Διαβάστε το Τζουζ 11 του Κορανίου

يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ ۚ قُل لَّا تَعْتَذِرُوا۟ لَن نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ ۚ وَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٩٤﴾

(Ω, πιστοί) θα σας πουν (οι υποκριτές, αβάσιμες) δικαιολογίες όταν θα επιστρέψετε σ' αυτούς (από τη μάχη). Πες (ω, Προφήτη): «Μην πείτε δικαιολογίες, επειδή δε θα σας πιστέψουμε. Πράγματι, ο Αλλάχ μάς έχει ενημερώσει για τις υποθέσεις σας. Ο Αλλάχ θα δει και ο Αγγελιαφόρος Του επίσης, τις πράξεις σας (αν θα στραφείτε με μεταμέλεια προς Αυτόν ή θα συνεχίσετε στην υποκρισία σας), έπειτα θα επιστρέψετε στον Παντογνώστη του αόρατου και του ορατού, και θα σας ενημερώσει για ό,τι κάνατε.»

سَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمْ إِذَا ٱنقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا۟ عَنْهُمْ ۖ فَأَعْرِضُوا۟ عَنْهُمْ ۖ إِنَّهُمْ رِجْسٌۭ ۖ وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٩٥﴾

Όταν θα επιστρέψετε (ω, πιστοί) σ' αυτούς (τους υποκριτές), θα ορκιστούν στο Όνομα του Αλλάχ ενώπιόν σας (για τις αβάσιμες δικαιολογίες τους) για να τους αφήσετε ήσυχους (χωρίς επίπληξη ή κατηγορία). Απομακρυνθείτε, λοιπόν, απ' αυτούς (περιφρονώντάς τους), γιατί είναι ακάθαρτοι πονηροί. Η κατοικία τους θα είναι η Κόλαση, ως τιμωρία για όσα διέπρατταν.

يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا۟ عَنْهُمْ ۖ فَإِن تَرْضَوْا۟ عَنْهُمْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَرْضَىٰ عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٩٦﴾

Ορκίζονται ενώπιόν σας για να είστε ευχαριστημένοι μαζί τους (και να δεχτείτε τις δικαιολογίες τους). Ακόμα κι αν θα είστε ευχαριστημένοι μαζί τους, ο Αλλάχ δε θα είναι Ευχαριστημένος με τους ανυπάκουους ανθρώπους.

ٱلْأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًۭا وَنِفَاقًۭا وَأَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا۟ حُدُودَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٩٧﴾

Οι (άπιστοι και οι υποκριτές) Βεδουίνοι (που ζουν στην έρημο) είναι οι χειρότεροι στην απιστία και την υποκρισία (απ' εκείνους που ζουν στις πόλεις). Και είναι πλησιέστεροι στο να μη γνωρίζουν τα όρια (των πράξεων λατρείας και των κανόνων) που έστειλε ο Αλλάχ στον Αγγελιαφόρο Του (λόγω της αποξένωσης, της σκληρότητας και της διαμονής τους μακριά από τη γνώση και τους λόγιους). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَمِنَ ٱلْأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَمًۭا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ ٱلدَّوَآئِرَ ۚ عَلَيْهِمْ دَآئِرَةُ ٱلسَّوْءِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٩٨﴾

Υπάρχουν ανάμεσα στους Βεδουίνους εκείνοι (οι υποκριτές) που θεωρούν ότι ό,τι ξοδεύουν (στο δρόμο του Αλλάχ) είναι απώλεια (νομίζοντας ότι δε θα ανταμείβονται γι' αυτά και ότι δε θα τιμωρηθούν αν δεν ξοδεύουν). Και περιμένουν να σας συμβεί (ω, πιστοί) κάτι κακό. Αλλά το κακό θα πέσει σ' εκείνους! Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَمِنَ ٱلْأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَـٰتٍ عِندَ ٱللَّهِ وَصَلَوَٰتِ ٱلرَّسُولِ ۚ أَلَآ إِنَّهَا قُرْبَةٌۭ لَّهُمْ ۚ سَيُدْخِلُهُمُ ٱللَّهُ فِى رَحْمَتِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٩٩﴾

Και υπάρχουν ανάμεσα στους Βεδουίνους εκείνοι που πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα, και παίρνουν ό,τι ξοδεύουν (στο δρόμο του Αλλάχ) ως μέσο εγγύτητας στον Αλλάχ και για να κερδίσουν τις επικλήσεις του Αγγελιαφόρου (στον Αλλάχ να τους συγχωρήσει και να τους ανταμείψει). Πράγματι, αυτά (που ξοδεύουν) είναι ένα μέσο που τους φέρνει πιο κοντά (στον Αλλάχ). Ο Αλλάχ θα τους εισάγει στο έλεός Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلْأَوَّلُونَ مِنَ ٱلْمُهَـٰجِرِينَ وَٱلْأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحْسَـٰنٍۢ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى تَحْتَهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿١٠٠﴾

Όσο γι' εκείνους που έσπευσαν πρώτοι (να ασπαστούν το Ισλάμ), οι οποίοι ήταν από τους Αλ-Μουχατζιρείν (τους μετανάστες από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα) και τους Αλ-Ανσάρ (τους υποστηρικτές, τους κατοίκους της Μαντίνας), και εκείνους που τους ακολούθησαν με καλοσύνη, ο Αλλάχ είναι Ευχαριστημένος μαζί τους και εκείνοι είναι ευχαριστημένοι μαζί Του. Προετοίμασε (ο Αλλάχ) γι' αυτούς κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα, και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία. [Αυτό το Εδάφιο επισημαίνει την αρετή των συντρόφων του Προφήτη, συμπεριλαμβανομένων των Άμπου Μπακρ, Όμαρ, Ουθμάν, Άλι, Αΐσα, και άλλων].

وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ ٱلْأَعْرَابِ مُنَـٰفِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا۟ عَلَى ٱلنِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Μεταξύ των Βεδουίνων που κατοικούν γύρω σας (στην έρημο γύρω από τη Μαντίνα) υπάρχουν υποκριτές, όπως και από τους κατοίκους της Μαντίνας, οι οποίοι επέμειναν στην υποκρισία. Δεν τους ξέρεις (ω, Προφήτη), αλλά Εμείς τους ξέρουμε. Θα τους τιμωρήσουμε δύο φορές (στη ζωή τους και στους τάφους τους), έπειτα θα οδηγηθούν προς ένα μεγάλο μαρτύριο.

وَءَاخَرُونَ ٱعْتَرَفُوا۟ بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا۟ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا وَءَاخَرَ سَيِّئًا عَسَى ٱللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٠٢﴾

Και υπάρχουν άλλοι (από τους κατοίκους της Μαντίνας, ο Άμπου Λουμπάμπα και οι σύντροφοί του) που παραδέχτηκαν τις αμαρτίες τους (ότι δεν είχαν δικαιολογία το να μη βγουν για τη μάχη της Ταμπούκ, και δεν επινόησαν αβάσιμες δικαιολογίες). Έχουν ανακατέψει μία καλή πράξη (ότι στράφηκαν με μεταμέλεια, και τις προηγούμενες καλές πράξεις τους) με μία κακή πράξη (ότι δε βγήκαν για τη μάχη). Ίσως ο Αλλάχ να δεχτεί τη μεταμέλειά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

خُذْ مِنْ أَمْوَٰلِهِمْ صَدَقَةًۭ تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَوٰتَكَ سَكَنٌۭ لَّهُمْ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٠٣﴾

Πάρε (ω, Προφήτη) ελεημοσύνη από την περιουσία τους (εκείνων που στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, και δώσε την στους φτωχούς) για να τους εξαγνίσεις (από τις αμαρτίες τους) και να τους υψώσεις μ' αυτήν (την ελεημοσύνη και να τους βγάλεις από τις θέσεις των υποκριτών) και επικαλέσου τον Αλλάχ να τους συγχωρήσει. Στ’ αλήθεια, οι επικλήσεις σου είναι έλεος και καθησύχαση γι’ αυτούς. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Σαμί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

أَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَأْخُذُ ٱلصَّدَقَـٰتِ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾

Δε γνωρίζουν (εκείνοι που στράφηκαν με μεταμέλεια) ότι ο Αλλάχ είναι Αυτός που δέχεται τη μεταμέλεια από τους δούλους Του και δέχεται την ελεημοσύνη τους, και ότι ο Αλλάχ είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος);

وَقُلِ ٱعْمَلُوا۟ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُۥ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٠٥﴾

Και πες (ω, Προφήτη, σ' εκείνους που στράφηκαν με μεταμέλεια): «Κάντε (καλές πράξεις), και ο Αλλάχ θα δει τις πράξεις σας, επίσης και ο Αγγελιαφόρος Του και οι πιστοί (θα τις δουν). Και έπειτα θα επιστρέψετε στον Παντογνώστη του αόρατου και του ορατού, και θα σας ενημερώσει για όσα κάνατε.»

وَءَاخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ ٱللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿١٠٦﴾

Και υπάρχουν και άλλοι (οι τρεις από τους κατοίκους της Μαντίνας, ο Μουράρα μπιν Αρ-Ραμπί‘, ο Κά‘μπ μπιν Μάλικ και ο Χιλάλ μπιν Ουμάια, που δε βγήκαν για τη μάχη της Ταμπούκ παρόλο που δεν είχαν δικαιολογία) που το θέμα τους θα αναβληθεί μέχρι να έρθει η εντολή του Αλλάχ. Είτε θα τους τιμωρήσει, είτε θα δεχτεί τη μεταμέλειά τους! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مَسْجِدًۭا ضِرَارًۭا وَكُفْرًۭا وَتَفْرِيقًۢا بَيْنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًۭا لِّمَنْ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبْلُ ۚ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّا ٱلْحُسْنَىٰ ۖ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١٠٧﴾

Υπάρχουν και εκείνοι (οι δώδεκα υποκριτές από τους κατοίκους της Μαντίνας) που έχτισαν ένα τζαμί για να βλάπτουν (τους Μουσουλμάνους), και ως απιστία (με σκοπό να αντιτίθενται στον Προφήτη) και για να διαχωρίσουν τους πιστούς (με το να τελούν εκεί κάποιοι πιστοί τις προσευχές, αφήνοντας το τζαμί της Κουμπά’ που το έχτισε ο Προφήτης) και ως προετοιμασία γι' εκείνον (τον Άμπου ‘Άμιρ, τον μοναχό) που είχε πολεμήσει πριν εναντίον του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του (και είχε κάνει συμμαχία με τους ειδωλολάτρες και πήγε στον Ηράκλειο, τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, για να στείλει έναν στρατό εναντίον των Μουσουλμάνων). Θα ορκιστούν (οι υποκριτές) ότι: «Δε σκοπεύαμε (με το να χτίσουμε αυτό το τζαμί) παρά μόνο το καλό.», αλλά ο Αλλάχ μαρτυρά ότι είναι ψεύτες! [Έχτισαν το τζαμί πριν τη μάχη της Ταμπούκ και κάλεσαν τον Προφήτη να έρθει για να οδηγήσει την προσευχή εκεί, αλλά τους είπε ότι θα έρθει αν το θέλει ο Αλλάχ όταν θα γυρίσει από τη μάχη, όμως γυρίζοντας καθοδόν από τη μάχη, ο Αλλάχ του αποκάλυψε για το σκοπό τους, και έτσι ο Προφήτης έστειλε κάποιους να κάψουν εκείνο το τζαμί].

لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًۭا ۚ لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى ٱلتَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ ۚ فِيهِ رِجَالٌۭ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُطَّهِّرِينَ ﴿١٠٨﴾

Ποτέ (ω, Προφήτη) μην τελέσεις καμία προσευχή σ' εκείνο (το τζαμί που έχτισαν οι υποκριτές). Πράγματι, ένα τζαμί (της Κουμπά’) που ιδρύθηκε με ευλάβεια από την πρώτη μέρα, είναι πιο άξιο το να τελείς την προσευχή μέσα του. Μέσα του υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν να εξαγνιστούν, και ο Αλλάχ αγαπά εκείνους που εξαγνίζονται.

أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَـٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَـٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍۢ فَٱنْهَارَ بِهِۦ فِى نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠٩﴾

Είναι καλύτερος, αυτός που έθεσε τα θεμέλια του κτιρίου του στην ευσέβεια προς τον Αλλάχ και στην αναζήτηση της ευαρέστησής Του, ή εκείνος που έθεσε τα θεμέλια του κτιρίου του στην άκρη ενός γκρεμού που ήταν έτοιμο να πέσει, και έτσι έπεσε μαζί του στη Φωτιά της Κολάσεως; Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους ανθρώπους.

لَا يَزَالُ بُنْيَـٰنُهُمُ ٱلَّذِى بَنَوْا۟ رِيبَةًۭ فِى قُلُوبِهِمْ إِلَّآ أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿١١٠﴾

Αυτό το κτίριό τους που έχτισαν (οι υποκριτές) θα παραμένει ως αμφιβολία και υποκρισία στις καρδιές τους μέχρι να κοπούν οι καρδιές τους (με το θάνατο). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

۞ إِنَّ ٱللَّهَ ٱشْتَرَىٰ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلْجَنَّةَ ۚ يُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّۭا فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ وَٱلْقُرْءَانِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِ ۚ فَٱسْتَبْشِرُوا۟ بِبَيْعِكُمُ ٱلَّذِى بَايَعْتُم بِهِۦ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿١١١﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ έχει αγοράσει από τους πιστούς τους εαυτούς τους και τα πλούτη τους, και σε αντάλλαγμα θα έχουν τον Παράδεισο. Πολεμούν στο δρόμο του Αλλάχ, και έτσι ή σκοτώνουν ή σκοτώνονται. Αυτή είναι μια αληθινή υπόσχεση απ' Αυτόν στην Τορά, το Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού) και το Κορ’άν. Ποιος είναι πιο αξιόπιστος από τον Αλλάχ στο να εκπληρώσει την υπόσχεσή του; Να χαίρεστε λοιπόν για τη συναλλαγή που έχετε κάνει (μαζί Του). Και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία.

ٱلتَّـٰٓئِبُونَ ٱلْعَـٰبِدُونَ ٱلْحَـٰمِدُونَ ٱلسَّـٰٓئِحُونَ ٱلرَّٰكِعُونَ ٱلسَّـٰجِدُونَ ٱلْـَٔامِرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَٱلنَّاهُونَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَٱلْحَـٰفِظُونَ لِحُدُودِ ٱللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٢﴾

(Εκείνοι οι πιστοί) είναι αυτοί που στρέφονται με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ), οι λάτρεις (του Αλλάχ), οι ευγνώμονες (προς τον Αλλάχ), που νηστεύουν, οι υποκλινόμενοι και αυτοί που πέφτουν σε Σιζτούντ στάση (στις προσευχές τους), που διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό, και που τηρούν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ. Και δώσε (ω, Προφήτη) τα χαρμόσυνα νέα στους πιστούς.

مَا كَانَ لِلنَّبِىِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن يَسْتَغْفِرُوا۟ لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوٓا۟ أُو۟لِى قُرْبَىٰ مِنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ ﴿١١٣﴾

Δεν επιτρέπεται για τον Προφήτη, ούτε για τους πιστούς να επικαλεστούν (τον Αλλάχ) για τη συγχώρεση των ειδωλολατρών, ακόμα κι αν ήταν συγγενείς τους, αφού έγινε σαφές σ’ αυτούς (τους πιστούς) ότι (εκείνοι οι ειδωλολάτρες) είναι οι κάτοικοι του Πυρός (αφού πέθαναν στην απιστία τους).

وَمَا كَانَ ٱسْتِغْفَارُ إِبْرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍۢ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوٌّۭ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَأَوَّٰهٌ حَلِيمٌۭ ﴿١١٤﴾

Όσο για την επίκληση του Αβραάμ (προς τον Αλλάχ) για τη συγχώρεση του πατέρα του, δεν ήταν παρά μόνο λόγω μιας υπόσχεσης που είχε δώσει σ' αυτόν (τον πατέρα του, ότι θα ζητούσε από τον Αλλάχ να τον συγχωρήσει). Ωστόσο, όταν του έγινε σαφές ότι (ο πατέρας του) ήταν εχθρός του Αλλάχ, τον απαρνήθηκε. Πράγματι, ο Αβραάμ έκανε επικλήσεις (προς τον Αλλάχ με ταπεινότητα) πολύ συχνά, και ήταν μακρόθυμος (για όσους τον αδίκησαν).

وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًۢا بَعْدَ إِذْ هَدَىٰهُمْ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ ﴿١١٥﴾

Ο Αλλάχ δε θα έκρινε κάποιους ανθρώπους να παραστρατήσουν αφού τους είχε καθοδηγήσει, μέχρι να τους ξεκαθάριζε πρώτα τι πρέπει να αποφεύγουν (τις απαγορεύσεις Του, αν όμως τις διέπρατταν, τότε θα έκρινε να παραστρατήσουν). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

إِنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۚ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍۢ ﴿١١٦﴾

Πράγματι, στον Αλλάχ ανήκει η Κυριαρχία των ουρανών και της Γης, Αυτός είναι που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί, και πράγματι, δεν έχετε πέραν του Αλλάχ, κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή.

لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِىِّ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ وَٱلْأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِى سَاعَةِ ٱلْعُسْرَةِ مِنۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍۢ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُۥ بِهِمْ رَءُوفٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١١٧﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ δέχτηκε τη μεταμέλεια του Προφήτη (για το ότι έδωσε την άδεια στους υποκριτές να μη βγουν για τη μάχη της Ταμπούκ), και των Αλ-Μουχατζιρείν (μεταναστών από τη Μάκκα) και των Αλ-Ανσάρ (υποστηρικτών, των κατοίκων της Μαντίνας) που τον ακολούθησαν (τον Προφήτη) την ώρα της κακουχίας (στο ταξίδι για τη μάχη της Ταμπούκ), αφού πρώτα κόντεψαν οι καρδιές κάποιων απ' αυτούς να παρεκκλίνουν (από το να βγουν για τη μάχη, επειδή ήταν μεγάλο ταξίδι, σε υπερβολική ζέστη και έλλειψη εφοδίων, στο σημείο που δύο άνδρες μοιράστηκαν έναν χουρμά, και κάποιοι άνδρες καβάλησαν εναλλάξ μία καμήλα). Έπειτα (ο Αλλάχ) δέχτηκε τη μεταμέλειά τους (και σταθεροποίησε τις καρδιές τους και βγήκαν για τη μάχη). Πράγματι, Αυτός είναι Ρα’ούφ (Πολυεπιεικής) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος) προς αυτούς.

وَعَلَى ٱلثَّلَـٰثَةِ ٱلَّذِينَ خُلِّفُوا۟ حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوٓا۟ أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّآ إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١١٨﴾

(Επίσης ο Αλλάχ δέχτηκε τη μεταμέλεια) και των τριών (Μουράρα μπιν Αρ-Ραμπί‘, Κά‘μπ μπιν Μάλικ και Χιλάλ μπιν Ουμάια, που δε βγήκαν για τη μάχη της Ταμπούκ παρόλο που δεν είχαν δικαιολογία) που αφέθηκαν (μέχρι να δεχτεί ο Αλλάχ τη μεταμέλειά τους), ώσπου η γη έγινε στενή γι' αυτούς, παρά την απεραντοσύνη της (αφού ο Προφήτης διέταξε τους πιστούς να μην τους μιλήσουν), και τα στήθη τους έγιναν στενά για τους ίδιους, και έμαθαν με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει καταφύγιο από τον Αλλάχ παρά μόνο προς Αυτόν. Έπειτα τους καθοδήγησε στο να στραφούν με μεταμέλεια, ώστε να στραφούν με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَكُونُوا۟ مَعَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١١٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και να είστε μαζί με τους ειλικρινείς.

مَا كَانَ لِأَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ ٱلْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا۟ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا۟ بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِۦ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌۭ وَلَا نَصَبٌۭ وَلَا مَخْمَصَةٌۭ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوْطِئًۭا يَغِيظُ ٱلْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّۢ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٌۭ صَـٰلِحٌ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢٠﴾

Δεν επιτρέπεται για τους κατοίκους της Μαντίνας, ούτε για τους Βεδουίνους που κατοικούν γύρω τους (γύρω από τη Μαντίνα), να μείνουν πίσω και να μη βγουν με τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ (για τη μάχη) ή να διαχωρίσουν τους εαυτούς τους απ' αυτόν (με το να μην τον συντροφεύουν στο ταξίδι του και στη μάχη, προτιμώντας την ξεκούραση, ενώ ο Προφήτης αγωνίζεται και αντιμετωπίζει τις κακουχίες). Αυτό (ότι δεν επιτρέπεται να τον αφήνουν είναι) επειδή, δε θα τους έπληττε καμία δίψα, κούραση ή πείνα στο δρόμο του Αλλάχ, ούτε θα πατούσαν σε ένα έδαφος που θα έκανε τους άπιστους να εξοργιστούν, ούτε θα έπλητταν κανέναν εχθρό με κάτι (από φόνο ή αιχμαλωσία), παρά να καταγραφόταν γι' αυτούς μ' αυτό (που έκαναν) μία καλή πράξη. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αφήνει την ανταμοιβή εκείνων που πράττουν το καλό να χαθεί.

وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةًۭ صَغِيرَةًۭ وَلَا كَبِيرَةًۭ وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٢١﴾

Ούτε θα ξόδευαν (στο δρόμο του Αλλάχ) -είτε λίγο, είτε πολύ-, ούτε θα διέσχιζαν καμία κοιλάδα, παρά να καταγραφόταν γι' αυτούς, ώστε ο Αλλάχ να τους ανταμείψει την καλύτερη ανταμοιβή για ό,τι έκαναν.

۞ وَمَا كَانَ ٱلْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا۟ كَآفَّةًۭ ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍۢ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌۭ لِّيَتَفَقَّهُوا۟ فِى ٱلدِّينِ وَلِيُنذِرُوا۟ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوٓا۟ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ ﴿١٢٢﴾

Δεν πρέπει οι πιστοί να βγουν όλοι για το Τζιχάντ. (Αν μένει ο Προφήτης στη Μαντίνα και στέλνει ταξιαρχίες για μάχη) ας βγουν κάποιοι από κάθε ομάδα (ή φυλή), (και ας μείνουν μαζί του κάποιοι άλλοι) για να αποκτήσουν γνώση στη θρησκεία, και για να νουθετήσουν τους λαούς τους (με ό,τι έμαθαν) όταν θα επιστρέψουν σ' αυτούς, ίσως και (οι λαοί τους) να προσέξουν (από την τιμωρία του Αλλάχ, και έτσι να τηρούν τις εντολές Του και να απέχουν από τις απαγορεύσεις Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَـٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ ٱلْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا۟ فِيكُمْ غِلْظَةًۭ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٢٣﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Πολεμήστε τους άπιστους που είναι γύρω σας και ας βρίσκουν σε σας σκληρότητα, και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι μ' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του).

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌۭ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَـٰذِهِۦٓ إِيمَـٰنًۭا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَزَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًۭا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿١٢٤﴾

Όταν αποκαλύπτεται ένα Κεφάλαιο, μερικοί απ' εκείνους (τους υποκριτές) λένε (χλευάζοντας): «Ποιον από σας τον έκανε αυτό το Κεφάλαιο να αυξηθεί στην πίστη (του στον Αλλάχ και σε ό,τι έφερε ο Μωχάμμαντ);» Όσο για τους πιστούς, τους έκανε (αυτό το Κεφάλαιο) να αυξηθούν στην πίστη και είναι χαρούμενοι (με ό,τι αποκαλύφθηκε).

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَىٰ رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿١٢٥﴾

Αλλά όσο γι' εκείνους που στις καρδιές τους υπάρχει αρρώστια (της υποκρισίας και της αμφιβολίας), τους έκανε (αυτό το Κεφάλαιο) να αυξηθούν στην ακαθαρσία (απιστία και υποκρισία) πάνω από την ακαθαρσία τους (λόγω της διάψευσή τους για το Κορ’άν, και έτσι όποτε αποκαλύπτεται ένα Κεφάλαιο, αυξάνεται η διάψευσή τους και η αρρώστια των καρδιών τους), και έτσι πεθαίνουν ενώ είναι άπιστοι.

أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِى كُلِّ عَامٍۢ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾

Δε βλέπουν (οι υποκριτές) ότι δοκιμάζονται μία ή δύο φορές κάθε χρόνο (με φτώχεια και κακουχίες ή με το να φανεί η υποκρισία τους στους πιστούς ή με το να δουν τη νίκη του Προφήτη και των πιστών); Έπειτα, ούτε στρέφονται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, ούτε λαμβάνουν νουθεσία!

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌۭ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ هَلْ يَرَىٰكُم مِّنْ أَحَدٍۢ ثُمَّ ٱنصَرَفُوا۟ ۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌۭ لَّا يَفْقَهُونَ ﴿١٢٧﴾

Όταν αποκαλύπτεται ένα Κεφάλαιο (στον Προφήτη που να φανερώσει την κατάσταση των υποκριτών), κοιτάζουν (οι υποκριτές) ο ένας τον άλλον (λέγοντας): «Σας βλέπει κανείς (αν σηκωθείτε να φύγετε από τη συγκέντρωση του Προφήτη);» Έπειτα φεύγουν (από φόβο για σκάνδαλο). Ο Αλλάχ έχει στρέψει τις καρδιές τους (μακριά από την καθοδήγηση και το καλό), γιατί είναι ένας λαός που δεν κατανοεί.

لَقَدْ جَآءَكُمْ رَسُولٌۭ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِٱلْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٢٨﴾

(Ω, Άραβες) πράγματι, ήρθε σ’ εσάς ένας Αγγελιαφόρος (ο Μωχάμμαντ) από σας τους ίδιους, τον θλίβουν οποιεσδήποτε κακουχίες αντιμετωπίζετε, είναι πολύ πρόθυμος για την καθοδήγησή σας, και είναι για τους πιστούς γεμάτος συμπόνια και έλεος.

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ حَسْبِىَ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١٢٩﴾

Αλλά αν απομακρυνθούν (και δεν πιστεύουν, ω, Προφήτη, σε ό,τι έφερες από τον Κύριό σου), τότε πες: «Μου επαρκεί ο Αλλάχ. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Αυτόν εμπιστεύομαι και είναι ο Κύριος του Μεγαλοπρεπούς Θρόνου.»

الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْحَكِيمِ ﴿١﴾

Α, Λ, Ρ (Άλιφ-Λαμ-Ρα', τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο). Αυτά είναι τα Εδάφια του τέλειου και σοφού Βιβλίου (του Κορ’άν).

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰ رَجُلٍۢ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ ٱلنَّاسَ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ ٱلْكَـٰفِرُونَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٢﴾

Εξέπληξε τους ανθρώπους ότι αποκαλύψαμε σε έναν άνθρωπο απ' αυτούς, (διατάζοντάς τον) ότι: «Προειδοποίησε τους ανθρώπους και δώσε τα χαρμόσυνα νέα στους πιστούς ότι θα έχουν σπουδαία αμοιβή (και υψηλή θέση) από τον Κύριό τους.»; Όμως οι άπιστοι είπαν: «Αυτός δεν είναι παρά ξεκάθαρος μάγος!»

إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ ۖ مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ إِذْنِهِۦ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٣﴾

Πράγματι, ο Κύριός σας είναι ο Αλλάχ, ο Οποίος δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη σε έξι ημέρες και έπειτα ανέβηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του). Διευθετεί όλες τις υποθέσεις, και κανείς δεν μπορεί να μεσολαβήσει (για οτιδήποτε) παρά μόνο με την άδειά Του. Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας, γι' αυτό λατρέψτε Τον. Μα δε θα το λάβετε υπόψη;

إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًۭا ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقًّا ۚ إِنَّهُۥ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ بِٱلْقِسْطِ ۚ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَهُمْ شَرَابٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ وَعَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ ﴿٤﴾

Προς Αυτόν είναι η επιστροφή όλων σας. Η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή. Αρχίζει τη δημιουργία και μετά την επαναφέρει (ξανά στη ζωή την Ημέρα της Κρίσεως), για να ανταμείψει με δικαιοσύνη όσους πίστευαν και έπρατταν καλές πράξεις. Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη θα έχουν βραστό νερό για να πιουν και επώδυνο μαρτύριο επειδή αρνήθηκαν την πίστη.

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ ٱلشَّمْسَ ضِيَآءًۭ وَٱلْقَمَرَ نُورًۭا وَقَدَّرَهُۥ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا۟ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلْحِسَابَ ۚ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۚ يُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

Αυτός είναι που έκανε τον ήλιο ως πηγή λαμπερού φωτός και τη σελήνη ως φως (που αντανακλάται) και προκαθόρισε την πορεία της (κάθε μήνα) σε αποστάσεις (28 φάσεις, θέσεις και διάφορες μορφές) [και η σελήνη κρύβεται μία ή δύο μέρες σύμφωνα με το αν ο σεληνιακός μήνας είναι 29 ή 30 μέρες], για να γνωρίζετε τον αριθμό των ετών και τον υπολογισμό (του χρόνου των ετών και του αριθμού των ημερών τους, και των ωρών των ημερών τους). Ο Αλλάχ δε δημιούργησε όλα αυτά παρά μόνο με την αλήθεια. Εξηγεί λεπτομερώς τα Σημάδια για τους ανθρώπους που γνωρίζουν.

إِنَّ فِى ٱخْتِلَـٰفِ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَتَّقُونَ ﴿٦﴾

Πράγματι, στη διαδοχή της νύχτας και της ημέρας, και σε ό,τι δημιούργησε ο Αλλάχ στους ουρανούς και στη Γη, υπάρχουν Σημάδια γι' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا وَرَضُوا۟ بِٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَٱطْمَأَنُّوا۟ بِهَا وَٱلَّذِينَ هُمْ عَنْ ءَايَـٰتِنَا غَـٰفِلُونَ ﴿٧﴾

Πράγματι, εκείνοι που δεν ελπίζουν στη συνάντησή Μας (και δεν την περιμένουν, ούτε τη φοβούνται) και είναι ικανοποιημένοι με την εγκόσμια ζωή και είναι καθησυχασμένοι σ' αυτήν, και εκείνοι που για τα Σημάδιά Μας αδιαφορούν,

أُو۟لَـٰٓئِكَ مَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٨﴾

η κατοικία τους θα είναι η Φωτιά, για ό,τι διέπρατταν.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُم بِإِيمَـٰنِهِمْ ۖ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَـٰرُ فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٩﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και πράττουν καλές πράξεις, ο Κύριός τους θα τους καθοδηγήσει (δίνοντάς τους φως την Ημέρα της Κρίσεως) λόγω της πίστης τους. Ποτάμια θα κυλήσουν από κάτω τους στους κήπους της ευδαιμονίας (στον Παράδεισο).

دَعْوَىٰهُمْ فِيهَا سُبْحَـٰنَكَ ٱللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَـٰمٌۭ ۚ وَءَاخِرُ دَعْوَىٰهُمْ أَنِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠﴾

Η επικλήσεις τους μέσα του (στον Παράδεισο) θα είναι: «Σουμπχάνακα Αλλάχουμα (δόξα Σοι, ω, Αλλάχ)!», και ο χαιρετισμός τους θα είναι: «Σαλάμ (ειρήνη).», και το τέλος των επικλήσεών τους θα είναι: «Αλ-Χάμντου Λελλάχι Ράμπα Αλ-‘Αλαμείν (όλοι οι έπαινοι ανήκουν στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων).»

۞ وَلَوْ يُعَجِّلُ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ ٱلشَّرَّ ٱسْتِعْجَالَهُم بِٱلْخَيْرِ لَقُضِىَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ ۖ فَنَذَرُ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿١١﴾

Αν ο Αλλάχ επίσπευδε για τους ανθρώπους το κακό (που σε μία κατάσταση θυμού επικαλέστηκαν για τον εαυτό τους, τα παιδιά τους ή τα πλούτη τους), όπως επισπεύδει να ανταποκρίνεται στις επικλήσεις τους για το καλό, θα τους είχε φτάσει η καταστροφή τους. Και αφήνουμε εκείνους, που δεν ελπίζουν στη συνάντησή Μας (και δεν την περιμένουν, ούτε τη φοβούνται), στην πλάνη και την τυραννία τους να παραμένουν σε σύγχυση.

وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًۭا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَىٰ ضُرٍّۢ مَّسَّهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٢﴾

Όταν πλήττει τον άνθρωπο κάποια συμφορά, Μας επικαλείται (με ταπείνωση και σε όποια κατάσταση βρίσκεται) είτε ξαπλωμένος στο πλάι του, είτε καθισμένος, είτε όρθιος. Αλλά όταν αφαιρούμε τη συμφορά του, συνεχίσει (να διαπράττει τις αμαρτίες όπως πριν) σαν να μην Μας είχε επικαλεστεί να αφαιρέσουμε τη συμφορά που τον έπληξε! (Και όπως φάνηκε ωραίο γι' αυτόν να συνεχίσει στην πλάνη του), έτσι φάνηκαν ωραία για τους παραβάτες αυτά που έκαναν (από απιστία και αμαρτίες).

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا ٱلْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا۟ ۙ وَجَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ وَمَا كَانُوا۟ لِيُؤْمِنُوا۟ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْقَوْمَ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١٣﴾

Πράγματι, είχαμε καταστρέψει τα έθνη που ήταν πριν από σας (ω, ειδωλολάτρες) όταν αδίκησαν, και τους ήρθαν οι Αγγελιαφόροι τους με ξεκάθαρα Σημάδια, αλλά δε θα πίστευαν (λόγω της επιμονής τους στο να διαψεύδουν τους Αγγελιαφόρους). Έτσι τιμωρούμε τους κακούς ανθρώπους.

ثُمَّ جَعَلْنَـٰكُمْ خَلَـٰٓئِفَ فِى ٱلْأَرْضِ مِنۢ بَعْدِهِمْ لِنَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ﴿١٤﴾

Έπειτα σας κάναμε (ω, άνθρωποι) διαδόχους τους (εκείνων των εθνών) στη γη, για να δούμε πώς θα πράττετε.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَاتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ ۙ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا ٱئْتِ بِقُرْءَانٍ غَيْرِ هَـٰذَآ أَوْ بَدِّلْهُ ۚ قُلْ مَا يَكُونُ لِىٓ أَنْ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلْقَآئِ نَفْسِىٓ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٥﴾

Όταν απαγγέλλονται σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) τα Εδάφιά Μας που είναι ξεκάθαρα και δείχνουν την αλήθεια, εκείνοι που δεν ελπίζουν στη συνάντησή Μας (ούτε τη φοβούνται, ούτε πιστεύουν στην ανάσταση), λένε: «Φέρε άλλο ένα Κορ’άν, αντί γι' αυτό (που κατακρίνει τους θεούς μας) ή άλλαξέ το (κάνοντας τις αλλαγές που θέλουμε μέσα του).» Πες (ω, Προφήτη): «Δεν επιτρέπεται για μένα να το αλλάξω από μόνος μου. Πράγματι, ακολουθώ μόνο ό,τι μου αποκαλύπτεται (από τον Κύριό μου). Πράγματι, φοβάμαι αν παρακούσω τον Κύριό μου, να με πλήξει το μαρτύριο μιας μεγάλης Ημέρας.»

قُل لَّوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا تَلَوْتُهُۥ عَلَيْكُمْ وَلَآ أَدْرَىٰكُم بِهِۦ ۖ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًۭا مِّن قَبْلِهِۦٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Αν ήθελε ο Αλλάχ, δε θα το απήγγειλα (το Κορ’άν) σε σας, ούτε θα σας έκανε να μάθατε τίποτε γι' αυτό (το Κορ’άν). Έμεινα ανάμεσά σας μια ζωή (σαράντα χρόνια) πριν απ' αυτό (το Κορ’άν να αποκαλυφθεί, και κατά τα οποία χρόνια ούτε ήξερα να γράφω, ούτε να διαβάζω, ούτε με είδατε να ψάχνω γι' αυτό το θέμα). Μα δεν συλλογίζεστε (για να καταλάβετε ότι αυτό που σας έφερα είναι από τον Αλλάχ);»

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِـَٔايَـٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿١٧﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ ή διαψεύδει τα Εδάφιά Του; Πράγματι, οι κακοί δε θα επιτύχουν ποτέ.

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَـٰٓؤُلَآءِ شُفَعَـٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّـُٔونَ ٱللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿١٨﴾

Λατρεύουν (οι ειδωλολάτρες), εκτός του Αλλάχ, αυτά (τα είδωλα) που δεν μπορούν ούτε να τους βλάψουν, ούτε να τους ωφελήσουν. Και λένε: «Αυτά (τα είδωλα) είναι οι μεσολαβητές μας ενώπιον του Αλλάχ.» Πες (ω, Προφήτη): «Πληροφορείτε τον Αλλάχ για κάτι (σχετικά με τα είδωλά σας) που δεν το ξέρει ούτε στους ουρανούς, ούτε στη Γη; Δόξα σ' Αυτόν, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (από εταίρους στη λατρεία και από ό,τι ψεύδη μηχανεύονται).

وَمَا كَانَ ٱلنَّاسُ إِلَّآ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَٱخْتَلَفُوا۟ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿١٩﴾

Οι άνθρωποι δεν ήταν παρά μόνο ένα έθνος (σε μία θρησκεία, το Ισλάμ), έπειτα διαχωρίστηκαν (σε πιστούς και άπιστους, όταν κάποιοι επινόησαν την ειδωλολατρία). Αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση του Κυρίου σου (ότι θα κρίνει ανάμεσά τους στην Μέλλουσα Ζωή), θα είχε κριθεί ανάμεσά τους σ' αυτά που διαφωνούν μεταξύ τους (δηλ. θα είχε καταστρέψει ο Αλλάχ τους άπιστους και θα είχε σώσει και ανταμείψει τους πιστούς).

وَيَقُولُونَ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا ٱلْغَيْبُ لِلَّهِ فَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُنتَظِرِينَ ﴿٢٠﴾

Λένε (οι ειδωλολάτρες): «Αν του στελνόταν ένα σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, για να πιστέψουμε)!» Πες (ω, Προφήτη): «Τα αόρατα ανήκουν μόνο στον Αλλάχ (και το να σταλθούν τα Σημάδια είναι κάτι από τα αόρατα, και μόνο Αυτός ξέρει αν τα ζητήσατε για να πιστέψετε ή από αλαζονεία και ισχυρογνωμοσύνη)! Περιμένετε λοιπόν (να κρίνει ο Αλλάχ μεταξύ μας), κι εγώ περιμένω μαζί σας.»

وَإِذَآ أَذَقْنَا ٱلنَّاسَ رَحْمَةًۭ مِّنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌۭ فِىٓ ءَايَاتِنَا ۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ﴿٢١﴾

Όταν δίνουμε στους ανθρώπους (τους ειδωλολάτρες) έλεος (από βροχή, υγεία και ευημερία) μετά από μία συμφορά (από λειψυδρία, αρρώστια και κακουχίες) που τους έπληξε, αρχίζουν μετά να συνωμοτούν (με κοροϊδία και χλευασμό) ενάντια στα Εδάφιά Μας. Πες (ω, Προφήτη): «Ο Αλλάχ είναι πιο Γρήγορος στο σχέδιο (να σας σέρνει σταδιακά προς την τιμωρία που θα πέσει ξαφνικά πάνω σας απ' εκεί που δεν την περιμένετε). Πράγματι, Οι άγγελοί Μας που στείλαμε (για να καταγράψουν τις πράξεις σας) καταγράφουν ό,τι συνωμοτείτε.»

هُوَ ٱلَّذِى يُسَيِّرُكُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا كُنتُمْ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍۢ طَيِّبَةٍۢ وَفَرِحُوا۟ بِهَا جَآءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌۭ وَجَآءَهُمُ ٱلْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَـٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿٢٢﴾

Είναι Αυτός που σας διευκόλυνε να ταξιδέψετε στη στεριά και στη θάλασσα. Ώσπου όταν είστε στα πλοία, τα οποία πλέουν μ' εκείνους (τους επιβάτες) με έναν ευνοϊκό άνεμο, για τον οποίο (ευνοϊκό άνεμο) χάρηκαν (οι επιβάτες), και έρχεται ξαφνικά σ' αυτά (τα πλοία) ένας θυελλώδης άνεμος, και έρχονται σ' αυτούς (τους επιβάτες) τα κύματα από όλες τις πλευρές, και νομίζουν (οι επιβάτες) ότι έχουν περικυκλωθεί (και ότι δεν υπάρχει διαφυγή), τότε επικαλούνται τον Αλλάχ με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν και μόνο, (λέγοντας): «Αν μας σώσεις απ' αυτό, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους ευγνώμονες!»

فَلَمَّآ أَنجَىٰهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۗ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُم ۖ مَّتَـٰعَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٢٣﴾

Ωστόσο, αφού τους έσωσε, αρχίζουν να σκορπίζουν την αδικία και το κακό (από απιστία και αμαρτίες) στη γη. Ω, άνθρωποι! Στ' αλήθεια, η αδικία (και το κακό) σας θα είναι μόνο εις βάρος σας. Μία απόλαυση στην εγκόσμια ζωή, έπειτα σε Μας θα είναι η επιστροφή σας και θα σας πληροφορήσουμε για ό,τι κάνατε.

إِنَّمَا مَثَلُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلْأَنْعَـٰمُ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذَتِ ٱلْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَآ أَنَّهُمْ قَـٰدِرُونَ عَلَيْهَآ أَتَىٰهَآ أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًۭا فَجَعَلْنَـٰهَا حَصِيدًۭا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِٱلْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٢٤﴾

Πράγματι, το παράδειγμα της εγκόσμιας ζωής (και του πόσο σύντομες είναι οι απολαύσεις της) είναι σαν αυτό του νερού (της βροχής) που το στέλνουμε κάτω (στη γη) από τον ουρανό· με το οποίο (νερό) φύτρωσαν και πλέχτηκαν (λόγω πυκνότητας) τα φυτά της γης, από τα οποία τρέφονται οι άνθρωποι και τα ζώα: έως ότου η γη ντυθεί με τη διακόσμησή της και στολιστεί, και οι άνθρωποι νομίζουν πως την κυριαρχούν απολύτως, έρχεται σ' αυτή (τη γη) η Εντολή Μας, τη νύχτα ή την ημέρα, και την κάνουμε εντελώς θερισμένη σαν να μην ήταν ανθισμένη χθες! Έτσι εξηγούμε τα Σημάδιά Μας λεπτομερώς για τους ανθρώπους που σκέπτονται.

وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَىٰ دَارِ ٱلسَّلَـٰمِ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

Ο Αλλάχ καλεί (τους ανθρώπους) προς τον Οίκο της Ειρήνης (και της ασφάλειας, τον Παράδεισο) και καθοδηγεί όποιον θέλει (ο Αλλάχ) στον ίσιο δρόμο.

۞ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ ٱلْحُسْنَىٰ وَزِيَادَةٌۭ ۖ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌۭ وَلَا ذِلَّةٌ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٦﴾

Γι' εκείνους που πράττουν το καλό, θα υπάρχει η καλύτερη ανταμοιβή (ο Παράδεισος) και παραπάνω (απ' αυτήν, ότι θα κοιτάζουν το Πρόσωπο του Κυρίου τους). Δε θα καλύψει τα πρόσωπά τους ούτε σκόνη (ή σκότος), ούτε ταπείνωση. Αυτοί είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

وَٱلَّذِينَ كَسَبُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ جَزَآءُ سَيِّئَةٍۭ بِمِثْلِهَا وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ مَّا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِنْ عَاصِمٍۢ ۖ كَأَنَّمَآ أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ مُظْلِمًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٧﴾

Όσο γι' εκείνους που διαπράττουν κακές πράξεις, η τιμωρία μιας κακής πράξης ισούται με μία (και όχι παραπάνω), και θα τους καλύψει η ταπείνωση. Δε θα έχουν κανέναν προστάτη που να τους προστατέψει από τον Αλλάχ. Τα πρόσωπά τους θα είναι σαν να έχουν ντυθεί με το σκότος μίας σκοτεινής νύχτας. Αυτοί είναι οι κάτοικοι της Φωτιάς, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًۭا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَآؤُكُمْ ۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ ۖ وَقَالَ شُرَكَآؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾

Την Ημέρα που θα τους συγκεντρώσουμε όλους μαζί, έπειτα θα πούμε στους ειδωλολάτρες: «Μείνετε εκεί που είστε, εσείς και οι (λεγόμενοι) εταίροι σας (που λατρεύατε)!» Στη συνέχεια, θα τους χωρίσουμε, και οι εταίροι (τα είδωλά) τους θα πουν (απαρνούμενοι εκείνους): «Δε μας λατρεύατε!

فَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًۢا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَـٰفِلِينَ ﴿٢٩﴾

Ο Αλλάχ αρκεί ως Μάρτυρας ανάμεσα σε μας και σε σας ότι δεν ξέραμε τίποτε για τη λατρεία σας (προς εμάς, αφού δεν μπορούσαμε ούτε να δούμε, ούτε να ακούμε, ούτε να μάθουμε τίποτε γι' αυτά που κάνατε)!»

هُنَالِكَ تَبْلُوا۟ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّآ أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ مَوْلَىٰهُمُ ٱلْحَقِّ ۖ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٣٠﴾

Τότε, κάθε ψυχή θα δει (και θα μάθει) τι έχει κάνει (στην εγκόσμια ζωή). Και (οι ειδωλολάτρες) θα επιστρέψουν στον Αλλάχ, τον Αληθινό τους Κηδεμόνα, και θα εξαφανιστεί απ' αυτούς ό,τι επινόησαν από ψέματα (ότι τα είδωλά τους θα μεσολαβήσουν για λογαριασμό τους ενώπιον του Αλλάχ).

قُلْ مَن يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ أَمَّن يَمْلِكُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَـٰرَ وَمَن يُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ ٱلْمَيِّتَ مِنَ ٱلْحَىِّ وَمَن يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ ۚ فَسَيَقُولُونَ ٱللَّهُ ۚ فَقُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ ﴿٣١﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Ποιος είναι Αυτός που σας παρέχει από τον ουρανό και τη γη; Ή, ποιος είναι Αυτός που κατέχει την ακοή και την όρασή (σας); Και ποιος είναι Αυτός που βγάζει τον ζωντανό από τον νεκρό (όπως τον άνθρωπο από το σπέρμα και το πουλί από το αυγό), και βγάζει τον νεκρό από τον ζωντανό (όπως το σπέρμα από τον άνθρωπο και το αυγό από το πουλί); Και ποιος είναι Αυτός που διευθετεί όλες τις υποθέσεις;» Θα πουν: «Ο Αλλάχ.» Πες: «Δε θα φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του);»

فَذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَاذَا بَعْدَ ٱلْحَقِّ إِلَّا ٱلضَّلَـٰلُ ۖ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ ﴿٣٢﴾

Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Αληθινός Κύριός σας. Τι άλλο υπάρχει (για σας) μετά από την αλήθεια (αν δεν τη θέλετε), παρά μόνο η πλάνη! Πώς λοιπόν απομακρύνεστε (από την αλήθεια);

كَذَٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى ٱلَّذِينَ فَسَقُوٓا۟ أَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٣٣﴾

Έτσι ο Λόγος (το διάταγμα) του Κυρίου σου (ω, Προφήτη) έγινε υποχρεωτικός εναντίον εκείνων που παρέκκλιναν από την αλήθεια, ότι δε θα πιστέψουν ποτέ.

قُلْ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ ۚ قُلِ ٱللَّهُ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ ﴿٣٤﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Μπορεί κανένας από τους (λεγόμενους) εταίρους (είδωλά) σας (που λατρεύετε) να αρχίσει τη δημιουργία (χωρίς κανένα προηγούμενο παράδειγμα) και έπειτα να την επαναφέρει (μετά από το θάνατό της);» Πες: «Ο Αλλάχ αρχίζει τη δημιουργία (χωρίς κανένα προηγούμενο παράδειγμα) και έπειτα την επαναφέρει (ξανά στη ζωή την Ημέρα της Κρίσεως)! Πώς λοιπόν απομακρύνεστε (από την αλήθεια);»

قُلْ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَهْدِىٓ إِلَى ٱلْحَقِّ ۚ قُلِ ٱللَّهُ يَهْدِى لِلْحَقِّ ۗ أَفَمَن يَهْدِىٓ إِلَى ٱلْحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ أَمَّن لَّا يَهِدِّىٓ إِلَّآ أَن يُهْدَىٰ ۖ فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿٣٥﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Μπορεί κανένας από τους (λεγόμενους) εταίρους (είδωλά) σας (που λατρεύετε) να καθοδηγήσει στην αλήθεια;» Πες: «Ο Αλλάχ καθοδηγεί στην αλήθεια.» Είναι Αυτός που καθοδηγεί στην αλήθεια πιο Άξιος να ακολουθηθεί, ή εκείνος που δεν (μπορεί να) καθοδηγηθεί (από μόνος του), εκτός να τον καθοδηγήσει (κάποιος άλλος); Τι συμβαίνει λοιπόν με σας, πώς κρίνετε (ψευδώς ότι υπάρχουν εταίροι για τον Αλλάχ);

وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا ۚ إِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغْنِى مِنَ ٱلْحَقِّ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِمَا يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

Δεν ακολουθούν οι περισσότεροι απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) παρά μόνο εικασίες (και αυτά για τα οποία δεν έχουν γνώση). Ωστόσο, οι εικασίες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την αλήθεια (και τη γνώση) σε τίποτε. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι κάνουν.

وَمَا كَانَ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانُ أَن يُفْتَرَىٰ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ ٱلْكِتَـٰبِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٧﴾

Αυτό το Κορ’άν (ω, ειδωλολάτρες) δε θα μπορούσε να έχει επινοηθεί από οποιοδήποτε από τα δημιουργήματα του Αλλάχ (όπως ισχυριστήκατε ότι ο Προφήτης το επινόησε ή το έμαθε από άλλον άνδρα)! Αλλά είναι (η αποκάλυψη και) η επιβεβαίωση γι' αυτά (την Τορά και το Ιν-τζήλ -το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού) που ήταν πριν απ' αυτό, και μια πλήρη εξήγηση του Βιβλίου (όσων γράφτηκαν από τους νόμους, τις υποχρεωτικές πράξεις και τις απαγορεύσεις) - δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σ' αυτό (το Κορ’άν) - (το οποίο) αποκαλύφθηκε από τον Κύριο όλων των κόσμων.

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا۟ بِسُورَةٍۢ مِّثْلِهِۦ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٣٨﴾

Ή λένε (οι ειδωλολάτρες): «Το έχει επινοήσει (ο Μωχάμμαντ και ισχυρίστηκε ότι είναι από τον Αλλάχ)»; Πες: «Τότε φέρτε ένα κεφάλαιο (που να το έχετε επινοήσει) παρόμοιο μ' αυτό (το Κορ’άν) και καλέστε (για βοήθεια) όσους μπορείτε εκτός του Αλλάχ, αν είστε ειλικρινείς!»

بَلْ كَذَّبُوا۟ بِمَا لَمْ يُحِيطُوا۟ بِعِلْمِهِۦ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٣٩﴾

(Πράγματι, δε σε διαψεύδουν, ω, Μωχάμμαντ) αλλά διέψευσαν αυτό για το οποίο δεν έχουν γνώση (το Κορ’άν και ό,τι αναφέρει από τις προειδοποιήσεις, την ανάσταση, τον Παράδεισο και τη Φωτιά κλπ.) και δεν τους ήρθε ακόμα η πραγματοποίησή του (αυτού που τους υποσχέθηκε ο Αλλάχ από τιμωρία). Ομοίως, διέψευσαν εκείνοι (από τα προηγούμενα έθνη) που ήταν πριν απ' αυτούς. Κοίτα λοιπόν πώς ήταν το τέλος των άδικων!

وَمِنْهُم مَّن يُؤْمِنُ بِهِۦ وَمِنْهُم مَّن لَّا يُؤْمِنُ بِهِۦ ۚ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٤٠﴾

Και απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) υπάρχουν εκείνοι που θα πιστέψουν σ' αυτό (το Κορ’άν), ενώ κάποιοι άλλοι απ' αυτούς δε θα πιστέψουν σ' αυτό (από πείσμα και αλαζονεία μέχρι να πεθάνουν). Και ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) γνωρίζει καλύτερα εκείνους που σκορπίζουν το κακό (και επιμένουν στην απιστία, και θα τους τιμωρήσει γι' αυτήν).

وَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل لِّى عَمَلِى وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ ۖ أَنتُم بَرِيٓـُٔونَ مِمَّآ أَعْمَلُ وَأَنَا۠ بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٤١﴾

(Ω, Προφήτη) αν σε διαψεύσουν (οι ειδωλολάτρες), πες: «Έχω (τη θρησκεία και) τις πράξεις μου (και θα έχω τις συνέπειές τους) και εσείς έχετε (τη θρησκεία και) τις πράξεις σας (και θα έχετε τις συνέπειές τους)! Εσείς (απαρνηθείτε ό,τι κάνω, και) δεν έχετε ευθύνη για ό,τι κάνω, και εγώ (απαρνούμαι ό,τι κάνετε, και) δεν έχω ευθύνη για ό,τι κάνετε).»

وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ ۚ أَفَأَنتَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ وَلَوْ كَانُوا۟ لَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٢﴾

Και απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) υπάρχουν εκείνοι που σε ακούν (ω, Προφήτη, όταν απαγγέλλεις το Κορ’άν και όταν μιλάς). Αλλά μπορείς εσύ (ω, Προφήτη) να κάνεις τους κωφούς να ακούσουν, ακόμα και αν (πέρα από ότι δεν ακούν) δεν κατανοούν;

وَمِنْهُم مَّن يَنظُرُ إِلَيْكَ ۚ أَفَأَنتَ تَهْدِى ٱلْعُمْىَ وَلَوْ كَانُوا۟ لَا يُبْصِرُونَ ﴿٤٣﴾

Και απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) υπάρχουν εκείνοι που σε κοιτούν (ω, Προφήτη, και βλέπουν τις αποδείξεις σου). Αλλά μπορείς εσύ (ω, Προφήτη) να καθοδηγήσεις τους τυφλούς, ακόμα κι αν δε βλέπουν (την αλήθεια);

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظْلِمُ ٱلنَّاسَ شَيْـًۭٔا وَلَـٰكِنَّ ٱلنَّاسَ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٤٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αδικεί τους ανθρώπους στο ελάχιστο, αλλά οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι που αδικούν τον εαυτό τους (με το φανατισμό τους για την πλάνη, την απιστία, το ψέμα, την αλαζονεία και το πείσμα).

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَن لَّمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا سَاعَةًۭ مِّنَ ٱلنَّهَارِ يَتَعَارَفُونَ بَيْنَهُمْ ۚ قَدْ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱللَّهِ وَمَا كَانُوا۟ مُهْتَدِينَ ﴿٤٥﴾

Την Ημέρα (της Κρίσεως) που (ο Αλλάχ) θα τους συγκεντρώσει (τους ανθρώπους), (θα αισθάνονται) σαν να μην έχουν μείνει (στην εγκόσμια ζωή) παρά μόνο μία ώρα μίας ημέρας, (κατά την οποία) γνωρίστηκαν μεταξύ τους. Πράγματι, έχασαν εκείνοι που διέψευσαν τη συνάντηση του Αλλάχ, και δεν ήταν καθοδηγημένοι.

وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ ٱلَّذِى نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ ٱللَّهُ شَهِيدٌ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ ﴿٤٦﴾

Είτε σου δείξουμε (ω, Προφήτη) κάτι απ' αυτό που τους υποσχεθήκαμε (από την τιμωρία), είτε αφαιρέσουμε τη ζωή σου (χωρίς να το δεις αυτό), (στις δύο περιπτώσεις) σε Μας είναι η επιστροφή τους (την Ημέρα της Κρίσεως), και ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας όσων κάνουν.

وَلِكُلِّ أُمَّةٍۢ رَّسُولٌۭ ۖ فَإِذَا جَآءَ رَسُولُهُمْ قُضِىَ بَيْنَهُم بِٱلْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٤٧﴾

Για κάθε έθνος (από τα προηγούμενα έθνη) υπήρχε ένας Αγγελιαφόρος. Όταν θα έρθει ο Αγγελιαφόρος τους (την Ημέρα της Κρίσεως), θα κριθεί (η υπόθεση) μεταξύ τους με δικαιοσύνη και δε θα αδικηθούν.

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٨﴾

(Ω, Μωχάμμαντ) και λένε (οι άπιστοι από το λαό σου): «Πότε θα υλοποιηθεί αυτή η υπόσχεση (για την τιμωρία), αν είστε (εσύ, ω, Μωχάμμαντ και οι οπαδοί σου) ειλικρινείς;»

قُل لَّآ أَمْلِكُ لِنَفْسِى ضَرًّۭا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۗ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ۚ إِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَـْٔخِرُونَ سَاعَةًۭ ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ﴿٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δεν είναι στη δύναμή μου ούτε να εμποδίσω κάποιο κακό να μου συμβεί, ούτε να φέρω για τον εαυτό μου κάποιο όφελος, εκτός από ό,τι θέλει ο Αλλάχ. Για κάθε έθνος υπάρχει μία προκαθορισμένη ώρα (θανάτου). Όταν έρθει η ώρα τους, δεν μπορούν ούτε να την καθυστερήσουν ούτε μία στιγμή, ούτε να τη φέρουν νωρίτερα.»

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَتَىٰكُمْ عَذَابُهُۥ بَيَـٰتًا أَوْ نَهَارًۭا مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٥٠﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Βλέπετε εάν η τιμωρία Του έρθει σε σας τη νύχτα ή την ημέρα (θα μπορέσετε να την εμποδίσετε);» Τι βιάζονται οι κακοί απ' αυτή (την τιμωρία, αφού είναι οι ίδιοι που θα καταστραφούν);

أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ ءَامَنتُم بِهِۦٓ ۚ ءَآلْـَٔـٰنَ وَقَدْ كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿٥١﴾

Αφού συμβεί (η τιμωρία), τότε θα πιστέψετε σ' αυτή; Τώρα (πιστεύετε) ενώ πριν βιαζόσασταν γι' αυτή (διαψεύδοντάς την);

ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ﴿٥٢﴾

Έπειτα (την Ημέρα της Κρίσεως) θα ειπωθεί στους άδικους: «Γευτείτε το αιώνιο μαρτύριο! Θα λάβετε ως ανταπόδοση κάτι άλλο εκτός απ' αυτά που κάνατε (στην εγκόσμια ζωή σας);»

۞ وَيَسْتَنۢبِـُٔونَكَ أَحَقٌّ هُوَ ۖ قُلْ إِى وَرَبِّىٓ إِنَّهُۥ لَحَقٌّۭ ۖ وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ﴿٥٣﴾

(Οι ειδωλολάτρες) σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ): «Είναι αλήθεια (το μαρτύριο που μας υποσχέθηκες στη Μέλλουσα Ζωή);» Πες: «Μα τον Κύριό μου! Ναι, είναι αλήθεια! Και δε θα μπορείτε να ξεφύγετε (από τον Αλλάχ αν θέλει να επιβάλει σε σας αυτό το μαρτύριο).»

وَلَوْ أَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍۢ ظَلَمَتْ مَا فِى ٱلْأَرْضِ لَٱفْتَدَتْ بِهِۦ ۗ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ۖ وَقُضِىَ بَيْنَهُم بِٱلْقِسْطِ ۚ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٥٤﴾

Αν κάθε ψυχή που αδίκησε (διαπράττοντας απιστία) κατείχε ό,τι υπάρχει στη Γη, θα το πρόσφερε για να λυτρώσει τον εαυτό της (από το μαρτύριο). Θα κρύψουν (οι άπιστοι) τις τύψεις τους όταν θα δουν το μαρτύριο. Θα κρίνει (ο Αλλάχ) μεταξύ τους με δικαιοσύνη και δε θα αδικηθούν.

أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ أَلَآ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٥٥﴾

Πράγματι, στον Αλλάχ ανήκουν ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και στη Γη. Πράγματι, η υπόσχεση του Αλλάχ (για το μαρτύριο των άπιστων) είναι αληθινή, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δε γνωρίζουν.

هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٥٦﴾

Είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί, και σ' Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَتْكُم مَّوْعِظَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَآءٌۭ لِّمَا فِى ٱلصُّدُورِ وَهُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥٧﴾

Ω, άνθρωποι! Πράγματι, σας ήρθε (το Κορ’άν) από τον Κύριό σας (το οποίο αποτελεί) νουθεσία, θεραπεία για ό,τι υπάρχει στις καρδιές (από τις ασθένειες της άγνοιας, της αμφιβολίας και των πόθων), καθοδήγηση και έλεος για τους πιστούς.

قُلْ بِفَضْلِ ٱللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا۟ هُوَ خَيْرٌۭ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴿٥٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ στους ανθρώπους): «(Αυτό το Κορ’άν στάλθηκε σε σας) από τη χάρη του Αλλάχ και το έλεός Του.» Ας χαρούν λοιπόν μ' αυτό. (Πράγματι, το Κορ’άν) είναι πολύ καλύτερο από ό,τι συσσωρεύουν (από τις απολαύσεις της εγκόσμιας ζωής).

قُلْ أَرَءَيْتُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ لَكُم مِّن رِّزْقٍۢ فَجَعَلْتُم مِّنْهُ حَرَامًۭا وَحَلَـٰلًۭا قُلْ ءَآللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ ۖ أَمْ عَلَى ٱللَّهِ تَفْتَرُونَ ﴿٥٩﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Πείτε μου γι' αυτά που σας έστειλε ο Αλλάχ από (επιτρεπτά και καλά) αγαθά, από τα οποία κάποια τα θέσατε ως απαγορευμένα (για σας και τα ορίσατε στα είδωλά σας), ενώ άλλα τα θέσατε ως επιτρεπτά (για σας).» Πες (τους): «Είναι ο Αλλάχ που σας επέτρεψε (να κάνατε αυτά) ή εναντίον του Αλλάχ επινοείτε ψέματα;»

وَمَا ظَنُّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٦٠﴾

Τι νομίζουν εκείνοι, που επινοούν ψέματα εναντίον του Αλλάχ ,ότι θα τους συμβεί την Ημέρα της Κρίσεως; [Νομίζουν ότι θα συγχωρεθούν; Πράγματι, θα μπουν με τη θέλησή του Αλλάχ στην Κόλαση]. Πράγματι, ο Αλλάχ κάνει πολλές χάρες στους ανθρώπους (και απ' αυτές είναι ότι δεν επισπεύδει να τιμωρήσει τους ανυπάκουους στην εγκόσμια ζωή, δίνοντάς τους την ευκαιρία να στραφούν με μεταμέλεια και αναβάλλοντας την κρίση γι' αυτούς μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως), ωστόσο οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν είναι ευγνώμονες (για τις χάρες Του).

وَمَا تَكُونُ فِى شَأْنٍۢ وَمَا تَتْلُوا۟ مِنْهُ مِن قُرْءَانٍۢ وَلَا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُودًا إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ ۚ وَمَا يَعْزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثْقَالِ ذَرَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ وَلَآ أَصْغَرَ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكْبَرَ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍ ﴿٦١﴾

Και δεν ασχολείσαι (ω, Προφήτη) με κανένα θέμα (από τα θέματά σου), ούτε απαγγέλλεις από το Κορ’άν, ούτε πράττετε (ω, άνθρωποι) καμία πράξη, παρά να είμαστε Μάρτυρες σε σας όταν την κάνετε. Τίποτα δεν είναι κρυφό από τον Κύριό σου ούτε καν το βάρος ενός ατόμου (μορίου ή μικρού μυρμηγκιού) στη Γη ή στον ουρανό, ούτε τίποτα μικρότερο ή μεγαλύτερο απ' αυτό. (Και δεν υπάρχει τίποτε από όλα αυτά) παρά να είναι (γραμμένο) σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο.

أَلَآ إِنَّ أَوْلِيَآءَ ٱللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٦٢﴾

Πράγματι, για τους Αουλιά’ (ευσεβείς πιστούς) του Αλλάχ, δε θα υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ﴿٦٣﴾

Οι οποίοι είναι αυτοί που πιστεύουν και φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του και απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).

لَهُمُ ٱلْبُشْرَىٰ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ لَا تَبْدِيلَ لِكَلِمَـٰتِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٤﴾

Γι' αυτούς υπάρχουν τα χαρμόσυνα νέα στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Δεν υπάρχει αλλαγή στα Λόγια (ή στην υπόσχεση) του Αλλάχ. Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία.

وَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّ ٱلْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا ۚ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٦٥﴾

Και ας μη σε στεναχωρούν (ω, Προφήτη) τα λόγια τους (των ειδωλολατρών που σε διαψεύδουν). Πράγματι, όλη η δύναμη ανήκει στον Αλλάχ. Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ﴿٦٦﴾

Πράγματι, στον Αλλάχ ανήκει όποιος βρίσκεται στους ουρανούς και όποιος βρίσκεται στη γη. Τι ακολουθούν, λοιπόν, εκείνοι που επικαλούνται (τους λεγόμενους) εταίρους εκτός του Αλλάχ; Πράγματι, δεν ακολουθούν παρά μόνο την εικασία, και (αυτό που κάνουν) δεν είναι παρά ότι ψεύδονται.

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ لِتَسْكُنُوا۟ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبْصِرًا ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَسْمَعُونَ ﴿٦٧﴾

Είναι Αυτός που έκανε για σας τη νύχτα για να ξεκουραστείτε σ' αυτή και την ημέρα φωτεινή. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχουν Σημάδια γι' εκείνους που ακούν.

قَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًۭا ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ هُوَ ٱلْغَنِىُّ ۖ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ إِنْ عِندَكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ بِهَـٰذَآ ۚ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦٨﴾

Λένε: «Ο Αλλάχ απέκτησε έναν γιο.» [Οι ειδωλολάτρες ισχυρίστηκαν ότι οι άγγελοι είναι οι κόρες του Αλλάχ, και οι Χριστιανοί ισχυρίστηκαν ότι ο Ιησούς είναι ο γιος του Αλλάχ]. Δόξα σ' Αυτόν! Είναι ο Αλ-Γανέι (ο Πλούσιος, ο Ελεύθερος από κάθε ανάγκη). Σ' Αυτόν ανήκουν ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς και ό,τι βρίσκεται στη Γη. Δεν έχετε καμία απόδειξη γι' αυτό (που ισχυρίζεστε ψευδώς). Λέτε για τον Αλλάχ αυτά που δε γνωρίζετε;

قُلْ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ ﴿٦٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, εκείνοι που κατασκευάζουν ψέματα εναντίον του Αλλάχ, δε θα επιτύχουν ποτέ.»

مَتَـٰعٌۭ فِى ٱلدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ ٱلْعَذَابَ ٱلشَّدِيدَ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ ﴿٧٠﴾

Μία (σύντομη) απόλαυση στην εγκόσμια ζωή, έπειτα σε Μας θα είναι η επιστροφή τους, και έπειτα θα τους κάνουμε να γευτούν το αυστηρό μαρτύριο, επειδή αρνήθηκαν την πίστη.

۞ وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُم مَّقَامِى وَتَذْكِيرِى بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَعَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوٓا۟ أَمْرَكُمْ وَشُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةًۭ ثُمَّ ٱقْضُوٓا۟ إِلَىَّ وَلَا تُنظِرُونِ ﴿٧١﴾

Απάγγελλέ τους (ω, Προφήτη) την ιστορία του Νώε, όταν είπε στον λαό του: «Ω, λαέ μου! Αν η παραμονή μου (ανάμεσά σας) και ότι (σας) νουθετώ με τα Σημάδια του Αλλάχ, έχουν γίνει αφόρητα για σας (και αποφασίσετε να με σκοτώσετε ή να με διώξετε), τότε τον Αλλάχ εμπιστεύομαι. Αποφασίστε, λοιπόν, ό,τι σκοπεύετε να κάνετε (σε μένα), και καλέστε τους εταίρους σας (τους ψεύτικους θεούς σας, για βοήθεια αν μπορούν), έπειτα, ας μην είναι το σχέδιό σας ασαφές για σας, και στη συνέχεια, εκτελέστε το εναντίον μου και χωρίς να μου δώσετε αναβολή.

فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٧٢﴾

Μα αν απομακρυνθείτε (από το κάλεσμά μου, αυτό θα είναι λόγω εσάς και όχι εμένα, αφού) δεν έχω ζητήσει καμιά αμοιβή από σας. Η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Αλλάχ και έχω προσταχθεί να είμαι από τους Μουσουλμάνους (δηλ. εκείνους που υποτάσσονται στη Βούληση του Αλλάχ).

فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَعَلْنَـٰهُمْ خَلَـٰٓئِفَ وَأَغْرَقْنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾

Εκείνοι όμως τον διέψευσαν, οπότε σώσαμε τον ίδιο και αυτούς που ήταν μαζί του, στην Κιβωτό, και τους κάναμε διαδόχους (των άπιστων, στη γη), και πνίξαμε εκείνους που διέψευδαν τα Σημάδιά Μας. Κοίτα λοιπόν πώς ήταν το τέλος εκείνων που προειδοποιήθηκαν.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ رُسُلًا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَمَا كَانُوا۟ لِيُؤْمِنُوا۟ بِمَا كَذَّبُوا۟ بِهِۦ مِن قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ نَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلْمُعْتَدِينَ ﴿٧٤﴾

Έπειτα στείλαμε μετά απ' αυτόν (τον Νώε) Aγγελιαφόρους (τον Χουντ, τον Σάλιχ, τον Αβραάμ, τον Λωτ, τον Σου‘άιμπ και άλλους) στους λαούς τους, τους ήρθαν με ξεκάθαρα Σημάδια, αλλά δε θα πίστευαν σ' αυτά (τα σημάδια) που είχαν ήδη διαψεύσει πριν (τα δουν, λόγω της επιμονής τους στο να διαψεύδουν τους Αγγελιαφόρους). Έτσι σφραγίζουμε τις καρδιές των παραβατών.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِم مُّوسَىٰ وَهَـٰرُونَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ بِـَٔايَـٰتِنَا فَٱسْتَكْبَرُوا۟ وَكَانُوا۟ قَوْمًۭا مُّجْرِمِينَ ﴿٧٥﴾

Έπειτα στείλαμε μετά απ' αυτούς (τους Αγγελιαφόρους) τον Μωυσή και τον Ααρών με τα Σημάδιά Μας στον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, αλλά (ο Φαραώ και οι αρχηγοί) έδειξαν αλαζονεία και ήταν κακοί άνθρωποι.

فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰذَا لَسِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٧٦﴾

Όταν τους ήρθε η αλήθεια από Μας, είπαν: «Αυτή είναι πράγματι μια ξεκάθαρη μαγεία!»

قَالَ مُوسَىٰٓ أَتَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَآءَكُمْ ۖ أَسِحْرٌ هَـٰذَا وَلَا يُفْلِحُ ٱلسَّـٰحِرُونَ ﴿٧٧﴾

Ο Μωυσής είπε: «Λέτε για την αλήθεια αφού σας ήρθε «Μαγεία είναι αυτή;»; Πράγματι, οι μάγοι δε θα επιτύχουν ποτέ.»

قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا ٱلْكِبْرِيَآءُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ ﴿٧٨﴾

Είπαν (ο Φαραώ και οι αρχηγοί): «Μας ήρθες (ω, Μωυσή) για να μας απομακρύνεις απ' αυτό (το δόγμα και τη θρησκεία) που βρήκαμε τους προγόνους μας να ακολουθούν, και για να έχετε οι δύο σας (εσύ και ο αδελφός σου) κυριαρχία (και δόξα) στη γη; Πράγματι, δε θα πιστέψουμε ποτέ σε σας!»

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ٱئْتُونِى بِكُلِّ سَـٰحِرٍ عَلِيمٍۢ ﴿٧٩﴾

Ο Φαραώ είπε (στους βοηθούς του): «Φέρτε μου κάθε μάγο που έχει καλή γνώση.»

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ﴿٨٠﴾

Όταν ήρθαν οι μάγοι, ο Μωυσής τους είπε: «Ρίξτε ό,τι έχετε να ρίξετε.»

فَلَمَّآ أَلْقَوْا۟ قَالَ مُوسَىٰ مَا جِئْتُم بِهِ ٱلسِّحْرُ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ سَيُبْطِلُهُۥٓ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٨١﴾

Έτσι, όταν έριξαν (τα σχοινιά και τα κοντάρια τους για να κάνουν τη μαγεία τους), ο Μωυσής είπε: «Ό,τι κάνατε από μαγεία, πράγματι ο Αλλάχ θα το καταστήσει μάταιο. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αφήνει το έργο εκείνων που σκορπίζουν το κακό να επιτευχθεί.

وَيُحِقُّ ٱللَّهُ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦ وَلَوْ كَرِهَ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٨٢﴾

Ο Αλλάχ εδραιώνει (υψώνει και φανερώνει) την αλήθεια με τα Λόγια (την εντολή και τα Σημάδιά) Του, ακόμα κι αν οι κακοί το μισούν αυτό.»

فَمَآ ءَامَنَ لِمُوسَىٰٓ إِلَّا ذُرِّيَّةٌۭ مِّن قَوْمِهِۦ عَلَىٰ خَوْفٍۢ مِّن فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِمْ أَن يَفْتِنَهُمْ ۚ وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿٨٣﴾

Και δεν πίστεψαν στον Μωυσή από το λαό του (Φαραώ), παρά μόνο κάποιοι νέοι (όπως η γυναίκα του Φαραώ -Ασία μπίνετ Μουζάχιμ-, η υπηρέτρια που χτένιζε την κόρη του Φαραώ, και ο άνδρας της και άλλοι), παρά το φόβο τους από τον Φαραώ και τους δικούς τους αρχηγούς, ότι μπορεί να τους απομακρύνει (ο Φαραώ) από την πίστη τους (με το βασανισμό). Στ' αλήθεια, ο Φαραώ ήταν ένας τύραννος στη γη και ήταν ένας από τους παραβάτες (στην απιστία και τις αμαρτίες).

وَقَالَ مُوسَىٰ يَـٰقَوْمِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوٓا۟ إِن كُنتُم مُّسْلِمِينَ ﴿٨٤﴾

Ο Μωυσής είπε: «Ω, λαέ μου! Αν πιστεύετε πραγματικά στον Αλλάχ, τότε εμπιστευτείτε Τον, αν είστε πράγματι Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Βούληση του Αλλάχ).»

فَقَالُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةًۭ لِّلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٨٥﴾

Είπαν: «Τον Αλλάχ εμπιστευόμαστε. [Και επικαλέστηκαν τον Αλλάχ λέγοντας] Κύριε μας! Μη μας κάνεις ως δοκιμασία για τον άδικο λαό (δηλ. μην τους κάνεις να μας νικήσουν και έτσι να νομίζουν ότι βρίσκονται στην αλήθεια, και έτσι να αυξηθεί η απιστία τους, ή να μας αποτρέψουν από τη θρησκεία μας).

وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٨٦﴾

Και σώσε μας με το έλεός Σου από τον άπιστο λαό.»

وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰ وَأَخِيهِ أَن تَبَوَّءَا لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوتًۭا وَٱجْعَلُوا۟ بُيُوتَكُمْ قِبْلَةًۭ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨٧﴾

Εμπνεύσαμε τον Μωυσή και τον αδερφό του ότι: «Πάρτε για τον λαό σας (δηλ. διατάξτε τους να πάρουν) οίκους στη Μισρ (ως καταφύγιο), και κάντε τους οίκους σας τόπους λατρείας (επειδή φοβάστε από τον Φαραώ και δεν μπορείτε να προσευχηθείτε σε δημόσιους χώρους λατρείας), και τελείτε την προσευχή και δώστε τα χαρμόσυνα νέα στους πιστούς.»

وَقَالَ مُوسَىٰ رَبَّنَآ إِنَّكَ ءَاتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَأَهُۥ زِينَةًۭ وَأَمْوَٰلًۭا فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا رَبَّنَا لِيُضِلُّوا۟ عَن سَبِيلِكَ ۖ رَبَّنَا ٱطْمِسْ عَلَىٰٓ أَمْوَٰلِهِمْ وَٱشْدُدْ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوا۟ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٨٨﴾

Ο Μωυσής είπε: «Κύριέ μας! Πράγματι, παραχώρησες στον Φαραώ και στους αρχηγούς του λαού του στολίδια και πλούτο στην εγκόσμια ζωή (αλλά δεν ήταν ευγνώμονες)! Κύριε μας! (Τα χρησιμοποίησαν) για να παραστρατήσουν (τους ανθρώπους) από το δρόμο Σου. Κύριε μας! Κατέστρεψε τα πλούτη τους και σκλήρυνε τις καρδιές τους, και έτσι να μην πιστέψουν μέχρι να δουν το οδυνηρό μαρτύριο.»

قَالَ قَدْ أُجِيبَت دَّعْوَتُكُمَا فَٱسْتَقِيمَا وَلَا تَتَّبِعَآنِّ سَبِيلَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٨٩﴾

(Ο Αλλάχ) είπε (στον Μωυσή και στον Ααρών): «Η επίκλησή σας εισακούστηκε, και έτσι ας είστε σταθεροί (στον ίσιο δρόμο και στη θρησκεία σας) και μην ακολουθείτε το δρόμο εκείνων που δε γνωρίζουν (το δρόμο της αλήθειας).»

۞ وَجَـٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُهُۥ بَغْيًۭا وَعَدْوًا ۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَدْرَكَهُ ٱلْغَرَقُ قَالَ ءَامَنتُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱلَّذِىٓ ءَامَنَتْ بِهِۦ بَنُوٓا۟ إِسْرَٰٓءِيلَ وَأَنَا۠ مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٩٠﴾

Κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να περάσουν το νερό (αφού διατάξαμε τον Μωυσή να το χτυπήσει με το ραβδί του, και έτσι σχίστηκε σε δύο). Έτσι, ο Φαραώ και οι στρατιώτες του τους ακολούθησαν, από αδικία και παράβαση, ώσπου όταν πνιγόταν (ο Φαραώ), είπε: «Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, στον Οποίο πιστεύουν τα παιδιά του Ισραήλ. Και είμαι ένας από τους Μουσουλμάνους (που υποτάσσονται στη Βούληση του Αλλάχ).»

ءَآلْـَٔـٰنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنتَ مِنَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٩١﴾

(Ειπώθηκε σ' αυτόν): «Τώρα (πιστεύεις) ενώ παράκουσες (τον Αλλάχ) πριν (πέσει σε σένα η τιμωρία) και ήσουν ένας απ' εκείνους που σκορπίζουν το κακό;

فَٱلْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ ءَايَةًۭ ۚ وَإِنَّ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلنَّاسِ عَنْ ءَايَـٰتِنَا لَغَـٰفِلُونَ ﴿٩٢﴾

Σήμερα λοιπόν θα σώσουμε το σώμα σου (από το νερό και θα το βάλουμε σε μία υψηλή γη για να σε δουν τα παιδιά του Ισραήλ που κάποιοι εκ των οποίων δεν πίστεψαν ότι πέθανες, και), ώστε να γίνεις παράδειγμα για όσους έρχονται μετά από σένα. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι για τα Σημάδιά Μας είναι αδιάφοροι.»

وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مُبَوَّأَ صِدْقٍۢ وَرَزَقْنَـٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ فَمَا ٱخْتَلَفُوا۟ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ ۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِى بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿٩٣﴾

Πράγματι, κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να εγκατασταθούν σε μία καλή γη και τους παρείχαμε από τα καλά αγαθά. Και δε διέφεραν μεταξύ τους (σχετικά με τον προφήτη που περίμεναν τον ερχομό του από τους ίδιους) παρά μόνο αφού τους ήρθε η γνώση (ότι στάλθηκες, ω, Μωχάμμαντ, από τους Άραβες και όχι από τα παιδιά του Ισραήλ). Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) θα κρίνει μεταξύ τους την Ημέρα της Κρίσεως γι' αυτό στο οποίο διαφωνούσαν.

فَإِن كُنتَ فِى شَكٍّۢ مِّمَّآ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ فَسْـَٔلِ ٱلَّذِينَ يَقْرَءُونَ ٱلْكِتَـٰبَ مِن قَبْلِكَ ۚ لَقَدْ جَآءَكَ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُمْتَرِينَ ﴿٩٤﴾

Αν έχεις αμφιβολία (ω, Προφήτη) γι' αυτό που σου στείλαμε (ότι τα παιδιά του Ισραήλ είχαν ομοφωνία για τον ερχομό σου και τις περιγραφές σου), τότε ρώτα αυτούς (τους ειλικρινείς ραβίνους από τους Εβραίους και τους Χριστιανούς, όπως τον ραβίνο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και τους συντρόφους του που ασπάστηκαν το Ισλάμ) που διάβασαν το Βιβλίο πριν από σένα (και ήξεραν τις περιγραφές σου στην Τορά και το Ιν-τζήλ -το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού-). [Τα λόγια εδώ δε σημαίνουν ότι ο Προφήτης είχε αμφιβολία, αλλά είναι αραβική έκφραση, όπως όταν λέει ένας στο παιδί του ότι αν είναι πραγματικά παιδί του θα περάσει τις εξετάσεις! Και αυτά τα λόγια απευθύνονται στους πιστούς, στους άπιστους και σε όποιον μπορεί να έχει αμφιβολία, ως επιβεβαίωση και απόδειξη ότι οι περιγραφές του Προφήτη υπάρχουν στα προηγούμενα Θεία Βιβλία. Επίσης, αναφέρθηκε σε ένα Χαντίθ ότι ο Προφήτης είπε: «Πράγματι, ούτε αμφιβάλλω, ούτε ρωτάω.»]. Πράγματι, σου ήρθε η αλήθεια από τον Κύριό σου, γι' αυτό μην είσαι ποτέ απ' εκείνους που αμφιβάλλουν.

وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٩٥﴾

Και μην είσαι (ω, Προφήτη) απ' εκείνους που διαψεύσουν τα Σημάδια του Αλλάχ, και έτσι να είσαι ανάμεσα στους χαμένους.

إِنَّ ٱلَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٩٦﴾

Πράγματι, εκείνοι στους οποίους έχει γίνει υποχρεωτικός ο Λόγος (το διάταγμα και η κατάρα) του Κυρίου σου (ω, Προφήτη), δε θα πιστέψουν ποτέ,

وَلَوْ جَآءَتْهُمْ كُلُّ ءَايَةٍ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٩٧﴾

ακόμα κι αν τους ερχόταν κάθε Σημάδι, μέχρι να δουν το οδυνηρό μαρτύριο.

فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ ءَامَنَتْ فَنَفَعَهَآ إِيمَـٰنُهَآ إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّآ ءَامَنُوا۟ كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ ٱلْخِزْىِ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿٩٨﴾

Καμία (άπιστη) κωμόπολη που πίστεψε (αφού είχε δει την τιμωρία), δεν την ωφέλησε η πίστη της, παρά μόνο (η κωμόπολη) του λαού του Ιωνά! (Όταν έφυγε ο Ιωνάς, κατάλαβαν οι άνθρωποι ότι η τιμωρία πλησιάζει, και έτσι στράφηκαν με αληθινή μεταμέλεια για σαράντα μέρες, έτσι) όταν πίστεψαν (αληθινά), αφαιρέσαμε από πάνω τους την τιμωρία της ατίμωσης στην εγκόσμια ζωή και τους παρείχαμε αγαθά για κάποιο χρονικό διάστημα (μέχρι να πεθάνουν).

وَلَوْ شَآءَ رَبُّكَ لَـَٔامَنَ مَن فِى ٱلْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا ۚ أَفَأَنتَ تُكْرِهُ ٱلنَّاسَ حَتَّىٰ يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٩٩﴾

Αν ήθελε ο Κύριός σου, θα είχαν πιστέψει όσοι είναι στη γη, όλοι μαζί! Θα αναγκάσεις λοιπόν (ω, Προφήτη) τους ανθρώπους να γίνουν πιστοί; (Δεν μπορείς να το κάνεις, όσο και αν είσαι πρόθυμος να καθοδηγήσεις τους ανθρώπους, αφού μόνο ο Αλλάχ που καθοδηγεί όποιους θέλει).

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَيَجْعَلُ ٱلرِّجْسَ عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ ﴿١٠٠﴾

Καμία ψυχή δε θα πιστέψει παρά μόνο με το θέλημα του Αλλάχ, και (ο Αλλάχ) στέλνει την τιμωρία σ' εκείνους που δε συλλογίζονται (τα Σημάδια, τις αποδείξεις και τις εντολές Του).

قُلِ ٱنظُرُوا۟ مَاذَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَمَا تُغْنِى ٱلْـَٔايَـٰتُ وَٱلنُّذُرُ عَن قَوْمٍۢ لَّا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠١﴾

Πες (ω, Προφήτη στους ειδωλολάτρες): «Κοιτάξτε τι υπάρχει στους ουρανούς και στη γη (από τα Σημάδια του Αλλάχ)!» Αλλά τα Σημάδια και οι προειδοποιήσεις δεν ωφελούν εκείνους που δεν πιστεύουν (που επιμένουν στην απιστία, την αλαζονεία και την ισχυρογνωμοσύνη τους).

فَهَلْ يَنتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلِهِمْ ۚ قُلْ فَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُنتَظِرِينَ ﴿١٠٢﴾

Περιμένουν (οι ειδωλολάτρες κάτι άλλο) παρά μόνο (μία ημέρα όπου θα πέσει η τιμωρία πάνω τους) όπως εκείνες τις ημέρες (της τιμωρίας) εκείνων (που αρνήθηκαν την πίστη από τα προηγούμενα έθνη) που ήρθαν πριν απ' αυτούς; Πες (ω, Προφήτη): «Τότε περιμένετε (την τιμωρία σας), πράγματι, περιμένω κι εγώ μαζί σας (αυτό που σας υποσχέθηκε ο Αλλάχ).»

ثُمَّ نُنَجِّى رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۚ كَذَٰلِكَ حَقًّا عَلَيْنَا نُنجِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾

Έπειτα (αφού στείλαμε την τιμωρία στα προηγούμενα έθνη) σώσαμε τους Αγγελιαφόρους Μας και τους πιστούς. Έτσι (όπως τους σώσαμε, θα σώσουμε εσένα, ω, Μωχάμμαντ, και τους πιστούς), είναι μία δέσμευση (που τη γράψαμε) σε Μας (και την αναλάβαμε), να σώσουμε τους πιστούς.

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمْ فِى شَكٍّۢ مِّن دِينِى فَلَآ أَعْبُدُ ٱلَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَـٰكِنْ أَعْبُدُ ٱللَّهَ ٱلَّذِى يَتَوَفَّىٰكُمْ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٤﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ω, άνθρωποι (ειδωλολάτρες)! Αν έχετε αμφιβολία για τη θρησκεία μου (στην οποία σας καλώ), τότε (ας ξέρετε ότι) εγώ δε λατρεύω εκείνους που λατρεύετε εκτός του Αλλάχ (από είδωλα, τα οποία δεν μπορούν ούτε να ακούν, ούτε να βλέπουν, ούτε να μιλούν. Πώς λοιπόν να έχετε αμφιβολία στη θρησκεία μου, αντί στη θρησκεία σας;)! Αλλά λατρεύω τον Αλλάχ, που σας αφαιρεί τη ζωή, και έχω διαταχθεί να είμαι ένας από τους πιστούς!

وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًۭا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿١٠٥﴾

Και (έχω διαταχθεί επίσης) ότι: «Και να είσαι σταθερός στη θρησκεία (το Ισλάμ) αποκλίνοντας από όλα τα μάταια δόγματα και τείνοντας μόνο προς την αληθινή θρησκεία, και μην είσαι από εκείνους που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.

وَلَا تَدْعُ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۖ فَإِن فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًۭا مِّنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠٦﴾

Και μην επικαλεστείς εκτός του Αλλάχ οτιδήποτε που δεν μπορεί ούτε να σε ωφελήσει, ούτε να σε βλάψει, γιατί αν το κάνεις, θα είσαι τότε ένας από τους άδικους.».»

وَإِن يَمْسَسْكَ ٱللَّهُ بِضُرٍّۢ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَ ۖ وَإِن يُرِدْكَ بِخَيْرٍۢ فَلَا رَآدَّ لِفَضْلِهِۦ ۚ يُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٧﴾

Εάν ο Αλλάχ σε πλήττει (ω, Προφήτη) με μια συμφορά, κανείς δεν μπορεί να την αφαιρέσει παρά μόνον Αυτός. Και αν θέλει κάτι καλό για σένα, κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει τη γενναιοδωρία Του. Το παραχωρεί (το καλό ή τη συμφορά) σε όποιον θέλει από τους δούλους Του. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَكُمُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَنِ ٱهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۖ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍۢ ﴿١٠٨﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ω, άνθρωποι! Πράγματι, ήρθε σε σας η αλήθεια (το Κορ’άν) από τον Κύριό σας. Όποιος λοιπόν καθοδηγείται (και πιστεύει), το όφελος της καθοδήγησής του είναι μόνο για τον εαυτό του, και όποιος παραστρατήσει, θα είναι εις βάρος του. Δεν είμαι κηδεμόνας σε σας (αλλά είμαι μόνο ένας προειδοποιητής).»

وَٱتَّبِعْ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَٱصْبِرْ حَتَّىٰ يَحْكُمَ ٱللَّهُ ۚ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿١٠٩﴾

Ακολούθησε (ω, Προφήτη) ό,τι σου αποκαλύπτεται (από τον Κύριό σου) και κάνε υπομονή (για ό,τι σε βλάπτουν) μέχρι να κρίνει ο Αλλάχ (υποστηρίζοντας εσένα με νίκη εναντίον τους). Πράγματι, Αυτός είναι ο Kαλύτερος από τους κριτές.

الٓر ۚ كِتَـٰبٌ أُحْكِمَتْ ءَايَـٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ﴿١﴾

Α, Λ, Ρ (Άλιφ-Λαμ-Ρα’, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο). Αυτό είναι ένα Βιβλίο του οποίου Εδάφια είναι τέλεια (απαλλαγμένα από κάθε ελάττωμα ή έλλειψη), και στη συνέχεια εξηγούνται λεπτομερώς, απ' Αυτόν που είναι Χακείμ (Πάνσοφος) και Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۚ إِنَّنِى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ وَبَشِيرٌۭ ﴿٢﴾

(Το οποίο Βιβλίο στάλθηκε στον Μωχάμμαντ, ο οποίος σας διατάζει) ότι: «Μη λατρεύετε παρά μόνο τον Αλλάχ. Πράγματι, είμαι απεσταλμένος σε σας απ' Αυτόν, ως ένας προειδοποιητής και ένας Αγγελιαφόρος χαρμόσυνων ειδήσεων.

وَأَنِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَـٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِى فَضْلٍۢ فَضْلَهُۥ ۖ وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍۢ كَبِيرٍ ﴿٣﴾

Και να ζητήσετε τη συγχώρεση από τον Κύριό σας, και έπειτα να στραφείτε προς Αυτόν με μεταμέλεια (και υπακοή), ώστε να σας παρέχει καλά αγαθά (και καλή ζωή) μέχρι ένα ορισμένο χρόνο (όταν πεθάνετε), και να δώσει σε κάθε έναν που πράττει το καλό την ανταμοιβή για το καλό που έκανε. Αλλά αν απομακρυνθείτε, πράγματι, φοβάμαι για σας το μαρτύριο μιας μεγάλης Ημέρας (της Κρίσεως).

إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُكُمْ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿٤﴾

Στον Αλλάχ θα είναι η επιστροφή σας, και Αυτός είναι για τα πάντα Ικανός.»

أَلَآ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا۟ مِنْهُ ۚ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٥﴾

Πράγματι, (οι ειδωλολάτρες και οι υποκριτές) γέρνουν τα στήθη τους μπροστά (όταν μιλούν μεταξύ τους ή κάνουν κάτι) για να κρυφτούν απ' Αυτόν (νομίζοντας έτσι ότι κρύβουν ό,τι υπάρχει στις καρδιές τους). Πράγματι, ακόμα και όταν καλύπτονται με τα ρούχα τους, Αυτός ξέρει ό,τι κρύβουν και ό,τι φανερώνουν. Πράγματι, Αυτός είναι ο Παντογνώστης για όσα υπάρχουν στις καρδιές.