Διαβάστε το Χισμπ 37 του Κορανίου

۞ وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ أَوْ نَرَىٰ رَبَّنَا ۗ لَقَدِ ٱسْتَكْبَرُوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّۭا كَبِيرًۭا ﴿٢١﴾

Εκείνοι που δεν πιστεύουν στη συνάντησή Μας (την Ημέρα της Κρίσεως), λένε: «Αν στελνόντουσαν σε μας οι Άγγελοι ή βλέπαμε τον Κύριό μας, (θα είχαμε πιστέψει).» Πράγματι, έγιναν πολύ αλαζονικοί μέσα τους (μ' αυτά που είπαν) και παραβίασαν πολύ τα όρια.

يَوْمَ يَرَوْنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ لَا بُشْرَىٰ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُجْرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجْرًۭا مَّحْجُورًۭا ﴿٢٢﴾

Την ημέρα που θα δουν τους Αγγέλους (όταν πεθάνουν, στους τάφους και στη Μέλλουσα Ζωή), δε θα υπάρξουν εκείνη την ημέρα χαρμόσυνα νέα για τους κακούς (άπιστους)! (Οι Άγγελοι) θα πουν: «Απαγορεύονται εντελώς (οποιαδήποτε χαρμόσυνα νέα) για σας.»

وَقَدِمْنَآ إِلَىٰ مَا عَمِلُوا۟ مِنْ عَمَلٍۢ فَجَعَلْنَـٰهُ هَبَآءًۭ مَّنثُورًا ﴿٢٣﴾

Και ό,τι έκαναν από (καλές) πράξεις, τις κάναμε διάσπαρτα αιωρούμενα σωματίδια σκόνης.

أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌۭ مُّسْتَقَرًّۭا وَأَحْسَنُ مَقِيلًۭا ﴿٢٤﴾

Οι άνθρωποι του Παραδείσου εκείνη την Ημέρα, θα έχουν την καλύτερη κατοικία και το καλύτερο μέρος ανάπαυσης.

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ ٱلسَّمَآءُ بِٱلْغَمَـٰمِ وَنُزِّلَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ تَنزِيلًا ﴿٢٥﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) την Ημέρα που ο ουρανός θα σχιστεί και θα φανούν (από τα ανοίγματά του) άσπρα σύννεφα και οι Άγγελοι θα σταλούν κάτω διαδοχικά.

ٱلْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ ٱلْحَقُّ لِلرَّحْمَـٰنِ ۚ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ عَسِيرًۭا ﴿٢٦﴾

Η αληθινή Κυριαρχία εκείνη την Ημέρα, ανήκει στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), και θα είναι μία δύσκολη Ημέρα για τους άπιστους.

وَيَوْمَ يَعَضُّ ٱلظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيْهِ يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى ٱتَّخَذْتُ مَعَ ٱلرَّسُولِ سَبِيلًۭا ﴿٢٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) εκείνη την Ημέρα που ο άδικος θα δαγκώσει τα χέρια του (μετανιωμένος), λέγοντας: «Μακάρι να είχα πάρει μαζί με τον Αγγελιαφόρο έναν δρόμο (προς τη σωτηρία)!

يَـٰوَيْلَتَىٰ لَيْتَنِى لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًۭا ﴿٢٨﴾

Αλίμονό μου! Μακάρι να μην είχα πάρει τον τάδε ως στενό φίλο!

لَّقَدْ أَضَلَّنِى عَنِ ٱلذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَآءَنِى ۗ وَكَانَ ٱلشَّيْطَـٰنُ لِلْإِنسَـٰنِ خَذُولًۭا ﴿٢٩﴾

Με παρέσυρε (ο άπιστος φίλος μου μακριά) από την Υπενθύμιση (το Κορ’άν) αφού μου έφτασε (μέσω του Προφήτη).» Πράγματι, ο Σατανάς πάντα προδίδει τον άνθρωπο.

وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَـٰرَبِّ إِنَّ قَوْمِى ٱتَّخَذُوا۟ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ مَهْجُورًۭا ﴿٣٠﴾

Ο Αγγελιαφόρος θα πει (εκείνη την Ημέρα): «Ω, Κύριέ μου! Ο λαός μου έχει εγκαταλείψει αυτό το Κορ’άν.»

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِىٍّ عَدُوًّۭا مِّنَ ٱلْمُجْرِمِينَ ۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًۭا وَنَصِيرًۭا ﴿٣١﴾

(Ω, Αγγελιαφόρε, όπως σε έβλαψαν και σε διέψευσαν οι ειδωλολάτρες), Έτσι κάναμε για κάθε Προφήτη, να υπάρχουν εχθροί από τους κακούς (τους άπιστους). Επαρκεί ο Κύριός σου για να καθοδηγήσει και να υποστηρίξει (εσένα έναντι των άπιστων).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ ٱلْقُرْءَانُ جُمْلَةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۚ كَذَٰلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِۦ فُؤَادَكَ ۖ وَرَتَّلْنَـٰهُ تَرْتِيلًۭا ﴿٣٢﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε: «Αν του είχε σταλεί (στον Μωχάμμαντ) το Κορ’άν ολόκληρο σε μία φορά, (τότε θα πιστεύαμε).» Έτσι (το στείλαμε) για να δυναμώσουμε την καρδιά σου μ' αυτό, και το στείλαμε σταδιακά (και το εξηγήσαμε ξεκάθαρα).

وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَـٰكَ بِٱلْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا ﴿٣٣﴾

Δε θα παρουσιάσουν σε σένα ένα παράδειγμα (για να σε διαψεύσουν), εκτός να στείλουμε μετά σε σένα την αλήθεια (που θα τους απαντήσει), και την καλύτερη εξήγηση.

ٱلَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ أُو۟لَـٰٓئِكَ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا وَأَضَلُّ سَبِيلًۭا ﴿٣٤﴾

Εκείνοι που θα συρθούν με τα πρόσωπά τους προς την Κόλαση, θα έχουν τον χειρότερο τόπο, και τον πιο παραστρατημένο δρόμο.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهُۥٓ أَخَاهُ هَـٰرُونَ وَزِيرًۭا ﴿٣٥﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο και κάναμε τον αδελφό του, τον Ααρών, να είναι μαζί του ως υποστηρικτής.

فَقُلْنَا ٱذْهَبَآ إِلَى ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا فَدَمَّرْنَـٰهُمْ تَدْمِيرًۭا ﴿٣٦﴾

Είπαμε (στον Μωυσή και τον Ααρών): «Πηγαίνετε στους ανθρώπους που διέψευσαν τα Σημάδια Μας.» (Αλλά τους διέψευσαν) και έτσι τους καταστρέψαμε ολοσχερώς.

وَقَوْمَ نُوحٍۢ لَّمَّا كَذَّبُوا۟ ٱلرُّسُلَ أَغْرَقْنَـٰهُمْ وَجَعَلْنَـٰهُمْ لِلنَّاسِ ءَايَةًۭ ۖ وَأَعْتَدْنَا لِلظَّـٰلِمِينَ عَذَابًا أَلِيمًۭا ﴿٣٧﴾

Επίσης οι άνθρωποι του Νώε, όταν διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους, τους πνίξαμε, και τους κάναμε για τους ανθρώπους ως Σημάδι (της Δύναμής Μας). Και ετοιμάσαμε για τους άδικους ένα οδυνηρό μαρτύριο.

وَعَادًۭا وَثَمُودَا۟ وَأَصْحَـٰبَ ٱلرَّسِّ وَقُرُونًۢا بَيْنَ ذَٰلِكَ كَثِيرًۭا ﴿٣٨﴾

Επίσης (καταστρέψαμε) τη φυλή ‘Αντ και τη φυλή Θαμούντ, και τους ανθρώπους του Πηγαδιού, και πολλά άλλα έθνη μεταξύ τους.

وَكُلًّۭا ضَرَبْنَا لَهُ ٱلْأَمْثَـٰلَ ۖ وَكُلًّۭا تَبَّرْنَا تَتْبِيرًۭا ﴿٣٩﴾

Στο καθένα (απ' εκείνα τα έθνη) δώσαμε τα παραδείγματα (των προηγούμενων άπιστων που καταστρέψαμε, και στείλαμε στο καθένα τα Σημάδια και τα επιχειρήματα), και καταστρέψαμε εντελώς το καθένα (αφού αρνήθηκε την πίστη).

وَلَقَدْ أَتَوْا۟ عَلَى ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِىٓ أُمْطِرَتْ مَطَرَ ٱلسَّوْءِ ۚ أَفَلَمْ يَكُونُوا۟ يَرَوْنَهَا ۚ بَلْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ نُشُورًۭا ﴿٤٠﴾

Πράγματι, (οι ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) έχουν περάσει (στα ταξίδια τους) από την πόλη (Σόδομα) που έπεσε πάνω της μία τρομερή βροχή (από πέτρες, λόγω της ομοφυλοφιλίας και της απιστίας της). Δεν την έχουν δει (για να λάβουν μία νουθεσία); Αλλά δεν πιστεύουν στην ανάσταση!

وَإِذَا رَأَوْكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَـٰذَا ٱلَّذِى بَعَثَ ٱللَّهُ رَسُولًا ﴿٤١﴾

Όταν σε βλέπουν (ω, Προφήτη), δε σε παίρνουν παρά μόνο για χλευασμό (λέγοντας): «Είναι αυτός που έστειλε ο Αλλάχ ως Αγγελιαφόρο;

إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ ءَالِهَتِنَا لَوْلَآ أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا ۚ وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ ٱلْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلًا ﴿٤٢﴾

Θα μας είχε σχεδόν παρασύρει μακριά από τους θεούς μας, αν δεν ήμασταν τόσο σταθεροί στη λατρεία τους.» Πράγματι, θα μάθουν όταν θα δουν την τιμωρία, ποιος βρίσκεται στον παραπλανημένο δρόμο!

أَرَءَيْتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَـٰهَهُۥ هَوَىٰهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا ﴿٤٣﴾

Είδες (ω, Προφήτη) εκείνον που παίρνει την επιθυμία (και τους πόθους) του ως θεό του! Θα είσαι εσύ, ο φύλακας σ' αυτόν (αποτρέποντάς τον από την απιστία και αναγκάζοντάς τον να πιστέψει); [Όχι, αφού η ευθύνη σου είναι μόνο να προειδοποιήσεις ξεκάθαρα].

أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ ۚ إِنْ هُمْ إِلَّا كَٱلْأَنْعَـٰمِ ۖ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا ﴿٤٤﴾

Ή νομίζεις (ω, Προφήτη) ότι οι περισσότεροι απ' εκείνους ακούν ή κατανοούν; Εκείνοι δεν είναι παρά όπως τα βοοειδή (δε συλλογίζονται), πράγματι είναι και πιο παραστρατημένοι στο δρόμο (από τα βοοειδή)!

أَلَمْ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ ٱلظِّلَّ وَلَوْ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِنًۭا ثُمَّ جَعَلْنَا ٱلشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًۭا ﴿٤٥﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) πώς ο Κύριός σου επεκτείνει τη σκιά (με την κίνηση της γης και του ηλίου); Αν ήθελε, θα την έκανε σταθερή. Έπειτα κάναμε τον ήλιο να είναι η ένδειξη για τις καταστάσεις της (σκιάς, ή ο οδηγός της).

ثُمَّ قَبَضْنَـٰهُ إِلَيْنَا قَبْضًۭا يَسِيرًۭا ﴿٤٦﴾

Έπειτα την τραβάμε σταδιακά προς Εμάς.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا وَٱلنَّوْمَ سُبَاتًۭا وَجَعَلَ ٱلنَّهَارَ نُشُورًۭا ﴿٤٧﴾

Είναι Αυτός που έκανε για σας τη νύχτα ως ένδυμα (για να σας καλύπτει), και τον ύπνο για ανάπαυση, και έκανε την ημέρα για να σκορπίζεστε στις ενασχολήσεις σας.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ ٱلرِّيَـٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ طَهُورًۭا ﴿٤٨﴾

Είναι Αυτός που στέλνει τους ανέμους, ως χαρμόσυνα νέα πριν το έλεός Του (τη βροχή). Και στέλνουμε από τον ουρανό καθαρό νερό,

لِّنُحْـِۧىَ بِهِۦ بَلْدَةًۭ مَّيْتًۭا وَنُسْقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقْنَآ أَنْعَـٰمًۭا وَأَنَاسِىَّ كَثِيرًۭا ﴿٤٩﴾

για να δώσουμε ζωή μ' αυτό (το νερό) σε μία νεκρή γη, και να κάνουμε να πιουν απ' αυτό (πολλοί) απ' αυτά που δημιουργήσαμε: πολλά βοοειδή και πολλούς ανθρώπους.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَـٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا۟ فَأَبَىٰٓ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورًۭا ﴿٥٠﴾

Πράγματι, το μοιράζουμε (το νερό) ανάμεσά τους (στέλνοντας τη βροχή σε μία γη και όχι στην άλλη, και το αντίθετο), ώστε να λάβουν (οι άνθρωποι) νουθεσία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι επιμένουν στην αχαριστία τους.

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِى كُلِّ قَرْيَةٍۢ نَّذِيرًۭا ﴿٥١﴾

Αν θέλαμε, θα είχαμε στείλει σε κάθε πόλη έναν προειδοποιητή.

فَلَا تُطِعِ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَجَـٰهِدْهُم بِهِۦ جِهَادًۭا كَبِيرًۭا ﴿٥٢﴾

Έτσι, μην υπακούσεις (ω, Προφήτη) τους άπιστους (που ζητούν να κάνεις παραχωρήσεις στη θρησκεία), αλλά αγωνίσου μ' αυτό (το Κορ’άν) απέναντί τους (μεταδίδοντάς το) με τη μέγιστη προσπάθεια.

۞ وَهُوَ ٱلَّذِى مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ هَـٰذَا عَذْبٌۭ فُرَاتٌۭ وَهَـٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌۭ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًۭا وَحِجْرًۭا مَّحْجُورًۭا ﴿٥٣﴾

Είναι Αυτός που έκανε τα δύο νερά (του ποταμού και της θάλασσας) να εισχωρήσουν το ένα στο άλλο: το ένα είναι εύγευστο και γλυκό, και το άλλο είναι αλμυρό και πικρό. Και έκανε ανάμεσά τους ένα φράγμα και πλήρη διαχωρισμό. [Όπως όταν το νερό ενός ποταμού εισχωρήσει σε μία θάλασσα, δεν αλλάζει την αλμυρότητά της, ούτε το αντίστροφο, αλλά αποκτά τις ίδιες περιγραφές της θάλασσας].

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ مِنَ ٱلْمَآءِ بَشَرًۭا فَجَعَلَهُۥ نَسَبًۭا وَصِهْرًۭا ۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًۭا ﴿٥٤﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε ανθρώπους (άνδρες και γυναίκες) από το νερό (δηλ. από τις αναμεμειγμένες εκκρίσεις των δύο φύλων), και έκανε μεταξύ τους (των ανθρώπων) δεσμούς συγγένειας καταγωγής και δεσμούς συγγένειας γάμου. Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) είναι Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ ۗ وَكَانَ ٱلْكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِۦ ظَهِيرًۭا ﴿٥٥﴾

Ωστόσο, (οι άπιστοι) λατρεύουν εκτός από τον Αλλάχ, αυτά που δεν μπορούν ούτε να τους ωφελήσουν, ούτε να τους βλάψουν! Πράγματι, ο άπιστος ακολουθεί (τον Σατανά και τον υποστηρίζει σε) ό,τι δυσαρεστεί τον Κύριό του.

وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا مُبَشِّرًۭا وَنَذِيرًۭا ﴿٥٦﴾

Δε σε στείλαμε (ω, Προφήτη) παρά μόνο ως φορέα χαρμόσυνων νέων και προειδοποιητή.

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًۭا ﴿٥٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δε ζητώ από σας καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από το Μήνυμα), εκτός και αν κάποιος θέλει να πάρει ένα μονοπάτι προς τον Κύριό του (τότε ας ξοδέψει στο δρόμο Του).»

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْحَىِّ ٱلَّذِى لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِۦ ۚ وَكَفَىٰ بِهِۦ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًا ﴿٥٨﴾

Εμπιστεύσου (ω, Προφήτη) τον Αλ-Χάι (τον Αιώνια Ζωντανό) που δεν πεθαίνει ποτέ, και δόξασέ Τον επαινώντας Τον. Πράγματι, επαρκεί Αυτός ως Χαμπείρ (Αυτός που έχει πλήρη γνώση) για τις αμαρτίες των δούλων Του.

ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۚ ٱلرَّحْمَـٰنُ فَسْـَٔلْ بِهِۦ خَبِيرًۭا ﴿٥٩﴾

Ο Οποίος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους σε έξι Ημέρες, έπειτα υψώθηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του). Αρ-Ραχμάν (ο Παντελεήμονας)! Ρώτα λοιπόν (ω, Προφήτη) Αυτόν που έχει πλήρη γνώση των πάντων, γι' Αυτόν.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱسْجُدُوا۟ لِلرَّحْمَـٰنِ قَالُوا۟ وَمَا ٱلرَّحْمَـٰنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًۭا ۩ ﴿٦٠﴾

Όταν τους λέγεται (στους ειδωλολάτρες): «Πέστε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) ενώπιον του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)», λένε: «Ποιος είναι ο Αρ-Ραχμάν; Να πέσουμε σε Σιτζούντ στάση γι' Αυτόν που μας διατάζεις εσύ;» Και τους οδηγεί (το κάλεσμά του, το να λατρεύουν τον Αρ-Ραχμάν), σε μεγαλύτερη αποστροφή (από την πίστη).

تَبَارَكَ ٱلَّذِى جَعَلَ فِى ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًۭا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجًۭا وَقَمَرًۭا مُّنِيرًۭا ﴿٦١﴾

Ύψιστος είναι Αυτός που τοποθέτησε στον ουρανό μεγάλα αστέρια (και αστερισμούς), και τοποθέτησε σ' αυτόν έναν λαμπτήρα (τον ήλιο που είναι πηγή φωτός και θερμότητας) και ένα φωτεινό φεγγάρι.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ خِلْفَةًۭ لِّمَنْ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًۭا ﴿٦٢﴾

Είναι Αυτός που έκανε τη νύχτα και την ημέρα να διαδέχεται η μία την άλλη, για όποιον θέλει να το λάβει υπόψη, ή θέλει να γίνει ευγνώμων (για τις χάρες του Αλλάχ).

وَعِبَادُ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى ٱلْأَرْضِ هَوْنًۭا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلْجَـٰهِلُونَ قَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ﴿٦٣﴾

Οι (ενάρετοι) δούλοι του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) είναι εκείνοι που περπατούν στη γη με ήσυχο τρόπο και ταπεινοφροσύνη (και όχι με τυραννία και αλαζονεία), και όταν οι ανόητοι τους απευθύνονται (με άσχημα ή ανόητα λόγια), απαντούν με καλοσύνη (και ορθά λόγια).

وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًۭا وَقِيَـٰمًۭا ﴿٦٤﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) περνούν μέρος της νύχτας στην προσευχή προς τον Κύριό τους, με το να πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και με το να στέκονται (στην προσευχή τους).

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ ۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ﴿٦٥﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) λένε: «Κύριέ μας! Απομάκρυνε από μας το μαρτύριο της Κόλασης. Πράγματι, το μαρτύριό της είναι μόνιμο (και δεν αφήνει όποιον μπει μέσα της).

إِنَّهَا سَآءَتْ مُسْتَقَرًّۭا وَمُقَامًۭا ﴿٦٦﴾

Πράγματι, αυτή (η Κόλαση) είναι πολύ άθλια ως τόπος διαμονής και κατοικίας.»

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُوا۟ لَمْ يُسْرِفُوا۟ وَلَمْ يَقْتُرُوا۟ وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًۭا ﴿٦٧﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) όταν ξοδεύουν δε σπαταλούν, ούτε τσιγκουνεύονται, αλλά τηρούν μετριοπαθή τρόπο μεταξύ τους.

وَٱلَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًۭا ﴿٦٨﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) δεν επικαλούνται εκτός από τον Αλλάχ κανέναν άλλον θεό, ούτε σκοτώνουν καμία ψυχή, για την οποία ο Αλλάχ απαγόρεψε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της, εκτός για δίκαιους λόγους (αν το δίκαιο το απαιτεί, όπως την ψυχή ενός δολοφόνου), ούτε διαπράττουν μοιχεία. Και όποιος κάνει κάτι απ' αυτά, θα λάβει την τιμωρία (την Ημέρα της Κρίσεως).

يُضَـٰعَفْ لَهُ ٱلْعَذَابُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِۦ مُهَانًا ﴿٦٩﴾

Το μαρτύριο θα διπλασιαστεί γι' αυτόν την ημέρα της Ανάστασης, και θα μείνει σ' αυτό (το μαρτύριο) ατιμασμένος για πάντα.

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمْ حَسَنَـٰتٍۢ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٧٠﴾

Εκτός απ' αυτόν που (στην εγκόσμια ζωή) έχει στραφεί με ειλικρινή μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, και πίστεψε (στον Αλλάχ) και έκανε καλές πράξεις, γι' αυτούς τους ανθρώπους ο Αλλάχ θα αντικαταστήσει τις κακές πράξεις τους με καλές πράξεις. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχήμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابًۭا ﴿٧١﴾

Όποιος στρέφεται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και κάνει ενάρετες πράξεις, πράγματι, έχει στραφεί με ειλικρινή μεταμέλεια προς τον Αλλάχ.

وَٱلَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا۟ بِٱللَّغْوِ مَرُّوا۟ كِرَامًۭا ﴿٧٢﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) δεν παρευρίσκονται όπου λέγεται το ψέμα (η πλάνη, τα τραγούδια και οι γιορτές των ειδωλολατρών, ούτε δίνουν ψευδή μαρτυρία), και όταν περνάνε και ακούνε μάταια λόγια (ή βλέπουν μία μάταιη πράξη, ή πλάνη), περνάνε χωρίς να εμπλέκονται σ' αυτά.

وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا۟ عَلَيْهَا صُمًّۭا وَعُمْيَانًۭا ﴿٧٣﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) όταν τους νουθετούν με τα Εδάφια του Κυρίου τους, δε γίνονται κουφοί και τυφλοί προς αυτά.

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّـٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍۢ وَٱجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ﴿٧٤﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) λένε: «Κύριέ μας! Χάρισε μας από τους συζύγους μας και τα παιδιά μας, αυτό που να είναι πηγή χαράς των ματιών μας (όταν τους βλέπουμε να Σε υπακούν και να Σε λατρεύουν), και κάνε εμάς να είμαστε ένα καλό παράδειγμα για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία Σου, τηρώντας τις εντολές Σου).»

أُو۟لَـٰٓئِكَ يُجْزَوْنَ ٱلْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا۟ وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةًۭ وَسَلَـٰمًا ﴿٧٥﴾

Εκείνοι (που έχουν τις προαναφερόμενες περιγραφές των ενάρετων) είναι αυτοί που θα ανταμειφθούν με τα υψηλά επίπεδα (στον Παράδεισο) για ό,τι επέμειναν καρτερικά, και θα λάβουν εκεί χαιρετισμούς (από τους Αγγέλους) και θα έχουν ασφάλεια (από κάθε κακό),

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّۭا وَمُقَامًۭا ﴿٧٦﴾

Θα μείνουν εκεί για πάντα. Τι εξαιρετικός είναι αυτός (ο Παράδεισος) ως τόπος διαμονής και κατοικίας!

قُلْ مَا يَعْبَؤُا۟ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ ۖ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًۢا ﴿٧٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Τι να κάνει ο Κύριός μου με σας (ω, άνθρωποι, και τι αξία να έχετε ενώπιόν Του), αν δεν υπήρχε η επίκληση (και η λατρεία) σας προς Αυτόν; Αλλά εσείς (ω, άπιστοι) διαψεύσατε, και έτσι (η τιμωρία σας) θα είναι αναπόφευκτη για σας.»

طسٓمٓ ﴿١﴾

Τ, Σ, Μ [Τα-Σείν-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του ξεκάθαρου Βιβλίου (που διασαφηνίζει την αλήθεια).

لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٣﴾

Ίσως θα κατάστρεφες τον εαυτό σου από τη θλίψη (ω, Μωχάμμαντ, από το πόσο πρόθυμος για την καθοδήγησή τους είσαι), επειδή δε γίνονται πιστοί;

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَـٰقُهُمْ لَهَا خَـٰضِعِينَ ﴿٤﴾

Αν θέλαμε, θα είχαμε στείλει σ' αυτούς από τον ουρανό ένα Σημάδι, και έτσι θα έμεναν οι λαιμοί τους υποταγμένοι με ταπείνωση προς αυτό.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ﴿٥﴾

Δεν τους έρχεται καμία νέα αποκάλυψη (και νουθεσία) από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), εκτός να αποστρέφονται απ' αυτήν.

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَـٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦﴾

Έχουν διαψεύσει (αυτό που στάλθηκε από τον Αλλάχ), πράγματι, θα τους έρθουν τα νέα αυτού που κορόιδευαν, (όταν θα πέσει πάνω τους η τιμωρία).

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ﴿٧﴾

Δε βλέπουν τη γη, με πόσα καλά είδη φυτών κάναμε να φυτρώσουν σ' αυτήν;

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٨﴾

Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό ένα Σημάδι (για την ανάσταση), αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν πιστεύουν.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Κύριός σου είπε στον Μωυσή: «Πήγαινε στους άδικους ανθρώπους,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١﴾

τους ανθρώπους του Φαραώ, (και νουθέτησέ τους), δε θα φυλαχτούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του);»

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿١٢﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Φοβάμαι να με διαψεύσουν,

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَـٰرُونَ ﴿١٣﴾

και έτσι να στενέψει το στήθος μου (από τη διάψευσή τους) και η γλώσσα μου να παγώσει, γι' αυτό στείλε (την αποκάλυψη και) στον Ααρών (κάνοντάς τον Αγγελιαφόρο, να με υποστηρίξει σ' αυτό).

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿١٤﴾

Και έχουν μία κατηγορία εναντίον μου (όταν σκότωσα κατά λάθος με ένα χτύπημα έναν απ' αυτούς, που τσακώθηκε με έναν από τον λαό μου), οπότε φοβάμαι να με σκοτώσουν.»

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَـٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ﴿١٥﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Όχι (δε θα σε σκοτώσουν)! Πηγαίνετε και οι δύο με τα Σημάδια Μας. Πράγματι, Είμαστε μαζί σας (υποστηρίζοντας σας), ακούμε (τι θα πείτε και τι θα πουν).

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦﴾

Πηγαίνετε στον Φαραώ και πείτε: «Είμαστε οι Αγγελιαφόροι από τον Κύριο όλων των κόσμων,

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٧﴾

(με τη διαταγή) ότι: στείλε μαζί μας τα παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβ).»

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ﴿١٨﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Δε σε μεγαλώσαμε (ω, Μωυσή) ως παιδί ανάμεσά μας, και έμεινες μαζί μας αρκετά χρόνια από τη ζωή σου,

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٩﴾

και έκανες εκείνη την πράξη που έκανες (όταν σκότωσες έναν από τον λαό μου) και ήσουν από τους αχάριστους (για τις χάρες μου σε σένα), (πώς λοιπόν ισχυρίζεσαι ότι είσαι Αγγελιαφόρος);»

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٢٠﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Έκανα τότε εκείνη (την πράξη), ενώ ήμουν απ' αυτούς που είχαν άγνοια (δηλ. κατά λάθος και πριν να έρθει σ' εμένα η αποκάλυψη από τον Αλλάχ).

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢١﴾

Έτσι έφυγα από σας (προς τη Μαδιάμ) όταν φοβήθηκα (ότι θα με σκοτώσετε). Έτσι, ο Κύριός μου μου χάρισε γνώση (και κατανόηση) και με έκανε έναν από τους Αγγελιαφόρους.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٢٢﴾

Είναι αυτή μία χάρη που μου τη θυμίζεις: ότι σκλάβωσες τα παιδιά του Ισραήλ;»

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٣﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Και ποιος είναι ο Κύριος όλων των κόσμων;»

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٢٤﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, αν είστε βέβαιοι (και έχετε σταθερές καρδιές που ψάχνουν για την αλήθεια)!»

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴿٢٥﴾

(Ο Φαραώ) είπε (ειρωνικά) σε εκείνους που βρίσκονται γύρω του: «Δεν ακούσατε (τι είπε, ότι υπάρχει άλλος Κύριος εκτός από μένα);»

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٢٦﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι ο Κύριός σας και ο Κύριος των προγόνων σας.»

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ ﴿٢٧﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «(Αυτός που ισχυρίζεται ότι είναι) ο Αγγελιαφόρος σας που έχει σταλεί σε σας, πράγματι, είναι παράφρων!»

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٨﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι ο Κύριος της Ανατολής και της Δύσης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, αν έχετε μυαλά που κατανοούν και συλλογίζονται!»

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ﴿٢٩﴾

(Ο Φαραώ) είπε (στον Μωυσή): «Αν παίρνεις άλλο θεό εκτός από μένα, θα σε κάνω από τους φυλακισμένους.»

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٠﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Ακόμα και αν σου φέρω μία ξεκάθαρη απόδειξη;»

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٣١﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Φέρτην, αν είσαι πράγματι από τους ειλικρινείς!»

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٣٢﴾

Έτσι, πέταξε (ο Μωυσής) το ραβδί του, και έτσι μετατράπηκε σε ένα μεγάλο φίδι, (ορατό σε όλους).

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ﴿٣٣﴾

Και (έβαλε το χέρι του στο άνοιγμα του ενδύματός του στο στήθος του, και έπειτα) τράβηξε το χέρι του, και βγήκε (το χέρι του) λαμπερό λευκό μπροστά στους θεατές.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ﴿٣٤﴾

(Ο Φαραώ) είπε στους αρχηγούς γύρω του (συζητώντας μαζί τους): «Αυτός είναι πράγματι ένας μάγος με καλή γνώση!

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿٣٥﴾

Επιδιώκει να σας διώξει από τη γη σας. Ποια είναι η άποψή σας λοιπόν;»

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿٣٦﴾

Είπαν: «Καθυστέρησέ τον και τον αδελφό του, και στείλε στις πόλεις εκείνους που θα μαζέψουν (τους μάγους).

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ ﴿٣٧﴾

Θα σου φέρουν κάθε μάγο που έχει καλή γνώση.»

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿٣٨﴾

Έτσι συγκεντρώθηκαν οι μάγοι για μία προκαθορισμένη ώρα (της συνάντησης το πρωί) σε μία προκαθορισμένη ημέρα (της γιορτής).

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ﴿٣٩﴾

Και ειπώθηκε στους ανθρώπους: «Θα έρθετε στη συγκέντρωση,

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿٤٠﴾

για να ακολουθήσουμε τους μάγους (και να δούμε ότι η θρησκεία μας είναι η αληθινή), αν είναι νικητές;»

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿٤١﴾

Όταν ήρθαν οι μάγοι στον Φαραώ, είπαν: «Θα έχουμε μία ανταμοιβή αν θα είμαστε εμείς οι νικητές;»

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٤٢﴾

Είπε: «Ναι, και θα είστε τότε απ' αυτούς που είναι κοντά μου (σε ψηλές θέσεις).»

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ﴿٤٣﴾

Ο Μωυσής τους είπε: «Ρίξτε αυτό που θα ρίξετε.»

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾

Έτσι, έριξαν τα σχοινιά και τα ραβδιά τους, και είπαν (ορκιζόμενοι): «Μα τη δόξα του Φαραώ! Εμείς θα είμαστε οι νικητές!»

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿٤٥﴾

Έτσι, έριξε και ο Μωυσής το ραβδί του, και έτσι (έγινε μεγάλο φίδι που) κατάπιε όλα τα ψέματα που έδειξαν.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ ﴿٤٦﴾

Έτσι, έπεσαν οι μάγοι σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος).

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٧﴾

Είπαν (οι μάγοι): «Πιστεύουμε στον Κύριο όλων των κόσμων,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿٤٨﴾

τον Κύριο του Μωυσή και του Ααρών.»

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٩﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Πιστέψατε σ' αυτόν πριν να σας δώσω την άδεια! Πράγματι, αυτός (ο Μωυσής) είναι ο αφέντης σας που σας δίδαξε τη μαγεία! Σίγουρα θα δείτε: θα κόψω τα χέρια και τα πόδια σας σε αντίθετες πλευρές (δηλ. το δεξί χέρι με το αριστερό πόδι ή το αντίστροφο) και θα σας σταυρώσω όλους!»

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿٥٠﴾

Είπαν: «Δεν μας βλάπτει (αν κάνεις αυτό που μας απειλείς), πράγματι, στον Κύριό μας θα επιστρέψουμε.

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥١﴾

Ελπίζουμε ότι ο Κύριός μας θα μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας, καθώς είμαστε οι πρώτοι πιστοί (στον Μωυσή από τον λαό σου).»

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٥٢﴾

Εμπνεύσαμε στον Μωυσή ότι: «Φύγε τη νύχτα με τους δούλους Μου. Πράγματι, (ο Φαραώ και οι στρατιώτες του) θα σας κυνηγήσουν.»

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿٥٣﴾

Έτσι, ο Φαραώ έστειλε στις πόλεις κάποιους για να μαζέψουν το στρατό (για να κυνηγήσει τα παιδιά του Ισραήλ που έφυγαν).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ﴿٥٤﴾

(Και είπε ο Φαραώ): «Αυτοί (τα παιδιά του Ισραήλ) είναι μία απεχθής ομάδα και είναι λίγοι,

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿٥٥﴾

οι οποίοι μας έχουν εξοργίσει,

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ ﴿٥٦﴾

αλλά είμαστε όλοι προετοιμασμένοι (και προσεκτικοί).»

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٥٧﴾

Έτσι, τους βγάλαμε (τον Φαραώ και τον λαό του) από (τη γη τους που είχε) κήπους και πηγές,

وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿٥٨﴾

και θησαυρούς και καλούς τόπους συγκεντρώσεων.

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٥٩﴾

Έτσι (όπως βγάλαμε τον Φαραώ και τον λαό του από αυτές τις εύνοιες), τις δώσαμε στα παιδιά του Ισραήλ (όταν πήγαν στο Λεβάντες).

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ﴿٦٠﴾

Έτσι, (ο Φαραώ και ο στρατός του) τους καταδίωξαν (τα παιδιά του Ισραήλ) με την ανατολή του ηλίου.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿٦١﴾

Όταν οι δύο ομάδες είδαν η μία την άλλη, οι σύντροφοι του Μωυσή είπαν: «Σίγουρα θα μας προλάβουν!»

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٦٢﴾

Ο Μωυσής είπε: «Σίγουρα όχι! Ο Κύριός μου είναι μαζί μου (με την υποστήριξή Του), θα με καθοδηγήσει (στο δρόμο της σωτηρίας).»

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٦٣﴾

Έτσι, εμπνεύσαμε τον Μωυσή ότι: «Χτύπα το νερό με το ραβδί σου», έτσι χωρίστηκε, και κάθε πλευρά έγινε σαν ένα τεράστιο βουνό.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٦٤﴾

Και φέραμε κοντά εκεί τους άλλους (τον Φαραώ και τον στρατό του, που μπήκαν στο δρόμο μέσα στο νερό).

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿٦٥﴾

Και σώσαμε τον Μωυσή και όλους όσους ήταν μαζί του.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٦٦﴾

Έπειτα πνίξαμε τους άλλους.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٦٧﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٦٨﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ﴿٦٩﴾

Αφηγήσου (ω, Προφήτη) σ' αυτούς (στον λαό σου) την ιστορία του Αβραάμ.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٧٠﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτά που λατρεύετε;»

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ ﴿٧١﴾

Είπαν: «Λατρεύουμε είδωλα, στα οποία είμαστε αφοσιωμένοι στη λατρεία τους.»

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿٧٢﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Σας ακούν όταν τους επικαλείστε,

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿٧٣﴾

ή μπορούν να σας ωφελήσουν ή να σας βλάψουν;»

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٧٤﴾

Είπαν: «Όχι, αλλά έτσι βρήκαμε τους προγόνους μας να κάνουν.»

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٧٥﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Βλέπετε αυτά που λατρεύετε,

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦﴾

εσείς και οι πρόγονοί σας;

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٧﴾

Πράγματι, αυτά είναι οι εχθροί μου, εκτός από τον Κύριο όλων των κόσμων.

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿٧٨﴾

Ο Οποίος με δημιούργησε, και είναι Αυτός που με καθοδηγεί.

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ﴿٧٩﴾

Ο Οποίος είναι Αυτός που μου παρέχει τροφή και νερό.

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿٨٠﴾

Και όταν είμαι άρρωστος, Αυτός είναι που με θεραπεύει.

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿٨١﴾

Ο Οποίος (είναι Αυτός που) θα αφαιρεί τη ζωή μου (όταν έρχεται η προκαθορισμένη ώρα) και έπειτα θα με φέρει ξανά στη ζωή (την Ημέρα της Ανάστασης).

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٨٢﴾

Ο Οποίος ελπίζω να συγχωρέσει για μένα τις αμαρτίες μου, την Ημέρα της Κρίσεως.»

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٨٣﴾

(Ο Αβραάμ είπε): «Κύριέ μου! Χάρισέ μου γνώση (και ορθή κατανόηση στη θρησκεία) και ένωσέ με με τους ενάρετους (στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή).

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٨٤﴾

Κάνε για μένα να υπάρχει μία υπέροχη επαίνεση στις γλώσσες των μεταγενέστερων γενεών.

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨٥﴾

Κάνε με απ' αυτούς που θα μπουν στον Παράδεισο της Ευδαιμονίας.

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٨٦﴾

Συγχώρεσε τον πατέρα μου, πράγματι, είναι από τους παραστρατημένους.

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿٨٧﴾

Και μη με ατιμάσεις (με την τιμωρία) την Ημέρα που θα αναστηθούν όλοι,

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ﴿٨٨﴾

την Ημέρα όπου δε θα ωφελήσει (κανέναν) ούτε ο πλούτος (του που το μάζεψε στην εγκόσμια ζωή), ούτε οι γιοι (του, που τον υποστήριξαν στην εγκόσμια ζωή),

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ﴿٨٩﴾

εκτός απ' εκείνον που θα έρθει στον Αλλάχ με καθαρή καρδιά (καθαρή από την απιστία και την υποκρισία, αυτόν θα ωφελήσει η καθαρή καρδιά του).»

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٩٠﴾

(Εκείνη την Ημέρα) ο Παράδεισος θα έρθει κοντά στους ευσεβείς (που φυλάσσονταν στην εγκόσμια ζωή από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του).

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿٩١﴾

Και η Κόλαση θα εμφανιστεί ξεκάθαρα στους παραπλανημένους,

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٩٢﴾

και θα ειπωθεί σ' αυτούς: «Πού είναι αυτοί που λατρεύατε,

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴿٩٣﴾

εκτός από τον Αλλάχ; Μπορούν να σας υποστηρίξουν, ή ακόμα να υποστηρίξουν τον εαυτό τους;»

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ﴿٩٤﴾

Έτσι, θα πεταχτούν ο ένας πάνω στον άλλο μέσα της (στην Κόλαση), επίσης και αυτοί που τους παραπλάνησαν (και οι διάβολοι),

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿٩٥﴾

και οι στρατιώτες του Ιμπλίς (Σατανά), όλοι μαζί.

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿٩٦﴾

(Οι ειδωλολάτρες) θα πουν ενώ μαλώνουν μέσα της (μαζί με ό,τι λάτρευαν εκτός του Αλλάχ):

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٩٧﴾

«Μα τον Αλλάχ! Βρισκόμασταν σε φανερή πλάνη,

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٩٨﴾

όταν σας εξισώναμε (στη λατρεία) με τον Κύριο όλων των κόσμων.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩﴾

Κανείς δε μας παραπλάνησε εκτός από τους κακούς (που μας κάλεσαν να λατρεύουμε άλλους εκτός του Αλλάχ).

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ ﴿١٠٠﴾

Τώρα δεν έχουμε ούτε μεσολαβητές,

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

ούτε κανένα στενό φίλο.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٢﴾

Αν είχαμε μόνο την ευκαιρία να επιστρέψουμε (στην εγκόσμια ζωή), θα ήμασταν ανάμεσα στους πιστούς.»

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٠٥﴾

Οι άνθρωποι από τον λαό του Νώε διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Νώε).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٠٦﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Νώε τούς είπε: «Δε θα φυλάσσεστε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٠٧﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٠٨﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٩﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١١٠﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.»