Διαβάστε το Τζουζ 2 του Κορανίου

۞ سَيَقُولُ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَ ٱلنَّاسِ مَا وَلَّىٰهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ ٱلَّتِى كَانُوا۟ عَلَيْهَا ۚ قُل لِّلَّهِ ٱلْمَشْرِقُ وَٱلْمَغْرِبُ ۚ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿١٤٢﴾

Οι ανόητοι ανάμεσα στους ανθρώπους θα πουν: «Τι τους έκανε να στραφούν μακριά από την Κίμπλα τους (κατεύθυνση της προσευχής προς την Ιερουσαλήμ), προς την οποία στρέφονταν (και τώρα στρέφονται προς τη Μάκκα);» Πες, «Στον Αλλάχ ανήκει η Ανατολή και η Δύση. Καθοδηγεί όποιον θέλει στον ίσιο δρόμο.»

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَـٰكُمْ أُمَّةًۭ وَسَطًۭا لِّتَكُونُوا۟ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ وَيَكُونَ ٱلرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًۭا ۗ وَمَا جَعَلْنَا ٱلْقِبْلَةَ ٱلَّتِى كُنتَ عَلَيْهَآ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ ٱلرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ ۚ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُ ۗ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَـٰنَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٤٣﴾

Επίσης, σας κάναμε έναν λαό μετριοπαθή και δίκαιο, για να είστε μάρτυρες στους ανθρώπους (ότι οι Προφήτες τους τους μετέδωσαν το Θείο Μήνυμα) και να είναι ο Απόστολος (Μωχάμμαντ) μάρτυρας σ' εσάς (ότι σας μετέδωσε το Θείο Μήνυμα). Και δεν ορίσαμε την Κίμπλα (κατεύθυνση της προσευχής) όπου στρεφόσουν (ω, Μωχάμμαντ), παρά για να ξέρουμε (-αυτό που ήδη ξέρουμε-, δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διακρίνουμε με αυτή την αλλαγή της Κίμπλας) ποιος θα ακολουθούσε τον Αγγελιαφόρο και ποιος θα γύριζε την πλάτη του (στην πίστη) (και σ' αυτό βασίζεται η αμοιβή και η τιμωρία). Και στ’ αλήθεια, ήταν μεγάλο θέμα (στις ψυχές), αλλά όχι γι' αυτούς που καθοδήγησε ο Αλλάχ. Και ποτέ ο Αλλάχ δεν θα έκανε την πίστη σας άκαρπη (δηλ. δεν θα χάσετε τις αμοιβές των προηγούμενων προσευχών σας που ήταν προς την προηγούμενη Κίμπλα). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι για όλους τους ανθρώπους Πολυεπιεικής και Πολυεύσπλαχνος.

قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى ٱلسَّمَآءِ ۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةًۭ تَرْضَىٰهَا ۚ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ ۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ﴿١٤٤﴾

Βλέπουμε την επαναλαμβανόμενη στροφή του προσώπου σου (ω, Μωχάμμαντ) προς τον ουρανό (αναμένοντας αποκάλυψη σχετικά με την Κίμπλα -κατεύθυνση της προσευχής- και επιθυμώντας να γίνει προς τη Μάκκα αντί προς την Ιερουσαλήμ), και έτσι, θα σε στρέψουμε προς μια Κίμπλα που σε ευχαριστεί. Έτσι, στρέψε το πρόσωπό σου προς το Αλ-Μάστζιντ Αλ-Χαράμ (τον Ιερό Οίκο στη Μάκκα), και όπου κι αν είστε (ω, πιστοί) στρέψτε τα πρόσωπά σας προς αυτό (κατά την προσευχή). Στ’ αλήθεια, αυτοί (οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι) στους οποίους έχει δοθεί το Βιβλίο, γνωρίζουν καλά ότι αυτό (η στροφή σου προς τη Μάκκα) είναι η αλήθεια από τον Κύριό τους (η οποία αναφέρεται στα βιβλία τους). Και ο Αλλάχ δεν αγνοεί ό,τι κάνουν.

وَلَئِنْ أَتَيْتَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ بِكُلِّ ءَايَةٍۢ مَّا تَبِعُوا۟ قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ أَنتَ بِتَابِعٍۢ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍۢ قِبْلَةَ بَعْضٍۢ ۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ ۙ إِنَّكَ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٤٥﴾

Ακόμα και αν έφερνες σ’ αυτούς (Χριστιανούς και Εβραίους) στους οποίους έχει δοθεί το Βιβλίο κάθε σημάδι (και απόδειξη ότι η στροφή σου προς τη Μάκκα κατά την προσευχή είναι η αλήθεια από τον Κύριό σου), δεν θα ακολουθούσαν την Κίμπλα (κατεύθυνση της προσευχής) σου (από αλαζονεία και ισχυρογνωμοσύνη). Ούτε εσύ θα ακολουθήσεις την Κίμπλα τους. Ούτε κανένας απ’ αυτούς ακολουθεί την Κίμπλα του άλλου. Και εάν ήταν να ακολουθούσες τις επιθυμίες τους μετά από ό,τι έχει έλθει σε εσένα από γνώση, πράγματι, θα ήσουν ένας από τους άδικους.

ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَعْرِفُونَهُۥ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًۭا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ ٱلْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿١٤٦﴾

Αυτοί στους οποίους δώσαμε το Βιβλίο (Χριστιανοί και Εβραίοι) τον γνωρίζουν (τον Μωχάμμαντ, από τις περιγραφές του στα βιβλία τους) όπως γνωρίζουν τους γιους τους. Μα, στ’ αλήθεια, μια ομάδα απ' αυτούς αποκρύπτουν την αλήθεια, ενώ (τη) γνωρίζουν.

ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ ۖ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُمْتَرِينَ ﴿١٤٧﴾

(Αυτό που στάλθηκε σε εσένα, ω, Μωχάμμαντ, είναι) η αλήθεια από τον Κύριό σου, μην είσαι, λοιπόν, ανάμεσα σε εκείνους που αμφιβάλλουν (για αυτήν).

وَلِكُلٍّۢ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا ۖ فَٱسْتَبِقُوا۟ ٱلْخَيْرَٰتِ ۚ أَيْنَ مَا تَكُونُوا۟ يَأْتِ بِكُمُ ٱللَّهُ جَمِيعًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿١٤٨﴾

Για κάθε ένα (έθνος) υπάρχει κάποια κατεύθυνση (Κίμπλα) στην οποία στρέφεται (κατά την προσευχή του). Συναγωνίζεστε, λοιπόν, (ω, πιστοί μεταξύ σας) στο να κάνετε ενάρετες πράξεις. Όπου κι αν είστε, ο Αλλάχ θα σας φέρει όλους μαζί (κατά την Ημέρα της Κρίσεως για κρίση). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۖ وَإِنَّهُۥ لَلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿١٤٩﴾

Έτσι, από όπου κι αν βγαίνεις (για προσευχή, ω, Μωχάμμαντ) στρέψε το πρόσωπό σου προς το Αλ-Μάστζιντ Αλ-Χαράμ (τον Ιερό Οίκο στη Μάκκα), και πράγματι, αυτή είναι η αλήθεια από τον Κύριό σου. Και ο Αλλάχ δεν αγνοεί ό,τι κάνετε.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَٱخْشَوْنِى وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِى عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٠﴾

Έτσι, από όπου κι αν βγαίνεις (για προσευχή, ω, Μωχάμμαντ) στρέψε το πρόσωπό σου προς το Αλ-Μάστζιντ Αλ-Χαράμ (τον Ιερό Οίκο στη Μάκκα). Και όπου κι αν είστε (ω, πιστοί), στρέψτε τα πρόσωπά σας προς αυτό, ώστε οι άνθρωποι να μην έχουν κανένα επιχείρημα ενάντιά σας, εκτός από τους άδικους ανάμεσά τους. Έτσι να μην τους φοβάστε, μα Εμένα να φοβάστε. Και (πράγματι, η Μάκκα έχει οριστεί για σας ως Κίμπλα -κατεύθυνση της προσευχής-) ώστε να ολοκληρώσω τη χάρη Μου σε εσάς (με μια διαφορετική Κίμπλα από τα άλλα έθνη), και ώστε να καθοδηγηθείτε (προς την καλύτερη Κίμπλα).

كَمَآ أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًۭا مِّنكُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْكُمْ ءَايَـٰتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا۟ تَعْلَمُونَ ﴿١٥١﴾

Επίσης, (σας δώσαμε και άλλη μια εύνοια, ότι) στείλαμε ανάμεσά σας έναν Αγγελιαφόρο από εσάς τους ίδιους, που σας απαγγέλλει τα Εδάφιά Μας, σας εξαγνίζει, σας διδάσκει το Βιβλίο και τη Σούννα (παράδοση του Προφήτη) και σας διδάσκει αυτά που δεν γνωρίζατε.

فَٱذْكُرُونِىٓ أَذْكُرْكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِى وَلَا تَكْفُرُونِ ﴿١٥٢﴾

Έτσι, να εξυμνείτε Εμένα, κι Εγώ θα σας επαινώ. Και να είστε ευγνώμονες σ' Εμένα, και να μην είστε αγνώμονες.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱسْتَعِينُوا۟ بِٱلصَّبْرِ وَٱلصَّلَوٰةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٥٣﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Να αναζητάτε τη βοήθεια (του Αλλάχ) μέσω της υπομονής και της προσευχής (που σας φέρνει πιο κοντά στον Αλλάχ). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι με τους υπομονετικούς (υποστηρίζοντας και βοηθώντας τους).

وَلَا تَقُولُوا۟ لِمَن يُقْتَلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتٌۢ ۚ بَلْ أَحْيَآءٌۭ وَلَـٰكِن لَّا تَشْعُرُونَ ﴿١٥٤﴾

Και μη λέτε γι' αυτούς που σκοτώνονται στον δρόμο του Αλλάχ: «Είναι νεκροί.» Όχι (δεν είναι)! Αλλά στ’ αλήθεια, είναι ζωντανοί, μα δεν (το) αντιλαμβάνεστε.

وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَىْءٍۢ مِّنَ ٱلْخَوْفِ وَٱلْجُوعِ وَنَقْصٍۢ مِّنَ ٱلْأَمْوَٰلِ وَٱلْأَنفُسِ وَٱلثَّمَرَٰتِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٥٥﴾

Και πράγματι, θα σας δοκιμάσουμε με κάποιο φόβο, πείνα και μείωση πλούτου, ζωών και καρπών, και ανάγγειλε τα ευχάριστα νέα (ω, Μωχάμμαντ) στους υπομονετικούς.

ٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَـٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۭ قَالُوٓا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ ﴿١٥٦﴾

Οι οποίοι, όταν πλήττονται με συμφορά λένε: «Στ’ αλήθεια! Στον Αλλάχ ανήκουμε και σ' Αυτόν θα επιστρέψουμε.»

أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَٰتٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌۭ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُهْتَدُونَ ﴿١٥٧﴾

Αυτοί θα λάβουν επαίνεση και έλεος από τον Κύριό τους, και πράγματι, αυτοί είναι οι ορθώς καθοδηγημένοι.

۞ إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِ ۖ فَمَنْ حَجَّ ٱلْبَيْتَ أَوِ ٱعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَا ۚ وَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًۭا فَإِنَّ ٱللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ ﴿١٥٨﴾

Στ’ αλήθεια, η Ασ-Σάφα και η Αλ-Μάρουα (οι δύο μικροί λόφοι στη Μάκκα) είναι από τα σύμβολα (της θρησκείας) του Αλλάχ. Έτσι, όποιος τελεί το Χατζ (το μεγάλο προσκύνημα) στον Ιερό Οίκο ή τελεί την ‘Ούμρα (το μικρό προσκύνημα), δεν υπάρχει αμαρτία σ' αυτόν με το να περπατά (τελώντας Σά‘ι) ανάμεσά τους (στους δύο λόφους). Και όποιος εθελοντικά πράττει το καλό, τότε στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Ευγνώμων και Παντογνώστης.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلْنَا مِنَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَٱلْهُدَىٰ مِنۢ بَعْدِ مَا بَيَّنَّـٰهُ لِلنَّاسِ فِى ٱلْكِتَـٰبِ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَلْعَنُهُمُ ٱللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ ٱللَّـٰعِنُونَ ﴿١٥٩﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί (οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι λόγιοι) που αποκρύπτουν αυτά που στείλαμε από τις ξεκάθαρες αποδείξεις και την καθοδήγηση (σχετικά με τον ερχομό του Μωχάμμαντ και τις περιγραφές του), αφού τα κάναμε σαφή για τους ανθρώπους στο Βιβλίο (την πρωτότυπη Τορά και το πρωτότυπο Ιν-τζήλ -Ευαγγέλιο- που δόθηκε στον Ιησού), εκείνους τους καταριέται ο Αλλάχ και τους καταριούνται εκείνοι που καταριούνται (από τους αγγέλους και τους πιστούς που επικαλούνται τον Αλλάχ για να τους διώξει από το έλεός Του).

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦٠﴾

Εκτός απ' αυτούς (τους Χριστιανούς και τους Εβραίους λόγιους) που στράφηκαν με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ) και διόρθωσαν (τις πράξεις τους), και φανέρωσαν (την αλήθεια που απέκρυπταν). Γι' αυτούς, θα δεχτώ τη μεταμέλειά τους. Και στ’ αλήθεια, είμαι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كُفَّارٌ أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ ٱللَّهِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿١٦١﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη και πεθαίνουν παραμένοντας στην απιστία τους, θα πέσει πάνω τους η κατάρα του Αλλάχ, των αγγέλων και όλων των ανθρώπων.

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۖ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴿١٦٢﴾

Θα παραμείνουν σ’ αυτήν (την κατάρα και στο Πυρ) για πάντα. Το μαρτύριο δεν θα ελαφρυνθεί γι’ αυτούς, ούτε θα τους δοθεί αναβολή (την Ημέρα της Κρίσεως ώστε να δικαιολογηθούν).

وَإِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦٣﴾

Και πράγματι, ο (Αληθινός) Θεός σας (ω, άνθρωποι) είναι Ένας Θεός. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

إِنَّ فِى خَلْقِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱخْتِلَـٰفِ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱلْفُلْكِ ٱلَّتِى تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن مَّآءٍۢ فَأَحْيَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍۢ وَتَصْرِيفِ ٱلرِّيَـٰحِ وَٱلسَّحَابِ ٱلْمُسَخَّرِ بَيْنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿١٦٤﴾

Στ’ αλήθεια, στη δημιουργία των ουρανών και της γης, στη διαδοχική εναλλαγή της νύχτας με την ημέρα, στα πλοία που πλέουν στις θάλασσες μεταφέροντας αυτά που ωφελούν τους ανθρώπους, στο νερό (της βροχής) που ο Αλλάχ στέλνει κάτω από τον ουρανό κάνοντας με αυτό τη γη να ξαναζωντανεύει μετά τον θάνατό της, σε ό,τι σκόρπισε (ο Αλλάχ) σε αυτή (τη γη) από κάθε είδους κινούμενο πλάσμα, στις αλλαγές των κατευθύνσεων των ανέμων και στα υποταγμένα σύννεφα ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, υπάρχουν σημεία (και ξεκάθαρες αποδείξεις) για τους ανθρώπους που το αντιλαμβάνονται.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَندَادًۭا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ ٱللَّهِ ۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَشَدُّ حُبًّۭا لِّلَّهِ ۗ وَلَوْ يَرَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ إِذْ يَرَوْنَ ٱلْعَذَابَ أَنَّ ٱلْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًۭا وَأَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعَذَابِ ﴿١٦٥﴾

Και, ανάμεσα στους ανθρώπους είναι εκείνοι που παίρνουν άλλους (θεούς, είδωλα, άγιους κλπ.) εκτός του Αλλάχ ως ισάξιους και παρόμοιους με τον Αλλάχ. Τους αγαπούν όπως αγαπούν τον Αλλάχ (δηλ. τους εξισώνουν με τον Αλλάχ στη λατρεία, την υπακοή και την αγάπη, δίνοντας τους τέτοια αγάπη που δεν ταιριάζει παρά μόνο στον Αλλάχ). Και στ’ αλήθεια, αυτοί που πιστεύουν αγαπούν τον Αλλάχ περισσότερο (από όσο αγαπούν οι πολυθεϊστές τον Αλλάχ και τα είδωλά τους). Και αν μόνο, αυτοί που αδίκησαν (τον εαυτό τους μέσω του πολυθεϊσμού) μπορούσαν να δουν, (αυτό που θα ξέρουν) όταν θα δουν το μαρτύριο, ότι όλη η δύναμη ανήκει στον Αλλάχ και ότι ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία, (τότε δεν θα λάτρευαν ποτέ άλλους εκτός του Αλλάχ).

إِذْ تَبَرَّأَ ٱلَّذِينَ ٱتُّبِعُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوا۟ وَرَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ ٱلْأَسْبَابُ ﴿١٦٦﴾

Όταν (θα δουν το μαρτύριο), αυτοί (οι επικεφαλείς) που ακολουθήθηκαν, θα απαρνηθούν εκείνους που τους ακολουθούσαν, και (όλοι τους) θα δουν το μαρτύριο, και θα αποκοπούν όλα τα μέσα σωτηρίας τους.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوا۟ لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّءُوا۟ مِنَّا ۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ حَسَرَٰتٍ عَلَيْهِمْ ۖ وَمَا هُم بِخَـٰرِجِينَ مِنَ ٱلنَّارِ ﴿١٦٧﴾

Και αυτοί που ακολούθησαν θα πουν: «Μακάρι να είχαμε ακόμα μια ευκαιρία επιστροφής (στην εγκόσμια ζωή) ώστε να τους απαρνηθούμε όπως μας απαρνούνται τώρα αυτοί.» Έτσι, ο Αλλάχ θα τους δείξει τις πράξεις τους ως τύψεις πάνω τους. Και ποτέ δεν θα βγουν από το Πυρ.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ كُلُوا۟ مِمَّا فِى ٱلْأَرْضِ حَلَـٰلًۭا طَيِّبًۭا وَلَا تَتَّبِعُوا۟ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌ ﴿١٦٨﴾

Ω, άνθρωποι, φάτε από ό,τι υπάρχει στη γη (που είναι) επιτρεπτό και καλό (δεν είναι ακάθαρτο), και μην ακολουθείτε τα βήματα του Σατανά. Στ’ αλήθεια, αυτός είναι για σας ένας προφανής εχθρός.

إِنَّمَا يَأْمُرُكُم بِٱلسُّوٓءِ وَٱلْفَحْشَآءِ وَأَن تَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿١٦٩﴾

Στ’ αλήθεια, σας διατάζει μόνο το κακό και την αισχρή αμαρτία και το να λέτε για τον Αλλάχ αυτό που δεν γνωρίζετε.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ بَلْ نَتَّبِعُ مَآ أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَآ ۗ أَوَلَوْ كَانَ ءَابَآؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْـًۭٔا وَلَا يَهْتَدُونَ ﴿١٧٠﴾

Και όταν ειπωθεί σ' αυτούς (τους άπιστους): «Ακολουθήστε ό,τι έστειλε ο Αλλάχ.» Απαντούν: «Όχι! Αλλά θα ακολουθήσουμε αυτό που βρήκαμε τους πατέρες μας να ακολουθούν.» Ακόμη κι αν οι πατέρες τους δεν αντιλαμβάνονταν τίποτα, ούτε ήταν καθοδηγημένοι;

وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ كَمَثَلِ ٱلَّذِى يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَآءًۭ وَنِدَآءًۭ ۚ صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌۭ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ﴿١٧١﴾

Το παράδειγμα εκείνων των άπιστων (με εκείνον που τους καλεί στην καθοδήγηση) είναι σαν αυτό εκείνου (του βοσκού) που φωνάζει σ' αυτά (τα βοοειδή ή πρόβατα) που δεν ακούν παρά μόνο το κάλεσμα και τις φωνές (χωρίς να καταλαβαίνουν τις έννοιες των λέξεών του). Κωφοί, βουβοί και τυφλοί (από το να ακούν, να λένε ή να βλέπουν την αλήθεια), κι έτσι δεν αντιλαμβάνονται τίποτε.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِلَّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿١٧٢﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Φάτε από τα καλά αγαθά που σας παρέχουμε, και να είστε ευγνώμονες στον Αλλάχ, αν, πράγματι, Αυτόν λατρεύετε (χωρίς να Του αποδίδετε εταίρους στη λατρεία).

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ ٱلْمَيْتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحْمَ ٱلْخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيْرِ ٱللَّهِ ۖ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍۢ وَلَا عَادٍۢ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٧٣﴾

Στ’ αλήθεια, σας απαγόρεψε (να καταναλώνετε) μόνο τα νεκρά (ζώα και πουλιά που δεν σφαγιάστηκαν σύμφωνα με τον Ισλαμικό τρόπο), το αίμα, τη σάρκα του χοίρου και οποιοδήποτε ζώο που όταν σφάχτηκε αναφέρθηκε το όνομα άλλου εκτός του Αλλάχ. Αν όμως κάποιος αναγκάστηκε (να καταναλώσει κάτι απ' αυτά τα προαναφερόμενα) χωρίς να το καταναλώσει από επιθυμία, ούτε να υπερβεί (το όριο της αναγκαιότητας), δεν υπάρχει αμαρτία σ' αυτόν. Στ’ αλήθεια ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَيَشْتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنًۭا قَلِيلًا ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ إِلَّا ٱلنَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١٧٤﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί που αποκρύπτουν ό,τι έστειλε ο Αλλάχ από το Βιβλίο (και την αλήθεια και τις περιγραφές του Μωχάμμαντ) και το ανταλλάζουν για μικρό τίμημα – αυτοί δεν καταναλώνουν στην κοιλιά τους παρά μόνον το Πυρ. Και ο Αλλάχ δεν θα τους μιλήσει την Ημέρα της Ανάστασης, ούτε θα τους εξαγνίσει. Και θα λάβουν ένα επώδυνο μαρτύριο.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلضَّلَـٰلَةَ بِٱلْهُدَىٰ وَٱلْعَذَابَ بِٱلْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ أَصْبَرَهُمْ عَلَى ٱلنَّارِ ﴿١٧٥﴾

Είναι εκείνοι που αντάλλαξαν την καθοδήγηση με την πλάνη και τη συγχώρεση με την τιμωρία. Πόσο τολμηροί είναι αυτοί για (να κάνουν τις κακές πράξεις που θα τους ωθήσουν σε αυτή) τη Φωτιά!

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ نَزَّلَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ ۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ ٱخْتَلَفُوا۟ فِى ٱلْكِتَـٰبِ لَفِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿١٧٦﴾

Αυτό (το μαρτύριο το άξιζαν) γιατί ο Αλλάχ έστειλε κάτω το Βιβλίο (τα Θεία Βιβλία) με την αλήθεια (και έτσι έπρεπε να φανερώσουν την αλήθεια αντί να την αποκρύψουν). Και πράγματι, αυτοί που διαφωνούν για το Βιβλίο (πιστεύοντας σε κάποια μέρη του και αρνούμενοι άλλα) βρίσκονται σε ακραία διαφωνία και αντίθεση μακριά από την αλήθεια.

۞ لَّيْسَ ٱلْبِرَّ أَن تُوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَلَـٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلْكِتَـٰبِ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ وَءَاتَى ٱلْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَـٰهَدُوا۟ ۖ وَٱلصَّـٰبِرِينَ فِى ٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلْبَأْسِ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُتَّقُونَ ﴿١٧٧﴾

Ευσέβεια δεν είναι να στρέφετε το πρόσωπό σας (κατά την προσευχή) προς Ανατολάς ή προς Δυσμάς, αλλά η (αληθινή) ευσέβεια είναι εκείνου που πιστεύει στον Αλλάχ, στην Έσχατη Ημέρα, στους Αγγέλους, στα (Θεία) Βιβλία και στους προφήτες, και δίνει από την περιουσία του, παρά την αγάπη του (για την περιουσία του), στους συγγενείς, στα ορφανά, στους άπορους, στους οδοιπόρους, στους επαίτες και για την απελευθέρωση των σκλάβων και των αιχμαλώτων, και τελεί τις προσευχές και δίνει τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη), και εκείνων που όταν κάνουν μια συμφωνία την εκπληρώνουν, και εκείνων που είναι υπομονετικοί σε περίοδο φτώχειας, ασθένειας και σε καιρό πολέμου (κατά τη διάρκεια των μαχών). Αυτοί είναι οι ειλικρινείς (στην πίστη τους) και αυτοί είναι οι ευσεβείς (που φυλλάσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِصَاصُ فِى ٱلْقَتْلَى ۖ ٱلْحُرُّ بِٱلْحُرِّ وَٱلْعَبْدُ بِٱلْعَبْدِ وَٱلْأُنثَىٰ بِٱلْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِىَ لَهُۥ مِنْ أَخِيهِ شَىْءٌۭ فَٱتِّبَاعٌۢ بِٱلْمَعْرُوفِ وَأَدَآءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَـٰنٍۢ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌۭ ۗ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١٧٨﴾

Ω, σεις που πιστεύετε! Ο Αλ-Κισάς (ο νόμος της ισότητας μεταξύ του εγκλήματος και της ποινής -οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος-) έχει οριστεί για σας σε υποθέσεις φόνου εκ προθέσεως: ο ελεύθερος αντί του ελευθέρου, ο δούλος αντί του δούλου, και η γυναίκα αντί της γυναίκας (δηλ. πρέπει να σκοτώσουν τον συγκεκριμένο δολοφόνο και όχι κάποιον άλλον. Όπως στην προ-Ισλαμική εποχή όταν ένας άντρας σκοτωνόταν, η φυλή του έλεγε, ‘Ένας άντρας από εμάς ισοδυναμεί με τρείς από εσάς, και ένας δούλος από εμάς ισοδυναμεί με έναν ευγενή από εσάς και μια γυναίκα από εμάς ισοδυναμεί με έναν άντρα από εσάς.’). Μα αν ο δολοφόνος συγχωρεθεί από τον αδελφό του (δηλ. από τον επικεφαλής της οικογένειας του φονευθέντος, -και αναφέρθηκε εδώ ως αδελφός ως υπενθύμιση ότι είναι αδέλφια στο Ισλάμ και όχι εχθροί-), με αντάλλαγμα φόρο αίματος, τότε ας το ζητήσει (ο επικεφαλής της οικογένειας) με τον καλύτερο τρόπο (χωρίς να βλάψει τον δολοφόνο), και (ο δολοφόνος) θα πρέπει να τον πληρώσει με τον καλύτερο τρόπο (χωρίς αναβολή ή μείωση). Αυτή είναι ανακούφιση και έλεος από τον Κύριό σας. Έτσι, μετά απ' αυτό όποιος παραβαίνει τα όρια (δηλαδή σκοτώσει τον δολοφόνο αφού εισπράξει το φόρο αίματος), θα έχει ένα οδυνηρό μαρτύριο.

وَلَكُمْ فِى ٱلْقِصَاصِ حَيَوٰةٌۭ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٧٩﴾

Και υπάρχει για σας στο Αλ-Κισάς (τον νόμο της ισότητας μεταξύ του εγκλήματος και της ποινής -οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος-), ζωή (δηλ. σωτηρία για τις ζωές σας από όποιον θέλει να σας επιτεθεί), ω, άνθρωποι που αντιλαμβάνεστε, μήπως και φυλαχθείτε (από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του).

كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا ٱلْوَصِيَّةُ لِلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٨٠﴾

Ορίστηκε για σας όταν ο θάνατος πλησιάζει κάποιον από σας, κι έχει αφήσει περιουσία, να κάνει στη διαθήκη του ένα κληροδότημα για τους γονείς και τους κοντινούς συγγενείς σύμφωνα με τον καλό και δίκαιο τρόπο (και μέχρι το ένα τρίτο της περιουσίας του) – ένα καθήκον για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

فَمَنۢ بَدَّلَهُۥ بَعْدَ مَا سَمِعَهُۥ فَإِنَّمَآ إِثْمُهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُۥٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿١٨١﴾

Όποιος λοιπόν, το τροποποιήσει (το κληροδότημα) αφού το έχει ακούσει, στ’ αλήθεια, η αμαρτία αυτής (της τροποποίησης) είναι μόνο σ’ αυτούς που το τροποποίησαν (και όχι στον κληροδότη). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍۢ جَنَفًا أَوْ إِثْمًۭا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٨٢﴾

Μα αν κάποιος φοβάται μεροληψία χωρίς πρόθεση ή αδικία με πρόθεση εκ μέρους του κληροδότη, και (τον νουθετήσει πριν πεθάνει να διορθώσει τη διαθήκη, ή αν έχει ήδη πεθάνει) τους συμβιβάσει (τους ενδιαφερομένους, με το να τροποποιήσει τη διαθήκη με δίκαιο τρόπο), δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٨٣﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Η νηστεία έχει επιβληθεί σ’ εσάς όπως είχε επιβληθεί σ’ εκείνους (τα προηγούμενα έθνη) που ήταν πριν από σας. Μήπως έτσι φυλαχθείτε (από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του).

أَيَّامًۭا مَّعْدُودَٰتٍۢ ۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ فَعِدَّةٌۭ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۚ وَعَلَى ٱلَّذِينَ يُطِيقُونَهُۥ فِدْيَةٌۭ طَعَامُ مِسْكِينٍۢ ۖ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًۭا فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّهُۥ ۚ وَأَن تَصُومُوا۟ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿١٨٤﴾

(Η υποχρεωτική νηστεία είναι για) καταμετρημένες μέρες (δηλαδή όλο τον μήνα του Ραμαντάν -Ραμαζανιού-). Έτσι, όποιος από εσάς είναι ασθενής ή ταξιδεύει, τότε (μπορεί να μην νηστέψει, αλλά) τον ίδιο αριθμό (ημερών που έχασε θα πρέπει να τον αναπληρώσει) με άλλες μέρες. Και γι’ αυτούς που μπορούν να νηστέψουν αλλά με μεγάλη δυσκολία (όπως οι ηλικιωμένοι και οι μόνιμα άρρωστοι, μπορούν να μην νηστέψουν αλλά) ας ταΐσουν έναν φτωχό (για κάθε μέρα που έχασαν). Και όποιος έκανε καλό εθελοντικά (όπως με το να ταΐσει εθελοντικά παραπάνω από έναν φτωχό), είναι καλύτερο γ’ αυτόν. Μα το να νηστεύετε είναι καλύτερο για σας, αν το γνωρίζατε.

شَهْرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلْقُرْءَانُ هُدًۭى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلْهُدَىٰ وَٱلْفُرْقَانِ ۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ فَعِدَّةٌۭ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ يُرِيدُ ٱللَّهُ بِكُمُ ٱلْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ ٱلْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا۟ ٱلْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا۟ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿١٨٥﴾

Ο μήνας του Ραμαντάν (Ραμαζανιού) είναι αυτός κατά τον οποίον αποκαλύφθηκε το Κορ'άν, το οποίο αποτελεί μια καθοδήγηση για τους ανθρώπους και περιέχει σαφείς αποδείξεις καθοδήγησης και κριτηρίου (μεταξύ της αλήθειας και της πλάνης). Έτσι, όποιος από εσάς είναι κάτοικος κατά τον μήνα (και δεν ταξιδεύει), ας τον νηστέψει. Και όποιος είναι ασθενής ή ταξιδεύει, τότε (μπορεί να μην νηστέψει, αλλά) τον ίδιο αριθμό (ημερών που έχασε θα πρέπει να τον αναπληρώσει) με άλλες μέρες. Ο Αλλάχ θέλει για σας κάθε ευκολία και δεν θέλει να σας βάλει σε δυσκολίες. Και να ολοκληρώσετε τον ίδιο αριθμό (ημερών της νηστείας), και να δοξάσετε τον Αλλάχ (λέγοντας τις φράσεις του ‘Τακμπείρ’ κατά την τελευταία νύχτα του Ραμαντάν και κατά τις ημέρες της εορτής Αλ-Φιτρ) γι’ αυτό στο οποίο σας καθοδήγησε. Και ίσως να γίνετε ευγνώμονες.

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لِى وَلْيُؤْمِنُوا۟ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ﴿١٨٦﴾

Και όταν οι δούλοι Μου σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) σχετικά με Εμένα, πράγματι Είμαι κοντά, ανταποκρίνομαι στην επίκληση του προσευχητή όταν Με καλεί (χωρίς κανέναν διαμεσολαβητή). Έτσι λοιπόν, ας Με υπακούν και να πιστεύουν σε Εμένα, ίσως έτσι να καθοδηγηθούν.

أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ ٱلصِّيَامِ ٱلرَّفَثُ إِلَىٰ نِسَآئِكُمْ ۚ هُنَّ لِبَاسٌۭ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌۭ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتَانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنكُمْ ۖ فَٱلْـَٔـٰنَ بَـٰشِرُوهُنَّ وَٱبْتَغُوا۟ مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَكُمْ ۚ وَكُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ ٱلْخَيْطُ ٱلْأَبْيَضُ مِنَ ٱلْخَيْطِ ٱلْأَسْوَدِ مِنَ ٱلْفَجْرِ ۖ ثُمَّ أَتِمُّوا۟ ٱلصِّيَامَ إِلَى ٱلَّيْلِ ۚ وَلَا تُبَـٰشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَـٰكِفُونَ فِى ٱلْمَسَـٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ ءَايَـٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿١٨٧﴾

Επιτρέπεται για σας τη νύχτα (των ημερών) της νηστείας να πλησιάζετε τις συζύγους σας (για σεξουαλική επαφή). Οι οποίες είναι ένα κάλυμμα για σας (και προφύλαξη από τις απαγορευμένες σχέσεις), και εσείς είστε το δικό τους κάλυμμα. Ο Αλλάχ γνωρίζει ότι εξαπατούσατε τον εαυτό σας (πέφτοντας σ' αυτό που σας απαγόρεψε) (επειδή στην αρχή κατά τον μήνα Ραμαζανιού, αν κοιμόταν κανείς και ξυπνούσε πριν την αυγή, ήταν απαγορευμένο το να φάει ή να έχει σεξουαλική επαφή με τη σύζυγό του, μα κάποιοι το έκαναν είτε κατά λάθος είτε όχι), έτσι αποδέχτηκε τη μεταμέλειά σας και σας συγχώρεσε. Τώρα, λοιπόν, μπορείτε να έχετε (σεξουαλική) επαφή μαζί τους (κατά τις νύχτες του Ραμαζανιού) και να επιζητάτε αυτό που ο Αλλάχ όρισε για σας (από παιδιά). Και να τρώτε και να πίνετε μέχρι να φανεί σ’ εσάς το λευκό νήμα (φως) της αυγής από το μαύρο νήμα (σκοτάδι της νύχτας). Έπειτα να ολοκληρώνετε τη νηστεία μέχρι να πέσει η νύχτα (η δύση του ηλίου). Και όσο είστε σε κατάσταση Ι‘τικάφ (αφιερώνοντας τον εαυτό σας στη λατρεία για κάποιο χρονικό διάστημα) στα τζαμιά (και βγείτε από τα τζαμιά πηγαίνοντας σπίτια σας για κάποια ανάγκη, μετά από την οποία θα επιστρέψετε ξανά στα τζαμιά), μην τις πλησιάζετε (τις συζύγους σας σεξουαλικά, επειδή αυτό ακυρώνει την κατάσταση Ι‘τικάφ). Αυτά είναι τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ (που διαχωρίζουν τις επιτρεπτές από τις απαγορευμένες πράξεις), έτσι να μην τα πλησιάζετε (ώστε να μην πέσετε στις απαγορευμένες πράξεις). Έτσι ο Αλλάχ διευκρινίζει τα Εδάφια (και τα σημεία) Του στους ανθρώπους, μήπως και φυλαχθούν (από την τιμωρία Του μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

وَلَا تَأْكُلُوٓا۟ أَمْوَٰلَكُم بَيْنَكُم بِٱلْبَـٰطِلِ وَتُدْلُوا۟ بِهَآ إِلَى ٱلْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا۟ فَرِيقًۭا مِّنْ أَمْوَٰلِ ٱلنَّاسِ بِٱلْإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿١٨٨﴾

Και μην φάτε μεταξύ σας άδικα ο ένας την περιουσία του άλλου ούτε να προσφύγετε γι' αυτήν στους δικαστές (με ψεύτικες αποδείξεις) για να φάτε ένα μέρος της περιουσίας των άλλων ανθρώπων, αμαρτωλά και με επίγνωση.

۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْأَهِلَّةِ ۖ قُلْ هِىَ مَوَٰقِيتُ لِلنَّاسِ وَٱلْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ ٱلْبِرُّ بِأَن تَأْتُوا۟ ٱلْبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا وَلَـٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنِ ٱتَّقَىٰ ۗ وَأْتُوا۟ ٱلْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَٰبِهَا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿١٨٩﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για τα νέα φεγγάρια (όσον αφορά την σταδιακή αλλαγή της εμφάνισής τους). Πες: «Είναι μετρητές χρόνου για τους ανθρώπους (για να ξέρουν το χρόνο των πράξεων λατρείας τους) και για το προσκύνημα.» Ευσέβεια δεν είναι το να μπαίνετε στα σπίτια από την πίσω πλευρά τους (όπως ισχυριζόσασταν πριν το Ισλάμ, ότι ένας προσκυνητής θα πρέπει να μπει στο σπίτι του από την πίσω πλευρά), αλλά ευσέβεια, είναι το να φυλαχθεί κανείς (από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του). Να μπαίνετε στα σπίτια (σας) από τις πόρτες τους. Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του), μήπως και επιτύχετε.

وَقَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ يُقَـٰتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ ﴿١٩٠﴾

Και να πολεμάτε στον δρόμο του Αλλάχ εκείνους που σας πολεμούν, αλλά μην ξεπερνάτε τα όρια σας (δηλ. να μη σκοτώνετε άμαχους πολίτες, γυναίκες, παιδιά, δέντρα, ζώα κλπ.), γιατί ο Αλλάχ δεν αγαπάει τους παραβάτες.

وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ ٱلْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقَـٰتِلُوهُمْ عِندَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَـٰتِلُوكُمْ فِيهِ ۖ فَإِن قَـٰتَلُوكُمْ فَٱقْتُلُوهُمْ ۗ كَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٩١﴾

Και σκοτώστε εκείνους (τους άπιστους που σας πολεμούν) όπου τους συναντάτε και εξορίστε τους απ’ όπου σας έχουν εξορίσει (από τη Μάκκα), και η Αλ-Φίτνα (η ειδωλολατρία και η αποτροπή ενός Μουσουλμάνου από τη θρησκεία του μέσω διωγμού) είναι χειρότερη (γι' αυτόν) από το να σκοτωθεί (απ' αυτούς). Και μην τους πολεμάτε στον Ιερό Οίκο (στη Μάκκα) εκτός κι αν σας πολεμήσουν αυτοί εκεί. Μα αν σας πολεμήσουν, τότε σκοτώστε τους. Τέτοια είναι η τιμωρία για τους άπιστους.

فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٩٢﴾

Μα αν παύσουν (την απιστία τους και το να σας πολεμούν), τότε στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَقَـٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌۭ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ لِلَّهِ ۖ فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَلَا عُدْوَٰنَ إِلَّا عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٩٣﴾

Και πολεμήστε τους μέχρι να μην υπάρχει πια (απ' αυτούς καμία) Φίτνα (δηλ. να σταματήσουν να σας αποτρέπουν από το Ισλάμ μέσω διωγμών, και να σταματήσουν την απιστία και την ειδωλολατρία τους) και να υπερισχύσει η θρησκεία του Αλλάχ. Μα αν παύσουν (την απιστία τους και το να σας πολεμούν), τότε (να μην τους πολεμάτε, γιατί) δεν υπάρχει επίθεση παρά μόνο προς τους άδικους.

ٱلشَّهْرُ ٱلْحَرَامُ بِٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ وَٱلْحُرُمَـٰتُ قِصَاصٌۭ ۚ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ فَٱعْتَدُوا۟ عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا ٱعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٩٤﴾

Ο Ιερός μήνας (κατά τον οποίο πολεμάτε τους άπιστους) είναι ανταπόδοση για (την επίθεσή τους εναντίον σας κατά) τον Ιερό μήνα (έτσι, δεν υπάρχει αμαρτία σε σας να τους πολεμάτε σ’ αυτόν), και για όλα τα Ιερά υπάρχει ο νόμος του Κισάς (ανταπόδοση) (δηλ. όποιος επιτίθεται σ’ εσάς σε ιερό τόπο ή χρόνο, απαντήστε την επίθεσή του και δεν μπορεί να ζητάει καταφύγιο λόγω του ιερού τόπου ή χρόνου). Έτσι, όποιος σας επιτεθεί, τότε επιτεθείτε του με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο σας επιτέθηκε. Και να φυλαχτείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του) και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ είναι με τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία Του μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

وَأَنفِقُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلْقُوا۟ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى ٱلتَّهْلُكَةِ ۛ وَأَحْسِنُوٓا۟ ۛ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٩٥﴾

Και να ξοδεύετε στον δρόμο του Αλλάχ, και μη ρίχνετε τον εαυτό σας στην καταστροφή. Και να κάνετε το καλό (και να τελείτε τη λατρεία σας) με τον καλύτερο τρόπο. Πράγματι, ο Αλλάχ αγαπά αυτούς που πράττουν το καλό.

وَأَتِمُّوا۟ ٱلْحَجَّ وَٱلْعُمْرَةَ لِلَّهِ ۚ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا ٱسْتَيْسَرَ مِنَ ٱلْهَدْىِ ۖ وَلَا تَحْلِقُوا۟ رُءُوسَكُمْ حَتَّىٰ يَبْلُغَ ٱلْهَدْىُ مَحِلَّهُۥ ۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِۦٓ أَذًۭى مِّن رَّأْسِهِۦ فَفِدْيَةٌۭ مِّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍۢ ۚ فَإِذَآ أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِٱلْعُمْرَةِ إِلَى ٱلْحَجِّ فَمَا ٱسْتَيْسَرَ مِنَ ٱلْهَدْىِ ۚ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَـٰثَةِ أَيَّامٍۢ فِى ٱلْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌۭ كَامِلَةٌۭ ۗ ذَٰلِكَ لِمَن لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُۥ حَاضِرِى ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿١٩٦﴾

Και να τελέσετε ολοκληρωμένα το Χατζ (μεγάλο προσκύνημα) και την ‘Ούμρα (μικρό προσκύνημα) για χάρη του Αλλάχ. Μα αν αποτραπείτε (από έναν εχθρό ή μια ασθένεια από το να φτάσετε στον Ιερό Οίκο, αφού εισέλθετε στην κατάσταση Ιχράμ -φορώντας τα ρούχα του προσκυνήματος-), τότε θυσιάστε αυτό που μπορείτε από τα ζώα θυσίας (μια προβατίνα ή κάθε εφτά άτομα να θυσιάσουν μαζί μια αγελάδα ή μια καμήλα για να βγείτε από την κατάσταση Ιχράμ). Και μην ξυρίζετε τα κεφάλια σας μέχρι το ζώο θυσίας να φτάσει στον τόπο σφαγής του (στον Ιερό Οίκο την ημέρα της θυσίας, αλλά αν είχατε αποτραπεί από το να φτάσετε στον Ιερό Οίκο, τότε θυσιάστε όπου αποτραπήκατε). Και όποιος από σας είναι ασθενής ή έχει κάτι που τον βλάπτει στο κεφάλι του (όπως ψείρες κλπ., και πρέπει λόγω αυτού να το ξυρίσει ενώ βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση Ιχράμ), η εξιλέωσή του είναι να προσφέρει νηστεία (για τρεις ημέρες) ή ελεημοσύνη (ταΐζοντας έξι απόρους) ή θυσία (ενός προβάτου για τους απόρους στο Ιερό Τζαμί). Και όταν είστε ασφαλείς, όποιος τελέσει την ‘Ούμρα (κατά τους μήνες του Χατζ και παραμείνει στο Ιερό Τζαμί) και απολαύσει (αυτά που ήταν απαγορευμένα κατά την κατάσταση Ιχράμ της ‘Ούμρας, αφού έχει βγει από αυτήν την κατάσταση), μέχρι το (να ξανά μπει στην κατάσταση Ιχράμ του) Χατζ (εκείνης της χρονιάς), θα πρέπει να θυσιάσει αυτό που μπορεί από τα ζώα θυσίας (μια προβατίνα ή μαζί με άλλα έξι άτομα να θυσιάσουν μια αγελάδα ή μια καμήλα). Και όποιος δεν μπορεί (να θυσιάσει ένα ζώο), τότε νηστεία τριών ημερών κατά το Χατζ και επτά όταν έχετε επιστρέψει. Αυτές είναι, λοιπόν, δέκα ολόκληρες (μέρες). Αυτό είναι γι' όσους οι οικογένειες τους δεν είναι από τους κατοίκους της περιοχής του Ιερού Τζαμιού (δηλ. Μάκκα). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του) και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία.

ٱلْحَجُّ أَشْهُرٌۭ مَّعْلُومَـٰتٌۭ ۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِى ٱلْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يَعْلَمْهُ ٱللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا۟ فَإِنَّ خَيْرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقْوَىٰ ۚ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿١٩٧﴾

Το Χατζ (προσκύνημα) είναι κατά τους γνωστούς μήνες (Σαουάλ, Δου-αλ-Κί‘ντα και οι πρώτες δέκα ημέρες του Δου-αλ-Χίτζα). Έτσι, όποιος δεσμεύει τον εαυτό του να κάνει το προσκύνημα κατά αυτούς τους μήνες (εισερχόμενος στην κατάσταση Ιχράμ -φορώντας τα ρούχα του Χατζ-), δεν πρέπει να έχει σεξουαλική επαφή (ούτε ερωτικά παιχνίδια), ούτε να διαπράττει αμαρτίες, ούτε να διαπληκτίζεται κατά τη διάρκεια του Χατζ. Και ό,τι καλό κάνετε, ο Αλλάχ το γνωρίζει. Και να παίρνετε εφόδια, στ’ αλήθεια, το καλύτερο εφόδιο είναι η ευσέβεια. Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία Μου (μέσω της τήρησης των εντολών Μου), ω, άνθρωποι που έχετε μυαλό (για να συλλογιστείτε).

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا۟ فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَآ أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَـٰتٍۢ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ عِندَ ٱلْمَشْعَرِ ٱلْحَرَامِ ۖ وَٱذْكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿١٩٨﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς στο να επιζητάτε γενναιοδωρία από τον Κύριό σας (μέσω των εμπορικών συναλλαγών κατά το Χατζ). Μα όταν αναχωρείτε από το ‘Αραφάτ (το μέρος όπου οι προσκυνητές στέκονται την ένατη ημέρα του μήνα Δου-αλ-Χίτζα), να μνημονεύετε τον Αλλάχ στο Αλ-Μάσ‘αρ Αλ-Χαράμ (την περιοχή της Αλ-Μουζντάλιφας). Και μνημονεύετέ Τον, όπως σας καθοδήγησε (στις τελετουργίες του προσκυνήματος του Οίκου Του), γιατί στ’ αλήθεια, πριν απ’ αυτό ήσασταν ανάμεσα στους παραστρατημένους.

ثُمَّ أَفِيضُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ ٱلنَّاسُ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٩٩﴾

Έπειτα, αναχωρήστε από κει απ’ όπου οι άνθρωποι (που ακολουθούσαν την παράδοση του Ιμπραήμ -Αβραάμ-) αναχωρούσαν (και μην κάνετε σαν αυτούς που πριν το Ισλάμ δεν στεκόντουσαν στο ‘Αραφάτ), και ζητήστε συγχώρεση από τον Αλλάχ. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَـٰسِكَكُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًۭا ۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍۢ ﴿٢٠٠﴾

Και όταν ολοκληρώσετε τα τελετουργικά σας, να μνημονεύετε τον Αλλάχ, όπως μνημονεύετε τους πατέρες σας (καυχιόμενοι γι' αυτούς), ή με πολύ μεγαλύτερη μνημόνευση. Και ανάμεσα στους ανθρώπους είναι αυτός που λέει: «Κύριέ μας, δώσε μας (τις χάρες Σου) σ' αυτόν τον κόσμο.», και στη Μέλλουσα Ζωή δεν θα λάβει μερίδιο (αφού δεν νοιάζεται παρά μόνο για την εγκόσμια ζωή).

وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ حَسَنَةًۭ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿٢٠١﴾

Και ανάμεσά τους (στους ανθρώπους) είναι αυτός που λέει: «Κύριέ μας, δώσε μας σ’ αυτόν τον κόσμο (αυτό που είναι) καλό (την ευδαιμονία, την καθοδήγηση, τις ενάρετες πράξεις, κλπ.) και στη Μέλλουσα Ζωή (αυτό που είναι) καλό (τον Παράδεισο) και προστάτεψέ μας από το μαρτύριο του Πυρός.»

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌۭ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٢٠٢﴾

Εκείνοι θα λάβουν μερίδιο (από τεράστια αμοιβή) για ό,τι έκαναν (από καλές πράξεις), και ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στον υπολογισμό (των πράξεων των δούλων Του, και στο να τους ανταμείβει γι' αυτές).

۞ وَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ فِىٓ أَيَّامٍۢ مَّعْدُودَٰتٍۢ ۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِى يَوْمَيْنِ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ لِمَنِ ٱتَّقَىٰ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٢٠٣﴾

Και να μνημονεύετε τον Αλλάχ σε (συγκεκριμένες) καταμετρημένες ημέρες (την 11η, τη 12η και τη 13η του μήνα Δου-αλ-Χίτζα, κατά τις οποίες οι προσκυνητές μένουν στην περιοχή Μένα κατά το Χατζ). Όποιος όμως επισπεύδει (την αναχώρησή του) μετά τη δεύτερη μέρα (δηλ. πριν τη δύση της 12ης ημέρας αφού έριξε τις Τζαμαράτ -πέτρες-) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. Και όποιος καθυστερεί (μέχρι την τρίτη ημέρα) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. (Αυτά είναι) γι’ αυτόν που φοβάται τον Αλλάχ (τελώντας το Χατζ όπως όρισε ο Αλλάχ). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Tου) και να γνωρίζετε ότι σε Αυτόν θα συγκεντρωθείτε.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُۥ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَيُشْهِدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا فِى قَلْبِهِۦ وَهُوَ أَلَدُّ ٱلْخِصَامِ ﴿٢٠٤﴾

Και από τους ανθρώπους υπάρχει εκείνος (ο υποκριτής), του οποίου ο λόγος σού αρέσει (ω, Μωχάμμαντ), στην εγκόσμια ζωή, και ισχυρίζεται ότι ο Αλλάχ είναι μάρτυρας γι' αυτά που έχει στην καρδιά του (από πίστη, καλοσύνη και αγάπη για το Ισλάμ), ενώ στ’ αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός.

وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ ٱلْحَرْثَ وَٱلنَّسْلَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلْفَسَادَ ﴿٢٠٥﴾

Και όταν φεύγει (από σένα, ω, Μωχάμμαντ) σπεύδει να διαδώσει το κακό στη γη και να καταστρέψει τις καλλιέργειες και τα βοοειδή. Μα ο Αλλάχ δεν αγαπά την καταστροφή.

وَإِذَا قِيلَ لَهُ ٱتَّقِ ٱللَّهَ أَخَذَتْهُ ٱلْعِزَّةُ بِٱلْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُۥ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿٢٠٦﴾

Και όταν λέγεται σ’ αυτόν: «Να φοβάσαι τον Αλλάχ (απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).» Η υπερηφάνεια (αλαζονεία του) τον οδηγεί σε (περισσότερες) αμαρτίες. Αρκεί γι’ αυτόν το Πυρ της Κολάσεως, και πόσο άθλιος είναι αυτός ο τόπος διαμονής.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ رَءُوفٌۢ بِٱلْعِبَادِ ﴿٢٠٧﴾

Και από τους ανθρώπους είναι αυτός που πουλά (αφιερώνει) τον εαυτό του (στην υπακοή προς τον Αλλάχ), επιζητώντας την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ είναι Πολυεπιεικής στους δούλους (Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱدْخُلُوا۟ فِى ٱلسِّلْمِ كَآفَّةًۭ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٢٠٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Εισέλθετε στο Ισλάμ πλήρως (τηρώντας όλους τους νόμους του). Και μην ακολουθείτε τα βήματα του Σατανά. Στ’ αλήθεια, αυτός είναι για εσάς ένας προφανής εχθρός.

فَإِن زَلَلْتُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْكُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٠٩﴾

Και αν αποκλίνετε (από τον δρόμο της αλήθειας) αφού σας έχουν έλθει οι σαφείς αποδείξεις, τότε να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), Χακείμ (Πάνσοφος).

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن يَأْتِيَهُمُ ٱللَّهُ فِى ظُلَلٍۢ مِّنَ ٱلْغَمَامِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿٢١٠﴾

Περιμένουν (οι άπιστοι, μετά απ' όλες αυτές τις αποδείξεις) μόνο το να τους έλθει ο Αλλάχ πάνω από σωρούς νεφών (με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπεια και στην Τελειότητά Του, κατά την Ημέρα της Κρίσεως για να τους δικάσει), και (να έλθουν επίσης) οι άγγελοι (που θα τους περιβάλλουν από κάθε πλευρά), και να γίνει η Κρίση (του Αλλάχ σχετικά μ' αυτούς); Και στον Αλλάχ επιστρέφουν (όλα) τα θέματα.

سَلْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ كَمْ ءَاتَيْنَـٰهُم مِّنْ ءَايَةٍۭ بَيِّنَةٍۢ ۗ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٢١١﴾

Ρώτα (ω, Μωχάμμαντ) τα παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβου) πόσες σαφείς αποδείξεις τούς δώσαμε. Και όποιος ανταλλάσσει την εύνοια του Αλλάχ (με την απιστία), αφού του έχει έλθει (η εύνοια) – τότε, στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ فَوْقَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ وَٱللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٢١٢﴾

Ωραιοποιημένη είναι για τους άπιστους η ζωή αυτού του κόσμου, και χλευάζουν αυτούς που πιστεύουν. Μα αυτοί που φυλλάσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του) θα είναι πάνω απ’ αυτούς (τους άπιστους) την Ημέρα της Ανάστασης (όπου θα βρίσκονται ψηλά στον Παράδεισο, ενώ οι άπιστοι θα βρίσκονται στα κατώτερα σημεία της Φωτιάς). Και ο Αλλάχ παρέχει εφόδια σε όποιον θέλει χωρίς όριο.

كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ ۚ وَمَا ٱخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ أُوتُوهُ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لِمَا ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلْحَقِّ بِإِذْنِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍ ﴿٢١٣﴾

Οι άνθρωποι ήταν ένα έθνος (που πίστευαν στον Αλλάχ και ακολουθούσαν την ίδια θρησκεία, του Αδάμ, το Ισλάμ, αλλά έπειτα οι δαίμονες τους παραπλάνησαν, και διαχωρίστηκαν σε διάφορες θρησκείες), και έτσι, ο Αλλάχ έστειλε τους Προφήτες ως φορείς ευχάριστων ειδήσεων και προειδοποιητές, και μ’ αυτούς έστειλε το Βιβλίο (τα Θεϊκά Βιβλία) με την αλήθεια, για να κρίνει μεταξύ των ανθρώπων σε ό,τι έχουν διαφωνήσει. Και δεν διαφώνησαν σχετικά με αυτό (το Βιβλίο -την Τορά- και ό,τι περιέχει από την αλήθεια) παρά μόνο εκείνοι (οι Εβραίοι) στους οποίους δόθηκε (η γνώση για την Τορά), από αδικία και φθόνο μεταξύ τους, αφού ήρθαν σ' αυτούς εμφανείς αποδείξεις (ότι είναι η αλήθεια από τον Αλλάχ που δεν μπορούν να διαφωνούν σ' αυτή). Έπειτα, ο Αλλάχ με τη θέλησή Του καθοδήγησε τους πιστούς (τους Μουσουλμάνους), στην αλήθεια για την οποία διαφωνούσαν (τα προηγούμενα έθνη, Εβραίοι και Χριστιανοί). Και ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιον θέλει στον ίσιο δρόμο.

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ ٱلْبَأْسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُوا۟ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصْرُ ٱللَّهِ ۗ أَلَآ إِنَّ نَصْرَ ٱللَّهِ قَرِيبٌۭ ﴿٢١٤﴾

Ή νομίζετε (ω, πιστοί) ότι θα εισέλθετε στον Παράδεισο χωρίς να έλθουν σ’ εσάς τέτοιες (δοκιμασίες) που ήλθαν σ' αυτούς (τους πιστούς) που ήταν πριν από σας; Χτυπήθηκαν από τη φτώχεια και τις ασθένειες και κλονίσθηκαν σε σημείο που ο αγγελιαφόρος και αυτοί που πίστευαν μαζί του είπαν: «Πότε (θα έρθει) η νίκη από τον Αλλάχ;» Στ’ αλήθεια, η νίκη από τον Αλλάχ είναι κοντά.

يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَآ أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍۢ فَلِلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌۭ ﴿٢١٥﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ), τι πρέπει να ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη από τα διάφορα είδη πλούτου τους, και σε ποιους να δώσουν). Πες: «Οτιδήποτε ξοδεύετε από καλό, να το δώσετε στους γονείς, στους συγγενείς, στα ορφανά, στους ενδεείς και στον οδοιπόρο. Και ό,τι κάνετε από καλό - στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ το γνωρίζει πλήρως.»

كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تَكْرَهُوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تُحِبُّوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ شَرٌّۭ لَّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢١٦﴾

Έχει διαταχθεί σ’ εσάς το να πολεμήσετε, ενώ αυτό είναι κάτι δυσάρεστο για σας. Μα ίσως να απεχθάνεστε κάτι ενώ αυτό είναι καλό για σας• και ίσως να αγαπάτε κάτι ενώ αυτό είναι κακό για σας. Και ο Αλλάχ γνωρίζει, ενώ εσείς δεν γνωρίζετε.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ ۖ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ ۖ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَكُفْرٌۢ بِهِۦ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِۦ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ ٱللَّهِ ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ ٱلْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَـٰتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ ٱسْتَطَـٰعُوا۟ ۚ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌۭ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢١٧﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) σχετικά με το να πολεμάτε κατά τους ιερούς μήνες (Δη-αλ-Κί‘ντα, Δη-αλ-Χίτζα, Μουχάρραμ και Ράτζαμπ). Πες: «Ο πόλεμος εκείνο το διάστημα είναι μια τεράστια (παραβίαση), μα είναι μεγαλύτερη (παραβίαση) ενώπιον του Αλλάχ, (αυτά που κάνουν οι άπιστοι, όπως) η αποτροπή (των ανθρώπων) από τον δρόμο του Αλλάχ (το Ισλάμ), η απιστία σ’ Αυτόν, (η αποτροπή των πιστών από την πρόσβαση στο) Ιερό Τζαμί (στη Μάκκα) και ο εξορισμός των κατοίκων του (Ιερού Τζαμιού) από αυτό. Και η Αλ-Φίτνα (η απιστία τους) είναι χειρότερη από τον φόνο.» Και (οι άπιστοι) θα συνεχίσουν να σας πολεμούν (ω, Μουσουλμάνοι) μέχρι να σας στρέψουν μακριά από τη θρησκεία σας αν μπορούν. Και όποιος από σας αποστατήσει από τη θρησκεία του και πεθάνει ως άπιστος – γι’ αυτούς, οι (καλές) πράξεις τους θα καταργηθούν σ’ αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή, και αυτοί είναι οι κάτοικοι του Πυρός, θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ وَجَـٰهَدُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ ٱللَّهِ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٢١٨﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί που πίστεψαν και αυτοί που μετανάστευσαν και πολέμησαν στον δρόμο του Αλλάχ – αυτοί επιζητούν το έλεος του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْخَمْرِ وَٱلْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَآ إِثْمٌۭ كَبِيرٌۭ وَمَنَـٰفِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ ٱلْعَفْوَ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿٢١٩﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για το Αλ-Χαμρ (τα αλκοολούχα ποτά, -επίσης είναι οποιαδήποτε ουσία που ζαλίζει το μυαλό-) και τον τζόγο. Πες: «Υπάρχει και στα δύο μεγάλη αμαρτία, και (κάποια) οφέλη για τους ανθρώπους, μα η αμαρτία τους είναι μεγαλύτερη από το όφελός τους.» Και σε ρωτούν τι (ποσό) πρέπει να ξοδέψουν (για ελεημοσύνη κλπ.). Πες: «Το περίσσευμά σας.» Έτσι ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφια (και τους νόμους της Σαρίας) ώστε να συλλογίζεστε.

فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْيَتَـٰمَىٰ ۖ قُلْ إِصْلَاحٌۭ لَّهُمْ خَيْرٌۭ ۖ وَإِن تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَٰنُكُمْ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ ٱلْمُفْسِدَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٢٠﴾

(Να συλλογίζεστε αυτά που είναι ωφέλημα για σας) σ’ αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή. Και σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για τα ορφανά (που είναι υπό την κηδεμονία τους και διαχειρίζονται τα πλούτη τους, αν μπορούν να αναμειγνύουν τα χρήματά τους με τα δικά τους στη διατροφή, τη στέγαση κλπ., ενώ πριν, διαχώριζαν το φαγητό των ορφανών από το δικό τους, φοβούμενοι την προειδοποίηση του Αλλάχ να μην αδικήσει κανείς έναν ορφανό). Πες: «Το να βελτιώσετε γι' αυτούς (τα πλούτη τους και να τα προστατεύσετε) είναι το καλύτερο. Και αν αναμειγνύετε μαζί τους (τα χρήματά σας με τα δικά τους, στη διατροφή, τη στέγαση κλπ., χωρίς αυτό να τους βλάπτει ή να τους αδικεί) –είναι αδέλφια σας. Και ο Αλλάχ γνωρίζει ποιος (έχει κακή πρόθεση να) χαλάσει (τα πλούτη των ορφανών μέσω της ανάμειξης) και ποιος (έχει καλή πρόθεση να τα) βελτιώσει. Και αν ο Αλλάχ ήθελε, θα σας έβαζε σε δυσκολίες. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَلَا تَنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكَـٰتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ ۚ وَلَأَمَةٌۭ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌۭ مِّن مُّشْرِكَةٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ ۗ وَلَا تُنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤْمِنُوا۟ ۚ وَلَعَبْدٌۭ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌۭ مِّن مُّشْرِكٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱلْجَنَّةِ وَٱلْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِۦ ۖ وَيُبَيِّنُ ءَايَـٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٢١﴾

Και μην παντρεύεστε πολυθεΐστριες γυναίκες μέχρι να πιστέψουν. Και μια πιστή δούλα είναι καλύτερη από μια πολυθεΐστρια (ελεύθερη), ακόμα κι αν (η τελευταία) σας αρέσει. Και μην παντρεύετε (τις πιστές γυναίκες) με πολυθεϊστές άνδρες μέχρι να πιστέψουν. Και ένας πιστός δούλος είναι καλύτερος από έναν πολυθεϊστή (ελεύθερο), ακόμα κι αν (ο τελευταίος) σας αρέσει. Αυτοί (σας) καλούν στο Πυρ, μα ο Αλλάχ (σάς) καλεί στον Παράδεισο και στη συγχώρεση, με την άδειά Του. Και διασαφηνίζει στους ανθρώπους τα Εδάφιά Του, μήπως και τα λάβουν υπόψη.

وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْمَحِيضِ ۖ قُلْ هُوَ أَذًۭى فَٱعْتَزِلُوا۟ ٱلنِّسَآءَ فِى ٱلْمَحِيضِ ۖ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ ۖ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلتَّوَّٰبِينَ وَيُحِبُّ ٱلْمُتَطَهِّرِينَ ﴿٢٢٢﴾

Και σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για την έμμηνο ρύση. Πες, «Είναι βλαβερή (για τον άνδρα αν έχει σεξουαλική επαφή με τη γυναίκα του κατά την έμμηνο ρύση της), οπότε αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή με τις γυναίκες σας κατά την έμμηνο ρύση. Και μην έχετε σεξουαλική επαφή μαζί τους μέχρι να σταματήσει η έμμηνος ρύση τους και να κάνουν Γουσλ (Ιγτισάλ - πλήρες ντους). Και όταν το κάνουν, τότε μπορείτε να έχετε σεξουαλική επαφή μαζί τους, από εκεί όπου σας διέταξε ο Αλλάχ (δηλαδή μόνο από τον κόλπο). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ αγαπά εκείνους που στρέφονται συχνά με μεταμέλεια (προς Αυτόν), καθώς αγαπά τους καθαρούς (που απέχουν από τις ακαθαρσίες και πλένονται συχνά κάνοντας Γουσλ ή Ουντού' -νίψη- για τις προσευχές τους).

نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌۭ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَـٰقُوهُ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٢٣﴾

Οι γυναίκες σας είναι για σας ένας τόπος καλλιέργειας (δηλ. από αυτές αποκτάτε παιδιά), πλησιάστε τες, λοιπόν, με όποιον τρόπο θέλετε (δηλ. μπρούμυτα ή ανάσκελα, αλλά πάντα από το μέρος της γονιμοποίησης, τον κόλπο). Και να κάνετε καλές πράξεις που θα σας ωφελήσουν (κατά τη Μέλλουσα Ζωή). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις εντολές Του), και να γνωρίζετε ότι θα Τον συναντήσετε. Και ανάγγειλε (ω, Μωχάμμαντ) τα ευχάριστα νέα στους πιστούς.

وَلَا تَجْعَلُوا۟ ٱللَّهَ عُرْضَةًۭ لِّأَيْمَـٰنِكُمْ أَن تَبَرُّوا۟ وَتَتَّقُوا۟ وَتُصْلِحُوا۟ بَيْنَ ٱلنَّاسِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٢٤﴾

Και μην κάνετε τους όρκους σας στο Όνομα του Αλλάχ να είναι δικαιολογία για να μην κάνετε το καλό, να μην ενεργείτε ευσεβώς και να μην συμφιλιώνετε τους ανθρώπους (δηλ. αν κάποιος έκανε όρκο να μην μιλάει με τον αδελφό του, δεν πρέπει να το εφαρμόσει, αντίθετα, θα πρέπει να κάνει το καλό και έπειτα να εξιλεωθεί). Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

لَّا يُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغْوِ فِىٓ أَيْمَـٰنِكُمْ وَلَـٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿٢٢٥﴾

Ο Αλλάχ δε θα σας καταδικάσει για τους όρκους που είπατε χωρίς να είχατε σκοπό τον όρκο, μα θα σας καταδικάσει γι’ αυτό που σκόπευαν οι καρδιές σας (από σκόπιμους όρκους αν τους αθετήσετε). Και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍۢ ۖ فَإِن فَآءُو فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٢٢٦﴾

Γι’ αυτούς που ορκίζονται να μην έχουν σεξουαλική επαφή με τις συζύγους τους (από θυμό προς αυτές), υπάρχει περίοδος αναμονής τεσσάρων μηνών, αν (πριν τελειώσει) επιστρέψουν (και έχουν σεξουαλική επαφή), τότε (ας εξιλεωθούν για τον όρκο τους και) ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος) [Αν δεν επιστρέψουν και περάσει η περίοδος αναμονής, τότε εκείνες μπορούν να καταφύγουν στον δικαστή για διαζύγιο].

وَإِنْ عَزَمُوا۟ ٱلطَّلَـٰقَ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٢٧﴾

Μα αν σκοπεύουν το διαζύγιο (συνεχίζοντας να εγκαταλείπουν τη σεξουαλική επαφή με τις συζύγους τους, αφού τελείωσε η περίοδος αναμονής) – στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَٱلْمُطَلَّقَـٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَـٰثَةَ قُرُوٓءٍۢ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِىٓ أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِى ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوٓا۟ إِصْلَـٰحًۭا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ ٱلَّذِى عَلَيْهِنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌۭ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٢٨﴾

Οι διαζευγμένες γυναίκες παραμένουν στην αναμονή για τρεις περιόδους (κατά τις οποίες δεν μπορούν να παντρευτούν κάποιον άλλον), και δεν επιτρέπεται σ' αυτές να κρύψουν αυτό που ο Αλλάχ δημιούργησε στις μήτρες τους (από παιδιά), αν πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα. Και οι σύζυγοί τους έχουν το δικαίωμα να τις πάρουν πίσω (στον έγγαμο βίο) κατά αυτό (το χρονικό διάστημα), αν σκοπεύουν συμφιλίωση (και διόρθωση και καλοσύνη και όχι για να τις βλάψουν). Και γι’ αυτές υπάρχουν δικαιώματα (απέναντι στους συζύγους τους), όπως τα καθήκοντα που υπάρχουν σ’ αυτές (προς αυτούς), σύμφωνα με τον δίκαιο τρόπο. Και οι άνδρες (οι σύζυγοί) έχουν ένα βαθμό (ευθύνης) πάνω σ' αυτές. Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

ٱلطَّلَـٰقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌۢ بِإِحْسَـٰنٍۢ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا۟ مِمَّآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ شَيْـًٔا إِلَّآ أَن يَخَافَآ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا ٱفْتَدَتْ بِهِۦ ۗ تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٢٩﴾

Το διαζύγιο (στο οποίο ο σύζυγος μπορεί να πάρει ξανά τη σύζυγό του στον έγγαμο βίο κατά την περίοδο αναμονής -‘Είντα-) μπορεί να δοθεί (μόνο) δύο φορές: έπειτα είτε διατηρεί κανείς (τη σύζυγο) με καλό τρόπο (καλή συντροφικότητα και καλό έγγαμο βίο), είτε (την) αφήνει με καλοσύνη (μέσω της τρίτης φοράς διαζυγίου, μετά την οποία δεν μπορεί να την πάρει πίσω εκτός με άλλους κανόνες). Και δεν επιτρέπεται σ’ εσάς (τους άνδρες μετά το διαζύγιο) να πάρετε πίσω τίποτα απ’ όση (προίκα) τους είχατε δώσει, εκτός και αν (η σύζυγος μισεί τον σύζυγό της λόγω κάποιων σωματικών ιδιαιτεροτήτων του, ή μεγάλης σεξουαλικής ανεπάρκειάς του, ή κακού χαρακτήρα του κλπ. και ζητάει διαζύγιο) και οι δύο πλευρές (ο άνδρας και η σύζυγός του) φοβούνται ότι δε θα μπορέσουν (εξαιτίας αυτού του μίσους) να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ (τα συζυγικά δικαιώματα και καθήκοντα). Αν λοιπόν (εσείς, οι κριτές που τεθήκατε από τις δύο πλευρές) φοβάστε ότι δε θα μπορέσουν να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, τότε δε θα υπάρχει αμαρτία σε κανέναν απ’ τους δύο, αν αυτή επιστρέψει την προίκα (ή μέρος της στον σύζυγό της) για να πάρει διαζύγιο (Χουλ‘). Αυτά είναι τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, γι’ αυτό μην τα παραβιάζετε. Και όποιοι παραβιάζουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, αυτοί είναι οι άδικοι.

فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُۥ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٢٣٠﴾

Και αν της έχει δώσει διαζύγιο (για τρίτη φορά), τότε δεν επιτρέπεται σ’ αυτόν να την παντρευτεί ξανά μέχρι (αυτή) να παντρευτεί άλλο σύζυγο. Και αν (ο τελευταίος σύζυγος) της δώσει διαζύγιο (ή πεθάνει), δεν υπάρχει αμαρτία πάνω τους (στη γυναίκα και στον πρώην σύζυγο) στο να επιστρέψουν ο ένας στον άλλον (με καινούργιο συμβόλαιο γάμου και καινούργια προίκα), αν πιστεύουν ότι μπορούν να τηρήσουν τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ. Αυτά είναι τα όρια που τέθηκαν από τον Αλλάχ, τα οποία διασαφηνίζει στους ανθρώπους που γνωρίζουν.

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍۢ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًۭا لِّتَعْتَدُوا۟ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۥ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓا۟ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ هُزُوًۭا ۚ وَٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٣١﴾

Και όταν χωρίσετε τις γυναίκες (σας) και έχουν (σχεδόν) εκπληρώσει την ορισμένη περίοδο (αναμονής) τους, είτε να τις διατηρήσετε (στον έγγαμο βίο) με καλό τρόπο (καλή συντροφικότητα και καλό έγγαμο βίο), είτε να τις αφήσετε (να εκπληρώσουν την ορισμένη περίοδο αναμονής) με καλό τρόπο (με καλοσύνη και δίνοντάς τους τα δικαιώματά τους). Και μην τις κρατήσετε (στον έγγαμο βίο), με σκοπό να τις βλάψετε και να παραβιάσετε (τα δικαιώματά τους), και όποιος το κάνει αυτό, στ’ αλήθεια αδικεί τον εαυτό του (και αξίζει την τιμωρία). Και μην παίρνετε τα Εδάφια του Αλλάχ ως αστείο (παραβιάζοντας τις εντολές Του). Και θυμηθείτε τις χάρες του Αλλάχ σε σας και ό,τι σας έστειλε από το Βιβλίο (Κορ’άν) και τη Σοφία (Σούννα -παράδοση- του Προφήτη). Σας διατάζει αυτό, και φυλαχτείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوْا۟ بَيْنَهُم بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢٣٢﴾

Και όταν χωρίσετε (για πρώτη ή δεύτερη φορά) τις γυναίκες σας και έχουν εκπληρώσει (ήδη) την ορισμένη περίοδο (αναμονής -‘Είντα-) τους (χωρίς να τις έχετε επιστρέψει στον έγγαμο βίο, και θέλετε να τις ξανά παντρευτείτε), μην τις αποτρέπετε (ω, κηδεμόνες των γυναικών, όπως ο πατέρας ή ο αδελφός τους) από το να (ξανά) παντρευτούν τους συζύγους τους (με καινούργιο συμβόλαιο γάμου) αν συμφωνούν μεταξύ τους με την καλοσύνη (και τον δίκαιο τρόπο). Αυτό (που σας διέταξα) το λαμβάνουν υπόψη όσοι από σας πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα. (Και το να επιστρέψουν ξανά στους συζύγους τους) αυτό είναι καλύτερο για σας και πιο αγνό, και ο Αλλάχ γνωρίζει κι εσείς δε γνωρίζετε.

۞ وَٱلْوَٰلِدَٰتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَـٰدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى ٱلْمَوْلُودِ لَهُۥ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةٌۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌۭ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦ ۚ وَعَلَى ٱلْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍۢ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍۢ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوٓا۟ أَوْلَـٰدَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ ءَاتَيْتُم بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿٢٣٣﴾

Οι μητέρες θα θηλάσουν τα παιδιά τους για δύο ολόκληρα χρόνια, για όσους θέλουν να ολοκληρώσουν την πρέπουσα περίοδο θηλασμού. Και ο πατέρας του παιδιού υποχρεούται να καλύψει τις δαπάνες του φαγητού και του ρουχισμού της (διαζευγμένης μητέρας), σύμφωνα με το εύλογο. Κανείς δε βαρύνεται πέραν των δυνατοτήτων του. Καμιά μητέρα δεν πρέπει να βλαφθεί μέσω του παιδιού της, ούτε ο πατέρας μέσω του παιδιού του (δηλ. δεν πρέπει οι γονείς να χρησιμοποιούν το παιδί ως μέσο για να βλάψει ο ένας τον άλλον). Και (αν πεθάνει ο πατέρας, τότε) στον κληρονόμο (του) υπάρχει το ίδιο (καθήκον, από φαγητό και ρουχισμό προς τη μητέρα του παιδιού). Και αν και οι δύο επιθυμούν τον απογαλακτισμό (πριν να ολοκληρωθούν τα δύο χρόνια θηλασμού) με αμοιβαία συναίνεση και συνεννόηση, δεν υπάρχει αμαρτία σε κανέναν από τους δύο. Και αν θέλετε το παιδί σας να θηλαστεί από κάποια τροφό (εκτός της μητέρας), δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς εφόσον (της) δίνετε την πληρωμή, με δίκαιο τρόπο (χωρίς μείωση ούτε αναβολή). Και φυλαχτείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις εντολές Του), και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ βλέπει ό,τι κάνετε.

وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَٰجًۭا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍۢ وَعَشْرًۭا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِىٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٣٤﴾

Και αυτοί από σας που πεθαίνουν αφήνοντας πίσω συζύγους –αυτές παραμένουν σε περίοδο αναμονής για τέσσερις μήνες και δέκα ημέρες, (χωρίς να παντρευτούν, ούτε να στολιστούν). Και όταν έχουν εκπληρώσει την ορισμένη περίοδο (αναμονής) τους, τότε δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς (ω, συγγενείς τους) για ό,τι κάνουν με τον εαυτό τους με αποδεκτόν τρόπο (όπως αν θέλουν να παντρευτούν κάποιον άλλον). Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση.

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِۦ مِنْ خِطْبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَـٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُوا۟ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا۟ عُقْدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ ٱلْكِتَـٰبُ أَجَلَهُۥ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ فَٱحْذَرُوهُ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿٢٣٥﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς (ω, άνδρες) γι’ αυτό που υπαινίσσεστε για μία (έμμεση) πρόταση αρραβώνα στις γυναίκες (κατά την ορισμένη περίοδο αναμονής τους, όπως στις χήρες, και σ' αυτές που είναι διαζευγμένες για τρίτη φορά από τους πρώην συζύγους τους. Όπως το να της πει: «Πότε τελειώνει η περίοδος αναμονής σου;» κλπ.) ή γι’ αυτό που κρατάτε μέσα σας (ότι έχετε την πρόθεση να τις παντρευτείτε, όταν εκπληρωθεί η περίοδος αναμονής τους). Ο Αλλάχ γνωρίζει ότι θα τις αναφέρετε (είτε μέσα σας, είτε με τις γλώσσες σας, γι' αυτό σας επέτρεψε να το υπαινιχθείτε, χωρίς όμως να το πείτε φωναχτά). Μα μην τους υποσχεθείτε μυστικά, γάμο (κατά την περίοδο αναμονής τους), εκτός να πείτε κατάλληλα λόγια (δηλ. να υπαινιχθείτε μόνο). Και μην αποφασίσετε να συνάψετε γαμήλιο συμβόλαιο μέχρι η ορισμένη περίοδος αναμονής να φτάσει στο τέλος της. Και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ γνωρίζει ό,τι υπάρχει μέσα σας, έτσι να Τον φοβάστε. Και να γνωρίζετε ότι ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا۟ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلْمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلْمُقْتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَـٰعًۢا بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٢٣٦﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς (στο να μην δίνετε την προίκα) στις γυναίκες που τις χωρίζετε χωρίς να τις έχετε (ακόμα) αγγίξει (σεξουαλικά), ούτε έχετε (ακόμα) ορίσει γι’ αυτές μια (συγκεκριμένη) προίκα. Αλλά δώστε τους ένα χρηματικό ποσό, (ως αποζημίωση, για να αισθάνονται καλύτερα) - ο πλούσιος δίνει σύμφωνα με τη δυνατότητά του και ο φτωχός δίνει σύμφωνα με τη δυνατότητά του - ένα εύλογο ποσό σύμφωνα μ' αυτό που είναι αποδεκτό, ένα καθήκον σ’ αυτούς που πράττουν το καλό.

وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّآ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا۟ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ عُقْدَةُ ٱلنِّكَاحِ ۚ وَأَن تَعْفُوٓا۟ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۚ وَلَا تَنسَوُا۟ ٱلْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٢٣٧﴾

Αν όμως τις χωρίσετε προτού να τις αγγίξετε (σεξουαλικά), αλλά τους έχετε ορίσει μια (συγκεκριμένη) προίκα, τότε (δώστε τους) το μισό από αυτό που καθορίσατε για προίκα, εκτός και αν αποδεχτούν (οι γυναίκες) να αφήσουν (αυτό το μισό), ή αν αυτός (ο σύζυγος), στο χέρι του οποίου είναι ο δεσμός του γάμου, δεχτεί να δώσει (στη γυναίκα) την πλήρη προίκα. Και το να αφήσετε (ο ένας στον άλλον, κάποια από τα δικαιώματά σας) είναι πλησιέστερο στην ευσέβεια. Και μην ξεχνάτε τη γενναιοδωρία (την ανοχή και την ευγένεια) μεταξύ σας. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ βλέπει ό,τι κάνετε.

حَـٰفِظُوا۟ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلْوُسْطَىٰ وَقُومُوا۟ لِلَّهِ قَـٰنِتِينَ ﴿٢٣٨﴾

Τηρείτε αυστηρά τις (πέντε υποχρεωτικές καθημερινές) προσευχές, και (ειδικά) τη μεσαία προσευχή (Αλ-‘Ασρ). Και σταθείτε (στις προσευχές σας) ενώπιον του Αλλάχ υπάκουοι και ταπεινοί.

فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًۭا ۖ فَإِذَآ أَمِنتُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا۟ تَعْلَمُونَ ﴿٢٣٩﴾

Και αν φοβάστε (από έναν εχθρό σε περίοδο πολέμου, και δεν μπορείτε να τελέσετε την προσευχή όπως πρέπει) τότε (τελέστε την όπως μπορείτε) είτε περπατώντας είτε καβαλώντας (και είτε προς την Κίμπλα, είτε όχι). Και όταν είστε ασφαλείς, τότε (τελέσετε τις προσευχές σας όπως πρέπει και) μνημονεύστε τον Αλλάχ, καθώς σας έχει διδάξει αυτό που δε γνωρίζατε πριν.

وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَٰجًۭا وَصِيَّةًۭ لِّأَزْوَٰجِهِم مَّتَـٰعًا إِلَى ٱلْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍۢ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِى مَا فَعَلْنَ فِىٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍۢ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٤٠﴾

Και εκείνοι ανάμεσά σας που πεθαίνουν αφήνοντας πίσω (τις) συζύγους (τους) - για τις συζύγους τους υπάρχει ως κληροδότημα μια δέσμευση (από τον Αλλάχ σ’ εσάς): τα προς το ζην (φαγητό, ρουχισμό, διαμονή κλπ.) για ένα έτος και χωρίς να τους κάνει κανείς (από την οικογένεια του θανόντα) να φύγουν (από τα σπίτια των συζύγων τους). Αν όμως φύγουν (οι σύζυγοι από επιλογή τους, πριν τελειώσει το έτος), δεν υπάρχει αμαρτία σε σας (ούτε σε αυτές) για ό,τι κάνουν στον εαυτό τους από επιτρεπτά πράγματα. Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَلِلْمُطَلَّقَـٰتِ مَتَـٰعٌۢ بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُتَّقِينَ ﴿٢٤١﴾

Και για τις διαζευγμένες γυναίκες υπάρχει πρόνοια (για χρήματα και ρουχισμό κλπ.) σύμφωνα μ' αυτό που είναι αποδεκτό – ένα καθήκον σ' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Tου).

كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٤٢﴾

Έτσι ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφιά Του, μήπως και συλλογιστείτε.

۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ خَرَجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ ٱللَّهُ مُوتُوا۟ ثُمَّ أَحْيَـٰهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٢٤٣﴾

Μα δεν έμαθες (ω, Μωχάμμαντ) γι' εκείνους (από τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβου-) που βγήκαν από τα σπίτια τους σε χιλιάδες, φοβούμενοι το θάνατο (από την επιδημία); Και έτσι, ο Αλλάχ τούς είπε: «Πεθάνετε.» Και έπειτα τους έφερε ξανά στη ζωή (για να τους δείξει ότι η απόφαση όλων των θεμάτων βρίσκεται μόνο στα Χέρια Του, και ότι αυτοί δεν μπορούν να φέρουν στον εαυτό τους κάτι καλό ούτε να αποτρέψουν από τον εαυτό τους κάτι κακό). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Αυτός που δίνει πολλές χάρες (και εύνοιες και γενναιοδωρία) στους ανθρώπους, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν δείχνουν ευγνωμοσύνη.

وَقَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٤٤﴾

Και πολεμήστε στον δρόμο του Αλλάχ (εκείνους που πολεμούν εναντίον της θρησκείας Tου) και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

مَّن ذَا ٱلَّذِى يُقْرِضُ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا فَيُضَـٰعِفَهُۥ لَهُۥٓ أَضْعَافًۭا كَثِيرَةًۭ ۚ وَٱللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۜطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٤٥﴾

Ποιος θα δανείσει στον Αλλάχ ένα καλό δάνειο (ξοδεύοντας από τα χρήματά του για χάρη του Αλλάχ σε κάθε καλό δρόμο), ώστε (ο Αλλάχ) να του το πολλαπλασιάσει πολύ (δηλ. την αμοιβή του); Και είναι ο Αλλάχ που παρακρατεί και χορηγεί με αφθονία (γι' αυτό, ξοδέψτε σε κάθε καλό δρόμο και μην φοβάστε τη μείωση των χρημάτων). Και σ' Αυτόν θα επιστρέψετε.

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلْمَلَإِ مِنۢ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنۢ بَعْدِ مُوسَىٰٓ إِذْ قَالُوا۟ لِنَبِىٍّۢ لَّهُمُ ٱبْعَثْ لَنَا مَلِكًۭا نُّقَـٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ أَلَّا تُقَـٰتِلُوا۟ ۖ قَالُوا۟ وَمَا لَنَآ أَلَّا نُقَـٰتِلَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَـٰرِنَا وَأَبْنَآئِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقِتَالُ تَوَلَّوْا۟ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٤٦﴾

Μα δεν έμαθες (ω, Μωχάμμαντ) για τους αρχηγούς των παιδιών του Ισραήλ, μετά από την εποχή του Μωυσή, όταν είπαν σε έναν προφήτη ανάμεσά τους (τον Σαμουήλ): «Διόρισε για μας έναν βασιλιά, ώστε να πολεμήσουμε στον δρόμο του Αλλάχ.»; Είπε: «Ίσως αν οριζόταν σ’ εσάς να πολεμήσετε, (πιθανότατα) δεν θα πολεμούσατε;» Είπαν: «Και γιατί να μην πολεμήσουμε στον δρόμο του Αλλάχ, ενώ διωχθήκαμε από τα σπίτια μας και (αιχμαλωτίστηκαν) τα παιδιά μας;» Αλλά όταν ορίστηκε σ' αυτούς να πολεμήσουν, αποστράφηκαν (αθετώντας την υπόσχεσή τους), εκτός από λίγους απ' αυτούς. Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλά τους άδικους.

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ٱللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًۭا ۚ قَالُوٓا۟ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ ٱلْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِٱلْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةًۭ مِّنَ ٱلْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُۥ بَسْطَةًۭ فِى ٱلْعِلْمِ وَٱلْجِسْمِ ۖ وَٱللَّهُ يُؤْتِى مُلْكَهُۥ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٤٧﴾

Και ο Προφήτης τους (ο Σαμουήλ) τους είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ διόρισε σ’ εσάς τον Ταλούτ (Σαούλ) ως βασιλιά πάνω σας.» Είπαν (οι αρχηγοί των παιδιών του Ισραήλ): «Πώς μπορεί να έχει τη βασιλεία σ’ εμάς, ενώ είμαστε πιο άξιοι για τη βασιλεία απ' αυτόν (αφού η βασιλεία ήταν αποκλειστικά για μια φυλή, και ο Ταλούτ δεν προερχόταν από εκείνη τη φυλή, και ούτε ένας από τη φυλή του ήταν προφήτης), και δεν του έχει δοθεί μεγάλος πλούτος (ώστε να ιδρύσει τη βασιλεία του);» Είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ τον επέλεξε (για να είναι βασιλιάς) πάνω σας, και τον αύξησε με ευρεία γνώση και δύναμη στο σώμα. Και ο Αλλάχ δίνει σ' όποιον θέλει βασιλεία. Και ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν για όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ءَايَةَ مُلْكِهِۦٓ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَـٰرُونَ تَحْمِلُهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٢٤٨﴾

Και ο Προφήτης τους (ο Σαμουήλ) τους είπε: «Πράγματι, το σημάδι της βασιλείας του είναι ότι θα έρθει σ’ εσάς το κιβώτιο (της διαθήκης, το οποίο κάποιοι εχθροί είχαν πάρει από τα παιδιά του Ισραήλ), έχοντας μέσα του ηρεμία (και διαβεβαίωση) από τον Κύριό σας και άλλα πράγματα που είχε αφήσει η οικογένεια του Μωυσή και η οικογένεια του Ααρών (όπως η ράβδος του Μωυσή και κάποια σπασμένα κομμάτια από τις πλάκες του Μωυσή), και το οποίο θα το μεταφέρουν οι άγγελοι. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα (ξεκάθαρο) σημάδι για σας, αν είστε πράγματι πιστοί.»

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍۢ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ ۚ فَشَرِبُوا۟ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ قَالُوا۟ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍۢ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةًۭ كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿٢٤٩﴾

Και όταν ο Ταλούτ (Σαούλ) βγήκε μαζί με τους στρατιώτες (για τον πόλεμο), είπε: «Πράγματι, ο Αλλάχ θα σας δοκιμάσει με ένα ποτάμι. Έτσι, όποιος πίνει απ' αυτό δεν είναι απ' εμένα (από τους ακόλουθούς μου ούτε είναι κατάλληλος για να με συνοδεύσει), και όποιος δεν το γευτεί είναι όντως απ' εμένα, εκτός απ' εκείνον που (αναγκάζεται και) παίρνει μια χούφτα (νερό) με το χέρι του (γι’ αυτόν δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό).» Αλλά ήπιαν απ' αυτό, εκτός από λίγους απ' αυτούς. Και όταν το διέσχισε (το ποτάμι) μαζί μ' εκείνους που πίστευαν (οι οποίοι ήταν λίγοι, κάποιοι απ' αυτούς, αφού είδαν πόσο μεγάλο στρατό έχει ο εχθρός τους), είπαν: «Δεν έχουμε καμία δύναμη σήμερα ενάντια του Τζαλούτ (Γολιάθ) και των στρατιωτών του.» Αλλά εκείνοι που γνώριζαν με βεβαιότητα ότι θα συναντούσαν τον Αλλάχ (κατά την Ημέρα της Κρίσεως) είπαν: «Πόσες φορές μια μικρή ομάδα (πιστών) είχε υπερνικήσει μια μεγάλη (πανίσχυρη) ομάδα (άπιστων) με την άδεια του Αλλάχ;» Και ο Αλλάχ είναι με τους υπομονετικούς.

وَلَمَّا بَرَزُوا۟ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُوا۟ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًۭا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٥٠﴾

Και όταν εμφανίστηκαν (έφτασαν σε ορατό μέρος) στον Τζαλούτ (Γολιάθ) και τους στρατιώτες του, είπαν (επικαλούμενοι τον Αλλάχ): «Κύριέ μας, ρίξε σε μας υπομονή, και σταθεροποίησε τα πόδια μας, και δώσε μας νίκη επί του λαού που δεν πιστεύει.»

فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُۥدُ جَالُوتَ وَءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ وَٱلْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُۥ مِمَّا يَشَآءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لَّفَسَدَتِ ٱلْأَرْضُ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٥١﴾

Έτσι, τους νίκησαν με την άδεια του Αλλάχ, και ο Νταούντ (Δαβίδ) σκότωσε τον Τζαλούτ (Γολιάθ). Και ο Αλλάχ τού έδωσε (στον Δαβίδ) τη βασιλεία [μετά το θάνατο του Ταλούτ (Σαούλ)] και τη σοφία (δηλ. τον έκανε προφήτη μετά το θάνατο του Σαμουήλ) και τον δίδαξε ό,τι (γνώσεις) ήθελε (ο Αλλάχ να τον διδάξει). Και αν ο Αλλάχ δε σταματούσε (το κακό και τις αδικίες) μιας ομάδας ανθρώπων μέσω μίας άλλης (δηλ. μέσω πολέμου), η γη θα είχε καταστραφεί (και θα ήταν γεμάτη με αναταραχές)! Αλλά ο Αλλάχ δίνει μεγάλες χάρες και γενναιοδωρία σε όλους.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢٥٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του Αλλάχ που απαγγέλλουμε σ' εσένα (ω, Μωχάμμαντ) με την αλήθεια. Και πράγματι, είσαι ένας από τους Αγγελιαφόρους (του Αλλάχ).