Διαβάστε το Χισμπ 4 του Κορανίου

۞ وَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ فِىٓ أَيَّامٍۢ مَّعْدُودَٰتٍۢ ۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِى يَوْمَيْنِ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ لِمَنِ ٱتَّقَىٰ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٢٠٣﴾

Και να μνημονεύετε τον Αλλάχ σε (συγκεκριμένες) καταμετρημένες ημέρες (την 11η, τη 12η και τη 13η του μήνα Δου-αλ-Χίτζα, κατά τις οποίες οι προσκυνητές μένουν στην περιοχή Μένα κατά το Χατζ). Όποιος όμως επισπεύδει (την αναχώρησή του) μετά τη δεύτερη μέρα (δηλ. πριν τη δύση της 12ης ημέρας αφού έριξε τις Τζαμαράτ -πέτρες-) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. Και όποιος καθυστερεί (μέχρι την τρίτη ημέρα) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. (Αυτά είναι) γι’ αυτόν που φοβάται τον Αλλάχ (τελώντας το Χατζ όπως όρισε ο Αλλάχ). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Tου) και να γνωρίζετε ότι σε Αυτόν θα συγκεντρωθείτε.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُۥ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَيُشْهِدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا فِى قَلْبِهِۦ وَهُوَ أَلَدُّ ٱلْخِصَامِ ﴿٢٠٤﴾

Και από τους ανθρώπους υπάρχει εκείνος (ο υποκριτής), του οποίου ο λόγος σού αρέσει (ω, Μωχάμμαντ), στην εγκόσμια ζωή, και ισχυρίζεται ότι ο Αλλάχ είναι μάρτυρας γι' αυτά που έχει στην καρδιά του (από πίστη, καλοσύνη και αγάπη για το Ισλάμ), ενώ στ’ αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός.

وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ ٱلْحَرْثَ وَٱلنَّسْلَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلْفَسَادَ ﴿٢٠٥﴾

Και όταν φεύγει (από σένα, ω, Μωχάμμαντ) σπεύδει να διαδώσει το κακό στη γη και να καταστρέψει τις καλλιέργειες και τα βοοειδή. Μα ο Αλλάχ δεν αγαπά την καταστροφή.

وَإِذَا قِيلَ لَهُ ٱتَّقِ ٱللَّهَ أَخَذَتْهُ ٱلْعِزَّةُ بِٱلْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُۥ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿٢٠٦﴾

Και όταν λέγεται σ’ αυτόν: «Να φοβάσαι τον Αλλάχ (απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).» Η υπερηφάνεια (αλαζονεία του) τον οδηγεί σε (περισσότερες) αμαρτίες. Αρκεί γι’ αυτόν το Πυρ της Κολάσεως, και πόσο άθλιος είναι αυτός ο τόπος διαμονής.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ رَءُوفٌۢ بِٱلْعِبَادِ ﴿٢٠٧﴾

Και από τους ανθρώπους είναι αυτός που πουλά (αφιερώνει) τον εαυτό του (στην υπακοή προς τον Αλλάχ), επιζητώντας την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ είναι Πολυεπιεικής στους δούλους (Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱدْخُلُوا۟ فِى ٱلسِّلْمِ كَآفَّةًۭ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٢٠٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Εισέλθετε στο Ισλάμ πλήρως (τηρώντας όλους τους νόμους του). Και μην ακολουθείτε τα βήματα του Σατανά. Στ’ αλήθεια, αυτός είναι για εσάς ένας προφανής εχθρός.

فَإِن زَلَلْتُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْكُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٠٩﴾

Και αν αποκλίνετε (από τον δρόμο της αλήθειας) αφού σας έχουν έλθει οι σαφείς αποδείξεις, τότε να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), Χακείμ (Πάνσοφος).

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن يَأْتِيَهُمُ ٱللَّهُ فِى ظُلَلٍۢ مِّنَ ٱلْغَمَامِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿٢١٠﴾

Περιμένουν (οι άπιστοι, μετά απ' όλες αυτές τις αποδείξεις) μόνο το να τους έλθει ο Αλλάχ πάνω από σωρούς νεφών (με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπεια και στην Τελειότητά Του, κατά την Ημέρα της Κρίσεως για να τους δικάσει), και (να έλθουν επίσης) οι άγγελοι (που θα τους περιβάλλουν από κάθε πλευρά), και να γίνει η Κρίση (του Αλλάχ σχετικά μ' αυτούς); Και στον Αλλάχ επιστρέφουν (όλα) τα θέματα.

سَلْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ كَمْ ءَاتَيْنَـٰهُم مِّنْ ءَايَةٍۭ بَيِّنَةٍۢ ۗ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٢١١﴾

Ρώτα (ω, Μωχάμμαντ) τα παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβου) πόσες σαφείς αποδείξεις τούς δώσαμε. Και όποιος ανταλλάσσει την εύνοια του Αλλάχ (με την απιστία), αφού του έχει έλθει (η εύνοια) – τότε, στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ فَوْقَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ وَٱللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٢١٢﴾

Ωραιοποιημένη είναι για τους άπιστους η ζωή αυτού του κόσμου, και χλευάζουν αυτούς που πιστεύουν. Μα αυτοί που φυλλάσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του) θα είναι πάνω απ’ αυτούς (τους άπιστους) την Ημέρα της Ανάστασης (όπου θα βρίσκονται ψηλά στον Παράδεισο, ενώ οι άπιστοι θα βρίσκονται στα κατώτερα σημεία της Φωτιάς). Και ο Αλλάχ παρέχει εφόδια σε όποιον θέλει χωρίς όριο.

كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ ۚ وَمَا ٱخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ أُوتُوهُ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لِمَا ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلْحَقِّ بِإِذْنِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍ ﴿٢١٣﴾

Οι άνθρωποι ήταν ένα έθνος (που πίστευαν στον Αλλάχ και ακολουθούσαν την ίδια θρησκεία, του Αδάμ, το Ισλάμ, αλλά έπειτα οι δαίμονες τους παραπλάνησαν, και διαχωρίστηκαν σε διάφορες θρησκείες), και έτσι, ο Αλλάχ έστειλε τους Προφήτες ως φορείς ευχάριστων ειδήσεων και προειδοποιητές, και μ’ αυτούς έστειλε το Βιβλίο (τα Θεϊκά Βιβλία) με την αλήθεια, για να κρίνει μεταξύ των ανθρώπων σε ό,τι έχουν διαφωνήσει. Και δεν διαφώνησαν σχετικά με αυτό (το Βιβλίο -την Τορά- και ό,τι περιέχει από την αλήθεια) παρά μόνο εκείνοι (οι Εβραίοι) στους οποίους δόθηκε (η γνώση για την Τορά), από αδικία και φθόνο μεταξύ τους, αφού ήρθαν σ' αυτούς εμφανείς αποδείξεις (ότι είναι η αλήθεια από τον Αλλάχ που δεν μπορούν να διαφωνούν σ' αυτή). Έπειτα, ο Αλλάχ με τη θέλησή Του καθοδήγησε τους πιστούς (τους Μουσουλμάνους), στην αλήθεια για την οποία διαφωνούσαν (τα προηγούμενα έθνη, Εβραίοι και Χριστιανοί). Και ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιον θέλει στον ίσιο δρόμο.

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ ٱلْبَأْسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُوا۟ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصْرُ ٱللَّهِ ۗ أَلَآ إِنَّ نَصْرَ ٱللَّهِ قَرِيبٌۭ ﴿٢١٤﴾

Ή νομίζετε (ω, πιστοί) ότι θα εισέλθετε στον Παράδεισο χωρίς να έλθουν σ’ εσάς τέτοιες (δοκιμασίες) που ήλθαν σ' αυτούς (τους πιστούς) που ήταν πριν από σας; Χτυπήθηκαν από τη φτώχεια και τις ασθένειες και κλονίσθηκαν σε σημείο που ο αγγελιαφόρος και αυτοί που πίστευαν μαζί του είπαν: «Πότε (θα έρθει) η νίκη από τον Αλλάχ;» Στ’ αλήθεια, η νίκη από τον Αλλάχ είναι κοντά.

يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَآ أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍۢ فَلِلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌۭ ﴿٢١٥﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ), τι πρέπει να ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη από τα διάφορα είδη πλούτου τους, και σε ποιους να δώσουν). Πες: «Οτιδήποτε ξοδεύετε από καλό, να το δώσετε στους γονείς, στους συγγενείς, στα ορφανά, στους ενδεείς και στον οδοιπόρο. Και ό,τι κάνετε από καλό - στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ το γνωρίζει πλήρως.»

كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تَكْرَهُوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تُحِبُّوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ شَرٌّۭ لَّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢١٦﴾

Έχει διαταχθεί σ’ εσάς το να πολεμήσετε, ενώ αυτό είναι κάτι δυσάρεστο για σας. Μα ίσως να απεχθάνεστε κάτι ενώ αυτό είναι καλό για σας• και ίσως να αγαπάτε κάτι ενώ αυτό είναι κακό για σας. Και ο Αλλάχ γνωρίζει, ενώ εσείς δεν γνωρίζετε.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ ۖ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ ۖ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَكُفْرٌۢ بِهِۦ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِۦ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ ٱللَّهِ ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ ٱلْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَـٰتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ ٱسْتَطَـٰعُوا۟ ۚ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌۭ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢١٧﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) σχετικά με το να πολεμάτε κατά τους ιερούς μήνες (Δη-αλ-Κί‘ντα, Δη-αλ-Χίτζα, Μουχάρραμ και Ράτζαμπ). Πες: «Ο πόλεμος εκείνο το διάστημα είναι μια τεράστια (παραβίαση), μα είναι μεγαλύτερη (παραβίαση) ενώπιον του Αλλάχ, (αυτά που κάνουν οι άπιστοι, όπως) η αποτροπή (των ανθρώπων) από τον δρόμο του Αλλάχ (το Ισλάμ), η απιστία σ’ Αυτόν, (η αποτροπή των πιστών από την πρόσβαση στο) Ιερό Τζαμί (στη Μάκκα) και ο εξορισμός των κατοίκων του (Ιερού Τζαμιού) από αυτό. Και η Αλ-Φίτνα (η απιστία τους) είναι χειρότερη από τον φόνο.» Και (οι άπιστοι) θα συνεχίσουν να σας πολεμούν (ω, Μουσουλμάνοι) μέχρι να σας στρέψουν μακριά από τη θρησκεία σας αν μπορούν. Και όποιος από σας αποστατήσει από τη θρησκεία του και πεθάνει ως άπιστος – γι’ αυτούς, οι (καλές) πράξεις τους θα καταργηθούν σ’ αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή, και αυτοί είναι οι κάτοικοι του Πυρός, θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ وَجَـٰهَدُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ ٱللَّهِ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٢١٨﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί που πίστεψαν και αυτοί που μετανάστευσαν και πολέμησαν στον δρόμο του Αλλάχ – αυτοί επιζητούν το έλεος του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْخَمْرِ وَٱلْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَآ إِثْمٌۭ كَبِيرٌۭ وَمَنَـٰفِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ ٱلْعَفْوَ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿٢١٩﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για το Αλ-Χαμρ (τα αλκοολούχα ποτά, -επίσης είναι οποιαδήποτε ουσία που ζαλίζει το μυαλό-) και τον τζόγο. Πες: «Υπάρχει και στα δύο μεγάλη αμαρτία, και (κάποια) οφέλη για τους ανθρώπους, μα η αμαρτία τους είναι μεγαλύτερη από το όφελός τους.» Και σε ρωτούν τι (ποσό) πρέπει να ξοδέψουν (για ελεημοσύνη κλπ.). Πες: «Το περίσσευμά σας.» Έτσι ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφια (και τους νόμους της Σαρίας) ώστε να συλλογίζεστε.

فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْيَتَـٰمَىٰ ۖ قُلْ إِصْلَاحٌۭ لَّهُمْ خَيْرٌۭ ۖ وَإِن تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَٰنُكُمْ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ ٱلْمُفْسِدَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٢٠﴾

(Να συλλογίζεστε αυτά που είναι ωφέλημα για σας) σ’ αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή. Και σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για τα ορφανά (που είναι υπό την κηδεμονία τους και διαχειρίζονται τα πλούτη τους, αν μπορούν να αναμειγνύουν τα χρήματά τους με τα δικά τους στη διατροφή, τη στέγαση κλπ., ενώ πριν, διαχώριζαν το φαγητό των ορφανών από το δικό τους, φοβούμενοι την προειδοποίηση του Αλλάχ να μην αδικήσει κανείς έναν ορφανό). Πες: «Το να βελτιώσετε γι' αυτούς (τα πλούτη τους και να τα προστατεύσετε) είναι το καλύτερο. Και αν αναμειγνύετε μαζί τους (τα χρήματά σας με τα δικά τους, στη διατροφή, τη στέγαση κλπ., χωρίς αυτό να τους βλάπτει ή να τους αδικεί) –είναι αδέλφια σας. Και ο Αλλάχ γνωρίζει ποιος (έχει κακή πρόθεση να) χαλάσει (τα πλούτη των ορφανών μέσω της ανάμειξης) και ποιος (έχει καλή πρόθεση να τα) βελτιώσει. Και αν ο Αλλάχ ήθελε, θα σας έβαζε σε δυσκολίες. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَلَا تَنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكَـٰتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ ۚ وَلَأَمَةٌۭ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌۭ مِّن مُّشْرِكَةٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ ۗ وَلَا تُنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤْمِنُوا۟ ۚ وَلَعَبْدٌۭ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌۭ مِّن مُّشْرِكٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱلْجَنَّةِ وَٱلْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِۦ ۖ وَيُبَيِّنُ ءَايَـٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٢١﴾

Και μην παντρεύεστε πολυθεΐστριες γυναίκες μέχρι να πιστέψουν. Και μια πιστή δούλα είναι καλύτερη από μια πολυθεΐστρια (ελεύθερη), ακόμα κι αν (η τελευταία) σας αρέσει. Και μην παντρεύετε (τις πιστές γυναίκες) με πολυθεϊστές άνδρες μέχρι να πιστέψουν. Και ένας πιστός δούλος είναι καλύτερος από έναν πολυθεϊστή (ελεύθερο), ακόμα κι αν (ο τελευταίος) σας αρέσει. Αυτοί (σας) καλούν στο Πυρ, μα ο Αλλάχ (σάς) καλεί στον Παράδεισο και στη συγχώρεση, με την άδειά Του. Και διασαφηνίζει στους ανθρώπους τα Εδάφιά Του, μήπως και τα λάβουν υπόψη.

وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْمَحِيضِ ۖ قُلْ هُوَ أَذًۭى فَٱعْتَزِلُوا۟ ٱلنِّسَآءَ فِى ٱلْمَحِيضِ ۖ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ ۖ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلتَّوَّٰبِينَ وَيُحِبُّ ٱلْمُتَطَهِّرِينَ ﴿٢٢٢﴾

Και σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για την έμμηνο ρύση. Πες, «Είναι βλαβερή (για τον άνδρα αν έχει σεξουαλική επαφή με τη γυναίκα του κατά την έμμηνο ρύση της), οπότε αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή με τις γυναίκες σας κατά την έμμηνο ρύση. Και μην έχετε σεξουαλική επαφή μαζί τους μέχρι να σταματήσει η έμμηνος ρύση τους και να κάνουν Γουσλ (Ιγτισάλ - πλήρες ντους). Και όταν το κάνουν, τότε μπορείτε να έχετε σεξουαλική επαφή μαζί τους, από εκεί όπου σας διέταξε ο Αλλάχ (δηλαδή μόνο από τον κόλπο). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ αγαπά εκείνους που στρέφονται συχνά με μεταμέλεια (προς Αυτόν), καθώς αγαπά τους καθαρούς (που απέχουν από τις ακαθαρσίες και πλένονται συχνά κάνοντας Γουσλ ή Ουντού' -νίψη- για τις προσευχές τους).

نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌۭ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَـٰقُوهُ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٢٣﴾

Οι γυναίκες σας είναι για σας ένας τόπος καλλιέργειας (δηλ. από αυτές αποκτάτε παιδιά), πλησιάστε τες, λοιπόν, με όποιον τρόπο θέλετε (δηλ. μπρούμυτα ή ανάσκελα, αλλά πάντα από το μέρος της γονιμοποίησης, τον κόλπο). Και να κάνετε καλές πράξεις που θα σας ωφελήσουν (κατά τη Μέλλουσα Ζωή). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις εντολές Του), και να γνωρίζετε ότι θα Τον συναντήσετε. Και ανάγγειλε (ω, Μωχάμμαντ) τα ευχάριστα νέα στους πιστούς.

وَلَا تَجْعَلُوا۟ ٱللَّهَ عُرْضَةًۭ لِّأَيْمَـٰنِكُمْ أَن تَبَرُّوا۟ وَتَتَّقُوا۟ وَتُصْلِحُوا۟ بَيْنَ ٱلنَّاسِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٢٤﴾

Και μην κάνετε τους όρκους σας στο Όνομα του Αλλάχ να είναι δικαιολογία για να μην κάνετε το καλό, να μην ενεργείτε ευσεβώς και να μην συμφιλιώνετε τους ανθρώπους (δηλ. αν κάποιος έκανε όρκο να μην μιλάει με τον αδελφό του, δεν πρέπει να το εφαρμόσει, αντίθετα, θα πρέπει να κάνει το καλό και έπειτα να εξιλεωθεί). Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

لَّا يُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغْوِ فِىٓ أَيْمَـٰنِكُمْ وَلَـٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿٢٢٥﴾

Ο Αλλάχ δε θα σας καταδικάσει για τους όρκους που είπατε χωρίς να είχατε σκοπό τον όρκο, μα θα σας καταδικάσει γι’ αυτό που σκόπευαν οι καρδιές σας (από σκόπιμους όρκους αν τους αθετήσετε). Και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍۢ ۖ فَإِن فَآءُو فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٢٢٦﴾

Γι’ αυτούς που ορκίζονται να μην έχουν σεξουαλική επαφή με τις συζύγους τους (από θυμό προς αυτές), υπάρχει περίοδος αναμονής τεσσάρων μηνών, αν (πριν τελειώσει) επιστρέψουν (και έχουν σεξουαλική επαφή), τότε (ας εξιλεωθούν για τον όρκο τους και) ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος) [Αν δεν επιστρέψουν και περάσει η περίοδος αναμονής, τότε εκείνες μπορούν να καταφύγουν στον δικαστή για διαζύγιο].

وَإِنْ عَزَمُوا۟ ٱلطَّلَـٰقَ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٢٧﴾

Μα αν σκοπεύουν το διαζύγιο (συνεχίζοντας να εγκαταλείπουν τη σεξουαλική επαφή με τις συζύγους τους, αφού τελείωσε η περίοδος αναμονής) – στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَٱلْمُطَلَّقَـٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَـٰثَةَ قُرُوٓءٍۢ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِىٓ أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِى ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوٓا۟ إِصْلَـٰحًۭا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ ٱلَّذِى عَلَيْهِنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌۭ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٢٨﴾

Οι διαζευγμένες γυναίκες παραμένουν στην αναμονή για τρεις περιόδους (κατά τις οποίες δεν μπορούν να παντρευτούν κάποιον άλλον), και δεν επιτρέπεται σ' αυτές να κρύψουν αυτό που ο Αλλάχ δημιούργησε στις μήτρες τους (από παιδιά), αν πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα. Και οι σύζυγοί τους έχουν το δικαίωμα να τις πάρουν πίσω (στον έγγαμο βίο) κατά αυτό (το χρονικό διάστημα), αν σκοπεύουν συμφιλίωση (και διόρθωση και καλοσύνη και όχι για να τις βλάψουν). Και γι’ αυτές υπάρχουν δικαιώματα (απέναντι στους συζύγους τους), όπως τα καθήκοντα που υπάρχουν σ’ αυτές (προς αυτούς), σύμφωνα με τον δίκαιο τρόπο. Και οι άνδρες (οι σύζυγοί) έχουν ένα βαθμό (ευθύνης) πάνω σ' αυτές. Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

ٱلطَّلَـٰقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌۢ بِإِحْسَـٰنٍۢ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا۟ مِمَّآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ شَيْـًٔا إِلَّآ أَن يَخَافَآ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا ٱفْتَدَتْ بِهِۦ ۗ تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٢٩﴾

Το διαζύγιο (στο οποίο ο σύζυγος μπορεί να πάρει ξανά τη σύζυγό του στον έγγαμο βίο κατά την περίοδο αναμονής -‘Είντα-) μπορεί να δοθεί (μόνο) δύο φορές: έπειτα είτε διατηρεί κανείς (τη σύζυγο) με καλό τρόπο (καλή συντροφικότητα και καλό έγγαμο βίο), είτε (την) αφήνει με καλοσύνη (μέσω της τρίτης φοράς διαζυγίου, μετά την οποία δεν μπορεί να την πάρει πίσω εκτός με άλλους κανόνες). Και δεν επιτρέπεται σ’ εσάς (τους άνδρες μετά το διαζύγιο) να πάρετε πίσω τίποτα απ’ όση (προίκα) τους είχατε δώσει, εκτός και αν (η σύζυγος μισεί τον σύζυγό της λόγω κάποιων σωματικών ιδιαιτεροτήτων του, ή μεγάλης σεξουαλικής ανεπάρκειάς του, ή κακού χαρακτήρα του κλπ. και ζητάει διαζύγιο) και οι δύο πλευρές (ο άνδρας και η σύζυγός του) φοβούνται ότι δε θα μπορέσουν (εξαιτίας αυτού του μίσους) να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ (τα συζυγικά δικαιώματα και καθήκοντα). Αν λοιπόν (εσείς, οι κριτές που τεθήκατε από τις δύο πλευρές) φοβάστε ότι δε θα μπορέσουν να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, τότε δε θα υπάρχει αμαρτία σε κανέναν απ’ τους δύο, αν αυτή επιστρέψει την προίκα (ή μέρος της στον σύζυγό της) για να πάρει διαζύγιο (Χουλ‘). Αυτά είναι τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, γι’ αυτό μην τα παραβιάζετε. Και όποιοι παραβιάζουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, αυτοί είναι οι άδικοι.

فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُۥ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٢٣٠﴾

Και αν της έχει δώσει διαζύγιο (για τρίτη φορά), τότε δεν επιτρέπεται σ’ αυτόν να την παντρευτεί ξανά μέχρι (αυτή) να παντρευτεί άλλο σύζυγο. Και αν (ο τελευταίος σύζυγος) της δώσει διαζύγιο (ή πεθάνει), δεν υπάρχει αμαρτία πάνω τους (στη γυναίκα και στον πρώην σύζυγο) στο να επιστρέψουν ο ένας στον άλλον (με καινούργιο συμβόλαιο γάμου και καινούργια προίκα), αν πιστεύουν ότι μπορούν να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ. Αυτά είναι τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, τα οποία διασαφηνίζει στους ανθρώπους που γνωρίζουν.

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍۢ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًۭا لِّتَعْتَدُوا۟ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۥ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓا۟ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ هُزُوًۭا ۚ وَٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٣١﴾

Και όταν χωρίσετε τις γυναίκες (σας) και έχουν (σχεδόν) εκπληρώσει την ορισμένη περίοδο (αναμονής) τους, είτε να τις διατηρήσετε (στον έγγαμο βίο) με καλό τρόπο (καλή συντροφικότητα και καλό έγγαμο βίο), είτε να τις αφήσετε (να εκπληρώσουν την ορισμένη περίοδο αναμονής) με καλό τρόπο (με καλοσύνη και δίνοντάς τους τα δικαιώματά τους). Και μην τις κρατήσετε (στον έγγαμο βίο), με σκοπό να τις βλάψετε και να παραβιάσετε (τα δικαιώματά τους), και όποιος το κάνει αυτό, στ’ αλήθεια αδικεί τον εαυτό του (και αξίζει την τιμωρία). Και μην παίρνετε τα Εδάφια του Αλλάχ ως αστείο (παραβιάζοντας τις εντολές Του). Και θυμηθείτε τις χάρες του Αλλάχ σε σας και ό,τι σας έστειλε από το Βιβλίο (Κορ’άν) και τη Σοφία (Σούννα -παράδοση- του Προφήτη). Σας διατάζει αυτό, και φυλαχτείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوْا۟ بَيْنَهُم بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢٣٢﴾

Και όταν χωρίσετε (για πρώτη ή δεύτερη φορά) τις γυναίκες σας και έχουν εκπληρώσει (ήδη) την ορισμένη περίοδο (αναμονής -‘Είντα-) τους (χωρίς να τις έχετε επιστρέψει στον έγγαμο βίο, και θέλετε να τις ξανά παντρευτείτε), μην τις αποτρέπετε (ω, κηδεμόνες των γυναικών, όπως ο πατέρας ή ο αδελφός τους) από το να (ξανά) παντρευτούν τους συζύγους τους (με καινούργιο συμβόλαιο γάμου) αν συμφωνούν μεταξύ τους με την καλοσύνη (και τον δίκαιο τρόπο). Αυτό (που σας διέταξα) το λαμβάνουν υπόψη όσοι από σας πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα. (Και το να επιστρέψουν ξανά στους συζύγους τους) αυτό είναι καλύτερο για σας και πιο αγνό, και ο Αλλάχ γνωρίζει κι εσείς δε γνωρίζετε.

۞ وَٱلْوَٰلِدَٰتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَـٰدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى ٱلْمَوْلُودِ لَهُۥ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةٌۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌۭ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦ ۚ وَعَلَى ٱلْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍۢ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍۢ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوٓا۟ أَوْلَـٰدَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ ءَاتَيْتُم بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿٢٣٣﴾

Οι μητέρες θα θηλάσουν τα παιδιά τους για δύο ολόκληρα χρόνια, για όσους θέλουν να ολοκληρώσουν την πρέπουσα περίοδο θηλασμού. Και ο πατέρας του παιδιού υποχρεούται να καλύψει τις δαπάνες του φαγητού και του ρουχισμού της (διαζευγμένης μητέρας), σύμφωνα με το εύλογο. Κανείς δε βαρύνεται πέραν των δυνατοτήτων του. Καμιά μητέρα δεν πρέπει να βλαφθεί μέσω του παιδιού της, ούτε ο πατέρας μέσω του παιδιού του (δηλ. δεν πρέπει οι γονείς να χρησιμοποιούν το παιδί ως μέσο για να βλάψει ο ένας τον άλλον). Και (αν πεθάνει ο πατέρας, τότε) στον κληρονόμο (του) υπάρχει το ίδιο (καθήκον, από φαγητό και ρουχισμό προς τη μητέρα του παιδιού). Και αν και οι δύο επιθυμούν τον απογαλακτισμό (πριν να ολοκληρωθούν τα δύο χρόνια θηλασμού) με αμοιβαία συναίνεση και συνεννόηση, δεν υπάρχει αμαρτία σε κανέναν από τους δύο. Και αν θέλετε το παιδί σας να θηλαστεί από κάποια τροφό (εκτός της μητέρας), δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς εφόσον (της) δίνετε την πληρωμή, με δίκαιο τρόπο (χωρίς μείωση ούτε αναβολή). Και φυλαχτείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις εντολές Του), και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ βλέπει ό,τι κάνετε.

وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَٰجًۭا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍۢ وَعَشْرًۭا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِىٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٣٤﴾

Και αυτοί από σας που πεθαίνουν αφήνοντας πίσω συζύγους –αυτές παραμένουν σε περίοδο αναμονής για τέσσερις μήνες και δέκα ημέρες, (χωρίς να παντρευτούν, ούτε να στολιστούν). Και όταν έχουν εκπληρώσει την ορισμένη περίοδο (αναμονής) τους, τότε δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς (ω, συγγενείς τους) για ό,τι κάνουν με τον εαυτό τους με αποδεκτόν τρόπο (όπως αν θέλουν να παντρευτούν κάποιον άλλον). Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση.

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِۦ مِنْ خِطْبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَـٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُوا۟ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا۟ عُقْدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ ٱلْكِتَـٰبُ أَجَلَهُۥ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ فَٱحْذَرُوهُ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿٢٣٥﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς (ω, άνδρες) γι’ αυτό που υπαινίσσεστε για μία (έμμεση) πρόταση αρραβώνα στις γυναίκες (κατά την ορισμένη περίοδο αναμονής τους, όπως στις χήρες, και σ' αυτές που είναι διαζευγμένες για τρίτη φορά από τους πρώην συζύγους τους. Όπως το να της πει: «Πότε τελειώνει η περίοδος αναμονής σου;» κλπ.) ή γι’ αυτό που κρατάτε μέσα σας (ότι έχετε την πρόθεση να τις παντρευτείτε, όταν εκπληρωθεί η περίοδος αναμονής τους). Ο Αλλάχ γνωρίζει ότι θα τις αναφέρετε (είτε μέσα σας, είτε με τις γλώσσες σας, γι' αυτό σας επέτρεψε να το υπαινιχθείτε, χωρίς όμως να το πείτε φωναχτά). Μα μην τους υποσχεθείτε μυστικά, γάμο (κατά την περίοδο αναμονής τους), εκτός να πείτε κατάλληλα λόγια (δηλ. να υπαινιχθείτε μόνο). Και μην αποφασίσετε να συνάψετε γαμήλιο συμβόλαιο μέχρι η ορισμένη περίοδος αναμονής να φτάσει στο τέλος της. Και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ γνωρίζει ό,τι υπάρχει μέσα σας, έτσι να Τον φοβάστε. Και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا۟ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلْمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلْمُقْتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَـٰعًۢا بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٢٣٦﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς (στο να μην δίνετε την προίκα) στις γυναίκες που τις χωρίζετε χωρίς να τις έχετε (ακόμα) αγγίξει (σεξουαλικά), ούτε έχετε (ακόμα) ορίσει γι’ αυτές μια (συγκεκριμένη) προίκα. Αλλά δώστε τους ένα χρηματικό ποσό, (ως αποζημίωση, για να αισθάνονται καλύτερα) - ο πλούσιος δίνει σύμφωνα με τη δυνατότητά του και ο φτωχός δίνει σύμφωνα με τη δυνατότητά του - ένα εύλογο ποσό σύμφωνα μ' αυτό που είναι αποδεκτό, ένα καθήκον σ’ αυτούς που πράττουν το καλό.

وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّآ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا۟ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ عُقْدَةُ ٱلنِّكَاحِ ۚ وَأَن تَعْفُوٓا۟ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۚ وَلَا تَنسَوُا۟ ٱلْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٢٣٧﴾

Αν όμως τις χωρίσετε προτού να τις αγγίξετε (σεξουαλικά), αλλά τους έχετε ορίσει μια (συγκεκριμένη) προίκα, τότε (δώστε τους) το μισό από αυτό που καθορίσατε για προίκα, εκτός και αν αποδεχτούν (οι γυναίκες) να αφήσουν (αυτό το μισό), ή αν αυτός (ο σύζυγος), στο χέρι του οποίου είναι ο δεσμός του γάμου, δεχτεί να δώσει (στη γυναίκα) την πλήρη προίκα. Και το να αφήσετε (ο ένας στον άλλον, κάποια από τα δικαιώματά σας) είναι πλησιέστερο στην ευσέβεια. Και μην ξεχνάτε τη γενναιοδωρία (την ανοχή και την ευγένεια) μεταξύ σας. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ βλέπει ό,τι κάνετε.

حَـٰفِظُوا۟ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلْوُسْطَىٰ وَقُومُوا۟ لِلَّهِ قَـٰنِتِينَ ﴿٢٣٨﴾

Τηρείτε αυστηρά τις (πέντε υποχρεωτικές καθημερινές) προσευχές, και (ειδικά) τη μεσαία προσευχή (Αλ-‘Ασρ). Και σταθείτε (στις προσευχές σας) ενώπιον του Αλλάχ υπάκουοι και ταπεινοί.

فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًۭا ۖ فَإِذَآ أَمِنتُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا۟ تَعْلَمُونَ ﴿٢٣٩﴾

Και αν φοβάστε (από έναν εχθρό σε περίοδο πολέμου, και δεν μπορείτε να τελέσετε την προσευχή όπως πρέπει) τότε (τελέστε την όπως μπορείτε) είτε περπατώντας είτε καβαλώντας (και είτε προς την Κίμπλα, είτε όχι). Και όταν είστε ασφαλείς, τότε (τελέσετε τις προσευχές σας όπως πρέπει και) μνημονεύστε τον Αλλάχ, καθώς σας έχει διδάξει αυτό που δε γνωρίζατε πριν.

وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَٰجًۭا وَصِيَّةًۭ لِّأَزْوَٰجِهِم مَّتَـٰعًا إِلَى ٱلْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍۢ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِى مَا فَعَلْنَ فِىٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍۢ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٤٠﴾

Και εκείνοι ανάμεσά σας που πεθαίνουν αφήνοντας πίσω (τις) συζύγους (τους) - για τις συζύγους τους υπάρχει ως κληροδότημα μια δέσμευση (από τον Αλλάχ σ’ εσάς): τα προς το ζην (φαγητό, ρουχισμό, διαμονή κλπ.) για ένα έτος και χωρίς να τους κάνει κανείς (από την οικογένεια του θανόντα) να φύγουν (από τα σπίτια των συζύγων τους). Αν όμως φύγουν (οι σύζυγοι από επιλογή τους, πριν τελειώσει το έτος), δεν υπάρχει αμαρτία σε σας (ούτε σε αυτές) για ό,τι κάνουν στον εαυτό τους από επιτρεπτά πράγματα. Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَلِلْمُطَلَّقَـٰتِ مَتَـٰعٌۢ بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُتَّقِينَ ﴿٢٤١﴾

Και για τις διαζευγμένες γυναίκες υπάρχει πρόνοια (για χρήματα και ρουχισμό κλπ.) σύμφωνα μ' αυτό που είναι αποδεκτό – ένα καθήκον σ' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Tου).

كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٤٢﴾

Έτσι ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφιά Του, μήπως και συλλογιστείτε.

۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ خَرَجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ ٱللَّهُ مُوتُوا۟ ثُمَّ أَحْيَـٰهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٢٤٣﴾

Μα δεν έμαθες (ω, Μωχάμμαντ) γι' εκείνους (από τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβου-) που βγήκαν από τα σπίτια τους σε χιλιάδες, φοβούμενοι το θάνατο (από την επιδημία); Και έτσι, ο Αλλάχ τούς είπε: «Πεθάνετε.» Και έπειτα τους έφερε ξανά στη ζωή (για να τους δείξει ότι η απόφαση όλων των θεμάτων βρίσκεται μόνο στα Χέρια Του, και ότι αυτοί δεν μπορούν να φέρουν στον εαυτό τους κάτι καλό ούτε να αποτρέψουν από τον εαυτό τους κάτι κακό). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Αυτός που δίνει πολλές χάρες (και εύνοιες και γενναιοδωρία) στους ανθρώπους, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν δείχνουν ευγνωμοσύνη.

وَقَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٤٤﴾

Και πολεμήστε στον δρόμο του Αλλάχ (εκείνους που πολεμούν εναντίον της θρησκείας Tου) και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

مَّن ذَا ٱلَّذِى يُقْرِضُ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا فَيُضَـٰعِفَهُۥ لَهُۥٓ أَضْعَافًۭا كَثِيرَةًۭ ۚ وَٱللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۜطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٤٥﴾

Ποιος θα δανείσει στον Αλλάχ ένα καλό δάνειο (ξοδεύοντας από τα χρήματά του για χάρη του Αλλάχ σε κάθε καλό δρόμο), ώστε (ο Αλλάχ) να του το πολλαπλασιάσει πολύ (δηλ. την αμοιβή του); Και είναι ο Αλλάχ που παρακρατεί και χορηγεί με αφθονία (γι' αυτό, ξοδέψτε σε κάθε καλό δρόμο και μην φοβάστε τη μείωση των χρημάτων). Και σ' Αυτόν θα επιστρέψετε.

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلْمَلَإِ مِنۢ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنۢ بَعْدِ مُوسَىٰٓ إِذْ قَالُوا۟ لِنَبِىٍّۢ لَّهُمُ ٱبْعَثْ لَنَا مَلِكًۭا نُّقَـٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ أَلَّا تُقَـٰتِلُوا۟ ۖ قَالُوا۟ وَمَا لَنَآ أَلَّا نُقَـٰتِلَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَـٰرِنَا وَأَبْنَآئِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقِتَالُ تَوَلَّوْا۟ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٤٦﴾

Μα δεν έμαθες (ω, Μωχάμμαντ) για τους αρχηγούς των παιδιών του Ισραήλ, μετά από την εποχή του Μωυσή, όταν είπαν σε έναν προφήτη ανάμεσά τους (τον Σαμουήλ): «Διόρισε για μας έναν βασιλιά, ώστε να πολεμήσουμε στον δρόμο του Αλλάχ.»; Είπε: «Ίσως αν οριζόταν σ’ εσάς να πολεμήσετε, (πιθανότατα) δεν θα πολεμούσατε;» Είπαν: «Και γιατί να μην πολεμήσουμε στον δρόμο του Αλλάχ, ενώ διωχθήκαμε από τα σπίτια μας και (αιχμαλωτίστηκαν) τα παιδιά μας;» Αλλά όταν ορίστηκε σ' αυτούς να πολεμήσουν, αποστράφηκαν (αθετώντας την υπόσχεσή τους), εκτός από λίγους απ' αυτούς. Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλά τους άδικους.

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ٱللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًۭا ۚ قَالُوٓا۟ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ ٱلْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِٱلْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةًۭ مِّنَ ٱلْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُۥ بَسْطَةًۭ فِى ٱلْعِلْمِ وَٱلْجِسْمِ ۖ وَٱللَّهُ يُؤْتِى مُلْكَهُۥ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٤٧﴾

Και ο Προφήτης τους (ο Σαμουήλ) τους είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ διόρισε σ’ εσάς τον Ταλούτ (Σαούλ) ως βασιλιά πάνω σας.» Είπαν (οι αρχηγοί των παιδιών του Ισραήλ): «Πώς μπορεί να έχει τη βασιλεία σ’ εμάς, ενώ είμαστε πιο άξιοι για τη βασιλεία απ' αυτόν (αφού η βασιλεία ήταν αποκλειστικά για μια φυλή, και ο Ταλούτ δεν προερχόταν από εκείνη τη φυλή, και ούτε ένας από τη φυλή του ήταν προφήτης), και δεν του έχει δοθεί μεγάλος πλούτος (ώστε να ιδρύσει τη βασιλεία του);» Είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ τον επέλεξε (για να είναι βασιλιάς) πάνω σας, και τον αύξησε με ευρεία γνώση και δύναμη στο σώμα. Και ο Αλλάχ δίνει σ' όποιον θέλει βασιλεία. Και ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν για όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ءَايَةَ مُلْكِهِۦٓ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَـٰرُونَ تَحْمِلُهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٢٤٨﴾

Και ο Προφήτης τους (ο Σαμουήλ) τους είπε: «Πράγματι, το σημάδι της βασιλείας του είναι ότι θα έρθει σ’ εσάς το κιβώτιο (της διαθήκης, το οποίο κάποιοι εχθροί είχαν πάρει από τα παιδιά του Ισραήλ), έχοντας μέσα του ηρεμία (και διαβεβαίωση) από τον Κύριό σας και άλλα πράγματα που είχε αφήσει η οικογένεια του Μωυσή και η οικογένεια του Ααρών (όπως η ράβδος του Μωυσή και κάποια σπασμένα κομμάτια από τις πλάκες του Μωυσή), και το οποίο θα το μεταφέρουν οι άγγελοι. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα (ξεκάθαρο) σημάδι για σας, αν είστε πράγματι πιστοί.»

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍۢ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ ۚ فَشَرِبُوا۟ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ قَالُوا۟ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍۢ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةًۭ كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿٢٤٩﴾

Και όταν ο Ταλούτ (Σαούλ) βγήκε μαζί με τους στρατιώτες (για τον πόλεμο), είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ θα σας δοκιμάσει με ένα ποτάμι. Έτσι, όποιος πίνει απ' αυτό δεν είναι απ' εμένα (από τους ακόλουθούς μου ούτε είναι κατάλληλος για να με συνοδεύσει), και όποιος δεν το γευτεί είναι όντως απ' εμένα, εκτός απ' εκείνον που (αναγκάζεται και) παίρνει μια χούφτα (νερό) με το χέρι του (γι’ αυτόν δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό).» Αλλά ήπιαν απ' αυτό, εκτός από λίγους απ' αυτούς. Και όταν το διέσχισε (το ποτάμι) μαζί μ' εκείνους που πίστευαν (οι οποίοι ήταν λίγοι, κάποιοι απ' αυτούς, αφού είδαν πόσο μεγάλο στρατό έχει ο εχθρός τους), είπαν: «Δεν έχουμε καμία δύναμη σήμερα ενάντια του Τζαλούτ (Γολιάθ) και των στρατιωτών του.» Αλλά εκείνοι που γνώριζαν με βεβαιότητα ότι θα συναντούσαν τον Αλλάχ (κατά την Ημέρα της Κρίσεως) είπαν: «Πόσες φορές μια μικρή ομάδα (πιστών) είχε υπερνικήσει μια μεγάλη (πανίσχυρη) ομάδα (άπιστων) με την άδεια του Αλλάχ;» Και ο Αλλάχ είναι με τους υπομονετικούς.

وَلَمَّا بَرَزُوا۟ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُوا۟ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًۭا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٥٠﴾

Και όταν εμφανίστηκαν (έφτασαν σε ορατό μέρος) στον Τζαλούτ (Γολιάθ) και τους στρατιώτες του, είπαν (επικαλούμενοι τον Αλλάχ): «Κύριέ μας, ρίξε σε μας υπομονή, και σταθεροποίησε τα πόδια μας, και δώσε μας νίκη επί του λαού που δεν πιστεύει.»

فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُۥدُ جَالُوتَ وَءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ وَٱلْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُۥ مِمَّا يَشَآءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لَّفَسَدَتِ ٱلْأَرْضُ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٥١﴾

Έτσι, τους νίκησαν με την άδεια του Αλλάχ, και ο Νταούντ (Δαβίδ) σκότωσε τον Τζαλούτ (Γολιάθ). Και ο Αλλάχ τού έδωσε (στον Δαβίδ) τη βασιλεία [μετά το θάνατο του Ταλούτ (Σαούλ)] και τη σοφία (δηλ. τον έκανε προφήτη μετά το θάνατο του Σαμουήλ) και τον δίδαξε ό,τι (γνώσεις) ήθελε (ο Αλλάχ να τον διδάξει). Και αν ο Αλλάχ δε σταματούσε (το κακό και τις αδικίες) μιας ομάδας ανθρώπων μέσω μίας άλλης (δηλ. μέσω πολέμου), η γη θα είχε καταστραφεί (και θα ήταν γεμάτη με αναταραχές)! Αλλά ο Αλλάχ δίνει μεγάλες χάρες και γενναιοδωρία σε όλους.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢٥٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του Αλλάχ που απαγγέλλουμε σ' εσένα (ω, Μωχάμμαντ) με την αλήθεια. Και πράγματι, είσαι ένας από τους Αγγελιαφόρους (του Αλλάχ).