Διαβάστε το Χισμπ 7 του Κορανίου

وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُۥ ۗ وَمَن يَعْتَصِم بِٱللَّهِ فَقَدْ هُدِىَ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Και πώς θα αρνηθείτε την πίστη ενώ απαγγέλλονται σ’ εσάς τα Εδάφια του Αλλάχ και ανάμεσά σας βρίσκεται ο Αγγελιαφόρος Του; Και όποιος καταφεύγει στον Αλλάχ (και προσκολλάται στη θρησκεία Του και Τον υπακούει), έχει καθοδηγηθεί στον ίσιο δρόμο.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِۦ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٠٢﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Του) όπως Του πρέπει, και μην πεθάνετε παρά μόνο ως Μουσουλμάνοι.

وَٱعْتَصِمُوا۟ بِحَبْلِ ٱللَّهِ جَمِيعًۭا وَلَا تَفَرَّقُوا۟ ۚ وَٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَآءًۭ فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِۦٓ إِخْوَٰنًۭا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍۢ مِّنَ ٱلنَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٠٣﴾

Και κρατηθείτε όλοι μαζί γερά στο σχοινί του Αλλάχ (το Βιβλίο Του και τη Σούννα -παράδοση- του Προφήτη) και μην διαιρεθείτε. Και να θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ σ' εσάς όταν ήσασταν εχθροί (μεταξύ σας, πριν το Ισλάμ) και συμφιλίωσε τις καρδιές σας, και έτσι, γίνατε αδέρφια με τη χάρη Του. Και ήσασταν (άπιστοι) στο χείλος ενός λάκκου από τη Φωτιά (της Κολάσεως) και σας έσωσε απ' αυτό (με το Ισλάμ). Έτσι ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφιά Του, μήπως και καθοδηγηθείτε.

وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌۭ يَدْعُونَ إِلَى ٱلْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿١٠٤﴾

Και ας υπάρχει από εσάς μια ομάδα που καλεί (τους άλλους) στο καλό, διατάζει κάθε καλή πράξη και απαγορεύει κάθε απαγορευμένη πράξη, και αυτοί είναι οι επιτυχημένοι.

وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ تَفَرَّقُوا۟ وَٱخْتَلَفُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿١٠٥﴾

Μην είστε σαν εκείνους που διαιρέθηκαν (σε ομάδες και αιρέσεις) και διαφώνησαν μεταξύ τους (στη θρησκεία τους) αφού τους είχαν έλθει οι σαφείς αποδείξεις. Και εκείνοι θα έχουν ένα επώδυνο μαρτύριο.

يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌۭ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌۭ ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَـٰنِكُمْ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿١٠٦﴾

(Αυτό το επώδυνο μαρτύριο θα το έχουν), την Ημέρα όπου κάποια πρόσωπα θα γίνουν φωτεινά, ενώ άλλα πρόσωπα θα σκοτεινιάσουν. Όσο γι' εκείνους των οποίων τα πρόσωπα θα σκοτεινιάσουν, (θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Αρνηθήκατε την πίστη αφού ήσασταν πιστοί; Γευτείτε το μαρτύριο για ό,τι αρνηθήκατε από την πίστη.»

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱبْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِى رَحْمَةِ ٱللَّهِ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿١٠٧﴾

Όσο γι' εκείνους των οποίων τα πρόσωπα θα είναι φωτεινά, θα είναι στο έλεος του Αλλάχ (και τον Παράδεισό Του), θα παραμείνουν εκεί για πάντα.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ ۗ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًۭا لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٨﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του Αλλάχ, τα απαγγέλλουμε σ' εσένα (ω, Μωχάμμαντ) με την αλήθεια. Και ο Αλλάχ δεν θέλει αδικία για (κανέναν σ') αυτόν τον κόσμο (και δεν τιμωρεί παρά όσους αξίζουν λόγω των αμαρτιών τους).

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿١٠٩﴾

Στον Αλλάχ ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και στη γη, και στον Αλλάχ θα επιστρέψουν όλες οι υποθέσεις.

كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ ۗ وَلَوْ ءَامَنَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ لَكَانَ خَيْرًۭا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿١١٠﴾

Είστε το καλύτερο έθνος που αναδείχθηκε για την ανθρωπότητα (στην πίστη και στις πράξεις σας, και οι πιο ωφέλιμοι για τους ανθρώπους): διατάζετε το καλό και απαγορεύετε το κακό, και πιστεύετε στον Αλλάχ. Και αν οι άνθρωποι του Βιβλίου (Εβραίοι και Χριστιανοί) είχαν πιστέψει, θα ήταν καλύτερα γι' αυτούς. Μερικοί απ' αυτούς είναι πιστοί, αλλά οι περισσότεροι είναι ανυπάκουοι (στον Αλλάχ).

لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّآ أَذًۭى ۖ وَإِن يُقَـٰتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ ٱلْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴿١١١﴾

Δεν μπορούν να σας βλάψουν εκτός από ενόχληση (με τα λόγια τους). Και αν σας πολεμήσουν, θα σας γυρίσουν τις πλάτες (τους ηττημένοι), και έπειτα δεν θα βοηθηθούν.

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوٓا۟ إِلَّا بِحَبْلٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَحَبْلٍۢ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَبَآءُو بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلْأَنۢبِيَآءَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ ﴿١١٢﴾

Και καλύφθηκαν με ταπείνωση όπου κι αν βρίσκονταν, εκτός (αν προστατεύονταν) από μια διαθήκη από τον Αλλάχ ή μια συνθήκη από τους ανθρώπους. Και επέστρεψαν με την οργή του Αλλάχ και καλύφθηκαν με δυστυχία. Αυτό επειδή αρνιόντουσαν τα Εδάφια (και τα σημάδια) του Αλλάχ και σκότωναν τους Προφήτες άδικα. Αυτό έγινε γιατί παράκουσαν και παραβίασαν τα όρια (διαπράττοντας αμαρτίες και εγκλήματα).

۞ لَيْسُوا۟ سَوَآءًۭ ۗ مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ أُمَّةٌۭ قَآئِمَةٌۭ يَتْلُونَ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ ءَانَآءَ ٱلَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ﴿١١٣﴾

Ωστόσο, δεν είναι (όλοι) ίδιοι: υπάρχει από τον λαό του Βιβλίου (Εβραίοι και Χριστιανοί) μια ομάδα σταθερή (στη θρησκεία του Αλλάχ πριν τον ερχομό του Προφήτη Μωχάμμαντ, και όταν ήρθε πίστεψαν σ' αυτόν), απαγγέλλουν τα Εδάφια του Αλλάχ (το Κορ'άν) τις ώρες της νύχτας (κατά τις προσευχές τους) και πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, προσευχόμενοι).

يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُسَـٰرِعُونَ فِى ٱلْخَيْرَٰتِ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١١٤﴾

Πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα, και διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό, και σπεύδουν να κάνουν καλές πράξεις. Εκείνοι είναι από τους ενάρετους.

وَمَا يَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَلَن يُكْفَرُوهُ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلْمُتَّقِينَ ﴿١١٥﴾

Και ό,τι κάνουν από καλό, δεν θα χάσουν την αμοιβή του. Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία Του μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَن تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًۭٔا ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿١١٦﴾

Πράγματι, εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη, ούτε τα πλούτη τους, ούτε τα παιδιά τους θα αποτρέψουν τίποτε από την τιμωρία του Αλλάχ γι' αυτούς. Εκείνοι είναι οι κάτοικοι της Φωτιάς, όπου θα μείνουν εκεί για πάντα.

مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِى هَـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍۢ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍۢ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَـٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١١٧﴾

Το παράδειγμα όσων (χρημάτων) ξοδεύουν (σε φιλανθρωπία) σ' αυτή την εγκόσμια ζωή (για την οποία περιμένουν αμοιβή), είναι σαν εκείνο ενός ανέμου που περιέχει παγετό και χτυπά τη σοδειά ενός λαού που αδίκησε τον εαυτό του (μέσω αμαρτιών), και έτσι την κατέστρεψε (και έτσι είναι η απιστία τους, καταστρέφει τις καλές τους πράξεις). Και ο Αλλάχ δεν τους αδίκησε, αλλά αυτοί αδικούν τον εαυτό τους.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ بِطَانَةًۭ مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًۭا وَدُّوا۟ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ ٱلْبَغْضَآءُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ وَمَا تُخْفِى صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿١١٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην παίρνετε για στενούς φίλους, άλλους εκτός απ' αυτούς ανάμεσά σας (πιστούς) (με το να τους λέτε τα μυστικά σας και τα προσωπικά σας). Δεν φείδονται προσπαθειών για να χαλάνε την κατάστασή σας, και επιθυμούν για σας ό,τι (σας βλάπτει και) σας δυσκολεύει. Το μίσος έχει εμφανιστεί από τα στόματά τους, αλλά αυτό που κρύβουν τα στήθη τους είναι ακόμη μεγαλύτερο. Σας διευκρινίσαμε τα Εδάφια, αν αντιλαμβάνεστε.

هَـٰٓأَنتُمْ أُو۟لَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَـٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ عَضُّوا۟ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا۟ بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١١٩﴾

Να εσείς είστε (ω, πιστοί), που τους αγαπάτε (και αγαπάτε το καλό τους) ενώ αυτοί δεν σας αγαπούν (ούτε αγαπούν το καλό σας), παρόλο που πιστεύετε σε όλα τα (Θεία) Βιβλία. Όταν σας συναντούν, λένε: «Πιστεύουμε.», αλλά όταν είναι μόνοι, δαγκώνουν τα δάχτυλά τους από οργή προς εσάς (και λόγω της ενότητάς σας). Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ας πεθάνετε στην οργή σας.» Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη.

إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌۭ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌۭ يَفْرَحُوا۟ بِهَا ۖ وَإِن تَصْبِرُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌۭ ﴿١٢٠﴾

Αν σας συμβεί κάτι καλό, αυτό τους στεναχωρεί, και αν σας χτυπήσει κάτι κακό, χαίρονται γι' αυτό. Αλλά αν κάνετε υπομονή και φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Του), τα σχέδια τους δεν θα σας βλάψουν σε τίποτα. Πράγματι, ο Αλλάχ περιβάλλει όλα όσα κάνουν.

وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ ٱلْمُؤْمِنِينَ مَقَـٰعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٢١﴾

Και (θυμήσου, ω, Μωχάμμαντ) όταν βγήκες νωρίς το πρωί (από το σπίτι σου στη Μαντίνα) αφήνοντας την οικογένειά σου για να βάλεις τους πιστούς στις θέσεις μάχης (τους, για να πολεμήσετε τους ειδωλολάτρες κατά τη μάχη του Ούχουντ). Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَٱللَّهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿١٢٢﴾

Όταν δύο ομάδες από σας (οι Μπάνου Σάλιμα και οι Μπάνου Χάριθα κατά τη μάχη του Ούχουντ) κόντευαν να χάσουν το θάρρος τους (και να μην πολεμήσουν και να επιστρέψουν αφού είδαν τον υποκριτή, τον Αμπντ Αλλάχ μπιν Ουμπάι να επιστρέφει μαζί με πολλούς από τους συντρόφους του), τότε ο Αλλάχ ήταν ο υποστηρικτής τους (που τους υποστήριξε και έτσι δεν έφυγαν μετά απ’ αυτόν). Και τον Αλλάχ ας εμπιστεύονται οι πιστοί.

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدْرٍۢ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌۭ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿١٢٣﴾

Και πράγματι, ο Αλλάχ σάς υποστήριξε χαρίζοντάς σας την νίκη στη (μάχη του) Μπαντρ ενώ ήσασταν αδύναμοι (και λίγοι και με λίγα όπλα). Να φυλαχθείτε λοιπόν από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του), ίσως έτσι να είστε ευγνώμονες (για τις χάρες Του σ' εσάς).

إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلَـٰثَةِ ءَالَـٰفٍۢ مِّنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ مُنزَلِينَ ﴿١٢٤﴾

Και (θυμήσου, ω, Μωχάμμαντ) όταν είπες στους πιστούς (κατά τη μάχη του Μπαντρ αφού άκουσαν ότι έρχονται και άλλοι υποστηρικτές των ειδωλολατρών): «Δεν θα σας αρκεί να σας υποστηρίξει ο Κύριός σας στέλνοντας κάτω τρεις χιλιάδες αγγέλους;»

بَلَىٰٓ ۚ إِن تَصْبِرُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَـٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ ءَالَـٰفٍۢ مِّنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ ﴿١٢٥﴾

«Σίγουρα (θα σας αρκεί, και) αν κάνετε υπομονή (στη μάχη -του Μπαντρ-) και φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του), και (οι εχθροί σας) έρθουν με ορμή σ' εσάς, τότε ο Κύριός σας θα σας υποστηρίξει με πέντε χιλιάδες αγγέλους που έχουν σημάδια (διάκρισης).»

وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِۦ ۗ وَمَا ٱلنَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ ﴿١٢٦﴾

Ο Αλλάχ δεν έφτιαξε αυτή (την υποστήριξη με τους αγγέλους κατά τη μάχη του Μπαντρ) παρά ως χαρμόσυνα νέα για σας και για να καθησυχάσουν οι καρδιές σας μ' αυτή. Και πράγματι, η νίκη δεν προέρχεται παρά μόνο από τον Αλλάχ, τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), τον Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

لِيَقْطَعَ طَرَفًۭا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنقَلِبُوا۟ خَآئِبِينَ ﴿١٢٧﴾

(Αυτή η νίκη που σας χάρισε ο Αλλάχ κατά τη μάχη του Μπαντρ, ήταν) για να αποκόψει ένα μέρος των άπιστων (με το να σκοτωθούν) ή να τους ταπεινώσει (τους υπόλοιπους που δεν σκοτώθηκαν στη μάχη), ώστε να επιστρέψουν εντελώς απογοητευμένοι (με την ήττα και την ταπείνωσή τους).

لَيْسَ لَكَ مِنَ ٱلْأَمْرِ شَىْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿١٢٨﴾

Δεν είναι δική σου η απόφαση (ω, Μωχάμμαντ, σχετικά με τους άπιστους που σε πολέμησαν στη μάχη του Ούχουντ και έκανες επικλήσεις εναντίον τους μετά από ό,τι έκαναν στη μάχη). (Αλλά η απόφαση είναι του Αλλάχ και μόνο) αν θα δεχτεί τη μεταμέλειά τους (αν θα εισέλθουν στο Ισλάμ) ή θα τους τιμωρήσει (αν παραμείνουν στην απιστία τους). Πράγματι, είναι άδικοι (που αξίζουν την τιμωρία).

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٢٩﴾

Στον Αλλάχ ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη. Συγχωρεί όποιον θέλει και τιμωρεί όποιον θέλει, και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَأْكُلُوا۟ ٱلرِّبَوٰٓا۟ أَضْعَـٰفًۭا مُّضَـٰعَفَةًۭ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿١٣٠﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην καταβροχθίζετε την Αρ-Ρέμπα (τοκογλυφία), (ούτε) διπλή και (ούτε) πολλαπλασιασμένη. Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Tου), ίσως και να πετύχετε.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلنَّارَ ٱلَّتِىٓ أُعِدَّتْ لِلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٣١﴾

Και να φυλαχτείτε από τη Φωτιά (μέσω της υπακοής των εντολών του Αλλάχ), η οποία (Φωτιά) είναι προετοιμασμένη για τους άπιστους.

وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿١٣٢﴾

Και να υπακούτε τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο, μήπως και να ελεηθείτε.

۞ وَسَارِعُوٓا۟ إِلَىٰ مَغْفِرَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ﴿١٣٣﴾

Και σπεύσατε προς τη συγχώρεση από τον Κύριό σας και προς έναν Παράδεισο που είναι τόσο πλατύς όσο οι ουρανοί και η γη, προετοιμασμένος για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ فِى ٱلسَّرَّآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَٱلْكَـٰظِمِينَ ٱلْغَيْظَ وَٱلْعَافِينَ عَنِ ٱلنَّاسِ ۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣٤﴾

Οι οποίοι (ευσεβείς) είναι αυτοί που ξοδεύουν (στο δρόμο του Αλλάχ) στην ευημερία και στις αντιξοότητες, καταπιέζουν την οργή και συγχωρούν τους ανθρώπους• στ' αλήθεια, ο Αλλάχ αγαπά αυτούς που πράττουν το καλό.

وَٱلَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا۟ فَـٰحِشَةً أَوْ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ فَٱسْتَغْفَرُوا۟ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ إِلَّا ٱللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا۟ عَلَىٰ مَا فَعَلُوا۟ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿١٣٥﴾

Και οι οποίοι (ευσεβείς) αν διαπράξουν αισχρή αμαρτία ή αδικήσουν τον εαυτό τους (μέσω αμαρτιών), μνημονεύουν τον Αλλάχ και ζητούν συγχώρεση για τις αμαρτίες τους – και ποιος μπορεί να συγχωρέσει τις αμαρτίες εκτός από τον Αλλάχ; Και (οι οποίοι ευσεβείς) δεν επιμένουν σε ό,τι (αμαρτία) έκαναν, ενώ γνωρίζουν.

أُو۟لَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّـٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ ٱلْعَـٰمِلِينَ ﴿١٣٦﴾

Η αμοιβή αυτών (των ευσεβών) είναι η συγχώρεση από τον Κύριό τους και κήποι (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Θα κατοικήσουν εκεί μέσα (στον Παράδεισο) για πάντα, και πράγματι, εξαιρετική είναι η αμοιβή αυτών που πράττουν (τις ενάρετες πράξεις).

قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌۭ فَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٣٧﴾

(Όταν οι Μουσουλμάνοι έχασαν κατά τη μάχη του Ούχουντ, επειδή οι τοξότες νόμιζαν ότι νίκησαν και κατέβηκαν από το βουνό για να πάρουν τα λάφυρα παρακούοντας την εντολή του προφήτη, ο Αλλάχ είπε για να παρηγορήσει τους Μουσουλμάνους:) Πράγματι, είχαν περάσει πριν από σας Σούνναν (οι νόμοι του Αλλάχ στους άπιστους των προηγούμενων εθνών, όπου έδινε αναβολή στην τιμωρία τους και έπειτα τους άρπαζε με την τιμωρία Του από εκεί που δεν το περίμεναν). Περπατήστε λοιπόν στη γη και κοιτάξτε πώς ήταν το τέλος εκείνων (των άπιστων) που διέψευδαν.

هَـٰذَا بَيَانٌۭ لِّلنَّاسِ وَهُدًۭى وَمَوْعِظَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿١٣٨﴾

Αυτό (το Κορ'άν) είναι μια ξεκάθαρη δήλωση για την ανθρωπότητα, και καθοδήγηση και νουθεσία για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

وَلَا تَهِنُوا۟ وَلَا تَحْزَنُوا۟ وَأَنتُمُ ٱلْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٣٩﴾

Και μην αποδυναμώνεστε (ω, πιστοί) και μην λυπάστε (επειδή χάσατε κατά τη μάχη του Ούχουντ), ενώ είστε οι ανώτεροι, αν είστε πραγματικά πιστοί.

إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌۭ فَقَدْ مَسَّ ٱلْقَوْمَ قَرْحٌۭ مِّثْلُهُۥ ۚ وَتِلْكَ ٱلْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ ٱلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَآءَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٤٠﴾

Εάν συμβούν σ' εσάς πληγές (και θάνατος την Ημέρα του Ούχουντ), πράγματι έχουν συμβεί και στους άλλους (στους άπιστους) παρόμοιες πληγές (και θάνατος). Και εναλλάσσουμε εκείνες τις μέρες (με νίκη και ήττα) ανάμεσα στους ανθρώπους. Και για να ξέρει ο Αλλάχ (-αυτό που ήδη ξέρει-, δηλ. να εμφανιστεί σ' εσάς και να διαχωρίσει ο Αλλάχ με αυτή την ήττα) εκείνους που πιστεύουν, και για να πάρει μάρτυρες (που σκοτώθηκαν) από εσάς (για να τους τιμήσει με αυτή τη θέση στον Παράδεισο), και ο Αλλάχ δεν αγαπάει τους άδικους.

وَلِيُمَحِّصَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَيَمْحَقَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٤١﴾

Και για να δοκιμάσει ο Αλλάχ εκείνους που πιστεύουν (και να τους εξαγνήσει από τις αμαρτίες τους) και να καταστρέψει τους άπιστους.

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ جَـٰهَدُوا۟ مِنكُمْ وَيَعْلَمَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٤٢﴾

Ή μήπως νομίζετε ότι θα εισέλθετε στον Παράδεισο χωρίς ο Αλλάχ να ξέρει (-αυτό που ήδη ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σ' εσάς και να δει ο Αλλάχ) αυτούς από εσάς που αγωνίστηκαν (στον δρόμο Του) και αυτούς που παρέμειναν υπομονετικοί;

وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ ٱلْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿١٤٣﴾

Και πράγματι, ευχόσασταν τον θάνατο (δηλ. να συναντήσετε τους άπιστους και να γίνετε μάρτυρες στο δρόμο του Αλλάχ) πριν να τον συναντήσετε (δηλ. τις αιτίες του), και (ιδού εσείς) τον έχετε δει ενώ κοιτούσατε.

وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌۭ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ ٱلرُّسُلُ ۚ أَفَإِي۟ن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ ٱنقَلَبْتُمْ عَلَىٰٓ أَعْقَـٰبِكُمْ ۚ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ ٱللَّهَ شَيْـًۭٔا ۗ وَسَيَجْزِى ٱللَّهُ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٤٤﴾

Ο Μωχάμμαντ δεν είναι παρά ένας Αγγελιαφόρος, και (πολλοί) Αγγελιαφόροι έχουν σταλθεί και πεθάνει πριν απ' αυτόν. Αν όμως πεθάνει ή σκοτωθεί (όπως διαδόθηκε ψευδώς από τους εχθρούς του κατά τη μάχη του Ούχουντ), θα στραφείτε πίσω (ως άπιστοι); Και εκείνος που θα στραφεί πίσω δε θα βλάψει σε τίποτα τον Αλλάχ• και ο Αλλάχ θα ανταμείψει τους ευγνώμονες.

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ كِتَـٰبًۭا مُّؤَجَّلًۭا ۗ وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نُؤْتِهِۦ مِنْهَا ۚ وَسَنَجْزِى ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٤٥﴾

Καμία ψυχή δεν πεθαίνει παρά μόνο με την άδεια του Αλλάχ, σε μια προδιαγεγραμμένη στιγμή. Όποιος αναζητά (μέσω των πράξεων του) την ανταμοιβή αυτού του κόσμου, θα του δώσουμε από αυτή (όσα του έχουμε προορίσει και δεν θα πάρει ανταμοιβή κατά τη Μέλλουσα Ζωή), και όποιος αναζητά (μέσω των πράξεων του) την ανταμοιβή της Μέλλουσας Ζωής, θα του τη δώσουμε. Και θα ανταμείψουμε τους ευγνώμονες.

وَكَأَيِّن مِّن نَّبِىٍّۢ قَـٰتَلَ مَعَهُۥ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌۭ فَمَا وَهَنُوا۟ لِمَآ أَصَابَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا۟ وَمَا ٱسْتَكَانُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٤٦﴾

Και πόσοι προφήτες, που ο καθένας τους είχε πολλές ομάδες (από τους οπαδούς του) που πολέμησαν μαζί του, οι οποίοι δεν δείλιασαν (από το Τζιχάντ) εξαιτίας αυτού που τους συνέβη στον δρόμο του Αλλάχ (από φόνο και πληγές) ούτε αποδυναμώθηκαν (από το πόλεμο με τον εχθρό) ούτε υποτάχθηκαν (στον εχθρό τους), και ο Αλλάχ αγαπά τους υπομονετικούς.

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ رَبَّنَا ٱغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِىٓ أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٤٧﴾

Τα λόγια τους δεν ήταν παρά ότι είπαν: «Κύριέ μας, συγχώρεσε για μας τις αμαρτίες μας και την υπέρβασή μας στις υποθέσεις μας, και σταθεροποίησε τα πόδια μας (όταν συναντάμε τους εχθρούς) και δώσε μας νίκη ενάντια στους άπιστους ανθρώπους.»

فَـَٔاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ ثَوَابَ ٱلدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ ٱلْـَٔاخِرَةِ ۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٤٨﴾

Έτσι, ο Αλλάχ τούς έδωσε την ανταμοιβή αυτού του κόσμου και την καλύτερη ανταμοιβή της Μέλλουσας Ζωής, και ο Αλλάχ αγαπά αυτούς που πράττουν το καλό.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِن تُطِيعُوا۟ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يَرُدُّوكُمْ عَلَىٰٓ أَعْقَـٰبِكُمْ فَتَنقَلِبُوا۟ خَـٰسِرِينَ ﴿١٤٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, εάν υπακούσετε αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη, θα σας γυρίσουν πίσω (ως άπιστους αφού είστε πιστοί) και έτσι θα επιστρέψετε ως χαμένοι.

بَلِ ٱللَّهُ مَوْلَىٰكُمْ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلنَّـٰصِرِينَ ﴿١٥٠﴾

(Όχι, δεν θα σας υποστηρίζουν αν τους υπακούτε) αλλά πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Υποστηρικτής σας (εναντίων των εχθρών σας), και είναι ο Καλύτερος των υποστηρικτών.

سَنُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ بِمَآ أَشْرَكُوا۟ بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَـٰنًۭا ۖ وَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٥١﴾

Θα ρίξουμε τρόμο στις καρδιές των άπιστων (που σας πολεμούν) για ό,τι απέδιδαν στον Αλλάχ από εταίρους στη λατρεία, για τους οποίους (ψεύτικους εταίρους) δεν έστειλε (ο Αλλάχ στους άπιστους) καμία απόδειξη (ούτε εξουσία). Και η κατοικία τους θα είναι η Φωτιά και πόσο άθλια είναι η κατοικία των άδικων.

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥٓ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَـٰزَعْتُمْ فِى ٱلْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّنۢ بَعْدِ مَآ أَرَىٰكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٥٢﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ εκπλήρωσε την υπόσχεσή Του προς εσάς όταν τους σκοτώνατε με την άδειά Του (κατά τη μάχη του Ούχουντ), μέχρι που χάσατε το θάρρος σας και διαφωνήσατε μεταξύ σας για την εντολή (του Προφήτη, ότι θα πρέπει να μείνουν οι τοξότες στις θέσεις τους στο βουνό ό,τι κι αν γίνει) και παρακούσατε (την εντολή για να πάρετε τα λάφυρα νομίζοντας ότι ο πόλεμος τελείωσε με τη νίκη σας) αφού σας έδειξε (ο Αλλάχ) αυτό που σας άρεσε (από νίκη). Ανάμεσά σας υπάρχουν κάποιοι που αναζητούν αυτόν τον κόσμο και κάποιοι που αναζητούν τη Μέλλουσα Ζωή. Έπειτα σας απέστρεψε απ' αυτούς (με ήττα) για να σας δοκιμάσει. Και πράγματι, σας συγχώρεσε (ο Αλλάχ), και ο Αλλάχ έχει πολλές χάρες στους πιστούς.

۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُۥنَ عَلَىٰٓ أَحَدٍۢ وَٱلرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِىٓ أُخْرَىٰكُمْ فَأَثَـٰبَكُمْ غَمًّۢا بِغَمٍّۢ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا۟ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ أَصَـٰبَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٥٣﴾

(Θυμηθείτε, ω πιστοί) όταν δραπετεύσατε (από τους εχθρούς σας κατά τη μάχη του Ούχουντ) και δεν κοιτούσατε αριστερά και δεξιά σε κανέναν, ενώ ο Αγγελιαφόρος (στεκόταν σταθερά μεταξύ των άπιστων και εσάς και) σας καλούσε από πίσω σας (λέγοντας: «Ελάτε σ' εμένα, ω, δούλοι του Αλλάχ.»). Έτσι, (ο Αλλάχ) σας αντάμειψε με θλίψη (για ό,τι χάσατε από νίκη και λάφυρα), η οποία ακολουθήθηκε από άλλη θλίψη (όταν οι άπιστοι διέδωσαν ψευδώς μεταξύ σας ότι ο Προφήτης σκοτώθηκε), (και ο Αλλάχ σάς έκανε αυτή τη δεύτερη θλίψη) ώστε να (ξεχάσετε την πρώτη και να) μη στεναχωριέστε για όσα χάσατε (από νίκη και λάφυρα) ή για όσα σας συνέβησαν (από πληγές και θάνατο), (δηλ. όταν μάθατε ότι ο Προφήτης δεν σκοτώθηκε, χαρήκατε και έτσι έγινε η πρώτη θλίψη πολύ ασήμαντη). Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε είναι Παντογνώστης.

ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنۢ بَعْدِ ٱلْغَمِّ أَمَنَةًۭ نُّعَاسًۭا يَغْشَىٰ طَآئِفَةًۭ مِّنكُمْ ۖ وَطَآئِفَةٌۭ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيْرَ ٱلْحَقِّ ظَنَّ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ مِن شَىْءٍۢ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْأَمْرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِىٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ شَىْءٌۭ مَّا قُتِلْنَا هَـٰهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِى بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِىَ ٱللَّهُ مَا فِى صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١٥٤﴾

Έπειτα, μετά από τη θλίψη, έστειλε σ' εσάς ασφάλεια (και ηρεμία): (η οποία ήταν) ύπνος που κάλυψε μια ομάδα από εσάς (που πίστευαν με βεβαιότητα στην υπόσχεση του Αλλάχ, και έτσι οι καρδιές τους καθησυχάστηκαν και κοιμήθηκαν). Ενώ άλλη ομάδα (υποκριτών ανάμεσά σας) ανησυχούσε μόνο για τον εαυτό τους (αδιαφορώντας για το τι συνέβη στον Προφήτη και τους συντρόφους του, και φοβούμενοι ότι οι άπιστοι θα ξανακάνουν εισβολή εναντίον τους στη Μαντίνα). Νόμιζαν για τον Αλλάχ κάτι άλλο εκτός από την αλήθεια (δηλ. νόμιζαν ότι ο Αλλάχ δεν θα υποστήριζε τον Προφήτη Του και ότι αυτή η μάχη είναι το τέλος του Ισλάμ), (όπως) η σκέψη (των ανθρώπων) της άγνοιας (την προ-Ισλαμική εποχή). Λένε: «Είχαμε επιλογή για το θέμα (το να βγούμε για τη μάχη ή όχι); (Και αν είχαμε δεν θα βγαίναμε!).» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, όλες οι υποθέσεις ανήκουν μόνο στον Αλλάχ.» Κρύβουν μέσα τους αυτό που δεν σου αποκαλύπτουν. Λένε: «Αν είχαμε επιλογή για το θέμα, κανείς μας δεν θα είχε σκοτωθεί εδώ.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ακόμα κι αν ήσασταν στα σπίτια σας, όσοι ανάμεσά σας ήταν προκαθορισμένο γι' αυτούς να σκοτωθούν, θα είχαν βγει στα μέρη φόνου τους.» Και (ο Αλλάχ δεν όρισε αυτό που έγινε στη μάχη του Ούχουντ πάρα) για να δοκιμάσει αυτό που βρίσκεται στα στήθη σας (από προθέσεις και σκοπούς) και να διαχωρίσει αυτό που έχετε στις καρδιές σας (από πίστη ή υποκρισία). Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη (των δούλων Του).

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوْا۟ مِنكُمْ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ إِنَّمَا ٱسْتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا۟ ۖ وَلَقَدْ عَفَا ٱللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿١٥٥﴾

Όσοι από εσάς τράπηκαν σε φυγή την ημέρα που συναντήθηκαν οι δύο στρατοί (στο Ούχουντ), ήταν ο Σατανάς που τους έκανε να γλιστρήσουν σ' αυτή την αμαρτία, λόγω κάποιων αμαρτιών τους, αλλά ο Αλλάχ τους συγχώρεσε. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَقَالُوا۟ لِإِخْوَٰنِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ أَوْ كَانُوا۟ غُزًّۭى لَّوْ كَانُوا۟ عِندَنَا مَا مَاتُوا۟ وَمَا قُتِلُوا۟ لِيَجْعَلَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ حَسْرَةًۭ فِى قُلُوبِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١٥٦﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην γίνετε σαν εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη και είπαν για τους συγγενείς τους που ταξίδεψαν στη γη (για κάποια δουλειά) ή συμμετείχαν σε κάποια μάχη (και πέθαναν ή σκοτώθηκαν): «Αν είχαν μείνει μαζί μας, δεν θα είχαν πεθάνει ή σκοτωθεί!» Ο Αλλάχ έκανε αυτά (τα λόγια που είπαν) να είναι θλίψη στις καρδιές τους. Και ο Αλλάχ είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί, και ο Αλλάχ βλέπει ό,τι κάνετε.

وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌۭ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴿١٥٧﴾

Εάν σκοτωθείτε στον δρόμο του Αλλάχ ή πεθάνετε, τότε η συγχώρεση και το έλεος από τον Αλλάχ είναι μακράν καλύτερα από όσα μαζεύουν (από εγκόσμιο πλούτο).

وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحْشَرُونَ ﴿١٥٨﴾

Εάν πεθάνετε ή σκοτωθείτε, τότε θα συγκεντρωθείτε στον Αλλάχ.

فَبِمَا رَحْمَةٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ ٱلْقَلْبِ لَٱنفَضُّوا۟ مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَٱعْفُ عَنْهُمْ وَٱسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى ٱلْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُتَوَكِّلِينَ ﴿١٥٩﴾

Και με το Έλεος του Αλλάχ (ω, Μωχάμμαντ) έγινες επιεικής απέναντί τους. Και αν ήσουν αυστηρός στο λόγο και σκληρόκαρδος, θα έφευγαν από γύρω σου· έτσι, συγχώρεσέ τους, και ζήτα (από τον Αλλάχ) συγχώρεση γι’ αυτούς. Και ζήτα τη γνώμη τους για τις υποθέσεις. Έτσι, όταν παίρνεις μία απόφαση, εναπόθεσε την εμπιστοσύνη σου στον Αλλάχ. Στ’ αλήθεια ο Αλλάχ αγαπά αυτούς που εναποθέτουν την εμπιστοσύνη τους σ’ Αυτόν.

إِن يَنصُرْكُمُ ٱللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۖ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا ٱلَّذِى يَنصُرُكُم مِّنۢ بَعْدِهِۦ ۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿١٦٠﴾

Εάν σας υποστηρίζει ο Αλλάχ, κανείς δεν μπορεί να σας νικήσει. Και αν σας εγκαταλείψει, ποιος μετά απ' Αυτόν, θα μπορούσε να σας υποστηρίξει; Και στον Αλλάχ ας εναποθέτουν οι πιστοί την εμπιστοσύνη τους.

وَمَا كَانَ لِنَبِىٍّ أَن يَغُلَّ ۚ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿١٦١﴾

Κανένας προφήτης δεν μπορεί να προδώσει στα λάφυρα (με το να πάρει απ' αυτά πριν να έχει οριστεί το μερίδιο καθενός στο στρατό ή να πάρει παραπάνω από το μερίδιό του), και όποιος προδίδει στα λάφυρα, θα φέρει αυτό που πήρε την Ημέρα της Κρίσεως, και έπειτα, κάθε ψυχή θα λάβει (την αμοιβή ή την τιμωρία) για ό,τι έκανε. Και δεν θα αδικηθούν.

أَفَمَنِ ٱتَّبَعَ رِضْوَٰنَ ٱللَّهِ كَمَنۢ بَآءَ بِسَخَطٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأْوَىٰهُ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٦٢﴾

Είναι αυτός που αναζητά την ευχαρίστηση του Αλλάχ, σαν εκείνον που επιστρέφει με την οργή του Αλλάχ; Η κατοικία του οποίου (του τελευταίου) θα είναι η Κόλαση, και τι τρομερός προορισμός είναι αυτός;

هُمْ دَرَجَـٰتٌ عِندَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿١٦٣﴾

Είναι σε διαφορετικές τάξεις ενώπιον του Αλλάχ, και ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνουν.

لَقَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًۭا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا۟ مِن قَبْلُ لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿١٦٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ εναπόθεσε τη χάρη Του στους πιστούς όταν έστειλε ανάμεσά τους έναν Αγγελιαφόρο από τους ίδιους, ο οποίος (Αγγελιαφόρος) τους απαγγέλλει τα Εδάφιά Του, τους εξαγνίζει και τους διδάσκει το Βιβλίο και τη Σοφία (Σούννα -την παράδοση του Προφήτη-), αν και πριν, αυτοί ήταν σε φανερή πλάνη.

أَوَلَمَّآ أَصَـٰبَتْكُم مُّصِيبَةٌۭ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّىٰ هَـٰذَا ۖ قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنفُسِكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿١٦٥﴾

Μα όταν σας έπληξε μια καταστροφή (ω πιστοί, όταν ηττηθήκατε στη μάχη του Ούχουντ), παρόλο που είχατε χτυπήσει (τους εχθρούς σας κατά τη μάχη του Μπαντρ) το διπλάσιο, είπατε: «Πώς έγινε αυτό (ενώ είμαστε πιστοί και ανάμεσά μας βρίσκεται ο Αγγελιαφόρος);» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αυτό είναι από τον εαυτό σας (όταν παράκουσαν οι τοξότες την εντολή του Προφήτη αφήνοντας τις θέσεις τους στη μάχη για να πάρουν τα λάφυρα).» Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

وَمَآ أَصَـٰبَكُمْ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيَعْلَمَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٦٦﴾

Αυτό που σας συνέβη την ημέρα (της μάχης του Ούχουντ) όπου συναντήθηκαν οι δύο στρατοί, ήταν με την άδεια του Αλλάχ, για να ξέρει (-αυτό που ήδη ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) τους (πραγματικούς) πιστούς.

وَلِيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ نَافَقُوا۟ ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا۟ قَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوِ ٱدْفَعُوا۟ ۖ قَالُوا۟ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًۭا لَّٱتَّبَعْنَـٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَـٰنِ ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَٰهِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ﴿١٦٧﴾

Και για να ξέρει (ο Αλλάχ -αυτό που ήδη ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) τους υποκριτές. Ειπώθηκε σ' αυτούς: «Ελάτε να πολεμήσετε στο δρόμο του Αλλάχ ή τουλάχιστον βοηθήστε μας αυξάνοντας τον αριθμό μας.» Είπαν: «Αν ξέρουμε ότι θα υπάρξει μάχη, σίγουρα θα σας ακολουθήσουμε (αλλά δεν νομίζουμε ότι θα υπάρξει).» Εκείνη την ημέρα αυτοί ήταν πιο κοντά στην απιστία παρά την πίστη, λένε με το στόμα τους αυτό που δεν υπάρχει στην καρδιά τους. Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα ό,τι κρύβουν (στα στήθη τους).

ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ لِإِخْوَٰنِهِمْ وَقَعَدُوا۟ لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا۟ ۗ قُلْ فَٱدْرَءُوا۟ عَنْ أَنفُسِكُمُ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٦٨﴾

Είναι εκείνοι που είπαν για τα αδέρφια τους (που σκοτώθηκαν κατά τη μάχη του Ούχουντ) ενώ οι ίδιοι κάθονταν (και δεν πήγαν στη μάχη): «Αν μας είχαν υπακούσει, δεν θα είχαν σκοτωθεί.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αποτρέψτε, λοιπόν, τον θάνατο από τον εαυτό σας, αν είστε ειλικρινείς!»

وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتًۢا ۚ بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ﴿١٦٩﴾

Μη νομίζετε ότι αυτοί που σκοτώθηκαν στο δρόμο του Αλλάχ είναι νεκροί. Όχι (δεν είναι νεκροί), αλλά είναι ζωντανοί με τον Κύριό τους απολαμβάνουν ό,τι τους παρέχεται.

فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِٱلَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا۟ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿١٧٠﴾

Χαρούμενοι με ό,τι τους έχει χαρίσει ο Αλλάχ από τη γενναιοδωρία Του και αναμένουν χαρμόσυνα νέα για όσους δεν τους ακολούθησαν ακόμα μετά απ' αυτούς (ώστε να λάβουν και αυτοί την ίδια γενναιοδωρία από τον Αλλάχ). Πράγματι, γι' αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).