Διαβάστε το Χισμπ 43 του Κορανίου

۞ وَمَن يَقْنُتْ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتَعْمَلْ صَـٰلِحًۭا نُّؤْتِهَآ أَجْرَهَا مَرَّتَيْنِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًۭا كَرِيمًۭا ﴿٣١﴾

Αλλά όποια από σας υπακούει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του και κάνει ενάρετες πράξεις, θα της δώσουμε διπλή ανταμοιβή και έχουμε ετοιμάσει γι' αυτήν μία γενναιόδωρη ανταμοιβή (στον Παράδεισο).

يَـٰنِسَآءَ ٱلنَّبِىِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍۢ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ ۚ إِنِ ٱتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِٱلْقَوْلِ فَيَطْمَعَ ٱلَّذِى فِى قَلْبِهِۦ مَرَضٌۭ وَقُلْنَ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ﴿٣٢﴾

Ω, σύζυγοι του Προφήτη! Δεν είστε σαν οποιαδήποτε άλλη γυναίκα, αν φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του). Μη μιλάτε λοιπόν με σιγανή φωνή, μήπως και κάποιος με ασθένεια (δηλ. λαγνεία ή υποκρισία) στην καρδιά του, επιθυμήσει. Και πείτε καλά λόγια.

وَقَرْنَ فِى بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَأَقِمْنَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتِينَ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِعْنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ ٱلرِّجْسَ أَهْلَ ٱلْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًۭا ﴿٣٣﴾

Καθήστε (με αξιοπρέπεια και ηρεμία) στα σπίτια σας και (όταν βγείτε) μη στολίζεστε όπως (έκαναν οι γυναίκες) στην εποχή της πρώτης άγνοιας (προ-ισλαμική εποχή). Τελέστε την προσευχή και δώστε τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και υπακούστε τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του. Ο Αλλάχ θέλει (με ό,τι σας διέταξε) να κρατήσει το κακό μακριά σας, ω, μέλη της οικογένειας (του Προφήτη), και να σας εξαγνίσει πλήρως.

وَٱذْكُرْنَ مَا يُتْلَىٰ فِى بُيُوتِكُنَّ مِنْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ وَٱلْحِكْمَةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ لَطِيفًا خَبِيرًا ﴿٣٤﴾

Και θυμηθείτε (αναφέρετε και τηρήστε) ό,τι απαγγέλλεται στα σπίτια σας από τα Εδάφια του Αλλάχ και τη σοφία (τη Σούννα του Προφήτη). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Λατείφ (Ευγενής προς τους δούλους Του) και Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

إِنَّ ٱلْمُسْلِمِينَ وَٱلْمُسْلِمَـٰتِ وَٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ وَٱلْقَـٰنِتِينَ وَٱلْقَـٰنِتَـٰتِ وَٱلصَّـٰدِقِينَ وَٱلصَّـٰدِقَـٰتِ وَٱلصَّـٰبِرِينَ وَٱلصَّـٰبِرَٰتِ وَٱلْخَـٰشِعِينَ وَٱلْخَـٰشِعَـٰتِ وَٱلْمُتَصَدِّقِينَ وَٱلْمُتَصَدِّقَـٰتِ وَٱلصَّـٰٓئِمِينَ وَٱلصَّـٰٓئِمَـٰتِ وَٱلْحَـٰفِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَٱلْحَـٰفِظَـٰتِ وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةًۭ وَأَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٣٥﴾

Πράγματι, για τους Μουσουλμάνους, τις Μουσουλμάνες, τους πιστούς, τις πιστές, τους υπάκουους, τις υπάκουες, τους ειλικρινείς άνδρες και γυναίκες, τους υπομονετικούς, τις υπομονετικές, τους ευλαβείς άνδρες και γυναίκες, αυτούς που δίνουν ελεημοσύνη και αυτές που τη δίνουν, αυτούς που νηστεύουν, αυτές που νηστεύουν, αυτούς που διαφυλάσσουν την αγνότητά τους και αυτές που τη διαφυλάσσουν, αυτούς που μνημονεύουν τον Αλλάχ πολύ και αυτές που Τον μνημονεύουν, για όλους αυτούς ο Αλλάχ έχει ετοιμάσει συγχώρεση και μία τεράστια ανταμοιβή.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍۢ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ ٱلْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ ۗ وَمَن يَعْصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَـٰلًۭا مُّبِينًۭا ﴿٣٦﴾

Δεν αρμόζει σε έναν πιστό ή σε μία πιστή, όταν ορίσουν ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του κάτι, να έχει άλλη επιλογή αναφορικά με το θέμα του. Και όποιος παρακούει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του, πράγματι έχει παραστρατήσει ξεκάθαρα.

وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِىٓ أَنْعَمَ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَٱتَّقِ ٱللَّهَ وَتُخْفِى فِى نَفْسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَىٰهُ ۖ فَلَمَّا قَضَىٰ زَيْدٌۭ مِّنْهَا وَطَرًۭا زَوَّجْنَـٰكَهَا لِكَىْ لَا يَكُونَ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌۭ فِىٓ أَزْوَٰجِ أَدْعِيَآئِهِمْ إِذَا قَضَوْا۟ مِنْهُنَّ وَطَرًۭا ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ مَفْعُولًۭا ﴿٣٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπες σ' εκείνον (τον δούλο σου που τον απελευθέρωσες και τον υιοθέτησες -πριν ο Αλλάχ να απαγορέψει την υιοθέτηση-, τον Ζάιντ μπιν Χάριθα) που του χάρισε ο Αλλάχ μία χάρη (της καθοδήγησης στο Ισλάμ) και του χάρισες μία χάρη (της απελευθέρωσής του, και τον πάντρεψες με την ξαδέρφη σου, τη Ζάιναμπ μπινετ Τζάχς, και αυτός ήρθε σε σένα θέλοντας να τη χωρίσει): «Κράτα τη γυναίκα σου, και φυλάξου από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του)!» Κρατάς μέσα σου (ω, Προφήτη, την είδηση που ο Αλλάχ σε ενημέρωσε ότι ο Ζάιντ θα χωρίσει τη Ζάιναμπ, και έπειτα θα την παντρευτείς) κάτι που θα το φανερώσει ο Αλλάχ (μέσω του διαζυγίου τους και του γάμου σας), και φοβάσαι τους ανθρώπους (τι θα πουν, επειδή θεωρούσαν πριν το Ισλάμ ότι ο υιοθετημένος υιός είναι σαν τον πραγματικό υιό, και έτσι δεν επιτρέπεται να παντρευτεί κανείς τη διαζευγμένη γυναίκα τού υιοθετημένου υιού του), ενώ ο Αλλάχ είναι Αυτός που πρέπει να Τον φοβάσαι. Έτσι, όταν ο Ζάιντ δεν είχε πια επιθυμία γι' αυτήν και τη χώρισε, σε παντρέψαμε μ' αυτήν, για να ξέρουν οι πιστοί ότι δεν υπάρχει αμαρτία σ' αυτούς αν παντρευτούν τις διαζευγμένες συζύγους των υιοθετημένων γιων τους, όταν δεν έχουν πια επιθυμία γι' αυτές και τις χωρίσουν. Πράγματι, το διάταγμα του Αλλάχ οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί.

مَّا كَانَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ مِنْ حَرَجٍۢ فِيمَا فَرَضَ ٱللَّهُ لَهُۥ ۖ سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ قَدَرًۭا مَّقْدُورًا ﴿٣٨﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία στον Προφήτη για ό,τι του επέτρεψε ο Αλλάχ (και τον διέταξε να το κάνει, το να παντρευτεί τη διαζευγμένη γυναίκα τού υιοθετημένου υιού του). Αυτός ήταν ο επαναλαμβανόμενος τρόπος του Αλλάχ μ' εκείνους τους (Προφήτες) που ήταν πριν (ότι δεν υπάρχει αμαρτία για ό,τι τους επέτρεψε). Πράγματι, η εντολή του Αλλάχ είναι ένα διάταγμα που οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί.

ٱلَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَـٰلَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُۥ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا ٱللَّهَ ۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبًۭا ﴿٣٩﴾

Οι οποίοι (Προφήτες) μετέδωσαν τα Μηνύματα του Αλλάχ και φοβήθηκαν απ' Αυτόν, και δε φοβήθηκαν από κανέναν άλλον εκτός από τον Αλλάχ. Αρκεί ο Αλλάχ (για σένα, ω, Μωχάμμαντ) ως Αυτός που γνωρίζει τις πράξεις των δούλων Του και θα τους φέρει σε απολογισμό.

مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٍۢ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَـٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ﴿٤٠﴾

Ο Μωχάμμαντ δεν είναι ο πατέρας κανενός από τους άνδρες σας, αλλά είναι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ, και ο τελευταίος των προφητών. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Παντογνώστης.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ ذِكْرًۭا كَثِيرًۭا ﴿٤١﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μνημονεύστε τον Αλλάχ με πολλή μνημόνευση,

وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةًۭ وَأَصِيلًا ﴿٤٢﴾

και δοξάστε Τον πρωί και βράδυ.

هُوَ ٱلَّذِى يُصَلِّى عَلَيْكُمْ وَمَلَـٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ ۚ وَكَانَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًۭا ﴿٤٣﴾

Είναι Αυτός που (όταν Τον εξυμνείτε και δοξάζετε) σας ελεεί και σας επαινεί, και οι Άγγελοι Του Τον επικαλούνται να σας βγάλει από τα σκοτάδια στο Φως. Πράγματι, (ο Αλλάχ) είναι Ελεήμων προς τους πιστούς (και δεν τους τιμωρεί αν Τον υπακούν).

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُۥ سَلَـٰمٌۭ ۚ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًۭا كَرِيمًۭا ﴿٤٤﴾

Ο χαιρετισμός τους (των πιστών) την Ημέρα που θα Τον συναντήσουν, θα είναι «Σαλάμ (ειρήνη και ασφάλεια από κάθε κακό)», και (ο Αλλάχ) τούς έχει προετοιμάσει μία γενναιόδωρη ανταμοιβή (τον Παράδεισο).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِنَّآ أَرْسَلْنَـٰكَ شَـٰهِدًۭا وَمُبَشِّرًۭا وَنَذِيرًۭا ﴿٤٥﴾

Ω, Προφήτη! Πράγματι, σε έχουμε στείλει ως μάρτυρα, φορέα χαρμόσυνων ειδήσεων και προειδοποιητή,

وَدَاعِيًا إِلَى ٱللَّهِ بِإِذْنِهِۦ وَسِرَاجًۭا مُّنِيرًۭا ﴿٤٦﴾

και ως έναν που καλεί (τους ανθρώπους) προς τον Αλλάχ με την άδειά Του και ως ένα λυχνάρι που διαδίδει φως.

وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَضْلًۭا كَبِيرًۭا ﴿٤٧﴾

Δώσε στους πιστούς τα χαρμόσυνα νέα ότι θα έχουν μεγάλη γενναιοδωρία από τον Αλλάχ.

وَلَا تُطِعِ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَدَعْ أَذَىٰهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًۭا ﴿٤٨﴾

Μην υπακούς τους άπιστους και τους υποκριτές και παράβλεψε τη βλάβη τους (που σου κάνουν και δείξε υπομονή σ' αυτή και ας μη σε εμποδίσει από το να μεταδίδεις το Μήνυμα του Αλλάχ). Εμπιστεύσου τον Αλλάχ, και αρκεί ο Αλλάχ ως Υποστηρικτής και Διαχειριστής (όλων των υποθέσεων).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا نَكَحْتُمُ ٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍۢ تَعْتَدُّونَهَا ۖ فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًۭا جَمِيلًۭا ﴿٤٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Όταν παντρεύεστε τις πιστές γυναίκες και έπειτα τις χωρίζετε χωρίς να τις έχετε αγγίξει, τότε δεν υπάρχει υποχρέωση σ' αυτές προς εσάς το να περιμένουν την ορισμένη περίοδο αναμονής (‘Ίντα) που να την υπολογίσετε (μετά το διαζύγιο για να φανεί αν είναι έγκυες ή όχι). Δώστε τους λοιπόν ένα δώρο (ως αποζημίωση από τα χρήματά σας) και δώστε τους διαζύγιο με όμορφο τρόπο.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِنَّآ أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَٰجَكَ ٱلَّـٰتِىٓ ءَاتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّـٰتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَـٰلَـٰتِكَ ٱلَّـٰتِى هَاجَرْنَ مَعَكَ وَٱمْرَأَةًۭ مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِىِّ إِنْ أَرَادَ ٱلنَّبِىُّ أَن يَسْتَنكِحَهَا خَالِصَةًۭ لَّكَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِىٓ أَزْوَٰجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌۭ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٥٠﴾

Ω, Προφήτη! Πράγματι, επιτρέψαμε σε σένα τις γυναίκες σου που τους έδωσες τις προίκες τους, και τις δούλες σου που σου χάρισε ο Αλλάχ (όπως τη Μαρία που την έστειλε ο Αλ-Μουκάουκις ο βασιλιάς της Αιγύπτου ως δώρο προς τον Προφήτη). [Σημ. όποιος ασπάστηκε το Ισλάμ αλλά έχει παραπάνω από τέσσερις γυναίκες, έπρεπε να κρατήσει μόνο τέσσερις και να χωρίσει τις υπόλοιπες, οι οποίες θα μπορούσαν μετά να παντρευτούν με άλλους. Όμως ο Αλλάχ επέτρεψε στον Προφήτη να έχει παραπάνω από τέσσερις συζύγους για πολλούς λόγους. Αν ο Προφήτης χώριζε μία, αυτή δε θα μπορούσε να παντρευτεί με άλλον, επειδή οι γυναίκες του είναι οι μητέρες των πιστών! Επίσης πριν το Ισλάμ, σε όλες τις άλλες θρησκείες και κοινωνίες, δεν υπήρχε όριο συζύγων για τους άνδρες, για πολιτικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους, όπως αναφέρεται στις γραφές των Χριστιανών και των Εβραίων]. Και κάναμε επιτρεπτό να παντρευτείς από τις ξαδέλφες σου -από την πλευρά των θείων σου, ανδρών ή γυναικών, είτε από την πλευρά τον πατέρα σου, είτε από την πλευρά της μητέρας σου-, που έχουν μεταναστεύσει μαζί σου. Και κάναμε επιτρεπτό να παντρευτείς μία πιστή γυναίκα αν η ίδια προσφερθεί στον Προφήτη να την παντρευτεί (χωρίς προίκα), και αν ο Προφήτης επίσης επιθυμεί να την παντρευτεί. Και (το να προσφέρει μία πιστή το γάμο χωρίς προίκα) είναι αποκλειστικά για σένα, και όχι για τους υπόλοιπους πιστούς. Γνωρίζουμε τι έχουμε ορίσει σ' αυτούς (τους πιστούς) σχετικά με τις συζύγους τους (ότι πρέπει να τους δώσουν προίκα, να φέρουν δύο μάρτυρες κατά το συμβόλαιο γάμου), και σχετικά με τις δούλες τους (αν έχουν). (Αυτό ορίσαμε για σένα) για να μην υπάρχει αμαρτία ή δυσκολία σε σένα. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

۞ تُرْجِى مَن تَشَآءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِىٓ إِلَيْكَ مَن تَشَآءُ ۖ وَمَنِ ٱبْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ ءَاتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًۭا ﴿٥١﴾

Αναβάλεις όποια θες απ' αυτές (που προσφέρουν σε σένα το γάμο, ή αναβάλεις τη σειρά της διανυκτέρευσης για μία από τις συζύγους σου), και φέρνεις προς εσένα όποια θες, και δεν υπάρχει αμαρτία σε σένα αν επιζητάς οποιαδήποτε απ' αυτές που έχεις αναβάλει. Αυτό είναι πλησιέστερο στο να είναι ικανοποιημένες, να μη στενοχωρηθούν και να είναι ικανοποιημένες μ' αυτά που τους δίνεις σε όλες. Ο Αλλάχ γνωρίζει τι υπάρχει στις καρδιές σας. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

لَّا يَحِلُّ لَكَ ٱلنِّسَآءُ مِنۢ بَعْدُ وَلَآ أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَٰجٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ رَّقِيبًۭا ﴿٥٢﴾

Δεν επιτρέπεται για σένα (ω, Προφήτη) να παντρευτείς άλλες γυναίκες πέραν (απ' αυτές που προαναφέραμε), ούτε να αντικαταστήσεις κάποια απ' αυτές (τις συζύγους σου) με άλλες (με το να χωρίσεις μία για να παντρευτείς άλλη), ακόμα και αν θα σου άρεσε η ομορφιά άλλων. (Δεν επιτρέπεται να παντρευτείς άλλες γυναίκες πέραν απ' αυτές που προαναφέραμε) εκτός απ' εκείνες τις δούλες που κατέχεις. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Παρατηρητής των πάντων.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَدْخُلُوا۟ بُيُوتَ ٱلنَّبِىِّ إِلَّآ أَن يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيْرَ نَـٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَـٰكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَٱدْخُلُوا۟ فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَٱنتَشِرُوا۟ وَلَا مُسْتَـْٔنِسِينَ لِحَدِيثٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى ٱلنَّبِىَّ فَيَسْتَحْىِۦ مِنكُمْ ۖ وَٱللَّهُ لَا يَسْتَحْىِۦ مِنَ ٱلْحَقِّ ۚ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَـٰعًۭا فَسْـَٔلُوهُنَّ مِن وَرَآءِ حِجَابٍۢ ۚ ذَٰلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ ۚ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَن تُؤْذُوا۟ رَسُولَ ٱللَّهِ وَلَآ أَن تَنكِحُوٓا۟ أَزْوَٰجَهُۥ مِنۢ بَعْدِهِۦٓ أَبَدًا ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمًا ﴿٥٣﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην μπείτε στα σπίτια του Προφήτη εκτός να σας δοθεί η άδεια καλώντας σας για φαγητό, και χωρίς (να έρθετε νωρίς για) να περιμένετε να γίνει το φαγητό. Αλλά όταν κληθείτε, τότε μπείτε, και όταν φάτε, διασκορπιστείτε, και μην μείνετε απολαμβάνοντας ο ένας τη συνομιλία του άλλου. Πράγματι, αυτό προκαλούσε ενόχληση στον Προφήτη, αλλά ντρεπόταν να σας το εκφράσει, αλλά ο Αλλάχ δεν ντρέπεται να πει την αλήθεια. Αν ζητήσετε κάτι από τις συζύγους του (όπως κάποια σκεύη φαγητού), ζητήστε το απ' αυτές ενώ είστε πίσω από ένα χώρισμα (ή ένα προπέτασμα). Αυτό είναι πιο αγνό για τις καρδιές σας και τις καρδιές τους. Δεν επιτρέπεται να προκαλείτε ενόχληση στον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, ούτε να παντρευτείτε ποτέ τις συζύγους του μετά απ' αυτόν (αφού πεθάνει ή αν χωρίσει οποιαδήποτε απ' αυτές), γιατί αυτό είναι πράγματι μία τερατώδης αμαρτία ενώπιον του Αλλάχ.

إِن تُبْدُوا۟ شَيْـًٔا أَوْ تُخْفُوهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ﴿٥٤﴾

Είτε φανερώνετε κάτι, είτε το κρύβετε, πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Παντογνώστης.

لَّا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِىٓ ءَابَآئِهِنَّ وَلَآ أَبْنَآئِهِنَّ وَلَآ إِخْوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبْنَآءِ إِخْوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبْنَآءِ أَخَوَٰتِهِنَّ وَلَا نِسَآئِهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُنَّ ۗ وَٱتَّقِينَ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدًا ﴿٥٥﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ' αυτές (τις συζύγους του Προφήτη) σχετικά με [το να μιλήσουν απευθείας χωρίς προπέτασμα και χωρίς να βάλουν το τζιλμπάμπ -που φοριέται πάνω από τα ρούχα τους- και να δείξουν τα επιτρεπτά εξωτερικά στολίδια τους, απέναντι] στους πατέρες [σημ. μπορεί εδώ να συμπεριλαμβάνονται οι θείοι, όπως στη Σούρατ Αλ-Μπάκαρα 2:133 όπου ονόμασε τον θείο, πατέρα], τους γιους, τα αδέλφια, τους γιους των αδελφών -ανδρών και γυναικών-, τις γυναίκες που είναι απ' αυτές [δηλ. τις Μουσουλμάνες] και τους σκλάβους τους. Και φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (ω, γυναίκες του Προφήτη, τηρώντας τις εντολές Του). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Μάρτυρας.

إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ ۚ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ صَلُّوا۟ عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا۟ تَسْلِيمًا ﴿٥٦﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ στέλνει τις ευλογίες και το έλεός Του στον Προφήτη, και οι Άγγελοι επικαλούνται τον Αλλάχ να τον ευλογήσει και να τον ελεήσει. Ω, εσείς που πιστεύετε! Επικαλεστείτε τον Αλλάχ να τον ευλογήσει και να τον ελεήσει, και να τον κρατήσει ασφαλή από κάθε κακό.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًۭا مُّهِينًۭا ﴿٥٧﴾

Πράγματι, εκείνοι που προσβάλλουν τον Αλλάχ (με τις αμαρτίες ή με το να Του αποδίδουν κάτι που δεν ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του, όπως ατέλειες ή εταίρους στη λατρεία ή έναν υιό) και (προσβάλλουν ή ενοχλούν) τον Αγγελιαφόρο Του, ο Αλλάχ τούς καταράστηκε στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, και ετοίμασε γι' αυτούς ένα ταπεινωτικό μαρτύριο.

وَٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ بِغَيْرِ مَا ٱكْتَسَبُوا۟ فَقَدِ ٱحْتَمَلُوا۟ بُهْتَـٰنًۭا وَإِثْمًۭا مُّبِينًۭا ﴿٥٨﴾

Και εκείνοι που βλάπτουν (λεκτικά ή με πράξεις) τους πιστούς και τις πιστές άδικα, έχουν φορτωθεί τη χειρότερη συκοφαντία και μία ολοφάνερη αμαρτία.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّأَزْوَٰجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَآءِ ٱلْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَـٰبِيبِهِنَّ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٥٩﴾

Ω, Προφήτη! Πες στις συζύγους και στις κόρες σου και στις γυναίκες των πιστών να καλυφθούν καλά με τους μανδύες (τζιλμπάμπ) τους, έτσι ώστε να αναγνωρίζονται (ως έντιμες και σεβάσμιες γυναίκες) και να μην παρενοχλούνται. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

۞ لَّئِن لَّمْ يَنتَهِ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْمُرْجِفُونَ فِى ٱلْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَآ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿٦٠﴾

Εάν δε σταματήσουν οι υποκριτές (που κρύβουν μέσα τους την απιστία ενώ δείχνουν την πίστη) και εκείνοι που έχουν αρρώστια (της αμφιβολίας, της αγάπης της μοιχείας και των λάγνων) στις καρδιές τους, και εκείνοι που σκορπίζουν τα ψέματα στη Μαντίνα (και λένε ψευδώς στους πιστούς ότι ήρθαν οι εχθροί σε σας, ή υπερβάλουν για τη δύναμη των εχθρών για να αποθαρρύνουν τους πιστούς, ή όταν οι πιστοί βγαίνουν σε κάποια μάχη, λένε ψευδώς στους ανθρώπους ότι οι πιστοί ηττήθηκαν και σκοτώθηκαν), τότε θα σε στείλουμε (ω, Προφήτη) να τους τιμωρήσεις, έπειτα (θα τους διώξουμε και) δε θα μείνουν στη γειτονιά σου σ' αυτή (την πόλη) παρά μόνο για λίγο.

مَّلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوٓا۟ أُخِذُوا۟ وَقُتِّلُوا۟ تَقْتِيلًۭا ﴿٦١﴾

Είναι καταραμένοι, και όπου και αν βρεθούν, θα πρέπει να συλληφθούν και να σκοτωθούν (για ό,τι κακό σκορπίζουν στη γη).

سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًۭا ﴿٦٢﴾

Είναι ο επαναλαμβανόμενος κανόνας του Αλλάχ που πέρασε σ' εκείνους (τους υποκριτές) που ήταν πριν (και έδειχναν την υποκρισία τους). Και δε θα βρεις (ω, Προφήτη) στον κανόνα του Αλλάχ καμία αλλαγή!

يَسْـَٔلُكَ ٱلنَّاسُ عَنِ ٱلسَّاعَةِ ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ ٱللَّهِ ۚ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا ﴿٦٣﴾

Οι άνθρωποι σε ρωτούν (ω, Προφήτη) για την Ώρα (της Ημέρας της Κρίσεως). Πες: «Η γνώση γι' αυτή είναι μόνο με τον Αλλάχ.» Πώς να ξέρεις, ίσως η Ώρα να είναι κοντά!

إِنَّ ٱللَّهَ لَعَنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيرًا ﴿٦٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ καταράστηκε τους άπιστους και ετοίμασε γι' αυτούς μία φλεγόμενη Φωτιά,

خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ لَّا يَجِدُونَ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿٦٥﴾

όπου θα μείνουν εκεί για πάντα, και δε θα βρουν κανέναν κηδεμόνα (που να τους ωφελήσει) ή κανέναν υποστηρικτή (που να αποτρέψει την τιμωρία απ' αυτούς).

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِى ٱلنَّارِ يَقُولُونَ يَـٰلَيْتَنَآ أَطَعْنَا ٱللَّهَ وَأَطَعْنَا ٱلرَّسُولَا۠ ﴿٦٦﴾

Την Ημέρα που τα πρόσωπά τους θα αναποδογυρίσουν στη Φωτιά, θα πουν: «Μακάρι να είχαμε υπακούσει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο!»

وَقَالُوا۟ رَبَّنَآ إِنَّآ أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَآءَنَا فَأَضَلُّونَا ٱلسَّبِيلَا۠ ﴿٦٧﴾

Θα πουν: «Κύριέ μας! Υπακούσαμε τους αρχηγούς μας και τους μεγαλύτερούς μας, αλλά αυτοί μας παραστράτησαν μακριά από τον (ίσιο) δρόμο.

رَبَّنَآ ءَاتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ ٱلْعَذَابِ وَٱلْعَنْهُمْ لَعْنًۭا كَبِيرًۭا ﴿٦٨﴾

Κύριέ μας! Δώσε τους διπλή τιμωρία και να τους καταραστείς με μία μεγάλη κατάρα.»

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ ءَاذَوْا۟ مُوسَىٰ فَبَرَّأَهُ ٱللَّهُ مِمَّا قَالُوا۟ ۚ وَكَانَ عِندَ ٱللَّهِ وَجِيهًۭا ﴿٦٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μη γίνετε σαν εκείνους (τους Εβραίους) που έβλαψαν (λεκτικά) τον Μωυσή, αλλά ο Αλλάχ φανέρωσε ότι αυτό που είπαν γι' αυτόν, (ήταν ψέμα και) δεν ισχύει. Πράγματι, (ο Μωυσής) ήταν τιμημένος ενώπιον του Αλλάχ.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَقُولُوا۟ قَوْلًۭا سَدِيدًۭا ﴿٧٠﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και πείτε ορθά λόγια,

يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَـٰلَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا ﴿٧١﴾

ώστε να διορθώσει τις πράξεις σας (καθοδηγώντας σας στις ενάρετες πράξεις) και να συγχωρήσει για σας τις αμαρτίες σας. Όποιος υπακούει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του, πράγματι, έχει επιτύχει ένα υπέρτατο κέρδος.

إِنَّا عَرَضْنَا ٱلْأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱلْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا ٱلْإِنسَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومًۭا جَهُولًۭا ﴿٧٢﴾

Πράγματι, προσφέραμε [ως επιλογή και όχι εντολή] το καταπίστευμα (δηλ. τη θρησκεία και τις υποχρεωτικές πράξεις) στους ουρανούς, τη γη και τα βουνά (που αν θα το τηρούσαν, θα ανταμείβονταν, και αν το παραμελούσαν, θα τιμωρούνταν), αλλά εκείνοι [ως επιλογή τους] αρνήθηκαν να το αντέξουν και το φοβήθηκαν. Αλλά ο άνθρωπος το δέχτηκε, και είναι πράγματι άδικος (για τον εαυτό του) και αδαής (για τη συνέπεια της επιλογής του αν δεν την τηρούσε).

لِّيُعَذِّبَ ٱللَّهُ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتِ وَٱلْمُشْرِكِينَ وَٱلْمُشْرِكَـٰتِ وَيَتُوبَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۢا ﴿٧٣﴾

Για να είναι ως αποτέλεσμα (της επιλογής του ανθρώπου που δέχτηκε ως καθήκον τη θρησκεία και τις υποχρεωτικές πράξεις) ότι ο Αλλάχ θα τιμωρήσει τους υποκριτές, άνδρες και γυναίκες, και εκείνους τους άνδρες και τις γυναίκες που αποδίδουν σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία, και θα δεχτεί ο Αλλάχ τη μεταμέλεια των πιστών, ανδρών και γυναικών. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ ﴿١﴾

Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ, στον Οποίο ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη, και σ' Αυτόν ανήκει όλος ο έπαινος στη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος), ο Αλ-Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۚ وَهُوَ ٱلرَّحِيمُ ٱلْغَفُورُ ﴿٢﴾

Γνωρίζει ό,τι μπαίνει στη γη και ό,τι βγαίνει απ' αυτήν, και ό,τι κατεβαίνει από τον ουρανό και ό,τι ανεβαίνει σ' αυτόν. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος), ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَا تَأْتِينَا ٱلسَّاعَةُ ۖ قُلْ بَلَىٰ وَرَبِّى لَتَأْتِيَنَّكُمْ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ ۖ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَآ أَصْغَرُ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكْبَرُ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣﴾

Λένε οι άπιστοι: «Η Ώρα δε θα μας έρθει ποτέ.» Πες: «Όχι (δεν ισχύει αυτό), αλλά (ορκίζομαι) μα τον Κύριό μου, θα σας έρθει.» (Δε γνωρίζει πότε θα έρθει παρά μόνο) ο Παντογνώστης του αόρατου, τίποτε δεν είναι κρυφό απ' Αυτόν ούτε καν το βάρος ενός ατόμου (μορίου) στους ουρανούς ή στη γη, ούτε υπάρχει τίποτα μικρότερο ή μεγαλύτερο απ' αυτό, εκτός από το ότι είναι καταγεγραμμένο σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

لِّيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَرِزْقٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٤﴾

(Θα έρθει η Ώρα) για να ανταμείψει εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, οι οποίοι θα έχουν συγχώρεση και μία γενναιόδωρη ανταμοιβή (στον Παράδεισο).

وَٱلَّذِينَ سَعَوْ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌۭ مِّن رِّجْزٍ أَلِيمٌۭ ﴿٥﴾

Αλλά όσοι σπεύδουν να διαψεύσουν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, (και αντιτίθενται στους Αγγελιαφόρους Μας) νομίζοντας ότι θα ξεφύγουν από την τιμωρία Μας, εκείνοι θα έχουν ένα βαρύ οδυνηρό μαρτύριο.

وَيَرَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ ٱلْحَقَّ وَيَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿٦﴾

Και (θα έρθει η Ώρα ώστε) να δουν εκείνοι (οι πιστοί) στους οποίους δόθηκε γνώση, ότι ό,τι έχει σταλεί σε σένα (ω, Προφήτη) από τον Κύριό σου είναι η αλήθεια και ότι οδηγεί στο μονοπάτι του Αλ-‘Αζείζ (Ανίκητου, Παντοδύναμου), του Αλ-Χαμείντ (Άξιου κάθε επαίνου).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍۢ يُنَبِّئُكُمْ إِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِى خَلْقٍۢ جَدِيدٍ ﴿٧﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε (ο ένας στον άλλον χλευάζοντας): «Θα θέλατε να σας δείξουμε έναν άνθρωπο (δηλ. τον Προφήτη) που θα σας ενημερώσει ότι όταν (θα πεθάνετε και) τα σώματά σας θα γίνουν κομμάτια σκορπισμένα (σε σκόνη), θα δημιουργηθείτε εκ νέου (και θα αναστηθείτε);

أَفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِۦ جِنَّةٌۢ ۗ بَلِ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ فِى ٱلْعَذَابِ وَٱلضَّلَـٰلِ ٱلْبَعِيدِ ﴿٨﴾

Έχει κατασκευάσει ένα ψέμα εναντίον του Αλλάχ ή είναι τρελός;» Όχι (ούτε το ένα, ούτε το άλλο), αλλά εκείνοι που δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή, θα βρεθούν στο μαρτύριο (στη Μέλλουσα Ζωή), και βρίσκονται (στην εγκόσμια ζωή) σε ακραία πλάνη!

أَفَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَىٰ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۚ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لِّكُلِّ عَبْدٍۢ مُّنِيبٍۢ ﴿٩﴾

Δε βλέπουν ό,τι είναι μπροστά τους και ό,τι είναι πίσω τους από τους ουρανούς και τη γη; Αν θέλαμε, θα είχαμε κάνει τη γη να τους καταπιεί ή να έπεφταν πάνω τους κομμάτια από τον ουρανό. Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό για κάθε δούλο που στρέφεται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, ένα Σημάδι (ότι Αυτός που μπορεί να κάνει αυτό, μπορεί επίσης να σας αναστήσει μετά τον θάνατό σας).

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضْلًۭا ۖ يَـٰجِبَالُ أَوِّبِى مَعَهُۥ وَٱلطَّيْرَ ۖ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلْحَدِيدَ ﴿١٠﴾

Πράγματι, έχουμε δώσει εύνοιες από Εμάς στον Δαβίδ: «Ω, βουνά! Επαινέστε τον Αλλάχ όταν Τον επαινέσει και αυτός, και τα πουλιά επίσης!» Και κάναμε το σίδερο μαλακό γι' αυτόν.

أَنِ ٱعْمَلْ سَـٰبِغَـٰتٍۢ وَقَدِّرْ فِى ٱلسَّرْدِ ۖ وَٱعْمَلُوا۟ صَـٰلِحًا ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١١﴾

(Και του είπαμε) ότι: «Φτιάξε ολόκληρες ασπίδες (που να σας προστατέψουν στις μάχες) και κάνε τις βίδες να ταιριάζουν στα δακτύλια. Και κάντε (όλοι σας) ενάρετες πράξεις. Πράγματι, Εγώ βλέπω ό,τι κάνετε!»

وَلِسُلَيْمَـٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌۭ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌۭ ۖ وَأَسَلْنَا لَهُۥ عَيْنَ ٱلْقِطْرِ ۖ وَمِنَ ٱلْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ ۖ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١٢﴾

Και στον Σολομώντα (υποτάξαμε) τον άνεμο: φυσούσε το πρωί (μέχρι το μεσημέρι, -δηλ. μετέφερε αυτόν και ό,τι ήθελε-) σε απόσταση ενός μηνός περπατήματος, και φυσούσε το μεσημέρι (μέχρι το βράδυ) σε απόσταση ενός μηνός περπατήματος. Και κάναμε τον ορείχαλκο να λιώσει γι' αυτόν, και (υποτάξαμε γι' αυτόν) μερικά τζινν που δούλευαν γι' αυτόν με την άδεια του Κυρίου του. Όποιο απ' αυτά (τα τζινν) παρέκκλινε από την εντολή Μας (το να υπακούει τον Σολομώντα), θα το κάνουμε να γευτεί το μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς.

يَعْمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَـٰرِيبَ وَتَمَـٰثِيلَ وَجِفَانٍۢ كَٱلْجَوَابِ وَقُدُورٍۢ رَّاسِيَـٰتٍ ۚ ٱعْمَلُوٓا۟ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكْرًۭا ۚ وَقَلِيلٌۭ مِّنْ عِبَادِىَ ٱلشَّكُورُ ﴿١٣﴾

(Τα τζινν) του έφτιαξαν ό,τι ήθελε από κτίρια (και τεμένους), εικόνες [σημ. ή παρομοιώσεις άψυχων πραγμάτων], λεκάνες μεγάλες σαν δεξαμενές και τεράστια σταθερά καζάνια. (Και είπαμε): «Ω, οικογένεια του Δαβίδ! Πράξτε (καλές πράξεις) ως ευγνωμοσύνη!» Πράγματι, λίγοι είναι αυτοί από τους δούλους Μου που είναι ευγνώμονες!

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿١٤﴾

Και όταν ορίσαμε τον θάνατο του (Σολομώντα), δεν τους έδειξε (στα τζινν) ότι ήταν νεκρός, παρά μόνο τα έντομα της γης (οι τερμίτες) έτρωγαν το ραβδί του (στο οποίο στηρίχθηκε). Όταν (ο Σολομώντας) έπεσε κάτω, τα τζινν συνειδητοποίησαν ότι αν γνώριζαν το αόρατο, δε θα είχαν παραμείνει στην ταπεινωτική δουλειά.

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍۢ فِى مَسْكَنِهِمْ ءَايَةٌۭ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍۢ وَشِمَالٍۢ ۖ كُلُوا۟ مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لَهُۥ ۚ بَلْدَةٌۭ طَيِّبَةٌۭ وَرَبٌّ غَفُورٌۭ ﴿١٥﴾

Υπήρχε ένα Σημάδι (των ευνοιών του Αλλάχ και της Δύναμής Του) για (τους ανθρώπους από) το Σάμπα’ [το βασίλειο του Σαβά] στον τόπο κατοικίας τους: (το οποίο ήταν) δύο κήποι, ένας στα δεξιά και ένας στα αριστερά. (Και είπαμε): «Φάτε από τα αγαθά του Κυρίου σας και να είστε ευγνώμονες προς Αυτόν. Μία καλή γη, και ένας Κύριος που είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα, για όσους στρέφονται με μεταμέλεια προς Αυτόν).»

فَأَعْرَضُوا۟ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ ٱلْعَرِمِ وَبَدَّلْنَـٰهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَىْ أُكُلٍ خَمْطٍۢ وَأَثْلٍۢ وَشَىْءٍۢ مِّن سِدْرٍۢ قَلِيلٍۢ ﴿١٦﴾

Αλλά αποστράφηκαν (από το να δείξουν ευγνωμοσύνη), έτσι στείλαμε σ' αυτούς μία καταστροφική πλημμύρα (που κατέστρεψε το φράγμα τους) και αντικαταστήσαμε τους δύο κήπους τους με άλλους δύο κήπους που παρήγαγαν πικρούς καρπούς, δέντρα αλμυρίκι (που δεν παρήγαγαν φαγώσιμους καρπούς) και λίγα δέντρα Σίντρ [Τζιτζιφιά].

ذَٰلِكَ جَزَيْنَـٰهُم بِمَا كَفَرُوا۟ ۖ وَهَلْ نُجَـٰزِىٓ إِلَّا ٱلْكَفُورَ ﴿١٧﴾

Έτσι τους τιμωρήσαμε για την αχαριστία και την απιστία τους. Θα τιμωρούσαμε κανέναν άλλον εκτός από τους αχάριστους άπιστους;

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ٱلْقُرَى ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا قُرًۭى ظَـٰهِرَةًۭ وَقَدَّرْنَا فِيهَا ٱلسَّيْرَ ۖ سِيرُوا۟ فِيهَا لَيَالِىَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ ﴿١٨﴾

Και [από τις χάρες Μας στους ανθρώπους του Σάμπα’ -του βασιλείου του Σαβά-] ότι κάναμε ανάμεσά τους και τις κωμοπόλεις που είχαμε ευλογήσει, άλλες εμφανείς και κοντινές κωμοπόλεις, και ορίσαμε μεταξύ τους τις αποστάσεις περπατήματος (και έτσι μετακινήθηκαν από τη μία στην άλλη χωρίς δυσκολία), (και είπαμε): «Περπατήστε (και ταξιδέψτε) ανάμεσά τους για νύχτες και μέρες με ασφάλεια (χωρίς φόβο από την πείνα, τη δίψα ή τους εχθρούς).»

فَقَالُوا۟ رَبَّنَا بَـٰعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنَـٰهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَـٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ﴿١٩﴾

Αλλά εκείνοι (ήταν αχάριστοι και) είπαν: «Κύριέ μας! Κάνε τις αποστάσεις κατά τα ταξίδια μας να είναι πιο μακρινές [για να καβαλάμε τις καμήλες μας και να πάρουμε εφόδια μαζί μας]», και αδίκησαν τον εαυτό τους (με την αχαριστία τους). Έτσι, τους κάναμε ειδήσεις (στα λόγια των μεταγενέστερων ανθρώπων) και τους διασκορπίσαμε (στη γη). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμων.

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُۥ فَٱتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًۭا مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٠﴾

Ο Σατανάς εφάρμοσε σ' αυτούς την εικασία του (ότι θα μπορούσε να παραπλανήσει τους ανθρώπους), έτσι τον ακολούθησαν εκτός από μία ομάδα πιστών.

وَمَا كَانَ لَهُۥ عَلَيْهِم مِّن سُلْطَـٰنٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يُؤْمِنُ بِٱلْـَٔاخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِى شَكٍّۢ ۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌۭ ﴿٢١﴾

Και δεν είχε (ο Σατανάς) καμία εξουσία πάνω τους (για να τους αναγκάσει να παραπλανηθούν, αλλά ψιθύρισε σ' αυτούς και ωραιοποίησε γι' αυτούς την πλάνη), (και δεν τον εμποδίσαμε απ' αυτό) ώστε να διακρίνουμε [-αυτό που ήδη ξέρουμε-, και να εμφανιστεί αυτό σε σας] αυτούς που πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή απ' εκείνους που αμφιβάλλουν γι' αυτήν. Ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) παρακολουθεί τα πάντα (και διαφυλάσσει τις πράξεις των δούλων Του για να τους ανταμείψει ή να τους τιμωρήσει γι' αυτές).

قُلِ ٱدْعُوا۟ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِن شِرْكٍۢ وَمَا لَهُۥ مِنْهُم مِّن ظَهِيرٍۢ ﴿٢٢﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Επικαλεστείτε αυτούς που ισχυρίζεστε (ότι είναι θεοί) εκτός από τον Αλλάχ (για οποιαδήποτε ανάγκη σας, δε θα ανταποκριθούν, επειδή) δεν κατέχουν τίποτε ούτε καν στο βάρος ενός ατόμου (μορίου), ούτε στους ουρανούς, ούτε στη γη, ούτε έχουν κανένα μερίδιο σ' αυτούς (τους ουρανούς και τη γη). Δεν έχει (ο Αλλάχ) κανέναν βοηθό απ' αυτούς.»

وَلَا تَنفَعُ ٱلشَّفَـٰعَةُ عِندَهُۥٓ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُۥ ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا۟ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا۟ ٱلْحَقَّ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْكَبِيرُ ﴿٢٣﴾

Καμία μεσολάβηση δε θα ωφελήσει ενώπιόν Του, εκτός απ' εκείνον που του το επέτρεψε. [Από τη μεγαλοπρέπειά Του, είναι ότι όταν μιλάει ή κρίνει κάτι στους ουρανούς, οι Άγγελοι χτυπούν τα φτερά τους με απόλυτη υποταγή και υπακοή προς Αυτόν], και όταν ο φόβος φεύγει από τις καρδιές τους, λένε (ο ένας στον άλλον): «Τι είπε ο Κύριός σας;» Απαντούν: «Την Αλήθεια, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-Καμπείρ (Μέγας).»