Διαβάστε το Τζουζ 19 του Κορανίου

۞ وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَآءَنَا لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ أَوْ نَرَىٰ رَبَّنَا ۗ لَقَدِ ٱسْتَكْبَرُوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّۭا كَبِيرًۭا ﴿٢١﴾

Εκείνοι που δεν πιστεύουν στη συνάντησή Μας (την Ημέρα της Κρίσεως), λένε: «Αν στελνόντουσαν σε μας οι Άγγελοι ή βλέπαμε τον Κύριό μας, (θα είχαμε πιστέψει).» Πράγματι, έγιναν πολύ αλαζονικοί μέσα τους (μ' αυτά που είπαν) και παραβίασαν πολύ τα όρια.

يَوْمَ يَرَوْنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ لَا بُشْرَىٰ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُجْرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجْرًۭا مَّحْجُورًۭا ﴿٢٢﴾

Την ημέρα που θα δουν τους Αγγέλους (όταν πεθάνουν, στους τάφους και στη Μέλλουσα Ζωή), δε θα υπάρξουν εκείνη την ημέρα χαρμόσυνα νέα για τους κακούς (άπιστους)! (Οι Άγγελοι) θα πουν: «Απαγορεύονται εντελώς (οποιαδήποτε χαρμόσυνα νέα) για σας.»

وَقَدِمْنَآ إِلَىٰ مَا عَمِلُوا۟ مِنْ عَمَلٍۢ فَجَعَلْنَـٰهُ هَبَآءًۭ مَّنثُورًا ﴿٢٣﴾

Και ό,τι έκαναν από (καλές) πράξεις, τις κάναμε διάσπαρτα αιωρούμενα σωματίδια σκόνης.

أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌۭ مُّسْتَقَرًّۭا وَأَحْسَنُ مَقِيلًۭا ﴿٢٤﴾

Οι άνθρωποι του Παραδείσου εκείνη την Ημέρα, θα έχουν την καλύτερη κατοικία και το καλύτερο μέρος ανάπαυσης.

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ ٱلسَّمَآءُ بِٱلْغَمَـٰمِ وَنُزِّلَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ تَنزِيلًا ﴿٢٥﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) την Ημέρα που ο ουρανός θα σχιστεί και θα φανούν (από τα ανοίγματά του) άσπρα σύννεφα και οι Άγγελοι θα σταλούν κάτω διαδοχικά.

ٱلْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ ٱلْحَقُّ لِلرَّحْمَـٰنِ ۚ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ عَسِيرًۭا ﴿٢٦﴾

Η αληθινή Κυριαρχία εκείνη την Ημέρα, ανήκει στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), και θα είναι μία δύσκολη Ημέρα για τους άπιστους.

وَيَوْمَ يَعَضُّ ٱلظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيْهِ يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى ٱتَّخَذْتُ مَعَ ٱلرَّسُولِ سَبِيلًۭا ﴿٢٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) εκείνη την Ημέρα που ο άδικος θα δαγκώσει τα χέρια του (μετανιωμένος), λέγοντας: «Μακάρι να είχα πάρει μαζί με τον Αγγελιαφόρο έναν δρόμο (προς τη σωτηρία)!

يَـٰوَيْلَتَىٰ لَيْتَنِى لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًۭا ﴿٢٨﴾

Αλίμονό μου! Μακάρι να μην είχα πάρει τον τάδε ως στενό φίλο!

لَّقَدْ أَضَلَّنِى عَنِ ٱلذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَآءَنِى ۗ وَكَانَ ٱلشَّيْطَـٰنُ لِلْإِنسَـٰنِ خَذُولًۭا ﴿٢٩﴾

Με παρέσυρε (ο άπιστος φίλος μου μακριά) από την Υπενθύμιση (το Κορ’άν) αφού μου έφτασε (μέσω του Προφήτη).» Πράγματι, ο Σατανάς πάντα προδίδει τον άνθρωπο.

وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَـٰرَبِّ إِنَّ قَوْمِى ٱتَّخَذُوا۟ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ مَهْجُورًۭا ﴿٣٠﴾

Ο Αγγελιαφόρος θα πει (εκείνη την Ημέρα): «Ω, Κύριέ μου! Ο λαός μου έχει εγκαταλείψει αυτό το Κορ’άν.»

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِىٍّ عَدُوًّۭا مِّنَ ٱلْمُجْرِمِينَ ۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًۭا وَنَصِيرًۭا ﴿٣١﴾

(Ω, Αγγελιαφόρε, όπως σε έβλαψαν και σε διέψευσαν οι ειδωλολάτρες), Έτσι κάναμε για κάθε Προφήτη, να υπάρχουν εχθροί από τους κακούς (τους άπιστους). Επαρκεί ο Κύριός σου για να καθοδηγήσει και να υποστηρίξει (εσένα έναντι των άπιστων).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ ٱلْقُرْءَانُ جُمْلَةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۚ كَذَٰلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِۦ فُؤَادَكَ ۖ وَرَتَّلْنَـٰهُ تَرْتِيلًۭا ﴿٣٢﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε: «Αν του είχε σταλεί (στον Μωχάμμαντ) το Κορ’άν ολόκληρο σε μία φορά, (τότε θα πιστεύαμε).» Έτσι (το στείλαμε) για να δυναμώσουμε την καρδιά σου μ' αυτό, και το στείλαμε σταδιακά (και το εξηγήσαμε ξεκάθαρα).

وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَـٰكَ بِٱلْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا ﴿٣٣﴾

Δε θα παρουσιάσουν σε σένα ένα παράδειγμα (για να σε διαψεύσουν), εκτός να στείλουμε μετά σε σένα την αλήθεια (που θα τους απαντήσει), και την καλύτερη εξήγηση.

ٱلَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ أُو۟لَـٰٓئِكَ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا وَأَضَلُّ سَبِيلًۭا ﴿٣٤﴾

Εκείνοι που θα συρθούν με τα πρόσωπά τους προς την Κόλαση, θα έχουν τον χειρότερο τόπο, και τον πιο παραστρατημένο δρόμο.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهُۥٓ أَخَاهُ هَـٰرُونَ وَزِيرًۭا ﴿٣٥﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο και κάναμε τον αδελφό του, τον Ααρών, να είναι μαζί του ως υποστηρικτής.

فَقُلْنَا ٱذْهَبَآ إِلَى ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا فَدَمَّرْنَـٰهُمْ تَدْمِيرًۭا ﴿٣٦﴾

Είπαμε (στον Μωυσή και τον Ααρών): «Πηγαίνετε στους ανθρώπους που διέψευσαν τα Σημάδια Μας.» (Αλλά τους διέψευσαν) και έτσι τους καταστρέψαμε ολοσχερώς.

وَقَوْمَ نُوحٍۢ لَّمَّا كَذَّبُوا۟ ٱلرُّسُلَ أَغْرَقْنَـٰهُمْ وَجَعَلْنَـٰهُمْ لِلنَّاسِ ءَايَةًۭ ۖ وَأَعْتَدْنَا لِلظَّـٰلِمِينَ عَذَابًا أَلِيمًۭا ﴿٣٧﴾

Επίσης οι άνθρωποι του Νώε, όταν διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους, τους πνίξαμε, και τους κάναμε για τους ανθρώπους ως Σημάδι (της Δύναμής Μας). Και ετοιμάσαμε για τους άδικους ένα οδυνηρό μαρτύριο.

وَعَادًۭا وَثَمُودَا۟ وَأَصْحَـٰبَ ٱلرَّسِّ وَقُرُونًۢا بَيْنَ ذَٰلِكَ كَثِيرًۭا ﴿٣٨﴾

Επίσης (καταστρέψαμε) τη φυλή ‘Αντ και τη φυλή Θαμούντ, και τους ανθρώπους του Πηγαδιού, και πολλά άλλα έθνη μεταξύ τους.

وَكُلًّۭا ضَرَبْنَا لَهُ ٱلْأَمْثَـٰلَ ۖ وَكُلًّۭا تَبَّرْنَا تَتْبِيرًۭا ﴿٣٩﴾

Στο καθένα (απ' εκείνα τα έθνη) δώσαμε τα παραδείγματα (των προηγούμενων άπιστων που καταστρέψαμε, και στείλαμε στο καθένα τα Σημάδια και τα επιχειρήματα), και καταστρέψαμε εντελώς το καθένα (αφού αρνήθηκε την πίστη).

وَلَقَدْ أَتَوْا۟ عَلَى ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِىٓ أُمْطِرَتْ مَطَرَ ٱلسَّوْءِ ۚ أَفَلَمْ يَكُونُوا۟ يَرَوْنَهَا ۚ بَلْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ نُشُورًۭا ﴿٤٠﴾

Πράγματι, (οι ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) έχουν περάσει (στα ταξίδια τους) από την πόλη (Σόδομα) που έπεσε πάνω της μία τρομερή βροχή (από πέτρες, λόγω της ομοφυλοφιλίας και της απιστίας της). Δεν την έχουν δει (για να λάβουν μία νουθεσία); Αλλά δεν πιστεύουν στην ανάσταση!

وَإِذَا رَأَوْكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَـٰذَا ٱلَّذِى بَعَثَ ٱللَّهُ رَسُولًا ﴿٤١﴾

Όταν σε βλέπουν (ω, Προφήτη), δε σε παίρνουν παρά μόνο για χλευασμό (λέγοντας): «Είναι αυτός που έστειλε ο Αλλάχ ως Αγγελιαφόρο;

إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ ءَالِهَتِنَا لَوْلَآ أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا ۚ وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ ٱلْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلًا ﴿٤٢﴾

Θα μας είχε σχεδόν παρασύρει μακριά από τους θεούς μας, αν δεν ήμασταν τόσο σταθεροί στη λατρεία τους.» Πράγματι, θα μάθουν όταν θα δουν την τιμωρία, ποιος βρίσκεται στον παραπλανημένο δρόμο!

أَرَءَيْتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَـٰهَهُۥ هَوَىٰهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا ﴿٤٣﴾

Είδες (ω, Προφήτη) εκείνον που παίρνει την επιθυμία (και τους πόθους) του ως θεό του! Θα είσαι εσύ, ο φύλακας σ' αυτόν (αποτρέποντάς τον από την απιστία και αναγκάζοντάς τον να πιστέψει); [Όχι, αφού η ευθύνη σου είναι μόνο να προειδοποιήσεις ξεκάθαρα].

أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ ۚ إِنْ هُمْ إِلَّا كَٱلْأَنْعَـٰمِ ۖ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا ﴿٤٤﴾

Ή νομίζεις (ω, Προφήτη) ότι οι περισσότεροι απ' εκείνους ακούν ή κατανοούν; Εκείνοι δεν είναι παρά όπως τα βοοειδή (δε συλλογίζονται), πράγματι είναι και πιο παραστρατημένοι στο δρόμο (από τα βοοειδή)!

أَلَمْ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ ٱلظِّلَّ وَلَوْ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِنًۭا ثُمَّ جَعَلْنَا ٱلشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًۭا ﴿٤٥﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) πώς ο Κύριός σου επεκτείνει τη σκιά (με την κίνηση της γης και του ηλίου); Αν ήθελε, θα την έκανε σταθερή. Έπειτα κάναμε τον ήλιο να είναι η ένδειξη για τις καταστάσεις της (σκιάς, ή ο οδηγός της).

ثُمَّ قَبَضْنَـٰهُ إِلَيْنَا قَبْضًۭا يَسِيرًۭا ﴿٤٦﴾

Έπειτα την τραβάμε σταδιακά προς Εμάς.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا وَٱلنَّوْمَ سُبَاتًۭا وَجَعَلَ ٱلنَّهَارَ نُشُورًۭا ﴿٤٧﴾

Είναι Αυτός που έκανε για σας τη νύχτα ως ένδυμα (για να σας καλύπτει), και τον ύπνο για ανάπαυση, και έκανε την ημέρα για να σκορπίζεστε στις ενασχολήσεις σας.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ ٱلرِّيَـٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ طَهُورًۭا ﴿٤٨﴾

Είναι Αυτός που στέλνει τους ανέμους, ως χαρμόσυνα νέα πριν το έλεός Του (τη βροχή). Και στέλνουμε από τον ουρανό καθαρό νερό,

لِّنُحْـِۧىَ بِهِۦ بَلْدَةًۭ مَّيْتًۭا وَنُسْقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقْنَآ أَنْعَـٰمًۭا وَأَنَاسِىَّ كَثِيرًۭا ﴿٤٩﴾

για να δώσουμε ζωή μ' αυτό (το νερό) σε μία νεκρή γη, και να κάνουμε να πιουν απ' αυτό (πολλοί) απ' αυτά που δημιουργήσαμε: πολλά βοοειδή και πολλούς ανθρώπους.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَـٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا۟ فَأَبَىٰٓ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورًۭا ﴿٥٠﴾

Πράγματι, το μοιράζουμε (το νερό) ανάμεσά τους (στέλνοντας τη βροχή σε μία γη και όχι στην άλλη, και το αντίθετο), ώστε να λάβουν (οι άνθρωποι) νουθεσία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι επιμένουν στην αχαριστία τους.

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِى كُلِّ قَرْيَةٍۢ نَّذِيرًۭا ﴿٥١﴾

Αν θέλαμε, θα είχαμε στείλει σε κάθε πόλη έναν προειδοποιητή.

فَلَا تُطِعِ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَجَـٰهِدْهُم بِهِۦ جِهَادًۭا كَبِيرًۭا ﴿٥٢﴾

Έτσι, μην υπακούσεις (ω, Προφήτη) τους άπιστους (που ζητούν να κάνεις παραχωρήσεις στη θρησκεία), αλλά αγωνίσου μ' αυτό (το Κορ’άν) απέναντί τους (μεταδίδοντάς το) με τη μέγιστη προσπάθεια.

۞ وَهُوَ ٱلَّذِى مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ هَـٰذَا عَذْبٌۭ فُرَاتٌۭ وَهَـٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌۭ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًۭا وَحِجْرًۭا مَّحْجُورًۭا ﴿٥٣﴾

Είναι Αυτός που έκανε τα δύο νερά (του ποταμού και της θάλασσας) να εισχωρήσουν το ένα στο άλλο: το ένα είναι εύγευστο και γλυκό, και το άλλο είναι αλμυρό και πικρό. Και έκανε ανάμεσά τους ένα φράγμα και πλήρη διαχωρισμό. [Όπως όταν το νερό ενός ποταμού εισχωρήσει σε μία θάλασσα, δεν αλλάζει την αλμυρότητά της, ούτε το αντίστροφο, αλλά αποκτά τις ίδιες περιγραφές της θάλασσας].

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ مِنَ ٱلْمَآءِ بَشَرًۭا فَجَعَلَهُۥ نَسَبًۭا وَصِهْرًۭا ۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًۭا ﴿٥٤﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε ανθρώπους (άνδρες και γυναίκες) από το νερό (δηλ. από τις αναμεμειγμένες εκκρίσεις των δύο φύλων), και έκανε μεταξύ τους (των ανθρώπων) δεσμούς συγγένειας καταγωγής και δεσμούς συγγένειας γάμου. Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) είναι Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ ۗ وَكَانَ ٱلْكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِۦ ظَهِيرًۭا ﴿٥٥﴾

Ωστόσο, (οι άπιστοι) λατρεύουν εκτός από τον Αλλάχ, αυτά που δεν μπορούν ούτε να τους ωφελήσουν, ούτε να τους βλάψουν! Πράγματι, ο άπιστος ακολουθεί (τον Σατανά και τον υποστηρίζει σε) ό,τι δυσαρεστεί τον Κύριό του.

وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا مُبَشِّرًۭا وَنَذِيرًۭا ﴿٥٦﴾

Δε σε στείλαμε (ω, Προφήτη) παρά μόνο ως φορέα χαρμόσυνων νέων και προειδοποιητή.

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًۭا ﴿٥٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δε ζητώ από σας καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από το Μήνυμα), εκτός και αν κάποιος θέλει να πάρει ένα μονοπάτι προς τον Κύριό του (τότε ας ξοδέψει στο δρόμο Του).»

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْحَىِّ ٱلَّذِى لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِۦ ۚ وَكَفَىٰ بِهِۦ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًا ﴿٥٨﴾

Εμπιστεύσου (ω, Προφήτη) τον Αλ-Χάι (τον Αιώνια Ζωντανό) που δεν πεθαίνει ποτέ, και δόξασέ Τον επαινώντας Τον. Πράγματι, επαρκεί Αυτός ως Χαμπείρ (Αυτός που έχει πλήρη γνώση) για τις αμαρτίες των δούλων Του.

ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۚ ٱلرَّحْمَـٰنُ فَسْـَٔلْ بِهِۦ خَبِيرًۭا ﴿٥٩﴾

Ο Οποίος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους σε έξι Ημέρες, έπειτα υψώθηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του). Αρ-Ραχμάν (ο Παντελεήμονας)! Ρώτα λοιπόν (ω, Προφήτη) Αυτόν που έχει πλήρη γνώση των πάντων, γι' Αυτόν.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱسْجُدُوا۟ لِلرَّحْمَـٰنِ قَالُوا۟ وَمَا ٱلرَّحْمَـٰنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًۭا ۩ ﴿٦٠﴾

Όταν τους λέγεται (στους ειδωλολάτρες): «Πέστε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) ενώπιον του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)», λένε: «Ποιος είναι ο Αρ-Ραχμάν; Να πέσουμε σε Σιτζούντ στάση γι' Αυτόν που μας διατάζεις εσύ;» Και τους οδηγεί (το κάλεσμά του, το να λατρεύουν τον Αρ-Ραχμάν), σε μεγαλύτερη αποστροφή (από την πίστη).

تَبَارَكَ ٱلَّذِى جَعَلَ فِى ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًۭا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجًۭا وَقَمَرًۭا مُّنِيرًۭا ﴿٦١﴾

Ύψιστος είναι Αυτός που τοποθέτησε στον ουρανό μεγάλα αστέρια (και αστερισμούς), και τοποθέτησε σ' αυτόν έναν λαμπτήρα (τον ήλιο που είναι πηγή φωτός και θερμότητας) και ένα φωτεινό φεγγάρι.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ خِلْفَةًۭ لِّمَنْ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًۭا ﴿٦٢﴾

Είναι Αυτός που έκανε τη νύχτα και την ημέρα να διαδέχεται η μία την άλλη, για όποιον θέλει να το λάβει υπόψη, ή θέλει να γίνει ευγνώμων (για τις χάρες του Αλλάχ).

وَعِبَادُ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى ٱلْأَرْضِ هَوْنًۭا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلْجَـٰهِلُونَ قَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ﴿٦٣﴾

Οι (ενάρετοι) δούλοι του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) είναι εκείνοι που περπατούν στη γη με ήσυχο τρόπο και ταπεινοφροσύνη (και όχι με τυραννία και αλαζονεία), και όταν οι ανόητοι τους απευθύνονται (με άσχημα ή ανόητα λόγια), απαντούν με καλοσύνη (και ορθά λόγια).

وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًۭا وَقِيَـٰمًۭا ﴿٦٤﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) περνούν μέρος της νύχτας στην προσευχή προς τον Κύριό τους, με το να πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και με το να στέκονται (στην προσευχή τους).

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ ۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ﴿٦٥﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) λένε: «Κύριέ μας! Απομάκρυνε από μας το μαρτύριο της Κόλασης. Πράγματι, το μαρτύριό της είναι μόνιμο (και δεν αφήνει όποιον μπει μέσα της).

إِنَّهَا سَآءَتْ مُسْتَقَرًّۭا وَمُقَامًۭا ﴿٦٦﴾

Πράγματι, αυτή (η Κόλαση) είναι πολύ άθλια ως τόπος διαμονής και κατοικίας.»

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُوا۟ لَمْ يُسْرِفُوا۟ وَلَمْ يَقْتُرُوا۟ وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًۭا ﴿٦٧﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) όταν ξοδεύουν δε σπαταλούν, ούτε τσιγκουνεύονται, αλλά τηρούν μετριοπαθή τρόπο μεταξύ τους.

وَٱلَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًۭا ﴿٦٨﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) δεν επικαλούνται εκτός από τον Αλλάχ κανέναν άλλον θεό, ούτε σκοτώνουν καμία ψυχή, για την οποία ο Αλλάχ απαγόρεψε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της, εκτός για δίκαιους λόγους (αν το δίκαιο το απαιτεί, όπως την ψυχή ενός δολοφόνου), ούτε διαπράττουν μοιχεία. Και όποιος κάνει κάτι απ' αυτά, θα λάβει την τιμωρία (την Ημέρα της Κρίσεως).

يُضَـٰعَفْ لَهُ ٱلْعَذَابُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِۦ مُهَانًا ﴿٦٩﴾

Το μαρτύριο θα διπλασιαστεί γι' αυτόν την ημέρα της Ανάστασης, και θα μείνει σ' αυτό (το μαρτύριο) ατιμασμένος για πάντα.

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمْ حَسَنَـٰتٍۢ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٧٠﴾

Εκτός απ' αυτόν που (στην εγκόσμια ζωή) έχει στραφεί με ειλικρινή μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, και πίστεψε (στον Αλλάχ) και έκανε καλές πράξεις, γι' αυτούς τους ανθρώπους ο Αλλάχ θα αντικαταστήσει τις κακές πράξεις τους με καλές πράξεις. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχήμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابًۭا ﴿٧١﴾

Όποιος στρέφεται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και κάνει ενάρετες πράξεις, πράγματι, έχει στραφεί με ειλικρινή μεταμέλεια προς τον Αλλάχ.

وَٱلَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا۟ بِٱللَّغْوِ مَرُّوا۟ كِرَامًۭا ﴿٧٢﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) δεν παρευρίσκονται όπου λέγεται το ψέμα (η πλάνη, τα τραγούδια και οι γιορτές των ειδωλολατρών, ούτε δίνουν ψευδή μαρτυρία), και όταν περνάνε και ακούνε μάταια λόγια (ή βλέπουν μία μάταιη πράξη, ή πλάνη), περνάνε χωρίς να εμπλέκονται σ' αυτά.

وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا۟ عَلَيْهَا صُمًّۭا وَعُمْيَانًۭا ﴿٧٣﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) όταν τους νουθετούν με τα Εδάφια του Κυρίου τους, δε γίνονται κουφοί και τυφλοί προς αυτά.

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّـٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍۢ وَٱجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ﴿٧٤﴾

Και οι οποίοι (ενάρετοι) λένε: «Κύριέ μας! Χάρισε μας από τους συζύγους μας και τα παιδιά μας, αυτό που να είναι πηγή χαράς των ματιών μας (όταν τους βλέπουμε να Σε υπακούν και να Σε λατρεύουν), και κάνε εμάς να είμαστε ένα καλό παράδειγμα για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία Σου, τηρώντας τις εντολές Σου).»

أُو۟لَـٰٓئِكَ يُجْزَوْنَ ٱلْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا۟ وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةًۭ وَسَلَـٰمًا ﴿٧٥﴾

Εκείνοι (που έχουν τις προαναφερόμενες περιγραφές των ενάρετων) είναι αυτοί που θα ανταμειφθούν με τα υψηλά επίπεδα (στον Παράδεισο) για ό,τι επέμειναν καρτερικά, και θα λάβουν εκεί χαιρετισμούς (από τους Αγγέλους) και θα έχουν ασφάλεια (από κάθε κακό),

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّۭا وَمُقَامًۭا ﴿٧٦﴾

Θα μείνουν εκεί για πάντα. Τι εξαιρετικός είναι αυτός (ο Παράδεισος) ως τόπος διαμονής και κατοικίας!

قُلْ مَا يَعْبَؤُا۟ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ ۖ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًۢا ﴿٧٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Τι να κάνει ο Κύριός μου με σας (ω, άνθρωποι, και τι αξία να έχετε ενώπιόν Του), αν δεν υπήρχε η επίκληση (και η λατρεία) σας προς Αυτόν; Αλλά εσείς (ω, άπιστοι) διαψεύσατε, και έτσι (η τιμωρία σας) θα είναι αναπόφευκτη για σας.»

طسٓمٓ ﴿١﴾

Τ, Σ, Μ [Τα-Σείν-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του ξεκάθαρου Βιβλίου (που διασαφηνίζει την αλήθεια).

لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٣﴾

Ίσως θα κατάστρεφες τον εαυτό σου από τη θλίψη (ω, Μωχάμμαντ, από το πόσο πρόθυμος για την καθοδήγησή τους είσαι), επειδή δε γίνονται πιστοί;

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَـٰقُهُمْ لَهَا خَـٰضِعِينَ ﴿٤﴾

Αν θέλαμε, θα είχαμε στείλει σ' αυτούς από τον ουρανό ένα Σημάδι, και έτσι θα έμεναν οι λαιμοί τους υποταγμένοι με ταπείνωση προς αυτό.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ﴿٥﴾

Δεν τους έρχεται καμία νέα αποκάλυψη (και νουθεσία) από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), εκτός να αποστρέφονται απ' αυτήν.

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَـٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦﴾

Έχουν διαψεύσει (αυτό που στάλθηκε από τον Αλλάχ), πράγματι, θα τους έρθουν τα νέα αυτού που κορόιδευαν, (όταν θα πέσει πάνω τους η τιμωρία).

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ﴿٧﴾

Δε βλέπουν τη γη, με πόσα καλά είδη φυτών κάναμε να φυτρώσουν σ' αυτήν;

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٨﴾

Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό ένα Σημάδι (για την ανάσταση), αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν πιστεύουν.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Κύριός σου είπε στον Μωυσή: «Πήγαινε στους άδικους ανθρώπους,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١﴾

τους ανθρώπους του Φαραώ, (και νουθέτησέ τους), δε θα φυλαχτούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του);»

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿١٢﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Φοβάμαι να με διαψεύσουν,

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَـٰرُونَ ﴿١٣﴾

και έτσι να στενέψει το στήθος μου (από τη διάψευσή τους) και η γλώσσα μου να παγώσει, γι' αυτό στείλε (την αποκάλυψη και) στον Ααρών (κάνοντάς τον Αγγελιαφόρο, να με υποστηρίξει σ' αυτό).

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿١٤﴾

Και έχουν μία κατηγορία εναντίον μου (όταν σκότωσα κατά λάθος με ένα χτύπημα έναν απ' αυτούς, που τσακώθηκε με έναν από τον λαό μου), οπότε φοβάμαι να με σκοτώσουν.»

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَـٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ﴿١٥﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Όχι (δε θα σε σκοτώσουν)! Πηγαίνετε και οι δύο με τα Σημάδια Μας. Πράγματι, Είμαστε μαζί σας (υποστηρίζοντας σας), ακούμε (τι θα πείτε και τι θα πουν).

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦﴾

Πηγαίνετε στον Φαραώ και πείτε: «Είμαστε οι Αγγελιαφόροι από τον Κύριο όλων των κόσμων,

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٧﴾

(με τη διαταγή) ότι: στείλε μαζί μας τα παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβ).»

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ﴿١٨﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Δε σε μεγαλώσαμε (ω, Μωυσή) ως παιδί ανάμεσά μας, και έμεινες μαζί μας αρκετά χρόνια από τη ζωή σου,

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٩﴾

και έκανες εκείνη την πράξη που έκανες (όταν σκότωσες έναν από τον λαό μου) και ήσουν από τους αχάριστους (για τις χάρες μου σε σένα), (πώς λοιπόν ισχυρίζεσαι ότι είσαι Αγγελιαφόρος);»

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٢٠﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Έκανα τότε εκείνη (την πράξη), ενώ ήμουν απ' αυτούς που είχαν άγνοια (δηλ. κατά λάθος και πριν να έρθει σ' εμένα η αποκάλυψη από τον Αλλάχ).

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢١﴾

Έτσι έφυγα από σας (προς τη Μαδιάμ) όταν φοβήθηκα (ότι θα με σκοτώσετε). Έτσι, ο Κύριός μου μου χάρισε γνώση (και κατανόηση) και με έκανε έναν από τους Αγγελιαφόρους.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٢٢﴾

Είναι αυτή μία χάρη που μου τη θυμίζεις: ότι σκλάβωσες τα παιδιά του Ισραήλ;»

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٣﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Και ποιος είναι ο Κύριος όλων των κόσμων;»

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٢٤﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, αν είστε βέβαιοι (και έχετε σταθερές καρδιές που ψάχνουν για την αλήθεια)!»

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴿٢٥﴾

(Ο Φαραώ) είπε (ειρωνικά) σε εκείνους που βρίσκονται γύρω του: «Δεν ακούσατε (τι είπε, ότι υπάρχει άλλος Κύριος εκτός από μένα);»

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٢٦﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι ο Κύριός σας και ο Κύριος των προγόνων σας.»

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ ﴿٢٧﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «(Αυτός που ισχυρίζεται ότι είναι) ο Αγγελιαφόρος σας που έχει σταλεί σε σας, πράγματι, είναι παράφρων!»

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٨﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι ο Κύριος της Ανατολής και της Δύσης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, αν έχετε μυαλά που κατανοούν και συλλογίζονται!»

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ﴿٢٩﴾

(Ο Φαραώ) είπε (στον Μωυσή): «Αν παίρνεις άλλο θεό εκτός από μένα, θα σε κάνω από τους φυλακισμένους.»

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٠﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Ακόμα και αν σου φέρω μία ξεκάθαρη απόδειξη;»

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٣١﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Φέρτην, αν είσαι πράγματι από τους ειλικρινείς!»

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٣٢﴾

Έτσι, πέταξε (ο Μωυσής) το ραβδί του, και έτσι μετατράπηκε σε ένα μεγάλο φίδι, (ορατό σε όλους).

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ﴿٣٣﴾

Και (έβαλε το χέρι του στο άνοιγμα του ενδύματός του στο στήθος του, και έπειτα) τράβηξε το χέρι του, και βγήκε (το χέρι του) λαμπερό λευκό μπροστά στους θεατές.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ﴿٣٤﴾

(Ο Φαραώ) είπε στους αρχηγούς γύρω του (συζητώντας μαζί τους): «Αυτός είναι πράγματι ένας μάγος με καλή γνώση!

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿٣٥﴾

Επιδιώκει να σας διώξει από τη γη σας. Ποια είναι η άποψή σας λοιπόν;»

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿٣٦﴾

Είπαν: «Καθυστέρησέ τον και τον αδελφό του, και στείλε στις πόλεις εκείνους που θα μαζέψουν (τους μάγους).

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ ﴿٣٧﴾

Θα σου φέρουν κάθε μάγο που έχει καλή γνώση.»

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿٣٨﴾

Έτσι συγκεντρώθηκαν οι μάγοι για μία προκαθορισμένη ώρα (της συνάντησης το πρωί) σε μία προκαθορισμένη ημέρα (της γιορτής).

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ﴿٣٩﴾

Και ειπώθηκε στους ανθρώπους: «Θα έρθετε στη συγκέντρωση,

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿٤٠﴾

για να ακολουθήσουμε τους μάγους (και να δούμε ότι η θρησκεία μας είναι η αληθινή), αν είναι νικητές;»

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿٤١﴾

Όταν ήρθαν οι μάγοι στον Φαραώ, είπαν: «Θα έχουμε μία ανταμοιβή αν θα είμαστε εμείς οι νικητές;»

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٤٢﴾

Είπε: «Ναι, και θα είστε τότε απ' αυτούς που είναι κοντά μου (σε ψηλές θέσεις).»

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ﴿٤٣﴾

Ο Μωυσής τους είπε: «Ρίξτε αυτό που θα ρίξετε.»

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾

Έτσι, έριξαν τα σχοινιά και τα ραβδιά τους, και είπαν (ορκιζόμενοι): «Μα τη δόξα του Φαραώ! Εμείς θα είμαστε οι νικητές!»

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿٤٥﴾

Έτσι, έριξε και ο Μωυσής το ραβδί του, και έτσι (έγινε μεγάλο φίδι που) κατάπιε όλα τα ψέματα που έδειξαν.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ ﴿٤٦﴾

Έτσι, έπεσαν οι μάγοι σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος).

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٧﴾

Είπαν (οι μάγοι): «Πιστεύουμε στον Κύριο όλων των κόσμων,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿٤٨﴾

τον Κύριο του Μωυσή και του Ααρών.»

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٩﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Πιστέψατε σ' αυτόν πριν να σας δώσω την άδεια! Πράγματι, αυτός (ο Μωυσής) είναι ο αφέντης σας που σας δίδαξε τη μαγεία! Σίγουρα θα δείτε: θα κόψω τα χέρια και τα πόδια σας σε αντίθετες πλευρές (δηλ. το δεξί χέρι με το αριστερό πόδι ή το αντίστροφο) και θα σας σταυρώσω όλους!»

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿٥٠﴾

Είπαν: «Δεν μας βλάπτει (αν κάνεις αυτό που μας απειλείς), πράγματι, στον Κύριό μας θα επιστρέψουμε.

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥١﴾

Ελπίζουμε ότι ο Κύριός μας θα μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας, καθώς είμαστε οι πρώτοι πιστοί (στον Μωυσή από τον λαό σου).»

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٥٢﴾

Εμπνεύσαμε στον Μωυσή ότι: «Φύγε τη νύχτα με τους δούλους Μου. Πράγματι, (ο Φαραώ και οι στρατιώτες του) θα σας κυνηγήσουν.»

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿٥٣﴾

Έτσι, ο Φαραώ έστειλε στις πόλεις κάποιους για να μαζέψουν το στρατό (για να κυνηγήσει τα παιδιά του Ισραήλ που έφυγαν).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ﴿٥٤﴾

(Και είπε ο Φαραώ): «Αυτοί (τα παιδιά του Ισραήλ) είναι μία απεχθής ομάδα και είναι λίγοι,

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿٥٥﴾

οι οποίοι μας έχουν εξοργίσει,

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ ﴿٥٦﴾

αλλά είμαστε όλοι προετοιμασμένοι (και προσεκτικοί).»

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٥٧﴾

Έτσι, τους βγάλαμε (τον Φαραώ και τον λαό του) από (τη γη τους που είχε) κήπους και πηγές,

وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿٥٨﴾

και θησαυρούς και καλούς τόπους συγκεντρώσεων.

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٥٩﴾

Έτσι (όπως βγάλαμε τον Φαραώ και τον λαό του από αυτές τις εύνοιες), τις δώσαμε στα παιδιά του Ισραήλ (όταν πήγαν στο Λεβάντες).

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ﴿٦٠﴾

Έτσι, (ο Φαραώ και ο στρατός του) τους καταδίωξαν (τα παιδιά του Ισραήλ) με την ανατολή του ηλίου.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿٦١﴾

Όταν οι δύο ομάδες είδαν η μία την άλλη, οι σύντροφοι του Μωυσή είπαν: «Σίγουρα θα μας προλάβουν!»

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٦٢﴾

Ο Μωυσής είπε: «Σίγουρα όχι! Ο Κύριός μου είναι μαζί μου (με την υποστήριξή Του), θα με καθοδηγήσει (στο δρόμο της σωτηρίας).»

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٦٣﴾

Έτσι, εμπνεύσαμε τον Μωυσή ότι: «Χτύπα το νερό με το ραβδί σου», έτσι χωρίστηκε, και κάθε πλευρά έγινε σαν ένα τεράστιο βουνό.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٦٤﴾

Και φέραμε κοντά εκεί τους άλλους (τον Φαραώ και τον στρατό του, που μπήκαν στο δρόμο μέσα στο νερό).

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿٦٥﴾

Και σώσαμε τον Μωυσή και όλους όσους ήταν μαζί του.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٦٦﴾

Έπειτα πνίξαμε τους άλλους.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٦٧﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٦٨﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ﴿٦٩﴾

Αφηγήσου (ω, Προφήτη) σ' αυτούς (στον λαό σου) την ιστορία του Αβραάμ.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٧٠﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτά που λατρεύετε;»

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ ﴿٧١﴾

Είπαν: «Λατρεύουμε είδωλα, στα οποία είμαστε αφοσιωμένοι στη λατρεία τους.»

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿٧٢﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Σας ακούν όταν τους επικαλείστε,

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿٧٣﴾

ή μπορούν να σας ωφελήσουν ή να σας βλάψουν;»

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٧٤﴾

Είπαν: «Όχι, αλλά έτσι βρήκαμε τους προγόνους μας να κάνουν.»

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٧٥﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Βλέπετε αυτά που λατρεύετε,

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦﴾

εσείς και οι πρόγονοί σας;

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٧﴾

Πράγματι, αυτά είναι οι εχθροί μου, εκτός από τον Κύριο όλων των κόσμων.

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿٧٨﴾

Ο Οποίος με δημιούργησε, και είναι Αυτός που με καθοδηγεί.

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ﴿٧٩﴾

Ο Οποίος είναι Αυτός που μου παρέχει τροφή και νερό.

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿٨٠﴾

Και όταν είμαι άρρωστος, Αυτός είναι που με θεραπεύει.

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿٨١﴾

Ο Οποίος (είναι Αυτός που) θα αφαιρεί τη ζωή μου (όταν έρχεται η προκαθορισμένη ώρα) και έπειτα θα με φέρει ξανά στη ζωή (την Ημέρα της Ανάστασης).

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٨٢﴾

Ο Οποίος ελπίζω να συγχωρέσει για μένα τις αμαρτίες μου, την Ημέρα της Κρίσεως.»

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٨٣﴾

(Ο Αβραάμ είπε): «Κύριέ μου! Χάρισέ μου γνώση (και ορθή κατανόηση στη θρησκεία) και ένωσέ με με τους ενάρετους (στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή).

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٨٤﴾

Κάνε για μένα να υπάρχει μία υπέροχη επαίνεση στις γλώσσες των μεταγενέστερων γενεών.

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨٥﴾

Κάνε με απ' αυτούς που θα μπουν στον Παράδεισο της Ευδαιμονίας.

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٨٦﴾

Συγχώρεσε τον πατέρα μου, πράγματι, είναι από τους παραστρατημένους.

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿٨٧﴾

Και μη με ατιμάσεις (με την τιμωρία) την Ημέρα που θα αναστηθούν όλοι,

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ﴿٨٨﴾

την Ημέρα όπου δε θα ωφελήσει (κανέναν) ούτε ο πλούτος (του που το μάζεψε στην εγκόσμια ζωή), ούτε οι γιοι (του, που τον υποστήριξαν στην εγκόσμια ζωή),

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ﴿٨٩﴾

εκτός απ' εκείνον που θα έρθει στον Αλλάχ με καθαρή καρδιά (καθαρή από την απιστία και την υποκρισία, αυτόν θα ωφελήσει η καθαρή καρδιά του).»

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٩٠﴾

(Εκείνη την Ημέρα) ο Παράδεισος θα έρθει κοντά στους ευσεβείς (που φυλάσσονταν στην εγκόσμια ζωή από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του).

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿٩١﴾

Και η Κόλαση θα εμφανιστεί ξεκάθαρα στους παραπλανημένους,

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٩٢﴾

και θα ειπωθεί σ' αυτούς: «Πού είναι αυτοί που λατρεύατε,

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴿٩٣﴾

εκτός από τον Αλλάχ; Μπορούν να σας υποστηρίξουν, ή ακόμα να υποστηρίξουν τον εαυτό τους;»

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ﴿٩٤﴾

Έτσι, θα πεταχτούν ο ένας πάνω στον άλλο μέσα της (στην Κόλαση), επίσης και αυτοί που τους παραπλάνησαν (και οι διάβολοι),

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿٩٥﴾

και οι στρατιώτες του Ιμπλίς (Σατανά), όλοι μαζί.

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿٩٦﴾

(Οι ειδωλολάτρες) θα πουν ενώ μαλώνουν μέσα της (μαζί με ό,τι λάτρευαν εκτός του Αλλάχ):

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٩٧﴾

«Μα τον Αλλάχ! Βρισκόμασταν σε φανερή πλάνη,

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٩٨﴾

όταν σας εξισώναμε (στη λατρεία) με τον Κύριο όλων των κόσμων.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩﴾

Κανείς δε μας παραπλάνησε εκτός από τους κακούς (που μας κάλεσαν να λατρεύουμε άλλους εκτός του Αλλάχ).

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ ﴿١٠٠﴾

Τώρα δεν έχουμε ούτε μεσολαβητές,

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

ούτε κανένα στενό φίλο.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٢﴾

Αν είχαμε μόνο την ευκαιρία να επιστρέψουμε (στην εγκόσμια ζωή), θα ήμασταν ανάμεσα στους πιστούς.»

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٠٥﴾

Οι άνθρωποι από τον λαό του Νώε διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Νώε).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٠٦﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Νώε τούς είπε: «Δε θα φυλάσσεστε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٠٧﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٠٨﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٩﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١١٠﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.»

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ﴿١١١﴾

Είπαν: «Θα πιστέψουμε σε σένα ενώ σε ακολουθούν οι κατώτεροι άνθρωποι;»

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١١٢﴾

(Ο Νώε) είπε: «Γιατί να έχω γνώση για ό,τι έκαναν (και για τις καταστάσεις και τα επαγγέλματά τους, αφού η ευθύνη μου είναι μόνο να τους καλώ προς τον Αλλάχ);

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ﴿١١٣﴾

Ο απολογισμός τους θα είναι μόνο ενώπιον του Κυρίου μου, αν το καταλαβαίνετε!

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٤﴾

Και δε θα διώξω (μακριά μου) τους πιστούς.

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١١٥﴾

Πράγματι, δεν είμαι παρά ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια!»

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ﴿١١٦﴾

Είπαν: «Ω, Νώε! Αν δε σταματήσεις, θα είσαι απ' αυτούς που θα λιθοβοληθούν!»

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ﴿١١٧﴾

(Ο Νώε) είπε: «Κύριέ μου! Οι άνθρωποι του λαού μου με διέψευσαν.

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٨﴾

Κρίνε, λοιπόν, ανάμεσα σε μένα και σ' αυτούς, με μία κρίση (που θα τους καταστρέψει), και σώσε εμένα και όσους είναι μαζί μου από τους πιστούς.»

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١١٩﴾

Έτσι, σώσαμε αυτόν και όσους ήταν μαζί του, στη φορτωμένη Κιβωτό.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ﴿١٢٠﴾

Έπειτα, πνίξαμε μετά όλους τους υπόλοιπους.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٢١﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٢٢﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾

Η φυλή ‘Αντ διέψευσε τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Χουντ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Χουντ τούς είπε: «Δε θα φυλάσσεστε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٢٥﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٢٦﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٢٧﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ ﴿١٢٨﴾

Χτίζετε ένα κτίσμα σε κάθε ψηλό μέρος, ως παιχνίδι (και ως επίδειξη δύναμης και αλαζονείας, και όχι για κάτι ωφέλιμο);

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿١٢٩﴾

Και φτιάχνετε για τον εαυτό σας παλάτια και οχυρά, ελπίζοντας ότι θα ζήσετε για πάντα;

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴿١٣٠﴾

Και όταν επιτίθεστε (σ' άλλους), επιτίθεστε ανελέητα (με τυραννία και αδικία);

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٣١﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ﴿١٣٢﴾

Φυλαχθείτε από την τιμωρία Αυτού που σας παρέχει αυτές (τις χάρες) που ξέρετε:

أَمَدَّكُم بِأَنْعَـٰمٍۢ وَبَنِينَ ﴿١٣٣﴾

Σας παρέχει βοοειδή, παιδιά,

وَجَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍ ﴿١٣٤﴾

κήπους και πηγές.

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٣٥﴾

Πράγματι, φοβάμαι για σας από το μαρτύριο μίας τρομερής Ημέρας.»

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ﴿١٣٦﴾

Είπαν: «Το ίδιο είναι για μας, είτε μας νουθετείς, είτε όχι.

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣٧﴾

Αυτό (που ακολουθούμε) δεν είναι παρά η θρησκεία (τα έθιμα και οι τρόποι) των προηγούμενων ανθρώπων,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿١٣٨﴾

και δε θα τιμωρηθούμε ποτέ (γι' αυτό που κάνουμε, όπως μας προειδοποιείς).»

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٣٩﴾

Τον διέψευσαν, λοιπόν, και έτσι, τους καταστρέψαμε! Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٤٠﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٤١﴾

Η φυλή Θαμούντ διέψευσε τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Σάλιχ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٤٢﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Σάλιχ τούς είπε: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٤٣﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٤٤﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٤٥﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ ﴿١٤٦﴾

(Νομίζετε ότι) θα αφεθείτε σε ό,τι υπάρχει εδώ (από εύνοιες για πάντα) και θα είστε ασφαλείς (από το θάνατο και από την τιμωρία του Αλλάχ),

فِى جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿١٤٧﴾

(μένοντας) σε κήπους και πηγές,

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ﴿١٤٨﴾

και καλλιέργειες και χουρμαδιές, των οποίων οι καρποί είναι ώριμοι και μαλακοί,

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَـٰرِهِينَ ﴿١٤٩﴾

και σκαλίζοντας στα βουνά σπίτια με μεγάλη δεξιοτεχνία;

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٥٠﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿١٥١﴾

Και μην υπακούσετε την εντολή εκείνων που ξεπέρασαν τα όρια (στις αμαρτίες),

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿١٥٢﴾

οι οποίοι σκορπίζουν το κακό στη γη και δε διορθώνουν (τίποτα).»

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿١٥٣﴾

Είπαν: «Εσύ δεν είσαι παρά ένας από τους μαγεμένους ανθρώπους!

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٥٤﴾

Δεν είσαι παρά ένας άνθρωπος σαν εμάς, οπότε φέρε ένα Σημάδι, αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿١٥٥﴾

(Ο Σάλιχ) είπε: «Αυτή είναι μία καμήλα (που έστειλε ο Αλλάχ ως Σημάδι), η οποία θα έχει το μερίδιό της από το νερό σε μία συγκεκριμένη ημέρα (κατά την οποία δε θα πιείτε), και εσείς θα έχετε το δικό σας (την επόμενη ημέρα, κατά την οποία δε θα πιει αυτή).

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٥٦﴾

Και μην την αγγίξετε με κακό, για να μη σας πλήξει η τιμωρία της μεγάλης ημέρας.»

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَـٰدِمِينَ ﴿١٥٧﴾

Αλλά τη σκότωσαν, και μετά μετάνιωσαν.

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٥٨﴾

Επομένως, τους έπληξε η τιμωρία. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٥٩﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٦٠﴾

Ο λαός του Λωτ διέψευσε τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Λωτ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٦١﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Λωτ τούς είπε: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٦٢﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٦٣﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦٤﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦٥﴾

Παίρνετε τους άνδρες από τους ανθρώπους για σεξουαλική επαφή,

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴿١٦٦﴾

εγκαταλείποντας τις συζύγους σας που τις δημιούργησε ο Κύριός σας για σας (για να έχετε παιδιά απ' αυτές, και να βρείτε ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτές);»

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ﴿١٦٧﴾

Είπαν: «Ω, Λωτ! Αν δε σταματήσεις, σίγουρα θα είσαι απ' αυτούς που θα εκδιωχθούν.»

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ﴿١٦٨﴾

(Ο Λωτ) είπε: «Πράγματι, είμαι ένας απ' αυτούς που απεχθάνονται εντελώς την πράξη σας (την ομοφυλοφιλία).»

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴿١٦٩﴾

(Ο Λωτ είπε): «Κύριέ μου! Σώσε εμένα και την οικογένειά μου από την τιμωρία που θα πέσει πάνω τους γι' αυτό που κάνουν.»

فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٧٠﴾

Έτσι, σώσαμε αυτόν και όλη την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγουν το βράδυ από την πόλη Σόδομα),

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿١٧١﴾

εκτός από μία ηλικιωμένη (τη γυναίκα του), που ήταν μεταξύ εκείνων που έμειναν πίσω (και καταστράφηκαν).

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿١٧٢﴾

Μετά καταστρέψαμε τους υπόλοιπους.

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٣﴾

Ρίξαμε πάνω τους μία βροχή (από πέτρες). Πόσο τρομερή ήταν η βροχή που έπεσε σ' εκείνους που έλαβαν την προειδοποίηση!

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٧٤﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٧٥﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧٦﴾

Οι κάτοικοι της κωμόπολης των στριμμένων δέντρων [κοντά στη Μαδιάμ, και στους οποίους στάλθηκε ο Προφήτης Σου‘άιμπ όπως στάλθηκε πριν στους κατοίκους της Μαδιάμ] διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Σου‘άιμπ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٧٧﴾

Όταν τους είπε ο Σου‘άιμπ: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٧٨﴾

Πράγματι, είμαι αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٧٩﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٨٠﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ﴿١٨١﴾

Εκπληρώστε τη μονάδα μέτρησης και ζύγισης (στις συναλλαγές σας), και μην είστε απ' εκείνους που εξαπατούν.

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ﴿١٨٢﴾

Ζυγίστε με την ορθή ζυγαριά.

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿١٨٣﴾

Μη μειώνετε τίποτα από τα πράγματα (και τα δικαιώματα) των ανθρώπων, και μη σκορπίζετε το κακό στη γη.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٨٤﴾

Και φυλαχθείτε από την τιμωρία Αυτού που δημιούργησε εσάς και τους προηγούμενους λαούς (με το να τηρήσετε τις εντολές Του).»

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿١٨٥﴾

Είπαν: «Εσύ δεν είσαι παρά ένας από τους μαγεμένους ανθρώπους!

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿١٨٦﴾

Δεν είσαι παρά ένας άνθρωπος σαν εμάς, και νομίζουμε ότι είσαι από τους ψεύτες.

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٨٧﴾

Κάνε, λοιπόν, να πέσουν πάνω μας κομμάτια από τον ουρανό, αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٨٨﴾

(Ο Σου‘άιμπ) είπε: «Ο Κύριός μου ξέρει καλύτερα ό,τι κάνετε.»

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٨٩﴾

Αλλά τον διέψευσαν, και έτσι τους έπληξε η τιμωρία της ημέρας της σκιάς ενός σύννεφου (από το οποίο κατέβηκε η τιμωρία και η φωτιά πάνω τους). Πράγματι, ήταν μία τιμωρία μίας τρομερής ημέρας!

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٩٠﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٩١﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٩٢﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) είναι μία αποκάλυψη από τον Κύριο όλων των κόσμων.

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ﴿١٩٣﴾

Το κατέβασε το αξιόπιστο πνεύμα (ο Γαβριήλ),

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴿١٩٤﴾

στην καρδιά σου (ω, Προφήτη) για να είσαι ένας από τους προειδοποιητές,

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٩٥﴾

σε μία ξεκάθαρη αραβική γλώσσα.

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٩٦﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) αναφέρθηκε στις Γραφές των προηγούμενων Αγγελιαφόρων.

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَـٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٩٧﴾

Δεν ήταν αρκετή απόδειξη γι' αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) ότι οι λόγιοι των παιδιών του Ισραήλ (όπως ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και οι άλλοι που ασπάστηκαν το Ισλάμ), το ήξεραν (το Κορ’άν ότι είναι η αλήθεια);

وَلَوْ نَزَّلْنَـٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ﴿١٩٨﴾

Ακόμα και αν το είχαμε στείλει (αυτό το Κορ’άν) σε έναν (μη Άραβα Αγγελιαφόρο) που δεν ξέρει αραβικά [ή σε ένα ζώο που δε μιλάει, ή ένα άψυχο αντικείμενο],

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ﴿١٩٩﴾

και το είχε απαγγείλει σ' αυτούς (ξεκάθαρα ως θαύμα), ακόμα δε θα πίστευαν σ' αυτό (το Κορ’άν, και θα έλεγαν «Το εφηύρε»)!

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَـٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٢٠٠﴾

Έτσι κάναμε αυτό [το να μην πιστέψουν στο Κορ’άν] να μπει στις καρδιές των κακών (των άπιστων, και σφραγίσαμε τις καρδιές τους λόγω της απιστίας τους).

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٢٠١﴾

Δε θα πιστέψουν σ' αυτό (το Κορ’άν) μέχρι να δουν την οδυνηρή τιμωρία,

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٢٠٢﴾

που θα τους έρθει ξαφνικά ενώ δεν την περιμένουν.

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ﴿٢٠٣﴾

Και θα πουν: «Μπορούμε να πάρουμε μία αναβολή (για να στραφούμε με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ);»

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿٢٠٤﴾

Βιάζονται να πέσει πάνω τους η τιμωρία Μας (ως πρόκληση προς εσένα, ω, Προφήτη);

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـٰهُمْ سِنِينَ ﴿٢٠٥﴾

Βλέπεις (ω, Προφήτη) αν τους δίναμε αγαθά και αναβολή για αρκετά χρόνια,

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿٢٠٦﴾

και έπειτα τους ερχόταν αυτό για το οποίο είχαν προειδοποιηθεί, (θα τους ωφελούσε σε κάτι);

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧﴾

Πράγματι, δε θα τους προστάτευαν (από την τιμωρία Μας) αυτά που απόλαυσαν!

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿٢٠٨﴾

Ποτέ δεν καταστρέψαμε καμία πόλη, εκτός να της είχαν έρθει πρώτα οι προειδοποιητές,

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿٢٠٩﴾

ως υπενθύμιση (και νουθεσία γι' αυτήν). Ποτέ δεν Ήμασταν άδικοι.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿٢١٠﴾

Δεν ήταν οι Σατανάδες που κατέβηκαν μ' αυτό (το Κορ’άν από τον ουρανό και το έφεραν σε σένα, ω, Μωχάμμαντ, -όπως ισχυρίζονται οι άπιστοι-)!

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٢١١﴾

Ούτε θα ήταν πρέπον γι' αυτούς (αφού το Κορ’άν διατάζει το καλό και απαγορεύει το κακό, σε αντίθεση με τους Σατανάδες), ούτε θα μπορούσαν.

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿٢١٢﴾

Πράγματι, είναι αποκλεισμένοι από το να κρυφακούσουν (το Κορ’άν από τον ουρανό), [Ο Γαβριήλ είναι αυτός που κατεβαίνει με την αποκάλυψη, και κανένας Σατανάς δε θα μπορούσε να έρθει κοντά του. Επιπλέον ο Αλλάχ έβαλε στον ουρανό Αγγέλους φρουρούς, και φλόγες που ακολουθούν όποιον Σατανά κρυφακούει]!

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ﴿٢١٣﴾

Μην επικαλείσαι λοιπόν (ω, Προφήτη) κανέναν άλλον θεό εκτός από τον Αλλάχ, διαφορετικά θα είσαι απ' αυτούς που θα τιμωρηθούν.

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ﴿٢١٤﴾

Προειδοποίησε (ω, Προφήτη) τη φυλή σου ξεκινώντας από τους πιο κοντινούς σε σένα.

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢١٥﴾

Να είσαι (ω, Προφήτη) επιεικής και ευγενικός με όσους σε ακολουθούν από τους πιστούς.

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢١٦﴾

Αλλά αν σε παρακούσουν (οι άνθρωποι της φυλής σου και δε σε ακολουθήσουν), πες: «Πράγματι, απαρνούμαι ό,τι κάνετε (από ειδωλολατρία και απιστία).»

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٢١٧﴾

Και εμπιστεύσου τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αρ-Ραχείμ (Πολυέσπλαχνο).

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٢١٨﴾

Ο Οποίος σε βλέπει όταν σηκώνεσαι (κατά τη νύχτα για να τελέσεις την προσευχή μόνος σου),

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّـٰجِدِينَ ﴿٢١٩﴾

και (βλέπει) τη διαδοχή των κινήσεών σου (από όρθια, σε υπόκλιση, σε Σιτζούντ στάση, όταν είσαι Ιμάμης στις πέντε υποχρεωτικές προσευχές) μαζί με τους άλλους που τελούν την προσευχή (μαζί σου).

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٢٢٠﴾

Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿٢٢١﴾

(Ω, εσείς που ισχυρίζεστε ότι οι Σατανάδες είναι αυτοί που έφεραν το Κορ’άν στον Μωχάμμαντ)! Να σας ενημερώσω σε ποιους κατεβαίνουν οι Σατανάδες;

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ﴿٢٢٢﴾

Κατεβαίνουν σε κάθε ψεύτη και αμαρτωλό (όπως τους μάντεις).

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَـٰذِبُونَ ﴿٢٢٣﴾

Ψιθυρίζουν (οι Σατανάδες στους μάντεις) αυτό που κρυφάκουσαν [δηλ. όταν ένας Σατανάς κρυφακούσει γρήγορα κάποιες λέξεις των Αγγέλων, -και όχι το Κοράν, αφού δεν μπορεί-, τότε τον ακολουθεί μία φλόγα. Όμως μπορεί να προλάβει να πει εκείνες τις λέξεις στους άλλους Σατανάδες πριν καεί], αλλά οι περισσότεροι είναι ψεύτες [που προσθέτουν σ' αυτές τις λέξεις που άκουσαν, εκατό ψέματα και τα λένε στους μάντεις].

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ﴿٢٢٤﴾

[Δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζεστε, ω, ειδωλολάτρες, ότι ο Μωχάμμαντ είναι ποιητής]! Όσο για τους ποιητές (ειδωλολάτρες που κατακρίνουν τον Προφήτη), είναι αυτοί που τους ακολουθούν οι παραπλανημένοι (που επαναλαμβάνουν τα λόγια τους).

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ﴿٢٢٥﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι (εκείνοι οι ειδωλολάτρες ποιητές) μιλούν σε κάθε είδος μάταιων λόγων (και ψεμάτων)! [Συκοφαντούν τις γυναίκες, κακολογούν τους καλούς και επαινούν τους κακούς]!

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿٢٢٦﴾

Και ότι λένε πράγματα που δεν τα εφαρμόζουν!

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ﴿٢٢٧﴾

Εκτός απ' αυτούς (τους πιστούς ποιητές, όπως τον Χασσάν μπιν Θάμπιτ) που πιστεύουν, κάνουν ενάρετες πράξεις, μνημονεύουν πολύ τον Αλλάχ και υπερασπίζονται τον εαυτό τους (μέσω της ποίησης ενάντια στους άπιστους) αφού αδικήθηκαν, (γι' αυτούς τους πιστούς ποιητές, δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό). Πράγματι, θα μάθουν οι άδικοι σε ποιο προορισμό θα επιστρέψουν!

طسٓ ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْقُرْءَانِ وَكِتَابٍۢ مُّبِينٍ ﴿١﴾

Τ, Σ [Τα-Σειν, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μία ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτά είναι τα Εδάφια του Κορ’άν και του ξεκάθαρου Βιβλίου (δηλ. του Κορ’άν).

هُدًۭى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢﴾

(Τα οποία) αποτελούν καθοδήγηση και χαρμόσυνα νέα για τους πιστούς.

ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿٣﴾

Οι οποίοι (πιστοί) τελούν την προσευχή, δίνουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και πιστεύουν με βεβαιότητα στη Μέλλουσα Ζωή.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمَـٰلَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ ﴿٤﴾

Όσο γι' εκείνους που δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή, κάναμε τις (κακές) πράξεις τους να φαίνονται ωραίες και δίκαιες στα μάτια τους, και έτσι παραμένουν σε ατελείωτη σύγχυση.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَهُمْ سُوٓءُ ٱلْعَذَابِ وَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ هُمُ ٱلْأَخْسَرُونَ ﴿٥﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που θα έχουν μία τρομερή τιμωρία (στην εγκόσμια ζωή), και στη Μέλλουσα Ζωή θα είναι οι πιο χαμένοι!

وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلْقُرْءَانَ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ ﴿٦﴾

Πράγματι, (ω, Μωχάμμαντ) εσύ λαμβάνεις το Κορ’άν από Αυτόν που είναι Χακείμ (Πανσοφός) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهْلِهِۦٓ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا سَـَٔاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ ءَاتِيكُم بِشِهَابٍۢ قَبَسٍۢ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ﴿٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Μωυσής (έχασε τον δρόμο σε ένα ταξίδι, και) είπε στην οικογένειά του: «Έχω δει μία φωτιά, θα σας φέρω απ' αυτή μία είδηση (δηλ. θα βρω κάποιον να μας καθοδηγήσει στον δρόμο), ή θα σας φέρω μία φλόγα για να ανάψετε (απ' αυτήν).»

فَلَمَّا جَآءَهَا نُودِىَ أَنۢ بُورِكَ مَن فِى ٱلنَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨﴾

Όταν έφτασε σ' αυτή, του φώναξε (ο Αλλάχ): «Ευλογημένοι είναι αυτοί που βρίσκονται στη φωτιά και γύρω της (δηλαδή ο Μωυσής και οι Άγγελοι). Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.

يَـٰمُوسَىٰٓ إِنَّهُۥٓ أَنَا ٱللَّهُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٩﴾

Ω, Μωυσή! Εγώ είμαι ο Αλλάχ, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

وَأَلْقِ عَصَاكَ ۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّۭ وَلَّىٰ مُدْبِرًۭا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَـٰمُوسَىٰ لَا تَخَفْ إِنِّى لَا يَخَافُ لَدَىَّ ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿١٠﴾

Και πέτα το ραβδί σου.» (Έτσι, έγινε το ραβδί ένα φίδι), και όταν το είδε να κινείται σαν να ήταν μεγάλο φίδι, έφυγε τρέχοντας χωρίς να κοιτάξει πίσω, και δε γύρισε. (Ο Αλλάχ είπε): «Ω, Μωυσή! Μη φοβάσαι, πράγματι, οι Αγγελιαφόροι Μου δεν πρέπει να φοβούνται (ούτε από φίδι, ούτε από κανέναν άνθρωπο).

إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًۢا بَعْدَ سُوٓءٍۢ فَإِنِّى غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١١﴾

Όμως όσο γι' εκείνον που αδίκησε τον εαυτό του (με την αμαρτία), έπειτα έκανε το καλό (στράφηκε με μεταμέλεια προς Εμένα, και έκανε καλές πράξεις) μετά από το κακό (την αμαρτία του), τότε πράγματι είμαι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍۢ ۖ فِى تِسْعِ ءَايَـٰتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِۦٓ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿١٢﴾

Βάλε το χέρι σου στο άνοιγμα του ενδύματός σου στο στήθος σου, θα βγει λαμπερό λευκό χωρίς κανένα κακό (λέπρα), (ως ένα Σημάδι) από τα εννιά Σημάδια προς τον Φαραώ και τον λαό του, οι οποίοι είναι ανυπάκουοι άνθρωποι!»

فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ ءَايَـٰتُنَا مُبْصِرَةًۭ قَالُوا۟ هَـٰذَا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٣﴾

Όταν όμως τα Σημάδια Μας τους ήρθαν φανερά (στον Φαραώ και τον λαό του), είπαν: «Αυτή είναι ξεκάθαρη μαγεία.»

وَجَحَدُوا۟ بِهَا وَٱسْتَيْقَنَتْهَآ أَنفُسُهُمْ ظُلْمًۭا وَعُلُوًّۭا ۚ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٤﴾

Και τα διέψευσαν (τα Σημάδια Μας) άδικα και αλαζονικά, ενώ ήταν βέβαιοι μέσα τους ότι είναι η αλήθεια. Κοίτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) πώς ήταν η κατάληξη εκείνων που σκόρπιζαν το κακό στη γη.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَـٰنَ عِلْمًۭا ۖ وَقَالَا ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٍۢ مِّنْ عِبَادِهِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٥﴾

Πράγματι, δώσαμε γνώση στον Δαβίδ και στον Σολομώντα. Είπαν: «Όλος ο έπαινος και όλη η δόξα ανήκουν στον Αλλάχ, που μας ευνόησε πάνω από πολλούς από τους πιστούς δούλους Του.»

وَوَرِثَ سُلَيْمَـٰنُ دَاوُۥدَ ۖ وَقَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ ٱلطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَىْءٍ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْمُبِينُ ﴿١٦﴾

Ο Σολομώντας διαδέχθηκε τον Δαβίδ και είπε: «Ω, άνθρωποι! Διδαχθήκαμε την κατανόηση των λόγων των πτηνών, και μας δόθηκαν από όλα τα μέσα (δύναμης και βασιλείου). Πράγματι, αυτή είναι η ξεκάθαρη εύνοια.»

وَحُشِرَ لِسُلَيْمَـٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ وَٱلطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ﴿١٧﴾

Συγκεντρώθηκαν μπροστά στον Σολομώντα, οι στρατιές του από τα τζινν, τους ανθρώπους και τα πουλιά, και όλοι είχαν σταθεί σε τάξη.

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوْا۟ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌۭ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمْلُ ٱدْخُلُوا۟ مَسَـٰكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَـٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٨﴾

Ώσπου όταν έφτασαν στην κοιλάδα των μυρμηγκιών, ένα μυρμήγκι είπε: «Ω, μυρμήγκια! Μπείτε στις κατοικίες σας, για να μην σας σπάσουν (και να συντρίψουν) ο Σολομώντας και οι στρατιές του χωρίς να το καταλάβουν.»

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًۭا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَـٰلِحًۭا تَرْضَىٰهُ وَأَدْخِلْنِى بِرَحْمَتِكَ فِى عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٩﴾

Έτσι, (ο Σολομώντας) χαμογέλασε και γέλασε (από την έκπληξή του) από τα λόγια του (μυρμηγκιού), και είπε: «Κύριέ μου! Ενέπνευσέ με (και καθοδήγησέ με) να δείξω ευγνωμοσύνη στην εύνοιά Σου που παραχώρησες σε μένα και στους γονείς μου, και να πράττω ενάρετες πράξεις που Σε ευχαριστούν. Και με το έλεός Σου, εισήγαγέ με ανάμεσα στους ενάρετους δούλους Σου.»

وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِىَ لَآ أَرَى ٱلْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ ٱلْغَآئِبِينَ ﴿٢٠﴾

Επιθεώρησε (ο Σολομώντας) τα πουλιά (που ήταν υποταγμένα σ' αυτόν, και είχε έναν ιδιαίτερο τσαλαπετεινό) και είπε: «Γιατί δε βλέπω τον τσαλαπετεινό - ή είναι ανάμεσα στους απόντες;

لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابًۭا شَدِيدًا أَوْ لَأَا۟ذْبَحَنَّهُۥٓ أَوْ لَيَأْتِيَنِّى بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٢١﴾

(Αφού λείπει από το καθήκον του, τότε) είτε θα τον τιμωρήσω αυστηρά (μαδώντας τα πούπουλά του), είτε θα τον σφάξω, είτε να μου φέρει μία ξεκάθαρη δικαιολογία.»

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍۢ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍۭ بِنَبَإٍۢ يَقِينٍ ﴿٢٢﴾

Όμως ο τσαλαπετεινός απουσίασε όχι για πολύ καιρό (και έπειτα γύρισε) και είπε (στον Σολομώντα): «Έμαθα κάτι που δεν ξέρεις, και ήρθα σε σένα από το Σάμπα’ [το βασίλειο του Σαβά] με σίγουρα νέα.

إِنِّى وَجَدتُّ ٱمْرَأَةًۭ تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِن كُلِّ شَىْءٍۢ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌۭ ﴿٢٣﴾

Βρήκα μία γυναίκα να τους κυβερνά, η οποία έχει όλα τα μέσα (δύναμης και βασιλείου), και έχει έναν μεγάλο θρόνο.

وَجَدتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَعْمَـٰلَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَ ﴿٢٤﴾

Βρήκα αυτήν και τον λαό της να λατρεύουν τον ήλιο αντί τον Αλλάχ. Ο Σατανάς έχει ωραιοποιήσει στα μάτια τους τις πράξεις τους, και έτσι τους απέτρεψε από τον ίσιο δρόμο, και έτσι δεν καθοδηγούνται.

أَلَّا يَسْجُدُوا۟ لِلَّهِ ٱلَّذِى يُخْرِجُ ٱلْخَبْءَ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ﴿٢٥﴾

(Ο Σατανάς έχει ωραιοποιήσει στα μάτια τους τις πράξεις τους) για να μη λατρεύουν τον Αλλάχ, που βγάζει (στο φως) ό,τι είναι κρυμμένο στους ουρανούς και στη γη, και ξέρει ό,τι κρύβετε και ό,τι φανερώνετε.

ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ ۩ ﴿٢٦﴾

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Κύριος του Μεγαλοπρεπούς Θρόνου.»

۞ قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٢٧﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Θα δούμε αν είπες την αλήθεια ή είσαι ένας από τους ψεύτες!

ٱذْهَب بِّكِتَـٰبِى هَـٰذَا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَٱنظُرْ مَاذَا يَرْجِعُونَ ﴿٢٨﴾

Πάρε αυτό το γράμμα μου, και ρίξε το σ' αυτούς, μετά αποσύρσου λίγο απ' αυτούς και κοίτα τι θα πουν μεταξύ τους.»

قَالَتْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُا۟ إِنِّىٓ أُلْقِىَ إِلَىَّ كِتَـٰبٌۭ كَرِيمٌ ﴿٢٩﴾

(Η βασίλισσα) είπε: «Ω, αρχηγοί! Έπεσε σε μένα ένα ευγενές γράμμα,

إِنَّهُۥ مِن سُلَيْمَـٰنَ وَإِنَّهُۥ بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٣٠﴾

το οποίο είναι από τον Σολομώντα, και το οποίο λέει: «Στο Όνομα του Αλλάχ, του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), του Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνου).

أَلَّا تَعْلُوا۟ عَلَىَّ وَأْتُونِى مُسْلِمِينَ ﴿٣١﴾

Μη δείξετε αλαζονεία ενώπιον αυτού, προς το οποίο σας καλώ (το να λατρεύετε μόνο τον Αλλάχ), και ελάτε σε μένα υποταγμένοι (με υπακοή προς τον Αλλάχ).».»

قَالَتْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُا۟ أَفْتُونِى فِىٓ أَمْرِى مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمْرًا حَتَّىٰ تَشْهَدُونِ ﴿٣٢﴾

(Η βασίλισσα) είπε: «Ω, αρχηγοί! Συμβουλέψτε με σ' αυτό το θέμα μου, γιατί δε θα αποφάσιζα κάτι χωρίς να είστε παρόντες.»

قَالُوا۟ نَحْنُ أُو۟لُوا۟ قُوَّةٍۢ وَأُو۟لُوا۟ بَأْسٍۢ شَدِيدٍۢ وَٱلْأَمْرُ إِلَيْكِ فَٱنظُرِى مَاذَا تَأْمُرِينَ ﴿٣٣﴾

Είπαν: «Εμείς έχουμε μεγάλη δύναμη και μεγάλη ικανότητα για πόλεμο, αλλά η απόφαση είναι δική σου. Πες (μας) λοιπόν τι διατάζεις.»

قَالَتْ إِنَّ ٱلْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا۟ قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوٓا۟ أَعِزَّةَ أَهْلِهَآ أَذِلَّةًۭ ۖ وَكَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٣٤﴾

(Η βασίλισσα) είπε: «Πράγματι, οι βασιλιάδες όταν μπαίνουν σε μία πόλη (ως κατακτητές), σκορπίζουν το κακό μέσα της και κάνουν τους ευγενείς ανθρώπους της, ατιμασμένους. Και έτσι (πάντα) κάνουν.

وَإِنِّى مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِم بِهَدِيَّةٍۢ فَنَاظِرَةٌۢ بِمَ يَرْجِعُ ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٣٥﴾

Θα τους στείλω (στον Σολομώντα και τον λαό του) κάποια δώρα, και μετά θα δω με ποια απάντηση θα επιστρέψουν οι απεσταλμένοι.»

فَلَمَّا جَآءَ سُلَيْمَـٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍۢ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيْرٌۭ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُم بَلْ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ ﴿٣٦﴾

Όταν ο απεσταλμένος ήρθε στον Σολομώντα, (ο Σολομώντας) είπε: «Μου δίνετε πλούτη; Αυτό που μου έχει παραχωρήσει ο Αλλάχ είναι πολύ καλύτερο απ' αυτό που σας έχει παραχωρήσει. Όχι (δε χαίρομαι για τα δώρα), αλλά εσείς είστε που χαίρεστε με τα δώρα που δίνονται σε σας!

ٱرْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُم بِجُنُودٍۢ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَآ أَذِلَّةًۭ وَهُمْ صَـٰغِرُونَ ﴿٣٧﴾

Επέστρεψε σ' αυτούς. Πράγματι, (αν δε δέχονται το κάλεσμά μου να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ), θα έρθουμε σ' αυτούς με στρατιώτες, που δε θα μπορούν (οι άνθρωποι σου) να τους πολεμήσουν, και θα τους βγάλουμε απ' αυτή (την πόλη τους) ατιμασμένους, και ενώ είναι πλήρως ταπεινωμένοι.»

قَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُا۟ أَيُّكُمْ يَأْتِينِى بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَن يَأْتُونِى مُسْلِمِينَ ﴿٣٨﴾

(Ο Σολομώντας) είπε (στους βοηθούς του): «Ω, αρχηγοί! Ποιος από σας μπορεί να μου φέρει τον θρόνο της πριν έρθουν σε μένα υποταγμένοι;»

قَالَ عِفْرِيتٌۭ مِّنَ ٱلْجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَ ۖ وَإِنِّى عَلَيْهِ لَقَوِىٌّ أَمِينٌۭ ﴿٣٩﴾

Ένα ισχυρό τζινν είπε: «Θα σου το φέρω πριν σηκωθείς από τη θέση σου (δηλ. από το θρόνο σου, ή από το συμβούλιό σου όπου κάθεσαι να κρίνεις μεταξύ των ανθρώπων μέχρι το μεσημέρι), και είμαι δυνατός και αξιόπιστος να τον φέρω.»

قَالَ ٱلَّذِى عِندَهُۥ عِلْمٌۭ مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ ۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَـٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّى لِيَبْلُوَنِىٓ ءَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ ۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّۭ كَرِيمٌۭ ﴿٤٠﴾

Αλλά εκείνος που είχε κάποια γνώση από το βιβλίο [και γνωρίζει το Μεγαλοπρεπές Όνομα του Αλλάχ, αυτό που αν κάποιος επικαλεστεί τον Αλλάχ μ' αυτό, ο Αλλάχ θα ανταποκριθεί στην επίκλησή του], είπε: «Θα σου τον φέρω εν ριπή οφθαλμού.» Όταν (ο Σολομώντας) τον είδε (τον θρόνο της) τοποθετημένο μπροστά του, είπε: «Αυτό είναι από την εύνοια του Κυρίου μου, για να με δοκιμάσει αν θα είμαι ευγνώμων ή αχάριστος. Όποιος είναι ευγνώμων, η ευγνωμοσύνη του θα είναι για το καλό του. Αλλά όποιος είναι αχάριστος, τότε ο Κύριός μου είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες) και Καρείμ (Γενναιόδωρος).»

قَالَ نَكِّرُوا۟ لَهَا عَرْشَهَا نَنظُرْ أَتَهْتَدِىٓ أَمْ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِينَ لَا يَهْتَدُونَ ﴿٤١﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Αλλάξτε λίγο την εμφάνιση του θρόνου της, για να δούμε αν θα καθοδηγηθεί (στο να ξέρει τον θρόνο της) ή αν θα είναι απ' εκείνους που δεν καθοδηγούνται.»

فَلَمَّا جَآءَتْ قِيلَ أَهَـٰكَذَا عَرْشُكِ ۖ قَالَتْ كَأَنَّهُۥ هُوَ ۚ وَأُوتِينَا ٱلْعِلْمَ مِن قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ ﴿٤٢﴾

Όταν (η βασίλισσα) ήρθε, ειπώθηκε (σ' αυτή): «Έτσι είναι ο θρόνος σου;» Είπε: «Φαίνεται σαν να είναι ο ίδιος. Μας ήρθε η γνώση (για το βασίλειο του Σολομώντα, και καταλάβαμε ότι είναι Προφήτης, όταν επέστρεψε τα δώρα μας) πριν απ' αυτό (το σημάδι, ότι έφερε τον θρόνο μας εδώ), και γίναμε υποταγμένοι (στην εντολή του Σολομώντα).»

وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعْبُدُ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهَا كَانَتْ مِن قَوْمٍۢ كَـٰفِرِينَ ﴿٤٣﴾

Αυτό που την εμπόδισε (πριν, από το να καθοδηγηθεί στην αλήθεια) ήταν αυτό που λάτρευε εκτός από τον Αλλάχ. Αυτή ήταν από έναν άπιστο λαό (που μεγάλωσε ανάμεσά του, και ακολούθησε τη θρησκεία του)!

قِيلَ لَهَا ٱدْخُلِى ٱلصَّرْحَ ۖ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةًۭ وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا ۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرْحٌۭ مُّمَرَّدٌۭ مِّن قَوَارِيرَ ۗ قَالَتْ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَـٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٤﴾

Ειπώθηκε σ' αυτή: «Μπες στην αίθουσα του παλατιού [που είχε μία γυάλινη επιφάνεια, κάτω από την οποία υπήρχε νερό].» Όταν (η βασίλισσα) την είδε (την αίθουσα), νόμιζε ότι ήταν νερό, έτσι αποκάλυψε τις κνήμες της (για να πατήσει σ' αυτή). (Ο Σολομώντας) είπε: «Αυτή είναι μία αίθουσα στρωμένη με τζάμι.» (Η βασίλισσα) είπε (επικαλούμενη τον Αλλάχ): «Κύριέ μου! Πράγματι, αδίκησα τον εαυτό μου (με την απιστία μου), και τώρα υποτάσσομαι μαζί με τον Σολομώντα με υπακοή προς τον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.»

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَـٰلِحًا أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ ﴿٤٥﴾

Πράγματι, στείλαμε στον λαό Θαμούντ, τον αδελφό τους Σάλιχ, (που τους διέταξε) ότι: «Λατρέψτε τον Αλλάχ.», αλλά αυτοί χωρίστηκαν σε δύο ομάδες (πιστών και άπιστων) που έχουν διχόνοια μεταξύ τους.

قَالَ يَـٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبْلَ ٱلْحَسَنَةِ ۖ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٤٦﴾

Είπε: «Ω, λαέ μου! Γιατί ζητάτε ανυπόμονα να έρθει σε σας το κακό (η τιμωρία) πριν το καλό (το έλεος του Αλλάχ); Θα ζητούσατε λοιπόν τη συγχώρεση του Αλλάχ, ίσως τότε να ελεηθείτε!»

قَالُوا۟ ٱطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ ۚ قَالَ طَـٰٓئِرُكُمْ عِندَ ٱللَّهِ ۖ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ تُفْتَنُونَ ﴿٤٧﴾

Είπαν: «Θεωρούμε εσένα και όσους είναι μαζί σου ότι μας φέρνετε κακή τύχη.» (Ο Σάλιχ) είπε: «Ό,τι παθαίνετε από καλό ή κακό, το έχει ορίσει ο Αλλάχ, αλλά είστε άνθρωποι που δοκιμάζονται (με το καλό και το κακό).»

وَكَانَ فِى ٱلْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍۢ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿٤٨﴾

Υπήρχαν εννέα άνδρες στην πόλη που σκόρπιζαν το κακό (από απιστία και αμαρτίες) στη γη και δε διόρθωσαν τίποτα (με την πίστη και τις καλές πράξεις).

قَالُوا۟ تَقَاسَمُوا۟ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهْلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِۦ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿٤٩﴾

Είπαν: «Ας ορκιστούμε όλοι στον Αλλάχ ότι τη νύχτα θα τον σκοτώσουμε αυτόν (τον Σάλιχ) και την οικογένειά του, έπειτα θα πούμε στον συγγενή του (που θα θέλει την εκδίκηση): «Δεν είδαμε το φόνο (του και) της οικογένειάς του, και είμαστε πράγματι ειλικρινείς».»

وَمَكَرُوا۟ مَكْرًۭا وَمَكَرْنَا مَكْرًۭا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٥٠﴾

Έτσι, συνωμότησαν με ένα σχέδιο, και Εμείς κάναμε ένα άλλο σχέδιο (εναντίον τους), ενώ αυτοί δεν το κατάλαβαν.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَـٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٥١﴾

Κοίτα λοιπόν (ω, Προφήτη), πώς ήταν το τέλος της συνωμοσίας τους: Καταστρέψαμε αυτούς και όλο τον λαό τους!

فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةًۢ بِمَا ظَلَمُوٓا۟ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٥٢﴾

Εκείνα είναι τα σπίτια τους, είναι εντελώς άδεια (από τους κατοίκους τους και ερειπωμένα), λόγω της αδικίας τους. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι για τους ανθρώπους που γνωρίζουν.

وَأَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ﴿٥٣﴾

Και σώσαμε εκείνους που πίστεψαν, και φυλάχθηκαν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَـٰحِشَةَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ ﴿٥٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και τον Λωτ, όταν είπε στον λαό του: «Διαπράτετε αυτήν την επαίσχυντη πράξη (ομοφυλοφιλία) ενώ γνωρίζετε πόσο επαίσχυντη είναι;

أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ ﴿٥٥﴾

Πλησιάζετε (εσείς οι άνδρες) τους άλλους άνδρες με πόθο αντί τις γυναίκες! Πράγματι, είστε ένας αδαής λαός!»