Διαβάστε το Χισμπ 5 του Κορανίου

۞ تِلْكَ ٱلرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ ٱللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَـٰتٍۢ ۚ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَأَيَّدْنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقْتَتَلَ ٱلَّذِينَ مِنۢ بَعْدِهِم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ وَلَـٰكِنِ ٱخْتَلَفُوا۟ فَمِنْهُم مَّنْ ءَامَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقْتَتَلُوا۟ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ﴿٢٥٣﴾

Και απ’ αυτούς τους Αγγελιαφόρους προτιμήσαμε κάποιους πάνω από τους άλλους: σε κάποιους απ’ αυτούς μίλησε ο Αλλάχ (άμεσα, όπως στον Μωυσή και στον Μωχάμμαντ), άλλους τούς αύξησε σε βαθμούς (τιμής, όπως τον Μωχάμμαντ), και στον Ιησού, τον γιο της Μαρίας, δώσαμε σαφείς αποδείξεις και τον υποστηρίξαμε με το άγιο πνεύμα (τον άγγελο Γαβριήλ). Αν ήθελε ο Αλλάχ, αυτοί (από τις επόμενες γενιές) που ήρθαν μετά απ' αυτούς (τους αγγελιαφόρους) δεν θα πολεμούσαν μεταξύ τους, μετά που τους είχαν έρθει οι σαφείς αποδείξεις, αλλά διέφεραν μεταξύ τους, και έτσι, μερικοί απ’ αυτούς πίστευαν και άλλοι αρνήθηκαν την πίστη. Αν ήθελε ο Αλλάχ, δεν θα πολεμούσαν μεταξύ τους, αλλά ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا بَيْعٌۭ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌۭ وَلَا شَفَـٰعَةٌۭ ۗ وَٱلْكَـٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٥٤﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, ξοδέψτε (στο δρόμο του Αλλάχ) απ’ αυτό που σας παρέχουμε, προτού έρθει μια Ημέρα στην οποία δεν θα υπάρξει καμία εξαγορά (για τους άπιστους, ώστε να μην τιμωρηθούν) ούτε καμία φιλία, ούτε καμία διαμεσολάβηση (θα τους ωφελήσει). Και πράγματι, οι άπιστοι είναι οι άδικοι.

ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُۥ سِنَةٌۭ وَلَا نَوْمٌۭ ۚ لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ مَن ذَا ٱلَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَىْءٍۢ مِّنْ عِلْمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِيمُ ﴿٢٥٥﴾

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός – ο Αλ-Χάι (ο Αιώνια Ζωντανός), ο Αλ-Καϊούμ (Υποστηρικτής και Συντηρητής όλων). Δεν Τον καταβάλλει καμία νύστα, ούτε ένας ύπνος. Σ' Αυτόν ανήκουν ό,τι είναι στους ουρανούς και ό,τι είναι στη Γη. Ποιος μπορεί να μεσολαβήσει (για λογαριασμό κάποιου άλλου) ενώπιόν Του, εκτός με την άδειά Του; Γνωρίζει ό,τι ήταν πριν απ' αυτούς (τα δημιουργήματά Του) και τι θα γίνει μετά απ' αυτούς, ενώ δεν κατέχουν τίποτα από τη γνώση Του, παρά μόνο ό,τι θέλει. Το Κουρσέι (υποπόδιο) Του εκτείνεται πάνω απ’ τους ουρανούς και τη Γη, και δεν Τον επιβαρύνει η φύλαξη και η συντήρησή τους, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-‘Αδείμ (Μέγας).

لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِٱلطَّـٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَا ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٥٦﴾

Δεν υπάρχει καταναγκασμός (σε κανέναν για να μπει) στη θρησκεία (το Ισλάμ). Πράγματι, η αλήθεια (και η καθοδήγηση) ξεχώρισε φανερά από την πλάνη (και την απιστία). Όποιος απορρίπτει τα Ατ-Ταγκούτ (ο,τιδήποτε λατρεύεται εκτός του Αλλάχ, όπως τα είδωλα, τους ψεύτικους θεούς, τους κακούς τυράννους κλπ.) και πιστεύει μόνο στον Αλλάχ, έχει πιάσει την ισχυρότερη αιτία (της σωτηρίας κατά την Ημέρα της Ανάστασης), που δεν κόβεται ποτέ• Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

ٱللَّهُ وَلِىُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يُخْرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَوْلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّـٰغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَـٰتِ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٥٧﴾

Ο Αλλάχ είναι ο Κηδεμόνας (και ο Προστάτης) των πιστών, τους βγάζει από το σκοτάδι προς το φως, ενώ οι κηδεμόνες των άπιστων είναι Ατ-Ταγούτ (τα είδωλα, οι διάβολοι, και οι αρχηγοί της πλάνης), τους βγάζουν από το φως προς το σκοτάδι. Αυτοί είναι οι κάτοικοι του Πυρός, όπου θα κατοικήσουν εκεί για πάντα.

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِى حَآجَّ إِبْرَٰهِـۧمَ فِى رَبِّهِۦٓ أَنْ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّىَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا۠ أُحْىِۦ وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَأْتِى بِٱلشَّمْسِ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ ٱلْمَغْرِبِ فَبُهِتَ ٱلَّذِى كَفَرَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥٨﴾

Είδες (ω, Μωχάμμαντ) εκείνον που (ήταν πολύ αλαζόνας και τολμηρός που) διαφωνούσε συζητώντας με τον Ιμπραήμ (Αβραάμ) για τον Κύριό του (τον Αλλάχ), [απλώς] επειδή ο Αλλάχ τού είχε δώσει βασιλεία (έγινε αλαζόνας ρωτώντας τον Ιμπραήμ ποιος είναι ο Κύριός του); Όταν ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Κύριός μου (Αλλάχ) είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί.» Είπε (εκείνος ο βασιλιάς): «Και εγώ δίνω ζωή (όταν διατάζω την εκτέλεση κάποιου, και έπειτα τον συγχωρέσω) και την αφαιρώ (αν δεν τον συγχωρέσω).» Ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Αλλάχ φέρνει τον ήλιο από τα ανατολικά, οπότε φέρε τον λοιπόν, από τα δυτικά.» Έτσι, ο άπιστος έμεινε άναυδος (και το επιχείρημά του καταρρίφθηκε). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους.

أَوْ كَٱلَّذِى مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍۢ وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْىِۦ هَـٰذِهِ ٱللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ ٱللَّهُ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ ثُمَّ بَعَثَهُۥ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ فَٱنظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ ءَايَةًۭ لِّلنَّاسِ ۖ وَٱنظُرْ إِلَى ٱلْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًۭا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٥٩﴾

Ή (είδες, ω, Μωχάμμαντ, κάποιον) σαν αυτόν που πέρασε από μια κωμόπολη που είχε πέσει πάνω από τις στέγες της (δηλ. γκρεμίστηκαν όλα και πέθαναν οι κάτοικοί της), και είπε: «Πώς ο Αλλάχ φέρνει ξανά στη ζωή αυτήν (την κωμόπολη) μετά τον θάνατό της;» Έτσι, ο Αλλάχ τον έκανε να πεθάνει για εκατό χρόνια, και έπειτα τον ανέστησε. Είπε (ο Αλλάχ): «Πόσο καιρό έμεινες (νεκρός);» Είπε (ο άνδρας): «Έμεινα μια μέρα ή μέρος μιας ημέρας.» Είπε (ο Αλλάχ): «Όχι, στ’ αλήθεια, έμεινες εκατό χρόνια. Κοίτα το φαγητό σου και το ποτό σου, δεν έχουν αλλάξει (με το χρόνο). Και κοίτα τον (νεκρό) γάιδαρό σου (πώς θα τον αναστήσουμε τώρα). Και θα σε κάνουμε ένα σημάδι για τους ανθρώπους. Και κοίτα τα (σκορπισμένα) οστά (του γαϊδάρου σου) - πώς θα τα ενώσουμε και έπειτα θα τα ντύσουμε με σάρκα.» Και όταν έγινε σαφές σ’ αυτόν, είπε: «Ξέρω ότι ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.»

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّ أَرِنِى كَيْفَ تُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَـٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِى ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةًۭ مِّنَ ٱلطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ ٱجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍۢ مِّنْهُنَّ جُزْءًۭا ثُمَّ ٱدْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًۭا ۚ وَٱعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٦٠﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε: «Ω, Κύριέ μου, δείξε μου (ώστε να δω με τα μάτια) πώς αναστένεις τους νεκρούς.» Είπε (ο Αλλάχ): «Μα δεν το πίστευες; (δηλ. ‘αφού ήδη το πιστεύεις αυτό’)» Είπε: «Πιστεύω, αλλά (ρωτάω, πώς το κάνεις) ώστε η καρδιά μου να ικανοποιηθεί (βλέποντας με τα μάτια αυτό που ήδη πιστεύω με την καρδιά). Είπε (ο Αλλάχ): «Πάρε τέσσερα πουλιά και φέρτα κοντά σου (και σφάγιασέ τα) και κόψτα (σε κομμάτια), στη συνέχεια, βάλε σε κάθε λόφο ένα κομμάτι απ' αυτά· και έπειτα κάλεσέ τα - θα έρθουν σ' εσένα σπεύδοντας. Και να ξέρεις ότι ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).»

مَّثَلُ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلِّ سُنۢبُلَةٍۢ مِّا۟ئَةُ حَبَّةٍۢ ۗ وَٱللَّهُ يُضَـٰعِفُ لِمَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٦١﴾

Το παράδειγμα εκείνων που ξοδεύουν από την περιουσία τους στον δρόμο του Αλλάχ είναι σαν έναν σπόρο (σίτου) που μεγαλώνει εφτά στάχυα, σε κάθε στάχυ υπάρχουν εκατό σπόροι. Και ο Αλλάχ πολλαπλασιάζει (την αμοιβή) γι' όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν για όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَآ أَنفَقُوا۟ مَنًّۭا وَلَآ أَذًۭى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٦٢﴾

Εκείνοι που ξοδεύουν από την περιουσία τους στον δρόμο του Αλλάχ και έπειτα δεν κάνουν αυτό που ξόδεψαν να ακολουθείται ούτε από το να καυχιούνται (σ’ αυτόν που του έδωσαν ελεημοσύνη), ούτε από κακό (με το να τον βλάπτουν με λόγια ή με πράξεις σχετικά με την ελεημοσύνη τους), θα λάβουν την αμοιβή τους από τον Κύριό τους, και γι’ αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

۞ قَوْلٌۭ مَّعْرُوفٌۭ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌۭ مِّن صَدَقَةٍۢ يَتْبَعُهَآ أَذًۭى ۗ وَٱللَّهُ غَنِىٌّ حَلِيمٌۭ ﴿٢٦٣﴾

Τα καλά λόγια και η συγχώρεση είναι καλύτερα από μια ελεημοσύνη που ακολουθείται από κακό (με το να καυχιέται κανείς σ’ αυτόν που του έδωσε ελεημοσύνη). Και ο Αλλάχ είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες), και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُبْطِلُوا۟ صَدَقَـٰتِكُم بِٱلْمَنِّ وَٱلْأَذَىٰ كَٱلَّذِى يُنفِقُ مَالَهُۥ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۖ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌۭ فَأَصَابَهُۥ وَابِلٌۭ فَتَرَكَهُۥ صَلْدًۭا ۖ لَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَىْءٍۢ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٦٤﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην καθιστάτε μάταιες τις ελεημοσύνες σας μέσω του να καυχιέστε (σ’ εκείνον που του δώσατε ελεημοσύνη) ή του κακού (με το να τον βλάπτετε με λόγια ή με πράξεις σχετικά με την ελεημοσύνη), όπως αυτός που ξοδεύει από την περιουσία του (σε ελεημοσύνη) μόνο και μόνο για επίδειξη μπροστά στους ανθρώπους ενώ δεν πιστεύει στον Αλλάχ και την Έσχατη Ημέρα. Το παράδειγμά του είναι σαν εκείνο ενός λείου βράχου πάνω στον οποίο υπάρχει λίγη σκόνη και έπειτα έπεσε πάνω του δυνατή βροχή και τον άφησε γυμνό, δεν έχει τίποτε πάνω του. Έτσι, δεν θα μπορέσουν να πάρουν τίποτε (αμοιβή κατά την Έσχατη Ημέρα ) για ό,τι έκαναν (δηλ. για ό,τι ξόδεψαν σε ελεημοσύνη). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άπιστους.

وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ وَتَثْبِيتًۭا مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۭ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌۭ فَـَٔاتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌۭ فَطَلٌّۭ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٢٦٥﴾

Και το παράδειγμα εκείνων που ξοδεύουν από την περιουσία τους αναζητώντας την ευχαρίστηση του Αλλάχ και πιστεύοντας οι ίδιοι σταθερά (στην υπόσχεση του Αλλάχ για αμοιβή), είναι σαν εκείνο το παράδειγμα ενός κήπου σε ψηλό έδαφος, στον οποίο έπεσε δυνατή βροχή - έτσι αποδίδει τους καρπούς του σε διπλάσιο. Και (ακόμη) αν δεν πέφτει πάνω του δυνατή βροχή, η ασθενής βροχή του αρκεί. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνετε.

أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَن تَكُونَ لَهُۥ جَنَّةٌۭ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَابٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ لَهُۥ فِيهَا مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ وَأَصَابَهُ ٱلْكِبَرُ وَلَهُۥ ذُرِّيَّةٌۭ ضُعَفَآءُ فَأَصَابَهَآ إِعْصَارٌۭ فِيهِ نَارٌۭ فَٱحْتَرَقَتْ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿٢٦٦﴾

Θα ήθελε κάποιος από σας (που δίνει ελεημοσύνη για επίδειξη) να έχει έναν κήπο με φοίνικες και αμπέλια, μέσα στον οποίο ρέουν ποτάμια, και να έχει μέσα του κάθε λογής καρπούς, και έπειτα να γεράσει ενώ έχει αδύναμα μικρά παιδιά, και έπειτα (ο κήπος) να χτυπηθεί από έναν ανεμοστρόβιλο που περιέχει φωτιά και να καεί; (δηλ. ό,τι ξόδεψε για επίδειξη κάηκε, και έτσι δεν θα λάβει καμία αμοιβή, παρά την ανάγκη του γι’ αυτήν κατά την Έσχατη Ημέρα). Έτσι, ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφια (και τα σημάδιά Του) ώστε να συλλογίζεστε.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ ۖ وَلَا تَيَمَّمُوا۟ ٱلْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِـَٔاخِذِيهِ إِلَّآ أَن تُغْمِضُوا۟ فِيهِ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ حَمِيدٌ ﴿٢٦٧﴾

Ω, σεις που πιστεύετε! Ξοδέψτε από τα καλά αγαθά που κερδίσατε και απ’ αυτά (τα φυτά) που βγάλαμε για σας από τη γη, και μην επιλέξετε σκοπίμως αυτό που δεν είναι καλό από αυτό, ξοδεύοντάς (το σε ελεημοσύνη), ενώ (αν σας δινόταν), δεν θα το παίρνατε εκτός να το παραβλέπατε (από ανάγκη). Και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες) και Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

ٱلشَّيْطَـٰنُ يَعِدُكُمُ ٱلْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُم بِٱلْفَحْشَآءِ ۖ وَٱللَّهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةًۭ مِّنْهُ وَفَضْلًۭا ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٦٨﴾

Ο Σατανάς (διάβολος) σάς φοβίζει με φτώχεια (αν ξοδεύετε σε ελεημοσύνη) και σας διατάζει (να διαπράξετε) τις αισχρές αμαρτίες, ενώ ο Αλλάχ σάς υπόσχεται συγχώρεση απ' Αυτόν και γενναιοδωρία. Και ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν γι' όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

يُؤْتِى ٱلْحِكْمَةَ مَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُؤْتَ ٱلْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِىَ خَيْرًۭا كَثِيرًۭا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٢٦٩﴾

(Ο Αλλάχ) δίνει τη σοφία (τη γνώση για τη θρησκεία και την ορθότητα στα λόγια και στις πράξεις) σ' όποιον θέλει (ο Αλλάχ). Και σ' όποιον έχει δοθεί η σοφία, του έχει δοθεί άφθονο καλό. Και δεν το λαμβάνουν υπόψη παρά μόνο εκείνοι που έχουν μυαλό (για να το συλλογιστούν).

وَمَآ أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُهُۥ ۗ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿٢٧٠﴾

Και ό,τι ελεημοσύνη ξοδεύετε (για χάρη του Αλλάχ) ή ό,τι τάμα κάνετε (π.χ. το να δίνετε χρήματα σε ελεημοσύνη) - πράγματι, ο Αλλάχ το γνωρίζει. Και για τους άδικους δεν θα υπάρχουν υποστηρικτές.

إِن تُبْدُوا۟ ٱلصَّدَقَـٰتِ فَنِعِمَّا هِىَ ۖ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا ٱلْفُقَرَآءَ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۚ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّـَٔاتِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٧١﴾

Εάν φανερώνετε τις ελεημοσύνες, είναι (οι ελεημοσύνες) το καλύτερο πράγμα (εφόσον είναι για χάρη του Αλλάχ), και αν τις αποκρύπτετε και τις δίνετε (κρυφά) στους φτωχούς, είναι καλύτερο γι' εσάς (από το να τις φανερώνετε), και (ο Αλλάχ) θα σβήσει για σας από τις αμαρτίες σας. Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση.

۞ لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَىٰهُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَلِأَنفُسِكُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ ٱللَّهِ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿٢٧٢﴾

Δεν είναι δικιά σου ευθύνη (ω, Μωχάμμαντ) η καθοδήγησή τους (δηλ. μην αναγκάσεις κανέναν να εισέλθει στο Ισλάμ, αφού το καθήκον σου είναι μόνο να μεταδώσεις το μήνυμα με σαφή τρόπο), αλλά ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιον θέλει. Και ό,τι καλό (χρήματα) ξοδεύετε (ω, πιστοί, το όφελός του και η αμοιβή του) είναι για τον εαυτό σας, και μην ξοδεύετε παρά μόνο αναζητώντας τη χάρη του Αλλάχ. Και ό,τι ξοδεύετε από καλό - θα αποπληρωθεί πλήρως για σας (κατά την Μέλλουσα Ζωή), και δεν θα αδικηθείτε.

لِلْفُقَرَآءِ ٱلَّذِينَ أُحْصِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًۭا فِى ٱلْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ ٱلْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ ٱلتَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَـٰهُمْ لَا يَسْـَٔلُونَ ٱلنَّاسَ إِلْحَافًۭا ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ ﴿٢٧٣﴾

(Η ελεημοσύνη) είναι για τους φτωχούς, που τους εμπόδισε η απασχόλησή τους στο Τζιχάντ στο δρόμο του Αλλάχ από το να ταξιδέψουν στη γη (αναζητώντας μέσα επιβίωσης από εμπόριο ή δουλειά). Αυτός που δεν γνωρίζει την κατάστασή τους, νομίζει ότι είναι πλούσιοι (δηλ. δεν έχουν ανάγκη ελεημοσύνης) λόγω της αποχής τους από το να ζητήσουν (ελεημοσύνη). Θα τους αναγνωρίσεις από τα σημάδια τους (στο σώμα και τα ρούχα τους που δείχνουν την ανάγκη τους), δεν ζητούν από τους ανθρώπους επίμονα. Και ό,τι καλό ξοδεύετε, πράγματι ο Αλλάχ το γνωρίζει καλά.

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٧٤﴾

Αυτοί που ξοδεύουν από την περιουσία τους (για χάρη του Αλλάχ) μέρα και νύχτα, κρυφά και φανερά, θα λάβουν την αμοιβή τους από τον Κύριό τους, και γι' αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

ٱلَّذِينَ يَأْكُلُونَ ٱلرِّبَوٰا۟ لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ ٱلَّذِى يَتَخَبَّطُهُ ٱلشَّيْطَـٰنُ مِنَ ٱلْمَسِّ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْبَيْعُ مِثْلُ ٱلرِّبَوٰا۟ ۗ وَأَحَلَّ ٱللَّهُ ٱلْبَيْعَ وَحَرَّمَ ٱلرِّبَوٰا۟ ۚ فَمَن جَآءَهُۥ مَوْعِظَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ فَٱنتَهَىٰ فَلَهُۥ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ۖ وَمَنْ عَادَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٧٥﴾

Αυτοί που τρώνε (συλλέγουν) την Αρ-Ρέμπα (τους τόκους) δεν θα σηκωθούν (από τους τάφους τους την Ημέρα της Ανάστασης), παρά όπως σηκώνεται ένα άτομο που χτυπιέται με την τρέλα από το Σατανά. Αυτό επειδή είπαν: «(Τα κέρδη από) το εμπόριο είναι (επιτρεπτά) σαν (τα κέρδη από) την Αρ-Ρέμπα (λήψη τόκων).», ενώ ο Αλλάχ επιτρέπει το εμπόριο και απαγορεύει την Αρ-Ρέμπα (λόγω της αδικίας τού να πάρει κανείς τα χρήματα των ανθρώπων άδικα και χωρίς να δώσει κάτι σε αντάλλαγμα). Έτσι, όποιος έλαβε μια νουθεσία από τον Κύριό του και σταματήσει (να συλλέγει τόκους), μπορεί να κρατήσει ό,τι είχε πάρει (στο παρελθόν)· και η υπόθεσή του είναι για τον Αλλάχ (για να τη δικάσει)· μα όποιος επιστρέφει (στη λήψη τόκων), αυτοί είναι οι κάτοικοι του Πυρός –θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.

يَمْحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰا۟ وَيُرْبِى ٱلصَّدَقَـٰتِ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿٢٧٦﴾

Ο Αλλάχ καταστρέφει (τα κέρδη από) την Αρ-Ρέμπα (λήψη τόκων, αφαιρώντας τους κάθε ευλογία και μειώνοντάς τα) και πολλαπλασιάζει (τις αμοιβές για) τις ελεημοσύνες (και ευλογεί τα χρήματα αυτών που δίνουν ελεημοσύνες). Και ο Αλλάχ δεν αγαπά κάθε αμαρτωλό άπιστο (που επιμένει στην απιστία και την αμαρτία του καθιστώντας επιτρεπτά αυτά που απαγόρεψε ο Αλλάχ).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٧٧﴾

Πράγματι, αυτοί που πιστεύουν, κάνουν ενάρετες πράξεις, τελούν τις προσευχές και δίνουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη), θα λάβουν την αμοιβή τους από τον Κύριό τους, και γι’ αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَذَرُوا۟ مَا بَقِىَ مِنَ ٱلرِّبَوٰٓا۟ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٢٧٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του), και να παραιτηθείτε απ’ ό,τι απομένει (χρωστούμενο σ’ εσάς) από την Αρ-Ρέμπα (λήψη τόκων), αν είστε πραγματικά πιστοί.

فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا۟ فَأْذَنُوا۟ بِحَرْبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۖ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَٰلِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ ﴿٢٧٩﴾

Αλλά αν δεν το κάνετε, τότε να είστε βέβαιοι ότι θα λάβετε πόλεμο από τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του, μα αν μετανοήσετε, να πάρετε μόνο το σύνολο των κεφαλαίων σας (από τους οφειλέτες χωρίς τον τόκο). Ούτε να αδικήσετε (τους οφειλέτες με το να πάρετε τόκο), ούτε να αδικηθείτε (από τους οφειλέτες με το να μην σας δώσουν το πλήρες σύνολο των κεφαλαίων σας).

وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍۢ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍۢ ۚ وَأَن تَصَدَّقُوا۟ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٨٠﴾

Και αν (ο οφειλέτης) αντιμετωπίζει δυσκολίες (και δεν μπορεί να πληρώσει), τότε δώστε του χρόνο μέχρι να ευκολυνθεί (για να αποπληρώσει), μα αν το αφήσετε (κάποιο μέρος του δανείου ή ολόκληρο) ως ελεημοσύνη (στον οφειλέτη), αυτό είναι καλύτερο για σας, αν το γνωρίζατε.

وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٢٨١﴾

Και να φυλαχθείτε (εκτελώντας τις εντολές του Αλλάχ) από την Ημέρα κατά την οποία θα επιστρέψετε στον Αλλάχ. Έπειτα κάθε άτομο θα λάβει πλήρως (είτε αμοιβή, είτε τιμωρία) ανάλογα με ό,τι έκανε, και δεν θα αδικηθούν.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى فَٱكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًۭٔا ۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُۥ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَٱسْتَشْهِدُوا۟ شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌۭ وَٱمْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَىٰهُمَا ٱلْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُوا۟ ۚ وَلَا تَسْـَٔمُوٓا۟ أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَـٰدَةِ وَأَدْنَىٰٓ أَلَّا تَرْتَابُوٓا۟ ۖ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَـٰرَةً حَاضِرَةًۭ تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوٓا۟ إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٌۭ وَلَا شَهِيدٌۭ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا۟ فَإِنَّهُۥ فُسُوقٌۢ بِكُمْ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُ ۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٨٢﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, όταν κάνετε μια συναλλαγή μεταξύ σας με δάνειο (ή αγοραπωλησία με χρέος) για ορισμένο χρονικό διάστημα, γράψτε το. Και ας (το) γράψει ένας γραφέας μεταξύ σας με δικαιοσύνη. Δεν πρέπει κάποιος γραφέας να αρνηθεί να γράψει, όπως τον έχει διδάξει ο Αλλάχ (τη γραφή). Ας γράψει (ο γραφέας), και ας υπαγορεύσει ο οφειλέτης (στον γραφέα τι χρωστάει, ώστε να είναι μια αναγνώριση απ' αυτόν), και ας φοβάται (ο οφειλέτης) τον Αλλάχ, τον Κύριό του, και να μην μειώσει τίποτα απ’ αυτό (που οφείλει κατά την υπαγόρευσή του). Αλλά αν ο οφειλέτης είναι χαμηλής νοημοσύνης (δεν μπορεί να γνωρίζει το σωστό από το λάθος σ’ αυτά που υπαγορεύει), ή είναι αδύναμος (μικρός ή τρελός), ή είναι ανίκανος να υπαγορεύσει (επειδή είναι βουβός κλπ.), ας υπαγορεύσει τότε ο κηδεμόνας του με δικαιοσύνη. Και πάρτε δύο (δίκαιους) μάρτυρες από τους άνδρες σας. Και αν δεν υπάρχουν δύο άνδρες (διαθέσιμοι), τότε (πάρτε) έναν άνδρα και δύο γυναίκες απ' εκείνους που δέχεστε ως μάρτυρες (δηλ. γνωρίζετε ότι είναι δίκαιοι), (και ο λόγος για να καλέσετε δύο γυναίκες είναι) ώστε αν μια απ' αυτές ξεχάσει, η άλλη να της υπενθυμίσει. Και οι μάρτυρες δεν πρέπει να αρνούνται (να μαρτυρήσουν) όταν καλούνται. Και μην βαρεθείτε να το γράψετε (το δάνειο ή το χρέος), είτε είναι μικρό είτε μεγάλο, για τον καθορισμένο χρόνο του. Αυτό (το να καταγράψετε το δάνειο ή το χρέος) είναι πιο δίκαιο ενώπιον του Αλλάχ και καθιερώνει την μαρτυρία πιο ορθά (υπενθυμίζοντας στους μάρτυρες αν ξεχάσουν ή αν διαφωνήσουν μεταξύ τους) και είναι πλησιέστερο στο να μην έχετε αμφιβολίες. Εκτός εάν πρόκειται για άμεση συναλλαγή που πραγματοποιείτε επί τόπου μεταξύ σας (με παρόν προϊόν και άμεση πληρωμή), τότε δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό σε σας αν δεν την γράψετε. Και πάρτε μάρτυρες όποτε κάνετε μια συναλλαγή (είτε είναι μικρή ή μεγάλη, και είτε είναι με άμεση πληρωμή και παράδοση ή με αναβολή). Και δεν πρέπει να βλάπτεται κανένας γραφέας ούτε κανένας μάρτυρας (από τις δύο πλευρές της συναλλαγής), και αν το κάνετε (δηλ. τους βλάπτετε), τότε έχετε ανυπακοή μέσα σας (προς την εντολή του Αλλάχ). Και να φυλαχτείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του). Και ο Αλλάχ σάς διδάσκει (ό,τι είναι καλά για σας σ’ αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή). Και ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

۞ وَإِن كُنتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ وَلَمْ تَجِدُوا۟ كَاتِبًۭا فَرِهَـٰنٌۭ مَّقْبُوضَةٌۭ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًۭا فَلْيُؤَدِّ ٱلَّذِى ٱؤْتُمِنَ أَمَـٰنَتَهُۥ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا۟ ٱلشَّهَـٰدَةَ ۚ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٌۭ قَلْبُهُۥ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌۭ ﴿٢٨٣﴾

Και εάν είστε σε ταξίδι και δεν μπορείτε να βρείτε κάποιον γραφέα, τότε θα πρέπει (ο δανειστής) να πάρει στην κατοχή του μια εγγύηση. Και αν εμπιστεύεστε ο ένας τον άλλον (και δεν πήρε ο δανειστής μια εγγύηση), θα πρέπει ο οφειλέτης να αποπληρώσει την οφειλή του (τον συμφωνημένο χρόνο), και ας φυλαχθεί από την τιμωρία του Αλλάχ, τον Κύριό του (και να μην απαρνηθεί το δάνειο ή το χρέος του). Και (αν όμως το απαρνηθεί, τότε) μην αποκρύπτετε (ω, μάρτυρες) τη μαρτυρία, γιατί όποιος την αποκρύπτει, πράγματι, η καρδιά του είναι αμαρτωλή. Και ο Αλλάχ είναι για ό,τι κάνετε Παντογνώστης.

لِّلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَإِن تُبْدُوا۟ مَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ ٱللَّهُ ۖ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿٢٨٤﴾

Στον Αλλάχ ανήκει ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς και στη γη. Είτε φανερώνετε ό,τι βρίσκεται μέσα σας, είτε το κρύβετε, ο Αλλάχ θα σας καλέσει να λογοδοτήσετε γι' αυτό, και στη συνέχεια, θα συγχωρέσει όποιον θέλει και θα τιμωρήσει όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّن رُّسُلِهِۦ ۚ وَقَالُوا۟ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ ٱلْمَصِيرُ ﴿٢٨٥﴾

Ο Αγγελιαφόρος πίστεψε σε ό,τι τού έχει σταλεί από τον Κύριό του, και (το ίδιο και) οι πιστοί. Όλοι πίστεψαν στον Αλλάχ, στους αγγέλους Του, στα Βιβλία Του και στους Αγγελιαφόρους Του. (Λένε:) «Καμία διάκριση δεν κάνουμε ανάμεσα σε κανέναν από τους Αγγελιαφόρους Του (δηλ. πιστεύουμε σ' όλους τους).» - και λένε: «Ακούσαμε, και υπακούσαμε. (Αναζητούμε) τη συγχώρεσή Σου, Κύριέ μας, και σ’ Εσένα βρίσκεται ο τελικός προορισμός (των πάντων).»

لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا ٱكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ إِن نَّسِينَآ أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ إِصْرًۭا كَمَا حَمَلْتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦ ۖ وَٱعْفُ عَنَّا وَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَآ ۚ أَنتَ مَوْلَىٰنَا فَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٨٦﴾

Ο Αλλάχ δεν επιβάλλει σε καμία ψυχή, παρά όσα αντέχει. (Κάθε ψυχή) θα λάβει (αμοιβή για) ό,τι καλό έκανε, και θα φορτωθεί με (τιμωρία για) ό,τι κακό διέπραξε. (Και ο Αγγελιαφόρος και οι πιστοί είπαν:) «Κύριέ μας, μην μας τιμωρείς αν ξεχάσαμε (να κάνουμε κάτι που μας διέταξες) ή σφάλλαμε κατά λάθος. Κύριέ μας, μην εναποθέτεις σε μας βάρος (δύσκολες υποχρεώσεις που δεν θα τις αντέχαμε) όπως το εναπόθεσες (ως τιμωρία) σ’ αυτούς πριν από μας (λογώ της αδικίας τους). Κύριέ μας, μην επιβάλλεις σε μας κάτι πέραν των δυνατοτήτων μας. Και δώσε μας χάρη (μην μας τιμωρείς λόγω των αμαρτιών μας), συγχώρεσέ μας και δείξε έλεος σ’ εμάς. Εσύ είσαι ο Κηδεμόνας μας, δώσε μας λοιπόν νίκη υπέρ των άπιστων ανθρώπων.

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ (Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν αποτελούν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ'άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ'άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ προκαλεί οποιονδήποτε αμφιβάλλει για το Κορ'άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο).

ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ ﴿٢﴾

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός – ο Αλ-Χάι (ο Αιώνια Ζωντανός), ο Αλ-Καϊούμ (Υποστηρικτής και Συντηρητής όλων).

نَزَّلَ عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ ٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ ﴿٣﴾

(Αυτός είναι που) σου έστειλε (ω, Μωχάμμαντ) το Βιβλίο (το Κορ’άν) με την αλήθεια, επιβεβαιώνοντας ό,τι (Θεία Βιβλία) ήρθαν πριν απ’ αυτό. Και έστειλε την Τορά και το Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού),

مِن قَبْلُ هُدًۭى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ ٱلْفُرْقَانَ ۗ إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌۭ ذُو ٱنتِقَامٍ ﴿٤﴾

(τα έστειλε) από πριν (το Κορ’άν), ως καθοδήγηση για τους ανθρώπους. Και έστειλε το κριτήριο (που διακρίνει μεταξύ της αλήθειας και της πλάνης). Στ’ αλήθεια, αυτοί που αρνήθηκαν τα Εδάφια του Αλλάχ, θα έχουν επώδυνο μαρτύριο. Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Ικανός για ανταπόδοση.

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَخْفَىٰ عَلَيْهِ شَىْءٌۭ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ ﴿٥﴾

Πράγματι, δεν υπάρχει τίποτα στη γη, ούτε στον ουρανό που να είναι κρυφό από τον Αλλάχ.

هُوَ ٱلَّذِى يُصَوِّرُكُمْ فِى ٱلْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَآءُ ۚ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٦﴾

Αυτός είναι που σας διαμορφώνει (αρσενικό ή θυλικό, όμορφος ή όχι) στις μήτρες, όπως θέλει. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ مِنْهُ ءَايَـٰتٌۭ مُّحْكَمَـٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلْكِتَـٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَـٰبِهَـٰتٌۭ ۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌۭ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَـٰبَهَ مِنْهُ ٱبْتِغَآءَ ٱلْفِتْنَةِ وَٱبْتِغَآءَ تَأْوِيلِهِۦ ۗ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُ ۗ وَٱلرَّٰسِخُونَ فِى ٱلْعِلْمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلٌّۭ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٧﴾

Αυτός είναι που σου έστειλε (ω, Μωχάμμαντ), το Βιβλίο (το Κορ’άν). Στο οποίο υπάρχουν Εδάφια με ξεκάθαρες οριστικές σημασίες (στο μυαλό όλων των ανθρώπων), τα οποία είναι τα θεμέλια του Βιβλίου (και αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του) - και υπάρχουν και άλλα (Εδάφια) που μπορούν να ερμηνευτούν (στο μυαλό πολλών ανθρώπων) με παραπάνω από μια σημασία (και έτσι δεν ερμηνεύονται παρά μόνο υπό το φως των άλλων Εδαφίων που αποτελούν τα θεμέλια του Βιβλίου). Όσο γι’ εκείνους στις καρδιές των οποίων υπάρχει απόκλιση από την αλήθεια, (αφήνουν τα Εδάφια που αποτελούν τα θεμέλια του Βιβλίου, και) ακολουθούν μόνο αυτά (τα Εδάφια) που μπορούν να ερμηνευτούν με παραπάνω από μια σημασία (χωρίς να τα ερμηνεύσουν υπό το φως των άλλων Εδαφίων), αναζητώντας να εγείρουν παρανοήσεις και πλάνη ανάμεσα στους ανθρώπους και αναζητώντας να τα ερμηνεύσουν (πέρα από την αληθινή σημασία τους και σύμφωνα με τις παραπλανημένες απόψεις τους). Και κανείς δεν ξέρει την (αληθινή) ερμηνεία τους, παρά μόνον ο Αλλάχ. Και αυτοί που είναι σταθεροί στη γνώση, λένε: «Πιστεύουμε σ’ αυτό (ολόκληρο το Κορ’άν). Όλο το (Κορ’άν) είναι από τον Κύριό μας.» Και δεν το λαμβάνουν υπόψη, παρά μόνο αυτοί που έχουν μυαλό (για να το συλλογιστούν) .

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً ۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ ﴿٨﴾

(Και αυτοί που είναι σταθεροί στη γνώση, λένε:) «Κύριέ μας! Μην κάνεις τις καρδιές μας να αποκλίνουν από την αλήθεια, αφού μας καθοδήγησες. Και παραχώρησε σε μας έλεος από Εσένα. Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Αλ-Ουαχάμπ (Αυτός που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα).

رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ ٱلنَّاسِ لِيَوْمٍۢ لَّا رَيْبَ فِيهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ ﴿٩﴾

Κύριέ μας! Στ’ αλήθεια, θα συγκεντρώσεις τους ανθρώπους την Ημέρα για την οποία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί την υπόσχεσή Του.»

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَن تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًۭٔا ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ وَقُودُ ٱلنَّارِ ﴿١٠﴾

Πράγματι, αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη - ούτε τα πλούτη τους, ούτε τα παιδιά τους θα αποτρέψουν τίποτε από την τιμωρία του Αλλάχ σ' αυτούς. Και αυτοί θα είναι το καύσιμο του Πυρ της Κολάσεως.

كَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿١١﴾

(Η υπόθεση αυτών των άπιστων είναι) όπως η υπόθεση του λαού του Φαραώ και εκείνων που ήταν πριν απ' αυτούς. Διέψευσαν τα Εδάφια (και τα σημάδιά) Μας, και έτσι, ο Αλλάχ τούς τιμώρησε για τις αμαρτίες τους. Και ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία.

قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ ۚ وَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿١٢﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ) στους άπιστους: «Θα ηττηθείτε και θα συγκεντρωθείτε προς την Κόλαση, και τι άθλιο κρεβάτι είναι αυτό (που έχει ετοιμαστεί για σας).»

قَدْ كَانَ لَكُمْ ءَايَةٌۭ فِى فِئَتَيْنِ ٱلْتَقَتَا ۖ فِئَةٌۭ تُقَـٰتِلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌۭ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْىَ ٱلْعَيْنِ ۚ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِۦ مَن يَشَآءُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّأُو۟لِى ٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿١٣﴾

Υπήρχε για σας ένα σημάδι (και νουθεσία και μάθημα) σε δύο ομάδες (δύο στρατούς) που συναντήθηκαν (στη μάχη του Μπαντρ). Μια ομάδα πολεμούσε στον δρόμο του Αλλάχ, και η άλλη ήταν άπιστη. (Οι πιστοί) είδαν αυτούς (τους άπιστους) με τα μάτια τους δύο φορές τον αριθμό τους. Και ο Αλλάχ υποστηρίζει με τη νίκη Του όποιον θέλει. Πράγματι, σ’ αυτό είναι ένα μάθημα για όσους έχουν όραση (και κατανόηση).

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ ٱلشَّهَوَٰتِ مِنَ ٱلنِّسَآءِ وَٱلْبَنِينَ وَٱلْقَنَـٰطِيرِ ٱلْمُقَنطَرَةِ مِنَ ٱلذَّهَبِ وَٱلْفِضَّةِ وَٱلْخَيْلِ ٱلْمُسَوَّمَةِ وَٱلْأَنْعَـٰمِ وَٱلْحَرْثِ ۗ ذَٰلِكَ مَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسْنُ ٱلْمَـَٔابِ ﴿١٤﴾

Ωραιοποιημένη για τους ανθρώπους είναι η αγάπη για τις επιθυμίες: για τις γυναίκες, για (να αποκτούν) τα παιδιά, για τους σωρούς χρυσαφιού και ασημιού, για τα μαρκαρισμένα όμορφα άλογα, για τα βοοειδή και για την καλλιεργήσιμη γη. Αυτή είναι η απόλαυση της εγκόσμιας ζωής. Μα στον Αλλάχ βρίσκεται η εξαιρετική επιστροφή (προς τον Παράδεισο για τους ευσεβείς).