Διαβάστε το Χισμπ 39 του Κορανίου

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ أَخْرِجُوٓا۟ ءَالَ لُوطٍۢ مِّن قَرْيَتِكُمْ ۖ إِنَّهُمْ أُنَاسٌۭ يَتَطَهَّرُونَ ﴿٥٦﴾

Αλλά η απάντηση του λαού του δεν ήταν παρά ότι είπαν: «Διώξτε την οικογένεια του Λωτ από την πόλη σας, γιατί είναι άνθρωποι που (απέχουν από την ομοφυλοφιλία και) διατηρούν τους εαυτούς τους αγνούς!»

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ قَدَّرْنَـٰهَا مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿٥٧﴾

Έτσι, σώσαμε αυτόν (τον Λωτ) και την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγει με την οικογένειά του το βράδυ από την πόλη) εκτός από τη γυναίκα του, που ορίσαμε να είναι απ' εκείνους που θα μείνουν πίσω (στην καταστροφή).

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٥٨﴾

Ρίξαμε πάνω τους μία βροχή (από πέτρες). Πόσο τρομερή ήταν η βροχή που έπεσε σ' εκείνους που προειδοποιήθηκαν!

قُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلَـٰمٌ عَلَىٰ عِبَادِهِ ٱلَّذِينَ ٱصْطَفَىٰٓ ۗ ءَآللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٥٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ, και ειρήνη στους δούλους Του που τους επέλεξε. Είναι ο Αλλάχ Καλύτερος ή αυτά (τα είδωλα) που τα αποδίδουν (οι ειδωλολάτρες ως εταίρους) σ' Αυτόν στη λατρεία;»

أَمَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَنۢبَتْنَا بِهِۦ حَدَآئِقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۢ مَّا كَانَ لَكُمْ أَن تُنۢبِتُوا۟ شَجَرَهَآ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ يَعْدِلُونَ ﴿٦٠﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, και έστειλε για σας νερό από τον ουρανό; Με το οποίο (νερό) δημιουργήσαμε κήπους με ωραία εμφάνιση, που δε θα μπορούσατε ποτέ να κάνετε τα δέντρα τους να φυτρώσουν. Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που δημιούργησε αυτά) μαζί με τον Αλλάχ (και έτσι αξίζει να λατρεύεται μαζί Του); Όχι, αλλά εκείνοι (οι ειδωλολάτρες) παρεκκλίνουν (από την αλήθεια, και εξισώνουν άλλους με τον Αλλάχ στη λατρεία).

أَمَّن جَعَلَ ٱلْأَرْضَ قَرَارًۭا وَجَعَلَ خِلَـٰلَهَآ أَنْهَـٰرًۭا وَجَعَلَ لَهَا رَوَٰسِىَ وَجَعَلَ بَيْنَ ٱلْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που έκανε τη γη ένα σταθερό μέρος (που να μην τρέμει με σας), έκανε μέσα της ποτάμια, τοποθέτησε σ' αυτήν σταθερά βουνά (για να μην τρέμει η γη με σας), και έκανε ανάμεσα στα δύο νερά (του ποταμού και της θάλασσας, ή των δύο ποταμών ή των δύο θαλασσών) ένα φράγμα; [Αυτό το αόρατο φράγμα κάνει το νερό ενός ποταμού ή μίας θάλασσας, όταν εισχωρήσει σε μία άλλη θάλασσα, να μην αλλάξει την αλμυρότατα και τις περιγραφές της, ούτε το αντίστροφο, αλλά αποκτά τις περιγραφές αυτής]. Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που δημιούργησε αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Όχι, αλλά οι περισσότεροι δε γνωρίζουν (τη Μεγαλοπρέπεια του Αλλάχ)!

أَمَّن يُجِيبُ ٱلْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ ٱلسُّوٓءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَآءَ ٱلْأَرْضِ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που ανταποκρίνεται στην επίκληση εκείνου που Τον επικαλείτε ενώ βρίσκεται σε μεγάλες κακουχίες (και σε ανάγκη), και ο Οποίος αφαιρεί τις κακουχίες και κάνει εσάς να διαδέχεστε η μία γενιά την άλλη στη γη; Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που κάνει αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Λίγο είναι αυτό που λαμβάνετε υπόψη από την νουθεσία!

أَمَّن يَهْدِيكُمْ فِى ظُلُمَـٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ وَمَن يُرْسِلُ ٱلرِّيَـٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦٓ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ تَعَـٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٦٣﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που σας καθοδηγεί στα σκοτάδια της στεριάς και της θάλασσας, και που στέλνει τους ανέμους ως χαρμόσυνα νέα πριν το έλεός Του (τη βροχή); Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που κάνει αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Ύψιστος και πολύ Ανώτερος είναι ο Αλλάχ από ό,τι Του αποδίδουν (από εταίρους στη λατρεία)!

أَمَّن يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَمَن يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَـٰنَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٦٤﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που δημιουργεί τη δημιουργία από την αρχή (είτε από ύλη, είτε από ανυπαρξία, χωρίς προηγούμενο πρότυπο), έπειτα την επαναφέρει στη ζωή (την Ημέρα της Κρίσεως, ή και στην εγκόσμια ζωή, όπως τα σύννεφα και τους ανέμους που τα δημιουργεί και τα επαναφέρει συνέχεια), και που σας παρέχει από τον ουρανό και τη γη; Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που κάνει αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Πες (ω, Προφήτη): «Φέρτε τις αποδείξεις σας (ότι ο Αλλάχ έχει εταίρους), αν είστε ειλικρινείς!»

قُل لَّا يَعْلَمُ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ٱلْغَيْبَ إِلَّا ٱللَّهُ ۚ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ ﴿٦٥﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Κανείς στους ουρανούς και στη γη δε γνωρίζει το αόρατο, εκτός από τον Αλλάχ.» Ούτε ξέρουν (όλα τα δημιουργήματα) πότε θα αναστηθούν!

بَلِ ٱدَّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ مِّنْهَا ۖ بَلْ هُم مِّنْهَا عَمُونَ ﴿٦٦﴾

Όχι (δεν ξέρουν οι άπιστοι πότε θα αναστηθούν), αλλά θα ολοκληρωθεί η γνώση τους στη Μέλλουσα Ζωή (όταν θα αναστηθούν)! Αλλά (στην εγκόσμια ζωή) έχουν αμφιβολία γι' αυτήν (την ανάσταση), ή ακόμα είναι τυφλοί γι' αυτήν (και δε βλέπουν τις αποδείξεις της).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبًۭا وَءَابَآؤُنَآ أَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ ﴿٦٧﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη, είπαν: «Είναι δυνατόν όταν εμείς και οι πρόγονοί μας θα γίνουμε σκόνη, θα βγούμε (από τους τάφους μας, ζωντανοί ξανά);

لَقَدْ وُعِدْنَا هَـٰذَا نَحْنُ وَءَابَآؤُنَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٦٨﴾

Πράγματι, είχαμε λάβει αυτή την υπόσχεση εμείς και οι πρόγονοί μας πριν (για την ανάσταση, αλλά δεν την είδαμε να υλοποιείται). Αυτό δεν είναι παρά οι μύθοι των αρχαίων.»

قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٦٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ταξιδέψτε στη γη, και κοιτάξτε πώς ήταν το τέλος των κακών (που διέψευσαν την ανάσταση από τα προηγούμενα έθνη).»

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُن فِى ضَيْقٍۢ مِّمَّا يَمْكُرُونَ ﴿٧٠﴾

Μη λυπάσαι γι' αυτούς (ότι απομακρύνονται από την πίστη και σε διαψεύδουν), ούτε να στενεύει το στήθος σου από ό,τι συνωμοτούν.

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٧١﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε θα υλοποιηθεί αυτή η υπόσχεση (για την τιμωρία), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

قُلْ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ رَدِفَ لَكُم بَعْضُ ٱلَّذِى تَسْتَعْجِلُونَ ﴿٧٢﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ίσως πλησιάζει σε σας ένα μέρος απ' αυτή (την τιμωρία) για την οποία βιάζεστε!»

وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٧٣﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ έχει πολλές χάρες στους ανθρώπους (και δεν επισπεύδει να έρθει η τιμωρία στους ανυπάκουους, ίσως και να στραφούν με μεταμέλεια), όμως οι περισσότεροι απ' αυτούς είναι αχάριστοι!

وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٧٤﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) γνωρίζει όλα όσα κρύβουν τα στήθη τους, και όλα όσα φανερώνουν.

وَمَا مِنْ غَآئِبَةٍۢ فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍ ﴿٧٥﴾

Δεν υπάρχει τίποτα κρυφό (που δεν το βλέπουν οι άνθρωποι) στους ουρανούς και στη γη, εκτός να είναι (γραμμένο) σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

إِنَّ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَكْثَرَ ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿٧٦﴾

Πράγματι, αυτό το Κορ’άν ενημερώνει τα παιδιά του Ισραήλ (για την αλήθεια) για τα περισσότερα θέματα στα οποία διαφωνούν (και φανερώνει τις παρεκκλίσεις τους και την παραπλάνησή τους).

وَإِنَّهُۥ لَهُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ ﴿٧٧﴾

Και αυτό (το Κορ’άν) αποτελεί καθοδήγηση και έλεος για τους πιστούς.

إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِى بَيْنَهُم بِحُكْمِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٧٨﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) θα κρίνει μεταξύ τους (όλων των ανθρώπων) με τη (δίκαιη) Κρίση Του. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

فَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنَّكَ عَلَى ٱلْحَقِّ ٱلْمُبِينِ ﴿٧٩﴾

Έτσι, εμπιστεύσου (ω, Προφήτη) τον Αλλάχ. Πράγματι, είσαι στην ξεκάθαρη αλήθεια.

إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ ٱلْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوْا۟ مُدْبِرِينَ ﴿٨٠﴾

Εσύ (ω, Προφήτη) δεν μπορείς να κάνεις τους νεκρούς (δηλ. που έχουν νεκρές καρδιές λόγω της απιστίας) να ακούσουν, ούτε μπορείς να κάνεις τους κωφούς να ακούσουν την κλήση (σου) όταν απομακρύνονται (από σένα)!

وَمَآ أَنتَ بِهَـٰدِى ٱلْعُمْىِ عَن ضَلَـٰلَتِهِمْ ۖ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِـَٔايَـٰتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿٨١﴾

Ούτε μπορείς (ω, Προφήτη) να καθοδηγήσεις τους τυφλούς απομακρύνοντάς τους από την πλάνη τους! Δεν μπορείς να κάνεις να ακούσουν (την αλήθεια) παρά μόνο αυτούς που πιστεύουν στα Σημάδια (και τα Εδάφια) Μας, γιατί αυτοί είναι οι υπάκουοι (προς τον Αλλάχ).

۞ وَإِذَا وَقَعَ ٱلْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَآبَّةًۭ مِّنَ ٱلْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ ٱلنَّاسَ كَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا لَا يُوقِنُونَ ﴿٨٢﴾

Όταν θα γίνει αναπόφευκτη η τιμωρία γι' εκείνους (τους άπιστους πριν την Ημέρα της Κρίσεως), θα στείλουμε σ' αυτούς ένα ζώο από τη γη (ως Σημάδι από Μας ότι η Ώρα πλησιάζει, και τότε δε θα ωφελήσει κανέναν άπιστο το να πιστέψει), το οποίο (ζώο) θα τους μιλήσει και θα τους πει ότι οι άνθρωποι (οι άπιστοι) δεν πίστεψαν στα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας.

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍۢ فَوْجًۭا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِـَٔايَـٰتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ ﴿٨٣﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) την Ημέρα που θα συγκεντρώσουμε από κάθε έθνος μία ομάδα, απ' εκείνους που διέψευσαν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, και έτσι θα οδηγηθούν (προς τον τόπο του απολογισμού τους),

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُو قَالَ أَكَذَّبْتُم بِـَٔايَـٰتِى وَلَمْ تُحِيطُوا۟ بِهَا عِلْمًا أَمَّاذَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٨٤﴾

και όταν έρθουν, (ο Αλλάχ) θα πει: «Διαψεύσατε τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μου, ενώ δεν είχατε γνώση γι' Αυτά (και μιλήσατε από άγνοια), ή τι κάνατε (όταν δεν τα λάβατε υπόψη);

وَوَقَعَ ٱلْقَوْلُ عَلَيْهِم بِمَا ظَلَمُوا۟ فَهُمْ لَا يَنطِقُونَ ﴿٨٥﴾

Έτσι, έγινε αναπόφευκτη η τιμωρία γι' εκείνους για ό,τι αδικία διέπραξαν, και έτσι, δε θα μιλήσουν (με καμία δικαιολογία)!

أَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا جَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِيَسْكُنُوا۟ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبْصِرًا ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٨٦﴾

Δε βλέπουν ότι κάναμε τη νύχτα για να ξεκουραστούν κατά τη διάρκειά της, και κάναμε την ημέρα φωτεινή; Πράγματι, σ' αυτό υπάρχουν Σημάδια γι' εκείνους που πιστεύουν.

وَيَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَٰخِرِينَ ﴿٨٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) την Ημέρα που (ο Άγγελος Ισραφήλ) θα φυσήξει το Κέρας (Σάλπιγγα), και θα τρομάξουν όλοι όσοι είναι στους ουρανούς και στη γη εκτός από όσους θέλει ο Αλλάχ, και όλοι θα έρθουν προς Αυτόν, πλήρως ταπεινωμένοι.

وَتَرَى ٱلْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةًۭ وَهِىَ تَمُرُّ مَرَّ ٱلسَّحَابِ ۚ صُنْعَ ٱللَّهِ ٱلَّذِىٓ أَتْقَنَ كُلَّ شَىْءٍ ۚ إِنَّهُۥ خَبِيرٌۢ بِمَا تَفْعَلُونَ ﴿٨٨﴾

Βλέπεις τα βουνά, και νομίζεις ότι είναι ακίνητα, αλλά κινούνται όπως κινούνται τα σύννεφα. Αυτή είναι η δημιουργία του Αλλάχ, ο Οποίος δημιούργησε τα πάντα τέλεια. Πράγματι, Αυτός για ό,τι κάνετε, έχει απεριόριστη γνώση.

مَن جَآءَ بِٱلْحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيْرٌۭ مِّنْهَا وَهُم مِّن فَزَعٍۢ يَوْمَئِذٍ ءَامِنُونَ ﴿٨٩﴾

Όποιος έρχεται (την Ημέρα της Κρίσεως) με καλές πράξεις (με πίστη, αφοσίωση στη λατρεία), θα ανταμειφθεί με μία καλύτερη ανταμοιβή απ' αυτές, και τέτοιοι (άνθρωποι) θα είναι ασφαλείς από τη φρίκη εκείνης της Ημέρας.

وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِى ٱلنَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٩٠﴾

Όποιος όμως έρχεται (την Ημέρα της Κρίσεως) με κακές πράξεις (με απιστία και αμαρτίες), τέτοιοι (άνθρωποι) θα ριχτούν με τα πρόσωπά τους στη Φωτιά. (Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Θα λάβετε κάτι άλλο παρά αυτό που κάνατε;»

إِنَّمَآ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَـٰذِهِ ٱلْبَلْدَةِ ٱلَّذِى حَرَّمَهَا وَلَهُۥ كُلُّ شَىْءٍۢ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٩١﴾

(Πες, ω, Προφήτη): «Στ’ αλήθεια, διατάχθηκα να λατρεύω τον Κύριο αυτής της πόλης, που την έκανε ιερή· και σ’ Αυτόν ανήκουν τα πάντα· κι έχω διαταχθεί να είμαι από τους Μουσουλμάνους (υποταγμένους στη Βούληση του Αλλάχ),

وَأَنْ أَتْلُوَا۟ ٱلْقُرْءَانَ ۖ فَمَنِ ٱهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴿٩٢﴾

και να απαγγέλλω το Κορ’άν.» Έτσι, όποιος καθοδηγείται, καθοδηγείται μόνο για το καλό του. Και όποιος παραστρατήσει, τότε πες (ω, Προφήτη): «Εγώ είμαι μόνο ένας από τους προειδοποιητές.»

وَقُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ فَتَعْرِفُونَهَا ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٩٣﴾

Και πες: «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ. Θα σας δείξει τα Σημάδια Του (στον εαυτό σας, στον ουρανό και στη γη), και θα τα γνωρίζετε.» Ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) γνωρίζει καλά ό,τι κάνετε (ω, άνθρωποι).

طسٓمٓ ﴿١﴾

Τ, Σ, Μ [Τα-Σείν-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του ξεκάθαρου Βιβλίου (που διασαφηνίζει την αλήθεια).

نَتْلُوا۟ عَلَيْكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرْعَوْنَ بِٱلْحَقِّ لِقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٣﴾

Αναφέρουμε με την αλήθεια, σε σένα (ω, Προφήτη) ένα μέρος της ιστορίας του Μωυσή και του Φαραώ, για τους ανθρώπους που πιστεύουν.

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًۭا يَسْتَضْعِفُ طَآئِفَةًۭ مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَآءَهُمْ وَيَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٤﴾

Πράγματι, ο Φαραώ έδειξε τυραννία και αλαζονεία στη γη και χώρισε τους κατοίκους της σε ομάδες. Καταπίεζε απ' αυτούς μία ομάδα (δηλ. τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-), σφάζοντας τους γιους τους και αφήνοντας τις γυναίκες τους ζωντανές (για να υπηρετήσουν). Πράγματι, ήταν ένας απ' εκείνους που σκόρπιζαν το κακό.

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةًۭ وَنَجْعَلَهُمُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴿٥﴾

Εμείς θέλουμε να εναποθέσουμε τη χάρη Μας σ' εκείνους που καταπιέζονταν στη γη και να τους κάνουμε να είναι ένα καλό παράδειγμα (για να ακολουθήσουν οι άνθρωποι της εποχής τους) και να τους κάνουμε τους διαδόχους (που θα σωθούν μετά την καταστροφή των άπιστων, και θα έχουν αγαθά και δύναμη όπως είχε ο Φαραώ και ο λαός του).

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَنُرِىَ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَحْذَرُونَ ﴿٦﴾

Και να τους δώσουμε δύναμη στη γη, και να κάνουμε τον Φαραώ, τον Χαμάν (τον βοηθό του) και τους στρατιώτες τους, να δουν απ' αυτούς (τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-) αυτό που φοβόντουσαν (δηλ. την καταστροφή και την εξαφάνιση του βασιλείου τους).

وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنْ أَرْضِعِيهِ ۖ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِى ٱلْيَمِّ وَلَا تَخَافِى وَلَا تَحْزَنِىٓ ۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٧﴾

Εμπνεύσαμε τη μητέρα του Μωυσή: «Θήλασέ τον, αλλά όταν φοβάσαι γι' αυτόν (από να τον σκοτώσει ο Φαραώ), βάλ' τον (σε ένα καλάθι) στο νερό [στο ποτάμι], και μη φοβάσαι, ούτε να λυπάσαι (ότι θα είναι μακριά σου). Πράγματι, θα τον επιστρέψουμε σε σένα, και θα τον κάνουμε έναν από τους Αγγελιαφόρους.»

فَٱلْتَقَطَهُۥٓ ءَالُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّۭا وَحَزَنًا ۗ إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا۟ خَـٰطِـِٔينَ ﴿٨﴾

Έτσι, τον βρήκαν οι υπηρέτες του Φαραώ, -ώστε (να εκπληρωθεί αυτό που όρισε ο Αλλάχ και) να γίνει (ο Μωυσής) ένας εχθρός γι' αυτούς (τον Φαραώ και τον λαό του) και να φέρει σ' αυτούς τη θλίψη (όταν θα καταστραφούν). Πράγματι, ο Φαραώ, ο Χαμάν (ο βοηθός του) και οι στρατιώτες τους ήταν αμαρτωλοί.

وَقَالَتِ ٱمْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍۢ لِّى وَلَكَ ۖ لَا تَقْتُلُوهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًۭا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٩﴾

Η γυναίκα του Φαραώ είπε: «(Αυτό το μωρό) είναι πηγή χαράς για μένα και για σένα (ω, Φαραώ). Μην τον σκοτώσετε, ίσως να μας ωφελήσει ή να τον υιοθετήσουμε.» (Έτσι τον πήραν) ενώ δε γνώριζαν (τι θα γίνει μετά).

وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَـٰرِغًا ۖ إِن كَادَتْ لَتُبْدِى بِهِۦ لَوْلَآ أَن رَّبَطْنَا عَلَىٰ قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠﴾

Η καρδιά της μητέρας του Μωυσή έγινε άδεια (εκτός από τη σκέψη στον Μωυσή), και παραλίγο να αποκαλύψει το θέμα του (ότι είναι το παιδί της), αν δεν καθησυχάζαμε και σταθεροποιούσαμε την καρδιά της, για να γίνει από τους πιστούς.

وَقَالَتْ لِأُخْتِهِۦ قُصِّيهِ ۖ فَبَصُرَتْ بِهِۦ عَن جُنُبٍۢ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١١﴾

(Η μητέρα του Μωυσή) είπε στην αδελφή του: «Παρακολούθησέ τον (από μακριά).» Έτσι, τον παρακολουθούσε από απόσταση, χωρίς να το καταλάβουν.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰٓ أَهْلِ بَيْتٍۢ يَكْفُلُونَهُۥ لَكُمْ وَهُمْ لَهُۥ نَـٰصِحُونَ ﴿١٢﴾

Κάναμε αυτόν (τον Μωυσή) να αρνηθεί όλες τις θηλάζουσες πριν (να τον επιστρέψουμε στη μητέρα του). Έτσι, (η αδελφή του) είπε (στους υπηρέτες του Φαραώ): «Θέλετε να σας κατευθύνω σε μία οικογένεια που μπορεί να τον προσέχει (και να τον θηλάζει) για σας, και να είναι αξιόπιστη προς αυτόν;»

فَرَدَدْنَـٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٣﴾

Έτσι, τον επιστρέψαμε στη μητέρα του για να χαρεί, να μη λυπάται και να ξέρει ότι η Υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή. Αλλά οι περισσότεροι απ' εκείνους (τους ειδωλολάτρες) δεν ξέρουν (ούτε πιστεύουν ότι η Υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή).

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسْتَوَىٰٓ ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٤﴾

Όταν (ο Μωυσής) έφτασε στην ηλικία της δύναμής του, και ολοκληρώθηκε η ωριμότητά του, του δώσαμε ορθή κατανόηση και γνώση. Έτσι ανταμείβουμε αυτούς που πράττουν το καλό.

وَدَخَلَ ٱلْمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفْلَةٍۢ مِّنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَـٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَـٰذَا مِنْ عَدُوِّهِۦ ۖ فَٱسْتَغَـٰثَهُ ٱلَّذِى مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِى مِنْ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيْهِ ۖ قَالَ هَـٰذَا مِنْ عَمَلِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۖ إِنَّهُۥ عَدُوٌّۭ مُّضِلٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٥﴾

(Ο Μωυσής) μπήκε στην πόλη σε μία στιγμή απροσεξίας των ανθρώπων της (δηλ. όταν ξεκουράζονται το μεσημέρι), και βρήκε δύο άνδρες να τσακώνονται: ο ένας ήταν από τους δικούς του ανθρώπους (από τα παιδιά του Ισραήλ) και ο άλλος ήταν από τους εχθρούς του (από τον λαό του Φαραώ). Έτσι, εκείνος που ήταν από τους δικούς του, του ζήτησε βοήθεια ενάντια στον άλλον που ήταν από τους εχθρούς του. Οπότε ο Μωυσής τον χτύπησε (με ένα χτύπημα), και έτσι, τον σκότωσε (κατά λάθος). (Ο Μωυσής) είπε: «Αυτό είναι από τα έργα του Σατανά (που μου ψιθύρισε και με ώθησε να τον χτυπήσω). Πράγματι, (ο Σατανάς) είναι ξεκάθαρος εχθρός που παραπλανά (τους ανθρώπους).»

قَالَ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى فَٱغْفِرْ لِى فَغَفَرَ لَهُۥٓ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Αδίκησα τον εαυτό μου (μ' αυτή την αμαρτία που έκανα χωρίς να είχα την πρόθεση να τον σκοτώσω), γι' αυτό συγχώρεσέ με.» Έτσι, (ο Αλλάχ) τον συγχώρεσε, πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًۭا لِّلْمُجْرِمِينَ ﴿١٧﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Λόγω όσων μου παραχώρησες από τις εύνοιές Σου, δε θα γίνω ποτέ υποστηρικτής για τους κακούς.»

فَأَصْبَحَ فِى ٱلْمَدِينَةِ خَآئِفًۭا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِى ٱسْتَنصَرَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُۥ ۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِىٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٨﴾

Έτσι, (ο Μωυσής) φοβόταν στην πόλη και περίμενε τα νέα. Τότε εκείνος που του ζήτησε τη βοήθεια την προηγούμενη μέρα, τον φώναξε ξανά για βοήθεια (ενάντια σε άλλον από τους εχθρούς του). Ο Μωυσής του είπε: «Πράγματι, είσαι ξεκάθαρα παραπλανημένος (επειδή χθες τσακώθηκες με έναν και σήμερα με άλλον).»

فَلَمَّآ أَنْ أَرَادَ أَن يَبْطِشَ بِٱلَّذِى هُوَ عَدُوٌّۭ لَّهُمَا قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقْتُلَنِى كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًۢا بِٱلْأَمْسِ ۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِينَ ﴿١٩﴾

Όταν ήρθε (ο Μωυσής) να χτυπήσει αυτόν που ήταν εχθρός και των δύο, (εκείνος που του ζήτησε βοήθεια, νόμιζε ότι ο Μωυσής θα σκότωνε τον ίδιο, επειδή ο Μωυσής του είπε: «Είσαι ξεκάθαρα παραπλανημένος», και έτσι) είπε: «Ω, Μωυσή! Θες να με σκοτώσεις όπως σκότωσες κάποιον χθες; Πράγματι, δε θες παρά να είσαι ένας τύραννος στη γη, και δε θες να είσαι ένας απ' αυτούς που διορθώνουν τα πράγματα (και σκορπίζουν το καλό στη γη)!»

وَجَآءَ رَجُلٌۭ مِّنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ يَسْعَىٰ قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَٱخْرُجْ إِنِّى لَكَ مِنَ ٱلنَّـٰصِحِينَ ﴿٢٠﴾

Ήρθε ένας άνδρας σπεύδοντας από το τέλος της πόλης και είπε: «Ω, Μωυσή! Οι αρχηγοί συνωμοτούν μεταξύ τους για να σε σκοτώσουν, οπότε βγες (από την πόλη). Είμαι ειλικρινής μαζί σου (και σου δίνω μία ειλικρινή συμβουλή).»

فَخَرَجَ مِنْهَا خَآئِفًۭا يَتَرَقَّبُ ۖ قَالَ رَبِّ نَجِّنِى مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢١﴾

Έφυγε (ο Μωυσής) λοιπόν από την πόλη φοβισμένος και περιμένοντας (τι θα γίνει). Είπε: «Κύριέ μου! Σώσέ με από τους άδικους ανθρώπους.»

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَآءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يَهْدِيَنِى سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿٢٢﴾

Όταν κατευθύνθηκε προς τη Μαδιάμ, είπε: «Ελπίζω ότι ο Κύριός μου θα με καθοδηγήσει στον ορθό δρόμο (προς τη Μαδιάμ).»

وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّىٰ يُصْدِرَ ٱلرِّعَآءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿٢٣﴾

Όταν έφτασε στο πηγάδι της Μαδιάμ, βρήκε εκεί μία ομάδα ανδρών που έβαλαν τα κοπάδια τους να πιουν, και δίπλα τους βρήκε δύο γυναίκες που κρατούσαν πίσω τα κοπάδια τους. Είπε (στις δύο γυναίκες): «Τι συμβαίνει με σας;» Είπαν: «Δε βάζουμε τα κοπάδια μας να πιουν, μέχρι να πάρουν οι βοσκοί τα κοπάδια τους και να φύγουν, (για να μην αναμειχθούμε με τους άνδρες), και ο πατέρας μας είναι πολύ γέρος (που δεν μπορεί να έρθει ο ίδιος).»

فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّى لِمَآ أَنزَلْتَ إِلَىَّ مِنْ خَيْرٍۢ فَقِيرٌۭ ﴿٢٤﴾

Έτσι, (ο Μωυσής) έβαλε τα κοπάδια τους (των δύο γυναικών) να πιουν, έπειτα πήγε στη σκιά και είπε: «Κύριέ μου! Στ’ αλήθεια, είμαι σε μεγάλη ανάγκη για ό,τι καλό (δηλ. φαγητό) να παραχωρήσεις σε μένα!»

فَجَآءَتْهُ إِحْدَىٰهُمَا تَمْشِى عَلَى ٱسْتِحْيَآءٍۢ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيْهِ ٱلْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥﴾

Τότε ήρθε σ' αυτόν μία από τις δύο γυναίκες, περπατώντας σεμνά. Είπε: «Ο πατέρας μου σε προσκαλεί για να σε ανταμείψει που έβαλες τα κοπάδια μας να πιουν.» Όταν (ο Μωυσής) πήγε σ' αυτόν και του είπε την ιστορία (του με τον Φαραώ), είπε (ο γέρος): «Μη φοβάσαι. Σώθηκες από τους άδικους ανθρώπους.»

قَالَتْ إِحْدَىٰهُمَا يَـٰٓأَبَتِ ٱسْتَـْٔجِرْهُ ۖ إِنَّ خَيْرَ مَنِ ٱسْتَـْٔجَرْتَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْأَمِينُ ﴿٢٦﴾

Μία από τις δύο γυναίκες είπε: «Ω, πατέρα μου! Προσέλαβέ τον! Στ’ αλήθεια, ο καλύτερος που μπορείς να τον προσλάβεις, είναι ο ισχυρός και αξιόπιστος.»

قَالَ إِنِّىٓ أُرِيدُ أَنْ أُنكِحَكَ إِحْدَى ٱبْنَتَىَّ هَـٰتَيْنِ عَلَىٰٓ أَن تَأْجُرَنِى ثَمَـٰنِىَ حِجَجٍۢ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًۭا فَمِنْ عِندِكَ ۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ ۚ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٢٧﴾

Είπε: «Θα ήθελα να σε παντρέψω με μία απ' αυτές τις δύο κόρες μου, με τον όρο ότι θα δουλεύεις για μένα (φροντίζοντας τα κοπάδια μου) για οκτώ χρόνια· μα αν συμπληρώσεις δέκα χρόνια, αυτό θα ήταν μία χάρη από σένα, και δε θέλω να σε επιβαρύνω (με το να σου ζητήσω να είναι δέκα χρόνια). Θα με βρεις, αν το θέλει ο Αλλάχ, να είμαι ένας από τους ενάρετους (στην εκπλήρωση των καθηκόντων μου).»

قَالَ ذَٰلِكَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ ۖ أَيَّمَا ٱلْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَٰنَ عَلَىَّ ۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴿٢٨﴾

(Ο Μωυσής) Είπε: «Κανονίστηκε μεταξύ μας! Όποιον από τους δύο καθορισμένους χρόνους και να εκπληρώσω, δε θα υπάρχει αδικία σε μένα (δηλ. δε θα ζητήσεις παραπάνω απ' αυτό), και ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας σε όσα λέμε!»

۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارًۭا قَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍۢ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ﴿٢٩﴾

Όταν ο Μωυσής εκπλήρωσε τον συμφωνημένο χρόνο και έφυγε με την οικογένειά του, είδε μία φωτιά στην πλευρά του βουνού, και είπε στην οικογένειά του: «Μείνετε εδώ. Έχω δει μία φωτιά, ίσως να φέρω για σας απ' αυτή μία είδηση (δηλ. θα βρω κάποιον να μας καθοδηγήσει στον δρόμο που χάσαμε), ή να σας φέρω μία φλόγα από τη φωτιά για να ανάψετε (απ' αυτήν) και να ζεσταθείτε.»

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ مِن شَـٰطِئِ ٱلْوَادِ ٱلْأَيْمَنِ فِى ٱلْبُقْعَةِ ٱلْمُبَـٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَـٰمُوسَىٰٓ إِنِّىٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٠﴾

Όταν έφτασε (ο Μωυσής) σ' αυτή (τη φωτιά), τον φώναξε (ο Αλλάχ) από τη δεξιά πλευρά της κοιλάδας (και του όρους), στο ευλογημένο μέρος, από τη μεριά του δέντρου [δηλ. άκουσε τη Φωνή του Αλλάχ από εκεί, όταν είδε φωτιά σε ένα δέντρο], λέγοντάς του: «Ω, Μωυσή! Πράγματι, Εγώ είμαι ο Αλλάχ, ο Κύριος όλων των κόσμων.

وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّۭ وَلَّىٰ مُدْبِرًۭا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَـٰمُوسَىٰٓ أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ ۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلْـَٔامِنِينَ ﴿٣١﴾

Και πέτα το ραβδί σου.» (Έτσι, έγινε το ραβδί ένα φίδι), και όταν το είδε να κινείται σαν να ήταν ένα μεγάλο φίδι, έφυγε τρέχοντας, και δε γύρισε. (Ο Αλλάχ είπε): «Ω, Μωυσή! Προχώρα (προς το δέντρο) και μη φοβάσαι, πράγματι, είσαι ένας απ' εκείνους που είναι ασφαλείς (και δε θα σε βλάψει το φίδι).

ٱسْلُكْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍۢ وَٱضْمُمْ إِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهْبِ ۖ فَذَٰنِكَ بُرْهَـٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦٓ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿٣٢﴾

Βάλε το χέρι σου στο άνοιγμα του ενδύματός σου στο στήθος σου, θα βγει λαμπερό λευκό χωρίς κανένα κακό (λέπρα), και βάλε το χέρι σου στο στήθος σου για να ηρεμήσει ο φόβος σου. Αυτά (το Σημάδι του ραβδίου και του χεριού που γίνεται λαμπερό) είναι δύο αποδείξεις από τον Κύριό σου προς τον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, οι οποίοι είναι ανυπάκουοι άνθρωποι!»

قَالَ رَبِّ إِنِّى قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًۭا فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿٣٣﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Σκότωσα έναν από τον λαό τους, και φοβάμαι να με σκοτώσουν.

وَأَخِى هَـٰرُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّى لِسَانًۭا فَأَرْسِلْهُ مَعِىَ رِدْءًۭا يُصَدِّقُنِىٓ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿٣٤﴾

Ο αδελφός μου ο Ααρών είναι πιο εύγλωττος από μένα στον λόγο, γι' αυτό στείλ' τον μαζί μου ως υποστηρικτή για να επιβεβαιώσει και να διασαφηνίσει τα λόγια μου, γιατί φοβάμαι να με διαψεύσουν.»

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَـٰنًۭا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا ۚ بِـَٔايَـٰتِنَآ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٣٥﴾

Ο Αλλάχ είπε: «Θα σε υποστηρίξουμε μέσω του αδελφού σου, και θα σας δώσουμε επιχειρήματα (και υποστήριξη), και έτσι δε θα μπορούν να σας βλάψουν. Με τα Σημάδια Μας, εσείς και όσοι σας ακολουθούν, θα είστε οι νικητές.»

فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا بَيِّنَـٰتٍۢ قَالُوا۟ مَا هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّفْتَرًۭى وَمَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِىٓ ءَابَآئِنَا ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٦﴾

Όταν ο Μωυσής ήρθε σ' αυτούς με τα ξεκάθαρα Σημάδια Μας, είπαν: «Αυτό δεν είναι παρά επινοημένη μαγεία (του Μωυσή). Δεν έχουμε ακούσει κάτι τέτοιο από τους προγόνους μας.»

وَقَالَ مُوسَىٰ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَن جَآءَ بِٱلْهُدَىٰ مِنْ عِندِهِۦ وَمَن تَكُونُ لَهُۥ عَـٰقِبَةُ ٱلدَّارِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٣٧﴾

Ο Μωυσής είπε: «Ο Κύριός μου γνωρίζει καλύτερα ποιος έχει έρθει με την καθοδήγηση απ' Αυτόν, και ποιος θα έχει την καλύτερη ανταμοιβή στη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, οι άδικοι δε θα επιτύχουν ποτέ.»

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ مَا عَلِمْتُ لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرِى فَأَوْقِدْ لِى يَـٰهَـٰمَـٰنُ عَلَى ٱلطِّينِ فَٱجْعَل لِّى صَرْحًۭا لَّعَلِّىٓ أَطَّلِعُ إِلَىٰٓ إِلَـٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّى لَأَظُنُّهُۥ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٣٨﴾

Ο Φαραώ είπε: «Ω, αρχηγοί! Δε γνωρίζω να υπάρχει κανένας άλλος θεός για σας εκτός από μένα. Ω, Χαμάν! Άναψε φωτιά στη λάσπη, και χτίσε μου έναν πύργο, ίσως να δω τον Θεό του Μωυσή, γιατί νομίζω ότι είναι από τους ψεύτες.»

وَٱسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ إِلَيْنَا لَا يُرْجَعُونَ ﴿٣٩﴾

Αυτός (ο Φαραώ) και οι στρατιώτες του ήταν αλαζονικοί στη γη χωρίς κανένα δικαίωμα και νόμιζαν ότι δε θα επιστρέψουν σε Εμάς.

فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٠﴾

Έτσι τιμωρήσαμε αυτόν (τον Φαραώ) και τους στρατιώτες του και τους πετάξαμε (και τους πνίξαμε) στο νερό. Κοίτα λοιπόν (ω, Προφήτη) πώς ήταν το τέλος των άδικων!

وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَئِمَّةًۭ يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا يُنصَرُونَ ﴿٤١﴾

Τους κάναμε (τον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του) ηγέτες που καλούν προς τη φωτιά (όποιον παίρνει τον δρόμο τους). Και την Ημέρα της Ανάστασης, δε θα λάβουν καμία υποστήριξη.

وَأَتْبَعْنَـٰهُمْ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةًۭ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ هُم مِّنَ ٱلْمَقْبُوحِينَ ﴿٤٢﴾

Και κάναμε την κατάρα να τους ακολουθήσει στην εγκόσμια ζωή, και την Ημέρα της Ανάστασης θα είναι από τους καταφρονημένους.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ مِنۢ بَعْدِ مَآ أَهْلَكْنَا ٱلْقُرُونَ ٱلْأُولَىٰ بَصَآئِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٤٣﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά) αφού καταστρέψαμε τα προηγούμενα (άπιστα) έθνη, ως ξεκάθαρη απόδειξη για τους ανθρώπους, και καθοδήγηση και έλεος, ίσως και να τα λάβουν υπόψη.

وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلْغَرْبِىِّ إِذْ قَضَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَى ٱلْأَمْرَ وَمَا كُنتَ مِنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٤٤﴾

Δεν ήσουν (ω, Μωχάμμαντ) στη δυτική πλευρά (του Όρους) όταν αναθέσαμε στον Μωυσή την αποστολή (του), ούτε ήσουν από τους παρόντες (για να μάθεις αυτά από μόνος σου, αλλά είναι μία αποκάλυψη από τον Αλλάχ).

وَلَـٰكِنَّآ أَنشَأْنَا قُرُونًۭا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ ۚ وَمَا كُنتَ ثَاوِيًۭا فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِنَا وَلَـٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿٤٥﴾

Αλλά Εμείς δημιουργήσαμε άλλες γενιές (μετά τον Μωυσή), και πέρασε πολύς καιρός (και ξέχασαν τη δέσμευσή τους προς Εμάς). Και δεν ήσουν (ω, Μωχάμμαντ) κάτοικος ανάμεσα στον λαό της Μαδιάμ απαγγέλλοντας τα Εδάφιά Μας σ’ αυτούς (για να μάθεις απ' αυτούς την ιστορία του Μωυσή και του Σου‘άιμπ στη Μαδιάμ), αλλά ήμασταν Εμείς που στείλαμε (εσένα ως Αγγελιαφόρο, και σου στείλαμε αυτό το Κορ’άν που περιέχει τις ιστορίες τους).

وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا وَلَـٰكِن رَّحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٍۢ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٤٦﴾

Και δεν ήσουν στην πλευρά του όρους όταν φωνάξαμε (τον Μωυσή), αλλά (έμαθες αυτά από την αποκάλυψη από τον Κύριό σου, και σε στείλαμε) ως έλεος από τον Κύριό σου, για να προειδοποιήσεις έναν λαό, στον οποίο δεν είχε έρθει κανένας προειδοποιητής πριν από σένα, ίσως και να το λάβουν υπόψη.

وَلَوْلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًۭا فَنَتَّبِعَ ءَايَـٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٤٧﴾

Αν (πριν σε στείλουμε, ω, Μωχάμμαντ) τους έπληττε μία τιμωρία για ό,τι διέπραξαν, θα έλεγαν: «Κύριέ μας! Αν μας έστελνες έναν Αγγελιαφόρο, θα ακολουθούσαμε τα Εδάφιά Σου, και θα ήμασταν από τους πιστούς!»

فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوا۟ لَوْلَآ أُوتِىَ مِثْلَ مَآ أُوتِىَ مُوسَىٰٓ ۚ أَوَلَمْ يَكْفُرُوا۟ بِمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۖ قَالُوا۟ سِحْرَانِ تَظَـٰهَرَا وَقَالُوٓا۟ إِنَّا بِكُلٍّۢ كَـٰفِرُونَ ﴿٤٨﴾

Όταν όμως ήρθε η αλήθεια από Εμάς σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες), είπαν (αφού τους πρότειναν οι Εβραίοι να πουν αυτό): «Αν του δινόταν (στον Μωχάμμαντ το Κορ’άν ολόκληρο σε μία φορά) όπως δόθηκε (η Τορά) στον Μωυσή (σε μία φορά), (τότε θα πιστεύαμε)!» Μα δεν απέρριψαν αυτό που δόθηκε στον Μωυσή από πριν (όταν ρώτησαν τους Εβραίους και βρήκαν ότι οι περιγραφές του Μωχάμμαντ υπάρχουν στις Γραφές τους); Είπαν (για το Κορ’άν και για την Τορά): «Δύο μαγείες που υποστηρίζουν η μία την άλλη (στην πλάνη)», και είπαν: «Εμείς απορρίπτουμε όλα αυτά!»

قُلْ فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبٍۢ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ هُوَ أَهْدَىٰ مِنْهُمَآ أَتَّبِعْهُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Φέρτε λοιπόν ένα Βιβλίο από τον Αλλάχ που να είναι καλύτερο στην καθοδήγηση από τα δύο (το Κορ’άν και την Τορά), ώστε να το ακολουθήσω, αν είστε ειλικρινείς.»

فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكَ فَٱعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَآءَهُمْ ۚ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ ٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ بِغَيْرِ هُدًۭى مِّنَ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٥٠﴾

Αν όμως δεν ανταποκριθούν σε σένα, τότε να ξέρεις ότι ακολουθούν μόνο τις επιθυμίες τους. Ποιος είναι λοιπόν πιο παραστρατημένος απ' εκείνον που ακολουθεί την επιθυμία του χωρίς καμία καθοδήγηση από τον Αλλάχ; Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους ανθρώπους!