Διαβάστε το Τζουζ 12 του Κορανίου

۞ وَمَا مِن دَآبَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّۭ فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٦﴾

Δεν υπάρχει κανένα κινούμενο πλάσμα στη γη, εκτός ο Αλλάχ να του παρέχει την πρόνοιά του, και να γνωρίζει τον τόπο κατοικίας του (στη γη) και τον τόπο θανάτου του. Όλα είναι (γραμμένα) σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَكَانَ عَرْشُهُۥ عَلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِنۢ بَعْدِ ٱلْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٧﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη σε έξι ημέρες, και ο Θρόνος Του ήταν (πριν τη δημουργία τους) πάνω στο νερό, (τους δημιούργησε) για να σας δοκιμάσει, ποιος από σας θα είναι ο καλύτερος στις πράξεις (του). Αλλά αν πεις (ω, Προφήτη, στους ανθρώπους): «Πράγματι, θα αναστηθείτε μετά θάνατον.», εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη θα πουν: «Αυτό δεν είναι παρά ξεκάθαρη μαγεία!»

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٍۢ مَّعْدُودَةٍۢ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۥٓ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٨﴾

Αν καθυστερούσαμε την τιμωρία τους για ένα προκαθορισμένο χρόνο, θα έλεγαν (χλευάζοντας): «Τι την εμποδίζει (την τιμωρία);» Πράγματι, την ημέρα που θα τους έρθει, δε θα αποτραπεί απ' αυτούς. Kαι θα τους περικυκλώσει (και θα πέσει πάνω τους) αυτό που χλεύαζαν.

وَلَئِنْ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ ثُمَّ نَزَعْنَـٰهَا مِنْهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٌۭ كَفُورٌۭ ﴿٩﴾

Αν δίναμε στον άνθρωπο από το έλεός Μας (και τις χάρες Μας), και έπειτα του το αφαιρούσαμε, τότε γινόταν απελπισμένος και αχάριστος.

وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌۭ فَخُورٌ ﴿١٠﴾

Και αν του δίναμε μια ευλογία μετά από μία συμφορά που τον έπληξε, θα έλεγε: «Έφυγαν τα δεινά μου.» (χωρίς όμως να είναι ευγνώμων προς τον Αλλάχ). Πράγματι, χαίρεται και καυχιέται (με αλαζονεία και αχαριστία).

إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿١١﴾

Εκτός απ' εκείνους που υπέμειναν καρταρικά (στις κακουχίες και λάτρεψαν τον Αλλάχ) και κάνουν καλές πράξεις (και δείχνουν ευγνωμοσύνη στις χάρες Του), αυτοί θα έχουν συγχώρεση και μεγάλη ανταμοιβή.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَضَآئِقٌۢ بِهِۦ صَدْرُكَ أَن يَقُولُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌ ۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٌۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌ ﴿١٢﴾

Θα άφηνες, λοιπόν, (ω, Προφήτη) μέρος απ' αυτό που αποκαλύπτεται σε σένα και θα στένευε το στήθος σου να το μεταδώσεις επειδή λένε (οι ειδωλολάτρες): «Γιατί δεν του στάλθηκε ένας θησαυρός (για να ξοδέψει απ' αυτόν) ή δεν ερχόταν μαζί του ένας Άγγελος (για να επιβεβαιώσει την αποστολή του);»! (Βέβαια δε θα το έκανες, γι' αυτό ας μη σε θλίβει ό,τι λένε, και μετάδωσε ό,τι σου αποκαλύπτει ο Αλλάχ) πράγματι, είσαι μόνο ένας προειδοποιητής, και ο Αλλάχ είναι ο Διαχειριστής των πάντων.

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا۟ بِعَشْرِ سُوَرٍۢ مِّثْلِهِۦ مُفْتَرَيَـٰتٍۢ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٣﴾

Ή λένε (οι ειδωλολάτρες): «Το έχει επινοήσει (το Κορ’άν)»! Πες: «Τότε φέρτε δέκα κεφάλαια επινοημένα και παρόμοια μ' αυτό, και καλέστε για βοήθεια όποιον μπορείτε εκτός του Αλλάχ, αν είστε ειλικρινείς!»

فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلْمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٤﴾

Αλλά αν δεν ανταποκρίνονται σε σας (ω, πιστοί, και δε φέρουν αυτό που ζητήσατε, επειδή είναι αδύνατο να το κάνουν), ας ξέρετε ότι (το Κορ’άν) έχει αποκαλυφθεί με τη γνώση του Αλλάχ (και δεν είναι επινοημένο), και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Θα είστε λοιπόν (μετά απ' αυτή τη μεγάλη απόδειξη) Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Βούληση του Αλλάχ);

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَـٰلَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ ﴿١٥﴾

Όποιος αναζητά (με τις καλές πράξεις του) την εγκόσμια ζωή και τα στολίδιά της (από φήμη, χρήματα ή εξουσία κλπ.), (σε τέτοιους ανθρώπους) θα τους ανταποδώσουμε πλήρως για τις πράξεις τους σ' αυτή (τη ζωή, με αγαθά, υγεία, πλούτη κλπ.), και τίποτα (από την αμοιβή τους) δε θα μειωθεί γι' αυτούς σ' αυτήν (τη ζωή).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُ ۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا۟ فِيهَا وَبَـٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٦﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που δε θα έχουν στη Μέλλουσα Ζωή παρά μόνο τη Φωτιά. Καταργήθηκαν οι αμοιβές για όσα έκαναν σ' εκείνη (την εγκόσμια ζωή), και ό,τι έκαναν ήταν μάταιο.

أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌۭ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِۦ كِتَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامًۭا وَرَحْمَةً ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ مِنَ ٱلْأَحْزَابِ فَٱلنَّارُ مَوْعِدُهُۥ ۚ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٧﴾

Είναι εκείνος (ο Μωχάμμαντ και οι πιστοί μαζί του, ίσοι με τους άπιστους, παρόλο) που έχει ξεκάθαρη απόδειξη (το Κορ’άν) από τον Κύριό του, και το απαγγέλει (το Κορ’άν) ένας μάρτυρας (ο Γαβριήλ) που στάλθηκε απ' Αυτόν (τον Αλλάχ), και πριν απ' αυτό (τον ερχομό του Μωχάμμαντ, υπήρχε) το Βιβλίο του Μωυσή (η Τορά που επιβεβαιώνει την αποστολή του Μωχάμμαντ), το οποίο (η Τορά) ήταν οδηγός και έλεος; Εκείνοι (οι πιστοί) πιστεύουν σ' αυτό (το Κορ’άν). Όποιος όμως από τις ομάδες (από τους οπαδούς κάθε θρησκείας στη Γη) δεν πιστεύει σ' αυτό, η Φωτιά θα είναι το υποσχόμενο τέλος τους. Μην έχεις λοιπόν καμία αμφιβολία γι' αυτό, πράγματι, είναι η αλήθεια από τον Κύριό σου, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ ٱلْأَشْهَـٰدُ هَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ أَلَا لَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٨﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ (αποδίδοντας στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία ή ισχυρίζεται ότι ο Αλλάχ απέκτησε έναν γιο); Εκείνοι (που κάνουν αυτό) θα παρουσιαστούν ενώπιον του Κυρίου τους (την Ημέρα της Κρίσεως για να τους δικάσει). Τότε θα πουν οι μάρτυρες (από τους Αγγέλους, τους Αγγελιαφόρους και τα άκρα του σώματός τους): «Αυτοί είναι που επινόησαν ψέματα εναντίον του Κυρίου τους.» Ας πέσει η κατάρα του Αλλάχ στους άδικους.

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًۭا وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿١٩﴾

Οι οποίοι (άδικοι) είναι εκείνοι που εμποδίζουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο (της θρησκείας) του Αλλάχ, και θέλουν να γίνει (αυτός ο δρόμος) στραβός (ώστε να μην τον ακολουθήσει κανείς), και δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή.

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يَكُونُوا۟ مُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ۘ يُضَـٰعَفُ لَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا۟ يَسْتَطِيعُونَ ٱلسَّمْعَ وَمَا كَانُوا۟ يُبْصِرُونَ ﴿٢٠﴾

Εκείνοι δε θα μπορούν να ξεφύγουν στη γη (από την τιμωρία του Αλλάχ), ούτε θα έχουν κανέναν προστάτη (ή υποστηρικτή) εκτός του Αλλάχ. Η τιμωρία τους θα διπλασιαστεί. Πράγματι, ούτε μπορούσαν να ακούσουν (την αλήθεια και την καθοδήγηση στην εγκόσμια ζωή), ούτε έβλεπαν (τα Σημάδια του Αλλάχ στο σύμπαν λόγω της φανατικής άρνησής τους για την αλήθεια).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٢١﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που έχασαν τον εαυτό τους (καταστρέφοντάς τον στη Φωτιά) και τους εγκατέλειψε ό,τι επινόησαν (και ό,τι απέδιδαν από εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία).

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ هُمُ ٱلْأَخْسَرُونَ ﴿٢٢﴾

Πράγματι, εκείνοι θα είναι οι πιο χαμένοι στη Μέλλουσα Ζωή!

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَأَخْبَتُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّهِمْ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٣﴾

Πράγματι, εκείνοι που πιστεύουν, κάνουν καλές πράξεις και υποτάσσονται στη Βούληση του Κυρίου τους, θα είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

۞ مَثَلُ ٱلْفَرِيقَيْنِ كَٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْأَصَمِّ وَٱلْبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِ ۚ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٢٤﴾

Το παράδειγμα των δύο ομάδων (άπιστων και πιστών) είναι σαν εκείνο: του τυφλού και κωφού, και αυτού που βλέπει και ακούει. Είναι ίσοι; Δε θα το λάβετε υπόψη λοιπόν;

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٢٥﴾

Πράγματι, στείλαμε τον Νώε στον λαό του. (Είπε ο Νώε:) «Στ’ αλήθεια, είμαι για σας ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια,

أَن لَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍۢ ﴿٢٦﴾

να μην λατρεύετε κανέναν εκτός από τον Αλλάχ. Πράγματι, φοβάμαι για σας την τιμωρία μιας επώδυνης Ημέρας.»

فَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ مَا نَرَىٰكَ إِلَّا بَشَرًۭا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَىٰكَ ٱتَّبَعَكَ إِلَّا ٱلَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِىَ ٱلرَّأْىِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍۭ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَـٰذِبِينَ ﴿٢٧﴾

Όμως οι αρχηγοί που αρνήθηκαν την πίστη από τον λαό του, είπαν: «Δε σε βλέπουμε (ω, Νώε) παρά μόνο ως έναν άνθρωπο σαν εμάς, και δε σε βλέπουμε να σε ακολουθούν παρά μόνο εκείνοι που είναι οι κατώτεροι ανάμεσά μας, όπως νομίζουμε. Δε βλέπουμε να έχετε (εσύ και οι οπαδοί σου) καμία υπεροχή απέναντί μας, αλλά πράγματι νομίζουμε ότι είστε ψεύτες.»

قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَـٰرِهُونَ ﴿٢٨﴾

Είπε (ο Νώε): «Ω, λαέ μου! Βλέπετε, πώς αν έχω μία ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό μου (που επιβεβαιώνει την ειλικρίνειά μου), και μου έδωσε έλεος (και καθοδήγηση και αποστολή) απ' Αυτόν, αλλά σας είναι αόρατη (λόγω της άγνοιάς σας), θα πρέπει να σας αναγκάσουμε να πιστέψετε σ' αυτή παρόλο που τη μισείτε; [Όχι δεν μπορούμε, αφού μόνο ο Αλλάχ που καθοδηγεί όποιους θέλει στην πίστη].

وَيَـٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَلَـٰكِنِّىٓ أَرَىٰكُمْ قَوْمًۭا تَجْهَلُونَ ﴿٢٩﴾

Ω, λαέ μου! Δε σας ζητώ χρήματα γι' αυτό (που σας μεταδίδω από τον Κύριό μου). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Αλλάχ. Και δε θα διώξω (μακριά μου) αυτούς (τους φτωχούς) που πιστεύουν (και που ζητήσατε να τους διώξω). Πράγματι, θα συναντήσουν τον Κύριό τους, αλλά σας βλέπω ως έναν λαό που έχει άγνοια.

وَيَـٰقَوْمِ مَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٣٠﴾

Ω, λαέ μου! Ποιος θα με προστάτευε από τον Αλλάχ, αν τους έδιωχνα; Δε θα λάβετε νουθεσία λοιπόν;

وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّى مَلَكٌۭ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِىٓ أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيْرًا ۖ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِىٓ أَنفُسِهِمْ ۖ إِنِّىٓ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٣١﴾

Δε σας λέω ότι έχω τα θησαυροφυλάκια του Αλλάχ (για να σας δώσω απ' αυτά αν πιστέψετε), ούτε ξέρω τα αόρατα, ούτε λέω ότι είμαι ένας άγγελος, ούτε λέω γι' εκείνους (τους φτωχούς πιστούς) που τα μάτια σας τους περιφρονούν, ότι δε θα τους δώσει ο Αλλάχ καλό (από πίστη και ανταμοιβή). Πράγματι, ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα ό,τι υπάρχει μέσα τους. Πράγματι, (αν κάνω κάτι τέτοιο) τότε θα είμαι ένας από τους άδικους.»

قَالُوا۟ يَـٰنُوحُ قَدْ جَـٰدَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَٰلَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٣٢﴾

Είπαν (οι άπιστοι αλαζονικά): «Ω, Νώε! Συζητούσες μαζί μας και διαφωνούσες πολύ μαζί μας, οπότε φέρε μας αυτό που μας υποσχέθηκες (από την τιμωρία), αν είσαι από τους ειλικρινείς!»

قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ﴿٣٣﴾

Είπε (ο Νώε): «Είναι ο Αλλάχ που θα σας το φέρει, αν θέλει, και δεν μπορείτε να ξεφύγετε (από την τιμωρία του Αλλάχ).

وَلَا يَنفَعُكُمْ نُصْحِىٓ إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٣٤﴾

Και δε θα σας ωφελήσει η συμβουλή μου, -αν θέλω να σας συμβουλέψω-, αν ο Αλλάχ θέλει να σας παραστρατήσει από τον ίσιο δρόμο. Είναι ο Κύριός σας και σ' Αυτόν θα επιστρέψετε.»

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ إِنِ ٱفْتَرَيْتُهُۥ فَعَلَىَّ إِجْرَامِى وَأَنَا۠ بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُجْرِمُونَ ﴿٣٥﴾

Ή λένε (ω, Μωχάμμαντ, οι ειδωλολάτρες από τον λαό σου): «Το έχει επινοήσει (ο Μωχάμμαντ αυτό το Κορ’άν και την ιστορία του Νώε και ισχυρίστηκε ότι είναι από τον Αλλάχ)»; Πες: «Εάν το είχα επινοήσει, τότε θα φέρω την αμαρτία μου (γι' αυτό), και εγώ δε φέρω ό,τι διαπράττετε από αμαρτίες (και ό,τι επινοήσετε εναντίον του Αλλάχ, αλλά τις απαρνούμαι)!»

وَأُوحِىَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلَّا مَن قَدْ ءَامَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

Αποκαλύφθηκε στον Νώε ότι: «Δε θα πιστέψουν από τον λαό σου, παρά μόνο εκείνοι που έχουν ήδη πιστέψει. Μη στεναχωριέσαι λοιπόν για ό,τι έκαναν (οι άπιστοι από διάψευση και χλευασμό).

وَٱصْنَعِ ٱلْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَـٰطِبْنِى فِى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ﴿٣٧﴾

Και να κατασκευάσεις την Κιβωτό με την επίβλεψή Μας και την έμπνευσή Μας (ώστε να ξέρεις πως να την κατασκευάσεις) και μη Μου μιλάς σχετικά μ' εκείνους που αδίκησαν (ούτε να Με επικαλεστείς να τους συγχωρήσω), πράγματι, θα πνιγούν.»

وَيَصْنَعُ ٱلْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌۭ مِّن قَوْمِهِۦ سَخِرُوا۟ مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا۟ مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ ﴿٣٨﴾

Άρχισε (ο Νώε) να κατασκευάζει την Κιβωτό και όποτε περνούσαν από δίπλα του κάποιοι αρχηγοί του λαού του, τον χλεύαζαν (επειδή δεν υπήρχε εκεί ούτε θάλασσα, ούτε ποτάμια). Είπε: «Αν μας χλευάζετε τώρα, σύντομα θα σας χλευάζουμε και εμείς (όταν θα πνιγείτε) όπως εσείς μας χλευάζετε.

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌۭ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌۭ مُّقِيمٌ ﴿٣٩﴾

Θα μάθετε σε ποιον θα έρθει μία τιμωρία που θα τον ατιμάσει (στην εγκόσμια ζωή) και θα πέσει πάνω του ένα αιώνιο μαρτύριο (στη Μέλλουσα Ζωή).»

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلْنَا ٱحْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّۢ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ وَمَنْ ءَامَنَ ۚ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٌۭ ﴿٤٠﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας και το νερό ανάβλυσε από τον φούρνο (σαν έναν πίδακα από τη γη, ως σημάδι για τον Νώε ότι η πλημμύρα ξεκινάει), είπαμε: «Βάλε σ' αυτή (την Κιβωτό) ένα ζευγάρι, αρσενικό και θηλυκό, από κάθε είδος (ζώου) και την οικογένειά σου, εκτός απ' αυτούς για τους οποίους έχει ήδη αποφασιστεί (ότι θα πνιγούν), και (βάλε και) αυτούς που πιστεύουν.» Και δεν πίστεψαν σ' αυτόν παρά μόνο λίγοι.

۞ وَقَالَ ٱرْكَبُوا۟ فِيهَا بِسْمِ ٱللَّهِ مَجْر۪ىٰهَا وَمُرْسَىٰهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٤١﴾

(Ο Νώε) είπε: «Μπείτε μέσα της. Στο όνομα του Αλλάχ η πλεύσή της και το αγκυροβόλιό της. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

وَهِىَ تَجْرِى بِهِمْ فِى مَوْجٍۢ كَٱلْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبْنَهُۥ وَكَانَ فِى مَعْزِلٍۢ يَـٰبُنَىَّ ٱرْكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٤٢﴾

Και αυτή (η Κιβωτό) έπλεε μ' αυτούς (τους πιστούς) μέσα από κύματα σαν τα βουνά, και ο Νώε φώναξε στον (άπιστο) γιο του, ο οποίος απομονώθηκε σε ένα μέρος (μακριά από τον πατέρα του και τον λαό του): «Γιε μου! Μπες μαζί μας και μην είσαι μαζί με τους άπιστους.»

قَالَ سَـَٔاوِىٓ إِلَىٰ جَبَلٍۢ يَعْصِمُنِى مِنَ ٱلْمَآءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَحَالَ بَيْنَهُمَا ٱلْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُغْرَقِينَ ﴿٤٣﴾

Είπε (ο γιος του): «Θα καταφύγω σε ένα βουνό που να με προστατέψει από το νερό.» (Ο Νώε) είπε: «Σήμερα δεν υπάρχει τίποτε που να προστατέψει από την εντολή του Αλλάχ (ότι θα πνιγούν οι άπιστοι) εκτός από όποιον θα τον ελεήσει.» Τότε τους χώρισαν τα κύματα, και ήταν ένας απ' εκείνους που πνίγηκαν.

وَقِيلَ يَـٰٓأَرْضُ ٱبْلَعِى مَآءَكِ وَيَـٰسَمَآءُ أَقْلِعِى وَغِيضَ ٱلْمَآءُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ وَٱسْتَوَتْ عَلَى ٱلْجُودِىِّ ۖ وَقِيلَ بُعْدًۭا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾

Και ειπώθηκε: «Ω, Γη! Κατάπιε το νερό σου. Ω, ουρανέ! Σταμάτα (τη βροχή σου)!» Το νερό υποχώρησε (και η στεριά στέγνωσε) και η εντολή εκπληρώθηκε (και οι άπιστοι καταστράφηκαν). Και (η Κιβωτός) εγκαταστάθηκε στο (όρος) Αλ-Τζούντι, και ειπώθηκε: «Ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) ο άδικος λαός!»

وَنَادَىٰ نُوحٌۭ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبْنِى مِنْ أَهْلِى وَإِنَّ وَعْدَكَ ٱلْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٤٥﴾

Ο Νώε φώναξε τον Κύριό του, λέγοντας: «Κύριέ μου! Ο γιος μου είναι ένας από την οικογένειά μου (και μου υποσχέθηκες να σώσεις την οικογένεια μου), και η υπόσχεσή Σου είναι αληθινή και Εσύ είσαι ο Δικαιότερος (και ο Σοφότερος) των κριτών!»

قَالَ يَـٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيْرُ صَـٰلِحٍۢ ۖ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ ۖ إِنِّىٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿٤٦﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Ω, Νώε! Αυτός δεν είναι από την οικογένειά σου (και σου είχα πει να βάλεις στην Κιβωτό την οικογένειά σου εκτός απ' εκείνους που έχει ήδη αποφασιστεί να πνιγούν). Είναι μη ενάρετο έργο (αυτό που διέπραττε ο γιος σου από απιστία, και δεν είναι ενάρετο έργο το να ζητήσεις συγχώρεση για έναν άπιστο), οπότε μη Μου ζητάς κάτι για το οποίο δεν έχεις γνώση. Πράγματι, σε νουθετώ, για να μην είσαι από τους αδαείς.»

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِى بِهِۦ عِلْمٌۭ ۖ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِى وَتَرْحَمْنِىٓ أَكُن مِّنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٤٧﴾

(Ο Νώε) είπε: «Κύριέ μου! Αναζητώ καταφύγιο σ' Εσένα από το να Σου ζητήσω κάτι για το οποίο δεν έχω γνώση. Αν δε με συγχωρήσεις και δε με ελεήσεις, θα είμαι σίγουρα ένας από τους χαμένους.»

قِيلَ يَـٰنُوحُ ٱهْبِطْ بِسَلَـٰمٍۢ مِّنَّا وَبَرَكَـٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّمَّن مَّعَكَ ۚ وَأُمَمٌۭ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٤٨﴾

Ειπώθηκε: «Ω, Νώε! Κατέβα (από την Κιβωτό) με ειρήνη από Μας, και με ευλογίες σε σένα και σε μερικά έθνη (απογόνους που θα πιστέψουν και θα έρθουν) απ' αυτούς που είναι μαζί σου. Όσο για τα άλλα έθνη (που θα αρνηθούν την πίστη), θα τους παρέχουμε αγαθά (και θα τους αφήσουμε στην απόλαυση της εγκόσμιας ζωής για λίγο), και έπειτα θα τους πλήξει ένα οδυνηρό μαρτύριο από Μας.»

تِلْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهَآ إِلَيْكَ ۖ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَآ أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَـٰذَا ۖ فَٱصْبِرْ ۖ إِنَّ ٱلْعَـٰقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٤٩﴾

Αυτές είναι μερικές από τις ειδήσεις του αόρατου που σου αποκαλύπτουμε (ω, Μωχάμμαντ). Τις οποίες δεν τις γνώριζες ούτε εσύ, ούτε ο λαός σου πριν απ' αυτή (την αποκάλυψη). Έτσι, να είσαι υπομονετικός. Πράγματι, η νίκη στο τέλος θα είναι γι' εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).

وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًۭا ۚ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۖ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ ﴿٥٠﴾

Και στη (φυλή) ‘Αντ στείλαμε τον αδελφό τους, Χουντ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Λατρεύετε τον Αλλάχ, δεν έχετε κανέναν άλλον θεό που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο Αυτόν. Πράγματι, δεν είστε (σε ό,τι αποδίδετε από εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία) παρά μόνο ψεύτες.

يَـٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱلَّذِى فَطَرَنِىٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٥١﴾

Ω, λαέ μου! Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο απ' Αυτόν που με δημιούργησε. Μα δε συλλογίζεστε;

وَيَـٰقَوْمِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًۭا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا۟ مُجْرِمِينَ ﴿٥٢﴾

Ω, λαέ μου! Ζητήστε συγχώρεση από τον Κύριό σας και έπειτα στραφείτε με αληθινή μεταμέλεια προς Αυτόν, ώστε να στείλει επάνω σας από τον ουρανό άφθονη βροχή και να σας δώσει δύναμη πάνω από τη δύναμή σας. Μην απομακρύνεστε λοιπόν (απ' αυτό που σας καλώ) ως κακοί (άπιστοι).»

قَالُوا۟ يَـٰهُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍۢ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِىٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿٥٣﴾

Είπαν: «Ω, Χούντ! Δε μας έφερες καμία ξεκάθαρη απόδειξη, και δε θα εγκαταλείψουμε τους θεούς μας εξαιτίας του λόγου σου, ούτε θα πιστέψουμε σε σένα.

إِن نَّقُولُ إِلَّا ٱعْتَرَىٰكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوٓءٍۢ ۗ قَالَ إِنِّىٓ أُشْهِدُ ٱللَّهَ وَٱشْهَدُوٓا۟ أَنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴿٥٤﴾

Δε λέμε παρά μόνο ότι κάποιοι θεοί μας σε έπληξαν με κάποιο κακό (και τρέλα εξαιτίας του λόγου σου εναντίον τους).» Είπε (ο Χουντ): «Πράγματι, καλώ τον Αλλάχ ως Μάρτυρα, και γίνεστε κι εσείς μάρτυρες, ότι απαρνούμαι οτιδήποτε λατρεύετε (από είδωλα και ψεύτικους θεούς κλπ.),

مِن دُونِهِۦ ۖ فَكِيدُونِى جَمِيعًۭا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ ﴿٥٥﴾

πέραν του Αλλάχ. Συνωμοτείστε, λοιπόν, εναντίον μου όλοι μαζί, και μη μου δώσετε καμία αναβολή.

إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّى وَرَبِّكُم ۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٥٦﴾

Πράγματι, εμπιστεύομαι τον Αλλάχ, τον Κύριό μου και τον Κύριό σας. Δεν υπάρχει κανένα κινούμενο (ζωντανό) πλάσμα που να μην το κυριαρχεί Αυτός (ο Αλλάχ, και να διευθετεί όλα τα θέματά του). Πράγματι, ο δρόμος του Κυρίου μου είναι ο ίσιος δρόμος.

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّآ أُرْسِلْتُ بِهِۦٓ إِلَيْكُمْ ۚ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّى قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُۥ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌۭ ﴿٥٧﴾

Αλλά αν απομακρυνθείτε, πράγματι έχω μεταφέρει σε σας αυτά με τα οποία στάλθηκα σε σας, και ο Κύριός μου (θα σας καταστρέψει και) θα φέρει άλλους ανθρώπους αντί εσάς ως διαδόχούς σας και δεν μπορείτε να Τον βλάψετε σε τίποτε. Πράγματι, ο Κύριός μου παρακολουθεί τα πάντα (και θα με προστατέψει από το κακό σας).»

وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَنَجَّيْنَـٰهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴿٥٨﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας, σώσαμε τον Χουντ και όσους πίστεψαν μαζί του με το έλεός Μας, και τους σώσαμε από μια σκληρή τιμωρία (που στείλαμε στον λαό του).

وَتِلْكَ عَادٌۭ ۖ جَحَدُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا۟ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍۢ ﴿٥٩﴾

Αυτή ήταν η (φυλή) ‘Αντ που (οι άνθρωποί της) αρνήθηκαν τα Σημάδια του Κυρίου τους, παράκουσαν τους Αγγελιαφόρους Του και ακολούθησαν την εντολή κάθε άδικου πεισματάρη (που είναι αλαζονικός ενάντια στην αλήθεια).

وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ عَادًۭا كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّعَادٍۢ قَوْمِ هُودٍۢ ﴿٦٠﴾

Και ακολουθήθηκαν με μία κατάρα σ' αυτόν τον κόσμο και την Ημέρα της Κρίσεως. Πράγματι, οι άνθρωποι από τη φυλή ‘Αντ αρνήθηκαν τον Κύριό τους, ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) η ‘Αντ, ο λαός του Χουντ!

۞ وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَـٰلِحًۭا ۚ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَٱسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَٱسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى قَرِيبٌۭ مُّجِيبٌۭ ﴿٦١﴾

Και στους (ανθρώπους της φυλής) Θαμούντ στείλαμε τον αδελφό τους, Σάλιχ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Να λατρεύετε τον Αλλάχ, δεν έχετε κανέναν άλλον θεό που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο Αυτόν. Είναι Αυτός που σας δημιούργησε από τη γη και σας εγκατέστησε εκεί. Ζητήστε, λοιπόν τη συγχώρεση Του και έπειτα στραφείτε με μεταμέλεια προς Αυτόν. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι κοντά (σε όποιον Τον λατρεύει με αφοσίωση) και απαντά στις επικλήσεις (αυτού που Τον επικαλείται).»

قَالُوا۟ يَـٰصَـٰلِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّۭا قَبْلَ هَـٰذَآ ۖ أَتَنْهَىٰنَآ أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ ﴿٦٢﴾

Είπαν: «Ω, Σάλιχ! Είχαμε ελπίδες σε σένα (να έχεις υψηλή θέση ανάμεσά μας) πριν απ' αυτό (που είπες). Μας απαγορεύεις να λατρεύουμε αυτά που λάτρευαν οι πατέρες μας; Έχουμε αμφιβολία γι' αυτό που μας καλείς, η οποία εγείρει την κατηγορία (εναντίον σου ότι λες ψέματα).»

قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى مِنْهُ رَحْمَةًۭ فَمَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُۥ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِى غَيْرَ تَخْسِيرٍۢ ﴿٦٣﴾

Είπε (ο Σάλιχ): «Ω, λαέ μου! Πείτε μου αν έχω μια ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό μου, και μου έχει χαρίσει έλεος (και αποστολή) απ' Αυτόν, ποιος θα μπορούσε να με προστατεύσει από τον Αλλάχ, αν Τον παρακούσω (και δε σας καλώ στο να λατρεύετε μόνο Αυτόν); Πράγματι, (αν το κάνω) δε θα με αυξήσετε παρά μόνο σε απώλεια.

وَيَـٰقَوْمِ هَـٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةًۭ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌۭ قَرِيبٌۭ ﴿٦٤﴾

Ω, λαέ μου! Αυτή είναι μία καμήλα που σας έστειλε ο Αλλάχ ως Σημάδι για σας. Αφήστε την λοιπόν να βοσκήσει στη γη του Αλλάχ και μην την αγγίξετε με κακό, για να μην πέσει σε σας ένα μαρτύριο σύντομα.»

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا۟ فِى دَارِكُمْ ثَلَـٰثَةَ أَيَّامٍۢ ۖ ذَٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍۢ ﴿٦٥﴾

Αλλά την έσφαξαν και έτσι (ο Σάλιχ) είπε: «Να χαρείτε (τη ζωή σας) στη γη σας για τρεις μέρες (έπειτα θα πέσει σε σας η τιμωρία του Αλλάχ). Αυτή είναι μία υπόσχεση που δεν είναι ψευδής (αλλά θα πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε)!»

فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَـٰلِحًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَمِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ ﴿٦٦﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας, σώσαμε τον Σάλιχ και εκείνους που πίστεψαν μαζί του, με το έλεός Μας και από την ατίμωση εκείνης της ημέρας. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι ο Αλ-Καουέι (Πανίσχυρος), ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَـٰرِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿٦٧﴾

Έτσι, κατέστρεψε η μεγάλη κραυγή εκείνους που αδίκησαν και έτσι έπεσαν νεκροί στη γη τους με τα πρόσωπα και τα γόνατά τους.

كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَا۟ كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّثَمُودَ ﴿٦٨﴾

Σαν να μην είχαν κατοικήσει εκεί ποτέ. Πράγματι, οι άνθρωποι από τη φυλή Θαμούντ αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους, ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) η Θαμούντ.

وَلَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَـٰمٌۭ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍۢ ﴿٦٩﴾

Οι (Άγγελοι) Αγγελιαφόροι Μας ήρθαν στον Αβραάμ (με ανθρώπινη μορφή) με χαρμόσυνα νέα (για έναν γιο, τον Ισαάκ, και έναν εγγονό, τον Ιακώβ). Είπαν: «Σαλάμ (Ειρήνη).» Είπε: «Σαλάμ.» Και σύντομα έφερε ένα ψητό μοσχαράκι (νομίζοντας ότι ήταν άνθρωποι).

فَلَمَّا رَءَآ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۚ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍۢ ﴿٧٠﴾

Όταν είδε (ο Αβραάμ) ότι (δεν έτρωγαν και) τα χέρια τους δεν πήγαιναν προς αυτό (το φαγητό), βρήκε την αποχή τους (από το φαγητό) ως κάτι κατακριτέο (επειδή δεν ήξερε ότι είναι Άγγελοι και γι' αυτό τους υποψιάστηκε ότι θέλουν να του κάνουν κακό και έτσι τους ρώτησε: «Δεν τρώτε;») και ένιωσε φόβο μέσα του απ' αυτούς. Είπαν: «Μη φοβάσαι. Έχουμε σταλεί στον λαό του Λωτ (για την τιμωρία τους).»

وَٱمْرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٌۭ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَـٰهَا بِإِسْحَـٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسْحَـٰقَ يَعْقُوبَ ﴿٧١﴾

Η σύζυγός του (η Σάρα) στεκόταν (πίσω από το πέπλο για να τους υπηρετήσει και άκουσε τα λόγια τους) και γέλασε (όταν άκουσε ότι ο άδικος λαός του Λωτ θα καταστραφεί χωρίς να ξέρει γι' αυτό), και έτσι της δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για τον Ισαάκ και μετά από τον Ισαάκ, τον Ιακώβ (τον γιο του Ισαάκ).

قَالَتْ يَـٰوَيْلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٌۭ وَهَـٰذَا بَعْلِى شَيْخًا ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌ عَجِيبٌۭ ﴿٧٢﴾

Είπε (η Σάρα): «Αλίμονό μου! Πώς θα έχω ένα παιδί ενώ είμαι ηλικιωμένη, κι ο άντρας μου είναι ηλικιωμένος; Πράγματι, αυτό είναι περίεργο πράγμα!»

قَالُوٓا۟ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ ۖ رَحْمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَـٰتُهُۥ عَلَيْكُمْ أَهْلَ ٱلْبَيْتِ ۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴿٧٣﴾

Είπαν (οι Άγγελοι): «Είσαι έκπληκτη με το διάταγμα του Αλλάχ; Είθε το έλεος και οι ευλογίες του Αλλάχ να είναι πάνω σας, ω, οικογένεια του οίκου (του Αβραάμ). Πράγματι, Αυτός είναι Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου) και Ματζείντ (Ένδοξος).»

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَٰهِيمَ ٱلرَّوْعُ وَجَآءَتْهُ ٱلْبُشْرَىٰ يُجَـٰدِلُنَا فِى قَوْمِ لُوطٍ ﴿٧٤﴾

Όταν ο φόβος έφυγε από τον Αβραάμ και του ήρθαν τα χαρμόσυνα νέα (για τον Ισαάκ και τον Ιακώβ), άρχισε να συζητάει με τους Αγγέλους Μας σχετικά με τον λαό του Λωτ (ανησυχώντας για τον Προφήτη Λωτ, αλλά οι Άγγελοι του απάντησαν ότι θα τον σώσουν).

إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٌۭ مُّنِيبٌۭ ﴿٧٥﴾

Πράγματι, ο Αβραάμ ήταν μακρόθυμος (για όσους τον αδίκησαν), έκανε επικλήσεις πολύ συχνά (προς τον Αλλάχ με ταπεινότητα), και επέστρεφε συνεχώς με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ.

يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَـٰذَآ ۖ إِنَّهُۥ قَدْ جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَإِنَّهُمْ ءَاتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍۢ ﴿٧٦﴾

(Οι Άγγελοι είπαν): «Ω, Αβραάμ! Άφησέ το αυτό (το θέμα και τη συζήτηση για την τιμωρία του λαού του Λωτ), γιατί πράγματι η εντολή του Κυρίου σου έχει ήδη έρθει, και θα τους έρθει μία τιμωρία που δε θα αποτραπεί (ούτε με συζήτηση, ούτε με επικλήσεις).»

وَلَمَّا جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالَ هَـٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌۭ ﴿٧٧﴾

Όταν οι (Άγγελοι) Αγγελιοφόροι Μας ήρθαν στον Λωτ (ως ξένοι επισκέπτες και με ανθρώπινη μορφή), εκείνος (δεν ήξερε ότι είναι Άγγελοι και φοβόταν γι' αυτούς από τον λαό του που ήταν ομοφυλόφιλοι και) αισθάνθηκε άσχημα για τον ερχομό τους και το στήθος του στένεψε από την ανησυχία του γι' αυτούς, και είπε: «Αυτή είναι μία δύσκολη ημέρα.»

وَجَآءَهُۥ قَوْمُهُۥ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ قَالَ يَـٰقَوْمِ هَـٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِى هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِى ضَيْفِىٓ ۖ أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌۭ رَّشِيدٌۭ ﴿٧٨﴾

Οι άνθρωποι του λαού του (Λωτ, αφού έμαθαν από τη γυναίκα του Λωτ για τους επισκέπτες και πόσο όμορφοι είναι), ήρθαν σ' αυτόν σπεύδοντας (για να κάνουν με τους επισκέπτες μία αισχρή πράξη) και πριν απ' αυτό είχαν ήδη συνηθίσει να κάνουν τις κακές πράξεις (την ομοφυλοφιλία μεταξύ των ανδρών). Είπε (ο Λωτ): «Ω, λαέ μου! Να τες οι κόρες μου (δηλ. οι γυναίκες της φυλής για να τις παντρευτείτε) είναι πιο αγνές για σας (από τους άνδρες και από τους επισκέπτες μου). Φυλαχθείτε λοιπόν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και μη με ατιμάσετε σχετικά με τους καλεσμένους μου. Δεν υπάρχει ανάμεσά σας κανένας λογικός άντρας;»

قَالُوا۟ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِى بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّۢ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ ﴿٧٩﴾

Είπαν: «Ξέρεις ήδη ότι δεν έχουμε ανάγκη τις κόρες σου (τις γυναίκες της φυλής) και πράγματι ξέρεις τι θέλουμε!»

قَالَ لَوْ أَنَّ لِى بِكُمْ قُوَّةً أَوْ ءَاوِىٓ إِلَىٰ رُكْنٍۢ شَدِيدٍۢ ﴿٨٠﴾

Είπε: «Μακάρι να είχα δύναμη (και υποστηρικτές) για να σας σταματήσω ή να μπορούσα να καταφύγω (και να βασιστώ) σε μία δυνατή υποστήριξη (φυλή για να με προστατέψει και να σας σταματήσω)!»

قَالُوا۟ يَـٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓا۟ إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍۢ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ ٱلصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ ٱلصُّبْحُ بِقَرِيبٍۢ ﴿٨١﴾

(Έπειτα οι Άγγελοι τού) είπαν: «Ω, Λωτ! Πράγματι, είμαστε οι Αγγελιαφόροι του Κυρίου σου. Δεν μπορούν να σε φτάσουν. Βγες λοιπόν με την οικογένειά σου σε μία σκοτεινή ώρα της νύχτας και κανένας από σας δεν πρέπει να κοιτάξει πίσω. (Πάρε την οικογένειά σου) εκτός από τη γυναίκα σου, πράγματι, θα την πλήξει αυτή (η τιμωρία) που θα πλήξει και τους άλλους. Η καθορισμένη ώρα τους είναι το πρωί. Δεν είναι κοντά το πρωί;»

فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَـٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةًۭ مِّن سِجِّيلٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿٨٢﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας (την ώρα που ορίσαμε για την καταστροφή τους, αναποδογυρίσαμε την κωμόπολή τους και) κάναμε τα ψηλά μέρη της, να είναι τα κάτω μέρη της και ρίξαμε πάνω τους πέτρες από σκληρό ψημένο πηλό, διαδοχικά σε σειρές, η μία μετά από την άλλη.

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ ۖ وَمَا هِىَ مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ بِبَعِيدٍۢ ﴿٨٣﴾

(Οι οποίες πέτρες) μαρκαρισμένες ενώπιον του Κυρίου σου (ω, Μωχάμμαντ), και δεν είναι μακριά από τους άδικους (ειδωλολάτρες από τον λαό σου, αν δε θα στραφούν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ).

۞ وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًۭا ۚ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ وَلَا تَنقُصُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ ۚ إِنِّىٓ أَرَىٰكُم بِخَيْرٍۢ وَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍۢ مُّحِيطٍۢ ﴿٨٤﴾

Και στους ανθρώπους της φυλής Μαδιάμ στείλαμε τον αδελφό τους, Σου‘άιμπ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Να λατρεύετε τον Αλλάχ, δεν έχετε κανέναν άλλον θεό που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο Αυτόν. Και μη μειώνετε (και μη πειράζετε) τη μονάδα μέτρησης και ζύγισης (στις συναλλαγές σας εξαπατώντας τους άλλους). Σας βλέπω σε ευημερία (γι' αυτό μην αλλάξετε τη χάρη του Αλλάχ σε σας μέσω των αμαρτιών), πράγματι, φοβάμαι για σας το μαρτύριο μιας Ημέρας που περικυκλώνει (τους άδικους).

وَيَـٰقَوْمِ أَوْفُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ بِٱلْقِسْطِ ۖ وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿٨٥﴾

Ω, λαέ μου! Εκπληρώστε την μονάδα μέτρησης και ζύγισης (στις συναλλαγές σας), μην μειώνετε τίποτε από τα πράγματα (και τα δικαιώματα) των ανθρώπων και μη σκορπίζετε το κακό στη γη.

بَقِيَّتُ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍۢ ﴿٨٦﴾

Ό,τι απομένει (για σας από επιτρεπτό κέρδος) από την πρόνοια του Αλλάχ είναι καλύτερο για σας (από οποιοδήποτε απαγορευμένο κέρδος από εξαπάτηση), αν είστε (αληθινά) πιστοί. Δεν είμαι φύλακας πάνω σας (για να μετρήσω τις πράξεις σας).»

قَالُوا۟ يَـٰشُعَيْبُ أَصَلَوٰتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَآ أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِىٓ أَمْوَٰلِنَا مَا نَشَـٰٓؤُا۟ ۖ إِنَّكَ لَأَنتَ ٱلْحَلِيمُ ٱلرَّشِيدُ ﴿٨٧﴾

Είπαν: «Ω, Σου‘άιμπ! H προσευχή σου σε διατάζει να εγκαταλείψουμε ό,τι λάτρευαν οι πρόγονοί μας (από είδωλα) ή να μη διαχειριζόμαστε τα πλούτη μας όπως θέλουμε (με το να κερδίσουμε με εξαπάτηση); [Συνέχισαν χλευάζοντάς τον] πράγματι, είσαι μακρόθυμος και λογικός άνθρωπος (ενώ έτσι εμείς και οι πρόγονοί μας είμαστε οι ανόητοι)!»

قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَرَزَقَنِى مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًۭا ۚ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَىٰ مَآ أَنْهَىٰكُمْ عَنْهُ ۚ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا ٱلْإِصْلَـٰحَ مَا ٱسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِيقِىٓ إِلَّا بِٱللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ﴿٨٨﴾

Είπε (ο Σου‘άιμπ): «Ω, λαέ μου! Βλέπετε, εάν έχω μια ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό μου (που επιβεβαιώνει την ειλικρίνειά μου), και μου παρέχει καλά αγαθά απ' Αυτόν (χωρίς να εξαπατήσω κανέναν), (πώς θα είναι λοιπόν η κατάστασή σας αν αρνείστε το κάλεσμά μου;)! Και δε θέλω να διαπράττω ό,τι σας απαγορεύω, (ούτε θέλω κάποια προσωπικά συμφέροντα) αλλά αυτό που θέλω είναι μόνο η διόρθωση (της κατάστασή σας) όσο καλύτερα μπορώ. Η επιτυχία μου δε βασίζεται σε κανέναν παρά μόνο στον Αλλάχ. Αυτόν και μόνο εμπιστεύομαι και προς Αυτόν και μόνο στρέφομαι με μεταμέλεια.

وَيَـٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِىٓ أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَآ أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَـٰلِحٍۢ ۚ وَمَا قَوْمُ لُوطٍۢ مِّنكُم بِبَعِيدٍۢ ﴿٨٩﴾

Ω, λαέ μου! Ας μη σας οδηγήσει η εχθρότητά σας προς εμένα, στο να πέσει πάνω σας μία τιμωρία παρόμοια μ' αυτήν που έπεσε στον λαό του Νώε, τον λαό του Χουντ ή τον λαό του Σάλιχ. Και ο λαός του Λωτ δεν είναι μακριά από σας.

وَٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى رَحِيمٌۭ وَدُودٌۭ ﴿٩٠﴾

Ζητήστε συγχώρεση από τον Κύριό σας και έπειτα στραφείτε προς Αυτόν με μεταμέλεια. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος) και Ουαντούντ (Αυτός που έχει μεγάλη αγάπη και στοργή για τους ενάρετους).»

قَالُوا۟ يَـٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًۭا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَىٰكَ فِينَا ضَعِيفًۭا ۖ وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَـٰكَ ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍۢ ﴿٩١﴾

Είπαν: «Ω, Σου‘άιμπ! Δεν καταλαβαίνουμε πολλά απ' αυτά που λες (και δεν ξέρουμε την αλήθεια γι' αυτά), και στ' αλήθεια σε βλέπουμε αδύναμο ανάμεσά μας (αφού έχεις προβλήματα όρασης και δεν είσαι από τους αρχηγούς ανάμεσά μας). Αν δεν ήταν η οικογένειά σου, σίγουρα θα σε είχαμε (βρίσει και) λιθοβολήσει, και δεν είσαι κάποιος που να έχει αξία και σεβασμό ανάμεσά μας (ούτε είσαι ισχυρός απέναντί μας).»

قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَهْطِىٓ أَعَزُّ عَلَيْكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَٱتَّخَذْتُمُوهُ وَرَآءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۖ إِنَّ رَبِّى بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌۭ ﴿٩٢﴾

Είπε: «Ω, λαέ μου! Η οικογένειά μου έχει πιο τιμημένη θέση στα μάτια σας από τη θέση του Αλλάχ; Και Τον θέσατε πίσω από την πλάτη σας (και δεν Τον υπακούτε, ούτε Τον δοξάζετε)! Πράγματι, ο Κύριός μου περικλείει όλα όσα κάνετε (και τίποτε δεν είναι κρυφό απ' Αυτόν).

وَيَـٰقَوْمِ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّى عَـٰمِلٌۭ ۖ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌۭ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَـٰذِبٌۭ ۖ وَٱرْتَقِبُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُمْ رَقِيبٌۭ ﴿٩٣﴾

Ω, λαέ μου! Συνεχίστε να κάνετε ό,τι κάνετε (με τον ίδιο τρόπο στην απιστία και την πλάνη). Πράγματι, και εγώ θα πράττω (ό,τι με διατάζει ο Κύριός μου). Σίγουρα θα μάθετε σε ποιον θα έρθει μία τιμωρία που θα τον ατιμάσει, και (θα μάθετε) ποιος είναι ψεύτης (ανάμεσά μας). Περιμένετε λοιπόν (την τιμωρία), και εγώ θα περιμένω μαζί σας!»

وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَـٰرِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿٩٤﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας (την ώρα που ορίσαμε για την καταστροφή τους), σώσαμε τον Σου‘άιμπ και εκείνους που πίστεψαν μαζί του με το έλεός Μας. Και (ο δυνατός σεισμός και) η μεγάλη κραυγή κατέστρεψε εκείνους που αδίκησαν, και έτσι έπεσαν νεκροί στα πρόσωπα και τα γόνατα τους στη γη τους!

كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ﴿٩٥﴾

Σαν να μην είχαν κατοικήσει εκεί ποτέ. Ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) η Μαδιάμ όπως απομακρύνθηκε η Θαμούντ.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا وَسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴿٩٦﴾

Πράγματι, στείλαμε τον Μωυσή με τα Σημάδιά Μας και τις ξεκάθαρες αποδείξεις,

إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ فِرْعَوْنَ ۖ وَمَآ أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍۢ ﴿٩٧﴾

στον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, αλλά (οι αρχηγοί) ακολούθησαν την εντολή του Φαραώ (και τον δρόμο και τη μέθοδό του στην πλάνη), αν και η εντολή (και ο δρόμος) του Φαραώ δεν ήταν ορθή (που να οδηγήσει στην καθοδήγηση).

يَقْدُمُ قَوْمَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَأَوْرَدَهُمُ ٱلنَّارَ ۖ وَبِئْسَ ٱلْوِرْدُ ٱلْمَوْرُودُ ﴿٩٨﴾

Θα είναι (ο Φαραώ) στην πρώτη γραμμή του λαού του την Ημέρα της Κρίσεως, οδηγώντας τους στη Φωτιά. Και άθλια είναι πράγματι αυτή η είσοδος στην οποία θα εισάγονται!

وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَـٰذِهِۦ لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ بِئْسَ ٱلرِّفْدُ ٱلْمَرْفُودُ ﴿٩٩﴾

Και ακολουθήθηκαν με κατάρα σ' αυτήν (την εγκόσμια ζωή) και στη Μέλλουσα Ζωή. Άθλιες είναι πράγματι αυτές που δόθηκαν (η μία μετά από την άλλη, από την τιμωρία του Αλλάχ και από την κατάρα στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή)!

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيْكَ ۖ مِنْهَا قَآئِمٌۭ وَحَصِيدٌۭ ﴿١٠٠﴾

Αυτές είναι μερικές από τις ιστορίες των κωμοπόλεων που σε πληροφορούμε (ω, Προφήτη). Κάποιες απ' αυτές (τις κωμοπόλεις) των οποίων μνημεία υπάρχουν ακόμη (όπως η Ἔγρα -Μαντά’ιν Σάλιχ-), ενώ κάποιες άλλες έχουν εξοντωθεί εντελώς.

وَمَا ظَلَمْنَـٰهُمْ وَلَـٰكِن ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ۖ فَمَآ أَغْنَتْ عَنْهُمْ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِى يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ لَّمَّا جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍۢ ﴿١٠١﴾

Δεν τους αδικήσαμε, αλλά εκείνοι είναι που αδίκησαν τον εαυτό τους. Οι θεοί τους, τους οποίους επικαλέστηκαν εκτός του Αλλάχ, δεν τους προστάτεψαν σε τίποτε όταν ήρθε η εντολή του Κυρίου σου, και δεν τους αύξησαν παρά μόνο σε καταστροφή και απώλεια.

وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلْقُرَىٰ وَهِىَ ظَـٰلِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُۥٓ أَلِيمٌۭ شَدِيدٌ ﴿١٠٢﴾

Έτσι είναι η τιμωρία του Κυρίου σου (ω, Μωχάμμαντ) όταν τιμωρεί τις κωμοπόλεις αφού είναι άδικες. Πράγματι, η τιμωρία Του είναι επώδυνη και αυστηρή.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّجْمُوعٌۭ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّشْهُودٌۭ ﴿١٠٣﴾

Πράγματι, υπάρχει σ' αυτή (την αυστηρή τιμωρία) Σημάδι (και νουθεσία) για όσους φοβούνται την τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής. Εκείνη είναι η Ημέρα (της Κρίσεως) στην οποία θα συγκεντρωθούν οι άνθρωποι και εκείνη είναι η Ημέρα στην οποία όλοι θα είναι παρόντες (και κανείς δε θα λείπει).

وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٍۢ مَّعْدُودٍۢ ﴿١٠٤﴾

Και δεν την αναβάλουμε (την Ημέρα της Κρίσεως) παρά για ένα προκαθορισμένο χρόνο.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِىٌّۭ وَسَعِيدٌۭ ﴿١٠٥﴾

Την ημέρα που θα έρθει, κανείς δε θα μιλήσει παρά μόνο με την άδειά Του. Κάποιοι (άνθρωποι) θα είναι άθλιοι ενώ άλλοι θα είναι ευχαριστημένοι.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُوا۟ فَفِى ٱلنَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌۭ وَشَهِيقٌ ﴿١٠٦﴾

Όσο γι' εκείνους που θα είναι άθλιοι, θα είναι στη Φωτιά, όπου θα έχουν εκεί εκπνοή και εισπνοή (με τρομερή φωνή από το μαρτύριο).

خَـٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٠٧﴾

Θα μείνουν εκεί μέσα (στη Φωτιά) για όσο καιρό θα παραμένουν οι ουρανοί και η Γη (της Μέλλουσας Ζωής που θα αντικαταστήσουν της εγκόσμιας, δηλ. για πάντα), εκτός από ό,τι θέλει ο Κύριός σου (για τους αμαρτωλούς πιστούς που θα λάβουν μία τιμωρία στη Φωτιά και έπειτα θα τους εισάγει ο Αλλάχ στον Παράδεισο με το έλεός Του). Πράγματι, ο Κύριός σου κάνει ό,τι θέλει.

۞ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُوا۟ فَفِى ٱلْجَنَّةِ خَـٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۖ عَطَآءً غَيْرَ مَجْذُوذٍۢ ﴿١٠٨﴾

Όσο γι' εκείνους που θα είναι ευχαριστημένοι, θα είναι στον Παράδεισο, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για όσο καιρό θα παραμένουν οι ουρανοί και η Γη (της Μέλλουσας Ζωής που θα αντικαταστήσουν της εγκόσμιας, δηλ. για πάντα), εκτός από ό,τι θέλει ο Κύριός σου (δηλ. εκτός από το διάστημα που θα λάβουν οι αμαρτωλοί πιστοί πρώτα μία τιμωρία στη Φωτιά και έπειτα θα τους εισάγει ο Αλλάχ στον Παράδεισο με το έλεός Του). Μία αδιάκοπη παροχή.

فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّمَّا يَعْبُدُ هَـٰٓؤُلَآءِ ۚ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُهُم مِّن قَبْلُ ۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍۢ ﴿١٠٩﴾

Μην έχεις λοιπόν (ω, Προφήτη) καμία αμφιβολία σχετικά με ό,τι λατρεύουν εκείνοι (οι ειδωλολάτρες, δηλ. ότι είναι μάταια, πλάνη και ειδωλολατρία). Δε λατρεύουν (οι ειδωλολάτρες εκείνα τα είδωλα) παρά μόνο όπως λάτρευαν οι πρόγονοί τους πριν (χωρίς καμία απόδειξη ή εντολή από τον Αλλάχ ότι αξίζουν τη λατρεία, αλλά τα λατρεύουν μιμούμενοι τους προγόνους τους). Πράγματι, θα τους δώσουμε όλο το μερίδιό τους (από την τιμωρία) αμείωτο.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ ﴿١١٠﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά, όπως σου δώσαμε, ω, Μωχάμμαντ, το Κορ’άν), αλλά (ο λαός του) διαφωνούσε γι' αυτό (και κάποιοι πίστεψαν σ' αυτό ενώ άλλοι το διέψευσαν, όπως διαφωνούσε και ο λαός σου για το Κορ’άν). Αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση του Κυρίου σου (ότι δε θα επισπεύδει το μαρτύριο στους δούλους Του στην εγκόσμια ζωή, και ότι θα τους δώσει ευκαιρίες για να στραφούν με μεταμέλεια προς Αυτόν), θα είχε κρίνει ανάμεσά τους (καταστρέφοντας τους άδικους, και σώζοντας τους πιστούς). Και εκείνοι (που διέψευσαν το Βιβλίο) πράγματι έχουν γι' αυτό (το Βιβλίο) αμφιβολία που τους εγείρει σύγχυση (αν είναι από τον Αλλάχ ή όχι, και αν είναι η αλήθεια ή όχι)!

وَإِنَّ كُلًّۭا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَـٰلَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿١١١﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) θα δώσει σε όλους τους την ανταπόδοση των πράξεών τους (αμοιβή για τις καλές και τιμωρία για τις κακές). Πράγματι, Αυτός για ό,τι κάνουν έχει απεριόριστη γνώση.

فَٱسْتَقِمْ كَمَآ أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا۟ ۚ إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١١٢﴾

Να παραμείνεις, λοιπόν, (ω, Προφήτη) σταθερός στον ίσιο δρόμο όπως έχεις διαταχθεί, (εσύ) και όσοι στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ από τους πιστούς μαζί σου, και μην ξεπερνάτε τα όρια (των εντολών του Αλλάχ). Πράγματι, Αυτός βλέπει όλα όσα κάνετε.

وَلَا تَرْكَنُوٓا۟ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ ﴿١١٣﴾

Και μην κλίνετε προς τους άδικους (ειδωλολάτρες με στοργή και με το να μην τους κατακρίνετε για τα λόγια απιστίας που λένε), ώστε να μη σας πλήξει η Φωτιά (στη Μέλλουσα Ζωή λόγω αυτού), όπου τότε δε θα έχετε προστάτες εκτός του Αλλάχ, και έπειτα δε θα βοηθηθείτε.

وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ طَرَفَىِ ٱلنَّهَارِ وَزُلَفًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ ۚ إِنَّ ٱلْحَسَنَـٰتِ يُذْهِبْنَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّٰكِرِينَ ﴿١١٤﴾

Και τέλεσε την προσευχή στις δύο άκρες της ημέρας (στην αρχή και στο τέλος της) και σε ορισμένες ώρες της νύχτας. Πράγματι, οι καλές πράξεις σβήνουν τις κακές. Αυτή είναι μία υπενθύμιση (και νουθεσία) για όσους θα τη λάβουν υπόψη.

وَٱصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٥﴾

Και να είσαι υπομονετικός, γιατί πράγματι ο Αλλάχ δεν αφήνει την ανταμοιβή αυτών που πράττουν το καλό να χαθεί.

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ ٱلْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُو۟لُوا۟ بَقِيَّةٍۢ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْفَسَادِ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَآ أُتْرِفُوا۟ فِيهِ وَكَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿١١٦﴾

Αν υπήρχαν μεταξύ των γενεών πριν από σας, εκείνοι που είχαν καλοσύνη (και λογική και υπακοή προς τον Αλλάχ και έσωζαν τον εαυτό τους από την Οργή Του) με το να απαγορεύουν (στα έθνη τους) τη διάδοση του κακού στη γη, (αλλά δεν υπήρχαν) εκτός από λίγους που τους σώσαμε απ' εκείνες (τις γενιές)! Όσο για τους άδικους, ακολούθησαν αυτά που απολάμβαναν, και ήταν κακοί.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ ٱلْقُرَىٰ بِظُلْمٍۢ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ﴿١١٧﴾

Ποτέ δε θα κατέστρεφε ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) τις κωμοπόλεις από αδικία, ενώ οι λαοί τους έπρατταν το καλό (και το διέδιδαν στη γη)!

وَلَوْ شَآءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ ٱلنَّاسَ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨﴾

Αν το είχε θελήσει ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), θα είχε κάνει όλους τους ανθρώπους να είναι μόνο μία κοινότητα (που θα ακολουθούσε μόνο μία θρησκεία, το Ισλάμ). Και ακόμα διαφέρουν (σε διάφορες θρησκείες και πόθους),

إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿١١٩﴾

εκτός από όποιους ελεήσει ο Κύριός σου (οι οποίοι ακολουθούν τη θρησκεία Του). Και γι’ αυτή (τη δοκιμασία στην οποία οι άνθρωποι διαχωρίζονται σε πιστούς και άπιστους) τους δημιούργησε. Και ο Λόγος του Κυρίου σου έχει ήδη αποφασιστεί (και θα εκπληρωθεί): «Σίγουρα θα γεμίσω την Κόλαση με (τους άπιστους και τους αμαρτωλούς) τζινν και ανθρώπους μαζί.»

وَكُلًّۭا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَ ۚ وَجَآءَكَ فِى هَـٰذِهِ ٱلْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌۭ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٠﴾

Όλα όσα σε πληροφορούμε (ω, Προφήτη) από τις ιστορίες των Αγγελιαφόρων, είναι για να σταθεροποιήσουμε την καρδιά σου (και να μη στενέψει το στήθος σου όταν σε διαψεύδουν και σε βλάπτουν οι άπιστοι). Πράγματι, σου ήρθε σ' αυτό (το Κεφάλαιο) η αλήθεια, και μία νουθεσία και μία υπενθύμιση για τους πιστούς.

وَقُل لِّلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَـٰمِلُونَ ﴿١٢١﴾

Και πες (ω, Προφήτη) σ' εκείνους που δεν πιστεύουν: «Συνεχίστε να κάνετε όπως κάνετε (με τον ίδιο τρόπο στην απιστία και την πλάνη). Πράγματι, και εμείς θα πράττουμε (ό,τι μας διέταξε ο Κύριός μας).

وَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنَّا مُنتَظِرُونَ ﴿١٢٢﴾

Και περιμένετε. Περιμένουμε κι εμείς (τι θα πέσει πάνω σας από την τιμωρία).»

وَلِلَّهِ غَيْبُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ ٱلْأَمْرُ كُلُّهُۥ فَٱعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿١٢٣﴾

Στον Αλλάχ ανήκουν τα αόρατα των ουρανών και της Γης, και σ' Αυτόν επιστρέφουν όλα τα θέματα. Λάτρεψέ Τον λοιπόν και εμπιστεύσου Τον. Πράγματι, ο Κύριός σου δεν αγνοεί ό,τι κάνετε.

الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿١﴾

Α, Λ, Ρ [Άλιφ-Λαμ-Ρα’, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτά είναι τα Εδάφια του ξεκάθαρου Βιβλίου.

إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّۭا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢﴾

Στ' αλήθεια, το έχουμε στείλει αυτό το Κορ’άν στα αραβικά ίσως και συλλογιστείτε (και κατανοήσετε, επειδή η αραβική γλώσσα είναι η πιο εύγλωττη, σαφέστερη και ευρύτερη από τις γλώσσες).

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ ٱلْقَصَصِ بِمَآ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ وَإِن كُنتَ مِن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلْغَـٰفِلِينَ ﴿٣﴾

Εμείς σου διηγούμαστε (ω, Προφήτη) τις καλύτερες ιστορίες με ό,τι αποκαλύπτουμε απ' αυτό το Κορ’άν σε σένα, αν και πριν απ' αυτό (το Κορ’άν) ήσουν μεταξύ αυτών που δε γνώριζαν (τίποτε γι' αυτές τις ιστορίες, όπως οι σύντροφοί σου που σου ζήτησαν να τους πληροφορήσεις για κάποιες από τις ιστορίες των προηγούμενων εθνών).

إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَـٰٓأَبَتِ إِنِّى رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًۭا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِى سَـٰجِدِينَ ﴿٤﴾

(Ανάφερε, λοιπόν, ω, Προφήτη) όταν ο Ιωσήφ είπε στον πατέρα του (τον Ιακώβ): «Ω, πατέρα μου! Πράγματι, είδα (στο όνειρο) έντεκα αστέρια, τον ήλιο και το φεγγάρι – τα είδα να πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (βάζοντας το μέτωπο και τις παλάμες τους στο έδαφος) ενώπιόν μου.»

قَالَ يَـٰبُنَىَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلَىٰٓ إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا۟ لَكَ كَيْدًا ۖ إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ لِلْإِنسَـٰنِ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٥﴾

Είπε (ο Ιακώβ): «Ω, γιε μου! Μη διηγηθείς το όραμά σου στους αδελφούς σου, μήπως (το καταλάβουν και ζηλέψουν) και σχεδιάσουν μία συνωμοσία εναντίον σου, γιατί ο Σατανάς είναι ένας προφανής εχθρός για τον άνθρωπο (με ξεκάθαρη εχθρότητα).

وَكَذَٰلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ ءَالِ يَعْقُوبَ كَمَآ أَتَمَّهَا عَلَىٰٓ أَبَوَيْكَ مِن قَبْلُ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٦﴾

Και έτσι (όπως είδες αυτό το όραμα) ο Κύριός σου θα σε επιλέξει και θα σου μάθει την ερμηνεία των ονείρων και θα ολοκληρώσει την εύνοιά Του σε σένα και στον οίκο του Ιακώβ, όπως την ολοκλήρωσε στους προπάτορές σου, τον Αβραάμ και τον Ισαάκ πριν. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).»

۞ لَّقَدْ كَانَ فِى يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِۦٓ ءَايَـٰتٌۭ لِّلسَّآئِلِينَ ﴿٧﴾

Πράγματι, στην ιστορία του Ιωσήφ και των αδελφών του υπάρχουν Σημάδια (μαθήματα και νουθεσία) για όσους ρωτούν.

إِذْ قَالُوا۟ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٨﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπαν (οι αδελφοί του Ιωσήφ μεταξύ τους): «Στ' αλήθεια, ο Ιωσήφ και ο αδελφός του (Μπέντζαμιν, τα ετεροθαλή αδέλφια μας) είναι πιο αγαπητοί στον πατέρα μας από μας, αν κι είμαστε μία ομάδα τόσων πολλών! Πράγματι, ο πατέρας μας κάνει ξεκάθαρα λάθος!

ٱقْتُلُوا۟ يُوسُفَ أَوِ ٱطْرَحُوهُ أَرْضًۭا يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ أَبِيكُمْ وَتَكُونُوا۟ مِنۢ بَعْدِهِۦ قَوْمًۭا صَـٰلِحِينَ ﴿٩﴾

Σκοτώστε τον Ιωσήφ ή διώξτε τον σε άλλη γη, ώστε το πρόσωπο (και η προσοχή) του πατέρα σας να είναι μόνο προς εσάς, και μετά απ' αυτό (να στραφείτε με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και) να γίνετε δίκαιοι άνθρωποι.»

قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا۟ يُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِى غَيَـٰبَتِ ٱلْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ ٱلسَّيَّارَةِ إِن كُنتُمْ فَـٰعِلِينَ ﴿١٠﴾

Ένας απ' αυτούς είπε: «Μη σκοτώσετε τον Ιωσήφ, αλλά ρίξτε τον στον πάτο ενός πηγαδιού, για να τον πάρουν κάποιοι περαστικοί ταξιδιώτες, εάν είστε αποφασισμένοι να κάνετε (αυτό που είπατε).»

قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَ۫نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَـٰصِحُونَ ﴿١١﴾

Είπαν (στον Ιακώβ): «Ω, πατέρα μας! Γιατί δε μας εμπιστεύεσαι να αφήσεις μαζί μας τον Ιωσήφ (όταν βγαίνουμε έξω από την κωμόπολη), αν και τον προσέχουμε πραγματικά;

أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًۭا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ﴿١٢﴾

Στείλε τον μαζί μας αύριο (έξω από την κωμόπολη) για να διασκεδάσει (και να απολαύσει το φαγητό) και να παίξει, και σίγουρα θα τον προστατέψουμε (μέχρι να γυρίσει πίσω).»

قَالَ إِنِّى لَيَحْزُنُنِىٓ أَن تَذْهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأْكُلَهُ ٱلذِّئْبُ وَأَنتُمْ عَنْهُ غَـٰفِلُونَ ﴿١٣﴾

Είπε (ο Ιακώβ): «Πραγματικά με στεναχωρεί το να τον πάρετε μακριά (από μένα) και φοβάμαι να τον φάει ο λύκος, ενώ θα είστε απρόσεκτοι γι' αυτόν.»

قَالُوا۟ لَئِنْ أَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّآ إِذًۭا لَّخَـٰسِرُونَ ﴿١٤﴾

Είπαν: «Αν τον φάει ο λύκος, παρόλο που είμαστε μία (ισχυρή) ομάδα, τότε σίγουρα θα ήμαστε χαμένοι!»

فَلَمَّا ذَهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَجْمَعُوٓا۟ أَن يَجْعَلُوهُ فِى غَيَـٰبَتِ ٱلْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَـٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٥﴾

Στη συνέχεια, όταν τον πήραν (τον Ιωσήφ) και έφυγαν και συμφώνησαν να τον ρίξουν στον πάτο ενός πηγαδιού, του αποκαλύψαμε (του Ιωσήφ): «Σίγουρα (μία μέρα στο μέλλον) θα τους ενημερώσεις γι' αυτό που κάνουν, χωρίς να καταλάβουν (ποιος είσαι).»

وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءًۭ يَبْكُونَ ﴿١٦﴾

Και ήρθαν στον πατέρα τους το βράδυ κλαίγοντας.

قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَـٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ ۖ وَمَآ أَنتَ بِمُؤْمِنٍۢ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَـٰدِقِينَ ﴿١٧﴾

Είπαν: «Ω, πατέρα μας! Πήγαμε να αγωνιστούμε και αφήσαμε τον Ιωσήφ με τα υπάρχοντά μας, αλλά ένας λύκος τον έφαγε. Αλλά δε θα μας πιστέψεις ποτέ, όσο και να είμαστε ειλικρινείς.»

وَجَآءُو عَلَىٰ قَمِيصِهِۦ بِدَمٍۢ كَذِبٍۢ ۚ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًۭا ۖ فَصَبْرٌۭ جَمِيلٌۭ ۖ وَٱللَّهُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿١٨﴾

Και έφεραν το πουκάμισό του με ψεύτικο αίμα (που δεν ήταν το αίμα του Ιωσήφ, αλλά ενός πρόβατου). (Ο Ιακώβ είδε ότι το πουκάμισο δεν έχει κοψίματα από τα δόντια του λύκου, και έτσι) είπε: «Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζεστε), στ’ αλήθεια, οι ψυχές σας σας δελέασαν να κάνετε κάτι κακό (στον Ιωσήφ). Θα δείξω λοιπόν μία καλή υπομονή (χωρίς να παραπονιέμαι σε κανέναν άνθρωπο). Και από τον Αλλάχ (και μόνο) ζητάω τη βοήθεια ενάντια σ’ αυτά που περιγράφετε (ψευδώς).»

وَجَآءَتْ سَيَّارَةٌۭ فَأَرْسَلُوا۟ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُۥ ۖ قَالَ يَـٰبُشْرَىٰ هَـٰذَا غُلَـٰمٌۭ ۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَـٰعَةًۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾

Και ήρθαν κάποιοι περαστικοί ταξιδιώτες και έστειλαν εκείνον που τους φέρνει νερό, ο οποίος κατέβασε τον κουβά του (στο πηγάδι). Είπε: «Ω, τι καλά νέα! Αυτό είναι ένα αγόρι!» (Αυτός που φέρνει το νερό και οι σύντροφοί του) τον έκρυψαν (τον Ιωσήφ από τους υπόλοιπους ταξιδιώτες στο καραβάνι) ως κάποιο εμπόρευμα, αλλά ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι έκαναν.

وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۭ بَخْسٍۢ دَرَٰهِمَ مَعْدُودَةٍۢ وَكَانُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلزَّٰهِدِينَ ﴿٢٠﴾

Τον πούλησαν με μία πενιχρή τιμή, μερικά ντίρχαμ και ήταν αδιάφοροι για τη τιμή πώλησής του (θέλοντας να τον ξεφορτωθούν).

وَقَالَ ٱلَّذِى ٱشْتَرَىٰهُ مِن مِّصْرَ لِٱمْرَأَتِهِۦٓ أَكْرِمِى مَثْوَىٰهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُۥ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ وَٱللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰٓ أَمْرِهِۦ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢١﴾

Και εκείνος που τον αγόρασε από τη Μισρ, είπε στη γυναίκα του: «Φέρσου κάλλιστα στη διαμονή του (και κάνε την άνετη), ίσως να μας ωφελήσει ή να τον υιοθετήσουμε.» (Και όπως σώσαμε τον Ιωσήφ) έτσι δώσαμε στον Ιωσήφ δύναμη στη γη, και για να του διδάξουμε από την ερμηνεία των ονείρων. Πράγματι, ο Αλλάχ εκτελεί την εντολή Του (και τίποτε δεν μπορεί να την εμποδίσει), αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν.

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥٓ ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٢٢﴾

Όταν έφτασε (ο Ιωσήφ) στην ηλικία της δύναμής του, του δώσαμε σοφία (την αποστολή του ως Προφήτη, την κατανόηση, και την ορθότητα στα λόγια και στις πράξεις) και γνώση. Έτσι ανταμείβουμε αυτούς που πράττουν το καλό.

وَرَٰوَدَتْهُ ٱلَّتِى هُوَ فِى بَيْتِهَا عَن نَّفْسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلْأَبْوَٰبَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۚ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ رَبِّىٓ أَحْسَنَ مَثْوَاىَ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٣﴾

Όμως εκείνη, στο σπίτι της οποίας βρισκόταν (ο Ιωσήφ ως υπηρέτης), προσπάθησε να τον αποπλανήσει. Έκλεισε τις πόρτες και είπε: «Έλα εδώ σε μένα!» Αυτός είπε: «Αναζητώ καταφύγιο στον Αλλάχ! Στ’ αλήθεια, (ο σύζυγός σου) ο αφέντης μου μου φέρθηκε κάλλιστα στη διαμονή μου εδώ (και ποτέ δε θα τον προδώσω)! Στ’ αλήθεια, οι άδικοι δε θα επιτύχουν ποτέ.»

وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِۦ ۖ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَآ أَن رَّءَا بُرْهَـٰنَ رَبِّهِۦ ۚ كَذَٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ ٱلسُّوٓءَ وَٱلْفَحْشَآءَ ۚ إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٢٤﴾

Και αυτή τον ποθούσε, κι εκείνος σκέφτηκε να της απαντήσει, αν δεν έβλεπε το Σημάδι από τον Κύριό του. Έτσι (του δείξαμε το Σημάδι) για να απομακρύνουμε απ' αυτόν το κακό και την ανηθικότητα. Πράγματι, (ο Ιωσήφ) ήταν ένας από τους εκλεκτούς δούλους Μας.

وَٱسْتَبَقَا ٱلْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُۥ مِن دُبُرٍۢ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا ٱلْبَابِ ۚ قَالَتْ مَا جَزَآءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوٓءًا إِلَّآ أَن يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢٥﴾

Όρμησαν και οι δύο προς την πόρτα (ο Ιωσήφ για να φύγει, και αυτή για να τον εμποδίσει) και εκείνη έσκισε το πουκάμισό του από πίσω, και βρήκαν τον άνδρα της στην πόρτα. Εκείνη είπε: «Ποια θα είναι η τιμωρία για κάποιον που ήθελε να κάνει κακό (ανηθικότητα) στη γυναίκα σου, εκτός από το να φυλακιστεί ή να λάβει μία οδυνηρή τιμωρία!»

قَالَ هِىَ رَٰوَدَتْنِى عَن نَّفْسِى ۚ وَشَهِدَ شَاهِدٌۭ مِّنْ أَهْلِهَآ إِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن قُبُلٍۢ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٢٦﴾

(Ο Ιωσήφ) είπε: «Αυτή που προσπάθησε να με αποπλανήσει.» Ένας μάρτυρας από την οικογένειά της είπε: «Αν το πουκάμισό του σκίστηκε από μπροστά, τότε αυτή λέει την αλήθεια και αυτός είναι ψεύτης.

وَإِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍۢ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٢٧﴾

Αλλά αν το πουκάμισό του σκίστηκε από την πλάτη, τότε εκείνη λέει ψέματα και αυτός είναι ειλικρινής.»

فَلَمَّا رَءَا قَمِيصَهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍۢ قَالَ إِنَّهُۥ مِن كَيْدِكُنَّ ۖ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌۭ ﴿٢٨﴾

Όταν (ο άνδρας της) είδε ότι το πουκάμισο του (Ιωσήφ) ήταν σκισμένο από την πλάτη, είπε: «Αυτό είναι από το σχέδιό σας [ω, γυναίκες]. Πράγματι, το σχέδιό σας είναι ισχυρό!

يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَـٰذَا ۚ وَٱسْتَغْفِرِى لِذَنۢبِكِ ۖ إِنَّكِ كُنتِ مِنَ ٱلْخَاطِـِٔينَ ﴿٢٩﴾

Ω, Ιωσήφ! Παρέβλεψε αυτό (που έγινε και μην το αναφέρεις σε κανέναν). Αλλά εσύ [ω, γυναίκα μου], ζήτα συγχώρεση για την αμαρτία σου, αν είσαι από τους αμαρτωλούς (ανθρώπους).»

۞ وَقَالَ نِسْوَةٌۭ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٠﴾

Μερικές γυναίκες στην πόλη είπαν: «Η σύζυγος του κυρίου Υπουργού προσπαθεί να αποπλανήσει τον υπηρέτη της. Η αγάπη της προς αυτόν έχει κυριεύσει την καρδιά της. Βλέπουμε ότι βρίσκεται σε ξεκάθαρη πλάνη.»

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـًۭٔا وَءَاتَتْ كُلَّ وَٰحِدَةٍۢ مِّنْهُنَّ سِكِّينًۭا وَقَالَتِ ٱخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُۥٓ أَكْبَرْنَهُۥ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا هَـٰذَا بَشَرًا إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا مَلَكٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٣١﴾

Όταν άκουσε για τα κουτσομπολιά τους (και το σχέδιό τους για να δουν τον Ιωσήφ), τους κάλεσε και προετοίμασε γι' αυτές έναν χώρο με μαξιλάρια και φαγητό, και έδωσε σε καθεμία ένα μαχαίρι (για να κόψουν το φαγητό) και είπε (στον Ιωσήφ): «Βγες έξω μπροστά τους.» Όταν τον είδαν, τον θαύμασαν (λόγω της ομορφιάς του) και τραυμάτισαν τα χέρια τους (χωρίς να το καταλάβουν ενώ έκοβαν κίτρα) και είπαν: «Θεός φυλάξοι! Αυτός δεν είναι ένας άνθρωπος, αυτός δεν είναι παρά ένας ευγενής άγγελος.»

قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِى لُمْتُنَّنِى فِيهِ ۖ وَلَقَدْ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ فَٱسْتَعْصَمَ ۖ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًۭا مِّنَ ٱلصَّـٰغِرِينَ ﴿٣٢﴾

(Εκείνη τους) είπε: «Αυτός είναι για τον οποίο με κατηγορήσατε, και πράγματι προσπάθησα να τον αποπλανήσω, μα αρνήθηκε. Αλλά αν δε θα κάνει αυτό που τον διατάζω, σίγουρα θα φυλακιστεί, και θα είναι από τους ατιμασμένους.»

قَالَ رَبِّ ٱلسِّجْنُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا يَدْعُونَنِىٓ إِلَيْهِ ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّى كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿٣٣﴾

(Ο Ιωσήφ) είπε: «Ω, Κύριέ μου! Η φυλακή είναι πιο αγαπητή σε μένα απ’ αυτό στο οποίο με καλούν. Αν δεν απομακρύνεις το σχέδιό τους από μένα, σίγουρα θα κλίνω προς αυτές και θα είμαι από τους αδαείς.»

فَٱسْتَجَابَ لَهُۥ رَبُّهُۥ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٤﴾

Έτσι ο Κύριός του απάντησε στην επίκλησή του και απομάκρυνε απ' αυτόν το σχέδιό τους. Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا رَأَوُا۟ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَيَسْجُنُنَّهُۥ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿٣٥﴾

Έπειτα φάνηκε σ' αυτούς (στον υπουργό και στους βοηθούς του) αφού είδαν τις αποδείξεις (της αθωότητας του Ιωσήφ) ότι θα πρέπει να τον φυλακίσουν για κάποιο χρόνο (για να μην αποκαλυφθεί το σκάνδαλο).

وَدَخَلَ مَعَهُ ٱلسِّجْنَ فَتَيَانِ ۖ قَالَ أَحَدُهُمَآ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَعْصِرُ خَمْرًۭا ۖ وَقَالَ ٱلْـَٔاخَرُ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِى خُبْزًۭا تَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِنْهُ ۖ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِۦٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٣٦﴾

Και μπήκαν μαζί του στη φυλακή δύο νεαροί. Ένας απ' αυτούς είπε: «Είδα σε όνειρο ότι έστιψα (σταφύλια για) κρασί.» Ο άλλος είπε: «Είδα σε όνειρο ότι κουβαλούσα ψωμί πάνω στο κεφάλι μου, από το οποίο έτρωγαν τα πουλιά.» (Και του είπαν): «Πες μας την ερμηνεία τους, γιατί σε βλέπουμε ως έναν απ' αυτούς που κάνουν το καλό.»

قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌۭ تُرْزَقَانِهِۦٓ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِۦ قَبْلَ أَن يَأْتِيَكُمَا ۚ ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِى رَبِّىٓ ۚ إِنِّى تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍۢ لَّا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿٣٧﴾

(Ο Ιωσήφ) είπε: «Δε θα σας έρθει φαγητό που θα παρέχεται σε σας, εκτός να σας ενημερώσω για την ερμηνεία του (δηλ. τι θα είναι και τις περιγραφές του) πριν σας έρθει. (Αυτό δεν είναι μαντεία, ούτε είμαι ένας μάντης, αλλά) αυτό είναι από ό,τι με δίδαξε ο Κύριός μου. (Σ' Αυτόν πιστεύω και) έχω απαρνηθεί τη θρησκεία εκείνων που δεν πιστεύουν στον Αλλάχ και αρνούνται την πίστη στη Μέλλουσα Ζωή.

وَٱتَّبَعْتُ مِلَّةَ ءَابَآءِىٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَآ أَن نُّشْرِكَ بِٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ ۚ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٨﴾

Ακολουθώ τη θρησκεία των πατέρων μου, του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ (το Ισλάμ). Δεν είναι για μας να αποδίδουμε στον Αλλάχ κανέναν εταίρο στη λατρεία. Αυτό είναι από την εύνοια του Αλλάχ σε μας (ότι μας καθοδήγησε στη θρησκεία Του) και στους ανθρώπους (ότι τους έστειλε προφήτες), αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε δείχνουν ευγνωμοσύνη.

يَـٰصَـٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ ءَأَرْبَابٌۭ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴿٣٩﴾

Ω, σύντροφοί μου στη φυλακή! Είναι καλύτερη η λατρεία προς διάφορους κυρίους (οι οποίοι είναι δημιουργήματα) ή προς τον Αλλάχ, ο Οποίος είναι ο Αλ-Ουάχειντ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει);

مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسْمَآءًۭ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۚ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٤٠﴾

(Εσείς) δε λατρεύετε εκτός Αυτού (του Αλλάχ) παρά μόνο ονόματα, τα οποία εσείς και οι πρόγονοί σας (επινοήσατε και) δώσατε σ' αυτά (τα είδωλα)! Για τα οποία ο Αλλάχ δεν έχει στείλει καμία απόδειξη (ούτε εξουσία ότι θα πρέπει να λατρεύονται μαζί Του). Στ’ αλήθεια, η εντολή ανήκει μόνο στον Αλλάχ. Διέταξε να μη λατρεύετε κανέναν άλλον εκτός απ' Αυτόν. Αυτή είναι η ορθή θρησκεία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν.

يَـٰصَـٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسْقِى رَبَّهُۥ خَمْرًۭا ۖ وَأَمَّا ٱلْـَٔاخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِن رَّأْسِهِۦ ۚ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِى فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ ﴿٤١﴾

Ω, σύντροφοί μου στη φυλακή! Όσο για έναν από σας (που είδε στο όνειρο ότι έστιψε σταφύλια για κρασί), (θα σωθεί και) θα σερβίρει κρασί στον κύριό του (τον βασιλιά). Όσο για τον άλλον (που είδε ότι κουβαλούσε ψωμί στο κεφάλι), θα σταυρωθεί και τα πουλιά θα φάνε από το κεφάλι του. Το θέμα για το οποίο ρωτάτε έχει ήδη αποφασιστεί (και οπωσδήποτε θα γίνει).»

وَقَالَ لِلَّذِى ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجٍۢ مِّنْهُمَا ٱذْكُرْنِى عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيْطَـٰنُ ذِكْرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِى ٱلسِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ ﴿٤٢﴾

Και είπε (ο Ιωσήφ) σ' εκείνον που ήξερε ότι θα σωθεί: «Ανάφερε το θέμα (και την ιστορία) μου στον κύριό σου (τον βασιλιά).» Αλλά ο Σατανάς τον έκανε να ξεχάσει να αναφέρει αυτό το θέμα στον κύριό του, κι έτσι έμεινε (ο Ιωσήφ) στη φυλακή για μερικά χρόνια.

وَقَالَ ٱلْمَلِكُ إِنِّىٓ أَرَىٰ سَبْعَ بَقَرَٰتٍۢ سِمَانٍۢ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌۭ وَسَبْعَ سُنۢبُلَـٰتٍ خُضْرٍۢ وَأُخَرَ يَابِسَـٰتٍۢ ۖ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ أَفْتُونِى فِى رُءْيَـٰىَ إِن كُنتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُونَ ﴿٤٣﴾

Ο Βασιλιάς είπε: «Είδα στο όνειρο επτά μεγάλες αγελάδες που τις έφαγαν επτά αδύνατες. Και επτά πράσινα στάχυα και άλλα (επτά) ξερά. Ω, κύριοι (και αρχηγοί)! Εξήγηστε μου το όνειρό μου, αν μπορείτε να ερμηνεύσετε τα όνειρα.»

قَالُوٓا۟ أَضْغَـٰثُ أَحْلَـٰمٍۢ ۖ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ ٱلْأَحْلَـٰمِ بِعَـٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾

Είπαν: «Αυτά είναι ανακατεμένα ψεύτικα όνειρα (και δεν είναι κάτι, ούτε υπάρχει ερμηνεία γι' αυτά), και δε γνωρίζουμε την ερμηνεία των ονείρων.»

وَقَالَ ٱلَّذِى نَجَا مِنْهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِۦ فَأَرْسِلُونِ ﴿٤٥﴾

Όμως εκείνος που σώθηκε (από τη φυλακή) θυμήθηκε (τον Ιωσήφ) μετά από καιρό και είπε: «Εγώ θα σας ενημερώσω για την ερμηνεία του, γι' αυτό στείλτε με (να ρωτήσω τον Ιωσήφ στη φυλακή).»

يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِى سَبْعِ بَقَرَٰتٍۢ سِمَانٍۢ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌۭ وَسَبْعِ سُنۢبُلَـٰتٍ خُضْرٍۢ وَأُخَرَ يَابِسَـٰتٍۢ لَّعَلِّىٓ أَرْجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٤٦﴾

(Είπε): «Ω, Ιωσήφ, εσύ που είσαι ειλικρινής! Πες μας για επτά μεγάλες αγελάδες που τις έφαγαν επτά αδύνατες, και επτά πράσινα στάχυα και άλλα επτά ξερά, ώστε να επιστρέψω στους ανθρώπους (στον βασιλιά και σ' εκείνους που είναι γύρω του) και να μάθουν (την ερμηνεία αυτού του ονείρου και να καταλάβουν την αξία σου).»

قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًۭا فَمَا حَصَدتُّمْ فَذَرُوهُ فِى سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّا تَأْكُلُونَ ﴿٤٧﴾

(Ο Ιωσήφ) είπε: «Θα καλλιεργήσετε ως συνήθως επιμελώς για επτά συνεχόμενα χρόνια. Ό,τι συγκομιδή μαζέψετε, (αποθηκεύστε την και) αφήστε την στα στάχυά της (για να προστατεύεται από τη φθορά), εκτός από λίγη για να φάτε.

ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ سَبْعٌۭ شِدَادٌۭ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّا تُحْصِنُونَ ﴿٤٨﴾

Μετά απ' αυτό θα έρθουν επτά χρόνια κακουχιών που θα καταβροχθίσουν (δηλ. εσείς θα καταναλώσετε απ') αυτά που είχατε αποθηκεύσει γι' αυτά (τα άγονα χρόνια), εκτός από λίγο που θα αποθηκεύσετε.

ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَامٌۭ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ ﴿٤٩﴾

Μετά απ' αυτό θα έρθει μια χρονιά κατά την οποία οι άνθρωποι θα έχουν άφθονη βροχή και θα στίβουν (σταφύλια, ελιές, ζαχαροκάλαμο, κλπ.).»

وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرْجِعْ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ ٱلنِّسْوَةِ ٱلَّـٰتِى قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ ۚ إِنَّ رَبِّى بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌۭ ﴿٥٠﴾

Ο Βασιλιάς είπε (στους βοηθούς του όταν του έφτασε η ερμηνεία του Ιωσήφ): «Φέρτε τον (Ιωσήφ) σε μένα.» Όταν όμως ο αγγελιαφόρος (του βασιλιά) ήρθε σ' αυτόν (τον Ιωσήφ), (ο Ιωσήφ του) είπε: «Πήγαινε πίσω στον κύριό σου (τον βασιλιά) και ρώτησέ τον (για να φανεί πρώτα η αθώτητά μου μπροστά του και μπροστά σε όλους): «Ποια είναι η ιστορία των γυναικών που τραυμάτισαν τα χέρια τους;» Πράγματι, ο Κύριός μου είναι για το δόλο τους Παντογνώστης.»

قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفْسِهِۦ ۚ قُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِن سُوٓءٍۢ ۚ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْـَٔـٰنَ حَصْحَصَ ٱلْحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٥١﴾

(Ο βασιλιάς τις κάλεσε και τους) είπε: «Ποια ήταν η ιστορία σας όταν προσπαθήσατε να αποπλανήσατε τον Ιωσήφ;» Είπαν: «Θεός φυλάξοι! Δεν ξέραμε τίποτα κακό γι' αυτόν (αλλά η γυναίκα του υπουργού που προσπάθησε να τον αποπλανήσει).» Η σύζυγος του υπουργού είπε: «Τώρα φανερώθηκε η αλήθεια. Ήμουν εγώ που προσπάθησα να τον αποπλανήσω, και αυτός είναι από τους ειλικρινείς.

ذَٰلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّى لَمْ أَخُنْهُ بِٱلْغَيْبِ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى كَيْدَ ٱلْخَآئِنِينَ ﴿٥٢﴾

Αυτό (το λέω) για να ξέρει (ο Ιωσήφ) ότι δεν τον πρόδωσα (επινοώντας ψέματα εναντίον του) ερήμην του. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί το δόλο των προδοτών (που επινοούν ψέματα και σχέδια).