Διαβάστε το Χισμπ 31 του Κορανίου

۞ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًۭا ﴿٧٥﴾

(Ο Αλ-Χάντιρ) είπε: «Δε σου είχα πει ότι δε θα μπορέσεις να έχεις υπομονή μαζί μου;»

قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَىْءٍۭ بَعْدَهَا فَلَا تُصَـٰحِبْنِى ۖ قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّى عُذْرًۭا ﴿٧٦﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Αν σε ρωτήσω για οτιδήποτε μετά απ' αυτό, μη με κρατήσεις στη συντροφιά σου, γιατί τότε θα έχεις δικαιολογία σχετικά με μένα.»

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهْلَ قَرْيَةٍ ٱسْتَطْعَمَآ أَهْلَهَا فَأَبَوْا۟ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًۭا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥ ۖ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًۭا ﴿٧٧﴾

Στη συνέχεια, προχώρησαν μέχρι που ήρθαν στους κατοίκους μίας κωμόπολης, και τους ζήτησαν να τους δώσουν φαγητό (ως φιλοξενία), αλλά εκείνοι αρνήθηκαν να τους προσφέρουν φιλοξενία. Βρήκαν εκεί έναν τοίχο που ήταν έτοιμος να καταρρεύσει, αλλά (ο Αλ-Χάντιρ) τον διόρθωσε. (Ο Μωυσής) είπε: «Αν ήθελες, θα μπορούσες να πάρεις κάποια πληρωμή γι' αυτό!»

قَالَ هَـٰذَا فِرَاقُ بَيْنِى وَبَيْنِكَ ۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا ﴿٧٨﴾

(Ο Αλ-Χάντιρ) είπε: «Αυτός είναι ο χωρισμός μεταξύ εμένα και εσένα. Θα σε ενημερώσω για την ερμηνεία αυτών, για τα οποία δεν μπορούσες να έχεις υπομονή.

أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَـٰكِينَ يَعْمَلُونَ فِى ٱلْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٌۭ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًۭا ﴿٧٩﴾

Όσο για το πλοίο, ανήκε σε κάποιους φτωχούς που δούλευαν στη θάλασσα. Ήθελα να το κάνω ελαττωματικό, γιατί υπήρχε ένας βασιλιάς μπροστά τους που έπαιρνε κάθε (καλό) πλοίο με τη βία.

وَأَمَّا ٱلْغُلَـٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَآ أَن يُرْهِقَهُمَا طُغْيَـٰنًۭا وَكُفْرًۭا ﴿٨٠﴾

Όσο για το αγόρι, οι γονείς του ήταν πιστοί (αλλά ο Αλλάχ ήξερε ότι το αγόρι θα αρνηθεί αργότερα την πίστη), και έτσι, ήταν κάτι μισητό για μένα (και τους λυπήθηκα και ήξερα) ότι (αν μεγαλώσει) θα τους καλύψει με την αδικία και την αχαριστία (του προς αυτούς, ή θα τους αναγκάσει να ακολουθήσουν την αδικία και την απιστία του, λόγω της μεγάλης αγάπης τους προς αυτόν).

فَأَرَدْنَآ أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًۭا مِّنْهُ زَكَوٰةًۭ وَأَقْرَبَ رُحْمًۭا ﴿٨١﴾

Ήθελα λοιπόν (μ' αυτό που έκανα) να τους χαρίσει ο Κύριός τους αντί αυτού, άλλο (παιδί), που θα είναι καλύτερο απ' εκείνο σε καλοσύνη και πιο ελεήμων.

وَأَمَّا ٱلْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَـٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى ٱلْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُۥ كَنزٌۭ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَـٰلِحًۭا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبْلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ وَمَا فَعَلْتُهُۥ عَنْ أَمْرِى ۚ ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًۭا ﴿٨٢﴾

Και όσο για τον τοίχο, άνηκε σε δύο ορφανά αγόρια από την πόλη. Βρισκόταν κάτω απ’ αυτόν ένας θησαυρός που άνηκε σ’ αυτούς, και ο πατέρας τους ήταν ενάρετος άνδρας. Έτσι, ο Κύριός σου ήθελε να φτάσουν την ηλικία της πλήρους δύναμης, και να βγάλουν το θησαυρό τους, ως έλεος από τον Κύριό σου. Και δεν το έκανα από μόνος μου (αλλά ήταν με την εντολή του Αλλάχ). Αυτή είναι η εξήγηση αυτών για τα οποία δεν μπορούσες να δείξεις υπομονή.

وَيَسْـَٔلُونَكَ عَن ذِى ٱلْقَرْنَيْنِ ۖ قُلْ سَأَتْلُوا۟ عَلَيْكُم مِّنْهُ ذِكْرًا ﴿٨٣﴾

Σε ρωτούν (ω, Προφήτη) για τον Δου-Αλ-Καρνάιν (αυτόν τον βασιλιά με τα δύο κέρατα). Πες: «Θα σας πω γι' αυτόν κάποια είδηση (ως μία νουθεσία).»

إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ وَءَاتَيْنَـٰهُ مِن كُلِّ شَىْءٍۢ سَبَبًۭا ﴿٨٤﴾

Πράγματι, Εμείς του δώσαμε δύναμη στη γη, και του δώσαμε για κάθε πράγμα τα μέσα (και τη γνώση για) να το πετύχει.

فَأَتْبَعَ سَبَبًا ﴿٨٥﴾

Έτσι, ακολούθησε έναν δρόμο.

حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِى عَيْنٍ حَمِئَةٍۢ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًۭا ۗ قُلْنَا يَـٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًۭا ﴿٨٦﴾

Ώσπου όταν έφτασε στη δύση του ήλιου, τον είδε (τον ήλιο) σαν να δύει σε μία θερμή πηγή (με μαύρη λάσπη) και βρήκε εκεί έναν (άπιστο) λαό. Είπαμε: «Ω, Δου-Αλ-Καρνάιν! Ή να (τους) τιμωρήσεις (αν αρνούνται την πίστη), ή να τους φέρεσαι με καλοσύνη (με το να τους διδάξεις την πίστη).»

قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَيُعَذِّبُهُۥ عَذَابًۭا نُّكْرًۭا ﴿٨٧﴾

Είπε (ο Δου-Αλ-Καρνάιν): «Όσο για όποιον αδικεί (επιμένοντας στην απιστία), θα τον τιμωρήσουμε, έπειτα (την Ημέρα της Κρίσεως) θα επιστρέψει στον Κύριό του και θα τον τιμωρήσει με ένα τρομερό μαρτύριο.

وَأَمَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلْحُسْنَىٰ ۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًۭا ﴿٨٨﴾

Και όσο για όποιον πιστεύει (στον Αλλάχ) και κάνει ενάρετες πράξεις, θα έχει (από τον Κύριό του στη Μέλλουσα Ζωή) την καλύτερη ανταμοιβή, και θα του πούμε (στην εγκόσμια ζωή) καλά λόγια.»

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ﴿٨٩﴾

Έπειτα, ακολούθησε άλλον έναν δρόμο.

حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍۢ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًۭا ﴿٩٠﴾

Ώσπου όταν έφτασε στην ανατολή του ήλιου, τον είδε (τον ήλιο) να ανατέλλει πάνω από ανθρώπους, για τους οποίους δεν κάναμε κανένα πέπλο να τους καλύψει απ' αυτόν (τον ήλιο) [δηλ. είτε δεν είχαν βουνά και δέντρα, είτε η γη τους δεν ήταν κατάλληλη για να χτιστούν σπίτια, είτε ο ήλιος έλαμπε εκεί σχεδόν όλη την ημέρα ενώ η νύχτα ήταν μικρή].

كَذَٰلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًۭا ﴿٩١﴾

Παρομοίως (έκανε μ' αυτόν τον λαό όπως έκανε με τον προηγούμενο), και πράγματι περικλείουμε με τη γνώση Μας ό,τι είχε (ο Δου-Αλ-Καρνάιν ή εκείνος ο λαός και το πως ζούσε εκεί).

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ﴿٩٢﴾

Έπειτα, ακολούθησε άλλον έναν δρόμο.

حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ بَيْنَ ٱلسَّدَّيْنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوْمًۭا لَّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًۭا ﴿٩٣﴾

Ώσπου όταν έφτασε (σε ένα άνοιγμα) ανάμεσα σε δύο φράγματα (δύο βουνά ή δύο οροσειρές), βρήκε μπροστά τους, ανθρώπους που δύσκολα καταλάβαιναν τα λόγια (των άλλων, λόγω της απομόνωσής τους από τους άλλους ανθρώπους).

قَالُوا۟ يَـٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَىٰٓ أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّۭا ﴿٩٤﴾

Είπαν: «Ω, Δου-Αλ-Καρνάιν! Πράγματι, οι Γωγ και Μαγώγ σκορπίζουν το κακό στη γη. Θα μπορούμε να σου δώσουμε κάποια πληρωμή και να κάνεις ένα φράγμα ανάμεσα σε μας και αυτούς;»

قَالَ مَا مَكَّنِّى فِيهِ رَبِّى خَيْرٌۭ فَأَعِينُونِى بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ﴿٩٥﴾

Είπε (ο Δου-Αλ-Καρνάιν): «Αυτό που μου έδωσε ο Κύριός μου από δύναμη (και εξουσία) είναι καλύτερο (από όποια πληρωμή και να μου προσφέρετε). Βοηθήστε με λοιπόν με δύναμη (από άνδρες και εργαλεία), και θα κάνω ανάμεσα σε σας και αυτούς, ένα μπάζωμα (φράγμα).

ءَاتُونِى زُبَرَ ٱلْحَدِيدِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا سَاوَىٰ بَيْنَ ٱلصَّدَفَيْنِ قَالَ ٱنفُخُوا۟ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَعَلَهُۥ نَارًۭا قَالَ ءَاتُونِىٓ أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًۭا ﴿٩٦﴾

Φέρτε μου κομμάτια σιδήρου [ή βράχους σιδήρου].» Ώσπου όταν ίσιωσε (το μπάζωμα και το χτίσιμο) ανάμεσα στα δύο βουνά, είπε: «(Ανάψτε φωτιά και) φυσήξτε (σ' αυτή)», ώσπου όταν το έκανε φωτιά, είπε: «Φέρτε μου λιωμένο χαλκό να τον χύσω πάνω του.»

فَمَا ٱسْطَـٰعُوٓا۟ أَن يَظْهَرُوهُ وَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ لَهُۥ نَقْبًۭا ﴿٩٧﴾

Έτσι, δεν μπορούσαν (οι λαοί Γωγ και Μαγώγ) να το υπερνικήσουν, ούτε μπορούσαν να το τρυπήσουν.

قَالَ هَـٰذَا رَحْمَةٌۭ مِّن رَّبِّى ۖ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ رَبِّى جَعَلَهُۥ دَكَّآءَ ۖ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّى حَقًّۭا ﴿٩٨﴾

Είπε (ο Δου-Αλ-Καρνάιν): «Αυτό (το φράγμα) είναι έλεος από τον Κύριό μου. Αλλά όταν θα έρθει η ώρα που όρισε ο Κύριος μου, θα το ισοπεδώσει (το φράγμα). Πράγματι, η υπόσχεση του Κυρίου μου είναι πάντα αληθινή (που οπωσδήποτε θα πραγματοποιηθεί).»

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ يَمُوجُ فِى بَعْضٍۢ ۖ وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَجَمَعْنَـٰهُمْ جَمْعًۭا ﴿٩٩﴾

Και θα τους αφήσουμε εκείνη την Ημέρα (της Κρίσεως) να αναμειχθούν (οι άνθρωποι και τα τζινν) ο ένας με τον άλλον. Και θα φυσήξει (ο Άγγελος Ισραφήλ) το Κέρας (Σάλπιγγα, για να ανακοινώσει την ανάσταση), και θα τους συγκεντρώσουμε όλους μαζί (όλα τα δημιουργήματα).

وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْكَـٰفِرِينَ عَرْضًا ﴿١٠٠﴾

Εκείνη την Ημέρα θα δείξουμε την Κόλαση στους άπιστους ξεκάθαρα.

ٱلَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِى غِطَآءٍ عَن ذِكْرِى وَكَانُوا۟ لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا ﴿١٠١﴾

Των οποίων (άπιστων) τα μάτια ήταν καλυμμένα (με την απιστία) από το να δουν την Υπενθύμισή Μου (το Κορ’άν και τα Σημάδιά Μου), και δεν μπορούσαν να ακούσουν (τα Εδάφιά Μου και την καθοδήγηση).

أَفَحَسِبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَن يَتَّخِذُوا۟ عِبَادِى مِن دُونِىٓ أَوْلِيَآءَ ۚ إِنَّآ أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَـٰفِرِينَ نُزُلًۭا ﴿١٠٢﴾

Νομίζουν οι άπιστοι ότι το να πάρουν τους δούλους Μου (Αγγέλους, Προφήτες, ή διαβόλους) ως κηδεμόνες πέραν από Εμένα, (ότι θα τους ωφελήσουν ή θα τους προστατεύσουν από Εμένα); [Όχι βεβαίως]. Πράγματι, έχουμε ετοιμάσει την Κόλαση για τους άπιστους ως μία κατοικία.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِٱلْأَخْسَرِينَ أَعْمَـٰلًا ﴿١٠٣﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Να σας πούμε ποιοι είναι οι πιο χαμένοι, αναφορικά με τις πράξεις τους;

ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿١٠٤﴾

Είναι εκείνοι των οποίων οι πράξεις απομακρύνθηκαν (από την καθοδήγηση) στην εγκόσμια ζωή, ενώ νόμιζαν ότι έκαναν καλά.»

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَآئِهِۦ فَحَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَزْنًۭا ﴿١٠٥﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που αρνήθηκαν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) του Κυρίου τους και την πίστη στη συνάντησή Του (στη Μέλλουσα Ζωή). Έτσι, οι (καλές) πράξεις τους έγιναν μάταιες, και την Ημέρα της Ανάστασης, δε θα τους δώσουμε καμία αξία.

ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا۟ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَـٰتِى وَرُسُلِى هُزُوًا ﴿١٠٦﴾

Αυτή είναι η τιμωρία τους, η Κόλαση, για την απιστία τους, και για το ότι πήραν τα Εδάφιά Μου και τους Αγγελιαφόρους Μου για χλευασμό.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ﴿١٠٧﴾

Πράγματι, αυτοί που πιστεύουν και πράττουν ενάρετες πράξεις, θα έχουν τους κήπους του Αλ-Φιρντάους (το υψηλότερο και το καλύτερο επίπεδο του Παραδείσου) ως κατοικία.

خَـٰلِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًۭا ﴿١٠٨﴾

Θα μένουν εκεί μέσα για πάντα, και δε θα ζητήσουν ποτέ να μεταφερθούν απ' αυτή.

قُل لَّوْ كَانَ ٱلْبَحْرُ مِدَادًۭا لِّكَلِمَـٰتِ رَبِّى لَنَفِدَ ٱلْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَـٰتُ رَبِّى وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِۦ مَدَدًۭا ﴿١٠٩﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αν η θάλασσα ήταν μελάνι για (να γραφτούν) τα Λόγια του Κυρίου μου, σίγουρα, η θάλασσα θα εξαντλούταν πριν να τελειώσουν τα Λόγια του Κυρίου μου, ακόμη κι αν φέρναμε και άλλες (θάλασσες) σαν κι αυτή για να την εφοδιάσουν.»

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ فَمَن كَانَ يَرْجُوا۟ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدًۢا ﴿١١٠﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, είμαι μόνο ένας άνθρωπος σαν και εσάς. Μου έχει αποκαλυφθεί ότι ο Θεός σας είναι μόνο Ένας Θεός (ο Αλλάχ). Έτσι, όποιος ελπίζει στη συνάντηση με τον Κύριό του, ας πράττει ενάρετες πράξεις και να μην αποδίδει στον Κύριό του κανέναν εταίρο στη λατρεία.»

كٓهيعٓصٓ ﴿١﴾

Κ, Χ, Η, ‘Α, Σ (Καφ, Χα’, Για’, ‘Άειν, Σαντ, πέντε ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν αποτελούν καμία λέξη, αλλά έχουν κάποια σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ προκαλεί οποιονδήποτε αμφιβάλλει για το Κορ’άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο).

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُۥ زَكَرِيَّآ ﴿٢﴾

(Αυτή είναι) μία αναφορά (ω, Μωχάμμαντ) για το έλεος του Κυρίου σου στον δούλο Του, Ζαχαρία.

إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ نِدَآءً خَفِيًّۭا ﴿٣﴾

Όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του κρυφά.

قَالَ رَبِّ إِنِّى وَهَنَ ٱلْعَظْمُ مِنِّى وَٱشْتَعَلَ ٱلرَّأْسُ شَيْبًۭا وَلَمْ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيًّۭا ﴿٤﴾

(Ο Ζαχαρίας) είπε: «Κύριέ μου! Πράγματι, τα κόκκαλά μου έγιναν αδύναμα, και το κεφάλι μου φούντωσε (δηλ. γέμισε) με άσπρα μαλλιά, και δεν ήμουν ποτέ στερημένος από την ανταπόκρισή Σου, Κύριέ μου, στην επίκλησή μου προς Εσένα.

وَإِنِّى خِفْتُ ٱلْمَوَٰلِىَ مِن وَرَآءِى وَكَانَتِ ٱمْرَأَتِى عَاقِرًۭا فَهَبْ لِى مِن لَّدُنكَ وَلِيًّۭا ﴿٥﴾

Και φοβάμαι τι θα κάνουν οι συγγενείς μου (και τα παιδιά του Ισραήλ, αν θα αλλάξουν τα διδάγματα της θρησκείας και ποιος θα αναλάβει τη θρησκευτική ηγεσία) μετά από μένα, και η γυναίκα μου είναι στείρα. Χάρισέ μου λοιπόν ένα καλό παιδί (για να γίνει Προφήτης μετά από μένα).

يَرِثُنِى وَيَرِثُ مِنْ ءَالِ يَعْقُوبَ ۖ وَٱجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّۭا ﴿٦﴾

Ο οποίος θα κληρονομήσει (τη γνώση και τη θρησκευτική ηγεσία) από μένα και από την οικογένεια του Ιακώβ. Κύριέ μου! Και κάνε τον ευάρεστο σε Εσένα.»

يَـٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَـٰمٍ ٱسْمُهُۥ يَحْيَىٰ لَمْ نَجْعَل لَّهُۥ مِن قَبْلُ سَمِيًّۭا ﴿٧﴾

(Ο Αλλάχ είπε): «Ω, Ζαχαρία! Πράγματι, σου δίνουμε τα χαρμόσυνα νέα για έναν γιο, το όνομά του θα είναι Γιάχια (Ιωάννης ο Βαπτιστής). Ένα όνομα που δεν έχουμε δώσει πριν σε κανέναν.»

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى غُلَـٰمٌۭ وَكَانَتِ ٱمْرَأَتِى عَاقِرًۭا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ ٱلْكِبَرِ عِتِيًّۭا ﴿٨﴾

Είπε (ο Ζαχαρίας, έκπληκτος από τη δύναμη του Αλλάχ): «Κύριέ μου! Πώς θα γίνει αυτό, ότι θα αποκτήσω έναν γιο, αφού η γυναίκα μου είναι στείρα [δηλ. θα πρέπει να παντρευτώ άλλη, ή η ίδια θα μπορέσει να γεννήσει] και έχω φτάσει σε βαθιά γεράματα [δηλ. πώς θα έχω τη δυνατότητα να κάνω τη γυναίκα μου να συλλάβει];»

قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَىَّ هَيِّنٌۭ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِن قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًۭٔا ﴿٩﴾

(Ο Άγγελος) είπε: «Έτσι θα γίνει (όπως ειπώθηκε σε σένα). Ο Κύριός σου είπε: «Αυτό είναι εύκολο για Μένα, και πράγματι σε δημιούργησα πριν όταν ήσουν τίποτα!».»

قَالَ رَبِّ ٱجْعَل لِّىٓ ءَايَةًۭ ۚ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَـٰثَ لَيَالٍۢ سَوِيًّۭا ﴿١٠﴾

(Ο Ζαχαρίας) είπε: «Κύριέ μου! Δώσε μου ένα σημάδι (με το οποίο να γνωρίζω ότι η γυναίκα μου έμεινε έγκυος).» Είπε: «Το σημάδι σου είναι ότι δε θα μπορείς να μιλήσεις στους ανθρώπους για τρεις συνεχόμενες νύχτες (δηλ. μέρες), παρόλο που θα είσαι υγιής (και όχι βουβός, αλλά θα μπορείς μόνο να εξυμνείς τον Αλλάχ).»

فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنَ ٱلْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰٓ إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا۟ بُكْرَةًۭ وَعَشِيًّۭا ﴿١١﴾

Έπειτα (όταν δεν μπορούσε να μιλήσει), βγήκε στους ανθρώπους του από το χώρο προσευχής (του) και τους διέταξε δείχνοντας (ή γράφοντας στο έδαφος ή σε ένα χαρτί) να δοξάσουν τον Αλλάχ πρωί και βράδυ.

يَـٰيَحْيَىٰ خُذِ ٱلْكِتَـٰبَ بِقُوَّةٍۢ ۖ وَءَاتَيْنَـٰهُ ٱلْحُكْمَ صَبِيًّۭا ﴿١٢﴾

(Αφού γεννήθηκε ο γιος του και έγινε παιδί, του είπε ο Αλλάχ): «Ω, Γιάχια (Ιωάννη)! Πάρε το Βιβλίο (δηλ. μάθε την Τορά και εφάρμοσε τις εντολές Μου) με δύναμη.» Και του δώσαμε την κατανόηση (του Βιβλίου) ενώ ήταν ακόμη παιδί.

وَحَنَانًۭا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَوٰةًۭ ۖ وَكَانَ تَقِيًّۭا ﴿١٣﴾

Και του δώσαμε έλεος από Μας και αγνότητα (από τις αμαρτίες), και ήταν ευσεβής (που πάντα φυλασσόταν από την τιμωρία Μας, τηρώντας τις εντολές Μας).

وَبَرًّۢا بِوَٰلِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّۭا ﴿١٤﴾

Και ήταν καλός (και ευγενικός) με τους γονείς του, και δεν ήταν αλαζονικός, ούτε ανυπάκουος.

وَسَلَـٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّۭا ﴿١٥﴾

Ειρήνη σ' αυτόν την ημέρα που γεννήθηκε, την ημέρα που πέθανε και την ημέρα που θα αναστηθεί ζωντανός!

وَٱذْكُرْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ مَرْيَمَ إِذِ ٱنتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًۭا شَرْقِيًّۭا ﴿١٦﴾

Ανάφερε (ω, Μωχάμμαντ) στο Βιβλίο (το Κορ’άν) τη Μάριαμ (Μαρία, τη μητέρα του Ιησού Χριστού), όταν αποσύρθηκε σε απομόνωση από τον λαό (ή την οικογένειά) της, σε ένα μέρος που βρίσκεται ανατολικά.

فَٱتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًۭا فَأَرْسَلْنَآ إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًۭا سَوِيًّۭا ﴿١٧﴾

Καλύφθηκε απ' αυτούς [πίσω από έναν τοίχο, ένα βουνό ή ένα προπέτασμα για να λατρέψει τον Αλλάχ]. Έτσι, της στείλαμε τον Άγγελό Μας (τον Γαβριήλ), και εμφανίστηκε μπροστά της στη μορφή ενός ολόκληρου άνδρα.

قَالَتْ إِنِّىٓ أَعُوذُ بِٱلرَّحْمَـٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّۭا ﴿١٨﴾

(Όταν τον είδε η Μαρία, φοβήθηκε και) είπε: «Αναζητώ καταφύγιο στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) από σένα. (Μην μου κάνεις κακό) αν φοβάσαι από τον Αλλάχ.

قَالَ إِنَّمَآ أَنَا۠ رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَـٰمًۭا زَكِيًّۭا ﴿١٩﴾

(Ο Άγγελος) είπε: «Είμαι μόνο ένας Αγγελιαφόρος του Κυρίου σου, για να σου χαρίσω έναν ενάρετο γιο.»

قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى غُلَـٰمٌۭ وَلَمْ يَمْسَسْنِى بَشَرٌۭ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّۭا ﴿٢٠﴾

(Η Μαρία) είπε: «Πώς θα έχω έναν υιό, εφόσον κανείς άνδρας δε με έχει αγγίξει, ούτε είμαι ανήθικη;»

قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَىَّ هَيِّنٌۭ ۖ وَلِنَجْعَلَهُۥٓ ءَايَةًۭ لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةًۭ مِّنَّا ۚ وَكَانَ أَمْرًۭا مَّقْضِيًّۭا ﴿٢١﴾

(Ο Άγγελος Γαβριήλ) είπε: «Έτσι θα γίνει (όπως ειπώθηκε σε σένα), ο Κύριός σου είπε: «Αυτό είναι εύκολο για Μένα. Και θα τον κάνουμε (τον Ιησού) Σημάδι για τους ανθρώπους (για τη Δύναμή Μας, ότι θα γεννηθεί από μητέρα και χωρίς πατέρα, όπως δημιουργήσαμε τον Αδάμ, χωρίς πατέρα ούτε μητέρα) και έλεος από Μας. Πράγματι, είναι ένα θέμα που έχει ήδη αποφασιστεί (και γραφτεί στο Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ, και οπωσδήποτε θα γίνει).».»

۞ فَحَمَلَتْهُ فَٱنتَبَذَتْ بِهِۦ مَكَانًۭا قَصِيًّۭا ﴿٢٢﴾

Έτσι, τον συνέλαβε (η Μαρία αφού ο Άγγελος φύσηξε στο ένδυμά της), και αποσύρθηκε (η Μαρία) μ' αυτόν (τον Ιησού που ήταν ακόμα στην κοιλιά της) σε ένα μακρινό μέρος.

فَأَجَآءَهَا ٱلْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ ٱلنَّخْلَةِ قَالَتْ يَـٰلَيْتَنِى مِتُّ قَبْلَ هَـٰذَا وَكُنتُ نَسْيًۭا مَّنسِيًّۭا ﴿٢٣﴾

Οι πόνοι της γέννας την οδήγησαν στον κορμό μίας χουρμαδιάς. Είπε: «Μακάρι να είχα πεθάνει πριν απ’ αυτό, και να ήμουν κάτι ξεχασμένο που κανείς δε θα το ανέφερε!»

فَنَادَىٰهَا مِن تَحْتِهَآ أَلَّا تَحْزَنِى قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّۭا ﴿٢٤﴾

Τότε (το μωρό Ιησούς) της φώναξε από κάτω της, λέγοντας: «Μη λυπάσαι. Ο Κύριός σου, (σου) έχει παράσχει μία υδάτινη πηγή κάτω από σένα.

وَهُزِّىٓ إِلَيْكِ بِجِذْعِ ٱلنَّخْلَةِ تُسَـٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًۭا جَنِيًّۭا ﴿٢٥﴾

Και κούνα προς εσένα τον κορμό της χουρμαδιάς, και θα ρίξει σε σένα ώριμους και φρέσκους χουρμάδες.

فَكُلِى وَٱشْرَبِى وَقَرِّى عَيْنًۭا ۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ ٱلْبَشَرِ أَحَدًۭا فَقُولِىٓ إِنِّى نَذَرْتُ لِلرَّحْمَـٰنِ صَوْمًۭا فَلَنْ أُكَلِّمَ ٱلْيَوْمَ إِنسِيًّۭا ﴿٢٦﴾

Φάε και πιες, λοιπόν, και να είσαι χαρούμενη. Και αν δεις κανέναν άνθρωπο, πες: «Στ’ αλήθεια, έχω ορκιστεί νηστεία για τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), έτσι δε θα μιλήσω σε κανέναν σήμερα.».»

فَأَتَتْ بِهِۦ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُۥ ۖ قَالُوا۟ يَـٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًۭٔا فَرِيًّۭا ﴿٢٧﴾

Έπειτα το έφερε (το μωρό) στον λαό της, κουβαλώντας το. Είπαν: «Ω, Μαρία! Στ’ αλήθεια, έφερες ένα τερατώδες πράγμα.

يَـٰٓأُخْتَ هَـٰرُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ ٱمْرَأَ سَوْءٍۢ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّۭا ﴿٢٨﴾

Ω, αδελφή του Ααρών (δηλ. ω, όμοια στην αγνότητα και στη λατρεία με τον ευσεβή άνδρα Ααρών, που έζησε τον καιρό της)! Ο πατέρας σου δεν ήταν μοιχός, ούτε η μητέρα σου ήταν ανήθικη γυναίκα!»

فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ ۖ قَالُوا۟ كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِى ٱلْمَهْدِ صَبِيًّۭا ﴿٢٩﴾

Έπειτα εκείνη τον έδειξε. Είπαν: «Πώς μπορούμε να μιλήσουμε σε ένα παιδί στο λίκνο;»

قَالَ إِنِّى عَبْدُ ٱللَّهِ ءَاتَىٰنِىَ ٱلْكِتَـٰبَ وَجَعَلَنِى نَبِيًّۭا ﴿٣٠﴾

(Ο Ιησούς) Είπε: «Στ’ αλήθεια, είμαι δούλος του Αλλάχ, μου έδωσε το Βιβλίο (το Ιν-τζήλ -το πρωτότυπο ευαγγέλιο του Ιησού-) και με έκανε Προφήτη.

وَجَعَلَنِى مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَـٰنِى بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ مَا دُمْتُ حَيًّۭا ﴿٣١﴾

Και με έκανε ευλογημένο όπου κι αν είμαι, και με διέταξε να τελώ την προσευχή, και να δίνω τη Ζακά (υποχρεωτική ελεημοσύνη) για όσο ζω.

وَبَرًّۢا بِوَٰلِدَتِى وَلَمْ يَجْعَلْنِى جَبَّارًۭا شَقِيًّۭا ﴿٣٢﴾

Και (με έκανε) ευσεβή (και υπάκουο) προς τη μητέρα μου. Και δε με έκανε αλαζονικό και ανυπάκουο.

وَٱلسَّلَـٰمُ عَلَىَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّۭا ﴿٣٣﴾

Ειρήνη σ’ εμένα την ημέρα που γεννήθηκα, και την ημέρα που θα πεθάνω [δηλ. κατά το δεύτερο ερχομό του Ιησού στη γη], και την ημέρα που θα αναστηθώ ζωντανός ξανά (κατά την Ημέρα της Ανάστασης)!»

ذَٰلِكَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ ۚ قَوْلَ ٱلْحَقِّ ٱلَّذِى فِيهِ يَمْتَرُونَ ﴿٣٤﴾

Τέτοιος είναι ο Ιησούς, ο υιός της Μαρίας. Αυτά είναι τα λόγια της αλήθειας (σχετικά μ' αυτόν), για την οποία αμφιβάλλουν (και διαφωνούν μεταξύ τους).

مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍۢ ۖ سُبْحَـٰنَهُۥٓ ۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٣٥﴾

Δεν ταιριάζει στον Αλλάχ (και στη Μεγαλοπρέπειά Του) να αποκτήσει έναν υιό. Δόξα σ' Αυτόν (είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν ψευδώς). Όταν αποφασίσει κάτι, απλώς του λέει: «Γενηθήτω!» και έτσι γίνεται.

وَإِنَّ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٣٦﴾

(Ο Ιησούς είπε στον λαό του): «Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μου και ο Κύριός σας. Έτσι, λατρέψτε Τον (χωρίς να Του αποδίδετε κανέναν εταίρο στη λατρεία). Αυτός είναι ο ίσιος δρόμος (που πρέπει να τον ακολουθήσετε).»

فَٱخْتَلَفَ ٱلْأَحْزَابُ مِنۢ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿٣٧﴾

Όμως διαφώνησαν οι ομάδες μεταξύ τους (σχετικά μ' αυτόν, έτσι, μία ομάδα τον πίστεψε, ότι είναι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ, άλλη τον διέψευσε, και άλλη επινόησε άλλα δόγματα διαφορετικά απ' εκείνα που δίδαξε ο Ιησούς, και έτσι, τον λάτρεψε). Αλίμονο λοιπόν στους άπιστους από την παρουσία τους στην μεγάλη Ημέρα!

أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا ۖ لَـٰكِنِ ٱلظَّـٰلِمُونَ ٱلْيَوْمَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٨﴾

Πόσο καλά (και ξεκάθαρα) θα ακούσουν και θα δουν την Ημέρα που θα έρθουν σε Μας! Όμως οι άδικοι σήμερα (στην εγκόσμια ζωή) βρίσκονται σε ξεκάθαρη πλάνη.

وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ ٱلْحَسْرَةِ إِذْ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ وَهُمْ فِى غَفْلَةٍۢ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٣٩﴾

Προειδοποίησέ τους (ω, Μωχάμμαντ) για την Ημέρα της λύπης, όταν το θέμα θα έχει τελειώσει (και οι πιστοί θα έχουν μπει στον Παράδεισο, ενώ οι άπιστοι στην Κόλαση), αλλά αυτοί (τώρα στην εγκόσμια ζωή) βρίσκονται σε αδιαφορία και αμέλεια (για ό,τι τους είχαν προειδοποιήσει), και δεν πιστεύουν.

إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ ٱلْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ ﴿٤٠﴾

Πράγματι, Εμείς είμαστε που θα κληρονομήσουμε τη Γη και όσους βρίσκονται πάνω της (δηλ. Εμείς που θα μείνουμε ενώ όλοι θα έχουν πεθάνει), και σε Μας θα επιστραφούν.

وَٱذْكُرْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ إِبْرَٰهِيمَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقًۭا نَّبِيًّا ﴿٤١﴾

Ανάφερε (ω, Μωχάμμαντ) στο Βιβλίο (το Κορ’άν) τον Αβραάμ, ο οποίος ήταν ειλικρινής και Προφήτης.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ يَـٰٓأَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِى عَنكَ شَيْـًۭٔا ﴿٤٢﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του: «Ω, πατέρα μου! Γιατί λατρεύεις κάτι που ούτε ακούει, ούτε βλέπει, ούτε μπορεί να σε προστατέψει από τίποτα;

يَـٰٓأَبَتِ إِنِّى قَدْ جَآءَنِى مِنَ ٱلْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَٱتَّبِعْنِىٓ أَهْدِكَ صِرَٰطًۭا سَوِيًّۭا ﴿٤٣﴾

Ω, πατέρα μου! Πράγματι, μου ήρθε από τη γνώση αυτό που δε σου ήρθε! Γι' αυτό ακολούθησέ με, να σε καθοδηγήσω σε έναν ίσιο δρόμο.

يَـٰٓأَبَتِ لَا تَعْبُدِ ٱلشَّيْطَـٰنَ ۖ إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ كَانَ لِلرَّحْمَـٰنِ عَصِيًّۭا ﴿٤٤﴾

Ω, πατέρα μου! Μη λατρεύεις τον Σατανά (υπακούοντάς τον). Πράγματι, ο Σατανάς είναι ανυπάκουος προς τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα).

يَـٰٓأَبَتِ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٌۭ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطَـٰنِ وَلِيًّۭا ﴿٤٥﴾

Ω, πατέρα μου! Πράγματι, φοβάμαι (αν πεθάνεις ως άπιστος) να σε πλήξει ένα μαρτύριο από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), και έτσι θα γίνεις ένας σύντροφος για τον Σατανά (στην Κόλαση).»

قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنْ ءَالِهَتِى يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ ۖ وَٱهْجُرْنِى مَلِيًّۭا ﴿٤٦﴾

Είπε (ο πατέρας του): «Απομακρύνεσαι από τους θεούς μου, ω, Αβραάμ; Αν δε σταματήσεις (να τους κατακρίνεις), σίγουρα θα σε λιθοβολήσω! Μείνε λοιπόν μακριά μου για πολύ καιρό!»

قَالَ سَلَـٰمٌ عَلَيْكَ ۖ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّىٓ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ بِى حَفِيًّۭا ﴿٤٧﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Κανένα κακό δε θα σου φτάσει (από μένα). Θα ζητήσω από τον Κύριό μου να σε συγχωρέσει (και να σε καθοδηγήσει). Πράγματι, είναι πολύ Ευγενής (και Πολυεύσπλαχνος) προς εμένα.

وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَأَدْعُوا۟ رَبِّى عَسَىٰٓ أَلَّآ أَكُونَ بِدُعَآءِ رَبِّى شَقِيًّۭا ﴿٤٨﴾

Θα απομακρυνθώ από σας και από ό,τι επικαλείστε (και λατρεύετε) εκτός του Αλλάχ. Θα επικαλεστώ (και θα λατρέψω μόνο) τον Κύριό μου, ίσως με την επίκληση (και τη λατρεία) μου προς τον Κύριό μου, να μην είμαι απογοητευμένος (και χαμένος, όπως εσείς με τη λατρεία των ειδώλων σας).»

فَلَمَّا ٱعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ ۖ وَكُلًّۭا جَعَلْنَا نَبِيًّۭا ﴿٤٩﴾

Όταν απομακρύνθηκε απ' αυτούς και από ό,τι λάτρευαν εκτός του Αλλάχ, του χαρίσαμε (τον γιο του) τον Ισαάκ και (τον εγγονό του) τον Ιακώβ, και τους κάναμε Προφήτες.

وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّۭا ﴿٥٠﴾

Και χαρίσαμε σ' αυτούς (στον Ισαάκ και στον Ιακώβ) από το έλεός Μας, και κάναμε γι' αυτούς να υπάρχει μία υψηλή υπέροχη επαίνεση (στις γλώσσες των μεταγενέστερων γενεών).

وَٱذْكُرْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ مُوسَىٰٓ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ مُخْلَصًۭا وَكَانَ رَسُولًۭا نَّبِيًّۭا ﴿٥١﴾

Ανάφερε (ω, Μωχάμμαντ) στο Βιβλίο (το Κορ’άν) τον Μωυσή. Πράγματι, ήταν εκλεκτός (και ήταν αφοσιωμένος στη λατρεία του προς τον Αλλάχ), και ήταν ένας Απεσταλμένος και Προφήτης.

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ ٱلْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَـٰهُ نَجِيًّۭا ﴿٥٢﴾

Τον φωνάξαμε από την δεξιά πλευρά του όρους (όπως το κοιτάζει ο Μωυσής) [δηλ. άκουσε τη Φωνή Μας από εκεί, όταν είδε φωτιά σε ένα δέντρο], και υψώσαμε τη θέση του μιλώντας (απευθείας) σ' αυτόν.

وَوَهَبْنَا لَهُۥ مِن رَّحْمَتِنَآ أَخَاهُ هَـٰرُونَ نَبِيًّۭا ﴿٥٣﴾

Του δώσαμε από το έλεός Μας (αφού Μας επικαλέστηκε), τον αδελφό του τον Ααρών (να τον υποστηρίξει) ως Προφήτη.

وَٱذْكُرْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ إِسْمَـٰعِيلَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ صَادِقَ ٱلْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًۭا نَّبِيًّۭا ﴿٥٤﴾

Ανάφερε (ω, Μωχάμμαντ) στο Βιβλίο (το Κορ’άν) τον Ισμαήλ. Πράγματι, ήταν πιστός στην υπόσχεσή του και ήταν ένας Απεσταλμένος και Προφήτης.

وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُۥ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِۦ مَرْضِيًّۭا ﴿٥٥﴾

Διέταζε στην οικογένειά του την προσευχή και τη Ζακά (υποχρεωτική ελεημοσύνη), και ο Κύριός του ήταν Ευχαριστημένος απ' αυτόν.

وَٱذْكُرْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ إِدْرِيسَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقًۭا نَّبِيًّۭا ﴿٥٦﴾

Ανάφερε (ω, Μωχάμμαντ) στο Βιβλίο (το Κορ’άν) τον Ιντρής. Πράγματι, ήταν ειλικρινής και Προφήτης.

وَرَفَعْنَـٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا ﴿٥٧﴾

Και τον υψώσαμε σε υψηλή θέση.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمَ ٱللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍۢ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْرَٰٓءِيلَ وَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَٱجْتَبَيْنَآ ۚ إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُ ٱلرَّحْمَـٰنِ خَرُّوا۟ سُجَّدًۭا وَبُكِيًّۭا ۩ ﴿٥٨﴾

Εκείνοι (οι προαναφερόμενοι) τους ευνόησε ο Αλλάχ, οι οποίοι ήταν από τους προφήτες, από τους απογόνους του Αδάμ, απ' αυτούς που τους κάναμε να επιβιβαστούν μαζί με τον Νώε (στην Κιβωτό), και από τους απογόνους του Αβραάμ και του Ισραήλ (Ιακώβ), και οι οποίοι ήταν απ' εκείνους που καθοδηγήσαμε και επιλέξαμε. Όταν τους απαγγέλλονταν τα Εδάφια του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), έπεφταν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος) κλαίγοντας.

۞ فَخَلَفَ مِنۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلشَّهَوَٰتِ ۖ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ﴿٥٩﴾

Αλλά ήρθαν μετά απ' αυτούς άλλοι άνθρωποι (και γενιές) που παραμέλησαν την προσευχή και ακολούθησαν τους πόθους τους, έτσι θα λάβουν απώλεια και καταστροφή (στην Κόλαση),

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ ٱلْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْـًۭٔا ﴿٦٠﴾

εκτός απ' εκείνους που στράφηκαν με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ) και πίστεψαν και έκαναν καλές πράξεις, εκείνοι θα εισέλθουν στον Παράδεισο και δε θα αδικηθούν σε τίποτε.

جَنَّـٰتِ عَدْنٍ ٱلَّتِى وَعَدَ ٱلرَّحْمَـٰنُ عِبَادَهُۥ بِٱلْغَيْبِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ وَعْدُهُۥ مَأْتِيًّۭا ﴿٦١﴾

(Θα εισέλθουν σε) κήπους μόνιμης διαμονής (στον Παράδεισο) που έχει υποσχεθεί ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) (στην εγκόσμια ζωή) στους δούλους Του, ενώ δεν τους έχουν δει. Πράγματι, η υπόσχεσή Του οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί.

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَـٰمًۭا ۖ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةًۭ وَعَشِيًّۭا ﴿٦٢﴾

Δε θα ακούσουν εκεί μάταια λόγια, αλλά θα ακούσουν μόνο καλά λόγια και χαιρετισμούς (από τους Αγγέλους προς αυτούς), και θα έχουν αγαθά μέσα τους (στους κήπους) πρωί και βράδυ (δηλ. συνέχεια όποτε θέλουν).

تِلْكَ ٱلْجَنَّةُ ٱلَّتِى نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيًّۭا ﴿٦٣﴾

Αυτός είναι ο Παράδεισος που θα δώσουμε μόνιμα ως κληρονομιά (των καλών πράξεων που έκαναν στην εγκόσμια ζωή), σε όσους από τους δούλους Μας φυλάσσονται από την τιμωρία Μας (τηρώντας τις εντολές Μας).

وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ ۖ لَهُۥ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَٰلِكَ ۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّۭا ﴿٦٤﴾

[Πες, ω, Γαβριήλ, στον Μωχάμμαντ που σε ρώτησε «Γιατί δε μας επισκέπτεσαι πιο συχνά;»]: «Πράγματι, δεν κατεβαίνουμε (στη γη) παρά μόνο με την εντολή του Κυρίου σου. Σ' Αυτόν ανήκει ό,τι έρχεται μπροστά μας (από τα θέματα της Μέλλουσας Ζωής), ό,τι είναι πίσω μας (από τα θέματα της εγκόσμιας ζωής) και ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους. Πράγματι, ο Κύριός σου δεν ξεχνάει ποτέ (ούτε σε ξέχασε, ούτε σε εγκατέλειψε).»

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَٱعْبُدْهُ وَٱصْطَبِرْ لِعِبَـٰدَتِهِۦ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُۥ سَمِيًّۭا ﴿٦٥﴾

Ο Κύριος των ουρανών και της Γης και όσων βρίσκονται ανάμεσά τους. Λάτρευέ Τον, λοιπόν, και να είσαι σταθερός και υπομονετικός στη λατρεία Του. Γνωρίζεις οποιονδήποτε παρόμοιο μ' Αυτόν; [Όχι βεβαίως].

وَيَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَءِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا ﴿٦٦﴾

Ο άνθρωπος (δηλ. ο άπιστος) λέει: «Είναι δυνατόν ότι αφού πεθάνω, θα (αναστηθώ) και θα βγω (από τον τάφο) ζωντανός ξανά;»

أَوَلَا يَذْكُرُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَنَّا خَلَقْنَـٰهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًۭٔا ﴿٦٧﴾

Δε θυμάται ο άνθρωπος (δηλ. ο άπιστος που διαψεύδει την ανάσταση) ότι Εμείς τον δημιουργήσαμε πριν όταν δεν ήταν τίποτα;

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَٱلشَّيَـٰطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّۭا ﴿٦٨﴾

(Ορκίζομαι) μα τον Κύριό σου (ω, Μωχάμμαντ)! Οπωσδήποτε (θα αναστήσουμε και) θα συγκεντρώσουμε (την Ημέρα της Κρίσεως) αυτούς (που διέψευσαν την ανάσταση), επίσης και τους διαβόλους (που τους παραπλάνησαν), και έπειτα θα τους φέρουμε γύρω από την Κόλαση, γονατισμένους.

ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى ٱلرَّحْمَـٰنِ عِتِيًّۭا ﴿٦٩﴾

Έπειτα θα αρπάξουμε από κάθε ομάδα, εκείνους που ήταν οι πιο ανυπάκουοι προς τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα).

ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِٱلَّذِينَ هُمْ أَوْلَىٰ بِهَا صِلِيًّۭا ﴿٧٠﴾

Έπειτα, πράγματι, Εμείς γνωρίζουμε καλύτερα ποιοι αξίζουν περισσότερο να καούν μέσα της (Κόλασης).

وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتْمًۭا مَّقْضِيًّۭا ﴿٧١﴾

Δεν υπάρχει κανείς ανάμεσά σας που να μην περάσει από πάνω της (γέφυρας -Ασ-Σιράτ- που περνάει πάνω από την Κόλαση). Είναι μία διαταγή από τον Κύριό σου που οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί.

ثُمَّ نُنَجِّى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوا۟ وَّنَذَرُ ٱلظَّـٰلِمِينَ فِيهَا جِثِيًّۭا ﴿٧٢﴾

Έπειτα θα σώσουμε αυτούς που φυλάχθηκαν (κατά την εγκόσμια ζωή) από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και θα αφήσουμε τους άδικους μέσα της (Κόλασης) γονατισμένους.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَىُّ ٱلْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌۭ مَّقَامًۭا وَأَحْسَنُ نَدِيًّۭا ﴿٧٣﴾

Όταν τα Εδάφιά Μας απαγγέλλονται σ' αυτούς (στους ανθρώπους), ξεκάθαρα, λένε οι άπιστοι (από τη φυλή Κουράις) στους (φτωχούς) πιστούς: «Ποια από τις δύο ομάδες (ανάμεσά μας) έχει τον καλύτερο τόπο κατοικίας και τον καλύτερο τόπο συγκέντρωσης (με περισσότερους παρόντες); [δηλ. Πώς ισχυρίζεστε ότι το Ισλάμ είναι καλύτερο από την ειδωλολατρία, ενώ μένετε σε χάλια σπίτια και συναντιέστε κρυφά στον οίκο του Αλ-Άρκαμ;]»

وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثَـٰثًۭا وَرِءْيًۭا ﴿٧٤﴾

Πόσα (άπιστα) έθνη έχουμε καταστρέψει πριν απ' αυτούς, τα οποία είχαν καλύτερες ιδιοκτησίες και καλύτερη εμφάνιση!

قُلْ مَن كَانَ فِى ٱلضَّلَـٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ مَدًّا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوْا۟ مَا يُوعَدُونَ إِمَّا ٱلْعَذَابَ وَإِمَّا ٱلسَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا وَأَضْعَفُ جُندًۭا ﴿٧٥﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Όποιος βρίσκεται στην πλάνη, ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) θα του δώσει αναβολή (ώστε να αυξηθεί η πλάνη του και να τον φέρει ο Αλλάχ σταδιακά προς την τιμωρία), ώσπου όταν δουν (οι άπιστοι) αυτό που τους υποσχέθηκε, είτε την τιμωρία (σ' αυτόν τον κόσμο), είτε την Ώρα (της Κρίσεως), μόνο τότε θα ξέρουν ποιος έχει τον χειρότερο τόπο κατοικίας και τους λιγότερους υποστηρικτές!»

وَيَزِيدُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱهْتَدَوْا۟ هُدًۭى ۗ وَٱلْبَـٰقِيَـٰتُ ٱلصَّـٰلِحَـٰتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًۭا وَخَيْرٌۭ مَّرَدًّا ﴿٧٦﴾

Ο Αλλάχ αυξάνει εκείνους που καθοδηγηθήκαν, σε περισσότερη καθοδήγηση (και πίστη και υπακοή). Και οι ενάρετες πράξεις που θα μείνουν (δηλ. που θα μείνουν οι ανταμοιβές τους στη Μέλλουσα Ζωή), έχουν τις καλύτερες ανταμοιβές από τον Κύριό σου (από οποιονδήποτε πλούτο στην εγκόσμια ζωή), και έχουν τις καλύτερες συνέπειες (για τους πιστούς).

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى كَفَرَ بِـَٔايَـٰتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًۭا وَوَلَدًا ﴿٧٧﴾

Είδες (ω, Προφήτη) αυτόν (τον Αλ-‘Ας μπιν Ουά’ιλ) που αρνήθηκε τα Εδάφια (και τα Σημάδιά) Μας και είπε: «Σίγουρα (αν πεθάνω και αναστηθώ) θα μου δοθούν πλούτη και παιδιά.»!

أَطَّلَعَ ٱلْغَيْبَ أَمِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحْمَـٰنِ عَهْدًۭا ﴿٧٨﴾

Γνώριζε το αόρατο, ή έχει πάρει υπόσχεση από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) (ότι όταν θα αναστηθεί θα μπει στον Παράδεισο και θα του δοθούν πλούτη και παιδιά);

كَلَّا ۚ سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُۥ مِنَ ٱلْعَذَابِ مَدًّۭا ﴿٧٩﴾

Όχι (δε θα του δοθούν αυτά)! Θα καταγράψουμε ό,τι λέει και θα αυξήσουμε γι' αυτόν το μαρτύριο πολύ.

وَنَرِثُهُۥ مَا يَقُولُ وَيَأْتِينَا فَرْدًۭا ﴿٨٠﴾

Και θα κρατήσουμε γι' αυτόν αυτά (τα λόγια) που είπε (ως κληρονομιά του από την εγκόσμια ζωή, ώστε να τον τιμωρήσουμε γι' αυτά στη Μέλλουσα Ζωή), και θα έρθει σε Μας μόνος (χωρίς τίποτα στη Μέλλουσα Ζωή).

وَٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةًۭ لِّيَكُونُوا۟ لَهُمْ عِزًّۭا ﴿٨١﴾

Έχουν πάρει (οι ειδωλολάτρες) άλλους θεούς εκτός του Αλλάχ, για να τους υποστηρίζουν και να τους προστατεύουν!

كَلَّا ۚ سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ﴿٨٢﴾

Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζονται οι ειδωλολάτρες)! Πράγματι, (τα είδωλά τους και οι λεγόμενοι θεοί τους) θα απαρνηθούν (την Ημέρα της Κρίσεως) τη λατρεία προς αυτούς (που έκαναν οι ειδωλολάτρες) και θα αντιτίθενται σ' αυτούς.

أَلَمْ تَرَ أَنَّآ أَرْسَلْنَا ٱلشَّيَـٰطِينَ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّۭا ﴿٨٣﴾

[Μην εκπλήσσεσαι, ω, Προφήτη, για το πώς οι άπιστοι σπεύδουν να σκορπίσουν το κακό]. Δε βλέπεις ότι (ως τιμωρία) στείλαμε τους διαβόλους (δηλ. τους δώσαμε εξουσία) εναντίον των άπιστων (που πήραν τους διαβόλους ως κηδεμόνες), και έτσι τους υποκινούν πολύ (στην αμαρτία, και στο να πολεμήσουν την αλήθεια);

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّۭا ﴿٨٤﴾

Μη βιάζεσαι λοιπόν σχετικά μ' αυτούς (το να πέσει η τιμωρία πάνω τους). Πράγματι, (τους δίνουμε αναβολή και) μετράμε γι' αυτούς με ακρίβεια (τις πράξεις, τις ανάσες και τις ημέρες τους στην εγκόσμια ζωή).

يَوْمَ نَحْشُرُ ٱلْمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحْمَـٰنِ وَفْدًۭا ﴿٨٥﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη, για) την Ημέρα που θα συγκεντρώσουμε τους ενάρετους ενώπιον του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) σε ομάδες, και θα είναι τιμημένοι.

وَنَسُوقُ ٱلْمُجْرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرْدًۭا ﴿٨٦﴾

Και θα οδηγήσουμε τους κακούς προς την κόλαση, πολύ διψασμένους.

لَّا يَمْلِكُونَ ٱلشَّفَـٰعَةَ إِلَّا مَنِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحْمَـٰنِ عَهْدًۭا ﴿٨٧﴾

Δε θα έχουν (οι άπιστοι) τη δύναμη να διαμεσολαβήσουν (ο ένας για τον άλλον ούτε να λάβουν διαμεσολάβηση από κανέναν πιστό), αλλά μόνο εκείνοι (οι πιστοί θα μπορούν να διαμεσολαβήσουν ο ένας για τον άλλον) οι οποίοι έχουν λάβει (στην εγκόσμια ζωή) από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) μία υπόσχεση (μέσω της υπακοής τους προς Αυτόν, και έχουν λάβει στη Μέλλουσα Ζωή την άδεια να διαμεσολαβήσουν).

وَقَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَلَدًۭا ﴿٨٨﴾

(Οι Χριστιανοί, οι Εβραίοι και οι ειδωλολάτρες) ισχυρίστηκαν: «Ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) απέκτησε έναν υιό (τον Ιησού, τον Ουζάιρ και τους Αγγέλους ως κόρες Του -δόξα σ' Αυτόν, είναι πολύ Ανώτερος από οποιαδήποτε ατέλεια ή ανάγκη-)!»

لَّقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا إِدًّۭا ﴿٨٩﴾

Στ’ αλήθεια, επινοήσατε κάτι τερατώδες!

تَكَادُ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنشَقُّ ٱلْأَرْضُ وَتَخِرُّ ٱلْجِبَالُ هَدًّا ﴿٩٠﴾

Πρόκειται οι ουρανοί να σχιστούν, η γη να ανοίξει και τα βουνά να καταρρεύσουν εξαιτίας αυτού,

أَن دَعَوْا۟ لِلرَّحْمَـٰنِ وَلَدًۭا ﴿٩١﴾

ότι απέδωσαν στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), έναν υιό.

وَمَا يَنۢبَغِى لِلرَّحْمَـٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا ﴿٩٢﴾

Δεν ταιριάζει στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), (ούτε στην Μεγαλοπρέπειά Του) να αποκτήσει έναν υιό.

إِن كُلُّ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ إِلَّآ ءَاتِى ٱلرَّحْمَـٰنِ عَبْدًۭا ﴿٩٣﴾

Πράγματι, όλοι όσοι βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη, δε θα έλθουν στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) παρά μόνο ως δούλοι (κατά την Έσχατη Ημέρα).

لَّقَدْ أَحْصَىٰهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّۭا ﴿٩٤﴾

Πράγματι, τους περικλείει με τη γνώση Του, και τους έχει μετρήσει με ακρίβεια.

وَكُلُّهُمْ ءَاتِيهِ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَرْدًا ﴿٩٥﴾

Ο καθένας τους θα έλθει σ’ Αυτόν κατά την Ημέρα της Ανάστασης μόνος του (χωρίς υποστηρικτές ή περιουσίες).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وُدًّۭا ﴿٩٦﴾

Πράγματι, εκείνοι που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) θα βάλει γι' αυτούς αγάπη (στις καρδιές των άλλων ανθρώπων).

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ ٱلْمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوْمًۭا لُّدًّۭا ﴿٩٧﴾

Πράγματι, το διευκολύναμε (το Κορ’άν) στη γλώσσα σου (ω, Μωχάμμαντ, τα αραβικά), για να δίνεις χαρμόσυνα νέα σ' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και να προειδοποιείς μ' αυτό (το Κορ’άν) έναν λαό που αντιτίθεται σκληρά στην αλήθεια (και υπερασπίζεται πολύ την πλάνη).

وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًۢا ﴿٩٨﴾

Πόσα (άπιστα) έθνη έχουμε καταστρέψει πριν απ' αυτούς! Αισθάνεσαι (τώρα ή βλέπεις ή βρίσκεις, ω, Προφήτη) κανένα απ' αυτά ή ακούς γι' αυτούς κανέναν ψίθυρο;