Διαβάστε το Τζουζ 17 του Κορανίου

ٱقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِى غَفْلَةٍۢ مُّعْرِضُونَ ﴿١﴾

Πλησιάζει στους ανθρώπους η Ώρα του απολογισμού τους, αλλά εκείνοι βρίσκονται σε αδιαφορία και αμέλεια (απασχολούμενοι με τις εγκόσμιες απολαύσεις), και αποστρέφονται (την πίστη και τις καλές πράξεις).

مَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّن رَّبِّهِم مُّحْدَثٍ إِلَّا ٱسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴿٢﴾

Δεν τους έρχεται καμία νέα αποκάλυψη από τον Κύριό τους, παρά να την ακούν ενώ παίζουν,

لَاهِيَةًۭ قُلُوبُهُمْ ۗ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّجْوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ هَلْ هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ ۖ أَفَتَأْتُونَ ٱلسِّحْرَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ ﴿٣﴾

και ενώ οι καρδιές τους είναι απρόσεκτες (και απασχολημένες με τους πόθους τους). Οι άδικοι συνομίλησαν ιδιωτικά και κρυφά (λέγοντας): «Είναι αυτός (ο Μωχάμμαντ) κάτι άλλο, εκτός από ένας άνθρωπος σαν και εσάς; Θα ακολουθήσετε λοιπόν τη μαγεία (του), ενώ (τη) βλέπετε;»

قَالَ رَبِّى يَعْلَمُ ٱلْقَوْلَ فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٤﴾

Είπε (ο Προφήτης): «Ο Κύριός μου γνωρίζει κάθε λόγο που λέγεται στους ουρανούς και στη γη (και ξέρει την κρυφή συνομιλία σας). Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

بَلْ قَالُوٓا۟ أَضْغَـٰثُ أَحْلَـٰمٍۭ بَلِ ٱفْتَرَىٰهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۭ فَلْيَأْتِنَا بِـَٔايَةٍۢ كَمَآ أُرْسِلَ ٱلْأَوَّلُونَ ﴿٥﴾

(Δεν πιστεύουν ότι το Κορ’άν στάλθηκε από τον Αλλάχ) αλλά (κάποια φορά κάποιοι απ' αυτούς) λένε: «Αυτό (το Κορ’άν) είναι μπερδεμένα όνειρα (που τα είδε ο Μωχάμμαντ)!» (Άλλη φορά άλλοι λένε): «Όχι (δεν είναι έτσι), αλλά το έχει κατασκευάσει!» (Άλλη φορά άλλοι λένε): «Όχι (δεν είναι έτσι), αλλά (ο Μωχάμμαντ) είναι ένας ποιητής! Ας μας φέρει, λοιπόν, ένα Σημάδι, όπως στάλθηκαν οι προηγούμενοι Αγγελιαφόροι (με Σημάδια προς τους λαούς τους).»

مَآ ءَامَنَتْ قَبْلَهُم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَـٰهَآ ۖ أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ ﴿٦﴾

Πριν απ' αυτούς, καμία πόλη που την έχουμε καταστρέψει, δεν πίστεψε (παρόλο που τους στείλαμε τα Σημάδια που πρότειναν, αντίθετα, τα διέψευσαν). Θα πίστευαν αυτοί λοιπόν;

وَمَآ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلَّا رِجَالًۭا نُّوحِىٓ إِلَيْهِمْ ۖ فَسْـَٔلُوٓا۟ أَهْلَ ٱلذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٧﴾

Πράγματι, δε στείλαμε πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) παρά μόνο άνδρες (Αγγελιαφόρους), στους οποίους αποκαλύψαμε. Ρωτήστε λοιπόν (ω, άπιστοι) εκείνους των προηγούμενων Θείων Βιβλίων (της Τοράς και του Ιν-τζήλ -του πρωτότυπου Ευαγγελίου του Ιησού- αν οι Αγγελιαφόροι που τους έστειλε ο Αλλάχ πριν, ήταν άνθρωποι ή Άγγελοι), αν δε γνωρίζετε!

وَمَا جَعَلْنَـٰهُمْ جَسَدًۭا لَّا يَأْكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُوا۟ خَـٰلِدِينَ ﴿٨﴾

Και δεν τους δημιουργήσαμε (τους Αγγελιαφόρους, με) σώματα που δεν έτρωγαν φαγητό - ούτε ήταν αθάνατοι.

ثُمَّ صَدَقْنَـٰهُمُ ٱلْوَعْدَ فَأَنجَيْنَـٰهُمْ وَمَن نَّشَآءُ وَأَهْلَكْنَا ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿٩﴾

Έπειτα εκπληρώσαμε την υπόσχεσή Μας προς αυτούς (τους Αγγελιαφόρους), και έτσι σώσαμε αυτούς και όσους θέλαμε (δηλ. τους πιστούς), και καταστρέψαμε εκείνους που ξεπέρασαν τα όρια (με την απιστία και τις αμαρτίες).

لَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكُمْ كِتَـٰبًۭا فِيهِ ذِكْرُكُمْ ۖ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٠﴾

(Ω, άνθρωποι) πράγματι, σας στείλαμε ένα Βιβλίο (το Κορ’άν) το οποίο έχει δόξα (και δύναμη) για σας (αν το ακολουθήσετε). Μα δε συλλογίζεστε;

وَكَمْ قَصَمْنَا مِن قَرْيَةٍۢ كَانَتْ ظَالِمَةًۭ وَأَنشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿١١﴾

Πόσες άδικες πόλεις καταστρέψαμε, και δημιουργήσαμε μετά απ' αυτές άλλους λαούς!

فَلَمَّآ أَحَسُّوا۟ بَأْسَنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ ﴿١٢﴾

Όταν είδαν την τιμωρία Μας, άρχισαν να τρέχουν μακριά απ' αυτήν (την πόλη τους).

لَا تَرْكُضُوا۟ وَٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰ مَآ أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَـٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُونَ ﴿١٣﴾

(Αλλά οι Άγγελοι τους φώναξαν σαρκαστικά): «Μην τρέχετε, αλλά επιστρέψτε στις απολαύσεις σας και στις κατοικίες σας, ίσως να σας ζητήσουν (οι άνθρωποι κάτι, όπως όταν ήσασταν πριν, που είχατε πλούτη, εξουσία και δύναμη).»

قَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿١٤﴾

Είπαν (οι άδικοι): «Αλίμονό μας! Πράγματι, ήμασταν άδικοι (με την απιστία μας)!»

فَمَا زَالَت تِّلْكَ دَعْوَىٰهُمْ حَتَّىٰ جَعَلْنَـٰهُمْ حَصِيدًا خَـٰمِدِينَ ﴿١٥﴾

Δε σταμάτησε αυτή να είναι η κραυγή τους έως ότου τους κάναμε σαν θερισμένα φυτά, (νεκρούς) χωρίς κίνηση.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ ﴿١٦﴾

Πράγματι, δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους για διασκέδαση (ή άσκοπα, αλλά είναι μία ένδειξη της Δύναμής Μας).

لَوْ أَرَدْنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهْوًۭا لَّٱتَّخَذْنَـٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَـٰعِلِينَ ﴿١٧﴾

Αν θέλαμε να είχαμε μία διασκέδαση (όπως το να είχαμε μία σύζυγο ή έναν γιο), θα την είχαμε πάρει από ό,τι έχουμε (και όχι από ό,τι έχετε στη γη), και ποτέ δε θα το κάναμε αυτό (αφού κάτι τέτοιο αποτελεί μία ατέλεια, η οποία δεν ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Μας).

بَلْ نَقْذِفُ بِٱلْحَقِّ عَلَى ٱلْبَـٰطِلِ فَيَدْمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌۭ ۚ وَلَكُمُ ٱلْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ ﴿١٨﴾

Όχι (δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζονται, ότι ο Αλλάχ απέκτησε έναν γιο ή μία σύζυγο), αλλά πράγματι, ρίχνουμε την αλήθεια πάνω στην πλάνη, και έτσι την συνθλίβει (και την καταστρέφει), και έτσι (η πλάνη) φεύγει (χαμένη). Αλίμονο σε σας (που ισχυρίζεστε κάτι τέτοιο) για όσα περιγράφετε ψευδώς!

وَلَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَمَنْ عِندَهُۥ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِۦ وَلَا يَسْتَحْسِرُونَ ﴿١٩﴾

Σ' Αυτόν ανήκουν όλοι όσοι είναι στους ουρανούς και στη γη. Αυτοί που βρίσκονται κοντά του (δηλ. οι Άγγελοι) δε γίνονται ποτέ αλαζονικοί απέναντι στη λατρεία Του, ούτε κουράζονται (ούτε βαριούνται απ' αυτήν) ποτέ.

يُسَبِّحُونَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ ﴿٢٠﴾

Τον δοξάζουν μέρα και νύχτα, χωρίς να κουράζονται (ή να βαριούνται).

أَمِ ٱتَّخَذُوٓا۟ ءَالِهَةًۭ مِّنَ ٱلْأَرْضِ هُمْ يُنشِرُونَ ﴿٢١﴾

Ή μήπως πήραν (οι ειδωλολάτρες για λατρεία) θεούς από τη γη, που μπορούν να αναστήσουν τους νεκρούς;

لَوْ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَا ۚ فَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿٢٢﴾

Αν υπήρχαν σ' αυτούς (τους ουρανούς και τη γη) άλλοι θεοί εκτός από τον Αλλάχ, θα είχαν (οι ουρανοί και η γη) χαθεί (και το σύστημά τους θα είχε καταρρεύσει, λόγω της σύγκρουσης μεταξύ των θεών, και λόγω του ότι ο καθένας τους θα ήθελε το μερίδιό του). Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο του Θρόνου, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (ψευδώς, από ατέλειες).

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُونَ ﴿٢٣﴾

Δεν κρίνεται για ό,τι κάνει, αλλά αυτοί θα κριθούν!

أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةًۭ ۖ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَـٰنَكُمْ ۖ هَـٰذَا ذِكْرُ مَن مَّعِىَ وَذِكْرُ مَن قَبْلِى ۗ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ٱلْحَقَّ ۖ فَهُم مُّعْرِضُونَ ﴿٢٤﴾

Ή πήραν (οι ειδωλολάτρες για λατρεία) άλλους θεούς εκτός Αυτού; Πες (ω, Προφήτη): «Φέρτε την απόδειξή σας! Αυτό το Κορ’άν που στάλθηκε σε μένα, και τα Θεία Βιβλία που στάλθηκαν στους Αγγελιαφόρους πριν από μένα (δεν περιείχαν καμία απόδειξη γι' αυτό που ισχυρίζεστε ψευδώς)!» Ωστόσο, οι περισσότεροι εξ’ αυτών (των ειδωλολατρών) δε γνωρίζουν την αλήθεια (αλλά στηρίζονται στην πλάνη), και έτσι απομακρύνονται (από την αλήθεια).

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِىٓ إِلَيْهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدُونِ ﴿٢٥﴾

Δε στείλαμε πριν από σένα (ω, Προφήτη) κανέναν Αγγελιαφόρο εκτός να του είχαμε αποκαλύψει ότι: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εγώ. Έτσι λατρέψτε μόνο Εμένα.»

وَقَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَلَدًۭا ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ ۚ بَلْ عِبَادٌۭ مُّكْرَمُونَ ﴿٢٦﴾

Είπαν (οι άπιστοι): «Ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) απέκτησε παιδιά (δηλ. ότι οι Άγγελοι είναι οι κόρες Του).» Δόξα σ’ Αυτόν (είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν ψευδώς)! Δεν (έχει παιδιά), αλλά (οι Άγγελοι) είναι τιμημένοι δούλοι (Του).

لَا يَسْبِقُونَهُۥ بِٱلْقَوْلِ وَهُم بِأَمْرِهِۦ يَعْمَلُونَ ﴿٢٧﴾

Δε μιλούν (οι Άγγελοι) ποτέ πριν απ' Αυτόν, και ενεργούν μόνο υπό τη διαταγή Του.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرْتَضَىٰ وَهُم مِّنْ خَشْيَتِهِۦ مُشْفِقُونَ ﴿٢٨﴾

Γνωρίζει ό,τι έκαναν και ό,τι θα κάνουν. Δεν μπορούν να διαμεσολαβήσουν παρά μόνο για όποιον δέχεται (ο Αλλάχ). Και αυτοί λόγω του φόβου τους προς Αυτόν, είναι επιφυλακτικοί (στο να μην παρακούν καμία εντολή Του).

۞ وَمَن يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّىٓ إِلَـٰهٌۭ مِّن دُونِهِۦ فَذَٰلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٩﴾

Αν κάποιος απ' αυτούς θα έλεγε: «Είμαι θεός πέραν απ' Αυτόν», θα τον τιμωρούσαμε με την Κόλαση. Έτσι τιμωρούμε τους άδικους.

أَوَلَمْ يَرَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَنَّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًۭا فَفَتَقْنَـٰهُمَا ۖ وَجَعَلْنَا مِنَ ٱلْمَآءِ كُلَّ شَىْءٍ حَىٍّ ۖ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ ﴿٣٠﴾

Δε βλέπουν (και δε γνωρίζουν) οι άπιστοι πως οι ουρανοί και η Γη ήταν κολλημένοι (σαν μία ενιαία οντότητα), και έπειτα τους χωρίσαμε! Και από το νερό δημιουργήσαμε κάθε ζωντανό ον. Δε θα πιστέψουν λοιπόν;

وَجَعَلْنَا فِى ٱلْأَرْضِ رَوَٰسِىَ أَن تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًۭا سُبُلًۭا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ﴿٣١﴾

Και τοποθετήσαμε στη Γη σταθερά βουνά για (να τη σταθεροποιήσουν και) να μην ταρακουνιέται μαζί τους (ανθρώπους), και φτιάξαμε σ' αυτήν (τη Γη) πλατιά μονοπάτια, μήπως και καθοδηγηθούν (στους δρόμους τους).

وَجَعَلْنَا ٱلسَّمَآءَ سَقْفًۭا مَّحْفُوظًۭا ۖ وَهُمْ عَنْ ءَايَـٰتِهَا مُعْرِضُونَ ﴿٣٢﴾

Και κάναμε τον ουρανό ένα προστατευμένο ταβάνι, αλλά (οι άπιστοι) αποστρέφονται τα Σημάδια που υπάρχουν σ' αυτόν (τον ουρανό).

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّۭ فِى فَلَكٍۢ يَسْبَحُونَ ﴿٣٣﴾

Αυτός είναι που έπλασε τη νύχτα και την ημέρα, και τον ήλιο και το φεγγάρι. Όλα (τα ουράνια σώματα) κολυμπούν σε τροχιά.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍۢ مِّن قَبْلِكَ ٱلْخُلْدَ ۖ أَفَإِي۟ن مِّتَّ فَهُمُ ٱلْخَـٰلِدُونَ ﴿٣٤﴾

Δεν κάναμε κανέναν άνθρωπο πριν από σένα (ω, Προφήτη) να είναι αθάνατος. Αν λοιπόν πεθάνεις, θα ζήσουν αυτοί (μετά από σένα) αιώνια; [Όχι βέβαια].

كُلُّ نَفْسٍۢ ذَآئِقَةُ ٱلْمَوْتِ ۗ وَنَبْلُوكُم بِٱلشَّرِّ وَٱلْخَيْرِ فِتْنَةًۭ ۖ وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ ﴿٣٥﴾

Κάθε ψυχή θα γευτεί το θάνατο. Σας δοκιμάζουμε με το κακό και με το καλό, ως δοκιμασία. Και σε Μας (την Ημέρα της Κρίσεως) θα επιστρέψετε.

وَإِذَا رَءَاكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَـٰذَا ٱلَّذِى يَذْكُرُ ءَالِهَتَكُمْ وَهُم بِذِكْرِ ٱلرَّحْمَـٰنِ هُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿٣٦﴾

Όταν σε βλέπουν οι άπιστοι, σε παίρνουν μόνο για κοροϊδία, (λέγοντας): «Αυτός είναι που αναφέρει τους θεούς σας κατακρίνοντας τους;» ενώ οι ίδιοι αρνούνται την εξύμνηση του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), (και αρνούνται να αναφέρουν τις χάρες Του σ' αυτούς, και την Υπενθύμιση Του -το Κορ’άν-).

خُلِقَ ٱلْإِنسَـٰنُ مِنْ عَجَلٍۢ ۚ سَأُو۟رِيكُمْ ءَايَـٰتِى فَلَا تَسْتَعْجِلُونِ ﴿٣٧﴾

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε πολύ ανυπόμονος. (Ω, άπιστοι, που βιάζεστε να πέσει πάνω σας η τιμωρία), πράγματι, θα σας δείξω τα Σημάδια (δηλ. την τιμωρία) Μου, επομένως μη βιάζεστε!

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٣٨﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε θα υλοποιηθεί αυτή η υπόσχεση (για την τιμωρία), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

لَوْ يَعْلَمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ ٱلنَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمْ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٣٩﴾

Αν οι άπιστοι γνώριζαν (τι θα πάθουν) όταν δε θα μπορούν να αποτρέψουν τη Φωτιά ούτε από τα πρόσωπά τους, ούτε τις πλάτες τους, και ούτε θα βοηθηθούν, (δε θα παρέμεναν στην απιστία τους, ούτε θα βιαζόντουσαν για την τιμωρία).

بَلْ تَأْتِيهِم بَغْتَةًۭ فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴿٤٠﴾

Όχι (δε θα αρπάξει η Φωτιά τους άπιστους ενώ την περιμένουν), αλλά θα τους έρθει ξαφνικά και θα τους συγκλονίσει. Δε θα μπορούν να την αποτρέψουν, ούτε θα τους δοθεί αναβολή (για να στραφούν με μεταμέλεια και να ελεηθούν)!

وَلَقَدِ ٱسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍۢ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُوا۟ مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٤١﴾

Πράγματι, (πολλοί) Αγγελιαφόροι πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) χλευάστηκαν, αλλά εκείνοι που τους χλεύασαν, περικυκλώθηκαν απ' αυτό (το μαρτύριο) που το χλεύαζαν!

قُلْ مَن يَكْلَؤُكُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ مِنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ ۗ بَلْ هُمْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِم مُّعْرِضُونَ ﴿٤٢﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους άπιστους που βιάζονται να τους πέσει η τιμωρία): «Ποιος μπορεί να σας προστατεύσει τη νύχτα και την ημέρα από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) (αν στείλει την τιμωρία σε σας);» Όχι (δεν αναγνωρίζουν τις χάρες Του σ' αυτούς), αλλά απομακρύνονται από την Υπενθύμιση (το Κορ’άν, τη νουθεσία και τα Σημάδια) του Κυρίου τους!

أَمْ لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ تَمْنَعُهُم مِّن دُونِنَا ۚ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنفُسِهِمْ وَلَا هُم مِّنَّا يُصْحَبُونَ ﴿٤٣﴾

Ή έχουν (οι άπιστοι) θεούς που μπορούν να τους προστατεύσουν από Μας; Πράγματι, (οι λεγόμενοι θεοί τους) δεν μπορούν καν να υποστηρίξουν τον εαυτό τους, ούτε θα προστατευτούν από την τιμωρία Μας!

بَلْ مَتَّعْنَا هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمْ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ ۗ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِى ٱلْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَآ ۚ أَفَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾

Όχι (δε θα τους προστατέψουν οι λεγόμενοι θεοί τους), αλλά Εμείς παρείχαμε αγαθά σ' αυτούς και στους προγόνους τους, μέχρι που έζησαν πολύ, (και έτσι ξεγέλασαν τον εαυτό τους νομίζοντας ότι δε θα τιμωρηθούν ποτέ, και παρέμεναν στην απιστία)! Δε βλέπουν ότι Εμείς μειώνουμε τη γη (της απιστίας) από τα άκρα της (δίνοντας στον Μωχάμμαντ τη νίκη, σε μία πόλη μετά από την άλλη); Είναι αυτοί λοιπόν που θα επικρατήσουν; [Όχι βέβαια].

قُلْ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلْوَحْىِ ۚ وَلَا يَسْمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ ﴿٤٥﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ανθρώπους): «Σας προειδοποιώ (για την τιμωρία του Αλλάχ) μόνο με την αποκάλυψη (το Κορ’άν).» Αλλά οι κωφοί δεν ακούν την κλήση όταν προειδοποιούνται.

وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌۭ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَـٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿٤٦﴾

Αν τους άγγιζε (τους άπιστους) κάτι λίγο, από την τιμωρία του Κυρίου σου (ω, Προφήτη), θα έλεγαν: «Αλίμονό μας! Πράγματι, ήμασταν άδικοι.»

وَنَضَعُ ٱلْمَوَٰزِينَ ٱلْقِسْطَ لِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌۭ شَيْـًۭٔا ۖ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍۢ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَـٰسِبِينَ ﴿٤٧﴾

Θα θέσουμε την Ημέρα της Κρίσεως δίκαιους ζυγούς (για τις πράξεις των ανθρώπων), και καμιά ψυχή δε θα αδικηθεί σε τίποτα. Ακόμα κι αν (μία πράξη) είναι στο βάρος ενός σιναπόσπορου, θα τη φέρουμε (για να μετρηθεί). Επαρκεί ότι Εμείς είμαστε που θα μετρήσουμε (τις πράξεις των δούλων Μας).

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ٱلْفُرْقَانَ وَضِيَآءًۭ وَذِكْرًۭا لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή και στον Ααρών το Κριτήριο (την Τορά, που διαχωρίζει την αλήθεια από την πλάνη), και ως λαμπερό φως και υπενθύμιση για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ τηρώντας τις εντολές Του).

ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشْفِقُونَ ﴿٤٩﴾

Οι οποίοι είναι αυτοί που φοβούνται τον Κύριό τους χωρίς να Τον έχουν δει, και φοβούνται την Ώρα (της Ημέρας της Κρίσεως).

وَهَـٰذَا ذِكْرٌۭ مُّبَارَكٌ أَنزَلْنَـٰهُ ۚ أَفَأَنتُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ ﴿٥٠﴾

Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία ευλογημένη Υπενθύμιση, το οποίο έχουμε στείλει. Εσείς θα το αρνηθείτε, λοιπόν (παρόλο που είναι πολύ ξεκάθαρο);

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَآ إِبْرَٰهِيمَ رُشْدَهُۥ مِن قَبْلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَـٰلِمِينَ ﴿٥١﴾

Πράγματι, δώσαμε πριν στον Αβραάμ την καθοδήγησή του (προς την οποία καλούσε τους ανθρώπους), και γνωρίζαμε τα πάντα γι' αυτόν (και την πίστη του).

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا هَـٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِىٓ أَنتُمْ لَهَا عَـٰكِفُونَ ﴿٥٢﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στο λαό του: «Τι είναι αυτά τα αγάλματα στα οποία είστε αφοσιωμένοι (με τη λατρεία);»

قَالُوا۟ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَـٰبِدِينَ ﴿٥٣﴾

Είπαν: «Βρήκαμε τους προγόνους μας να τα λατρεύουν.»

قَالَ لَقَدْ كُنتُمْ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمْ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٥٤﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Πράγματι, εσείς και οι πρόγονοί σας βρισκόσασταν σε φανερή πλάνη.»

قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا بِٱلْحَقِّ أَمْ أَنتَ مِنَ ٱللَّـٰعِبِينَ ﴿٥٥﴾

Είπαν: «Έφερες σε μας την αλήθεια, ή είσαι ένας από τους χλευαστές;»

قَالَ بَل رَّبُّكُمْ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ٱلَّذِى فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٥٦﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Όχι (δεν είμαι ένας από τους χλευαστές), αλλά (σας ήρθα με την αλήθεια) πράγματι, ο Κύριός σας είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης, ο Οποίος τους δημιούργησε. Και σ’ αυτό (ότι Αυτός είναι ο Κύριός σας), είμαι ένας από τους μάρτυρες.»

وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنَـٰمَكُم بَعْدَ أَن تُوَلُّوا۟ مُدْبِرِينَ ﴿٥٧﴾

(Έπειτα είπε ο Αβραάμ μέσα του:) «Μα τον Αλλάχ! Θα καταστρέψω τα είδωλά σας με ένα σχέδιο, αφού φύγετε (προς τη γιορτή σας).»

فَجَعَلَهُمْ جُذَٰذًا إِلَّا كَبِيرًۭا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ ﴿٥٨﴾

Έτσι, τα έσπασε σε κομμάτια, εκτός από το μεγαλύτερο αυτών, ίσως να επιστρέψουν σ’ αυτό (το είδωλο και να το ρωτήσουν ποιος το έκανε)!

قَالُوا۟ مَن فَعَلَ هَـٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٥٩﴾

(Όταν επέστρεψαν και τα είδαν) είπαν: «Ποιος έκανε αυτό στους θεούς μας; Πράγματι, είναι ένας από τους άδικους.»

قَالُوا۟ سَمِعْنَا فَتًۭى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبْرَٰهِيمُ ﴿٦٠﴾

Κάποιοι είπαν: «Ακούσαμε έναν νεαρό να τους αναφέρει (κατακρίνοντάς τους), ο οποίος λέγεται Αβραάμ.»

قَالُوا۟ فَأْتُوا۟ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعْيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ ﴿٦١﴾

Είπαν: «Φέρτέ τον, λοιπόν, ενώπιον των ανθρώπων, για να γίνουν μάρτυρες (σε ό,τι θα πει).»

قَالُوٓا۟ ءَأَنتَ فَعَلْتَ هَـٰذَا بِـَٔالِهَتِنَا يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿٦٢﴾

Είπαν: «Εσύ έκανες αυτό στους θεούς μας, ω, Αβραάμ;»

قَالَ بَلْ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمْ هَـٰذَا فَسْـَٔلُوهُمْ إِن كَانُوا۟ يَنطِقُونَ ﴿٦٣﴾

(Ο Αβραάμ) είπε (σαρκαστικά): «Όχι, αλλά αυτό το μεγαλύτερο αυτών (των ειδώλων) το έκανε. Ρωτήστε τα, αν μπορούν να μιλήσουν.»

فَرَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ فَقَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ أَنتُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٦٤﴾

Έτσι γύρισαν στον εαυτό τους (συλλογιζόμενοι) και (κάποιοι) είπαν: «Πράγματι, εσείς είστε οι άδικοι (που λατρεύετε αυτά που δεν μπορούν να μιλήσουν).»

ثُمَّ نُكِسُوا۟ عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَـٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ ﴿٦٥﴾

Έπειτα, επέστρεψαν στο πείσμα τους και είπαν (στον Αβραάμ): «Πράγματι, γνωρίζεις καλά ότι αυτά (τα είδωλα) δε μιλούν! (Τότε πώς μας ζητάς να τους ρωτήσουμε;)»

قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا يَضُرُّكُمْ ﴿٦٦﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Είναι δυνατόν να λατρεύετε αντί τον Αλλάχ, αυτά (τα είδωλα) που δεν μπορούν να σας ωφελήσουν σε τίποτε, ούτε να σας βλάψουν;»

أُفٍّۢ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٦٧﴾

«Ουφ (μια έκφραση θυμού και δυσαρέσκειας), σε σας και σ' αυτά που λατρεύετε αντί τον Αλλάχ! Μα δε συλλογίζεστε;»

قَالُوا۟ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوٓا۟ ءَالِهَتَكُمْ إِن كُنتُمْ فَـٰعِلِينَ ﴿٦٨﴾

Είπαν: «Κάψτε τον (Αβραάμ) και υποστηρίξτε τους θεούς σας, αν πραγματικά θα το κάνετε (το να τον τιμωρήσετε).»

قُلْنَا يَـٰنَارُ كُونِى بَرْدًۭا وَسَلَـٰمًا عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿٦٩﴾

(Αφού τον έριξαν σε μεγάλη φωτιά) είπαμε (Εμείς): «Ω, φωτιά! Να είσαι ψύχραιμη και ασφαλής για τον Αβραάμ.»

وَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَخْسَرِينَ ﴿٧٠﴾

Ήθελαν να τον βλάψουν με το σχέδιό τους, αλλά τους κάναμε να είναι οι χαμένοι!

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا لِلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧١﴾

Σώσαμε αυτόν (τον Αβραάμ) και τον Λωτ, και τους φέραμε (από το Ιράκ) προς τη γη [του Λεβάντες] στην οποία ευλογήσαμε μέσα της (με αγαθά) για τους ανθρώπους (και με το ότι στείλαμε εκεί πολλούς Προφήτες).

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةًۭ ۖ وَكُلًّۭا جَعَلْنَا صَـٰلِحِينَ ﴿٧٢﴾

Χαρίσαμε σ' αυτόν (τον Αβραάμ): τον Ισαάκ (τον γιο του), και τον Ιακώβ (τον εγγονό του), ως χάρη (από Εμάς), και τους κάναμε όλους ενάρετους.

وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَئِمَّةًۭ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِمْ فِعْلَ ٱلْخَيْرَٰتِ وَإِقَامَ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءَ ٱلزَّكَوٰةِ ۖ وَكَانُوا۟ لَنَا عَـٰبِدِينَ ﴿٧٣﴾

Και τους κάναμε ηγέτες, που καθοδηγούσαν (τους ανθρώπους προς τη λατρεία Μας) με την εντολή Μας, και τους εμπνεύσαμε να κάνουν ενάρετες πράξεις, να τελούν την προσευχή και να δίνουν τη Ζακά (υποχρεωτική ελεημοσύνη). Πράγματι, ήταν λάτρεις προς Εμάς (με αφοσίωση και υποταγή).

وَلُوطًا ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا وَنَجَّيْنَـٰهُ مِنَ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِى كَانَت تَّعْمَلُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمَ سَوْءٍۢ فَـٰسِقِينَ ﴿٧٤﴾

Στον Λωτ δώσαμε ορθή κρίση και γνώση, και τον σώσαμε από την κωμόπολη (Σόδομα) που έκανε τις επαίσχυντες πράξεις (της ομοφυλοφιλίας). Πράγματι, ήταν ένας κακός και ανυπάκουος λαός.

وَأَدْخَلْنَـٰهُ فِى رَحْمَتِنَآ ۖ إِنَّهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٧٥﴾

Και τον εισάγαμε (τον Λωτ) στο έλεός Μας. Πράγματι, ήταν ένας από τους ενάρετους.

وَنُوحًا إِذْ نَادَىٰ مِن قَبْلُ فَٱسْتَجَبْنَا لَهُۥ فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και τον Νώε, όταν Μας επικαλέστηκε πριν (για την καταστροφή των άπιστων), και έτσι ανταποκριθήκαμε, και σώσαμε αυτόν και (τους πιστούς και τους πιστούς από) την οικογένειά του από τη μεγάλη θλίψη (και την πλημμύρα).

وَنَصَرْنَـٰهُ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمَ سَوْءٍۢ فَأَغْرَقْنَـٰهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٧٧﴾

Και τον υποστηρίξαμε ενάντια στους ανθρώπους που διέψευσαν τα Σημάδια Μας. Πράγματι, ήταν κακοί άνθρωποι, οπότε τους πνίξαμε όλους.

وَدَاوُۥدَ وَسُلَيْمَـٰنَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِى ٱلْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ ٱلْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَـٰهِدِينَ ﴿٧٨﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και τον Δαβίδ και τον Σολομώντα, όταν έκριναν (μεταξύ δύο ανδρών) σχετικά με τις καλλιέργειες, όταν σκορπίστηκαν σ' αυτές τα πρόβατα μερικών ανθρώπων τη νύχτα (και τις χάλασαν), και Ήμασταν Μάρτυρες της κρίσης τους.

فَفَهَّمْنَـٰهَا سُلَيْمَـٰنَ ۚ وَكُلًّا ءَاتَيْنَا حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَٱلطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَـٰعِلِينَ ﴿٧٩﴾

Κάναμε τον Σολομώντα να την κατανοήσει (την υπόθεση, -χωρίς τον Δαβίδ-, και να δώσει μία καλύτερη κρίση). Και στους δύο δώσαμε ορθή κρίση (και τους κάναμε Προφήτες), και γνώση. Υποτάξαμε τα βουνά και τα πουλιά να Μας δοξάζουν μαζί με τον Δαβίδ (όποτε αυτός Μας δόξαζε). Εμείς είμαστε που τα κάναμε αυτά.

وَعَلَّمْنَـٰهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍۢ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُم مِّنۢ بَأْسِكُمْ ۖ فَهَلْ أَنتُمْ شَـٰكِرُونَ ﴿٨٠﴾

Του διδάξαμε (στον Δαβίδ) πώς να φτιάξει πανοπλίες για να σας προστατεύουν κατά τη μάχη σας. Θα είστε, λοιπόν, ευγνώμονες;

وَلِسُلَيْمَـٰنَ ٱلرِّيحَ عَاصِفَةًۭ تَجْرِى بِأَمْرِهِۦٓ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا ۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَىْءٍ عَـٰلِمِينَ ﴿٨١﴾

Στον Σολομώντα υποτάξαμε τον δυνατό άνεμο, να φυσάει με την εντολή του (όπου θέλει και μετά να επιστρέφει) προς τη γη που ευλογήσαμε (τον Λεβάντες). Πράγματι, έχουμε πλήρη γνώση των πάντων.

وَمِنَ ٱلشَّيَـٰطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُۥ وَيَعْمَلُونَ عَمَلًۭا دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَكُنَّا لَهُمْ حَـٰفِظِينَ ﴿٨٢﴾

Και (υποτάξαμε) από τους διαβόλους εκείνους που να βουτήξουν γι' αυτόν (τον Σολομώντα για να του φέρουν μαργαριτάρια και κοσμήματα) και έκαναν και άλλες εργασίες. Εμείς είμαστε που τους κρατήσαμε (γι' αυτόν, και έτσι δεν μπορούσαν να τον παρακούσουν, και ξέρουμε τα πάντα σχετικά μ' αυτούς και τις εργασίες και τον αριθμό τους).

۞ وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَسَّنِىَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٨٣﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και τον Ιώβ, όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του: «Με χτύπησαν οι αντιξοότητες (η αρρώστια, και έχασα τον πλούτο και την οικογένειά μου), (σώσε με λοιπόν απ' αυτές) και πράγματι, Εσύ είσαι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.»

فَٱسْتَجَبْنَا لَهُۥ فَكَشَفْنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرٍّۢ ۖ وَءَاتَيْنَـٰهُ أَهْلَهُۥ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا وَذِكْرَىٰ لِلْعَـٰبِدِينَ ﴿٨٤﴾

Ανταποκριθήκαμε λοιπόν σ' αυτόν και του ανακουφίσαμε τις αντιξοότητες, και του αποκαταστήσαμε την οικογένειά του, διπλάσια (σε αριθμό), ως έλεος από Εμάς (προς αυτόν), και ως υπενθύμιση (και καλό παράδειγμα) για τους λάτρεις (Μας, για να το ακολουθούν στο να δείχνουν υπομονή).

وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ كُلٌّۭ مِّنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿٨٥﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και τον Ισμαήλ, τον Ιντρίς και τον Δα-Αλ-Κιφλ, οι οποίοι ήταν όλοι υπομονετικοί.

وَأَدْخَلْنَـٰهُمْ فِى رَحْمَتِنَآ ۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٨٦﴾

Τους εισάγαμε στο έλεός Μας. Πράγματι, αυτοί ήταν από τους ενάρετους.

وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَـٰضِبًۭا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِى ٱلظُّلُمَـٰتِ أَن لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبْحَـٰنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٨٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και αυτόν (τον Ιωνά) με το ψάρι, όταν έφυγε (χωρίς την άδειά Μας) θυμωμένος (από τους άπιστους ανθρώπους του, και δεν έδειξε υπομονή σ' αυτούς), νομίζοντας ότι δε θα στενεύαμε τη ζωή του (και δε θα τον τιμωρούσαμε γι' αυτό που έκανε). (Αλλά διατάξαμε το ψάρι να τον καταπιεί στη θάλασσα και να τον κρατήσει ασφαλή μέσα στην κοιλιά του, και) τότε επικαλέστηκε (ο Ιωνάς) στα βάθη του σκότους: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εσύ. Δόξα Σοι! Πράγματι, ήμουν από τους άδικους (μ' αυτό που έκανα).»

فَٱسْتَجَبْنَا لَهُۥ وَنَجَّيْنَـٰهُ مِنَ ٱلْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُـۨجِى ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨٨﴾

Έτσι, ανταποκριθήκαμε σ' αυτόν και τον σώσαμε από τη θλίψη. Έτσι σώζουμε τους πιστούς.

وَزَكَرِيَّآ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًۭا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴿٨٩﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και τον Ζαχαρία, όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του: «Κύριέ μου! Μη με αφήσεις να είμαι μόνος (χωρίς έναν γιο). Πράγματι, Εσύ είσαι ο καλύτερος απ' αυτούς που θα παραμείνουν, (χάρισέ μου, λοιπόν, έναν γιο που θα παραμείνει μετά από μένα).»

فَٱسْتَجَبْنَا لَهُۥ وَوَهَبْنَا لَهُۥ يَحْيَىٰ وَأَصْلَحْنَا لَهُۥ زَوْجَهُۥٓ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ يُسَـٰرِعُونَ فِى ٱلْخَيْرَٰتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًۭا وَرَهَبًۭا ۖ وَكَانُوا۟ لَنَا خَـٰشِعِينَ ﴿٩٠﴾

Ανταποκριθήκαμε λοιπόν σ' αυτόν, και του χαρίσαμε τον Γιάχια (τον Ιωάννη τον βαπτιστή), και κάναμε τη γυναίκα του γόνιμη. Πράγματι, έσπευδαν πάντα να κάνουν καλές πράξεις, και Μας επικαλούνταν με ελπίδα (για την ανταμοιβή Μας) και με φόβο (από την τιμωρία Μας), και ήταν υποταγμένοι ενώπιόν Μας.

وَٱلَّتِىٓ أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلْنَـٰهَا وَٱبْنَهَآ ءَايَةًۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿٩١﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και (τη Μαρία) εκείνη που φύλαγε την αγνότητά της. Έτσι, διατάξαμε τον Άγγελό Μας (τον Γαβριήλ) να εμφυσήσει σε μία σχισμή στο ένδυμά της (και έτσι συνέλαβε τον Ιησού). Κάναμε αυτήν και τον υιό της, ένα Σημάδι για όλους τους ανθρώπους.

إِنَّ هَـٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمْ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ وَأَنَا۠ رَبُّكُمْ فَٱعْبُدُونِ ﴿٩٢﴾

(Ω, άνθρωποι) πράγματι, αυτή είναι η θρησκεία σας (και όλων των Αγγελιαφόρων από τον Αδάμ μέχρι τον Μωχάμμαντ), η οποία είναι μόνο μία θρησκεία (ο Μονοθεϊσμός, το Ισλάμ), και Εγώ είμαι ο Κύριός σας, γι' αυτό λατρέψτε μόνο Εμένα.

وَتَقَطَّعُوٓا۟ أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ ۖ كُلٌّ إِلَيْنَا رَٰجِعُونَ ﴿٩٣﴾

Αλλά οι άνθρωποι διέφεραν μεταξύ τους όσον αφορά τη θρησκεία τους (και εφεύρισκαν αιρέσεις, παρόλο που η θρησκεία του Αβραάμ, του Ιακώβ, του Μωυσή και του Ιησού, ήταν το Ισλάμ). Πράγματι, όλοι (οι άνθρωποι) σε Εμάς θα επιστρέψουν.

فَمَن يَعْمَلْ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِۦ وَإِنَّا لَهُۥ كَـٰتِبُونَ ﴿٩٤﴾

Όποιος λοιπόν κάνει ενάρετες πράξεις ενώ είναι πιστός, οι προσπάθειές του δε θα απορριφθούν (αλλά θα ανταμειφθούν), και Εμείς τις καταγράφουμε όλες.

وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَـٰهَآ أَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٩٥﴾

Είναι απαγορευμένο (και αδύνατον) για οποιαδήποτε (άπιστη) πόλη που την έχουμε καταστρέψει, να επιστρέψει (ξανά στην εγκόσμια ζωή για να στραφεί με μεταμέλεια).

حَتَّىٰٓ إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُم مِّن كُلِّ حَدَبٍۢ يَنسِلُونَ ﴿٩٦﴾

Και όταν ανοίξει το φράγμα των λαών Γωγ και Μαγώγ, και κατέβουν γρήγορα από κάθε ανάχωμα,

وَٱقْتَرَبَ ٱلْوَعْدُ ٱلْحَقُّ فَإِذَا هِىَ شَـٰخِصَةٌ أَبْصَـٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِى غَفْلَةٍۢ مِّنْ هَـٰذَا بَلْ كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿٩٧﴾

και πλησιάσει η Αληθινή Υπόσχεση (η Ημέρα της Κρίσεως και εμφανίζονται τα Σημάδιά της), τότε τα μάτια εκείνων που αρνούνται την πίστη θα κοιτάξουν με φρίκη, (και θα πουν): «Αλίμονό μας! Ήμασταν πράγματι σε αδιαφορία και αμέλεια (και δεν προετοιμαζόμασταν) γι' αυτήν (την μεγάλη Ημέρα). Όχι (μόνο), αλλά ήμασταν και άδικοι.»

إِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُمْ لَهَا وَٰرِدُونَ ﴿٩٨﴾

Πράγματι, εσείς (ω, ειδωλολάτρες) και ό,τι λατρεύετε πέραν του Αλλάχ (από είδωλα, ανθρώπους ή τζινν που δέχτηκαν να τους λατρεύετε), θα είστε καύσιμο για την Κόλαση, όπου θα εισαχθείτε μέσα της.

لَوْ كَانَ هَـٰٓؤُلَآءِ ءَالِهَةًۭ مَّا وَرَدُوهَا ۖ وَكُلٌّۭ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٩٩﴾

Αν αυτοί (τα είδωλα, και οι άνθρωποι που δέχτηκαν να τους λατρεύουν οι άλλοι) ήταν πράγματι θεοί, δε θα εισαχθούν μέσα της (Κόλασης). Όλοι (οι προαναφερόμενοι λεγόμενοι θεοί, και όσοι τους λάτρεψαν) θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌۭ وَهُمْ فِيهَا لَا يَسْمَعُونَ ﴿١٠٠﴾

Θα έχουν εκεί (στην Κόλαση) πολύ τρομερή εκπνοή (λόγω της αυστηρής τιμωρίας και των πόνων τους), και δε θα ακούν εκεί τίποτα.

إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا ٱلْحُسْنَىٰٓ أُو۟لَـٰٓئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ ﴿١٠١﴾

Όσο γι' εκείνους για τους οποίους είχαμε ορίσει από πριν ότι θα έχουν την καλύτερη ανταμοιβή, (γνωρίζοντας ήδη ότι θα εισαχθούν στον Παράδεισο, όπως οι πιστοί), θα είναι πολύ μακριά απ' αυτήν (την Κόλαση). [Και δεν ισχύει αυτό που ισχυρίστηκαν οι άπιστοι, ότι ο Ιησούς, ο Ουζάιρ και οι Άγγελοι, θα εισαχθούν στη Φωτιά επειδή τους λάτρεψαν οι άνθρωποι! Όχι, δε θα εισαχθούν μέσα της, αφού δε δέχτηκαν να τους λατρέψει κανείς].

لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا ۖ وَهُمْ فِى مَا ٱشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَـٰلِدُونَ ﴿١٠٢﴾

(Οι κάτοικοι του Παραδείσου) δε θα ακούσουν (στον Παράδεισο) την παραμικρή φωνή της (Κόλασης), και θα παραμείνουν σε ό,τι επιθυμούν (από ευδαιμονία και απολαύσεις) για πάντα.

لَا يَحْزُنُهُمُ ٱلْفَزَعُ ٱلْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ هَـٰذَا يَوْمُكُمُ ٱلَّذِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿١٠٣﴾

Δε θα λυπηθούν από το Μεγάλο Φόβο (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος στο Κέρας -Σάλπιγγα-), και οι Άγγελοι θα τους υποδεχτούν (με τα χαρμόσυνα νέα, λέγοντας): «Αυτή είναι η Ημέρα σας, για την οποία (και για την ανταμοιβή της) λάβατε υπόσχεση.»

يَوْمَ نَطْوِى ٱلسَّمَآءَ كَطَىِّ ٱلسِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ۚ كَمَا بَدَأْنَآ أَوَّلَ خَلْقٍۢ نُّعِيدُهُۥ ۚ وَعْدًا عَلَيْنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا فَـٰعِلِينَ ﴿١٠٤﴾

Την Ημέρα όπου θα τυλίξουμε τους ουρανούς, όπως τυλίγεται η περγαμηνή με ό,τι είναι γραμμένο μέσα. Και όπως αρχίσαμε την πρώτη δημιουργία, έτσι θα την επαναφέρουμε (στη ζωή). Είναι μια υπόσχεση από Εμάς, που οπωσδήποτε θα την εκπληρώσουμε.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعْدِ ٱلذِّكْرِ أَنَّ ٱلْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِىَ ٱلصَّـٰلِحُونَ ﴿١٠٥﴾

Έχουμε γράψει στα Θεία Βιβλία, αφού είχε γραφτεί στο Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ: ότι τη γη (του Παραδείσου) θα την κληρονομήσουν οι δίκαιοι δούλοι Μου. [Αυτό αναφέρεται και στη Σούρατ Αζ-Ζούμαρ 39:74].

إِنَّ فِى هَـٰذَا لَبَلَـٰغًۭا لِّقَوْمٍ عَـٰبِدِينَ ﴿١٠٦﴾

Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό (το Κορ’άν) ό,τι επαρκεί στους ανθρώπους που λατρεύουν (τον Αλλάχ, για να φτάσουν την ευχαρίστηση του Αλλάχ, και τον Παράδεισο).

وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا رَحْمَةًۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٧﴾

Πράγματι, δε σε στείλαμε (ω, Μωχάμμαντ) παρά μόνο ως έλεος για όλον τον κόσμο.

قُلْ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٠٨﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, μου αποκαλύφθηκε ότι ο Θεός σας (που μόνο Αυτός αξίζει να λατρεύεται) είναι μόνο Ένας Θεός. Θα υποταχθείτε λοιπόν (σ' Αυτόν);»

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُلْ ءَاذَنتُكُمْ عَلَىٰ سَوَآءٍۢ ۖ وَإِنْ أَدْرِىٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٌۭ مَّا تُوعَدُونَ ﴿١٠٩﴾

Αν όμως απομακρυνθούν, τότε πες: «Σας έχω ενημερώσει, ώστε να γίνουμε ίσοι στη γνώση (για όσα σας προειδοποίησα), και δεν ξέρω αν αυτή (η τιμωρία) για την οποία προειδοποιηθήκατε, είναι κοντά ή μακριά!

إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ مِنَ ٱلْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ ﴿١١٠﴾

Πράγματι, Αυτός ξέρει τα φανερά λόγια (σας), και ξέρει τι αποκρύπτετε (από τα λόγια σας).

وَإِنْ أَدْرِى لَعَلَّهُۥ فِتْنَةٌۭ لَّكُمْ وَمَتَـٰعٌ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿١١١﴾

Δεν ξέρω αν αυτή (η αναβολή για την τιμωρία) είναι μία δοκιμασία για σας και για να απολαύσετε για λίγο (ώστε να αυξηθείτε στην πλάνη και να παρασυρθείτε σταδιακά προς την καταστροφή).»

قَـٰلَ رَبِّ ٱحْكُم بِٱلْحَقِّ ۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿١١٢﴾

(Ο Προφήτης) είπε: «Κύριέ μου! Κρίνε (ανάμεσα σε μας τους Μουσουλμάνους, και σ' αυτούς τους άπιστους) με την αλήθεια.» (Και είπε στους άπιστους): «Από τον Κύριό μας, τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), ζητάμε βοήθεια ενάντια σε ό,τι περιγράφετε (από απιστία και διάψευση).»

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ ۚ إِنَّ زَلْزَلَةَ ٱلسَّاعَةِ شَىْءٌ عَظِيمٌۭ ﴿١﴾

Ω, άνθρωποι! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Κυρίου σας (τηρώντας τις εντολές Του), πράγματι, ο σεισμός της Ώρας (της Ημέρας της Κρίσεως) είναι ένα κάτι τεράστιο.

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى ٱلنَّاسَ سُكَـٰرَىٰ وَمَا هُم بِسُكَـٰرَىٰ وَلَـٰكِنَّ عَذَابَ ٱللَّهِ شَدِيدٌۭ ﴿٢﴾

Την Ημέρα που θα τη δείτε (δηλ. την Ώρα), κάθε θηλάζουσα θα παραμελήσει αυτό (το μωρό) που θηλάζει, και κάθε έγκυος γυναίκα θα αποβάλει αυτό (το μωρό) που κουβαλάει. Θα δεις τους ανθρώπους μεθυσμένους, παρόλο που δεν είναι μεθυσμένοι, αλλά η τιμωρία του Αλλάχ είναι αυστηρή.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُجَـٰدِلُ فِى ٱللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَـٰنٍۢ مَّرِيدٍۢ ﴿٣﴾

Ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχει εκείνος που αμφισβητεί χωρίς γνώση, τον Αλλάχ (και τη Δύναμή Του για την ανάσταση των ανθρώπων)! Και ακολουθεί (στην πλάνη και στα λόγια του) κάθε επαναστατημένο διάβολο (από τους ανθρώπους ή τα τζινν)!

كُتِبَ عَلَيْهِ أَنَّهُۥ مَن تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُۥ يُضِلُّهُۥ وَيَهْدِيهِ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ ﴿٤﴾

Έχει γραφτεί ότι όποιος (άνθρωπος) θα ακολουθήσει αυτόν (τον διάβολο από τους ανθρώπους ή τα τζινν), (εκείνος ο διάβολος) θα τον παραπλανήσει και θα τον οδηγήσει στο μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍۢ مِّنَ ٱلْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَـٰكُم مِّن تُرَابٍۢ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍۢ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍۢ ثُمَّ مِن مُّضْغَةٍۢ مُّخَلَّقَةٍۢ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍۢ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْ ۚ وَنُقِرُّ فِى ٱلْأَرْحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًۭا ثُمَّ لِتَبْلُغُوٓا۟ أَشُدَّكُمْ ۖ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرْذَلِ ٱلْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنۢ بَعْدِ عِلْمٍۢ شَيْـًۭٔا ۚ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ هَامِدَةًۭ فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا ٱلْمَآءَ ٱهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنۢبَتَتْ مِن كُلِّ زَوْجٍۭ بَهِيجٍۢ ﴿٥﴾

Ω, άνθρωποι! Αν αμφιβάλλετε για την ανάσταση, (λάβετε υπόψη ότι) πράγματι, σας έχουμε πλάσει (τον Αδάμ) από χώμα, έπειτα από Νούτφα (σταγόνες από αναμεμειγμένες εκκρίσεις των δύο φύλων), έπειτα από ‘Άλακα (κρεμάμενο θρόμβο αίματος), έπειτα από Μούντγα (ένα κομμάτι σάρκας, που φαίνεται μασημένο), το οποίο είναι σχηματισμένο (στην ανθρώπινη μορφή) ή δεν είναι ακόμη σχηματισμένο (όπως στην περίπτωση της αποβολής), για να σας δείξουμε ξεκάθαρα (τη Δύναμή Μας, πώς σας δημιουργήσαμε σε διαφορετικά στάδια). Και κάνουμε όποιους θέλουμε να παραμένουν στις μήτρες (των μητέρων τους) για ένα ορισμένο χρόνο. Έπειτα σας βγάζουμε έξω ως μωρά, έπειτα θα φτάσετε στην ηλικία της δύναμής σας (της νεότητας). Μερικοί από σας πεθαίνουν, και μερικούς από σας τους αφήνουμε να ζήσουν μέχρι τα αδύναμα γηρατειά, στα οποία δε θα ξέρουν τίποτε, παρόλο που γνώριζαν πριν. Βλέπεις τη γη άγονη, αλλά όταν ρίχνουμε πάνω της νερό (βροχή), ταρακουνιέται (από ζωή), και φουσκώνει και φυτρώνει κάθε λογής ωραία φυτά.

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْحَقُّ وَأَنَّهُۥ يُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ وَأَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٦﴾

Αυτό (το προαναφερόμενο είναι για να πιστέψετε) ότι ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Χακκ (ο Ένας Αληθινός Θεός), και ότι Αυτός είναι που επαναφέρει τους νεκρούς στη ζωή, και ότι Αυτός είναι για τα πάντα Ικανός.

وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌۭ لَّا رَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ ٱللَّهَ يَبْعَثُ مَن فِى ٱلْقُبُورِ ﴿٧﴾

Και (για να πιστέψετε) ότι η Ώρα έρχεται, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτήν, και ότι ο Αλλάχ θα αναστήσει αυτούς που βρίσκονται στους τάφους.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُجَـٰدِلُ فِى ٱللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ وَلَا هُدًۭى وَلَا كِتَـٰبٍۢ مُّنِيرٍۢ ﴿٨﴾

Ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχει εκείνος που αμφισβητεί τον Αλλάχ (ότι είναι ο Ένας Αληθινός Θεός που δεν έχει κανέναν εταίρο), χωρίς να έχει ούτε (σωστή) γνώση, ούτε (αληθινή) καθοδήγηση, ούτε ένα (ξεκάθαρο Θείο) Βιβλίο που να φωτίσει (τα επιχειρήματά του).

ثَانِىَ عِطْفِهِۦ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ لَهُۥ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌۭ ۖ وَنُذِيقُهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ عَذَابَ ٱلْحَرِيقِ ﴿٩﴾

Και γυρίζει τον λαιμό του (με αλαζονεία) για να παραπλανήσει τους ανθρώπους μακριά από τον δρόμο του Αλλάχ. Γι' αυτόν θα υπάρχει η ατίμωση στην εγκόσμια ζωή, και την Ημέρα της Ανάστασης θα τον κάνουμε να γευτεί το μαρτύριο της καύσης της Φωτιάς!

ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدَاكَ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّـٰمٍۢ لِّلْعَبِيدِ ﴿١٠﴾

(Και θα ειπωθεί σ' αυτόν): «Αυτό (το μαρτύριο) είναι για ό,τι διέπραξαν τα χέρια σου, και πράγματι, ο Αλλάχ δεν αδικεί τους δούλους (Του).»

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَعْبُدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍۢ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُۥ خَيْرٌ ٱطْمَأَنَّ بِهِۦ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ ٱنقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ خَسِرَ ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ﴿١١﴾

Ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχει εκείνος που λατρεύει τον Αλλάχ με δισταγμό: αν του έρθει κάτι καλό, είναι καθησυχασμένος μ' αυτό (και συνεχίζει στην πίστη του). Αλλά αν τον πλήττουν κακουχίες, γυρίζει πίσω (εγκαταλείποντας και κατηγορώντας τη θρησκεία του). Έχασε την εγκόσμια ζωή (επειδή η απιστία του δε θα τον σώσει από τις κακουχίες, ούτε θα του φέρει κανένα όφελος), και (έχασε και) τη Μέλλουσα Ζωή. Αυτή είναι πράγματι η προφανής απώλεια.

يَدْعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُۥ وَمَا لَا يَنفَعُهُۥ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَـٰلُ ٱلْبَعِيدُ ﴿١٢﴾

Επικαλείται εκτός του Αλλάχ, αυτά (τα είδωλα) που δεν μπορούν ούτε να τον βλάψουν, ούτε να τον ωφελήσουν. Αυτή είναι πράγματι η πλάνη που έχει ξεφύγει μακριά.

يَدْعُوا۟ لَمَن ضَرُّهُۥٓ أَقْرَبُ مِن نَّفْعِهِۦ ۚ لَبِئْسَ ٱلْمَوْلَىٰ وَلَبِئْسَ ٱلْعَشِيرُ ﴿١٣﴾

Επικαλείται αυτά (τα είδωλα) των οποίων το κακό είναι πιο κοντά (σ' αυτόν) από το (χαμένο) όφελός τους [δηλ. εξαιτίας αυτών θα ριχτεί στη Φωτιά, και δε θα του προσφέρουν ποτέ κανένα όφελος). Τι άθλιος υποστηρικτής είναι αυτός (που δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτόν που τον επικαλείται), και τι άθλιος σύντροφος είναι αυτός (γι' αυτόν που τον λατρεύει και τον παίρνει ως σύντροφο)!

إِنَّ ٱللَّهَ يُدْخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ﴿١٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ θα εισάγει αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, σε κήπους κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Πράγματι, ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

مَن كَانَ يَظُنُّ أَن لَّن يَنصُرَهُ ٱللَّهُ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى ٱلسَّمَآءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُۥ مَا يَغِيظُ ﴿١٥﴾

Όποιος νομίζει ότι ο Αλλάχ δε θα υποστηρίξει αυτόν (τον Προφήτη) στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, ας επεκτείνει ένα μέσο προς τον ουρανό (για να φτάσει εκεί) και έπειτα ας κόψει (την υποστήριξη και την αποκάλυψη από τον ουρανό προς τον Μωχάμμαντ), [ή ας επεκτείνει ένα σκοινί μέχρι το ταβάνι και ας στραγγαλιστεί και έπειτα ας κόψει το σκοινί], μετά ας δει: Απομάκρυνε το σχέδιό του (και η πράξη του), αυτό που τον ενοχλούσε (δηλ. την υποστήριξη του Αλλάχ προς τον Προφήτη);

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَـٰهُ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍۢ وَأَنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يُرِيدُ ﴿١٦﴾

Έτσι (όπως διασαφηνίσαμε τις αποδείξεις για την ανάσταση) στείλαμε αυτό (το Κορ’άν) ως ξεκάθαρα Εδάφια, και πράγματι, ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιον θέλει.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَادُوا۟ وَٱلصَّـٰبِـِٔينَ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ وَٱلْمَجُوسَ وَٱلَّذِينَ أَشْرَكُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿١٧﴾

Πράγματι, όσο για τους πιστούς, τους Εβραίους, τους Μανδαίους (Ασ-Σάμπι’α), τους Χριστιανούς, τους Ζωροάστρες και τους ειδωλολάτρες, ο Αλλάχ θα κρίνει ανάμεσα τους την Ημέρα της Ανάστασης. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας στα πάντα.

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يَسْجُدُ لَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ وَٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ وَٱلنُّجُومُ وَٱلْجِبَالُ وَٱلشَّجَرُ وَٱلدَّوَآبُّ وَكَثِيرٌۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ ۖ وَكَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ ٱلْعَذَابُ ۗ وَمَن يُهِنِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّكْرِمٍ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يَشَآءُ ۩ ﴿١٨﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι για τον Αλλάχ πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με υποταγή) όλοι όσοι είναι στους ουρανούς και στη γη, και ο ήλιος, το φεγγάρι, τα αστέρια, τα βουνά, τα δέντρα, τα κινούμενα πλάσματα και πολλοί από τους ανθρώπους; Υπάρχουν όμως και πολλοί (άνθρωποι) στους οποίους αξίζει η τιμωρία. Όποιον ο Αλλάχ ατιμάσει, δε θα υπάρχει κανείς να τον τιμήσει. Πράγματι, ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

۞ هَـٰذَانِ خَصْمَانِ ٱخْتَصَمُوا۟ فِى رَبِّهِمْ ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌۭ مِّن نَّارٍۢ يُصَبُّ مِن فَوْقِ رُءُوسِهِمُ ٱلْحَمِيمُ ﴿١٩﴾

Αυτοί είναι δύο αντίπαλοι (ομάδα πιστών και ομάδα άπιστων) που διαφωνούν μεταξύ τους για τον Κύριό τους. Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, η Φωτιά θα είναι τα ρούχα τους, και θα χύνεται ζεματιστό νερό πάνω από τα κεφάλια τους,

يُصْهَرُ بِهِۦ مَا فِى بُطُونِهِمْ وَٱلْجُلُودُ ﴿٢٠﴾

με το οποίο (ζεματιστό νερό) θα λιώσει ό,τι είναι μέσα στην κοιλιά τους, και τα δέρματά (τους, τα οποία θα αναναιώνονται συνεχώς για να γεύονται το μαρτύριο).

وَلَهُم مَّقَـٰمِعُ مِنْ حَدِيدٍۢ ﴿٢١﴾

Και θα υπάρχουν γι' αυτούς σιδερένια σφυριά (με τα οποία θα τους χτυπήσουν οι Άγγελοι).

كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْحَرِيقِ ﴿٢٢﴾

Κάθε φορά που θα προσπαθήσουν να βγουν απ' αυτήν (τη Φωτιά) λόγω της έντονης οδύνης (τους), θα τους επιστρέψουν σ' αυτήν και (θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γευτείτε το μαρτύριο της καύσης της Φωτιάς!»

إِنَّ ٱللَّهَ يُدْخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍۢ وَلُؤْلُؤًۭا ۖ وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌۭ ﴿٢٣﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ θα εισάγει αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις σε κήπους, κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Θα στολιστούν με βραχιόλια από χρυσό και μαργαριτάρια, και τα ενδύματά τους μέσα του (Παραδείσου) θα είναι από μετάξι.

وَهُدُوٓا۟ إِلَى ٱلطَّيِّبِ مِنَ ٱلْقَوْلِ وَهُدُوٓا۟ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْحَمِيدِ ﴿٢٤﴾

Είχαν καθοδηγηθεί (στην εγκόσμια ζωή) στα καλύτερα λόγια (όπως στην μαρτυρία της πίστεως και στα λόγια εξύμνησης του Αλλάχ), και είχαν καθοδηγηθεί στον αξιέπαινο δρόμο (του Ισλάμ).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ٱلَّذِى جَعَلْنَـٰهُ لِلنَّاسِ سَوَآءً ٱلْعَـٰكِفُ فِيهِ وَٱلْبَادِ ۚ وَمَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍۭ بِظُلْمٍۢ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

Πράγματι, εκείνοι που αρνούνται την πίστη και αποτρέπουν τους ανθρώπους από τον δρόμο του Αλλάχ και από το Ιερό Τζαμί που το κάναμε για τους (πιστούς) ανθρώπους, -στο οποίο είναι ίσοι (στο να μένουν μέσα του και στη Μάκκα) ο κάτοικος σ' αυτό (δηλ. στη Μάκκα) και ο επισκέπτης (που έρχεται από μακριά)-, και όποιος θέλει να παρεκκλίνει από την αλήθεια, διαπράττοντας αδικία (αμαρτίες) μέσα του (στο Τζαμί), θα τους κάνουμε να γευτούν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَٰهِيمَ مَكَانَ ٱلْبَيْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِى شَيْـًۭٔا وَطَهِّرْ بَيْتِىَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلْقَآئِمِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ ﴿٢٦﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν δείξαμε στον Αβραάμ την τοποθεσία του (Ιερού) Οίκου (Κά‘μπα) (για να τον χτίσει, και είπαμε): «Μη Μου αποδίδεις κανέναν εταίρο στη λατρεία, και εξάγνισε τον Οίκο Μου γι' εκείνους που θα περιφέρονται (γύρω του), εκείνους που στέκονται σε προσευχή και εκείνους που υποκλίνονται και πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος).

وَأَذِّن فِى ٱلنَّاسِ بِٱلْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًۭا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍۢ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍۢ ﴿٢٧﴾

Ανακοίνωσε στους ανθρώπους το προσκύνημα, θα έρθουν σε σένα με τα πόδια, και θα έρθουν με κάθε λεπτή καμήλα (που έχασε βάρος λόγω της απόστασης) από κάθε απομακρυσμένο δρόμο.

لِّيَشْهَدُوا۟ مَنَـٰفِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ فِىٓ أَيَّامٍۢ مَّعْلُومَـٰتٍ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلْأَنْعَـٰمِ ۖ فَكُلُوا۟ مِنْهَا وَأَطْعِمُوا۟ ٱلْبَآئِسَ ٱلْفَقِيرَ ﴿٢٨﴾

Για να είναι παρόντες σ' αυτό που έχει οφέλη γι' αυτούς (στη Μέλλουσα Ζωή από πράξεις λατρείας, και στην εγκόσμια ζωή από εμπόριο κλπ.), και να εξυμνούν το Όνομα του Αλλάχ σε καθορισμένες ημέρες, (ευγνωμονώντας Τον) για ό,τι τους παρείχε από ζώα (θυσίας, και να αναφέρουν το Όνομά Του κατά τη σφαγή τους). Φάτε λοιπόν, (ω, προσκυνητές) απ' αυτά και ταΐστε τούς πολύ φτωχούς.

ثُمَّ لْيَقْضُوا۟ تَفَثَهُمْ وَلْيُوفُوا۟ نُذُورَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوا۟ بِٱلْبَيْتِ ٱلْعَتِيقِ ﴿٢٩﴾

Έπειτα ας ολοκληρώσουν τις τελετουργίες (του προσκυνήματός) τους (και να βγουν από την κατάσταση Ιχράμ), να εκπληρώσουν τα τάματά τους (από προσκύνημα, είτε Χατζ, είτε Ούμρα, ή προσφορά ζώων θυσίας) και να περιφέρονται γύρω από τον Αρχαίο Οίκο (Κά‘μπα, που τον προστάτεψε ο Αλλάχ από όλους τους τύραννους).»

ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ حُرُمَـٰتِ ٱللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ ۗ وَأُحِلَّتْ لَكُمُ ٱلْأَنْعَـٰمُ إِلَّا مَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ ۖ فَٱجْتَنِبُوا۟ ٱلرِّجْسَ مِنَ ٱلْأَوْثَـٰنِ وَٱجْتَنِبُوا۟ قَوْلَ ٱلزُّورِ ﴿٣٠﴾

Αυτό (έχει διατάξει ο Αλλάχ), και όποιος σέβεται τις τελετουργίες (της θρησκείας) του Αλλάχ (και σέβεται ό,τι όρισε ο Αλλάχ ως ιερό, και απέχει από ό,τι απαγόρεψε κατά την κατάσταση Ιχράμ), αυτό θα είναι καλύτερο γι' αυτόν σε ανταμοιβή από τον Κύριό του. Σας επιτρέπεται να καταναλώσετε τα βοοειδή, εκτός απ' αυτά που σας απαγγέλθηκαν (ότι απαγορεύονται). Αποφύγετε λοιπόν την ακαθαρσία της ειδωλολατρίας και αποφύγετε το ψεύδος,

حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِۦ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِٱللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَتَخْطَفُهُ ٱلطَّيْرُ أَوْ تَهْوِى بِهِ ٱلرِّيحُ فِى مَكَانٍۢ سَحِيقٍۢ ﴿٣١﴾

παρεκκλίνοντας από όλες τις ψεύτικες θρησκείες και ακολουθώντας μόνο τη θρησκεία του Αλλάχ, χωρίς να αποδίδετε σ' Αυτόν κανέναν εταίρο στη λατρεία. Όποιος όμως, αποδίδει στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία, είναι σαν να έπεσε από τον ουρανό, και έτσι, είτε τα αρπακτικά πτηνά αρπάζουν τη σάρκα του κομμάτι κομμάτι, είτε τον ρίχνει ο άνεμος σε ένα μακρινό μέρος. [Έτσι είναι ο ειδωλολάτρης, τον αρπάζουν οι διάβολοι από κάθε πλευρά, και πέφτει μακριά από την καθοδήγηση].

ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَـٰٓئِرَ ٱللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى ٱلْقُلُوبِ ﴿٣٢﴾

Αυτό (έχει διατάξει ο Αλλάχ, το να αποφύγετε την ειδωλολατρία και το ψεύδος), και όποιος σέβεται τις τελετουργίες (της θρησκείας) του Αλλάχ, αυτό προέρχεται από την ευσέβεια των καρδιών.

لَكُمْ فِيهَا مَنَـٰفِعُ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ثُمَّ مَحِلُّهَآ إِلَى ٱلْبَيْتِ ٱلْعَتِيقِ ﴿٣٣﴾

Μπορείτε να επωφεληθείτε απ' αυτά (τα ζώα θυσίας, με το να τα καβαλάτε ή να πιείτε από το γάλα τους κλπ.) μέχρι ένα ορισμένο χρόνο, έπειτα ο τόπος θυσίας τους είναι κοντά στον Αρχαίο Οίκο (Κά‘μπα, που τον προστάτεψε ο Αλλάχ από όλους τους τύραννους).

وَلِكُلِّ أُمَّةٍۢ جَعَلْنَا مَنسَكًۭا لِّيَذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلْأَنْعَـٰمِ ۗ فَإِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ فَلَهُۥٓ أَسْلِمُوا۟ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُخْبِتِينَ ﴿٣٤﴾

Για κάθε (προηγούμενο πιστό) έθνος ορίσαμε τελετουργίες (για να θυσιάσουν βοοειδή -που μοιράζονται στους φτωχούς- για χάρη του Αλλάχ), για να αναφέρουν το Όνομα του Αλλάχ (ευγνωμονώντας Τον) κατά τη σφαγή αυτών των βοοειδών που τους παρείχε. Πράγματι, ο Θεός σας είναι Ένας Θεός, γι' αυτό υποταχθείτε μόνο σ' Αυτόν, και δώσε (ω, Προφήτη) τα χαρμόσυνα νέα στους ταπεινούς (πιστούς που υποτάσσονται στη Βούληση του Αλλάχ),

ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَٱلصَّـٰبِرِينَ عَلَىٰ مَآ أَصَابَهُمْ وَٱلْمُقِيمِى ٱلصَّلَوٰةِ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣٥﴾

οι οποίοι (ταπεινοί πιστοί), όταν αναφέρεται το Όνομα του Αλλάχ, οι καρδιές τους γεμίζουν με δέος και φόβο (για την τιμωρία Του, και έτσι δεν Τον παρακούν), οι οποίοι δείχνουν υπομονή για ό,τι τους έπληξε, και οι οποίοι τελούν την προσευχή, και από ό,τι τους παρέχουμε, ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη).

وَٱلْبُدْنَ جَعَلْنَـٰهَا لَكُم مِّن شَعَـٰٓئِرِ ٱللَّهِ لَكُمْ فِيهَا خَيْرٌۭ ۖ فَٱذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَيْهَا صَوَآفَّ ۖ فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَكُلُوا۟ مِنْهَا وَأَطْعِمُوا۟ ٱلْقَانِعَ وَٱلْمُعْتَرَّ ۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرْنَـٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٣٦﴾

(Το να θυσιάζετε) τις καμήλες (και τις αγελάδες, το) κάναμε για σας μεταξύ των τελετουργιών (της θρησκείας) του Αλλάχ (στο προσκύνημα). Έχετε σ' αυτές όφελος (ανταμοιβή στη Μέλλουσα Ζωή επειδή τις μοιράζετε στους φτωχούς, και στην εγκόσμια ζωή τις καβαλάτε κλπ.). Αναφέρετε λοιπόν το Όνομα του Αλλάχ κατά τη σφαγή τους, ενώ είναι (οι καμήλες) όρθιες (ενώ είναι το αριστερό τους πόδι δεμένο), μετά όταν πέσουν στα πλάγια τους (νεκρές), τότε μπορείτε (να τις μαγειρέψετε και) να φάτε απ' αυτές, και να ταΐσετε τους φτωχούς, είτε που δε ζητιανεύουν, είτε που ζητιανεύουν (λόγω της ανάγκης τους). Έτσι, υποτάξαμε σε σας αυτά (τα βοοειδή θυσίας), ίσως και να είστε ευγνώμονες.

لَن يَنَالَ ٱللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَآؤُهَا وَلَـٰكِن يَنَالُهُ ٱلتَّقْوَىٰ مِنكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا۟ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمْ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٣٧﴾

Δε θα φτάσει στον Αλλάχ, ούτε το κρέας τους (των βοοειδών θυσίας), ούτε το αίμα τους, αλλά θα φτάσει σ' Αυτόν μόνο η ευσέβειά σας (ότι φυλάσσεστε από την τιμωρία Του, τηρώντας τις εντολές Του). Έτσι, τα υποτάξαμε σε σας, ώστε να δοξάζετε τον Αλλάχ για ό,τι σας καθοδήγησε. Δώσε λοιπόν (ω, Προφήτη) τα χαρμόσυνα νέα σ' αυτούς που πράττουν το καλό.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ يُدَٰفِعُ عَنِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍۢ كَفُورٍ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ υπερασπίζεται τους πιστούς. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αγαπά κανέναν προδότη και αχάριστο.

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَـٰتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا۟ ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ﴿٣٩﴾

(Τώρα) δίνεται η άδεια σ’ αυτούς (τους Μουσουλμάνους) που έλαβαν πόλεμο (και διωγμούς, το να πολεμήσουν πίσω, αφού ήταν πριν απαγορευμένο, και έπρεπε μόνο να δείξουν υπομονή), αυτό επειδή έλαβαν αδικία. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Ικανός να τους χορηγήσει τη νίκη.

ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِم بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّآ أَن يَقُولُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لَّهُدِّمَتْ صَوَٰمِعُ وَبِيَعٌۭ وَصَلَوَٰتٌۭ وَمَسَـٰجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا ٱسْمُ ٱللَّهِ كَثِيرًۭا ۗ وَلَيَنصُرَنَّ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُۥٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزِيزٌ ﴿٤٠﴾

Οι οποίοι (Μουσουλμάνοι) εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους άδικα, μόνο και μόνο επειδή έλεγαν: «Ο Κύριός μας είναι ο Αλλάχ!» Αν ο Αλλάχ δεν απωθούσε μία (άδικη) ομάδα ανθρώπων μέσω μίας άλλης (μέσω πολέμου), (θα εξαπλωνόταν η αδικία και) θα κατεδαφίζονταν μοναστήρια, εκκλησίες, συναγωγές και τζαμιά στα οποία (τζαμιά) μνημονεύεται πολύ το Όνομα του Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ υποστηρίζει όποιον υποστηρίζει τη θρησκεία Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Καουέι (Πανίσχυρος) και ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

ٱلَّذِينَ إِن مَّكَّنَّـٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ أَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَمَرُوا۟ بِٱلْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا۟ عَنِ ٱلْمُنكَرِ ۗ وَلِلَّهِ عَـٰقِبَةُ ٱلْأُمُورِ ﴿٤١﴾

Εκείνοι (οι Μουσουλμάνοι που θα τους υποστηρίζουμε) είναι αυτοί που όταν τους δίνουμε δύναμη (και νίκη εναντίων των εχθρών τους) στη γη, τελούν την προσευχή, δίνουν (στους φτωχούς) τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό. Στον Αλλάχ καταλήγουν όλα τα θέματα (για τα οποία θα δώσει είτε ανταμοιβή, είτε τιμωρία).

وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَعَادٌۭ وَثَمُودُ ﴿٤٢﴾

Αν σε διαψεύσουν (οι άπιστοι, ω, Προφήτη), πράγματι, και πριν απ' αυτούς, ο λαός του Νώε, η φυλή ‘Αντ και η φυλή Θαμούντ είχαν διαψεύσει (τους Προφήτες τους, τον Νώε, τον Χουντ και τον Σάλιχ),

وَقَوْمُ إِبْرَٰهِيمَ وَقَوْمُ لُوطٍۢ ﴿٤٣﴾

επίσης και ο λαός του Αβραάμ και ο λαός του Λωτ,

وَأَصْحَـٰبُ مَدْيَنَ ۖ وَكُذِّبَ مُوسَىٰ فَأَمْلَيْتُ لِلْكَـٰفِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿٤٤﴾

και οι κάτοικοι της Μαδιάμ (διέψευσαν τον Σου‘άιμπ), και (ο Φαραώ και ο λαός του) διέψευσαν τον Μωυσή. Αλλά έδωσα αναβολή στους άπιστους, και μετά τους άρπαξα με την τιμωρία. Πώς ήταν η απόρριψή Μου (μέσω της τιμωρίας τους, για την απιστία τους)!

فَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَـٰهَا وَهِىَ ظَالِمَةٌۭ فَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَبِئْرٍۢ مُّعَطَّلَةٍۢ وَقَصْرٍۢ مَّشِيدٍ ﴿٤٥﴾

Πόσες πόλεις καταστρέψαμε ενώ ήταν άδικες (και άπιστες), και έτσι, γκρεμίστηκαν τα σπίτια τους (και έγιναν οι πόλεις άδειες από τους κατοίκους τους)! Και (πόσα) πηγάδια έγιναν εγκαταλελειμμένα, και (πόσα) ψηλά δυνατά παλάτια (δεν προστάτεψαν τους κατοίκους τους από την τιμωρία Μας)!

أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌۭ يَعْقِلُونَ بِهَآ أَوْ ءَاذَانٌۭ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى ٱلْأَبْصَـٰرُ وَلَـٰكِن تَعْمَى ٱلْقُلُوبُ ٱلَّتِى فِى ٱلصُّدُورِ ﴿٤٦﴾

Δεν ταξίδεψαν (οι άπιστοι από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) στη γη (και είδαν κάποιες πόλεις που καταστρέψαμε, όπως της φυλής ‘Αντ και της Θαμούντ), και έτσι να έχουν καρδιές που να καταλάβουν (τις νουθεσίες) μ' αυτές, ή αυτιά που να ακούν μ' αυτά (τι έγινε πριν); Πράγματι, δεν είναι τα μάτια που τυφλώνονται, αλλά είναι οι καρδιές στα στήθη που τυφλώνονται.

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلْعَذَابِ وَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥ ۚ وَإِنَّ يَوْمًا عِندَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍۢ مِّمَّا تَعُدُّونَ ﴿٤٧﴾

Σε ζητούν (οι άπιστοι, ω, Προφήτη) να επισπεύσεις γι' αυτούς την τιμωρία, και ο Αλλάχ δε θα αθετήσει την υπόσχεσή Του (για την τιμωρία τους)! Πράγματι, η μία μέρα με τον Κύριό σου (με την τιμωρία στη Μέλλουσα Ζωή) είναι σαν χίλια χρόνια απ' αυτά που μετράτε (στην εγκόσμια ζωή).

وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَهَا وَهِىَ ظَالِمَةٌۭ ثُمَّ أَخَذْتُهَا وَإِلَىَّ ٱلْمَصِيرُ ﴿٤٨﴾

Πόσες πόλεις τους έδωσα αναβολή ενώ ήταν άδικες, και μετά τις άρπαξα με την τιμωρία! Και σε Εμένα είναι ο τελικός προορισμός (όλων των πλασμάτων).

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّمَآ أَنَا۠ لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ω, άνθρωποι! Πράγματι, εγώ είμαι μόνο ένας προειδοποιητής για σας, που προειδοποιεί ξεκάθαρα.»

فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَرِزْقٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٥٠﴾

Έτσι, όσοι πιστεύουν και πράττουν ενάρετες πράξεις, θα έχουν συγχώρεση και γενναιόδωρα αγαθά (στον Παράδεισο).

وَٱلَّذِينَ سَعَوْا۟ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥١﴾

Αλλά όσοι σπεύδουν να διαψεύσουν τα Εδάφιά Μας, (αποθαρρύνοντας τους ανθρώπους από το να πιστέψουν, και αντιτίθενται σε Εμάς) νομίζοντας ότι θα ξεφύγουν από Εμάς, πράγματι, εκείνοι είναι οι κάτοικοι του Πυρός της Κολάσεως.

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍۢ وَلَا نَبِىٍّ إِلَّآ إِذَا تَمَنَّىٰٓ أَلْقَى ٱلشَّيْطَـٰنُ فِىٓ أُمْنِيَّتِهِۦ فَيَنسَخُ ٱللَّهُ مَا يُلْقِى ٱلشَّيْطَـٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ ٱللَّهُ ءَايَـٰتِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٥٢﴾

Δε στείλαμε πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) κανέναν Αγγελιαφόρο ή Προφήτη εκτός από το ότι όταν επιθυμούσε (την καθοδήγηση του λαού του) [ή απήγγειλε, τα Εδάφια του Αλλάχ], ο Σατανάς έριχνε (ψιθύρους και παρανοήσεις στις καρδιές των ανθρώπων) σ' αυτό που επιθυμούσε (εκείνος ο Προφήτης, ώστε να μην τον πιστέψουν) [ή -έριχνε ψιθύρους στις καρδιές τους για την απαγγελία του-]. Αλλά ο Αλλάχ αφαίρεσε αυτά που έριξε ο Σατανάς (από παρανοήσεις), και μετά επιβεβαίωσε ο Αλλάχ τα Σημάδια (και τα ξεκάθαρα Εδάφιά) Του (διασαφανίζοντάς τα, ώστε να μην παραμείνει καμία παρανόηση, εκτός στις καρδιές των υποκριτών και των άπιστων). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى ٱلشَّيْطَـٰنُ فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَفِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿٥٣﴾

Για να κάνει (ο Αλλάχ) αυτά που έριξε ο Σατανάς (από ψιθύρους και παρανοήσεις) ως δοκιμασία γι' εκείνους (τους υποκριτές) που έχουν στις καρδιές τους την αρρώστια (της υποκρισίας), και γι' εκείνους (τους άπιστους) των οποίων οι καρδιές είναι σκληρές. Πράγματι, οι άδικοι βρίσκονται σε ακραία εναντίωση (προς τον Αλλάχ και τους Αγγελιαφόρους Του), μακριά από την αλήθεια.

وَلِيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوا۟ بِهِۦ فَتُخْبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٥٤﴾

Και (αφαίρεσε ο Αλλάχ τις παρανοήσεις και επιβεβαίωσε τα Σημάδια και τα Εδάφιά Του) για να ξέρουν εκείνοι (οι πιστοί) στους οποίους δόθηκε η γνώση, ότι αυτή είναι η αλήθεια από τον Κύριό σου, και να πιστέψουν σ' αυτήν, και να ταπεινωθούν οι καρδιές τους προς αυτήν. Πράγματι, ο Αλλάχ θα καθοδηγήσει αυτούς που πιστεύουν, στον ίσιο δρόμο.

وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى مِرْيَةٍۢ مِّنْهُ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ ﴿٥٥﴾

Θα παραμένουν οι άπιστοι σε αμφιβολία γι' αυτό (το Κορ’άν) μέχρι να τους έρθει ξαφνικά η Ώρα ή να τους έρθει το μαρτύριο μίας Ημέρας (της Κρίσεως) κατά την οποία δε θα έχουν κανένα έλεος ή κανένα καλό.

ٱلْمُلْكُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٥٦﴾

Το Βασίλειο (και η Κυριαρχία) εκείνη την Ημέρα θα ανήκει μόνο στον Αλλάχ, και θα κρίνει ανάμεσά τους (στους ανθρώπους). Όσοι πίστεψαν και έκαναν ενάρετες πράξεις, θα βρίσκονται στους κήπους της ευδαιμονίας (στον Παράδεισο).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ ﴿٥٧﴾

Αλλά όσοι αρνήθηκαν την πίστη και διέψευσαν τα Εδάφειά Μας, θα έχουν ένα ταπεινωτικό μαρτύριο (στην Κόλαση).

وَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوٓا۟ أَوْ مَاتُوا۟ لَيَرْزُقَنَّهُمُ ٱللَّهُ رِزْقًا حَسَنًۭا ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهُوَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ ﴿٥٨﴾

Όσοι μετανάστεψαν στο δρόμο του Αλλάχ (για να υποστηρίξουν τη θρησκεία Του, επιδιώκοντας την Ευχαρίστησή Του) και έπειτα σκοτώθηκαν (στη μάχη) ή πέθαναν, ο Αλλάχ θα τους δώσει καλά αγαθά (και τεράστια ανταμοιβή στον Παράδεισο). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Καλύτερος εκείνων που παρέχουν αγαθά (και ανταμοιβή).

لَيُدْخِلَنَّهُم مُّدْخَلًۭا يَرْضَوْنَهُۥ ۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌۭ ﴿٥٩﴾

Θα τους εισάγει σε ένα μέρος (δηλ. στον Παράδεισο), όπου θα είναι ευχαριστημένοι μ' αυτό. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

۞ ذَٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِۦ ثُمَّ بُغِىَ عَلَيْهِ لَيَنصُرَنَّهُ ٱللَّهُ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌۭ ﴿٦٠﴾

Αυτό (το προαναφερόμενο, το όρισε ο Αλλάχ για τους μετανάστες, ότι θα μπουν στον Παράδεισο, και όρισε γι' αυτούς επίσης ότι) και όποιος ανταπέδωσε μία επίθεση, με τον ίδιο τρόπο που την έλαβε, και μετά αδικήθηκε ξανά, πράγματι, ο Αλλάχ θα τον υποστηρίξει. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αφόου (Αυτός που δίνει άφεση για τα πάντα) και Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ يُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ وَأَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌۢ بَصِيرٌۭ ﴿٦١﴾

Αυτό (ότι ο Αλλάχ θα υποστηρίξει τον αδικημένο, είναι) επειδή ο Αλλάχ (είναι Ικανός για τα πάντα και) είναι Αυτός που εισάγει τη νύχτα στην ημέρα, και εισάγει την ημέρα στη νύχτα (δηλ. αυξάνει και μειώνει τις ώρες τους κατά το χειμώνα και το καλοκαίρι). Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα Πάντα).

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ ٱلْبَـٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْكَبِيرُ ﴿٦٢﴾

Αυτό επειδή ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Χακκ (ο Ένας Αληθινός Θεός), και ό,τι επικαλούνται εκτός απ' Αυτόν είναι η πλάνη, και ο Αλλάχ είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-Καμπείρ (Μέγας).

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَتُصْبِحُ ٱلْأَرْضُ مُخْضَرَّةً ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌۭ ﴿٦٣﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ στέλνει από τον ουρανό νερό, και έτσι η γη γίνεται πράσινη! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Λατείφ (Ευγενής προς τους δούλους Του), και Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهُوَ ٱلْغَنِىُّ ٱلْحَمِيدُ ﴿٦٤﴾

Σ' Αυτόν ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Γανέι (Πλούσιος, Ελεύθερος από κάθε ανάγκη), ο Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ وَٱلْفُلْكَ تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِأَمْرِهِۦ وَيُمْسِكُ ٱلسَّمَآءَ أَن تَقَعَ عَلَى ٱلْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٦٥﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ υπέταξε σε σας ό,τι υπάρχει στη γη, και τα πλοία να πλέουν στη θάλασσα με την εντολή Του, και κρατά τον ουρανό να μην πέσει πάνω στη γη παρά μόνο με την άδειά Του! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Πολυεπιεικής και Πολυεύσπλαχνος προς τους ανθρώπους.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ۗ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَكَفُورٌۭ ﴿٦٦﴾

Είναι Αυτός που σας έδωσε τη ζωή, μετά θα σας την αφαιρέσει, και μετά θα σας επαναφέρει στη ζωή (κατά την ανάσταση). Πράγματι, ο άνθρωπος είναι αχάριστος (προς τις εύνοιες του Αλλάχ, και έτσι αποδίδει σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία).

لِّكُلِّ أُمَّةٍۢ جَعَلْنَا مَنسَكًا هُمْ نَاسِكُوهُ ۖ فَلَا يُنَـٰزِعُنَّكَ فِى ٱلْأَمْرِ ۚ وَٱدْعُ إِلَىٰ رَبِّكَ ۖ إِنَّكَ لَعَلَىٰ هُدًۭى مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٦٧﴾

Για κάθε (προηγούμενο πιστό) έθνος ορίσαμε (κανόνες στη θρησκεία, και) τελετουργίες (για να θυσιάζουν οι πιστοί κατά το προσκύνημα, βοοειδή), τις οποίες (τελετουργίες) ακολουθούσαν. Έτσι, (ω, Προφήτη) ας μη διαφωνούν μαζί σου (οι ειδωλολάτρες) σ' αυτό το θέμα (της θυσίας που προσφέρεις στις ημέρες της θυσίας στο προσκύνημα, λέγοντας σε σένα: «Γιατί τρώτε τα βοοειδή που θυσιάζετε και σκοτώνετε και δεν τρώτε τα νεκρά βοοειδή που τα σκότωσε ο Αλλάχ;»). Κάλεσε λοιπόν (τους ειδωλολάτρες) προς τον Κύριό σου (και τη θρησκεία Του, και στο να υπακούν την εντολή Του με το να μην τρώνε τα νεκρά βοοειδή και να μη θυσιάζουν για τα είδωλα). Πράγματι, εσύ είσαι σε ίσια καθοδήγηση (ενώ οι ειδωλολάτρες βρίσκονται στη πλάνη).

وَإِن جَـٰدَلُوكَ فَقُلِ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿٦٨﴾

Αν διαφωνούν μαζί σου, πες: «Ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα ό,τι κάνετε.»

ٱللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿٦٩﴾

Ο Αλλάχ θα κρίνει μεταξύ σας (ω, άνθρωποι) την Ημέρα της Ανάστασης σε ό,τι διαφωνούσατε.

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۗ إِنَّ ذَٰلِكَ فِى كِتَـٰبٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌۭ ﴿٧٠﴾

Δεν έμαθες (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ γνωρίζει όλα όσα υπάρχουν στον ουρανό και στη γη! Όλα αυτά είναι (γραμμένα) σε ένα Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ). Αυτή (η γνώση για τα πάντα) είναι κάτι εύκολο για τον Αλλάχ.

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَـٰنًۭا وَمَا لَيْسَ لَهُم بِهِۦ عِلْمٌۭ ۗ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِن نَّصِيرٍۢ ﴿٧١﴾

Λατρεύουν (οι ειδωλολάτρες) εκτός του Αλλάχ, αυτούς (τους λεγόμενους θεούς και τα είδωλά τους), για τους οποίους δεν έστειλε (ο Αλλάχ στους ειδωλολάτρες) καμία απόδειξη (στα Βιβλία Του ότι αξίζουν τη λατρεία), ούτε έχουν γι' αυτούς καμία γνώση, (αλλά τους λατρεύουν από άγνοια και μίμηση των προγόνων τους). Πράγματι, για τους άδικους δε θα υπάρχει κανένας υποστηρικτής.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ تَعْرِفُ فِى وُجُوهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلْمُنكَرَ ۖ يَكَادُونَ يَسْطُونَ بِٱلَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِنَا ۗ قُلْ أَفَأُنَبِّئُكُم بِشَرٍّۢ مِّن ذَٰلِكُمُ ۗ ٱلنَّارُ وَعَدَهَا ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿٧٢﴾

Όταν τα ξεκάθαρα Εδάφιά Μας απαγγέλλονται σ' αυτούς, βλέπεις (ω, Προφήτη) την άρνηση στα πρόσωπα εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη. Παραλίγο να επιτεθούν σ' αυτούς (τους πιστούς) που απαγγέλλουν σ' εκείνους τα Εδάφιά Μας! Πες: «Να σας ενημερώσω για κάτι χειρότερο απ' αυτή (την οργή σας); Είναι η Φωτιά, την οποία ο Αλλάχ έχει υποσχεθεί σ' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, και τι άθλιος προορισμός είναι αυτός!

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌۭ فَٱسْتَمِعُوا۟ لَهُۥٓ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَن يَخْلُقُوا۟ ذُبَابًۭا وَلَوِ ٱجْتَمَعُوا۟ لَهُۥ ۖ وَإِن يَسْلُبْهُمُ ٱلذُّبَابُ شَيْـًۭٔا لَّا يَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ ۚ ضَعُفَ ٱلطَّالِبُ وَٱلْمَطْلُوبُ ﴿٧٣﴾

Ω, άνθρωποι! Παρουσιάζεται ένα παράδειγμα, ακούστε το λοιπόν (προσεκτικά): Πράγματι, αυτοί (οι λεγόμενοι θεοί σας και τα είδωλα) που επικαλείστε πέραν του Αλλάχ, δε θα δημιουργήσουν ούτε καν μύγες, ακόμα κι αν συγκεντρώνονταν όλοι μαζί γι’ αυτόν τον σκοπό! Ακόμα κι αν οι μύγες έκλεβαν απ’ αυτούς κάτι (πολύ μικρό), δε θα μπορούσαν να το σώσουν (και να το ανακτήσουν) απ’ αυτές! Αδύναμοι είναι οι κυνηγοί (οι λεγόμενοι θεοί σας) και οι κυνηγημένοι (οι μύγες).

مَا قَدَرُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزِيزٌ ﴿٧٤﴾

Δε δόξαζαν τον Αλλάχ (και ούτε ήξεραν τη μεγαλοπρέπειά Του) όπως Του αρμόζει (όταν λάτρευαν πέραν απ' Αυτόν, κάποια από τα δημιουργήματά Του). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Καουέι (Πανίσχυρος) και ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

ٱللَّهُ يَصْطَفِى مِنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلًۭا وَمِنَ ٱلنَّاسِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌۢ بَصِيرٌۭ ﴿٧٥﴾

Ο Αλλάχ επιλέγει Αγγελιαφόρους από τους Αγγέλους και από τους ανθρώπους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα πάντα).

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿٧٦﴾

Γνωρίζει τι έκαναν (εκείνοι οι Αγγελιαφόροι, και ό,τι έγινε πριν τη δημουργία τους) και τι θα κάνουν (και τι θα γίνει μετά το θάνατό τους). Στον Αλλάχ (την Ημέρα της Κρίσεως) θα επιστρέψουν όλες οι υποθέσεις.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱرْكَعُوا۟ وَٱسْجُدُوا۟ وَٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمْ وَٱفْعَلُوا۟ ٱلْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ۩ ﴿٧٧﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Υποκλιθείτε και πέστε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος, ενώπιον του Αλλάχ), και λατρέψτε τον Κύριό σας (και μόνο) και κάντε το καλό, ίσως και πετύχετε.

وَجَـٰهِدُوا۟ فِى ٱللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِۦ ۚ هُوَ ٱجْتَبَىٰكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى ٱلدِّينِ مِنْ حَرَجٍۢ ۚ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَٰهِيمَ ۚ هُوَ سَمَّىٰكُمُ ٱلْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ وَفِى هَـٰذَا لِيَكُونَ ٱلرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا۟ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ ۚ فَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱعْتَصِمُوا۟ بِٱللَّهِ هُوَ مَوْلَىٰكُمْ ۖ فَنِعْمَ ٱلْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ ٱلنَّصِيرُ ﴿٧٨﴾

Και αγωνιστείτε στο δρόμο του Αλλάχ όπως πρέπει (με όλη τη δύναμή σας). Αυτός είναι που σας επέλεξε (για τη θρησκεία Του και σας καθοδήγησε). Δε στένεψε σε σας τη θρησκεία (ούτε επέβαλε σε σας δυσκολίες). Είναι η (ίδια) θρησκεία του πατέρα σας, Αβραάμ. (Ο Αλλάχ) είναι Αυτός που σας ονόμασε Μουσουλμάνους από πριν (το Κορ’άν) και σ' αυτό (το Κορ’άν). Για να είναι ο Αγγελιαφόρος μάρτυρας σε σας (την Ημέρα της Κρίσεως ότι μετάδωσε σε σας το Μήνυμα του Αλλάχ), και εσείς να είστε μάρτυρες στους ανθρώπους (ότι οι Αγγελιαφόροι τους, μετέδωσαν σ' αυτούς το Μήνυμα του Αλλάχ). Τελέστε λοιπόν την προσευχή, δώστε τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και εμπιστευτείτε τον Αλλάχ. Αυτός είναι ο Κηδεμόνας σας, και είναι ο Καλύτερος Κηδεμόνας, και είναι ο Καλύτερος Υποστηρικτής!