Διαβάστε το Χισμπ 49 του Κορανίου

۞ إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ ۚ وَمَا تَخْرُجُ مِن ثَمَرَٰتٍۢ مِّنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِۦ ۚ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَآءِى قَالُوٓا۟ ءَاذَنَّـٰكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٍۢ ﴿٤٧﴾

Σ' Αυτόν (και μόνο) ανήκει η γνώση της Ώρας. Κανένας καρπός δε βγαίνει από το φλοιό του, και κανένα θηλυκό δεν κυοφορεί ή γεννά παρά μόνο με τη γνώση Του. Την Ημέρα που θα τους καλέσει (τους άπιστους): «Πού είναι οι (υποτιθέμενοι) εταίροι Μου (που τους αποδίδατε σε Εμένα ως εταίρους στη λατρεία);» (Οι άπιστοι) θα πουν: «Δηλώνουμε ενώπιόν Σου ότι κανείς από μας (τώρα) δε μαρτυρά κάτι τέτοιο.»

وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَدْعُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَظَنُّوا۟ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍۢ ﴿٤٨﴾

Θα τους εγκαταλείψει ό,τι επικαλέστηκαν (και απέδιδαν ως εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία) πριν, και θα ξέρουν με βεβαιότητα ότι δεν έχουν καμία διαφυγή.

لَّا يَسْـَٔمُ ٱلْإِنسَـٰنُ مِن دُعَآءِ ٱلْخَيْرِ وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ فَيَـُٔوسٌۭ قَنُوطٌۭ ﴿٤٩﴾

Ο άνθρωπος (ο άπιστος) δεν κουράζεται να ζητά τα καλά αγαθά (από πλούτη κλπ.), αλλά αν τον αγγίξει το κακό, βρίσκεται σε απόγνωση (από το να βρει διέξοδο) και είναι απελπισμένος (ότι δε θα λάβει το έλεος του Αλλάχ).

وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ رَحْمَةًۭ مِّنَّا مِنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَـٰذَا لِى وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةًۭ وَلَئِن رُّجِعْتُ إِلَىٰ رَبِّىٓ إِنَّ لِى عِندَهُۥ لَلْحُسْنَىٰ ۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴿٥٠﴾

Αλλά αν του δώσουμε έλεος από Εμάς αφού τον έπληξαν οι αντιξοότητες, θα πει: «Αυτό ανήκει σε μένα (επειδή το αξίζω), και δε νομίζω ότι η Ώρα θα έρθει ποτέ, αλλά και αν επιστρέψω στον Κύριό μου, σίγουρα θα έχω από Αυτόν την καλύτερη ανταμοιβή (τον Παράδεισο).» Πράγματι, θα ενημερώσουμε αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη για ό,τι έκαναν και θα τους κάνουμε να γευτούν ένα σκληρό μαρτύριο.

وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَـٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍۢ ﴿٥١﴾

Όταν δίνουμε μία χάρη στον άνθρωπο (τον άπιστο), αποστρέφεται (με αχαριστία) και απομακρύνεται (από την υπακοή με αλαζονεία), αλλά όταν τον πλήττει το κακό, καταφεύγει σε πολλές επικλήσεις.

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِۦ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿٥٢﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Πείτε μου, αν αυτό το (Κορ’άν) είναι από τον Αλλάχ (όπως σας πληροφόρησα), και έπειτα εσείς το αρνηθήκατε, τότε ποιος είναι πιο παραπλανημένος απ' αυτόν που αντιτίθεται πολύ (στην αλήθεια);»

سَنُرِيهِمْ ءَايَـٰتِنَا فِى ٱلْـَٔافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ ۗ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿٥٣﴾

Πράγματι, θα τους δείξουμε τα Σημάδια Μας στον ορίζοντα (και στο σύμπαν), και στους εαυτούς τους, μέχρι να γίνει φανερό σ' αυτούς ότι αυτό (το Κορ’άν) είναι η αλήθεια. Δεν αρκεί ότι ο Κύριός σου είναι ο Μάρτυρας στα πάντα;

أَلَآ إِنَّهُمْ فِى مِرْيَةٍۢ مِّن لِّقَآءِ رَبِّهِمْ ۗ أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍۢ مُّحِيطٌۢ ﴿٥٤﴾

Πράγματι, έχουν αμφιβολίες για τη συνάντηση με τον Κύριό τους. Αλλά πράγματι, Αυτός περιβάλλει τα πάντα (με τη γνώση και τη δύναμή Του).

حمٓ ﴿١﴾

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

عٓسٓقٓ ﴿٢﴾

‘Α, Σ, Κ [Αϊν-Σειν-Κάφ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα].

كَذَٰلِكَ يُوحِىٓ إِلَيْكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكَ ٱللَّهُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٣﴾

Έτσι αποκαλύπτει σε σένα (ω, Προφήτη) και (αποκάλυψε) σ' αυτούς που ήταν πριν από σένα, ο Αλλάχ, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِيمُ ﴿٤﴾

Σ' αυτόν ανήκουν ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-‘Αδείμ (Μέγας).

تَكَادُ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ ۚ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِى ٱلْأَرْضِ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٥﴾

Οι ουρανοί παραλίγο να σκιστούν από πάνω τους (ο ένας πάνω από τον άλλον -ή πάνω από τα επτά στρώματα της γης-, από τη Μεγαλοπρέπεια του Αλλάχ), και οι Άγγελοι δοξάζουν τον Κύριό τους ευγνωμονώντας Τον, και ζητούν συγχώρεση για όσους βρίσκονται στη γη (από τους πιστούς). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ ٱللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍۢ ﴿٦﴾

Όσο γι' εκείνους που παίρνουν άλλους (δηλ. τους ψεύτικους θεούς) ως κηδεμόνες (και θεούς που τους λατρεύουν) εκτός απ' Αυτόν, ο Αλλάχ είναι Παρατηρητής πάνω τους, και δεν είσαι (ω, Προφήτη) υπεύθυνος (ή κηδεμόνας) γι' αυτούς.

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ قُرْءَانًا عَرَبِيًّۭا لِّتُنذِرَ أُمَّ ٱلْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ ٱلْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ فَرِيقٌۭ فِى ٱلْجَنَّةِ وَفَرِيقٌۭ فِى ٱلسَّعِيرِ ﴿٧﴾

Έτσι, αποκαλύψαμε σε σένα (ω, Προφήτη) αυτό το Κορ’άν στα αραβικά για να προειδοποιήσεις τη μητέρα των κωμοπόλεων (τη Μάκκα) και αυτές που είναι γύρω της, και να προειδοποιήσεις (τους ανθρώπους) για την Ημέρα της συγκέντρωσης, για την οποία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, κατά την οποία μία ομάδα θα είναι στον Παράδεισο, ενώ η άλλη θα είναι στην Κόλαση.

وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ وَلَـٰكِن يُدْخِلُ مَن يَشَآءُ فِى رَحْمَتِهِۦ ۚ وَٱلظَّـٰلِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍ ﴿٨﴾

Αν ήθελε ο Αλλάχ, θα τους έκανε όλους μόνο ένα έθνος (στην καθοδήγηση και στο Ισλάμ), αλλά εισάγει στο έλεός Του όποιους θέλει, ενώ οι άδικοι δε θα έχουν κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή.

أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ ۖ فَٱللَّهُ هُوَ ٱلْوَلِىُّ وَهُوَ يُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٩﴾

Ή έχουν πάρει (οι ειδωλολάτρες τους ψεύτικους θεούς και τα είδωλά τους ως) κηδεμόνες (που τους λατρεύουν) εκτός απ' Αυτόν; Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Ουαλέι (Αληθινός Κηδεμόνας), Αυτός είναι που δίνει ζωή στους νεκρούς, και Αυτός είναι για τα πάντα Ικανός.

وَمَا ٱخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَىْءٍۢ فَحُكْمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبِّى عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ﴿١٠﴾

Για οτιδήποτε διαφωνείτε μεταξύ σας, η κρίση γι' αυτό ανήκει στον Αλλάχ. (Πες, ω, Προφήτη): «Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός μου. Σ' Αυτόν εναποθέτω την εμπιστοσύνη μου και προς Αυτόν στρέφομαι με μεταμέλεια και υπακοή.»

فَاطِرُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجًۭا وَمِنَ ٱلْأَنْعَـٰمِ أَزْوَٰجًۭا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِۦ شَىْءٌۭ ۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ ﴿١١﴾

Είναι ο Δημιουργός των ουρανών και της γης. Έπλασε για σας συζύγους από σας τους ίδιους (για να βρείτε ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτές), και (έπλασε για σας) τα βοοειδή σε ζευγάρια (αρσενικά και θηλυκά). Σας δημιουργεί μέσω αυτής (της συζυγικής σχέσης, και σας συντηρεί μέσω της αναπαραγωγής των βοοειδών σας). Δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο (ίσο ή συγκρίσιμο) με Αυτόν, και Αυτός είναι ο Ασ-Σαμί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα πάντα).

لَهُۥ مَقَالِيدُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿١٢﴾

Σε Αυτόν ανήκουν τα κλειδιά των θησαυρών των ουρανών και της γης. Παρέχει αγαθά με αφθονία σε όποιους θέλει ή τα περιορίζει. Πράγματι, Αυτός είναι για τα πάντα, Παντογνώστης.

۞ شَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحًۭا وَٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِۦٓ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓ ۖ أَنْ أَقِيمُوا۟ ٱلدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا۟ فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى ٱلْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ ٱللَّهُ يَجْتَبِىٓ إِلَيْهِ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِىٓ إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ ﴿١٣﴾

(Ο Αλλάχ) όρισε για σας (ω, άνθρωποι) από τη θρησκεία, αυτό που διέταξε τον Νώε, και το οποίο αποκαλύψαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) και το οποίο διατάξαμε τον Αβραάμ, τον Μωυσή και τον Ιησού, ότι: «Να τελείτε ό,τι διαταχθήκατε στη θρησκεία, και να μη διαιρεθείτε σ' αυτήν (σε αιρέσεις).» Ανυπόφορο είναι για τους ειδωλολάτρες αυτό στο οποίο τους καλείς. Ο Αλλάχ επιλέγει όποιους θέλει προς το δρόμο Του, και καθοδηγεί προς το δρόμο Του, όποιους στρέφονται με μεταμέλεια και υπακοή προς Αυτόν.

وَمَا تَفَرَّقُوٓا۟ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى لَّقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُورِثُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ مِنۢ بَعْدِهِمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ ﴿١٤﴾

Δε διαιρέθηκαν (σε αιρέσεις και θρησκείες, εκείνοι από τα προηγούμενα έθνη, που απέδιδαν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία), παρά μόνο από αδικία (και πείσμα και φθόνο) μεταξύ τους, αφού τους ήλθε η γνώση (με τον Νώε και τους Αγγελιαφόρους ότι θα πρέπει να τελούν ό,τι διατάχθηκαν στη θρησκεία, και να μη διαιρεθούν σε αιρέσεις»). Αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση του Κυρίου σου (ότι δε θα επισπεύσει το μαρτύριο στους δούλους Του) μέχρι έναν καθορισμένο χρόνο (της Ημέρας της Κρίσεως), τότε θα είχε ήδη κριθεί ανάμεσά τους (και θα έμπαιναν οι πιστοί στον Παράδεισο και οι άπιστοι στην Κόλαση). Πράγματι, αυτοί (το έθνος του Μωυσή και του Ιησού) που ήρθαν μετά απ' αυτούς (τους λαούς του Νώε, του Αβραάμ και των άλλων Προφητών), και στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο (η Τορά και το Ιν-τζήλ), έχουν αμφιβολία γι' αυτό (δηλ. για την αληθινή θρησκεία που διέταξε ο Αλλάχ τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Μωυσή, τον Ιησού και τον Μωχάμμαντ), η οποία (αμφιβολία) τους εγείρει σύγχυση (επειδή ακολουθούν τις επιθυμίες των προγόνων τους από μίμηση και όχι από απόδειξη και γνώση)!

فَلِذَٰلِكَ فَٱدْعُ ۖ وَٱسْتَقِمْ كَمَآ أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَآءَهُمْ ۖ وَقُلْ ءَامَنتُ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِن كِتَـٰبٍۢ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ ٱللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَآ أَعْمَـٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـٰلُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ ٱللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٥﴾

Κάλεσε, λοιπόν, (ω, Προφήτη, τους ανθρώπους) προς αυτό (το Ισλάμ, τη θρησκεία που τη διέταξε ο Αλλάχ σε όλους τους Προφήτες), και μείνε σταθερός όπως διατάχθηκες, και μην ακολουθήσεις τις επιθυμίες τους, και πες: «Πιστεύω σε ό,τι έστειλε ο Αλλάχ από Βιβλία, και διατάχθηκα να κρίνω με δικαιοσύνη ανάμεσά σας. Ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μας και ο Κύριός σας. Για μας είναι οι πράξεις μας, και για σας είναι οι πράξεις σας. Δεν υπάρχουν άλλες συζητήσεις μεταξύ μας (αφού η αλήθεια είναι φανερή). Ο Αλλάχ θα μας συγκεντρώσει όλους (την Ημέρα της Κρίσεως), και προς Αυτόν θα είναι ο τελικός προορισμός.»

وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِى ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا ٱسْتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌۭ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌ ﴿١٦﴾

Όσο γι' εκείνους (μία ομάδα Εβραίων) που διαφωνούν (με μάταια επιχειρήματα) για τη θρησκεία του Αλλάχ (και θέλουν να αποτρέψουν τους Μουσουλμάνους από το Ισλάμ) αφού ανταποκρίθηκαν (οι άνθρωποι) σ' αυτή (τη θρησκεία και την ακολούθησαν), τα επιχειρήματά τους θα εξαφανιστούν (και είναι μάταια) ενώπιον του Κυρίου τους, και πάνω τους υπάρχει η Οργή (Του), και θα έχουν ένα αυστηρό μαρτύριο.

ٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ وَٱلْمِيزَانَ ۗ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ قَرِيبٌۭ ﴿١٧﴾

Είναι ο Αλλάχ που έστειλε το Βιβλίο με την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη), ίσως η Ώρα είναι κοντά!

يَسْتَعْجِلُ بِهَا ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا ۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا ٱلْحَقُّ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱلَّذِينَ يُمَارُونَ فِى ٱلسَّاعَةِ لَفِى ضَلَـٰلٍۭ بَعِيدٍ ﴿١٨﴾

Όσοι δεν πιστεύουν σ' αυτή (την Ώρα) ζητούν (ως πρόκληση) να έρθει σύντομα, αλλά αυτοί που πιστεύουν αισθάνονται φόβο από τον ερχομό της και ξέρουν ότι είναι η αλήθεια. Πράγματι, όσοι αμφισβητούν την Ώρα, βρίσκονται σε μεγάλη πλάνη.

ٱللَّهُ لَطِيفٌۢ بِعِبَادِهِۦ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ ۖ وَهُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ ﴿١٩﴾

Ο Αλλάχ είναι Ευγενής προς τους δούλους Του, παρέχει αγαθά σε όποιους θέλει, και Αυτός είναι ο Αλ-Καουέι (Πανίσχυρος), ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِى حَرْثِهِۦ ۖ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ ﴿٢٠﴾

Όποιος αναζητά (μέσω των πράξεών του) τη συγκομιδή (ανταμοιβή) της Μέλλουσας Ζωής, θα του αυξήσουμε τη συγκομιδή του (καταγράφοντας γι' αυτόν κάθε καλή πράξη ως δέκα ή περισσότερες). Και όποιος αναζητά (μόνο) τη συγκομιδή (ανταμοιβή) της εγκόσμιας ζωής, θα του δώσουμε απ' αυτή (ό,τι έχει ήδη προκαθοριστεί γι' αυτόν), αλλά στη Μέλλουσα Ζωή δε θα έχει κανένα μερίδιο (από την ανταμοιβή της).

أَمْ لَهُمْ شُرَكَـٰٓؤُا۟ شَرَعُوا۟ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنۢ بِهِ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةُ ٱلْفَصْلِ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢١﴾

Ή έχουν (οι ειδωλολάτρες) αυτούς (τους λεγόμενους θεούς) που τους αποδίδουν ως εταίρους (σε Εμένα στη λατρεία), οι οποίοι (οι λεγόμενοι θεοί) έχουν ορίσει γι' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) στη θρησκεία αυτά που δεν τα επέτρεψε ο Αλλάχ (όπως την ειδωλολατρία κλπ.); Αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση (από τον Αλλάχ για έναν καθορισμένο χρόνο) για την κρίση, θα είχε ήδη κριθεί μεταξύ τους. Πράγματι, οι άδικοι θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

تَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا۟ وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فِى رَوْضَاتِ ٱلْجَنَّاتِ ۖ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْكَبِيرُ ﴿٢٢﴾

Θα δεις (ω, Προφήτη, την Ημέρα της Κρίσεως) τους άδικους, φοβισμένους (από το μαρτύριο) για ό,τι διέπραξαν, το οποίο (μαρτύριο) αναπόφευκτα θα πέσει πάνω τους. Αλλά όσοι πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα βρίσκονται στους κήπους του Παραδείσου. Θα έχουν ό,τι επιθυμούν ως ανταμοιβή από τον Κύριό τους. Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη γενναιοδωρία.

ذَٰلِكَ ٱلَّذِى يُبَشِّرُ ٱللَّهُ عِبَادَهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ ۗ قُل لَّآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا ٱلْمَوَدَّةَ فِى ٱلْقُرْبَىٰ ۗ وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةًۭ نَّزِدْ لَهُۥ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ شَكُورٌ ﴿٢٣﴾

Αυτά είναι τα χαρμόσυνα νέα που δίνει ο Αλλάχ στους δούλους Του που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις. Πες (ω, Προφήτη, στον λαό σου): «Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταφέρω σε σας από το Μήνυμα του Αλλάχ), παρά μόνο την καλοσύνη λόγω της συγγένειάς μας.» Όποιος κάνει μία καλή πράξη, θα του αυξήσουμε την ανταμοιβή της (καταγράφοντάς την ως δέκα ή περισσότερες). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Σακούρ (Ευγνώμων για τους υπάκουους και τους ανταμείβει γι' αυτό).

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا ۖ فَإِن يَشَإِ ٱللَّهُ يَخْتِمْ عَلَىٰ قَلْبِكَ ۗ وَيَمْحُ ٱللَّهُ ٱلْبَـٰطِلَ وَيُحِقُّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٢٤﴾

Ή λένε (οι ειδωλολάτρες): «(Ο Μωχάμμαντ) έχει επινοήσει ψέματα για τον Αλλάχ (αποδίδοντας ψευδώς το Κορ’άν στον Αλλάχ)»; Αν ήθελε ο Αλλάχ, θα είχε σφραγίσει την καρδιά σου (αν έκανες κάτι τέτοιο). Ο Αλλάχ εξαλείφει το ψεύδος και επιβεβαιώνει την αλήθεια με τα Λόγια Του. Πράγματι, Αυτός είναι ο Παντογνώστης όσων υπάρχουν στα στήθη (των ανθρώπων).

وَهُوَ ٱلَّذِى يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَعْفُوا۟ عَنِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ﴿٢٥﴾

Είναι Αυτός που δέχεται τη μεταμέλια από τους δούλους Του και συγχωρεί τις αμαρτίες, και γνωρίζει όλα όσα κάνετε.

وَيَسْتَجِيبُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۚ وَٱلْكَـٰفِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ ﴿٢٦﴾

Ανταποκρίνεται στις επικλήσεις αυτών που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις και αυξάνει γι' αυτούς από τη γενναιοδωρία Του. Αλλά όσο για τους άπιστους, θα έχουν ένα αυστηρό μαρτύριο.

۞ وَلَوْ بَسَطَ ٱللَّهُ ٱلرِّزْقَ لِعِبَادِهِۦ لَبَغَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَـٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍۢ مَّا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرٌۢ بَصِيرٌۭ ﴿٢٧﴾

Αν ο Αλλάχ παρείχε (υπερβολικά) άφθονα αγαθά σε (όλους) τους δούλους Του, θα εξάπλωναν την αδικία στη γη. Αλλά στέλνει (αγαθά) στο βαθμό που θέλει. Πράγματι, Αυτός είναι για τους δούλους Του, Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα πάντα).

وَهُوَ ٱلَّذِى يُنَزِّلُ ٱلْغَيْثَ مِنۢ بَعْدِ مَا قَنَطُوا۟ وَيَنشُرُ رَحْمَتَهُۥ ۚ وَهُوَ ٱلْوَلِىُّ ٱلْحَمِيدُ ﴿٢٨﴾

Είναι Αυτός που στέλνει τη βροχή (στους δούλους Του) αφού είχαν απελπιστεί, και σκορπίζει το έλεός Του (στέλνοντας τη βροχή σε πολλά διαφορετικά μέρη). Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Ουαλέι (Κηδεμόνας, Προστάτης), ο Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦ خَلْقُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَآبَّةٍۢ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَآءُ قَدِيرٌۭ ﴿٢٩﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι η δημιουργία των ουρανών και της γης, και όσα (δημιούργησε και) σκόρπισε από κινούμενα πλάσματα σ' αυτούς (τους ουρανούς και τη γη), και όποτε θέλει, είναι Ικανός να τα συγκεντρώσει (όλα τα κινούμενα πλάσματα την Ημέρα της Κρίσεως).

وَمَآ أَصَـٰبَكُم مِّن مُّصِيبَةٍۢ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُوا۟ عَن كَثِيرٍۢ ﴿٣٠﴾

Οποιαδήποτε συμφορά πλήττει εσάς (ω, άνθρωποι), είναι για ό,τι διέπραξαν τα χέρια σας (από αμαρτίες), και (ο Αλλάχ) συγχωρεί πολλά.

وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ ۖ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍۢ ﴿٣١﴾

Δεν μπορείτε να ξεφύγετε στη γη (από την τιμωρία του Αλλάχ, αν θέλει να σας τιμωρήσει), και δεν έχετε ενάντια στον Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή (που να αποτρέψει από σας την τιμωρία του Αλλάχ).

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِ ٱلْجَوَارِ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَـٰمِ ﴿٣٢﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι τα πλοία, που πλέουν στη θάλασσα σαν να ήταν (μεγάλα) βουνά, [και ο Αλλάχ έκανε το νερό να τα κουβαλήσει και τον άνεμο να τα σπρώξει].

إِن يَشَأْ يُسْكِنِ ٱلرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَىٰ ظَهْرِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍ ﴿٣٣﴾

Αν θέλει (ο Αλλάχ), θα κάνει τον άνεμο ακίνητο, και έτσι θα έμεναν (τα πλοία) ακίνητα στην επιφάνεια της (θάλασσας). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμονα.

أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا۟ وَيَعْفُ عَن كَثِيرٍۢ ﴿٣٤﴾

Ή (αν θέλει), θα τα καταστρέψει (τα πλοία, στέλνοντας σ' αυτά θυελλώδεις ανέμους) για όσα διέπραξαν (οι άνθρωποι από αμαρτίες), αλλά συγχωρεί πολλά.

وَيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ يُجَـٰدِلُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍۢ ﴿٣٥﴾

Και τότε (αν θα καταστρέψει τα πλοία) θα μάθουν όσοι αμφισβητούν (και διαψεύδουν) τα Σημάδια Μας, ότι δε θα έχουν καμία διαφυγή (από την τιμωρία Μας).

فَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَىْءٍۢ فَمَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿٣٦﴾

Ό,τι σας δόθηκε (ω, άνθρωποι, από πλούτη, κύρος, παιδιά κλπ.), δεν είναι παρά μία (φευγαλέα) απόλαυση της εγκόσμιας ζωής, αλλά ό,τι έχει ο Αλλάχ (από ανταμοιβή) είναι καλύτερο και διαρκεί για πάντα, γι' αυτούς που πιστεύουν και εμπιστεύονται τον Κύριό τους.

وَٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا۟ هُمْ يَغْفِرُونَ ﴿٣٧﴾

Οι οποίοι (πιστοί) αποφεύγουν τις μεγάλες αμαρτίες και τις επαίσχυντες πράξεις, και όταν θυμώνουν (από κάποιον που τους έβλαψε), συγχωρούν (και δεν τον τιμωρούν).

وَٱلَّذِينَ ٱسْتَجَابُوا۟ لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَىٰ بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣٨﴾

Και οι οποίοι ανταποκρίνονται στον Κύριό τους (τελώντας τις εντολές Του), τελούν την προσευχή, αποφασίζουν για τις υποθέσεις τους με αμοιβαία διαβούλευση, και από ό,τι τους παρέχουμε, ξοδεύουν (σε ελεημοσύνες και στο δρόμο του Αλλάχ).

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَابَهُمُ ٱلْبَغْىُ هُمْ يَنتَصِرُونَ ﴿٣٩﴾

Και οι οποίοι όταν τους πλήξει η αδικία (από κάποιον που δεν αξίζει να τον συγχωρέσουν), τότε επιδιώκουν τη δικαιοσύνη (ώστε να μην ξαναδιαπράξει την αδικία του, χωρίς όμως να τον αδικήσουν).

وَجَزَٰٓؤُا۟ سَيِّئَةٍۢ سَيِّئَةٌۭ مِّثْلُهَا ۖ فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُۥ عَلَى ٱللَّهِ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٠﴾

(Και όποιος επιδιώκει τη δικαιοσύνη για την αδικία που έλαβε, τότε) η ανταπόδοση του κακού είναι η ισοδύναμη τιμωρία (χωρίς αδικία ή υπερβολή), αλλά όποιος συγχωρεί και διορθώνει (τη σχέση του μ' αυτόν που τον αδίκησε), η ανταμοιβή του θα είναι από τον Αλλάχ. Πράγματι, (ο Αλλάχ) δεν αγαπάει τους άδικους.

وَلَمَنِ ٱنتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ مَا عَلَيْهِم مِّن سَبِيلٍ ﴿٤١﴾

Όποιος όμως επιδιώκει τη δικαιοσύνη, αφού έλαβε αδικία, σε αυτούς δεν υπάρχει φταίξιμο.

إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ عَلَى ٱلَّذِينَ يَظْلِمُونَ ٱلنَّاسَ وَيَبْغُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٤٢﴾

Το φταίξιμο (και η τιμωρία) είναι μόνο σ' αυτούς που αδικούν τους ανθρώπους και αδικούν στη γη, εκείνοι θα έχουν ένα επώδυνο μαρτύριο.

وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ ٱلْأُمُورِ ﴿٤٣﴾

Όποιος όμως δείχνει υπομονή (στην αδικία και το κακό που έλαβε από κάποιον άλλον) και συγχωρεί (απωθώντας το κακό με καλοσύνη και συγχώρεση), πράγματι, αυτή είναι από τις αξιέπαινες πράξεις (που τις έχει διατάξει ο Αλλάχ και κατέχουν μεγάλες ανταμοιβές).

وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن وَلِىٍّۢ مِّنۢ بَعْدِهِۦ ۗ وَتَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّۢ مِّن سَبِيلٍۢ ﴿٤٤﴾

Όποιον τον κάνει ο Αλλάχ να παραστρατήσει, δε θα έχει κανέναν κηδεμόνα μετά απ' αυτό. Θα δεις (ω, Προφήτη, την Ημέρα της Κρίσεως) τους άδικους όταν δουν το μαρτύριο, να λένε: «Υπάρχει τρόπος να επιστρέψουμε (στην εγκόσμια ζωή ώστε να στραφούμε με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και να πράξουμε ενάρετες πράξεις);»

وَتَرَىٰهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَـٰشِعِينَ مِنَ ٱلذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِىٍّۢ ۗ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّ ٱلْخَـٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ فِى عَذَابٍۢ مُّقِيمٍۢ ﴿٤٥﴾

Θα τους δεις (ω, Προφήτη, τους άδικους) όταν εκτίθενται σ' αυτήν (τη Φωτιά) να είναι υποταγμένοι από ταπείνωση, και να κοιτάζουν κρυφά (προς τη Φωτιά) με ταπεινωμένα μισάνοιχτα μάτια (από το φόβο τους). Αυτοί που πιστεύουν θα πουν: «Πράγματι, οι χαμένοι είναι αυτοί που έχασαν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους την Ημέρα της Ανάστασης.» Πράγματι, οι άδικοι θα παραμείνουν σε αιώνιο μαρτύριο.

وَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِيَآءَ يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن سَبِيلٍ ﴿٤٦﴾

Δε θα έχουν υποστηρικτές που να τους υποστηρίξουν ενάντια στον Αλλάχ. Όποιον τον κάνει ο Αλλάχ να παραστρατήσει, δε θα υπάρχει γι' αυτόν κανένας δρόμος (προς την καθοδήγηση).

ٱسْتَجِيبُوا۟ لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۚ مَا لَكُم مِّن مَّلْجَإٍۢ يَوْمَئِذٍۢ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِيرٍۢ ﴿٤٧﴾

Ανταποκριθείτε στον Κύριό σας (τελώντας τις εντολές Του) προτού έρθει από τον Αλλάχ μία Ημέρα, που τίποτε δε θα μπορέσει να την αποτρέψει. Εκείνη την Ημέρα δε θα έχετε κανένα καταφύγιο, ούτε θα μπορείτε να αρνηθείτε (τις αμαρτίες σας, ούτε να δείξετε αντίρρηση, ούτε θα έχετε κανέναν υπερασπιστή).

فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ۗ وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ كَفُورٌۭ ﴿٤٨﴾

Αλλά αν απομακρυνθούν (ω, Προφήτη, από την αλήθεια), τότε (άφησέ τους, πράγματι) δε σε στείλαμε ως παρατηρητή πάνω τους (για να καταγράψεις τις πράξεις τους, Εμείς τις καταγράφουμε και θα τους φέρουμε σε απολογισμό). Το καθήκον σου είναι μόνο να διαβιβάσεις (το μήνυμα με ξεκάθαρο τρόπο). Αν δώσουμε έλεος από Εμάς στον άνθρωπο (από πλούτη ή καλή υγεία κλπ.), χαίρεται γι' αυτό, αλλά αν τους πλήξει (τους αμαρτωλούς) μία συμφορά για ό,τι διέπραξαν τα χέρια τους, τότε ο άνθρωπος γίνεται πολύ αχάριστος (για τις χάρες του Αλλάχ σ' αυτόν και θυμάται μόνο τη συμφορά που τον έπληξε).

لِّلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ يَهَبُ لِمَن يَشَآءُ إِنَـٰثًۭا وَيَهَبُ لِمَن يَشَآءُ ٱلذُّكُورَ ﴿٤٩﴾

Στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης, δημιουργεί ό,τι θέλει, και χαρίζει σε όποιους θέλει (παιδιά) κορίτσια, και χαρίζει σε όποιους θέλει αγόρια,

أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًۭا وَإِنَـٰثًۭا ۖ وَيَجْعَلُ مَن يَشَآءُ عَقِيمًا ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۭ قَدِيرٌۭ ﴿٥٠﴾

ή τους δίνει τα δύο φύλα: αγόρια και κορίτσια· και κάνει όποιον θέλει στείρο. Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ ٱللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِن وَرَآئِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًۭا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِۦ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ عَلِىٌّ حَكِيمٌۭ ﴿٥١﴾

Δεν εναπόκειται σε κανέναν άνθρωπο το να του μιλήσει ο Αλλάχ παρά μόνο μέσω αποκάλυψης, ή πίσω από ένα κάλυμμα, ή στέλνοντας έναν Άγγελο-Αγγελιαφόρο να αποκαλύψει με την άδειά Του ό,τι θέλει (ο Αλλάχ). Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλέι (Ύψιστος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحًۭا مِّنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنتَ تَدْرِى مَا ٱلْكِتَـٰبُ وَلَا ٱلْإِيمَـٰنُ وَلَـٰكِن جَعَلْنَـٰهُ نُورًۭا نَّهْدِى بِهِۦ مَن نَّشَآءُ مِنْ عِبَادِنَا ۚ وَإِنَّكَ لَتَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٥٢﴾

Και έτσι (όπως αποκαλύψαμε στους προηγούμενους Προφήτες), αποκαλύψαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) μία αποκάλυψη (και έλεος) από τις Εντολές Μας. Ούτε γνώριζες τι είναι το Βιβλίο (τα Θεϊκά Βιβλία), ούτε γνώριζες τι είναι η πίστη. Αλλά το κάναμε (το Κορ’άν) ως ένα φως, μέσω του οποίου καθοδηγούμε όποιον θέλουμε από τους δούλους Μας. Πράγματι, εσύ (ω, Μωχάμμαντ) καθοδηγείς (και καλείς τους ανθρώπους) προς τον ίσιο δρόμο,

صِرَٰطِ ٱللَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ أَلَآ إِلَى ٱللَّهِ تَصِيرُ ٱلْأُمُورُ ﴿٥٣﴾

το δρόμο του Αλλάχ, στον Οποίο ανήκει ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς, και ό,τι βρίσκεται στη γη. Πράγματι, προς τον Αλλάχ επιστρέφουν όλα τα θέματα.

حمٓ ﴿١﴾

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

(Ορκίζομαι) μα το ξεκάθαρο Βιβλίο (που διασαφηνίζει την αλήθεια)!

إِنَّا جَعَلْنَـٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّۭا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٣﴾

Ότι πράγματι το έχουμε στείλει, το Κορ’άν στα αραβικά, ίσως να συλλογιστείτε [επειδή η αραβική γλώσσα είναι η πιο εύγλωττη, σαφέστερη και ευρύτερη γλώσσα].

وَإِنَّهُۥ فِىٓ أُمِّ ٱلْكِتَـٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِىٌّ حَكِيمٌ ﴿٤﴾

Το οποίο (Κορ’άν) το έχουμε στο Κύριο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ), και έχει υψηλή θέση, και είναι τέλειο και σοφό (Βιβλίο).

أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ ٱلذِّكْرَ صَفْحًا أَن كُنتُمْ قَوْمًۭا مُّسْرِفِينَ ﴿٥﴾

(Νομίζετε, ω, ειδωλολάτρες, ότι) θα σας αφήσουμε και δε θα αναφέρουμε σε σας (την τιμωρία Μας, για ό,τι διαψεύσατε από το Κορ’άν), ενώ είστε παραβάτες (ειδωλολάτρες, που δεν πιστεύετε στον Κύριό σας);

وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِىٍّۢ فِى ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٦﴾

Πόσους Προφήτες στείλαμε στα προηγούμενα έθνη!

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِىٍّ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٧﴾

Δεν τους ήρθε (στα προηγούμενα έθνη) κανένας Προφήτης, παρά να τον χλεύαζαν.

فَأَهْلَكْنَآ أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًۭا وَمَضَىٰ مَثَلُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٨﴾

Έτσι, καταστρέψαμε αυτούς που (διέψευσαν τους Προφήτες τους από τα προηγούμενα έθνη, οι οποίοι) ήταν πιο δυνατοί απ' αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ), και δόθηκε το παράδειγμα (της τιμωρίας) των προηγουμένων εθνών (για να το λάβετε υπόψη).

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱلْعَزِيزُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٩﴾

Αν τους ρωτήσεις (ω, Προφήτη): «Ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη;» Θα πουν: «Τους δημιούργησε ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ مَهْدًۭا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًۭا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٠﴾

Είναι Αυτός που έκανε για σας τη γη έτοιμη να εγκατασταθείτε (και να περπατήσετε πάνω της), και έφτιαξε για σας μέσα της μονοπάτια, ώστε να καθοδηγηθείτε (στο δρόμο σας).

وَٱلَّذِى نَزَّلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۢ بِقَدَرٍۢ فَأَنشَرْنَا بِهِۦ بَلْدَةًۭ مَّيْتًۭا ۚ كَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ ﴿١١﴾

Είναι Αυτός που έστειλε από τον ουρανό νερό, σε μία συγκεκριμένη ποσότητα (που να σας επαρκεί), με το οποίο αναζωογονούμε μία νεκρή γη. Έτσι θα βγείτε (και θα αναστηθείτε από τους τάφους σας).

وَٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْفُلْكِ وَٱلْأَنْعَـٰمِ مَا تَرْكَبُونَ ﴿١٢﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε όλα τα ζεύγη (αρσενικό και θηλυκό), και έφτιαξε για σας τα πλοία και τα βοοειδή, με τα οποία μετακινήστε,

لِتَسْتَوُۥا۟ عَلَىٰ ظُهُورِهِۦ ثُمَّ تَذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا ٱسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا۟ سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُۥ مُقْرِنِينَ ﴿١٣﴾

για να ανέβετε (στα καταστρώματα και) στις πλάτες τους (των βοοειδών), έπειτα να θυμηθείτε τη χάρη του Κυρίου σας (σε σας) όταν ανεβείτε εκεί, και να πείτε: «Δόξα σ' Αυτόν που το υπέταξε αυτό για μας, γιατί δε θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει μόνοι μας,

وَإِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ ﴿١٤﴾

και πράγματι προς τον Κύριό μας θα επιστρέψουμε (μετά από το θάνατό μας).»

وَجَعَلُوا۟ لَهُۥ مِنْ عِبَادِهِۦ جُزْءًا ۚ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَكَفُورٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾

Όρισαν (οι άπιστοι) γι' Αυτόν ένα μερίδιο από τους δούλους Του (ισχυριζόμενοι ψευδώς ότι ο Αλλάχ έχει έναν υιό ή ότι οι Άγγελοι είναι οι κόρες Του). Πράγματι, ο άνθρωπος (ο άπιστος) είναι ξεκάθαρα αχάριστος.

أَمِ ٱتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍۢ وَأَصْفَىٰكُم بِٱلْبَنِينَ ﴿١٦﴾

Ή (λέτε, ω, άπιστοι, ότι ο Αλλάχ) έχει πάρει για τον Εαυτό Του κόρες από ό,τι δημιούργησε, και σας έχει ευνοήσει με γιους;

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَـٰنِ مَثَلًۭا ظَلَّ وَجْهُهُۥ مُسْوَدًّۭا وَهُوَ كَظِيمٌ ﴿١٧﴾

Όταν κάποιος απ' αυτούς (αποκτά μία κόρη και) του έρχονται τα νέα, για το ίδιο πράγμα που το αποδίδει στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) (ότι ο Αλλάχ έχει κόρες -τους Αγγέλους-), το πρόσωπό του μένει (από εκείνη τη στιγμή) σκοτεινιασμένο, και γεμίζει με θλίψη μέσα του!

أَوَمَن يُنَشَّؤُا۟ فِى ٱلْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى ٱلْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍۢ ﴿١٨﴾

Ή (αποδίδουν οι άπιστοι στον Αλλάχ, κόρες) αυτές που μεγαλώνουν με στολίδια και όταν μαλώνουν (μ' άλλους) δε χρησιμοποιούν ξεκάθαρα επιχειρήματα (λόγω της ευγένειας, της ευαισθησίας και της λεπτότητάς τους)!

وَجَعَلُوا۟ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ ٱلَّذِينَ هُمْ عِبَـٰدُ ٱلرَّحْمَـٰنِ إِنَـٰثًا ۚ أَشَهِدُوا۟ خَلْقَهُمْ ۚ سَتُكْتَبُ شَهَـٰدَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُونَ ﴿١٩﴾

Ισχυρίζονται (οι άπιστοι) ότι οι Άγγελοι, -που είναι οι δούλοι του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)-, είναι γυναίκες. Ήταν μάρτυρες της δημιουργίας τους; Η μαρτυρία τους (και αυτό που είπαν) θα γραφτεί, και θα λογοδοτήσουν (γι' αυτό)!

وَقَالُوا۟ لَوْ شَآءَ ٱلرَّحْمَـٰنُ مَا عَبَدْنَـٰهُم ۗ مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ﴿٢٠﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Αν ήθελε ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), δε θα τους λατρεύαμε (τους Αγγέλους, αλλά αφού τους λατρεύουμε, αυτό σημαίνει ότι δέχτηκε αυτό από μας).» Δεν έχουν γι' αυτό (που λένε) καμία γνώση, πράγματι, δε λένε παρά ψέματα.

أَمْ ءَاتَيْنَـٰهُمْ كِتَـٰبًۭا مِّن قَبْلِهِۦ فَهُم بِهِۦ مُسْتَمْسِكُونَ ﴿٢١﴾

Ή μήπως τους δώσαμε (στους άπιστους) πριν απ' αυτό (το Κορ’άν), ένα βιβλίο (που τους επιτρέπει να λατρεύουν άλλους εκτός από τον Αλλάχ), και έτσι προσκολλώνται σ' αυτό (ως απόδειξη);

بَلْ قَالُوٓا۟ إِنَّا وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٍۢ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم مُّهْتَدُونَ ﴿٢٢﴾

Όχι (δεν έγινε αυτό), αλλά (οι άπιστοι) είπαν: «Πράγματι, βρήκαμε τους προγόνους μας σε μία συγκεκριμένη θρησκεία, και εμείς ακολουθούμε τα βήματά τους.»

وَكَذَٰلِكَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى قَرْيَةٍۢ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَآ إِنَّا وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٍۢ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم مُّقْتَدُونَ ﴿٢٣﴾

Ομοίως, δε στείλαμε κανέναν προειδοποιητή πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) σε καμία πόλη, εκτός οι εύποροι ανάμεσά τους να λένε: «Πράγματι, βρήκαμε τους προγόνους μας σε μία συγκεκριμένη θρησκεία, και πράγματι εμείς ακολουθούμε τα βήματά τους.»