Διαβάστε το Χισμπ 42 του Κορανίου

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ كُلٌّۭ يَجْرِىٓ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى وَأَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٩﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ εισάγει τη νύχτα στην ημέρα, και εισάγει την ημέρα στη νύχτα (δηλ. αυξάνει και μειώνει τις ώρες τους, το χειμώνα και το καλοκαίρι), και ότι έχει υποτάξει τον ήλιο και το φεγγάρι (για να σας ωφελήσουν), και ο καθένας τους τρέχει (στην τροχιά του) για ένα καθορισμένο χρόνο, και ότι ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση;

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ ٱلْبَـٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْكَبِيرُ ﴿٣٠﴾

Αυτό επειδή ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Χακκ (ο Ένας Αληθινός Θεός), και ό,τι επικαλούνται (και λατρεύουν οι άπιστοι), εκτός απ' Αυτόν, είναι πλάνη, και ο Αλλάχ είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-Καμπείρ (Μέγας).

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱلْفُلْكَ تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِنِعْمَتِ ٱللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ﴿٣١﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι τα πλοία πλέουν στη θάλασσα με τη χάρη του Αλλάχ, για να σας δείξει μερικά από τα Σημάδια Του; Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμων.

وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌۭ كَٱلظُّلَلِ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌۭ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍۢ كَفُورٍۢ ﴿٣٢﴾

Όταν τους περιβάλλουν τα κύματα σαν τα βουνά (που τους σκιάζουν), επικαλούνται τον Αλλάχ με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν και μόνο. Αλλά όταν τους σώζει και φτάνουν στη στεριά, τότε μερικοί απ' αυτούς είναι μετριοπαθείς (στο να δείξουν ευγνωμοσύνη προς τον Αλλάχ, και μερικοί απ' αυτούς γίνονται αχάριστοι). Πράγματι, δεν απορρίπτει τα Σημάδια Μας, παρά κάθε αχάριστος προδότης.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ وَٱخْشَوْا۟ يَوْمًۭا لَّا يَجْزِى وَالِدٌ عَن وَلَدِهِۦ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِۦ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِٱللَّهِ ٱلْغَرُورُ ﴿٣٣﴾

Ω, άνθρωποι! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Κυρίου σας (τηρώντας τις εντολές Του) και να φοβάστε μία Ημέρα, κατά την οποία κανένας πατέρας δε θα ωφελήσει τον γιο του, ούτε κανένας γιος θα ωφελήσει τον πατέρα του. Η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή, επομένως μην αφήσετε να σας εξαπατήσει η εγκόσμια ζωή, ούτε να αφήσετε να σας εξαπατήσει αυτός που εξαπατάει (είτε είναι ο διάβολος, είτε είναι ένας άνθρωπος) και να σας απομακρύνει από τον δρόμο του Αλλάχ.

إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِى ٱلْأَرْحَامِ ۖ وَمَا تَدْرِى نَفْسٌۭ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًۭا ۖ وَمَا تَدْرِى نَفْسٌۢ بِأَىِّ أَرْضٍۢ تَمُوتُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌۢ ﴿٣٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ έχει τη γνώση για την Ώρα (πότε θα γίνει), στέλνει τη βροχή και γνωρίζει τι υπάρχει στις μήτρες. Καμία ψυχή δεν ξέρει τι θα κερδίσει αύριο, και καμιά ψυχή δεν ξέρει σε ποια γη θα πεθάνει! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ [Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν -Κοράνιο- που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢﴾

(Αυτή είναι) η αποκάλυψη του Βιβλίου, στο οποίο δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, (και το οποίο αποκαλύφθηκε) από τον Κύριο όλων των Κόσμων.

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۚ بَلْ هُوَ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٍۢ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ﴿٣﴾

Ή λένε (οι ειδωλολάτρες) ότι (ο Μωχάμμαντ) το έχει επινοήσει (το Κορ’άν); Όχι (δεν το επινόησες), αλλά είναι η αλήθεια από τον Κύριό σου, για να προειδοποιήσεις έναν λαό, στον οποίο δεν έχει σταλεί κανένας προειδοποιητής πριν από σένα, ίσως και να καθοδηγηθούν.

ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا شَفِيعٍ ۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿٤﴾

Είναι ο Αλλάχ που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους σε έξι Ημέρες, έπειτα υψώθηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του). Δεν έχετε έναντι του Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα (που μπορεί να σας προστατέψει), ούτε κανέναν διαμεσολαβητή (που μπορεί να μεσολαβήσει για σας ενώπιον του Αλλάχ χωρίς την άδειά Του). Δε θα το λάβετε υπόψη λοιπόν;

يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ إِلَى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥٓ أَلْفَ سَنَةٍۢ مِّمَّا تَعُدُّونَ ﴿٥﴾

Διευθετεί όλα τα ζητήματα από τον ουρανό προς τη γη, έπειτα ανεβαίνουν (ζητήματα) προς Αυτόν, σε μία Ημέρα, η διάρκεια της οποίας είναι χίλια χρόνια απ' αυτά που μετράτε (στην εγκόσμια ζωή). [βλ. Σούρατ Αλ-Χατζ 22:47].

ذَٰلِكَ عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٦﴾

Αυτός είναι ο Παντογνώστης του αόρατου και του ορατού, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

ٱلَّذِىٓ أَحْسَنَ كُلَّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۖ وَبَدَأَ خَلْقَ ٱلْإِنسَـٰنِ مِن طِينٍۢ ﴿٧﴾

Ο Οποίος τελειοποίησε ό,τι δημιούργησε, και δημιούργησε από την αρχή τον άνθρωπο (τον Αδάμ) από πηλό (χωρίς προηγούμενο πρότυπο).

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُۥ مِن سُلَـٰلَةٍۢ مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ﴿٨﴾

Έπειτα δημιούργησε τους απογόνους του από εκκρίσεις αδύναμου υγρού (και των δύο φύλων).

ثُمَّ سَوَّىٰهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِۦ ۖ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَـٰرَ وَٱلْأَفْـِٔدَةَ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَشْكُرُونَ ﴿٩﴾

Έπειτα τον διαμόρφωσε και του εμφύσησε το πνεύμα που δημιούργησε. Δημιούργησε για σας την ακοή, την όραση και τις καρδιές. Λίγο όμως είναι αυτό που δείχνετε από ευγνωμοσύνη (προς Αυτόν).

وَقَالُوٓا۟ أَءِذَا ضَلَلْنَا فِى ٱلْأَرْضِ أَءِنَّا لَفِى خَلْقٍۢ جَدِيدٍۭ ۚ بَلْ هُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمْ كَـٰفِرُونَ ﴿١٠﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Είναι δυνατόν ότι αφού (πεθάνουμε και) χαθούμε στη γη, θα δημιουργηθούμε ξανά (και θα αναστηθούμε);» Όχι (δεν αναζητούν την αλήθεια), αλλά αρνούνται να πιστέψουν στη συνάντηση με τον Κύριό τους!

۞ قُلْ يَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلْمَوْتِ ٱلَّذِى وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ﴿١١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Θα αφαιρέσει τη ζωή σας, ο Άγγελος του θανάτου, που του ανέθεσε (ο Αλλάχ) να αφαιρέσει τη ζωή σας, έπειτα θα επιστρέψετε στον Κύριό σας.»

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلْمُجْرِمُونَ نَاكِسُوا۟ رُءُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَآ أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَٱرْجِعْنَا نَعْمَلْ صَـٰلِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ﴿١٢﴾

Αν έβλεπες (ω, Προφήτη, την Ημέρα της Κρίσεως) τους κακούς όταν θα χαμηλώσουν (με ατίμωση) τα κεφάλια τους ενώπιον του Κυρίου τους (και θα πουν): «Κύριέ μας! Τώρα βλέπουμε (τη Μέλλουσα Ζωή που τη διαψεύσαμε πριν) και ακούμε. Στείλε μας πίσω (στην εγκόσμια ζωή), για να πράξουμε ενάρετες πράξεις. Πράγματι, τώρα πιστεύουμε με βεβαιότητα (στη Μέλλουσα Ζωή).», (τότε θα έβλεπες πόσο άθλια είναι η κατάστασή τους)!

وَلَوْ شِئْنَا لَـَٔاتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَىٰهَا وَلَـٰكِنْ حَقَّ ٱلْقَوْلُ مِنِّى لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿١٣﴾

Αν θέλαμε, θα είχαμε δώσει σε κάθε άνθρωπο (απ' αυτούς τους άπιστους) την καθοδήγησή του, αλλά ο Λόγος Μου (με τον οποίο προειδοποίησα τον Σατανά και όσους θα τον ακολουθήσουν), θα εκπληρωθεί: «Πράγματι, θα γεμίσω την Κόλαση με όσους από τα τζινν και τους ανθρώπους μαζί (θα ακολουθήσουν τον Σατανά).» [Βλ. Σούρατ Αλ-Α‘ράφ 7:18]

فَذُوقُوا۟ بِمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَـٰذَآ إِنَّا نَسِينَـٰكُمْ ۖ وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٤﴾

(Και θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γευτείτε (την τιμωρία) επειδή αδιαφορούσατε για τη συνάντηση αυτής της Ημέρας (του απολογισμού) σας (και ήσασταν απασχολημένοι με τους πόθους σας). Και Εμείς θα σας αφήσουμε (στην τιμωρία). Γευτείτε το αιώνιο μαρτύριο για ό,τι κάνατε.»

إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِـَٔايَـٰتِنَا ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِهَا خَرُّوا۟ سُجَّدًۭا وَسَبَّحُوا۟ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ۩ ﴿١٥﴾

Πράγματι, εκείνοι που πιστεύουν στα Εδάφιά Μας, είναι μόνο αυτοί που όταν τους υπενθυμίζουν γι' αυτά (και τους νουθετούν μ' αυτά), πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και δοξάζουν τον Κύριό τους ευγνωμονώντας Τον, και δε δείχνουν αλαζονεία.

تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ ٱلْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًۭا وَطَمَعًۭا وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿١٦﴾

(Οι οποίοι σηκώνονται κατά τη νύχτα από τον ύπνο, και) των οποίων τα πλευρά απομακρύνονται από τα κρεβάτια, για να επικαλεστούν τον Κύριό τους με φόβο και ελπίδα, και από ό,τι τους παρέχουμε, ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη).

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌۭ مَّآ أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍۢ جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٧﴾

Καμία ψυχή δεν ξέρει τι (έχει ετοιμαστεί και τι) είναι κρυμμένο γι' αυτούς (τους πιστούς) από ανταμοιβή που θα τους κάνει χαρούμενους! Μία ανταμοιβή για ό,τι έκαναν (από ενάρετες πράξεις).

أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًۭا كَمَن كَانَ فَاسِقًۭا ۚ لَّا يَسْتَوُۥنَ ﴿١٨﴾

Είναι αυτός που είναι πιστός ίσος μ' εκείνον που είναι ανυπάκουος; Όχι, δεν είναι ίσοι.

أَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلْمَأْوَىٰ نُزُلًۢا بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα έχουν τους κήπους της μόνιμης κατοικίας, ως ανταμοιβή για ό,τι έκαναν.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فَسَقُوا۟ فَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۖ كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَآ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢٠﴾

Όσο όμως για τους ανυπάκουους, η κατοικία τους θα είναι η Φωτιά. Κάθε φορά που προσπαθούν να βγουν απ' αυτή, θα επιστραφούν σ' αυτήν, και θα ειπωθεί σ' αυτούς: «Γευτείτε το μαρτύριο της Φωτιάς που το διαψεύδατε (στην εγκόσμια ζωή).»

وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَدْنَىٰ دُونَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٢١﴾

Πράγματι, θα τους κάνουμε (τους ανυπάκουους) να γευτούν τη μικρότερη τιμωρία (από κακουχίες στην εγκόσμια ζωή) πριν από τη μεγάλη τιμωρία (στη Μέλλουσα Ζωή), ίσως να επιστρέψουν (με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ).

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَآ ۚ إِنَّا مِنَ ٱلْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ ﴿٢٢﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που τον νουθέτησαν με τα Εδάφια του Κυρίου του, αλλά έπειτα αποστράφηκε απ' αυτά; Πράγματι, θα εκδικηθούμε τους κακούς.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ فَلَا تَكُن فِى مِرْيَةٍۢ مِّن لِّقَآئِهِۦ ۖ وَجَعَلْنَـٰهُ هُدًۭى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٢٣﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά), οπότε μην έχεις καμία αμφιβολία (ω, Μωχάμμαντ) για τη συνάντησή του [δηλ. ότι θα συναντήσεις τον Μωυσή στο νυχτερινό ταξίδι, -ή ότι ο Μωυσής έλαβε το Βιβλίο και εφάρμοσε τις εντολές του-, -ή ότι έλαβες το Κορ’άν όπως έλαβε ο Μωυσής την Τορά]. Και το κάναμε (την Τορά) καθοδήγηση για τα παιδιά του Ισραήλ.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةًۭ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا۟ ۖ وَكَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يُوقِنُونَ ﴿٢٤﴾

Κάναμε μερικούς απ' αυτούς (από τα παιδιά του Ισραήλ) ηγέτες, που καθοδηγούν (τους άλλους προς τη λατρεία Μας) με την εντολή Μας, όταν έδειχναν υπομονή και πίστευαν με βεβαιότητα στα Σημάδια (και τα Εδάφια) Μας.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿٢٥﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) είναι Αυτός που θα κρίνει μεταξύ τους την Ημέρα της Ανάστασης, σε ό,τι διαφωνούσαν.

أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ ٱلْقُرُونِ يَمْشُونَ فِى مَسَـٰكِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ ۖ أَفَلَا يَسْمَعُونَ ﴿٢٦﴾

Δεν είναι ακόμη σαφές σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες στη Μάκκα), πόσα (άπιστα) έθνη καταστρέψαμε που ήταν πριν απ' αυτούς, και στις κατοικίες των οποίων περπατούν (και βλέπουν τα σημάδια της καταστροφής τους); Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια. Μα δεν ακούν;

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا نَسُوقُ ٱلْمَآءَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًۭا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَـٰمُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا يُبْصِرُونَ ﴿٢٧﴾

Δε βλέπουν (οι άπιστοι που διαψεύδουν την ανάσταση) ότι Εμείς στέλνουμε το νερό στην άγονη γη, και κάνουμε μ' αυτό να φυτρώνουν καλλιέργειες, από τις οποίες τρώνε τα βοοειδή τους και οι ίδιοι; Μα δε βλέπουν;

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٨﴾

Λένε (οι άπιστοι που διαψεύδουν την ανάσταση): «Πότε θα είναι αυτή η Κρίση (η Ημέρα της Κρίσεως, που θα κρίνει μεταξύ μας, όπως ισχυρίζεστε, ω, Μουσουλμάνοι), αν είστε ειλικρινείς;»

قُلْ يَوْمَ ٱلْفَتْحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِيمَـٰنُهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴿٢٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Την Ημέρα εκείνης της Κρίσης, δε θα ωφελήσει εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, το να πιστέψουν τότε, ούτε θα τους δοθεί καμία αναβολή.»

فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَٱنتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ ﴿٣٠﴾

Απομακρύνσου, λοιπόν, (ω, Προφήτη) απ' αυτούς, και περίμενε (τι θα τους κάνει ο Αλλάχ), και αυτοί περιμένουν (αυτά που τους υποσχέθηκες από την τιμωρία και την Ημέρα της Κρίσεως)!

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ ٱتَّقِ ٱللَّهَ وَلَا تُطِعِ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقِينَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿١﴾

Ω, Προφήτη! Να παραμένεις σταθερός στο να φυλαχθείς από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και μην υπακούς τους άπιστους και τους υποκριτές. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَٱتَّبِعْ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۭا ﴿٢﴾

Ακολούθα ό,τι σου αποκαλύπτεται από τον Κύριό σου. Πράγματι, ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε, έχει πλήρη γνώση.

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًۭا ﴿٣﴾

Εναπόθεσε την επιστοσύνη σου στον Αλλάχ. Επαρκεί ο Αλλάχ ως Υποστηρικτής και Διαχειριστής (όλων των υποθέσεων).

مَّا جَعَلَ ٱللَّهُ لِرَجُلٍۢ مِّن قَلْبَيْنِ فِى جَوْفِهِۦ ۚ وَمَا جَعَلَ أَزْوَٰجَكُمُ ٱلَّـٰٓـِٔى تُظَـٰهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهَـٰتِكُمْ ۚ وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَآءَكُمْ أَبْنَآءَكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ قَوْلُكُم بِأَفْوَٰهِكُمْ ۖ وَٱللَّهُ يَقُولُ ٱلْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى ٱلسَّبِيلَ ﴿٤﴾

Ο Αλλάχ δεν έκανε για κανέναν άντρα δύο καρδιές μέσα του, ούτε έκανε τις γυναίκες σας, που τις καθιστάτε απαγορευμένες για σας (με το απαγορευμένο είδος διαζυγίου Αδ-Διχάρ), να είναι οι πραγματικές μητέρες σας, ούτε έκανε τους θετούς σας γιους (που τους δίνετε το επίθετό σας), να είναι οι πραγματικοί σας γιοι. Αυτά είναι τα λόγια σας που λέτε (ενώ δεν ισχύουν), αλλά ο Αλλάχ λέει την αλήθεια και Αυτός καθοδηγεί στον ίσιο δρόμο.

ٱدْعُوهُمْ لِـَٔابَآئِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِندَ ٱللَّهِ ۚ فَإِن لَّمْ تَعْلَمُوٓا۟ ءَابَآءَهُمْ فَإِخْوَٰنُكُمْ فِى ٱلدِّينِ وَمَوَٰلِيكُمْ ۚ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌۭ فِيمَآ أَخْطَأْتُم بِهِۦ وَلَـٰكِن مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًا ﴿٥﴾

Αποκαλέστε τους (υιοθετημένους γιους) με τα επίθετα των πατέρων τους (και όχι με τα επίθετά σας), αυτό είναι πιο δίκαιο ενώπιον του Αλλάχ. Αλλά αν δε γνωρίζετε τους πατέρες τους, τότε (οι υιοθετημένοι γιοι σας) είναι αδέλφια σας στη θρησκεία και απελευθερωμένοι δούλοι σας (με τους οποίους έχετε στενή σχέση, σαν της συγγένειας, και έτσι φωνάξτε τους «αδελφέ» ή με το όνομά τους χωρίς να τους δώσετε τα επίθετά σας). Δεν υπάρχει αμαρτία σε σας γι' αυτό που κάνετε κατά λάθος (το να τους αποκαλέσετε κατά λάθος με το επίθετο εκείνων που τους υιοθέτησαν), αλλά (θα υπάρχει αμαρτία σε σας) για ό,τι κάνετε με σκόπιμη πρόθεση στην καρδιά σας. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

ٱلنَّبِىُّ أَوْلَىٰ بِٱلْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنفُسِهِمْ ۖ وَأَزْوَٰجُهُۥٓ أُمَّهَـٰتُهُمْ ۗ وَأُو۟لُوا۟ ٱلْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍۢ فِى كِتَـٰبِ ٱللَّهِ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ إِلَّآ أَن تَفْعَلُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَوْلِيَآئِكُم مَّعْرُوفًۭا ۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِى ٱلْكِتَـٰبِ مَسْطُورًۭا ﴿٦﴾

Ο Προφήτης είναι πιο κοντά στους πιστούς από τον εαυτό τους [και έχει πιο έλεος γι' αυτούς από τον εαυτό τους, και θα πρέπει να τον υπακούν και να τον αγαπούν περισσότερο από τον εαυτό τους, και αν κάποιος πεθάνει χρεωμένος ή έχει μικρά παιδιά, ο Προφήτης θα φροντίσει το χρέος και τα παιδιά του]. Και οι γυναίκες του (Προφήτη) είναι οι μητέρες τους (των πιστών, δηλ. δεν επιτρέπεται κανένας να παντρευτεί μία απ' αυτές μετά το θάνατο του Προφήτη). Οι συγγενείς εξ αίματος έχουν μεγαλύτερο δικαίωμα να κληρονομήσει ο ένας τον άλλον σύμφωνα με την κρίση του Αλλάχ, από τους άλλους πιστούς και τους μετανάστες (που είναι αδελφοί τους στη θρησκεία)! [Ο Προφήτης έχει δημιουργήσει μία σύνδεση αδελφοσύνης μεταξύ των πιστών της Μεδίνας και των μεταναστών που ήρθαν από τη Μέκκα]. Εκτός αν κάνετε στους αδελφούς σας στη θρησκεία, καλοσύνη (και ορίσετε ελεημοσύνη στη διαθήκη σας, τότε δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό σε σας). Αυτό έχει γραφτεί στο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَـٰقَهُمْ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٍۢ وَإِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبْنِ مَرْيَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًۭا ﴿٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν Εμείς πήραμε μία δέσμευση από όλους τους προφήτες, και από σένα, τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Μωυσή και τον Ιησού, τον υιό της Μαρίας. Πήραμε από όλους τους μία ισχυρή δέσμευση.

لِّيَسْـَٔلَ ٱلصَّـٰدِقِينَ عَن صِدْقِهِمْ ۚ وَأَعَدَّ لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًا أَلِيمًۭا ﴿٨﴾

Για να ρωτήσει τους ειλικρινείς (Αγγελιαφόρους, τι τους απάντησαν οι λαοί τους) σχετικά με την ειλικρίνειά τους (δηλ. την αλήθεια προς την οποία τους κάλεσαν)! Και έχει ετοιμάσει για τους άπιστους ένα οδυνηρό μαρτύριο.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَآءَتْكُمْ جُنُودٌۭ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا وَجُنُودًۭا لَّمْ تَرَوْهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ﴿٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ προς εσάς (στη μάχη Αλ-Χανντακ -του Χαντακιού-, ή Αλ-Αχζάμπ -των συμμαχικών φυλών-) όταν ήρθαν εναντίον σας στρατιώτες (δέκα χιλιάδες από τις Αραβικές φυλές και σας περικύκλωσαν στη Μαντίνα, σε συνωμοσία με τους Εβραίους της Μαντίνας που πρόδωσαν τη συμφωνία τους με τον Προφήτη), αλλά στείλαμε εναντίον τους έναν βίαιο άνεμο (που έβγαλε τις σκηνές τους) και στρατιώτες (από Αγγέλους) που δεν τους είδατε, (και έτσι, έφυγαν ηττημένοι χωρίς πόλεμο). Πράγματι, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνετε.

إِذْ جَآءُوكُم مِّن فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ ٱلْأَبْصَـٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلْقُلُوبُ ٱلْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠ ﴿١٠﴾

Όταν ήρθαν (οι άπιστοι) από πάνω σας και από κάτω σας (από την κορυφή και το κάτω μέρος της κοιλάδας), και τα μάτια σας κοιτούσαν μόνο προς τους εχθρούς σας, και οι καρδιές σας έφτασαν στους λαιμούς σας (από το φόβο), και νομίζατε διάφορες σκέψεις για τον Αλλάχ (δηλ. οι υποκριτές νόμιζαν ότι ο Προφήτης και οι πιστοί θα ηττηθούν, ενώ οι πιστοί ήταν βέβαιοι για τη νίκη από τον Αλλάχ).

هُنَالِكَ ٱبْتُلِىَ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا۟ زِلْزَالًۭا شَدِيدًۭا ﴿١١﴾

Εκεί οι πιστοί δοκιμάστηκαν και κλονίστηκαν έντονα.

وَإِذْ يَقُولُ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ مَّا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ إِلَّا غُرُورًۭا ﴿١٢﴾

Και όταν οι υποκριτές και αυτοί που είχαν την αρρώστια (της αμφιβολίας) στις καρδιές τους (και είχαν αδύναμη πίστη), είπαν: «Αυτό που μας υποσχέθηκαν ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του (για νίκη), δεν είναι παρά μόνο πλάνη!»

وَإِذْ قَالَت طَّآئِفَةٌۭ مِّنْهُمْ يَـٰٓأَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَٱرْجِعُوا۟ ۚ وَيَسْتَـْٔذِنُ فَرِيقٌۭ مِّنْهُمُ ٱلنَّبِىَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌۭ وَمَا هِىَ بِعَوْرَةٍ ۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًۭا ﴿١٣﴾

Και όταν μία ομάδα απ' αυτούς (τους υποκριτές) είπε: «Ω, άνθρωποι της Γιάθριμπ (Μαντίνας, που βγήκατε για να πολεμήσετε), δεν υπάρχει για σας θέση εδώ, οπότε επιστρέψτε (στα σπίτια σας).» Μία άλλη ομάδα απ' αυτούς ζήτησε την άδεια του Προφήτη για να φύγουν, λέγοντας: «Τα σπίτια μας είναι εκτεθειμένα (κοντά στους εχθρούς, γι' αυτό δώσε μας την άδεια να πάμε να τα προστατέψουμε)», παρόλο που δεν ήταν εκτεθειμένα, αλλά δεν ήθελαν παρά μόνο τη διαφυγή.

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِم مِّنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُوا۟ ٱلْفِتْنَةَ لَـَٔاتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوا۟ بِهَآ إِلَّا يَسِيرًۭا ﴿١٤﴾

Αν (οι άπιστοι) έμπαιναν σ' αυτούς (τους υποκριτές) από όλες τις πλευρές της πόλης, και τους ζητούσαν να επιστρέψουν στην απιστία και την ειδωλολατρία, θα το είχαν κάνει και δε θα καθυστερούσαν παρά μόνο για λίγο.

وَلَقَدْ كَانُوا۟ عَـٰهَدُوا۟ ٱللَّهَ مِن قَبْلُ لَا يُوَلُّونَ ٱلْأَدْبَـٰرَ ۚ وَكَانَ عَهْدُ ٱللَّهِ مَسْـُٔولًۭا ﴿١٥﴾

(Εκείνοι οι υποκριτές) είχαν ήδη δώσει υπόσχεση προς τον Αλλάχ πριν, ότι δε θα τραπούν σε φυγή (από οποιαδήποτε μάχη). Πράγματι, για την υπόσχεση που δίνουν στον Αλλάχ, θα τους ρωτήσει (ο Αλλάχ και θα τους τιμωρήσει αν την αθετήσουν)!

قُل لَّن يَنفَعَكُمُ ٱلْفِرَارُ إِن فَرَرْتُم مِّنَ ٱلْمَوْتِ أَوِ ٱلْقَتْلِ وَإِذًۭا لَّا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿١٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Η φυγή δε θα σας ωφελήσει, αν φύγετε από (τη μάχη φοβούμενοι) το θάνατο ή το να σκοτωθείτε, [αφού κάθε ψυχή έχει μία καθορισμένη ώρα για το θάνατό της], ακόμα και (αν φύγετε, αλλά η καθορισμένη ώρα σας δεν έχει έρθει ακόμα) τότε δε θα απολαύσετε παρά μόνο για λίγο (μέχρι να έρθει η καθορισμένη ώρα σας).»

قُلْ مَن ذَا ٱلَّذِى يَعْصِمُكُم مِّنَ ٱللَّهِ إِنْ أَرَادَ بِكُمْ سُوٓءًا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةًۭ ۚ وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿١٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ποιος μπορεί να σας προστατεύσει από τον Αλλάχ, αν θέλει να σας πλήξει κάτι κακό, ή αν θέλει για σας έλεος;» Δε θα βρουν για τον εαυτό τους απέναντι στον Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή (που να τους προστατέψει)!

۞ قَدْ يَعْلَمُ ٱللَّهُ ٱلْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَٱلْقَآئِلِينَ لِإِخْوَٰنِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا ۖ وَلَا يَأْتُونَ ٱلْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا ﴿١٨﴾

Ο Αλλάχ γνωρίζει εκείνους (τους υποκριτές) ανάμεσά σας που αποθαρρύνουν τους άλλους (από το να πολεμήσουν μαζί με τον Προφήτη), και εκείνους που λένε στους αδελφούς τους: «Ελάτε προς εμάς (και μην πηγαίνετε στη μάχη για να μην πεθάνετε).», και δεν έρχονται στη μάχη παρά σπάνια (για να μην ντραπούν και όχι για να υποστηρίξουν τη θρησκεία του Αλλάχ)!

أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ ۖ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا ﴿١٩﴾

(Εκείνοι οι υποκριτές) είναι τσιγκούνηδες μαζί σας (και δεν ξοδεύουν για τη μάχη). Όταν έρχεται ο φόβος (και ξεκινάει η μάχη), τους βλέπεις (ω, Προφήτη) να σε κοιτούν με τα μάτια τους να γυρίζουν σαν αυτόν που βρίσκεται στη δίνη του θανάτου! Αλλά όταν φύγει ο φόβος (και τελειώσει η μάχη), σας βλάπτουν (ω, πιστοί) με σκληρές γλώσσες, και έχουν απληστία για τα λάφυρα. Εκείνοι δεν πιστεύουν πραγματικά, οπότε ο Αλλάχ κατέστησε τις καλές πράξεις τους μάταιες, και αυτό είναι κάτι εύκολο για τον Αλλάχ.

يَحْسَبُونَ ٱلْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا۟ ۖ وَإِن يَأْتِ ٱلْأَحْزَابُ يَوَدُّوا۟ لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِى ٱلْأَعْرَابِ يَسْـَٔلُونَ عَنْ أَنۢبَآئِكُمْ ۖ وَلَوْ كَانُوا۟ فِيكُم مَّا قَـٰتَلُوٓا۟ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿٢٠﴾

Νομίζουν (οι υποκριτές από το φόβο τους) ότι οι συμμαχικές φυλές δεν έχουν φύγει ακόμα. Και αν οι συμμαχικές φυλές ερχόντουσαν ξανά, θα ήθελαν (οι υποκριτές) να έλειπαν (από τη Μαντίνα και να ήταν) στην έρημο μαζί με τους Βεδουίνους, και να ρωτήσουν για τα νέα σας (μετά από τη μάχη). Ακόμα κι αν ήταν ανάμεσά σας (ω, πιστοί), δε θα πολεμούσαν (μαζί σας) παρά μόνο για λίγο.

لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِى رَسُولِ ٱللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌۭ لِّمَن كَانَ يَرْجُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلْيَوْمَ ٱلْـَٔاخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا ﴿٢١﴾

Πράγματι, έχετε στον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ ένα καλό παράδειγμα για να ακολουθείτε, για όποιον επιθυμεί την ανταμοιβή του Αλλάχ, και τη Μέλλουσα Ζωή, και μνημονεύει τον Αλλάχ πολύ.

وَلَمَّا رَءَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلْأَحْزَابَ قَالُوا۟ هَـٰذَا مَا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَصَدَقَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ ۚ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّآ إِيمَـٰنًۭا وَتَسْلِيمًۭا ﴿٢٢﴾

Όταν οι πιστοί είδαν τις συμμαχικές φυλές, είπαν: «Αυτό είναι που μας είχε υποσχεθεί ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του (από δοκιμασία και νίκη), και ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του είπαν την αλήθεια.» Και δεν τους αύξησε αυτό παρά μόνο σε πίστη και υποταγή (προς τον Αλλάχ).

مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌۭ صَدَقُوا۟ مَا عَـٰهَدُوا۟ ٱللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُۥ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا۟ تَبْدِيلًۭا ﴿٢٣﴾

Ανάμεσα στους πιστούς υπάρχουν άνδρες που τήρησαν αυτό που υποσχέθηκαν στον Αλλάχ (το να είναι σταθεροί και υπομονετικοί στις δοκιμασίες και να αγωνίζονται στο δρόμο Του). Μερικοί απ' αυτούς εκπλήρωσαν την υπόσχεση τους (και έπειτα επέστρεψαν στον Κύριο τους, όπως εκείνοι που έγιναν μάρτυρες στη μάχη Μπαντρ), και άλλοι περιμένουν (συνεχίζοντας να εκπληρώνουν την υπόσχεση τους), και δεν έχουν αλλάξει (αυτό που υποσχέθηκαν στον Αλλάχ, όπως έκαναν οι υποκριτές).

لِّيَجْزِىَ ٱللَّهُ ٱلصَّـٰدِقِينَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ إِن شَآءَ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٢٤﴾

(Ο Αλλάχ δοκιμάζει τους δούλους Του) για να ανταμείψει ο Αλλάχ τους ειλικρινείς για την ειλικρίνειά τους (και την υπομονή τους στην εκπλήρωση αυτού που υποσχέθηκαν), και να τιμωρήσει τους υποκριτές αν θέλει (με το να μην τους καθοδηγήσει στο να στραφούν με μεταμέλεια, και να πεθάνουν στην υποκρισία τους) ή (να τους καθοδηγήσει στο να στραφούν με μεταμέλεια και) να δεχτεί τη μεταμέλειά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَرَدَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا۟ خَيْرًۭا ۚ وَكَفَى ٱللَّهُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلْقِتَالَ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًۭا ﴿٢٥﴾

Ο Αλλάχ έδιωξε εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη οργισμένους (και απογοητευμένους, ότι δεν πέτυχαν τη νίκη, και) χωρίς να κερδίσουν κανένα καλό. Και ο Αλλάχ έκανε (με τον άνεμο που έστειλε στους άπιστους) να μην χρειαστούν οι πιστοί να μπουν σε μάχη. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Καουέι (Πανίσχυρος) και ‘Αζείζ (Ανίκητος, Παντοδύναμος).

وَأَنزَلَ ٱلَّذِينَ ظَـٰهَرُوهُم مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ مِن صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعْبَ فَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًۭا ﴿٢٦﴾

Και εκείνους από τους Ανθρώπους του Βιβλίου (τους Εβραίους της Μαντίνας) που στήριξαν αυτούς (τους άπιστους και συνωμότησαν εναντίον του Προφήτη και των πιστών), τους κατέβασε (ο Αλλάχ) από τα οχυρά τους, και έριξε φρίκη στις καρδιές τους. Και έτσι, μία ομάδα τη σκοτώσατε (ω, πιστοί) και μια άλλη ομάδα την αιχμαλωτίσατε (στη μάχη Μπάνι Κουράιδα).

وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَـٰرَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُمْ وَأَرْضًۭا لَّمْ تَطَـُٔوهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرًۭا ﴿٢٧﴾

(Ο Αλλάχ) σας έδωσε (ω, πιστοί, ως λάφυρα) τη γη, τα σπίτια και τα πλούτη τους, και (θα σας δώσει από άλλους εχθρούς σας) μία γη στην οποία δεν έχετε πατήσει (ακόμα). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّأَزْوَٰجِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَأُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًۭا جَمِيلًۭا ﴿٢٨﴾

Ω, Προφήτη! Πες στις συζύγους σου: «Αν επιθυμείτε την εγκόσμια ζωή και τα στολίδια της, ελάτε να σας δώσω τα δικαιώματα σας (τα χρήματα του διαζυγίου) και να σας δώσω ένα έντιμο διαζύγιο με καλοσύνη.

وَإِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَٱلدَّارَ ٱلْـَٔاخِرَةَ فَإِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَـٰتِ مِنكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٢٩﴾

Αλλά αν επιθυμείτε την ευχαρίστηση του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του και την ανταμοιβή της Μέλλουσας Ζωής, ο Αλλάχ έχει ετοιμάσει γι' εκείνες από σας που πράττουν το καλό, μία τεράστια ανταμοιβή.»

يَـٰنِسَآءَ ٱلنَّبِىِّ مَن يَأْتِ مِنكُنَّ بِفَـٰحِشَةٍۢ مُّبَيِّنَةٍۢ يُضَـٰعَفْ لَهَا ٱلْعَذَابُ ضِعْفَيْنِ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا ﴿٣٠﴾

Ω, σύζυγοι του Προφήτη! Αν μία από σας διέπραττε μία ξεκάθαρη επαίσχυντη πράξη, η τιμωρία (την Ημέρα της Κρίσεως) θα διπλασιαζόταν γι' αυτήν. Αυτό είναι εύκολο για τον Αλλάχ.