Διαβάστε το Τζουζ 13 του Κορανίου

۞ وَمَآ أُبَرِّئُ نَفْسِىٓ ۚ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لَأَمَّارَةٌۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٥٣﴾

Και δε λέω ότι είμαι αθώα. Πράγματι, η (ανθρώπινη) ψυχή διατάζει συχνά το κακό (στον άνθρωπο), εκτός από όσους ελέησε ο Κύριός μου (και τους προστατεύει απ' αυτό). Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦٓ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِى ۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌۭ ﴿٥٤﴾

Ο βασιλιάς είπε: «Φέρτε τον (Ιωσήφ) σε μένα, για να τον κάνω έναν από τους σύμβουλούς μου.» Έπειτα, όταν του μίλησε (και είδε το καλό χαρακτήρα και τη γνώση του), είπε: «Σήμερα εδώ μαζί μας θα είσαι σε υψηλή θέση και άξιος της εμπιστοσύνης μας.»

قَالَ ٱجْعَلْنِى عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلْأَرْضِ ۖ إِنِّى حَفِيظٌ عَلِيمٌۭ ﴿٥٥﴾

(Ο Ιωσήφ) είπε: «Κάνε με υπεύθυνο (υπουργό) για τις αποθήκες της γης. Πράγματι, είμαι αξιόπιστος φύλακας και έχω γνώση (γι' αυτό που θα μου εμπιστευτείς).»

وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَآءُ ۚ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٥٦﴾

Έτσι δώσαμε δύναμη στον Ιωσήφ στη γη, να πηγαίνει σ' αυτήν όπου θέλει. Δίνουμε το έλεός Μας σε όποιον θέλουμε, και δεν αφήνουμε την ανταμοιβή αυτών που πράττουν το καλό να χαθεί.

وَلَأَجْرُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ﴿٥٧﴾

Και πράγματι, η ανταμοιβή της Μέλλουσα Ζωής είναι καλύτερη γι' εκείνους που πιστεύουν και φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).

وَجَآءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ ﴿٥٨﴾

Τα αδέλφια του Ιωσήφ ήρθαν και μπήκαν στον τόπο του (Ιωσήφ, αφού ο πατέρας τους τους έστειλε σε εμπορικό καραβάνι για να αγοράσουν φαγητό, λόγω των άγονων χρόνων, χωρίς να στείλει τον μικρό αδελφό, Μπέντζαμιν). (Ο Ιωσήφ) τους αναγνώρισε αλλά εκείνοι δεν τον γνώρισαν.

وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ قَالَ ٱئْتُونِى بِأَخٍۢ لَّكُم مِّنْ أَبِيكُمْ ۚ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّىٓ أُوفِى ٱلْكَيْلَ وَأَنَا۠ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ ﴿٥٩﴾

Όταν τους έδωσε το μερίδιό τους (από φαγητό, επειδή έδινε σε κάθε έναν αγοραστή μόνο ένα φορτίο μίας καμήλας), (και όταν κατάλαβε απ' αυτούς ότι έχουν ένα μικρότερο ετεροθαλή αδελφό που δεν ήρθε, και του είπαν την ιστορία του), είπε: «Φέρτε μου τον ετεροθαλή αδελφό σας που είναι από τον πατέρα σας (για να ξέρω ότι μου είπατε την αλήθεια σχετικά μ' αυτόν, και για να σας δώσω την άλλη φορά άλλο ένα επιπλέον φορτίο μίας καμήλας). Δε βλέπετε ότι εκπληρώνω τη μονάδα μέτρησης φαγητού και είμαι ο καλύτερος που φιλοξενεί;

فَإِن لَّمْ تَأْتُونِى بِهِۦ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِندِى وَلَا تَقْرَبُونِ ﴿٦٠﴾

Αλλά αν δε θα μου τον φέρετε, (τότε αυτά που μου είπατε ήταν ψέματα και) δε θα λάβετε από μένα κανένα φορτίο φαγητού που να το μετρήσω για σας, ούτε να έρθετε κοντά μου (στη χώρα μου).»

قَالُوا۟ سَنُرَٰوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَـٰعِلُونَ ﴿٦١﴾

Είπαν: «Θα τον ζητήσουμε από τον πατέρα του επιμελώς (και θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να τον πείσουμε) και πράγματι θα το κάνουμε (αυτό που είπαμε και μας το ζήτησες).»

وَقَالَ لِفِتْيَـٰنِهِ ٱجْعَلُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ فِى رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٦٢﴾

(Ο Ιωσήφ) είπε στους υπηρέτες του: «Βάλτε (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά τους (που έδωσαν ως αντάλλαγμα για το φαγητό) πίσω ξανά στις αποσκευές τους (χωρίς να το καταλάβουν) ώστε να τα αναγνωρίσουν όταν επιστρέψουν στην οικογένειά τους. Ίσως και να επιστρέψουν (ξανά σε μας όταν θα δουν τη γενναιοδωρία μας, και επειδή η θρησκεία τους, απαγορεύει να αγοράσουν κάτι χωρίς να το πληρώσουν).»

فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ﴿٦٣﴾

Όταν επέστρεψαν στον πατέρα τους, είπαν: «Ω, πατέρα μας! Μας απαγόρεψαν να πάρουμε ξανά οποιοδήποτε άλλο φορτίο φαγητού (μέχρι να φέρουμε μαζί μας τον αδελφό μας). Στείλε λοιπόν τον αδελφό μας μαζί μας για να μπορούμε ξανά να αγοράσουμε φορτία φαγητού και σίγουρα θα τον προστατέψουμε.»

قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَٱللَّهُ خَيْرٌ حَـٰفِظًۭا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٦٤﴾

Είπε: «Θα τον εμπιστευόμουν σε σας, όπως εμπιστεύτηκα σε σας τον αδελφό του πριν; Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Καλύτερος Προστάτης και είναι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.»

وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَـٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى ۖ هَـٰذِهِۦ بِضَـٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍۢ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌۭ يَسِيرٌۭ ﴿٦٥﴾

Όταν άνοιξαν τις αποσκευές τους, διαπίστωσαν ότι τους είχαν επιστραφεί (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά τους (που έδωσαν ως αντάλλαγμα για το φαγητό). Είπαν: «Ω, πατέρα μας! Τι άλλο θέλουμε (παραπάνω απ' αυτό); Εδώ είναι (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά μας επιστράφηκαν σε μας. (Στείλε τον αδελφό μας μαζί μας για) να φέρουμε φαγητό στην οικογένειά μας, και θα προστατεύσουμε τον αδελφό μας και θα πάρουμε ένα επιπλέον φορτίο μίας καμήλας (με φαγητό). Αυτό το επιπλέον φορτίο μίας καμήλας είναι εύκολο (για τον υπουργό να μας το δώσει).»

قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُۥ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأْتُنَّنِى بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّآ ءَاتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴿٦٦﴾

Είπε (ο Ιακώβ): «Δε θα τον στείλω μαζί σας μέχρι να μου δώσετε υπόσχεση ορκιζόμενοι στο Όνομα του Αλλάχ ότι σίγουρα θα τον φέρετε πίσω σε μένα, εκτός αν περικυκλωθείτε με καταστροφή (και καταστραφείτε).» Όταν του έδωσαν την υπόσχεσή τους, είπε: «Ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας αυτού που λέμε.»

وَقَالَ يَـٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍۢ وَٰحِدٍۢ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍۢ مُّتَفَرِّقَةٍۢ ۖ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ۖ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ﴿٦٧﴾

Είπε (ο Ιακώβ): «Ω, γιοί μου! Μην μπείτε όλοι (στη χώρα) από μία μόνο πύλη, αλλά μπείτε από διαφορετικές πύλες (αυτό είναι πιο ασφαλές για σας). Δεν μπορώ να σας προστατέψω σε τίποτα ενάντια στην εντολή του Αλλάχ (αν όρισε να σας συμβεί κάτι). Πράγματι, η εντολή ανήκει μόνο στον Αλλάχ. Αυτόν εμπιστεύομαι και Αυτόν ας εμπιστεύονται οι πιστοί.»

وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِى عَنْهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ إِلَّا حَاجَةًۭ فِى نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَىٰهَا ۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلْمٍۢ لِّمَا عَلَّمْنَـٰهُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٦٨﴾

Όταν μπήκαν (στη χώρα) από εκεί που τους είχε διατάξει ο πατέρας τους, -αυτό (δηλ. το να μπουν από διαφορετικές πύλες) δε θα τους προστάτευε σε τίποτε ενάντια στην εντολή του Αλλάχ (αν όρισε να τους συμβεί κάτι)-, ωστόσο (ο Ιακώβ το είπε αυτό) μόνο για μια ανάγκη στη ψυχή του Ιακώβ που την ικανοποιήσε (η οποία ήταν το οίκτος του προς τα παιδιά του που το φανέρωσε σ' αυτούς). Ήταν (ο Ιακώβ) πράγματι ένας άνθρωπος με γνώση που του την έχουμε μάθει (ότι η εντολή ανήκει μόνο στον Αλλάχ), αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν!

وَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَخَاهُ ۖ قَالَ إِنِّىٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٦٩﴾

Όταν μπήκαν στη συγκέντρωση του Ιωσήφ, (ο Ιωσήφ) πήρε τον αδελφό του (Μπέντζαμιν) κοντά του και είπε (κρυφά): «Εγώ είμαι ο αδελφός σου (ο Ιωσήφ), οπότε μη στεναχωριέσαι για ό,τι έκαναν (τα αδέλφια σου) πριν (και κράτα αυτό μυστικό, και θα κάνω ένα σχέδιο για να σε κρατήσω εδώ μαζί μου).»

فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِى رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَـٰرِقُونَ ﴿٧٠﴾

Όταν τους έδωσε το μερίδιό τους (από φαγητό), έβαλε το (βασιλικό) δοχείο στις αποσκευές του αδελφού του, (Μπέντζαμιν). Έπειτα, (αφού άρχισαν να φύγουν) κάποιος φώναξε: «Ω, άνθρωποι του καραβανιού! Είστε κλέφτες!»

قَالُوا۟ وَأَقْبَلُوا۟ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ ﴿٧١﴾

Είπαν καθώς γύρισαν πίσω προς αυτούς: «Τι χάσατε;»

قَالُوا۟ نَفْقِدُ صُوَاعَ ٱلْمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمْلُ بَعِيرٍۢ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٌۭ ﴿٧٢﴾

Είπαν (αυτός που φώναξε και οι σύντροφοί του): «Χάσαμε το δοχείο του βασιλιά. Όποιος θα το φέρει θα έχει (ως βραβείο) ένα φορτίο μίας καμήλας (με φαγητό), και εγώ το εγγυώμαι.»

قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَـٰرِقِينَ ﴿٧٣﴾

Είπαν: «Μα τον Αλλάχ! Ξέρετε καλά ότι δεν ήρθαμε για να σκορπίσουμε το κακό στη γη, ούτε είμαστε κλέφτες.»

قَالُوا۟ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمْ كَـٰذِبِينَ ﴿٧٤﴾

Είπαν: «Ποια θα είναι η τιμωρία του (κλέφτη στη θρησκεία σας), αν είστε ψεύτες (και βρεθεί ανάμεσά σας);»

قَالُوا۟ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِى رَحْلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٧٥﴾

Είπαν: «Η τιμωρία αυτού (του κλέφτη) που θα βρεθεί (το κλεμμένο δοχείο) στις αποσκευές του, θα είναι ότι ο ίδιος θα υποδουλωθεί. Έτσι τιμωρούμε τους άδικους.»

فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ ۚ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ ۖ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ ٱلْمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَـٰتٍۢ مَّن نَّشَآءُ ۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌۭ ﴿٧٦﴾

Έτσι, άρχισε (ο Ιωσήφ) να ψάχνει στις αποσκευές τους πριν από τις αποσκευές του αδελφού του (του Μπέντζαμιν), και μετά την έβγαλε από τις αποσκευές του αδελφού του. Έτσι σχεδιάσαμε για τον Ιωσήφ (το να ρωτήσουν τα αδέλφια του ποια είναι η τιμωρία του κλέφτη στη θρησκεία τους), διαφορετικά δε θα μπορούσε να κρατήσει τον αδελφό του σύμφωνα με το νόμο του βασιλιά (που τιμωρεί τον κλέφτη με το χτύπημα και το να πληρώσει τη διπλάσια αξία του κλεμμένου), εκτός αν το ήθελε ο Αλλάχ. Εξυψώνουμε σε υψηλές θέσεις αυτούς που θέλουμε. Και πάνω από κάθε έναν που έχει γνώση, υπάρχει άλλος που έχει περισσότερη γνώση.

۞ قَالُوٓا۟ إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌۭ لَّهُۥ مِن قَبْلُ ۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِى نَفْسِهِۦ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ ۚ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا ۖ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ ﴿٧٧﴾

Είπαν: «Αν έκλεψε (τότε δεν είναι περίεργο), γιατί και ένας αδελφός του (δηλ. ο Ιωσήφ) είχε κλέψει πριν (ένα είδωλο του παππού του από την πλευρά της μητέρας του, για να το σπάσει).» Ο Ιωσήφ το κράτησε (αυτό που είπαν) μέσα του και δεν τους το φανέρωσε, και είπε (μέσα του): «Είστε σε χειρότερη θέση (ενώπιον του Αλλάχ λόγω αυτών που κάνατε και της ζήλιας σας). Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα (την αλήθεια γι') αυτό που περιγράφετε (ψευδώς).»

قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًۭا شَيْخًۭا كَبِيرًۭا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٧٨﴾

Είπαν (στον Ιωσήφ): «Ω, κύριε υπουργέ! Πράγματι, (ο μικρός αδελφός μας) έχει έναν ηλικιωμένο πατέρα (ο οποίος τον αγαπάει πολύ), πάρε λοιπόν έναν από μας αντί γι' αυτόν, πράγματι, σε βλέπουμε έναν απ' εκείνους που πράττουν το καλό.»

قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلَّا مَن وَجَدْنَا مَتَـٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذًۭا لَّظَـٰلِمُونَ ﴿٧٩﴾

(Ο Ιωσήφ) είπε: «Αναζητούμε καταφύγιο στον Αλλάχ από το να πάρουμε κάποιον άλλον εκτός απ' εκείνο που βρήκαμε τα πράγματά μας μαζί του, γιατί (αν θα κάναμε κάτι τέτοιο) τότε θα ήμασταν άδικοι.»

فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّۭا ۖ قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ ۖ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٨٠﴾

Όταν απελπίστηκαν να τον πείσουν (τον Ιωσήφ), συζήτησαν μεταξύ τους ιδιωτικά. Ο μεγαλύτερός τους είπε: «Δεν ξέρετε ότι ο πατέρας σας έχει πάρει από σας (μία υπόσχεση και) έναν όρκο στο Όνομα του Αλλάχ (ότι θα τον φέρετε πίσω), και από πριν είχατε ήδη παραμελήσει τον Ιωσήφ; Ως εκ τούτου, δε θα φύγω απ' αυτή τη γη έως ότου ο πατέρας μου να μου επιτρέψει (να γυρίσω και να με συγχωρήσει) ή ο Αλλάχ να αποφασίσει για μένα (το να μπορέσω να πάρω τον αδελφό μου). Πράγματι, Αυτός είναι ο Καλύτερος των κριτών.

ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَـٰفِظِينَ ﴿٨١﴾

Γυρίστε πίσω στον πατέρα σας και πείτε: «Ω, πατέρα μας! Ο γιος σου έκλεψε, και δε (σου) λέμε παρά μόνο αυτά που είδαμε (ότι βρήκαν το δοχείο στις αποσκευές του), και δε γνωρίζαμε τα αόρατα (ότι θα έκλεβε).

وَسْـَٔلِ ٱلْقَرْيَةَ ٱلَّتِى كُنَّا فِيهَا وَٱلْعِيرَ ٱلَّتِىٓ أَقْبَلْنَا فِيهَا ۖ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿٨٢﴾

Ρώτα (τους ανθρώπους) στην κωμόπολη που ήμασταν, και το καραβάνι με το οποίο ήρθαμε, και πράγματι είμαστε ειλικρινείς (σ' αυτά που λέμε).».»

قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًۭا ۖ فَصَبْرٌۭ جَمِيلٌ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِيَنِى بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٨٣﴾

(Ο Ιακώβ) είπε: «Όχι (δεν είναι όπως είπατε ότι έκλεψε), αλλά στ’ αλήθεια, οι ψυχές σας σας δελέασαν να κάνετε κάτι (στον Μπέντζαμιν όπως κάνατε πριν στον Ιωσήφ). Θα δείξω μία καλή υπομονή (χωρίς να παραπονιέμαι σε κανέναν εκτός από τον Αλλάχ). Είθε ο Αλλάχ να μου τους φέρει όλους! Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌۭ ﴿٨٤﴾

Στράφηκε μακριά τους και είπε: «Ω, λύπη και θλίψη μου για τον Ιωσήφ!» Και τα μάτια του έγιναν άσπρα από τη θλίψη, και ήταν γεμάτος θλίψη που την κρατούσε μέσα του.

قَالُوا۟ تَٱللَّهِ تَفْتَؤُا۟ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ ٱلْهَـٰلِكِينَ ﴿٨٥﴾

Είπαν: «Μα τον Αλλάχ, δε θα πάψεις να θυμάσαι τον Ιωσήφ μέχρι να καταστραφεί το σώμα και το μυαλό σου (από τη θλίψη) ή να πεθάνεις!»

قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٨٦﴾

Είπε: «Στ' αλήθεια, παραπονιέμαι μόνο στον Αλλάχ για την αγωνία και τη θλίψη μου, και ξέρω από τον Αλλάχ αυτό που δεν ξέρετε.

يَـٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿٨٧﴾

Ω, γιοι μου! Πηγαίνετε να μάθετε τα νέα του Ιωσήφ και του αδελφού του, και μην απελπίζεστε από το έλεος του Αλλάχ. Πράγματι, δεν απελπίζονται από το έλεος του Αλλάχ παρά μόνο οι άπιστοι.»

فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَـٰعَةٍۢ مُّزْجَىٰةٍۢ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ ﴿٨٨﴾

Όταν ήρθαν στη συγκέντρωση του (Ιωσήφ), είπαν: «Ω, κύριε υπουργέ! Οι αντιξοότητες χτύπησαν εμάς και την οικογένειά μας, και φέραμε λίγα χρήματα (και αγαθά που δεν είναι τόσο καλά, με αντάλλαγμα το φαγητό). Δώσε μας, λοιπόν, το πλήρες μέτρο του φορτίου (από σιτηρά όπως έκανες πριν) και δώσε μας ως ελεημοσύνη (τη διαφορά μεταξύ του πλήρες φορτίου και των χρημάτων μας που δεν του φτάνουν), πράγματι, ο Αλλάχ ανταμείβει αυτούς που δίνουν ελεημοσύνη.»

قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَـٰهِلُونَ ﴿٨٩﴾

Είπε (ο Ιωσήφ): «Ξέρετε (και θυμάστε) τι (κακό) κάνατε στον Ιωσήφ και στον αδελφό του ενώ είχατε άγνοια (για τις συνέπειες);»

قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ ۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَـٰذَآ أَخِى ۖ قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٩٠﴾

Είπαν: «Εσύ είσαι πράγματι ο Ιωσήφ;» Είπε: «Είμαι ο Ιωσήφ και αυτός είναι ο αδελφός μου. Ο Αλλάχ μας έδωσε χάρες (που μας έσωσε και ύψωσε τη θέση μας). Πράγματι, για όποιον φυλάσσεται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και δείχνει υπομονή, ο Αλλάχ δεν αφήνει ποτέ την ανταμοιβή εκείνων που πράττουν το καλό να χαθεί.»

قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَـٰطِـِٔينَ ﴿٩١﴾

Είπαν: «Μα τον Αλλάχ! Ο Αλλάχ σε επέλεξε (και σε προτίμησε) πάνω από μας, και πράγματι ήμασταν αμαρτωλοί (γι' αυτά που κάναμε σε σένα και στον αδελφό σου).»

قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ ٱللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٩٢﴾

Είπε (ο Ιωσήφ): «Δεν υπάρχει καμία επίπληξη για σας σήμερα. Είθε ο Αλλάχ να σας συγχωρήσει. Πράγματι, Αυτός είναι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.

ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَـٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًۭا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٩٣﴾

Πηγαίνετε με το πουκάμισό μου αυτό και ρίξτε το στο πρόσωπο του πατέρα μου, θα ανακτήσει την όρασή του. Και φέρτε μου όλη την οικογένειά σας.»

وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّى لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ ۖ لَوْلَآ أَن تُفَنِّدُونِ ﴿٩٤﴾

Όταν ξεχώρησε το καραβάνι, ο πατέρας τους είπε (σε όσους ήταν μαζί του από τα παιδιά του και από την οικογένειά του): «Πράγματι, μυρίζω τη μυρωδιά του Ιωσήφ, αν και με χλευάζετε (λέγοντας ότι είμαι ηλικιωμένος που λέει αυτά που δεν ξέρει και χωρίς να αισθάνεται).»

قَالُوا۟ تَٱللَّهِ إِنَّكَ لَفِى ضَلَـٰلِكَ ٱلْقَدِيمِ ﴿٩٥﴾

Είπαν (όσοι ήταν μαζί του από τα παιδιά και την οικογένειά του): «Μα τον Αλλάχ! Είσαι ακόμα στο παλιό σου λάθος (και δεν ξεχνάς τον Ιωσήφ).»

فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلْبَشِيرُ أَلْقَىٰهُ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ فَٱرْتَدَّ بَصِيرًۭا ۖ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٩٦﴾

Όταν ήρθε αυτός που έχει τα καλά νέα, το πέταξε (το πουκάμισο) στο πρόσωπο του (Ιακώβ) και αμέσως ανέκτησε την όρασή του. Είπε (ο Ιακώβ): «Δε σας είπα ότι ξέρω από τον Αλλάχ αυτά που δεν ξέρετε;»

قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا ٱسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَـٰطِـِٔينَ ﴿٩٧﴾

Είπαν: «Ω, πατέρα μας! Ζήτα συγχώρεση (από τον Αλλάχ) για τις αμαρτίες μας, πράγματι ήμασταν αμαρτωλοί (γι' αυτά που κάναμε).»

قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّىٓ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩٨﴾

Είπε (ο Ιακώβ): «Θα ζητήσω από τον Κύριό μου να σας συγχωρήσει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ٱدْخُلُوا۟ مِصْرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ ﴿٩٩﴾

Όταν ήρθαν στη συγκέντρωση του Ιωσήφ, αγκάλιασε τους γονείς του και είπε (στην οικογένειά του): «Μπείτε στη Μισρ, αν θέλει ο Αλλάχ, ασφαλείς.»

وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى ٱلْعَرْشِ وَخَرُّوا۟ لَهُۥ سُجَّدًۭا ۖ وَقَالَ يَـٰٓأَبَتِ هَـٰذَا تَأْوِيلُ رُءْيَـٰىَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّى حَقًّۭا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِىٓ إِذْ أَخْرَجَنِى مِنَ ٱلسِّجْنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلْبَدْوِ مِنۢ بَعْدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بَيْنِى وَبَيْنَ إِخْوَتِىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى لَطِيفٌۭ لِّمَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٠٠﴾

Και (ο Ιωσήφ) ανέβασε τους γονείς του στο κρεβάτι (του) και όλοι (οι γονείς και τα αδέλφια του) έπεσαν ενώπιόν του σε Σιτζούντ στάση (με τις παλάμες και το μέτωπο στο έδαφος, ως χαιρετισμός και σεβασμός και όχι για λατρεία, κάτι που επιτρεπόταν τότε σ' αυτούς). Είπε: «Ω, πατέρα μου! Αυτή είναι η πραγματοποίηση του ονείρου μου πριν. Ο Κύριός μου το έκανε αληθινό, και μου παραχώρησε από τις χάρες Του που με έβγαλε από τη φυλακή και σας έφερε όλους εδώ από τους βεδουίνους, αφού ο Σατανάς είχε χαλάσει τη σχέση μου με τα αδέλφιά μου. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι Ευγενής (στη διαχείριση) για ό,τι θέλει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

۞ رَبِّ قَدْ ءَاتَيْتَنِى مِنَ ٱلْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَنتَ وَلِىِّۦ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِى مُسْلِمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠١﴾

[Και κάλεσε ο Ιωσήφ τον Κύριό του:] «Κύριέ μου! Πράγματι, μου έδωσες από την εξουσία και μου έμαθες από την ερμηνεία των ονείρων. Ω, Δημιουργέ των ουρανών και της Γης! Εσύ είσαι ο Προστάτης (και ο Κηδεμόνας) μου στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Κάνε με να πεθάνω ως Μουσουλμάνος (υποταγμένος στη Βούλησή Σου) και ένωσέ με με τους δίκαιους (και τους προφήτες στο υψηλότερο επίπεδο στον Παράδεισο).»

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوٓا۟ أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ ﴿١٠٢﴾

Αυτό είναι ένα μέρος από τις ειδήσεις των αοράτων, που αποκαλύψουμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ). Και δεν ήσουν μαζί τους (τους αδελφούς του Ιωσήφ) όταν αποφάσισαν για το θέμα τους (σχετικά με τον Ιωσήφ), και σχεδίασαν.

وَمَآ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾

Στ' αλήθεια, οι περισσότεροι άνθρωποι δε θα πιστέψουν, όσο πρόθυμος κι αν είσαι (ω, Προφήτη, για την καθοδήγησή τους).

وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٤﴾

Και δεν τους ζητάς καμία ανταμοιβή (για τη διάδοση του Κορ’άν, και παρόλα αυτά απέχουν από την πίστη σαν θα χρεωθούν γι' αυτό). (Πράγματι, το Κορ’άν) είναι μόνο μία νουθεσία (και υπενθύμιση) για όλο τον κόσμο.

وَكَأَيِّن مِّنْ ءَايَةٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ ﴿١٠٥﴾

Πόσα είναι τα Σημάδια στους ουρανούς και στη γη, από τα οποία περνούν, αλλά απομακρύνονται απ’ αυτά αδιάφοροι;

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِٱللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ ﴿١٠٦﴾

Και οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν πιστεύουν στον Αλλάχ εκτός να Του αποδίδουν εταίρους στη λατρεία.

أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَـٰشِيَةٌۭ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٠٧﴾

Αισθάνονται ασφαλείς από το να τους έρθει μία τιμωρία από τον Αλλάχ που θα τους καλύψει ή από το να τους έρθει η Ώρα ξαφνικά χωρίς να το αισθάνονται;

قُلْ هَـٰذِهِۦ سَبِيلِىٓ أَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِى ۖ وَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿١٠٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αυτός είναι ο δρόμος (και ο τρόπος) μου. Καλώ στον Αλλάχ με απόδειξη και γνώση, εγώ και όποιοι με ακολουθούν. Δόξα στον Αλλάχ (είναι Ανώτερος από κάθε ατέλεια και από ό,τι Του αποδίδουν από εταίρους στη λατρεία). Και δεν είμαι απ' εκείνους που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًۭا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٠٩﴾

Πράγματι, δε στείλαμε πριν από σένα παρά μόνο άνδρες (σαν εσένα, ω, Μωχάμμαντ, και όχι Αγγέλους) από τους ανθρώπους των κωμοπόλεων, στους οποίους (άνδρες) αποκαλύψαμε. Μα δεν ταξιδεύουν στη γη (εκείνοι που σε διαψεύδουν) για να δουν πώς ήταν το τέλος εκείνων που ήταν πριν απ' αυτούς (που διέψευδαν τους Αγγελιαφόρους τους); Πράγματι, η Μέλλουσα Ζωή είναι πολύ καλύτερη για όσους φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του). Μα δε συλλογίζεστε;

حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسْتَيْـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا۟ جَآءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّىَ مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١١٠﴾

(Δεν τιμωρήσαμε κανένα έθνος που διέψευδε) μέχρι που οι Αγγελιαφόροι απελπίστηκαν (από τους λαούς τους) και (οι λαοί τους) βεβαιώθηκαν ότι (οι Αγγελιαφόροι) τους είπαν ψέματα (για τον ερχομό της τιμωρίας), τότε τους ήρθε (στους Αγγελιαφόρους) η βοήθειά Μας, και σώσαμε όποιους θέλαμε, και η τιμωρία Μας δεν αποτρέπεται μακριά από τους κακούς ανθρώπους (όταν τους έρθει).

لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌۭ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًۭا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍۢ وَهُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿١١١﴾

Πράγματι, υπάρχει στις ιστορίες τους (των Αγγελιαφόρων με τους λαούς τους), ένα μάθημα για όσους έχουν μυαλό (για να τις συλλογιστούν). Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι κατασκευασμένος λόγος, αλλά είναι επιβεβαίωση αυτών που του προηγήθηκαν (από Θεία Βιβλία), λεπτομερής εξήγηση των πάντων, και καθοδήγηση και έλεος γι' εκείνους που πιστεύουν.

الٓمٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ۗ وَٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ٱلْحَقُّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ, Ρ [Άλιφ-Λαμ-Μείμ-Ρα’, τέσσερα ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτά τα Εδάφια του Βιβλίου (του Κορ’άν) και αυτό που έχει σταλεί σε σένα (ω, Προφήτη) από τον Κύριό σου, είναι η αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν.

ٱللَّهُ ٱلَّذِى رَفَعَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍۢ تَرَوْنَهَا ۖ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۚ يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ يُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ ﴿٢﴾

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που ύψωσε τους ουρανούς χωρίς στύλους (όπως) τους βλέπετε, και έπειτα ανέβηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του). Υπέταξε τον ήλιο και τη σελήνη (για τα συμφέροντά σας), και το καθένα τους τρέχει (στην πορεία του) για ένα ορισμένο χρόνο. Διευθετεί (ο Αλλάχ) όλες τις υποθέσεις (όπως θέλει) και εξηγεί λεπτομερώς τα Σημάδια (που δείχνουν τη Δύναμή Του), μήπως και να είστε σίγουροι για τη συνάντηση με τον Κύριό σας (στη Μέλλουσα Ζωή).

وَهُوَ ٱلَّذِى مَدَّ ٱلْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِىَ وَأَنْهَـٰرًۭا ۖ وَمِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ ۖ يُغْشِى ٱلَّيْلَ ٱلنَّهَارَ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٣﴾

Και είναι Αυτός που άπλωσε τη γη (για να περπατήσετε σ' αυτήν) και τοποθέτησε σ' αυτήν σταθερούς πασσάλους (βουνά που τη σταθεροποιούν) και ποτάμια, και δημιούργησε σ' αυτήν κάθε είδους καρπούς ανά ζευγάρια. Καλύπτει με τη νύχτα την ημέρα (και έτσι έχετε σκοτάδι για να ξεκουράζεστε). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια γι' εκείνους που συλλογίζονται.

وَفِى ٱلْأَرْضِ قِطَعٌۭ مُّتَجَـٰوِرَٰتٌۭ وَجَنَّـٰتٌۭ مِّنْ أَعْنَـٰبٍۢ وَزَرْعٌۭ وَنَخِيلٌۭ صِنْوَانٌۭ وَغَيْرُ صِنْوَانٍۢ يُسْقَىٰ بِمَآءٍۢ وَٰحِدٍۢ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَىٰ بَعْضٍۢ فِى ٱلْأُكُلِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿٤﴾

Και στη γη υπάρχουν (διαφορετικές) εκτάσεις γης, η μία δίπλα στην άλλη, και κήποι με αμπέλια, καλλιέργειες και χουρμαδιές που μερικές απ' αυτές φυτρώνουν σε συστάδες από μια ρίζα και μερικές που η κάθε μία φυτρώνει μόνη της. Όλα ποτίζονται με το ίδιο νερό, όμως κάνουμε κάποια απ' αυτά να υπερέχουν στα άλλα σε γεύση (και οφέλη). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια γι' εκείνους που συλλογίζονται.

۞ وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌۭ قَوْلُهُمْ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبًا أَءِنَّا لَفِى خَلْقٍۢ جَدِيدٍ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْأَغْلَـٰلُ فِىٓ أَعْنَاقِهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٥﴾

Αν αναρωτιέσαι (ω, Προφήτη, πώς είναι δυνατόν οι άπιστοι να λατρεύουν είδωλα), τότε θα πρέπει να αναρωτηθείς περισσότερο για τα λόγια τους: «Μα (είναι δυνατόν ότι) αφού (θα πεθάνουμε και) θα έχουμε γίνει σκόνη, θα δημιουργηθούμε ξανά;» Εκείνοι είναι αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους, και είναι αυτοί που θα έχουν δεσμά στο λαιμό τους, και αυτοί θα είναι οι κάτοικοι της Φωτιάς, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبْلَ ٱلْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِمُ ٱلْمَثُلَـٰتُ ۗ وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍۢ لِّلنَّاسِ عَلَىٰ ظُلْمِهِمْ ۖ وَإِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٦﴾

Σου ζητούν (οι άπιστοι, ω, Προφήτη) να επισπεύσεις γι' αυτούς το κακό (και την τιμωρία) πριν το καλό (δηλ. αντί να σου ζητήσουν το έλεος, την ευημερία και την ασφάλεια), παρόλο που έχουν ήδη περάσει οι τιμωρίες πριν απ' αυτούς (στα παρόμοια έθνη και τους έκαναν ως παράδειγμα και μάθημα)! Πράγματι, ο Κύριός σου χαρίζει συγχώρεση στους ανθρώπους (που στρέφονται με μεταμέλεια προς Αυτόν) μετά από τις αδικίες (αμαρτίες) τους, και πράγματι, ο Κύριός σου είναι Αυστηρός στην τιμωρία (γι' εκείνους που επιμένουν στην αδικία τους).

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦٓ ۗ إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٌۭ ۖ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ﴿٧﴾

Οι άπιστοι λένε: «Αν του στελνόταν (στον Μωχάμμαντ) ένα Σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, για να πιστέψουμε)!» Πράγματι, είσαι μόνο ένας προειδοποιητής, και για κάθε λαό υπάρχει ένας (Προφήτης που στελνόταν) για να τους καθοδηγήσει.

ٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنثَىٰ وَمَا تَغِيضُ ٱلْأَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۖ وَكُلُّ شَىْءٍ عِندَهُۥ بِمِقْدَارٍ ﴿٨﴾

Ο Αλλάχ γνωρίζει τι έχει κάθε θηλυκό στη μήτρα, και ό,τι έχουν οι μήτρες από μείωση (αποβολή) ή αύξηση (στην περίοδο της εγκυμοσύνης). Τα πάντα ενώπιόν Του έχουν ένα συγκεκριμένο μέτρο.

عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ٱلْكَبِيرُ ٱلْمُتَعَالِ ﴿٩﴾

Είναι ο Παντογνώστης του αόρατου και του ορατού, ο Αλ-Καμπείρ (ο Μέγας), ο Αλ-Μουτα‘άλ (ο Ύψιστος).

سَوَآءٌۭ مِّنكُم مَّنْ أَسَرَّ ٱلْقَوْلَ وَمَن جَهَرَ بِهِۦ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۭ بِٱلَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِٱلنَّهَارِ ﴿١٠﴾

Είναι το ίδιο (ενώπιόν Του και στη γνώση Του), όποιος από σας μιλάει κρυφά και όποιος μιλάει φωναχτά, και όποιος κρύβεται τη νύχτα και όποιος φαίνεται την ημέρα.

لَهُۥ مُعَقِّبَـٰتٌۭ مِّنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦ يَحْفَظُونَهُۥ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمْ ۗ وَإِذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِقَوْمٍۢ سُوٓءًۭا فَلَا مَرَدَّ لَهُۥ ۚ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَالٍ ﴿١١﴾

(Ο Αλλάχ) έχει αυτούς (τους Αγγέλους) που έρχονται διαδοχικά (σε κάθε άτομο από την προσευχή Φατζρ μέχρι την ‘Ασρ και το αντίστροφο) για να τον φυλάξουν από μπροστά και πίσω του, με την εντολή του Αλλάχ (από τα πάντα εκτός από ό,τι του όρισε ο Αλλάχ, και για να καταγράψουν τις πράξεις του). Ο Αλλάχ δεν αλλάζει την κατάσταση κάποιων ανθρώπων (από καλή σε κακή), μέχρι οι ίδιοι να αλλάξουν τον εαυτό τους (με τις αμαρτίες και την αχαριστία). Και αν ο Αλλάχ θέλει να πέσει κάτι κακό (από τιμωρία) σε κάποιους ανθρώπους, τότε δε θα αποτραπεί με τίποτε, ούτε θα έχουν εκτός Αυτού κανέναν προστάτη.

هُوَ ٱلَّذِى يُرِيكُمُ ٱلْبَرْقَ خَوْفًۭا وَطَمَعًۭا وَيُنشِئُ ٱلسَّحَابَ ٱلثِّقَالَ ﴿١٢﴾

Είναι Αυτός που σας δείχνει αστραπές, για φόβο (από τους κεραυνούς) και ελπίδα (για βροχή). Και (είναι Αυτός που) δημιουργεί τα σύννεφα που είναι βαριά φορτωμένα (με άφθονο νερό).

وَيُسَبِّحُ ٱلرَّعْدُ بِحَمْدِهِۦ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِۦ وَيُرْسِلُ ٱلصَّوَٰعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَآءُ وَهُمْ يُجَـٰدِلُونَ فِى ٱللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ ٱلْمِحَالِ ﴿١٣﴾

Η βροντή (Τον) δοξάζει ευγνωμονώντάς Τον, το ίδιο κάνουν και οι Άγγελοι από φόβο (και σεβασμό) προς Αυτόν. Αυτός στέλνει τους κεραυνούς και κτυπά όποιον θέλει μ' αυτούς. Και όμως αυτοί (οι άπιστοι) αμφισβητούν για τον Αλλάχ (τη Μεγαλοπρέπειά Του, και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός). Πράγματι, Αυτός είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.

لَهُۥ دَعْوَةُ ٱلْحَقِّ ۖ وَٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَىْءٍ إِلَّا كَبَـٰسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَـٰلِغِهِۦ ۚ وَمَا دُعَآءُ ٱلْكَـٰفِرِينَ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ ﴿١٤﴾

Σ' Αυτόν και μόνο ανήκει το κάλεσμα της αλήθειας (ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός). Αλλά εκείνοι (οι ψεύτικοι θεοί και τα είδωλα) που τους επικαλούνται (οι ειδωλολάτρες) εκτός Αυτού, δεν ανταποκρίνονται σ' αυτούς σε τίποτε, παρά μόνο σαν εκείνον που απλώνει τα χέρια του (μέσα σε πηγάδι) προς το νερό (που είναι μακριά του, και καλεί το νερό) για να φτάσει στο στόμα του, αλλά δε θα του φτάσει ποτέ. Οι επικλήσεις των άπιστων δεν είναι παρά σε πλάνη.

وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ طَوْعًۭا وَكَرْهًۭا وَظِلَـٰلُهُم بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْـَٔاصَالِ ۩ ﴿١٥﴾

Προς τον Αλλάχ πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με τις παλάμες και το μέτωπο στο έδαφος) όποιοι βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη, θέλοντας ή μη, και (το ίδιο κάνουν και) οι σκιές τους (πέφτουν σε Σιτζούντ στάση με πλήρη υποταγή) στην αρχή της ημέρας και στο τέλος της.

قُلْ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ قُلِ ٱللَّهُ ۚ قُلْ أَفَٱتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًۭا وَلَا ضَرًّۭا ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِى ٱلظُّلُمَـٰتُ وَٱلنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا۟ لِلَّهِ شُرَكَآءَ خَلَقُوا۟ كَخَلْقِهِۦ فَتَشَـٰبَهَ ٱلْخَلْقُ عَلَيْهِمْ ۚ قُلِ ٱللَّهُ خَـٰلِقُ كُلِّ شَىْءٍۢ وَهُوَ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّـٰرُ ﴿١٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ποιος είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης;» Πες: «Ο Αλλάχ.» Πες: «Έχετε πάρει (για λατρεία) εκτός Αυτού κηδεμόνες (και προστάτες), οι οποίοι δεν έχουν καμία δύναμη να φέρουν όφελος στον εαυτό τους, ούτε να εμποδίζουν κάποιο κακό από τον εαυτό τους;» Πες: «Είναι ο τυφλός ίσος μ' αυτόν που βλέπει; Ή είναι τα σκοτάδια ίσα με το φως;» Ή αποδίδουν στον Αλλάχ εταίρους (στη δημιουργία), οι οποίοι δημιούργησαν παρόμοια με τη δική Του δημιουργία, και έτσι μπερδεύτηκαν με τα δημιουργήματα (αυτών και του Αλλάχ);» Πες: «Ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των πάντων, και Αυτός είναι ο Αλ-Ουάχειντ (Ένας), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει).»

أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌۢ بِقَدَرِهَا فَٱحْتَمَلَ ٱلسَّيْلُ زَبَدًۭا رَّابِيًۭا ۚ وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِى ٱلنَّارِ ٱبْتِغَآءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتَـٰعٍۢ زَبَدٌۭ مِّثْلُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلْحَقَّ وَٱلْبَـٰطِلَ ۚ فَأَمَّا ٱلزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَآءًۭ ۖ وَأَمَّا مَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلْأَمْثَالَ ﴿١٧﴾

(Το παράδειγμα της αλήθειας και της πλάνης είναι σαν αυτό του νερού), (ο Αλλάχ) στέλνει νερό από τον ουρανό, και έτσι ρέουν κοιλάδες, η κάθε μία ανάλογα με τη χωρητικότητά της, και ο χείμαρρος μεταφέρει πάνω του αφρό, και [το ίδιο παράδειγμα είναι σαν και] αυτών (των μετάλλων) που οι άνθρωποι βάζουν στη φωτιά επιδιώκοντας να φτιάξουν στολίδια ή ωφέλιμα πράγματα, (τα λιωμένα μέταλλα έχουν πάνω τους) παρόμοιο αφρό (σκουριά). Έτσι ο Αλλάχ δίνει το παράδειγμα της αλήθειας και της πλάνης: όσον αφορά τον αφρό, αυτός θα φύγει και θα εξαφανιστεί, αλλά ό,τι είναι ωφέλιμο στους ανθρώπους (από νερό ή μέταλλα) θα παραμείνει στη γη. Έτσι δίνει ο Αλλάχ τα παραδείγματα (για να φανεί η αλήθεια).

لِلَّذِينَ ٱسْتَجَابُوا۟ لِرَبِّهِمُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ وَٱلَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُۥ لَوْ أَنَّ لَهُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا وَمِثْلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفْتَدَوْا۟ بِهِۦٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ سُوٓءُ ٱلْحِسَابِ وَمَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿١٨﴾

Αυτοί που ανταποκρίθηκαν στον Κύριό τους (όταν τους κάλεσε προς την πίστη και την υπακοή), θα έχουν την καλύτερη ανταμοιβή (τον Παράδεισο). Όμως, όσο γι' εκείνους που δεν ανταποκρίθηκαν σ' Αυτόν, αν κατείχαν ό,τι υπάρχει στη γη (από θησαυρούς) και τα παρόμοια μαζί του, θα τα πρόσφεραν ως λύτρα για τον εαυτό τους. Εκείνοι θα λογοδοτήσουν πολύ αυστηρά και η κατοικία τους θα είναι η Κόλαση, και τι άθλιο κρεβάτι (και κατοικία) είναι αυτή!

۞ أَفَمَن يَعْلَمُ أَنَّمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ٱلْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَىٰٓ ۚ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿١٩﴾

Είναι αυτός που γνωρίζει, ότι αυτό που σου στάλθηκε από τον Κύριό σου είναι η αλήθεια, ίσος μ' αυτόν που είναι τυφλός; Θα το λάβουν υπόψη (και ως νουθεσία) μόνο εκείνοι που έχουν (υγιή) μυαλά (για να το συλλογιστούν).

ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلْمِيثَـٰقَ ﴿٢٠﴾

Οι οποίοι είναι αυτοί που εκπληρώνουν τη δέσμευση που τους ανέθεσε ο Αλλάχ, και δεν αθετούν τη δέσμευσή (τους προς Αυτόν).

وَٱلَّذِينَ يَصِلُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوٓءَ ٱلْحِسَابِ ﴿٢١﴾

Και οι οποίοι είναι αυτοί που διατηρούν ό,τι ο Αλλάχ διέταξε να διατηρηθεί (από τους δεσμούς συγγένειας), και φοβούνται τον Κύριό τους, και φοβούνται από το να έχουν αυστηρή λογοδότηση.

وَٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ وَيَدْرَءُونَ بِٱلْحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عُقْبَى ٱلدَّارِ ﴿٢٢﴾

Και οι οποίοι είναι αυτοί που δείχνουν υπομονή αναζητώντας την ευχαρίστηση του Κυρίου τους, και τελούν την προσευχή, και ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη) κρυφά και δημόσια από ό,τι τους παρέχουμε, και απωθούν το κακό με το καλό. Αυτοί θα έχουν την καλύτερη τελική κατοικία (στον Παράδεισο στη Μέλλουσα Ζωή).

جَنَّـٰتُ عَدْنٍۢ يَدْخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنْ ءَابَآئِهِمْ وَأَزْوَٰجِهِمْ وَذُرِّيَّـٰتِهِمْ ۖ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍۢ ﴿٢٣﴾

Θα μπουν στους κήπους μόνιμης διαμονής (Παράδεισο), μαζί με όσους είναι δίκαιοι από τους γονείς τους, τους συζύγους τους και τους απογόνους τους. Οι Άγγελοι θα έρθουν σ’ αυτούς από κάθε πύλη (για να τους χαιρετήσουν και να τους συγχαρούν).

سَلَـٰمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ ۚ فَنِعْمَ عُقْبَى ٱلدَّارِ ﴿٢٤﴾

(Οι Άγγελοι θα τους πουν): «Ειρήνη σε σας, για όσα υπομένατε. Πόσο εξαιρετική είναι η τελική κατοικία (σας στον Παράδεισο)!»

وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَـٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوٓءُ ٱلدَّارِ ﴿٢٥﴾

Όσο γι' εκείνους που αθετούν τη δέσμευση που τους ανέθεσε ο Αλλάχ (ότι να μην Του αποδίδουν κανέναν εταίρο στη λατρεία), αφού έχει επιβεβαιωθεί (μέσω της αποστολής των αποστόλων και των Βιβλίων), και κόβουν ό,τι διέταξε ο Αλλάχ να διατηρηθεί (από τους δεσμούς συγγένειας), και σκορπίζουν το κακό στη γη, εκείνοι θα έχουν την κατάρα (του Αλλάχ που θα πέσει πάνω τους) και θα έχουν τη χειρότερη κατοικία (στη Φωτιά στη Μέλλουσα Ζωή).

ٱللَّهُ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ وَفَرِحُوا۟ بِٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا مَتَـٰعٌۭ ﴿٢٦﴾

Ο Αλλάχ διευρύνει τα αγαθά που παρέχει για όποιους θέλει ή τα περιορίζει. Χαίρονται (οι άπιστοι) με την εγκόσμια ζωή (και τις απολαύσεις της), αν και η εγκόσμια ζωή σε σύγκριση με τη Μέλλουσα Ζωή, δεν είναι παρά μία φευγαλέα (ασήμαντη και λίγη) απόλαυση!

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۗ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِىٓ إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ ﴿٢٧﴾

Οι άπιστοι λένε (από πείσμα και ισχυρογνωμοσύνη): «Αν του στελνόταν (στον Μωχάμμαντ) ένα Σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, για να πιστέψουμε)!» Πες: «Πράγματι, ο Αλλάχ οδηγεί (με τη Δικαιοσύνη Του) όποιον θέλει στο να παραστρατήσει, και καθοδηγεί προς Αυτόν (με τη Χάρη Του) όποιον στρέφεται προς Αυτόν με μεταμέλεια.»

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ ٱللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ ٱللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ ﴿٢٨﴾

Εκείνους (που τους καθοδηγεί ο Αλλάχ) είναι αυτοί που πιστεύουν και των οποίων οι καρδιές καθησυχάζονται με την εξύμνηση του Αλλάχ (και με την απαγγελία του Βιβλίου Του). Πράγματι, μόνο στην εξύμνηση του Αλλάχ οι καρδιές καθησυχάζονται.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ طُوبَىٰ لَهُمْ وَحُسْنُ مَـَٔابٍۢ ﴿٢٩﴾

Αυτοί που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, θα έχουν ευδαιμονία (και καλή κατάσταση) και καλή επιστροφή (στον Παράδεισο).

كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَـٰكَ فِىٓ أُمَّةٍۢ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَآ أُمَمٌۭ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ ٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِٱلرَّحْمَـٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ ﴿٣٠﴾

Έτσι σε στείλαμε σε ένα έθνος, πριν από το οποίο είχαν περάσει άλλα έθνη, για να τους απαγγείλεις αυτό (το Κορ’άν) που σου αποκαλύψαμε (και το οποίο είναι το μεγαλύτερο Σημάδι που επιβεβαιώνει την αποστολή σου), αλλά αυτοί δεν πιστεύουν στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)! Πες: «(Ο Αρ-Ραχμάν) είναι ο Κύριός μου. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Αυτόν εμπιστεύομαι και σ' Αυτόν είναι η επιστροφή μου με μεταμέλεια.»

وَلَوْ أَنَّ قُرْءَانًۭا سُيِّرَتْ بِهِ ٱلْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ ٱلْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ ٱلْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ ٱلْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعًۭا ۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا۟ قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًۭا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِىَ وَعْدُ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ ﴿٣١﴾

Ακόμα κι αν στελνόταν ένα Κορ’άν (άλλο Θείο Βιβλίο) με το οποίο (και την απαγγελία του) θα μετακινόντουσαν τα βουνά, θα χωριζόταν η γη (σε ποτάμια) ή θα μιλούσαν οι νεκροί, [δε θα πίστευαν οι άπιστοι]! [Και αν θα κάναμε ένα Θείο Βιβλίο που να έκανε αυτά, θα ήταν αυτό το Κορ’άν]! Στον Αλλάχ ανήκει όλη η εντολή (για όλα τα θέματα και για τα Σημάδια και τα θαύματα). Δεν ξέρουν οι πιστοί ότι αν ο Αλλάχ ήθελε, θα είχε καθοδηγήσει όλους τους ανθρώπους (και χωρίς να στείλει κανένα Σημάδι)! Θα συνεχίσουν οι συμφορές να πλήττουν τους άπιστους ή να πέφτουν κοντά (στη γη και) στους οίκους τους, εξαιτίας όσων διέπρατταν (από απιστία και αμαρτίες), μέχρι να έρθει η υπόσχεση του Αλλάχ (δηλ. η τιμωρία τους). Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί την υπόσχεσή Του.

وَلَقَدِ ٱسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍۢ مِّن قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ ﴿٣٢﴾

Πράγματι, (πολλοί) Αγγελιοφόροι χλευάστηκαν πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ), αλλά έδωσα αναβολή σ' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, και μετά τους άρπαξα με την τιμωρία. Πόσο (τρομερή) ήταν η τιμωρία που (τους) έστειλα!

أَفَمَنْ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ ۗ وَجَعَلُوا۟ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلْ سَمُّوهُمْ ۚ أَمْ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى ٱلْأَرْضِ أَم بِظَـٰهِرٍۢ مِّنَ ٱلْقَوْلِ ۗ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا۟ عَنِ ٱلسَّبِيلِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنْ هَادٍۢ ﴿٣٣﴾

Είναι Αυτός που (συντηρεί τα πάντα και) παρακολουθεί κάθε ψυχή σε ό,τι κάνει (και θα την ανταμείψει ή τιμωρήσει γι' αυτά), [ο πιο Άξιος να λατρεύεται ή εκείνα τα είδωλα που δεν μπορούν ούτε να ωφελήσουν τον εαυτό τους]; Ωστόσο, (οι άπιστοι άδικα και ψευδώς) αποδίδουν στον Αλλάχ εταίρους (από τους ψεύτικους θεούς και τα είδωλά τους)! Πες (ω, Προφήτη): «Πείτε (μου) τα ονόματα (και τις ιδιότητές) τους (εκείνων των ψεύτικων θεών σας, αν είστε ειλικρινείς)! Ή μήπως πληροφορείτε τον Αλλάχ για κάτι (ότι έχει εταίρους, κάτι) που δεν το ξέρει στη γη; Ή (μήπως Τον ενημερώνετε) για απλά μία δήλωσή (σας, που δεν είναι πραγματική);» Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζονται), αλλά ωραιοποιήθηκε (από το Σατανά) στα μάτια των άπιστων το κακό σχέδιο (και ο μάταιος λόγος) τους, και εμποδίστηκαν (οι άπιστοι) από τον ίσιο δρόμο. Όποιον ο Αλλάχ τον κάνει να παραστρατήσει, δε θα υπάρχει γι' αυτόν κανείς που μπορεί να τον καθοδηγήσει.

لَّهُمْ عَذَابٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَشَقُّ ۖ وَمَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٍۢ ﴿٣٤﴾

Θα λάβουν τιμωρία στην εγκόσμια ζωή, αλλά η τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής είναι πιο αυστηρή, και δε θα έχουν κανέναν προστάτη ενάντια στον Αλλάχ.

۞ مَّثَلُ ٱلْجَنَّةِ ٱلَّتِى وُعِدَ ٱلْمُتَّقُونَ ۖ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ أُكُلُهَا دَآئِمٌۭ وَظِلُّهَا ۚ تِلْكَ عُقْبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوا۟ ۖ وَّعُقْبَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ٱلنَّارُ ﴿٣٥﴾

Η περιγραφή του Παραδείσου, που τον υποσχέθηκε (ο Αλλάχ) στους ευσεβείς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) είναι ότι κάτω απ' αυτόν (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα του) ρέουν ποτάμια, οι καρποί του είναι μόνιμοι, το ίδιο και η σκιά του. Αυτή είναι η τελική κατοικία εκείνων που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ, ενώ η τελική κατοικία των άπιστων είναι η Φωτιά!

وَٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَفْرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ ۖ وَمِنَ ٱلْأَحْزَابِ مَن يُنكِرُ بَعْضَهُۥ ۚ قُلْ إِنَّمَآ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱللَّهَ وَلَآ أُشْرِكَ بِهِۦٓ ۚ إِلَيْهِ أَدْعُوا۟ وَإِلَيْهِ مَـَٔابِ ﴿٣٦﴾

Εκείνοι στους οποίους δώσαμε το Βιβλίο (από τους Χριστιανούς και τους Εβραίους που πίστεψαν σε σένα, ω, Μωχάμμαντ, όπως ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και άλλοι) χαίρονται γι' αυτό (το Κορ’άν) που στάλθηκε σε σένα (επειδή βρίσκουν τις περιγραφές σου στις Γραφές τους), αλλά υπάρχουν κάποιες ομάδες (από τους Χριστιανούς, τους Εβραίους, τους ειδωλολάτρες και άλλους, που έκαναν συμμαχία εναντίον σου) που αρνούνται μέρος του (το οποίο δε συμφωνεί με τις επιθυμίες τους και κατακρίνει την πλάνη και την απιστία τους). Πες: «Πράγματι, διατάχθηκα να λατρεύω μόνο τον Αλλάχ και να μην Του αποδίδω εταίρους στη λατρεία. Αυτόν και μόνο επικαλούμαι και προς Αυτόν και μόνο θα είναι η επιστροφή μου (την Ημέρα της Κρίσεως).»

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَـٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّۭا ۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم بَعْدَ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا وَاقٍۢ ﴿٣٧﴾

(Όπως στείλαμε τα προηγούμενα Θεία Βιβλία στις γλώσσες των λαών τους), έτσι, στείλαμε αυτό (το Κορ’άν) ως τέλειο (και ξεκάθαρο Βιβλίο και κριτήριο) στα αραβικά (με το οποίο θα κρίνεις, ω, Προφήτη, μεταξύ των ανθρώπων). Αν θα ακολουθούσες τις επιθυμίες τους μετά απ' αυτό που σου ήρθε από τη γνώση, δε θα είχες ενάντια στον Αλλάχ κανέναν υποστηρικτή ή προστάτη.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًۭا مِّن قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَٰجًۭا وَذُرِّيَّةًۭ ۚ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأْتِىَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۗ لِكُلِّ أَجَلٍۢ كِتَابٌۭ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, είχαμε στείλει πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) Αγγελιαφόρους, και τους παραχωρήσαμε συζύγους και παιδιά. Δεν εναπόκειται σε κανέναν Αγγελιαφόρο το να φέρει κάποιο Σημάδι, παρά μόνο με την Άδεια του Αλλάχ. Για κάθε προκαθορισμένο χρόνο (καθενός πράγματος και καθεμίας εντολής που όρισε ο Αλλάχ), υπάρχει ένα βιβλίο (στο οποίο είναι γραμμένο).

يَمْحُوا۟ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ وَيُثْبِتُ ۖ وَعِندَهُۥٓ أُمُّ ٱلْكِتَـٰبِ ﴿٣٩﴾

Ο Αλλάχ αφαιρεί ό,τι θέλει (από τις υποθέσεις των ανθρώπων και τους κανόνες της θρησκείας για κάποια σοφία που την ξέρει) ή το επιβεβαιώνει, και έχει το Κύριο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ, στο οποίο όλα είναι γραμμένα, και τίποτε δεν αλλάζει μέσα του).

وَإِن مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ ٱلَّذِى نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ ٱلْبَلَـٰغُ وَعَلَيْنَا ٱلْحِسَابُ ﴿٤٠﴾

Είτε σου δείξουμε (ω, Προφήτη) κάτι απ' αυτό που τους υποσχεθήκαμε (από την τιμωρία), είτε αφαιρέσουμε τη ζωή σου (χωρίς να το δεις αυτό), (και στις δύο περιπτώσεις) το καθήκον σου είναι μόνο να διαβιβάσεις (το Μήνυμα ξεκάθαρα) και Εμείς είμαστε που θα τους φέρουμε για τον απολογισμό.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا نَأْتِى ٱلْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا ۚ وَٱللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِۦ ۚ وَهُوَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٤١﴾

Δε βλέπουν (οι άπιστοι) ότι μειώνουμε τη γη από τις άκρες της (δηλ. μειώνουμε τη γη των άπιστων δίνοντας στον Μωχάμμαντ τη νίκη εναντίον τους); Ο Αλλάχ κρίνει και τίποτε δεν μπορεί να αποτρέψει την κρίση Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στο απολογισμό (των πράξεων των δούλων Του, δίνοντάς τους την ανταπόδοση γι' αυτές).

وَقَدْ مَكَرَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ ٱلْمَكْرُ جَمِيعًۭا ۖ يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۢ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلْكُفَّـٰرُ لِمَنْ عُقْبَى ٱلدَّارِ ﴿٤٢﴾

Πράγματι, εκείνοι που ήταν πριν απ' αυτούς έκαναν σχέδια συνωμοτώντας (εναντίον των Αγγελιαφόρων τους, και τα σχέδιά τους ήταν μάταια). Ο Αλλάχ κυριαρχεί πάνω απ' όλα τα σχέδια (και κυριαρχεί πάνω απ' όλες τις αιτίες επίτευξής τους, και έτσι, δεν μπορεί κανένα σχέδιο να βλάψει κανέναν εκτός αν θέλει ο Αλλάχ, και το σχέδιο του Αλλάχ είναι το ισχυρότερο εναντίον των άπιστων και τίποτε δεν μπορεί να το αποτρέψει). Ξέρει τι κάνει κάθε ψυχή, και οι άπιστοι θα μάθουν ποιος θα έχει την καλύτερη τελική κατοικία (όταν αυτοί θα μπουν στη Φωτιά, ενώ οι πιστοί θα μπουν στον Παράδεισο στη Μέλλουσα Ζωή).

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَسْتَ مُرْسَلًۭا ۚ قُلْ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًۢا بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْكِتَـٰبِ ﴿٤٣﴾

Λένε οι άπιστοι (σε σένα, ω, Μωχάμμαντ): «Δεν είσαι Απεσταλμένος.» Πες: «Ο Αλλάχ αρκεί ως Μάρτυρας ανάμεσα σε μένα και σε σας, καθώς και αυτοί που έχουν (κάποια) γνώση των (προηγούμενων) Βιβλίων (από τους Χριστιανούς και τους Εβραίους που πίστεψαν σε μένα γνωρίζοντας τις περιγραφές μου και τις ενδείξεις του ερχομού μου).»

الٓر ۚ كِتَـٰبٌ أَنزَلْنَـٰهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ ٱلنَّاسَ مِنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿١﴾

Α, Λ, Ρ [Άλιφ-Λαμ-Ρα’, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτό είναι ένα Βιβλίο που σου στείλαμε (ω, Προφήτη), για να βγάλεις τους ανθρώπους από τα βάθη του σκότους στο φως, με την άδεια του Κυρίου τους, στο μονοπάτι του Αλ-‘Αζείζ (Ανίκητος, Παντοδύναμος), του Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

ٱللَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَوَيْلٌۭ لِّلْكَـٰفِرِينَ مِنْ عَذَابٍۢ شَدِيدٍ ﴿٢﴾

Ο Αλλάχ, είναι Αυτός στον Οποίο ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη Γη. Αλίμονο στους άπιστους από ένα αυστηρό μαρτύριο!

ٱلَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا عَلَى ٱلْـَٔاخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ضَلَـٰلٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿٣﴾

Οι οποίοι (άπιστοι) προτιμούν την εγκόσμια ζωή παρά τη Μέλλουσα Ζωή, αποτρέπουν (τους ανθρώπους) από το δρόμο (θρησκεία) του Αλλάχ, και επιδιώκουν να γίνει (αυτός ο δρόμος) στραβός (ώστε να μην τον ακολουθήσει κανείς). Πράγματι, εκείνοι έχουν παραστρατήσει πολύ μακριά (από την αλήθεια).

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۖ فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٤﴾

Δε στείλαμε κανέναν Αγγελιαφόρο παρά στη γλώσσα του λαού του για να διευκρινήσει σ' αυτούς (ό,τι έφερε από τον Κύριό του). Ο Αλλάχ κάνει όποιους θέλει να παραστρατήσουν και καθοδηγεί όποιους θέλει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرْهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ﴿٥﴾

Πράγματι, έχουμε στείλει τον Μωυσή με τα Σημάδιά Μας (διατάζοντάς τον): «Βγάλε τον λαό σου από το βαθύ σκοτάδι στο φως, και υπενθύμισέ τους τις ημέρες (των ευνοιών) του Αλλάχ (σ' αυτούς).» Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε πολύ υπομονετικό και πολύ ευγνώμων άνθρωπο.

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَىٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴿٦﴾

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Θυμηθείτε τη χάρη του Αλλάχ σε σας όταν σας έσωσε από τους ανθρώπους του λαού του Φαραώ, που σας έκαναν να γευτείτε ένα τρομερό μαρτύριο: έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν (τις κόρες και) τις γυναίκες σας να ζήσουν (ως δούλες), και σ' αυτό (ότι σας έσωσε απ' αυτούς) υπήρχε μία μεγάλη δοκιμασία (και χάρη) από τον Κύριό σας (αν θα ήσασταν ευγνώμονες μετά απ' αυτό).

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ۖ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِى لَشَدِيدٌۭ ﴿٧﴾

Και (θυμηθείτε) όταν ο Κύριός σας δήλωσε ξεκάθαρα: «Αν θα είστε ευγνώμονες (για τις χάρες Μου), θα σας αυξήσω σίγουρα (σε χάρη)· αλλά αν θα είστε αγνώμονες, πράγματι, η τιμωρία Μου είναι αυστηρή.».»

وَقَالَ مُوسَىٰٓ إِن تَكْفُرُوٓا۟ أَنتُمْ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا فَإِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِىٌّ حَمِيدٌ ﴿٨﴾

Και ο Μωυσής είπε: «Αν θα αρνηθείτε την πίστη, εσείς και όλοι όσοι βρίσκονται στη γη, πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γανέι (Ελεύθερος από κάθε ανάγκη, Πλούσιος) και Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).»

أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا۟ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍۢ وَعَادٍۢ وَثَمُودَ ۛ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعْدِهِمْ ۛ لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا ٱللَّهُ ۚ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَرَدُّوٓا۟ أَيْدِيَهُمْ فِىٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَقَالُوٓا۟ إِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ وَإِنَّا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَنَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ ﴿٩﴾

Δε σας έφτασε η είδηση (για την καταστροφή) εκείνων που ήταν πριν από σας, του λαού του Νώε, της (φυλής) ‘Αντ, της (φυλής) Θαμούντ και αυτών (των πολλών εθνών) που ήρθαν μετά απ' αυτούς - που κανείς δεν ξέρει πόσα ήταν παρά μόνον ο Αλλάχ; Οι Αγγελιαφόροι τους ήρθαν σ' αυτούς με ξεκάθαρες αποδείξεις, αλλά έβαλαν τα χέρια τους στο στόμα τους (δαγκώνοντας τα δάχτυλά τους από θυμό) και είπαν: «Αρνούμαστε αυτό με το οποίο έχετε σταλθεί, και έχουμε αμφιβολία γι' αυτό στο οποίο μας καλείτε, η οποία (αμφιβολία) μας εγείρει τη σύγχυση (και την κατηγορία εναντίον σας ότι λέτε ψέματα).»

۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِى ٱللَّهِ شَكٌّۭ فَاطِرِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۚ قَالُوٓا۟ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأْتُونَا بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٠﴾

Οι Αγγελιαφόροι τους, είπαν: «Είναι δυνατόν να υπάρχει αμφιβολία για τον Αλλάχ, τον Δημιουργό των ουρανών και της Γης; Σας καλεί (στην πίστη) για να συγχωρήσει κάποιες από τις αμαρτίες σας και να σας δώσει αναβολή (μη στέλνοντας σε σας μία τιμωρία που να σας εξοντώσει) μέχρι ένα προκαθορισμένο χρόνο (του τέλους της ζωής σας).» Είπαν: «Εσείς δεν είστε παρά άνθρωποι σαν εμάς! Θέλετε να μας αποτρέψετε από ό,τι (είδωλα) λάτρευαν οι προπάτορές μας. Φέρτε μας λοιπόν μια ξεκάθαρη απόδειξη!»

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَـٰنٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿١١﴾

Τους είπαν οι Αγγελιαφόροι τους: «Στ’ αλήθεια, δεν είμαστε παρά μόνο άνθρωποι σαν εσάς. Αλλά ο Αλλάχ παραχωρεί τη χάρη Του σε όποιον θέλει από τους δούλους Του. Δεν εναπόκειται σε μας να σας φέρουμε απόδειξη παρά μόνο με την άδεια του Αλλάχ. Και τον Αλλάχ ας εμπιστευτούν οι πιστοί.

وَمَا لَنَآ أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى ٱللَّهِ وَقَدْ هَدَىٰنَا سُبُلَنَا ۚ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَىٰ مَآ ءَاذَيْتُمُونَا ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ﴿١٢﴾

Και πώς να μην εμπιστευόμαστε τον Αλλάχ, καθώς Αυτός είναι που μας καθοδήγησε στον πιο ορθό από τους δρόμους! Σίγουρα θα υπομένουμε καρτερικά σε ό,τι μας βλάπτετε. Και τον Αλλάχ ας εμπιστευτούν οι πιστοί.»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا ۖ فَأَوْحَىٰٓ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٣﴾

Οι άπιστοι είπαν στους Αγγελιαφόρους τους: «Σίγουρα θα σας διώξουμε από τη γη μας, εκτός αν θα επιστρέψετε στη θρησκεία μας.» Τότε ο Κύριός τους τους ενέπνευσε: «Πράγματι, θα καταστρέψουμε τους άδικους.

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِهِمْ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِى وَخَافَ وَعِيدِ ﴿١٤﴾

Και θα σας κάνουμε να κατοικήσετε (εσείς και οι οπαδοί σας) στη γη μετά απ' αυτούς.» Αυτή (η υποστήριξη Μου) είναι για όποιον φοβάται ότι θα σταθεί ενώπιόν Μου (για λογοδότηση την Ημέρα της Κρίσεως) και φοβάται την προειδοποίησή Μου (και έτσι τηρεί τις εντολές Μου).

وَٱسْتَفْتَحُوا۟ وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍۢ ﴿١٥﴾

Και (οι Αγγελιαφόροι) επικαλέστηκαν (τον Αλλάχ) για νίκη, και έτσι, έχασε (και καταστράφηκε) κάθε πεισματάρης άδικος (και αλαζονικός).

مِّن وَرَآئِهِۦ جَهَنَّمُ وَيُسْقَىٰ مِن مَّآءٍۢ صَدِيدٍۢ ﴿١٦﴾

Τον περιμένει (αυτόν τον άδικο) μπροστά του η Κόλαση και θα του δοθεί να πιει (μέσα της) από νερό που είναι πύον και αίμα (των πληγών των κατοίκων της Φωτιάς).

يَتَجَرَّعُهُۥ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُۥ وَيَأْتِيهِ ٱلْمَوْتُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍۢ ۖ وَمِن وَرَآئِهِۦ عَذَابٌ غَلِيظٌۭ ﴿١٧﴾

Θα το πιει (το πύον, αναγκασμένος) με μεγάλη δυσκολία (λόγω της έντονης πικράδας, ζέστης και βρώμας του) και δύσκολα θα το καταπιεί (με υπερβολική δυσαρέσκεια, και αυτό το ποτό θα του κόψει τα έντερά του και θα βγει ξανά από το σώμα του). Ο θάνατος θα του έρθει από κάθε κατεύθυνση, αλλά δε θα πεθάνει. Και μπροστά του θα είναι ένα σκληρό μαρτύριο.

مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ ۖ أَعْمَـٰلُهُمْ كَرَمَادٍ ٱشْتَدَّتْ بِهِ ٱلرِّيحُ فِى يَوْمٍ عَاصِفٍۢ ۖ لَّا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا۟ عَلَىٰ شَىْءٍۢ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَـٰلُ ٱلْبَعِيدُ ﴿١٨﴾

Το παράδειγμα των (καλών) πράξεων εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους είναι σαν εκείνο της στάχτης που τη χτύπησε ένας δυνατός άνεμος σε μια θυελλώδη μέρα (και έτσι εξαφανίστηκε). Δε θα μπορούν να πάρουν ή να βρουν τίποτα από ό,τι έκαναν (επειδή οι καλές πράξεις πρέπει να έχουν ως βάση τη σωστή πίστη στον Αλλάχ). Αυτό (που έκαναν από καλές πράξεις χωρίς αληθινή πίστη) είναι η (ξεκάθαρη) πλάνη που είναι πολύ μακριά (από την αλήθεια).

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۚ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍۢ جَدِيدٍۢ ﴿١٩﴾

Δε βλέπεις (ω, άνθρωπε) ότι ο Αλλάχ δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη με την αλήθεια (και όχι άσκοπα); Αν θέλει, μπορεί να σας αφαιρέσει και να φέρει (αντί εσάς) μία νέα δημιουργία (που θα Τον υπακούει και θα Τον λατρεύει).

وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ بِعَزِيزٍۢ ﴿٢٠﴾

Και αυτό δεν είναι δύσκολο για τον Αλλάχ.

وَبَرَزُوا۟ لِلَّهِ جَمِيعًۭا فَقَالَ ٱلضُّعَفَـٰٓؤُا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًۭا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ ۚ قَالُوا۟ لَوْ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ لَهَدَيْنَـٰكُمْ ۖ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَجَزِعْنَآ أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍۢ ﴿٢١﴾

(Την Ημέρα της Κρίσεως) όλοι (οι άνθρωποι θα βγουν από τους τάφους τους και) θα παρουσιαστούν ενώπιον του Αλλάχ. Οι αδύναμοι θα πουν σ' αυτούς που ήταν αλαζονικοί: «Ήμασταν οι ακόλουθοί σας, θα μας προστατέψετε λοιπόν σε οτιδήποτε ενάντια στην τιμωρία του Αλλάχ;» Θα πουν (οι αλαζονικοί): «Αν μας είχε καθοδηγήσει ο Αλλάχ, θα σας είχαμε καθοδηγήσει (αλλά προτιμήσαμε την πλάνη και έτσι σας παραπλανήσαμε). Είναι το ίδιο και για μας και για σας, είτε δε θα μπορούμε να αντέξουμε το μαρτύριο, είτε θα υπομένουμε καρτερικά, δε θα υπάρχει για μας καμία διαφυγή!»

وَقَالَ ٱلشَّيْطَـٰنُ لَمَّا قُضِىَ ٱلْأَمْرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ ٱلْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ ۖ وَمَا كَانَ لِىَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوْتُكُمْ فَٱسْتَجَبْتُمْ لِى ۖ فَلَا تَلُومُونِى وَلُومُوٓا۟ أَنفُسَكُم ۖ مَّآ أَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ أَنتُم بِمُصْرِخِىَّ ۖ إِنِّى كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ ۗ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢٢﴾

Κι όταν θα τελειώσει το θέμα (με το να μπουν οι πιστοί στον Παράδεισο και οι άπιστοι στη Φωτιά), ο Σατανάς θα πει: «Πράγματι, ο Αλλάχ σας είχε υποσχεθεί την αληθινή υπόσχεση, ενώ εγώ σας είχα υποσχεθεί, αλλά αθέτησα την υπόσχεσή μου σε σας. Δεν είχα καμιά εξουσία (ή δύναμη) πάνω σας, εκτός του ότι σας κάλεσα, κι εσείς με ακολουθήσατε. Οπότε μη με κατηγορείτε, αλλά κατηγορείστε τον εαυτό σας. Ούτε θα σας σώσω, ούτε θα με σώσετε. Απαρνούμαι τις πράξεις σας όταν με αποδίδατε πριν ως εταίρο στον Αλλάχ στη λατρεία (και στην υπακοή). Πράγματι, οι άδικοι θα έχουν ένα επώδυνο μαρτύριο.»

وَأُدْخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ ۖ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَـٰمٌ ﴿٢٣﴾

Όσοι πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις θα εισαχθούν σε κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα, με την άδεια του Κυρίου τους. Ο χαιρετισμός τους εκεί θα είναι «Ειρήνη!»

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا كَلِمَةًۭ طَيِّبَةًۭ كَشَجَرَةٍۢ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌۭ وَفَرْعُهَا فِى ٱلسَّمَآءِ ﴿٢٤﴾

Δεν είδες (ω, Προφήτη) πώς έδωσε ο Αλλάχ το παράδειγμα ενός καλού λόγου (λα ιλάχα ίλλα Αλλάχ -δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ-) ότι είναι σαν (το παράδειγμα) ενός καλού δέντρου (χουρμαδιάς); Η ρίζα του είναι σταθερή (στη γη) και τα κλαδιά του προς τον ουρανό.

تُؤْتِىٓ أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍۭ بِإِذْنِ رَبِّهَا ۗ وَيَضْرِبُ ٱللَّهُ ٱلْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٥﴾

Αποδίδει τους καρπούς του όλη την ώρα με την άδεια του Κυρίου του (έτσι είναι η ρίζα της πίστης σταθερή στην καρδιά του πιστού, ενώ τα κλαδιά της από τις καλές πράξεις ανεβαίνουν στον ουρανό όλη την ώρα). Ο Αλλάχ δίνει παραδείγματα στους ανθρώπους, ίσως να τα λάβουν υπόψη (και να λάβουν νουθεσία).

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍۢ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ ٱجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ ٱلْأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍۢ ﴿٢٦﴾

Αλλά το παράδειγμα ενός κακού λόγου (της απιστίας) είναι σαν (το παράδειγμα) ενός κακού δέντρου (αναρριχώμενου στην επιφάνεια της γης), που ξεριζώθηκε από την επιφάνεια της γης, (επειδή) δεν είχε βαθιές ρίζες.

يُثَبِّتُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱلْقَوْلِ ٱلثَّابِتِ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَيُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلظَّـٰلِمِينَ ۚ وَيَفْعَلُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ ﴿٢٧﴾

Ο Αλλάχ σταθεροποιεί τους πιστούς στον σταθερό Λόγο (λα ιλάχα ίλλα Αλλάχ -δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ-) στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Ο Αλλάχ κάνει τους άδικους να παραστρατούν (μακριά από την καθοδήγηση), και ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ بَدَّلُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ كُفْرًۭا وَأَحَلُّوا۟ قَوْمَهُمْ دَارَ ٱلْبَوَارِ ﴿٢٨﴾

Δεν είδες (ω, Προφήτη) εκείνους (τους άπιστους από τον λαό σου, Κουράις) που αντάλλαξαν τις εύνοιες του Αλλάχ (σ' αυτούς) με απιστία (αρνούμενοι την πίστη, αφού σε έστειλε ο Αλλάχ σ' αυτούς) και οδήγησαν τον λαό τους στον οίκο της καταστροφής;

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا ۖ وَبِئْسَ ٱلْقَرَارُ ﴿٢٩﴾

(Ο οποίος οίκος) είναι η Κόλαση, όπου θα εισαχθούν για να καούν μέσα της, πόσο άθλια είναι αυτή ως μόνιμη διαμονή!

وَجَعَلُوا۟ لِلَّهِ أَندَادًۭا لِّيُضِلُّوا۟ عَن سَبِيلِهِۦ ۗ قُلْ تَمَتَّعُوا۟ فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى ٱلنَّارِ ﴿٣٠﴾

Απέδιδαν (οι άπιστοι) αντιπάλους (και όμοιους και εταίρους) στον Αλλάχ για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους από τον δρόμο (θρησκεία) Του. Πες (ω, Προφήτη): «Απολαύστε (για λίγο)! Ο τελικός προορισμός σας θα είναι η Φωτιά.»

قُل لِّعِبَادِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا بَيْعٌۭ فِيهِ وَلَا خِلَـٰلٌ ﴿٣١﴾

Πες (ω, Προφήτη) στους δούλους Μου που πιστεύουν, να τελούν την προσευχή και να ξοδέψουν από ό,τι τους παρέχουμε, κρυφά και φανερά, προτού έρθει μία Ημέρα που δε θα υπάρξει καμία συναλλαγή (δε θα μπορεί κανείς να δώσει λύτρα για να σώσει τον εαυτό του από την τιμωρία), ούτε καμία φιλία (για να διαμεσολαβήσει κανείς για τον φίλο του)!

ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزْقًۭا لَّكُمْ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلْفُلْكَ لِتَجْرِىَ فِى ٱلْبَحْرِ بِأَمْرِهِۦ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلْأَنْهَـٰرَ ﴿٣٢﴾

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη και έστειλε κάτω νερό (βροχή) από τον ουρανό, με το οποίο (νερό) έβγαλε (από τη γη) καρπούς ως αγαθά για σας. Υπέταξε σε σας τα πλοία για να διασχίζουν τη θάλασσα (για τα συμφέροντά σας) με την εντολή Του, και υπέταξε σε σας τα ποτάμια (για να πιείτε εσείς και τα βοοειδή σας).

وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ دَآئِبَيْنِ ۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ﴿٣٣﴾

Υπέταξε σε σας τον ήλιο και το φεγγάρι, που τρέχουν συνέχεια στην πορεία τους (διαδοχικά για τα συμφέροντά σας), και υπέταξε σε σας την νύχτα (για την ξεκούραση και τον ύπνο σας) και την ημέρα (για τις απασχολήσεις σας).

وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ ۚ وَإِن تَعُدُّوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحْصُوهَآ ۗ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَظَلُومٌۭ كَفَّارٌۭ ﴿٣٤﴾

Σας έδωσε πολλά από όλα όσα ζητήσατε (και από ό,τι δε ζητήσατε, αλλά τα χρειάζεστε στη ζωή σας). Αν προσπαθήσετε να μετρήσετε τις χάρες του Αλλάχ (σε σας), δε θα μπορείτε να τις μετρήσετε. Πράγματι, ο άνθρωπος είναι άδικος (προς τον εαυτό του με τις αμαρτίες του) και αχάριστος (για τις χάρες του Αλλάχ).

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجْعَلْ هَـٰذَا ٱلْبَلَدَ ءَامِنًۭا وَٱجْنُبْنِى وَبَنِىَّ أَن نَّعْبُدَ ٱلْأَصْنَامَ ﴿٣٥﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε: «Κύριέ μου! Κάνε αυτήν την πόλη (τη Μάκκα) ασφαλή, και κράτα εμένα και τα παιδιά μου μακριά από τη λατρεία των ειδώλων.

رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلنَّاسِ ۖ فَمَن تَبِعَنِى فَإِنَّهُۥ مِنِّى ۖ وَمَنْ عَصَانِى فَإِنَّكَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٣٦﴾

Κύριέ μου! Πράγματι, αυτά (τα είδωλα) παραπλάνησαν πολλούς ανθρώπους [που νόμιζαν ότι τα αγάλματα που έφτιαξαν για τους αποθανόντες ενάρετους θα είναι οι διαμεσολαβητές τους προς τον Αλλάχ, αλλά με τον πάροδο του χρόνου, τα λάτρευαν]. Όποιος λοιπόν με ακολουθεί, είναι από μένα (δηλ. από τους οπαδούς μου). Αλλά όποιος με παρακούει, τότε πράγματι, Εσύ είσαι (για όποιους θέλεις) Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

رَّبَّنَآ إِنِّىٓ أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِى بِوَادٍ غَيْرِ ذِى زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ ٱلْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱجْعَلْ أَفْـِٔدَةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ تَهْوِىٓ إِلَيْهِمْ وَٱرْزُقْهُم مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ﴿٣٧﴾

Κύριέ μας! Έκανα μερικούς από τους απογόνους μου (τον Ισμαήλ και τους απογόνους του μετά) να κατοικήσουν σε μια κοιλάδα χωρίς καλλιέργεια (ούτε νερό) κοντά στον Απαράβατο Οίκο Σου (στη Μάκκα). Κύριέ μας! (Το έκανα υπό την εντολή Σου) για να εκτελούν την προσευχή (στον Οίκο Σου). Κάνε λοιπόν τις καρδιές πολλών ανθρώπων να θελήσουν να πάνε με αγάπη προς αυτούς, και παραχώρεσε σ' αυτούς από τους καρπούς, ίσως και να είναι ευγνώμονες (προς Εσένα).

رَبَّنَآ إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِى وَمَا نُعْلِنُ ۗ وَمَا يَخْفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ ﴿٣٨﴾

Κύριέ μας! Πράγματι, γνωρίζεις ό,τι κρύβουμε μέσα μας και ό,τι φανερώνουμε. Τίποτα δεν είναι κρυφό από τον Αλλάχ, ούτε στη γη, ούτε στον ουρανό.

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى وَهَبَ لِى عَلَى ٱلْكِبَرِ إِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ ۚ إِنَّ رَبِّى لَسَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ﴿٣٩﴾

Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ που μου χάρισε, παρά τη μεγάλη μου ηλικία, τον Ισμαήλ και τον Ισαάκ. Πράγματι, ο Κύριός μου είναι ο Πανάκουος των επικλήσεων.

رَبِّ ٱجْعَلْنِى مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِى ۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَآءِ ﴿٤٠﴾

Κύριέ μου! Κάνε με σταθερό στην προσευχή, (επίσης) και τους απογόνους μου. Κύριέ μας! Δέξου τις επικλήσεις μου (και ανταποκρίσου σ' αυτές).

رَبَّنَا ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ ٱلْحِسَابُ ﴿٤١﴾

Κύριέ μας! Συγχώρεσε εμένα, τους γονείς μου και τους πιστούς την Ημέρα που θα γίνει ο απολογισμός.»

وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱللَّهَ غَـٰفِلًا عَمَّا يَعْمَلُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍۢ تَشْخَصُ فِيهِ ٱلْأَبْصَـٰرُ ﴿٤٢﴾

Μην νομίζεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ αγνοεί ό,τι κάνουν οι άδικοι (όταν αναβάλλει την τιμωρία τους)! [Εδώ είναι μία προειδοποίηση για τον άδικο και παρηγοριά για τον αδικημένο]. Τους αναβάλλει μόνο για μια Ημέρα που τα μάτια θα κοιτούν ορθάνοιχτα προς τα πάνω (με φρίκη και χωρίς να ανοιγοκλείνουν).

مُهْطِعِينَ مُقْنِعِى رُءُوسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ ۖ وَأَفْـِٔدَتُهُمْ هَوَآءٌۭ ﴿٤٣﴾

(Εκείνη την Ημέρα οι άνθρωποι θα βγουν από τους τάφους τους και) θα τρέξουν (προς αυτόν που τους καλεί) με σηκωμένα τα κεφάλια τους, τα μάτια τους (θα κοιτούν προς τον ουρανό με φόβο και) δε θα επιστρέψουν προς αυτούς και οι καρδιές τους θα είναι άδειες (λόγω της φρίκης).

وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ ٱلْعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ رَبَّنَآ أَخِّرْنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَ ۗ أَوَلَمْ تَكُونُوٓا۟ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍۢ ﴿٤٤﴾

(Ω, Προφήτη) προειδοποίησε τους ανθρώπους για την Ημέρα που θα τους έρθει το μαρτύριο, και οι άδικοι θα πουν: «Κύριέ μας! Δώσε μας αναβολή για λίγο χρόνο, για να ανταποκριθούμε στο κάλεσμά Σου και να ακολουθήσουμε τους Αγγελιαφόρους!» [Θα ειπωθεί σ' αυτούς:] «Μα δεν ορκιστήκατε πριν (στην εγκόσμια ζωή) ότι δε θα υπάρχει για σας καμία μετάβαση (από την εγκόσμια ζωή προς τη Μέλλουσα Ζωή, και διαψεύσατε την ανάσταση);

وَسَكَنتُمْ فِى مَسَـٰكِنِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ ٱلْأَمْثَالَ ﴿٤٥﴾

Και ζούσατε στις κατοικίες εκείνων (των προηγούμενων εθνών) που αδίκησαν τον εαυτό τους (με την απιστία), και σας έγινε σαφές πώς κάναμε την τιμωρία σ' αυτούς, και σας δώσαμε παραδείγματα (ώστε να λάβετε νουθεσία).»

وَقَدْ مَكَرُوا۟ مَكْرَهُمْ وَعِندَ ٱللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ ٱلْجِبَالُ ﴿٤٦﴾

Πράγματι, (οι άπιστοι) έκαναν το σχέδιό τους συνωμοτώντας (να σκοτώσουν τον Προφήτη), αλλά ο Αλλάχ περικύκλωσε το σχέδιο τους με τη γνώση (και τη δύναμή) Του (και έτσι δε θα μπορέσουν να κάνουν τίποτε). Και δε θα μπορούσε το σχέδιό τους να μετακινήσει τα βουνά (λόγω της αδυναμίας του).

فَلَا تَحْسَبَنَّ ٱللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِۦ رُسُلَهُۥٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌۭ ذُو ٱنتِقَامٍۢ ﴿٤٧﴾

Ποτέ μην νομίζεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ θα αθετούσε την υπόσχεσή Του (για νίκη) προς τους Αγγελιαφόρους Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Ικανός για ανταπόδοση.

يَوْمَ تُبَدَّلُ ٱلْأَرْضُ غَيْرَ ٱلْأَرْضِ وَٱلسَّمَـٰوَٰتُ ۖ وَبَرَزُوا۟ لِلَّهِ ٱلْوَٰحِدِ ٱلْقَهَّارِ ﴿٤٨﴾

(Και αυτή η ανταπόδοση θα είναι) την Ημέρα που η Γη θα αλλαχτεί μ' άλλη διαφορετική Γη, το ίδιο και οι ουρανοί, και (οι άνθρωποι θα βγουν από τους τάφους τους και) θα παρουσιαστούν ενώπιον του Αλλάχ, του Αλ-Ουάχειντ (Ένας), του Αλ-Καχάρ (Παντοδύναμος που υποτάσσει τα πάντα).

وَتَرَى ٱلْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍۢ مُّقَرَّنِينَ فِى ٱلْأَصْفَادِ ﴿٤٩﴾

Εκείνη την Ημέρα θα δεις (ω, Προφήτη) τους κακούς (άπιστους) δεμένους μαζί, με αλυσίδες (και με τα χέρια και τα πόδια δεμένα).

سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٍۢ وَتَغْشَىٰ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ ﴿٥٠﴾

Τα ρούχα τους (των άπιστων) θα είναι από πίσσα και η Φωτιά θα καλύψει τα πρόσωπά τους.

لِيَجْزِىَ ٱللَّهُ كُلَّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٥١﴾

Για να ανταποδώσει ο Αλλάχ σε κάθε ψυχή ό,τι έκανε. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στον υπολογισμό (των πράξεων των δούλων Του, και για να τους ανταποδώσει γι' αυτές).

هَـٰذَا بَلَـٰغٌۭ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُوا۟ بِهِۦ وَلِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا هُوَ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ وَلِيَذَّكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٥٢﴾

Αυτό το (Κορ’άν) είναι ένα μήνυμα για όλους τους ανθρώπους, και για να προειδοποιηθούν μ' αυτό και να γνωρίζουν ότι υπάρχει μόνο Ένας Θεός (που αξίζει να λατρεύεται), και για να το λάβουν υπόψη (και να λάβουν νουθεσία) εκείνοι που έχουν (υγιές και ορθό) μυαλό.