (με το οποίο θα κρίνεις, ω, Προφήτη, μεταξύ των ανθρώπων). Αν θα ακολουθούσες τις επιθυμίες τους μετά απ' αυτό που σου ήρθε από τη γνώση, δε θα είχες ενάντια στον Αλλάχ κανέναν υποστηρικτή ή προστάτη.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًۭا مِّن قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَٰجًۭا وَذُرِّيَّةًۭ ۚ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأْتِىَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۗ لِكُلِّ أَجَلٍۢ كِتَابٌۭ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, είχαμε στείλει πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) Αγγελιαφόρους, και τους παραχωρήσαμε συζύγους και παιδιά. Δεν εναπόκειται σε κανέναν Αγγελιαφόρο το να φέρει κάποιο Σημάδι, παρά μόνο με την Άδεια του Αλλάχ. Για κάθε προκαθορισμένο χρόνο (καθενός πράγματος και καθεμίας εντολής που όρισε ο Αλλάχ), υπάρχει ένα βιβλίο (στο οποίο είναι γραμμένο).

يَمْحُوا۟ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ وَيُثْبِتُ ۖ وَعِندَهُۥٓ أُمُّ ٱلْكِتَـٰبِ ﴿٣٩﴾

Ο Αλλάχ αφαιρεί ό,τι θέλει (από τις υποθέσεις των ανθρώπων και τους κανόνες της θρησκείας για κάποια σοφία που την ξέρει) ή το επιβεβαιώνει, και έχει το Κύριο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ, στο οποίο όλα είναι γραμμένα, και τίποτε δεν αλλάζει μέσα του).

وَإِن مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ ٱلَّذِى نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ ٱلْبَلَـٰغُ وَعَلَيْنَا ٱلْحِسَابُ ﴿٤٠﴾

Είτε σου δείξουμε (ω, Προφήτη) κάτι απ' αυτό που τους υποσχεθήκαμε (από την τιμωρία), είτε αφαιρέσουμε τη ζωή σου (χωρίς να το δεις αυτό), (και στις δύο περιπτώσεις) το καθήκον σου είναι μόνο να διαβιβάσεις (το Μήνυμα ξεκάθαρα) και Εμείς είμαστε που θα τους φέρουμε για τον απολογισμό.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا نَأْتِى ٱلْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا ۚ وَٱللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِۦ ۚ وَهُوَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٤١﴾

Δε βλέπουν (οι άπιστοι) ότι μειώνουμε τη γη από τις άκρες της (δηλ. μειώνουμε τη γη των άπιστων δίνοντας στον Μωχάμμαντ τη νίκη εναντίον τους); Ο Αλλάχ κρίνει και τίποτε δεν μπορεί να αποτρέψει την κρίση Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στο απολογισμό (των πράξεων των δούλων Του, δίνοντάς τους την ανταπόδοση γι' αυτές).

وَقَدْ مَكَرَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ ٱلْمَكْرُ جَمِيعًۭا ۖ يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۢ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلْكُفَّـٰرُ لِمَنْ عُقْبَى ٱلدَّارِ ﴿٤٢﴾

Πράγματι, εκείνοι που ήταν πριν απ' αυτούς έκαναν σχέδια συνωμοτώντας (εναντίον των Αγγελιαφόρων τους, και τα σχέδιά τους ήταν μάταια). Ο Αλλάχ κυριαρχεί πάνω απ' όλα τα σχέδια (και κυριαρχεί πάνω απ' όλες τις αιτίες επίτευξής τους, και έτσι, δεν μπορεί κανένα σχέδιο να βλάψει κανέναν εκτός αν θέλει ο Αλλάχ, και το σχέδιο του Αλλάχ είναι το ισχυρότερο εναντίον των άπιστων και τίποτε δεν μπορεί να το αποτρέψει). Ξέρει τι κάνει κάθε ψυχή, και οι άπιστοι θα μάθουν ποιος θα έχει την καλύτερη τελική κατοικία (όταν αυτοί θα μπουν στη Φωτιά, ενώ οι πιστοί θα μπουν στον Παράδεισο στη Μέλλουσα Ζωή).

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَسْتَ مُرْسَلًۭا ۚ قُلْ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًۢا بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْكِتَـٰبِ ﴿٤٣﴾

Λένε οι άπιστοι (σε σένα, ω, Μωχάμμαντ): «Δεν είσαι Απεσταλμένος.» Πες: «Ο Αλλάχ αρκεί ως Μάρτυρας ανάμεσα σε μένα και σε σας, καθώς και αυτοί που έχουν (κάποια) γνώση των (προηγούμενων) Βιβλίων (από τους Χριστιανούς και τους Εβραίους που πίστεψαν σε μένα γνωρίζοντας τις περιγραφές μου και τις ενδείξεις του ερχομού μου).»

الٓر ۚ كِتَـٰبٌ أَنزَلْنَـٰهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ ٱلنَّاسَ مِنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿١﴾

Α, Λ, Ρ [Άλιφ-Λαμ-Ρα’, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτό είναι ένα Βιβλίο που σου στείλαμε (ω, Προφήτη), για να βγάλεις τους ανθρώπους από τα βάθη του σκότους στο φως, με την άδεια του Κυρίου τους, στο μονοπάτι του Αλ-‘Αζείζ (Ανίκητος, Παντοδύναμος), του Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

ٱللَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَوَيْلٌۭ لِّلْكَـٰفِرِينَ مِنْ عَذَابٍۢ شَدِيدٍ ﴿٢﴾

Ο Αλλάχ, είναι Αυτός στον Οποίο ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη Γη. Αλίμονο στους άπιστους από ένα αυστηρό μαρτύριο!

ٱلَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا عَلَى ٱلْـَٔاخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ضَلَـٰلٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿٣﴾

Οι οποίοι (άπιστοι) προτιμούν την εγκόσμια ζωή παρά τη Μέλλουσα Ζωή, αποτρέπουν (τους ανθρώπους) από το δρόμο (θρησκεία) του Αλλάχ, και επιδιώκουν να γίνει (αυτός ο δρόμος) στραβός (ώστε να μην τον ακολουθήσει κανείς). Πράγματι, εκείνοι έχουν παραστρατήσει πολύ μακριά (από την αλήθεια).

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۖ فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٤﴾

Δε στείλαμε κανέναν Αγγελιαφόρο παρά στη γλώσσα του λαού του για να διευκρινήσει σ' αυτούς (ό,τι έφερε από τον Κύριό του). Ο Αλλάχ κάνει όποιους θέλει να παραστρατήσουν και καθοδηγεί όποιους θέλει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرْهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ﴿٥﴾

Πράγματι, έχουμε στείλει τον Μωυσή με τα Σημάδιά Μας (διατάζοντάς τον): «Βγάλε τον λαό σου από το βαθύ σκοτάδι στο φως, και υπενθύμισέ τους τις ημέρες (των ευνοιών) του Αλλάχ (σ' αυτούς).» Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε πολύ υπομονετικό και πολύ ευγνώμων άνθρωπο.

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَىٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴿٦﴾

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Θυμηθείτε τη χάρη του Αλλάχ σε σας όταν σας έσωσε από τους ανθρώπους του λαού του Φαραώ, που σας έκαναν να γευτείτε ένα τρομερό μαρτύριο: έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν (τις κόρες και) τις γυναίκες σας να ζήσουν (ως δούλες), και σ' αυτό (ότι σας έσωσε απ' αυτούς) υπήρχε μία μεγάλη δοκιμασία (και χάρη) από τον Κύριό σας (αν θα ήσασταν ευγνώμονες μετά απ' αυτό).

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ۖ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِى لَشَدِيدٌۭ ﴿٧﴾

Και (θυμηθείτε) όταν ο Κύριός σας δήλωσε ξεκάθαρα: «Αν θα είστε ευγνώμονες (για τις χάρες Μου), θα σας αυξήσω σίγουρα (σε χάρη)· αλλά αν θα είστε αγνώμονες, πράγματι, η τιμωρία Μου είναι αυστηρή.».»

وَقَالَ مُوسَىٰٓ إِن تَكْفُرُوٓا۟ أَنتُمْ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا فَإِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِىٌّ حَمِيدٌ ﴿٨﴾

Και ο Μωυσής είπε: «Αν θα αρνηθείτε την πίστη, εσείς και όλοι όσοι βρίσκονται στη γη, πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γανέι (Ελεύθερος από κάθε ανάγκη, Πλούσιος) και Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).»

أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا۟ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍۢ وَعَادٍۢ وَثَمُودَ ۛ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعْدِهِمْ ۛ لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا ٱللَّهُ ۚ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَرَدُّوٓا۟ أَيْدِيَهُمْ فِىٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَقَالُوٓا۟ إِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ وَإِنَّا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَنَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ ﴿٩﴾

Δε σας έφτασε η είδηση (για την καταστροφή) εκείνων που ήταν πριν από σας, του λαού του Νώε, της (φυλής) ‘Αντ, της (φυλής) Θαμούντ και αυτών (των πολλών εθνών) που ήρθαν μετά απ' αυτούς - που κανείς δεν ξέρει πόσα ήταν παρά μόνον ο Αλλάχ; Οι Αγγελιαφόροι τους ήρθαν σ' αυτούς με ξεκάθαρες αποδείξεις, αλλά έβαλαν τα χέρια τους στο στόμα τους (δαγκώνοντας τα δάχτυλά τους από θυμό) και είπαν: «Αρνούμαστε αυτό με το οποίο έχετε σταλθεί, και έχουμε αμφιβολία γι' αυτό στο οποίο μας καλείτε, η οποία (αμφιβολία) μας εγείρει τη σύγχυση (και την κατηγορία εναντίον σας ότι λέτε ψέματα).»

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِى ٱللَّهِ شَكٌّۭ فَاطِرِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۚ قَالُوٓا۟ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأْتُونَا بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٠﴾

Οι Αγγελιαφόροι τους, είπαν: «Είναι δυνατόν να υπάρχει αμφιβολία για τον Αλλάχ, τον Δημιουργό των ουρανών και της Γης; Σας καλεί (στην πίστη) για να συγχωρήσει κάποιες από τις αμαρτίες σας και να σας δώσει αναβολή (μη στέλνοντας σε σας μία τιμωρία που να σας εξοντώσει) μέχρι ένα προκαθορισμένο χρόνο (του τέλους της ζωής σας).» Είπαν: «Εσείς δεν είστε παρά άνθρωποι σαν εμάς! Θέλετε να μας αποτρέψετε από ό,τι (είδωλα) λάτρευαν οι προπάτορές μας. Φέρτε μας λοιπόν μια ξεκάθαρη απόδειξη!»

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَـٰنٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿١١﴾

Τους είπαν οι Αγγελιαφόροι τους: «Στ’ αλήθεια, δεν είμαστε παρά μόνο άνθρωποι σαν εσάς. Αλλά ο Αλλάχ παραχωρεί τη χάρη Του σε όποιον θέλει από τους δούλους Του. Δεν εναπόκειται σε μας να σας φέρουμε απόδειξη παρά μόνο με την άδεια του Αλλάχ. Και τον Αλλάχ ας εμπιστευτούν οι πιστοί.

وَمَا لَنَآ أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى ٱللَّهِ وَقَدْ هَدَىٰنَا سُبُلَنَا ۚ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَىٰ مَآ ءَاذَيْتُمُونَا ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ﴿١٢﴾

Και πώς να μην εμπιστευόμαστε τον Αλλάχ, καθώς Αυτός είναι που μας καθοδήγησε στον πιο ορθό από τους δρόμους! Σίγουρα θα υπομένουμε καρτερικά σε ό,τι μας βλάπτετε. Και τον Αλλάχ ας εμπιστευτούν οι πιστοί.»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا ۖ فَأَوْحَىٰٓ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٣﴾

Οι άπιστοι είπαν στους Αγγελιαφόρους τους: «Σίγουρα θα σας διώξουμε από τη γη μας, εκτός αν θα επιστρέψετε στη θρησκεία μας.» Τότε ο Κύριός τους τους ενέπνευσε: «Πράγματι, θα καταστρέψουμε τους άδικους.

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِهِمْ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِى وَخَافَ وَعِيدِ ﴿١٤﴾

Και θα σας κάνουμε να κατοικήσετε (εσείς και οι οπαδοί σας) στη γη μετά απ' αυτούς.» Αυτή (η υποστήριξη Μου) είναι για όποιον φοβάται ότι θα σταθεί ενώπιόν Μου (για λογοδότηση την Ημέρα της Κρίσεως) και φοβάται την προειδοποίησή Μου (και έτσι τηρεί τις εντολές Μου).

وَٱسْتَفْتَحُوا۟ وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍۢ ﴿١٥﴾

Και (οι Αγγελιαφόροι) επικαλέστηκαν (τον Αλλάχ) για νίκη, και έτσι, έχασε (και καταστράφηκε) κάθε πεισματάρης άδικος (και αλαζονικός).

مِّن وَرَآئِهِۦ جَهَنَّمُ وَيُسْقَىٰ مِن مَّآءٍۢ صَدِيدٍۢ ﴿١٦﴾

Τον περιμένει (αυτόν τον άδικο) μπροστά του η Κόλαση και θα του δοθεί να πιει (μέσα της) από νερό που είναι πύον και αίμα (των πληγών των κατοίκων της Φωτιάς).

يَتَجَرَّعُهُۥ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُۥ وَيَأْتِيهِ ٱلْمَوْتُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍۢ ۖ وَمِن وَرَآئِهِۦ عَذَابٌ غَلِيظٌۭ ﴿١٧﴾

Θα το πιει (το πύον, αναγκασμένος) με μεγάλη δυσκολία (λόγω της έντονης πικράδας, ζέστης και βρώμας του) και δύσκολα θα το καταπιεί (με υπερβολική δυσαρέσκεια, και αυτό το ποτό θα του κόψει τα έντερά του και θα βγει ξανά από το σώμα του). Ο θάνατος θα του έρθει από κάθε κατεύθυνση, αλλά δε θα πεθάνει. Και μπροστά του θα είναι ένα σκληρό μαρτύριο.

مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ ۖ أَعْمَـٰلُهُمْ كَرَمَادٍ ٱشْتَدَّتْ بِهِ ٱلرِّيحُ فِى يَوْمٍ عَاصِفٍۢ ۖ لَّا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا۟ عَلَىٰ شَىْءٍۢ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَـٰلُ ٱلْبَعِيدُ ﴿١٨﴾

Το παράδειγμα των (καλών) πράξεων εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους είναι σαν εκείνο της στάχτης που τη χτύπησε ένας δυνατός άνεμος σε μια θυελλώδη μέρα (και έτσι εξαφανίστηκε). Δε θα μπορούν να πάρουν ή να βρουν τίποτα από ό,τι έκαναν (επειδή οι καλές πράξεις πρέπει να έχουν ως βάση τη σωστή πίστη στον Αλλάχ). Αυτό (που έκαναν από καλές πράξεις χωρίς αληθινή πίστη) είναι η (ξεκάθαρη) πλάνη που είναι πολύ μακριά (από την αλήθεια).

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۚ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍۢ جَدِيدٍۢ ﴿١٩﴾

Δε βλέπεις (ω, άνθρωπε) ότι ο Αλλάχ δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη με την αλήθεια (και όχι άσκοπα); Αν θέλει, μπορεί να σας αφαιρέσει και να φέρει (αντί εσάς) μία νέα δημιουργία (που θα Τον υπακούει και θα Τον λατρεύει).

وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ بِعَزِيزٍۢ ﴿٢٠﴾

Και αυτό δεν είναι δύσκολο για τον Αλλάχ.

وَبَرَزُوا۟ لِلَّهِ جَمِيعًۭا فَقَالَ ٱلضُّعَفَـٰٓؤُا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًۭا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ ۚ قَالُوا۟ لَوْ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ لَهَدَيْنَـٰكُمْ ۖ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَجَزِعْنَآ أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍۢ ﴿٢١﴾

(Την Ημέρα της Κρίσεως) όλοι (οι άνθρωποι θα βγουν από τους τάφους τους και) θα παρουσιαστούν ενώπιον του Αλλάχ. Οι αδύναμοι θα πουν σ' αυτούς που ήταν αλαζονικοί: «Ήμασταν οι ακόλουθοί σας, θα μας προστατέψετε λοιπόν σε οτιδήποτε ενάντια στην τιμωρία του Αλλάχ;» Θα πουν (οι αλαζονικοί): «Αν μας είχε καθοδηγήσει ο Αλλάχ, θα σας είχαμε καθοδηγήσει (αλλά προτιμήσαμε την πλάνη και έτσι σας παραπλανήσαμε). Είναι το ίδιο και για μας και για σας, είτε δε θα μπορούμε να αντέξουμε το μαρτύριο, είτε θα υπομένουμε καρτερικά, δε θα υπάρχει για μας καμία διαφυγή!»

وَقَالَ ٱلشَّيْطَـٰنُ لَمَّا قُضِىَ ٱلْأَمْرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ ٱلْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ ۖ وَمَا كَانَ لِىَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوْتُكُمْ فَٱسْتَجَبْتُمْ لِى ۖ فَلَا تَلُومُونِى وَلُومُوٓا۟ أَنفُسَكُم ۖ مَّآ أَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ أَنتُم بِمُصْرِخِىَّ ۖ إِنِّى كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ ۗ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢٢﴾

Κι όταν θα τελειώσει το θέμα (με το να μπουν οι πιστοί στον Παράδεισο και οι άπιστοι στη Φωτιά), ο Σατανάς θα πει: «Πράγματι, ο Αλλάχ σας είχε υποσχεθεί την αληθινή υπόσχεση, ενώ εγώ σας είχα υποσχεθεί, αλλά αθέτησα την υπόσχεσή μου σε σας. Δεν είχα καμιά εξουσία (ή δύναμη) πάνω σας, εκτός του ότι σας κάλεσα, κι εσείς με ακολουθήσατε. Οπότε μη με κατηγορείτε, αλλά κατηγορείστε τον εαυτό σας. Ούτε θα σας σώσω, ούτε θα με σώσετε. Απαρνούμαι τις πράξεις σας όταν με αποδίδατε πριν ως εταίρο στον Αλλάχ στη λατρεία (και στην υπακοή). Πράγματι, οι άδικοι θα έχουν ένα επώδυνο μαρτύριο.»

وَأُدْخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ ۖ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَـٰمٌ ﴿٢٣﴾

Όσοι πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις θα εισαχθούν σε κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα, με την άδεια του Κυρίου τους. Ο χαιρετισμός τους εκεί θα είναι «Ειρήνη!»

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا كَلِمَةًۭ طَيِّبَةًۭ كَشَجَرَةٍۢ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌۭ وَفَرْعُهَا فِى ٱلسَّمَآءِ ﴿٢٤﴾

Δεν είδες (ω, Προφήτη) πώς έδωσε ο Αλλάχ το παράδειγμα ενός καλού λόγου (λα ιλάχα ίλλα Αλλάχ -δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ-) ότι είναι σαν (το παράδειγμα) ενός καλού δέντρου (χουρμαδιάς); Η ρίζα του είναι σταθερή (στη γη) και τα κλαδιά του προς τον ουρανό.

تُؤْتِىٓ أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍۭ بِإِذْنِ رَبِّهَا ۗ وَيَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٥﴾

Αποδίδει τους καρπούς του όλη την ώρα με την άδεια του Κυρίου του (έτσι είναι η ρίζα της πίστης σταθερή στην καρδιά του πιστού, ενώ τα κλαδιά της από τις καλές πράξεις ανεβαίνουν στον ουρανό όλη την ώρα). Ο Αλλάχ δίνει παραδείγματα στους ανθρώπους, ίσως να τα λάβουν υπόψη (και να λάβουν νουθεσία).

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍۢ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ ٱجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ ٱلْأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍۢ ﴿٢٦﴾

Αλλά το παράδειγμα ενός κακού λόγου (της απιστίας) είναι σαν (το παράδειγμα) ενός κακού δέντρου (αναρριχώμενου στην επιφάνεια της γης), που ξεριζώθηκε από την επιφάνεια της γης, (επειδή) δεν είχε βαθιές ρίζες.

يُثَبِّتُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱلْقَوْلِ ٱلثَّابِتِ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَيُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلظَّـٰلِمِينَ ۚ وَيَفْعَلُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ ﴿٢٧﴾

Ο Αλλάχ σταθεροποιεί τους πιστούς στον σταθερό Λόγο (λα ιλάχα ίλλα Αλλάχ -δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ-) στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Ο Αλλάχ κάνει τους άδικους να παραστρατούν (μακριά από την καθοδήγηση), και ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ بَدَّلُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ كُفْرًۭا وَأَحَلُّوا۟ قَوْمَهُمْ دَارَ ٱلْبَوَارِ ﴿٢٨﴾

Δεν είδες (ω, Προφήτη) εκείνους (τους άπιστους από τον λαό σου, Κουράις) που αντάλλαξαν τις εύνοιες του Αλλάχ (σ' αυτούς) με απιστία (αρνούμενοι την πίστη, αφού σε έστειλε ο Αλλάχ σ' αυτούς) και οδήγησαν τον λαό τους στον οίκο της καταστροφής;

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا ۖ وَبِئْسَ ٱلْقَرَارُ ﴿٢٩﴾

(Ο οποίος οίκος) είναι η Κόλαση, όπου θα εισαχθούν για να καούν μέσα της, πόσο άθλια είναι αυτή ως μόνιμη διαμονή!

وَجَعَلُوا۟ لِلَّهِ أَندَادًۭا لِّيُضِلُّوا۟ عَن سَبِيلِهِۦ ۗ قُلْ تَمَتَّعُوا۟ فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى ٱلنَّارِ ﴿٣٠﴾

Απέδιδαν (οι άπιστοι) αντιπάλους (και όμοιους και εταίρους) στον Αλλάχ για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους από τον δρόμο (θρησκεία) Του. Πες (ω, Προφήτη): «Απολαύστε (για λίγο)! Ο τελικός προορισμός σας θα είναι η Φωτιά.»

قُل لِّعِبَادِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا بَيْعٌۭ فِيهِ وَلَا خِلَـٰلٌ ﴿٣١﴾

Πες (ω, Προφήτη) στους δούλους Μου που πιστεύουν, να τελούν την προσευχή και να ξοδέψουν από ό,τι τους παρέχουμε, κρυφά και φανερά, προτού έρθει μία Ημέρα που δε θα υπάρξει καμία συναλλαγή (δε θα μπορεί κανείς να δώσει λύτρα για να σώσει τον εαυτό του από την τιμωρία), ούτε καμία φιλία (για να διαμεσολαβήσει κανείς για τον φίλο του)!

ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزْقًۭا لَّكُمْ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلْفُلْكَ لِتَجْرِىَ فِى ٱلْبَحْرِ بِأَمْرِهِۦ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلْأَنْهَـٰرَ ﴿٣٢﴾

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη και έστειλε κάτω νερό (βροχή) από τον ουρανό, με το οποίο (νερό) έβγαλε (από τη γη) καρπούς ως αγαθά για σας. Υπέταξε σε σας τα πλοία για να διασχίζουν τη θάλασσα (για τα συμφέροντά σας) με την εντολή Του, και υπέταξε σε σας τα ποτάμια (για να πιείτε εσείς και τα βοοειδή σας).

وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ دَآئِبَيْنِ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ﴿٣٣﴾

Υπέταξε σε σας τον ήλιο και το φεγγάρι, που τρέχουν συνέχεια στην πορεία τους (διαδοχικά για τα συμφέροντά σας), και υπέταξε σε σας την νύχτα (για την ξεκούραση και τον ύπνο σας) και την ημέρα (για τις απασχολήσεις σας).

وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ ۚ وَإِن تَعُدُّوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحْصُوهَآ ۗ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَظَلُومٌۭ كَفَّارٌۭ ﴿٣٤﴾

Σας έδωσε πολλά από όλα όσα ζητήσατε (και από ό,τι δε ζητήσατε, αλλά τα χρειάζεστε στη ζωή σας). Αν προσπαθήσετε να μετρήσετε τις χάρες του Αλλάχ (σε σας), δε θα μπορείτε να τις μετρήσετε. Πράγματι, ο άνθρωπος είναι άδικος (προς τον εαυτό του με τις αμαρτίες του) και αχάριστος (για τις χάρες του Αλλάχ).

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجْعَلْ هَـٰذَا ٱلْبَلَدَ ءَامِنًۭا وَٱجْنُبْنِى وَبَنِىَّ أَن نَّعْبُدَ ٱلْأَصْنَامَ ﴿٣٥﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε: «Κύριέ μου! Κάνε αυτήν την πόλη (τη Μάκκα) ασφαλή, και κράτα εμένα και τα παιδιά μου μακριά από τη λατρεία των ειδώλων.

رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلنَّاسِ ۖ فَمَن تَبِعَنِى فَإِنَّهُۥ مِنِّى ۖ وَمَنْ عَصَانِى فَإِنَّكَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٣٦﴾

Κύριέ μου! Πράγματι, αυτά (τα είδωλα) παραπλάνησαν πολλούς ανθρώπους [που νόμιζαν ότι τα αγάλματα που έφτιαξαν για τους αποθανόντες ενάρετους θα είναι οι διαμεσολαβητές τους προς τον Αλλάχ, αλλά με τον πάροδο του χρόνου, τα λάτρευαν]. Όποιος λοιπόν με ακολουθεί, είναι από μένα (δηλ. από τους οπαδούς μου). Αλλά όποιος με παρακούει, τότε πράγματι, Εσύ είσαι (για όποιους θέλεις) Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

رَّبَّنَآ إِنِّىٓ أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِى بِوَادٍ غَيْرِ ذِى زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ ٱلْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱجْعَلْ أَفْـِٔدَةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ تَهْوِىٓ إِلَيْهِمْ وَٱرْزُقْهُم مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ﴿٣٧﴾

Κύριέ μας! Έκανα μερικούς από τους απογόνους μου (τον Ισμαήλ και τους απογόνους του μετά) να κατοικήσουν σε μια κοιλάδα χωρίς καλλιέργεια (ούτε νερό) κοντά στον Απαράβατο Οίκο Σου (στη Μάκκα). Κύριέ μας! (Το έκανα υπό την εντολή Σου) για να εκτελούν την προσευχή (στον Οίκο Σου). Κάνε λοιπόν τις καρδιές πολλών ανθρώπων να θελήσουν να πάνε με αγάπη προς αυτούς, και παραχώρεσε σ' αυτούς από τους καρπούς, ίσως και να είναι ευγνώμονες (προς Εσένα).

رَبَّنَآ إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِى وَمَا نُعْلِنُ ۗ وَمَا يَخْفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ ﴿٣٨﴾

Κύριέ μας! Πράγματι, γνωρίζεις ό,τι κρύβουμε μέσα μας και ό,τι φανερώνουμε. Τίποτα δεν είναι κρυφό από τον Αλλάχ, ούτε στη γη, ούτε στον ουρανό.

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى وَهَبَ لِى عَلَى ٱلْكِبَرِ إِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ ۚ إِنَّ رَبِّى لَسَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ﴿٣٩﴾

Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ που μου χάρισε, παρά τη μεγάλη μου ηλικία, τον Ισμαήλ και τον Ισαάκ. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι ο Πανάκουος των επικλήσεων.

رَبِّ ٱجْعَلْنِى مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِى ۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَآءِ ﴿٤٠﴾

Κύριέ μου! Κάνε με σταθερό στην προσευχή, (επίσης) και τους απογόνους μου. Κύριέ μας! Δέξου τις επικλήσεις μου (και ανταποκρίσου σ' αυτές).

رَبَّنَا ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ ٱلْحِسَابُ ﴿٤١﴾

Κύριέ μας! Συγχώρεσε εμένα, τους γονείς μου και τους πιστούς την Ημέρα που θα γίνει ο απολογισμός.»

وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱللَّهَ غَـٰفِلًا عَمَّا يَعْمَلُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍۢ تَشْخَصُ فِيهِ ٱلْأَبْصَـٰرُ ﴿٤٢﴾

Μην νομίζεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ αγνοεί ό,τι κάνουν οι άδικοι (όταν αναβάλλει την τιμωρία τους)! [Εδώ είναι μία προειδοποίηση για τον άδικο και παρηγοριά για τον αδικημένο]. Τους αναβάλλει μόνο για μια Ημέρα που τα μάτια θα κοιτούν ορθάνοιχτα προς τα πάνω (με φρίκη και χωρίς να ανοιγοκλείνουν).

مُهْطِعِينَ مُقْنِعِى رُءُوسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۖ وَأَفْـِٔدَتُهُمْ هَوَآءٌۭ ﴿٤٣﴾

(Εκείνη την Ημέρα οι άνθρωποι θα βγουν από τους τάφους τους και) θα τρέξουν (προς αυτόν που τους καλεί) με σηκωμένα τα κεφάλια τους, τα μάτια τους (θα κοιτούν προς τον ουρανό με φόβο και) δε θα επιστρέψουν προς αυτούς και οι καρδιές τους θα είναι άδειες (λόγω της φρίκης).

وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ ٱلْعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ رَبَّنَآ أَخِّرْنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَ ۗ أَوَلَمْ تَكُونُوٓا۟ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍۢ ﴿٤٤﴾

(Ω, Προφήτη) προειδοποίησε τους ανθρώπους για την Ημέρα που θα τους έρθει το μαρτύριο, και οι άδικοι θα πουν: «Κύριέ μας! Δώσε μας αναβολή για λίγο χρόνο, για να ανταποκριθούμε στο κάλεσμά Σου και να ακολουθήσουμε τους Αγγελιαφόρους!» [Θα ειπωθεί σ' αυτούς:] «Μα δεν ορκιστήκατε πριν (στην εγκόσμια ζωή) ότι δε θα υπάρχει για σας καμία μετάβαση (από την εγκόσμια ζωή προς τη Μέλλουσα Ζωή, και διαψεύσατε την ανάσταση);

وَسَكَنتُمْ فِى مَسَـٰكِنِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ ٱلْأَمْثَالَ ﴿٤٥﴾

Και ζούσατε στις κατοικίες εκείνων (των προηγούμενων εθνών) που αδίκησαν τον εαυτό τους (με την απιστία), και σας έγινε σαφές πώς κάναμε την τιμωρία σ' αυτούς, και σας δώσαμε παραδείγματα (ώστε να λάβετε νουθεσία).»

وَقَدْ مَكَرُوا۟ مَكْرَهُمْ وَعِندَ ٱللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ ٱلْجِبَالُ ﴿٤٦﴾

Πράγματι, (οι άπιστοι) έκαναν το σχέδιό τους συνωμοτώντας (να σκοτώσουν τον Προφήτη), αλλά ο Αλλάχ περικύκλωσε το σχέδιο τους με τη γνώση (και τη δύναμή) Του (και έτσι δε θα μπορέσουν να κάνουν τίποτε). Και δε θα μπορούσε το σχέδιό τους να μετακινήσει τα βουνά (λόγω της αδυναμίας του).

فَلَا تَحْسَبَنَّ ٱللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِۦ رُسُلَهُۥٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌۭ ذُو ٱنتِقَامٍۢ ﴿٤٧﴾

Ποτέ μην νομίζεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ θα αθετούσε την υπόσχεσή Του (για νίκη) προς τους Αγγελιαφόρους Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Ικανός για ανταπόδοση.

يَوْمَ تُبَدَّلُ ٱلْأَرْضُ غَيْرَ ٱلْأَرْضِ وَٱلسَّمَـٰوَٰتُ ۖ وَبَرَزُوا۟ لِلَّهِ ٱلْوَٰحِدِ ٱلْقَهَّارِ ﴿٤٨﴾

(Και αυτή η ανταπόδοση θα είναι) την Ημέρα που η Γη θα αλλαχτεί μ' άλλη διαφορετική Γη, το ίδιο και οι ουρανοί, και (οι άνθρωποι θα βγουν από τους τάφους τους και) θα παρουσιαστούν ενώπιον του Αλλάχ, του Αλ-Ουάχειντ (Ένας), του Αλ-Καχάρ (Παντοδύναμος που υποτάσσει τα πάντα).

وَتَرَى ٱلْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍۢ مُّقَرَّنِينَ فِى ٱلْأَصْفَادِ ﴿٤٩﴾

Εκείνη την Ημέρα θα δεις (ω, Προφήτη) τους κακούς (άπιστους) δεμένους μαζί, με αλυσίδες (και με τα χέρια και τα πόδια δεμένα).

سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٍۢ وَتَغْشَىٰ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ ﴿٥٠﴾

Τα ρούχα τους (των άπιστων) θα είναι από πίσσα και η Φωτιά θα καλύψει τα πρόσωπά τους.

لِيَجْزِىَ ٱللَّهُ كُلَّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٥١﴾

Για να ανταποδώσει ο Αλλάχ σε κάθε ψυχή ό,τι έκανε. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στον υπολογισμό (των πράξεων των δούλων Του, και για να τους ανταποδώσει γι' αυτές).

هَـٰذَا بَلَـٰغٌۭ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُوا۟ بِهِۦ وَلِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا هُوَ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ وَلِيَذَّكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٥٢﴾

Αυτό το (Κορ’άν) είναι ένα μήνυμα για όλους τους ανθρώπους, και για να προειδοποιηθούν μ' αυτό και να γνωρίζουν ότι υπάρχει μόνο Ένας Θεός (που αξίζει να λατρεύεται), και για να το λάβουν υπόψη (και να λάβουν νουθεσία) εκείνοι που έχουν (υγιές και ορθό) μυαλό.