Διαβάστε το Τζουζ 20 του Κορανίου

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ أَخْرِجُوٓا۟ ءَالَ لُوطٍۢ مِّن قَرْيَتِكُمْ ۖ إِنَّهُمْ أُنَاسٌۭ يَتَطَهَّرُونَ ﴿٥٦﴾

Αλλά η απάντηση του λαού του δεν ήταν παρά ότι είπαν: «Διώξτε την οικογένεια του Λωτ από την πόλη σας, γιατί είναι άνθρωποι που (απέχουν από την ομοφυλοφιλία και) διατηρούν τους εαυτούς τους αγνούς!»

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ قَدَّرْنَـٰهَا مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿٥٧﴾

Έτσι, σώσαμε αυτόν (τον Λωτ) και την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγει με την οικογένειά του το βράδυ από την πόλη) εκτός από τη γυναίκα του, που ορίσαμε να είναι απ' εκείνους που θα μείνουν πίσω (στην καταστροφή).

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٥٨﴾

Ρίξαμε πάνω τους μία βροχή (από πέτρες). Πόσο τρομερή ήταν η βροχή που έπεσε σ' εκείνους που προειδοποιήθηκαν!

قُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلَـٰمٌ عَلَىٰ عِبَادِهِ ٱلَّذِينَ ٱصْطَفَىٰٓ ۗ ءَآللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٥٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ, και ειρήνη στους δούλους Του που τους επέλεξε. Είναι ο Αλλάχ Καλύτερος ή αυτά (τα είδωλα) που τα αποδίδουν (οι ειδωλολάτρες ως εταίρους) σ' Αυτόν στη λατρεία;»

أَمَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَنۢبَتْنَا بِهِۦ حَدَآئِقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۢ مَّا كَانَ لَكُمْ أَن تُنۢبِتُوا۟ شَجَرَهَآ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ يَعْدِلُونَ ﴿٦٠﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, και έστειλε για σας νερό από τον ουρανό; Με το οποίο (νερό) δημιουργήσαμε κήπους με ωραία εμφάνιση, που δε θα μπορούσατε ποτέ να κάνετε τα δέντρα τους να φυτρώσουν. Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που δημιούργησε αυτά) μαζί με τον Αλλάχ (και έτσι αξίζει να λατρεύεται μαζί Του); Όχι, αλλά εκείνοι (οι ειδωλολάτρες) παρεκκλίνουν (από την αλήθεια, και εξισώνουν άλλους με τον Αλλάχ στη λατρεία).

أَمَّن جَعَلَ ٱلْأَرْضَ قَرَارًۭا وَجَعَلَ خِلَـٰلَهَآ أَنْهَـٰرًۭا وَجَعَلَ لَهَا رَوَٰسِىَ وَجَعَلَ بَيْنَ ٱلْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που έκανε τη γη ένα σταθερό μέρος (που να μην τρέμει με σας), έκανε μέσα της ποτάμια, τοποθέτησε σ' αυτήν σταθερά βουνά (για να μην τρέμει η γη με σας), και έκανε ανάμεσα στα δύο νερά (του ποταμού και της θάλασσας, ή των δύο ποταμών ή των δύο θαλασσών) ένα φράγμα; [Αυτό το αόρατο φράγμα κάνει το νερό ενός ποταμού ή μίας θάλασσας, όταν εισχωρήσει σε μία άλλη θάλασσα, να μην αλλάξει την αλμυρότατα και τις περιγραφές της, ούτε το αντίστροφο, αλλά αποκτά τις περιγραφές αυτής]. Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που δημιούργησε αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Όχι, αλλά οι περισσότεροι δε γνωρίζουν (τη Μεγαλοπρέπεια του Αλλάχ)!

أَمَّن يُجِيبُ ٱلْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ ٱلسُّوٓءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَآءَ ٱلْأَرْضِ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που ανταποκρίνεται στην επίκληση εκείνου που Τον επικαλείτε ενώ βρίσκεται σε μεγάλες κακουχίες (και σε ανάγκη), και ο Οποίος αφαιρεί τις κακουχίες και κάνει εσάς να διαδέχεστε η μία γενιά την άλλη στη γη; Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που κάνει αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Λίγο είναι αυτό που λαμβάνετε υπόψη από την νουθεσία!

أَمَّن يَهْدِيكُمْ فِى ظُلُمَـٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ وَمَن يُرْسِلُ ٱلرِّيَـٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦٓ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ تَعَـٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٦٣﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που σας καθοδηγεί στα σκοτάδια της στεριάς και της θάλασσας, και που στέλνει τους ανέμους ως χαρμόσυνα νέα πριν το έλεός Του (τη βροχή); Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που κάνει αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Ύψιστος και πολύ Ανώτερος είναι ο Αλλάχ από ό,τι Του αποδίδουν (από εταίρους στη λατρεία)!

أَمَّن يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَمَن يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۗ أَءِلَـٰهٌۭ مَّعَ ٱللَّهِ ۚ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَـٰنَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٦٤﴾

(Είναι η λατρεία προς τους λεγόμενους θεούς τους καλύτερη) ή προς Αυτόν που δημιουργεί τη δημιουργία από την αρχή (είτε από ύλη, είτε από ανυπαρξία, χωρίς προηγούμενο πρότυπο), έπειτα την επαναφέρει στη ζωή (την Ημέρα της Κρίσεως, ή και στην εγκόσμια ζωή, όπως τα σύννεφα και τους ανέμους που τα δημιουργεί και τα επαναφέρει συνέχεια), και που σας παρέχει από τον ουρανό και τη γη; Υπάρχει κάποιος άλλος θεός (που κάνει αυτά) μαζί με τον Αλλάχ; Πες (ω, Προφήτη): «Φέρτε τις αποδείξεις σας (ότι ο Αλλάχ έχει εταίρους), αν είστε ειλικρινείς!»

قُل لَّا يَعْلَمُ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ٱلْغَيْبَ إِلَّا ٱللَّهُ ۚ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ ﴿٦٥﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Κανείς στους ουρανούς και στη γη δε γνωρίζει το αόρατο, εκτός από τον Αλλάχ.» Ούτε ξέρουν (όλα τα δημιουργήματα) πότε θα αναστηθούν!

بَلِ ٱدَّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ مِّنْهَا ۖ بَلْ هُم مِّنْهَا عَمُونَ ﴿٦٦﴾

Όχι (δεν ξέρουν οι άπιστοι πότε θα αναστηθούν), αλλά θα ολοκληρωθεί η γνώση τους στη Μέλλουσα Ζωή (όταν θα αναστηθούν)! Αλλά (στην εγκόσμια ζωή) έχουν αμφιβολία γι' αυτήν (την ανάσταση), ή ακόμα είναι τυφλοί γι' αυτήν (και δε βλέπουν τις αποδείξεις της).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبًۭا وَءَابَآؤُنَآ أَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ ﴿٦٧﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη, είπαν: «Είναι δυνατόν όταν εμείς και οι πρόγονοί μας θα γίνουμε σκόνη, θα βγούμε (από τους τάφους μας, ζωντανοί ξανά);

لَقَدْ وُعِدْنَا هَـٰذَا نَحْنُ وَءَابَآؤُنَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٦٨﴾

Πράγματι, είχαμε λάβει αυτή την υπόσχεση εμείς και οι πρόγονοί μας πριν (για την ανάσταση, αλλά δεν την είδαμε να υλοποιείται). Αυτό δεν είναι παρά οι μύθοι των αρχαίων.»

قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٦٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ταξιδέψτε στη γη, και κοιτάξτε πώς ήταν το τέλος των κακών (που διέψευσαν την ανάσταση από τα προηγούμενα έθνη).»

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُن فِى ضَيْقٍۢ مِّمَّا يَمْكُرُونَ ﴿٧٠﴾

Μη λυπάσαι γι' αυτούς (ότι απομακρύνονται από την πίστη και σε διαψεύδουν), ούτε να στενεύει το στήθος σου από ό,τι συνωμοτούν.

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٧١﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε θα υλοποιηθεί αυτή η υπόσχεση (για την τιμωρία), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

قُلْ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ رَدِفَ لَكُم بَعْضُ ٱلَّذِى تَسْتَعْجِلُونَ ﴿٧٢﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ίσως πλησιάζει σε σας ένα μέρος απ' αυτή (την τιμωρία) για την οποία βιάζεστε!»

وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٧٣﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ έχει πολλές χάρες στους ανθρώπους (και δεν επισπεύδει να έρθει η τιμωρία στους ανυπάκουους, ίσως και να στραφούν με μεταμέλεια), όμως οι περισσότεροι απ' αυτούς είναι αχάριστοι!

وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٧٤﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) γνωρίζει όλα όσα κρύβουν τα στήθη τους, και όλα όσα φανερώνουν.

وَمَا مِنْ غَآئِبَةٍۢ فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍ ﴿٧٥﴾

Δεν υπάρχει τίποτα κρυφό (που δεν το βλέπουν οι άνθρωποι) στους ουρανούς και στη γη, εκτός να είναι (γραμμένο) σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

إِنَّ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَكْثَرَ ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿٧٦﴾

Πράγματι, αυτό το Κορ’άν ενημερώνει τα παιδιά του Ισραήλ (για την αλήθεια) για τα περισσότερα θέματα στα οποία διαφωνούν (και φανερώνει τις παρεκκλίσεις τους και την παραπλάνησή τους).

وَإِنَّهُۥ لَهُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ ﴿٧٧﴾

Και αυτό (το Κορ’άν) αποτελεί καθοδήγηση και έλεος για τους πιστούς.

إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِى بَيْنَهُم بِحُكْمِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٧٨﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) θα κρίνει μεταξύ τους (όλων των ανθρώπων) με τη (δίκαιη) Κρίση Του. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

فَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنَّكَ عَلَى ٱلْحَقِّ ٱلْمُبِينِ ﴿٧٩﴾

Έτσι, εμπιστεύσου (ω, Προφήτη) τον Αλλάχ. Πράγματι, είσαι στην ξεκάθαρη αλήθεια.

إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ ٱلْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوْا۟ مُدْبِرِينَ ﴿٨٠﴾

Εσύ (ω, Προφήτη) δεν μπορείς να κάνεις τους νεκρούς (δηλ. που έχουν νεκρές καρδιές λόγω της απιστίας) να ακούσουν, ούτε μπορείς να κάνεις τους κωφούς να ακούσουν την κλήση (σου) όταν απομακρύνονται (από σένα)!

وَمَآ أَنتَ بِهَـٰدِى ٱلْعُمْىِ عَن ضَلَـٰلَتِهِمْ ۖ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِـَٔايَـٰتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿٨١﴾

Ούτε μπορείς (ω, Προφήτη) να καθοδηγήσεις τους τυφλούς απομακρύνοντάς τους από την πλάνη τους! Δεν μπορείς να κάνεις να ακούσουν (την αλήθεια) παρά μόνο αυτούς που πιστεύουν στα Σημάδια (και τα Εδάφια) Μας, γιατί αυτοί είναι οι υπάκουοι (προς τον Αλλάχ).

۞ وَإِذَا وَقَعَ ٱلْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَآبَّةًۭ مِّنَ ٱلْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ ٱلنَّاسَ كَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا لَا يُوقِنُونَ ﴿٨٢﴾

Όταν θα γίνει αναπόφευκτη η τιμωρία γι' εκείνους (τους άπιστους πριν την Ημέρα της Κρίσεως), θα στείλουμε σ' αυτούς ένα ζώο από τη γη (ως Σημάδι από Μας ότι η Ώρα πλησιάζει, και τότε δε θα ωφελήσει κανέναν άπιστο το να πιστέψει), το οποίο (ζώο) θα τους μιλήσει και θα τους πει ότι οι άνθρωποι (οι άπιστοι) δεν πίστεψαν στα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας.

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍۢ فَوْجًۭا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِـَٔايَـٰتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ ﴿٨٣﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) την Ημέρα που θα συγκεντρώσουμε από κάθε έθνος μία ομάδα, απ' εκείνους που διέψευσαν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, και έτσι θα οδηγηθούν (προς τον τόπο του απολογισμού τους),

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُو قَالَ أَكَذَّبْتُم بِـَٔايَـٰتِى وَلَمْ تُحِيطُوا۟ بِهَا عِلْمًا أَمَّاذَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٨٤﴾

και όταν έρθουν, (ο Αλλάχ) θα πει: «Διαψεύσατε τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μου, ενώ δεν είχατε γνώση γι' Αυτά (και μιλήσατε από άγνοια), ή τι κάνατε (όταν δεν τα λάβατε υπόψη);

وَوَقَعَ ٱلْقَوْلُ عَلَيْهِم بِمَا ظَلَمُوا۟ فَهُمْ لَا يَنطِقُونَ ﴿٨٥﴾

Έτσι, έγινε αναπόφευκτη η τιμωρία γι' εκείνους για ό,τι αδικία διέπραξαν, και έτσι, δε θα μιλήσουν (με καμία δικαιολογία)!

أَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا جَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِيَسْكُنُوا۟ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبْصِرًا ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٨٦﴾

Δε βλέπουν ότι κάναμε τη νύχτα για να ξεκουραστούν κατά τη διάρκειά της, και κάναμε την ημέρα φωτεινή; Πράγματι, σ' αυτό υπάρχουν Σημάδια γι' εκείνους που πιστεύουν.

وَيَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَٰخِرِينَ ﴿٨٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) την Ημέρα που (ο Άγγελος Ισραφήλ) θα φυσήξει το Κέρας (Σάλπιγγα), και θα τρομάξουν όλοι όσοι είναι στους ουρανούς και στη γη εκτός από όσους θέλει ο Αλλάχ, και όλοι θα έρθουν προς Αυτόν, πλήρως ταπεινωμένοι.

وَتَرَى ٱلْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةًۭ وَهِىَ تَمُرُّ مَرَّ ٱلسَّحَابِ ۚ صُنْعَ ٱللَّهِ ٱلَّذِىٓ أَتْقَنَ كُلَّ شَىْءٍ ۚ إِنَّهُۥ خَبِيرٌۢ بِمَا تَفْعَلُونَ ﴿٨٨﴾

Βλέπεις τα βουνά, και νομίζεις ότι είναι ακίνητα, αλλά κινούνται όπως κινούνται τα σύννεφα. Αυτή είναι η δημιουργία του Αλλάχ, ο Οποίος δημιούργησε τα πάντα τέλεια. Πράγματι, Αυτός για ό,τι κάνετε, έχει απεριόριστη γνώση.

مَن جَآءَ بِٱلْحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيْرٌۭ مِّنْهَا وَهُم مِّن فَزَعٍۢ يَوْمَئِذٍ ءَامِنُونَ ﴿٨٩﴾

Όποιος έρχεται (την Ημέρα της Κρίσεως) με καλές πράξεις (με πίστη, αφοσίωση στη λατρεία), θα ανταμειφθεί με μία καλύτερη ανταμοιβή απ' αυτές, και τέτοιοι (άνθρωποι) θα είναι ασφαλείς από τη φρίκη εκείνης της Ημέρας.

وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِى ٱلنَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٩٠﴾

Όποιος όμως έρχεται (την Ημέρα της Κρίσεως) με κακές πράξεις (με απιστία και αμαρτίες), τέτοιοι (άνθρωποι) θα ριχτούν με τα πρόσωπά τους στη Φωτιά. (Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Θα λάβετε κάτι άλλο παρά αυτό που κάνατε;»

إِنَّمَآ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَـٰذِهِ ٱلْبَلْدَةِ ٱلَّذِى حَرَّمَهَا وَلَهُۥ كُلُّ شَىْءٍۢ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٩١﴾

(Πες, ω, Προφήτη): «Στ’ αλήθεια, διατάχθηκα να λατρεύω τον Κύριο αυτής της πόλης, που την έκανε ιερή· και σ’ Αυτόν ανήκουν τα πάντα· κι έχω διαταχθεί να είμαι από τους Μουσουλμάνους (υποταγμένους στη Βούληση του Αλλάχ),

وَأَنْ أَتْلُوَا۟ ٱلْقُرْءَانَ ۖ فَمَنِ ٱهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴿٩٢﴾

και να απαγγέλλω το Κορ’άν.» Έτσι, όποιος καθοδηγείται, καθοδηγείται μόνο για το καλό του. Και όποιος παραστρατήσει, τότε πες (ω, Προφήτη): «Εγώ είμαι μόνο ένας από τους προειδοποιητές.»

وَقُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ فَتَعْرِفُونَهَا ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٩٣﴾

Και πες: «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ. Θα σας δείξει τα Σημάδια Του (στον εαυτό σας, στον ουρανό και στη γη), και θα τα γνωρίζετε.» Ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) γνωρίζει καλά ό,τι κάνετε (ω, άνθρωποι).

طسٓمٓ ﴿١﴾

Τ, Σ, Μ [Τα-Σείν-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του ξεκάθαρου Βιβλίου (που διασαφηνίζει την αλήθεια).

نَتْلُوا۟ عَلَيْكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرْعَوْنَ بِٱلْحَقِّ لِقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٣﴾

Αναφέρουμε με την αλήθεια, σε σένα (ω, Προφήτη) ένα μέρος της ιστορίας του Μωυσή και του Φαραώ, για τους ανθρώπους που πιστεύουν.

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًۭا يَسْتَضْعِفُ طَآئِفَةًۭ مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَآءَهُمْ وَيَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٤﴾

Πράγματι, ο Φαραώ έδειξε τυραννία και αλαζονεία στη γη και χώρισε τους κατοίκους της σε ομάδες. Καταπίεζε απ' αυτούς μία ομάδα (δηλ. τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-), σφάζοντας τους γιους τους και αφήνοντας τις γυναίκες τους ζωντανές (για να υπηρετήσουν). Πράγματι, ήταν ένας απ' εκείνους που σκόρπιζαν το κακό.

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةًۭ وَنَجْعَلَهُمُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴿٥﴾

Εμείς θέλουμε να εναποθέσουμε τη χάρη Μας σ' εκείνους που καταπιέζονταν στη γη και να τους κάνουμε να είναι ένα καλό παράδειγμα (για να ακολουθήσουν οι άνθρωποι της εποχής τους) και να τους κάνουμε τους διαδόχους (που θα σωθούν μετά την καταστροφή των άπιστων, και θα έχουν αγαθά και δύναμη όπως είχε ο Φαραώ και ο λαός του).

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَنُرِىَ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَحْذَرُونَ ﴿٦﴾

Και να τους δώσουμε δύναμη στη γη, και να κάνουμε τον Φαραώ, τον Χαμάν (τον βοηθό του) και τους στρατιώτες τους, να δουν απ' αυτούς (τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-) αυτό που φοβόντουσαν (δηλ. την καταστροφή και την εξαφάνιση του βασιλείου τους).

وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنْ أَرْضِعِيهِ ۖ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِى ٱلْيَمِّ وَلَا تَخَافِى وَلَا تَحْزَنِىٓ ۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٧﴾

Εμπνεύσαμε τη μητέρα του Μωυσή: «Θήλασέ τον, αλλά όταν φοβάσαι γι' αυτόν (από να τον σκοτώσει ο Φαραώ), βάλ' τον (σε ένα καλάθι) στο νερό [στο ποτάμι], και μη φοβάσαι, ούτε να λυπάσαι (ότι θα είναι μακριά σου). Πράγματι, θα τον επιστρέψουμε σε σένα, και θα τον κάνουμε έναν από τους Αγγελιαφόρους.»

فَٱلْتَقَطَهُۥٓ ءَالُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّۭا وَحَزَنًا ۗ إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا۟ خَـٰطِـِٔينَ ﴿٨﴾

Έτσι, τον βρήκαν οι υπηρέτες του Φαραώ, -ώστε (να εκπληρωθεί αυτό που όρισε ο Αλλάχ και) να γίνει (ο Μωυσής) ένας εχθρός γι' αυτούς (τον Φαραώ και τον λαό του) και να φέρει σ' αυτούς τη θλίψη (όταν θα καταστραφούν). Πράγματι, ο Φαραώ, ο Χαμάν (ο βοηθός του) και οι στρατιώτες τους ήταν αμαρτωλοί.

وَقَالَتِ ٱمْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍۢ لِّى وَلَكَ ۖ لَا تَقْتُلُوهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًۭا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٩﴾

Η γυναίκα του Φαραώ είπε: «(Αυτό το μωρό) είναι πηγή χαράς για μένα και για σένα (ω, Φαραώ). Μην τον σκοτώσετε, ίσως να μας ωφελήσει ή να τον υιοθετήσουμε.» (Έτσι τον πήραν) ενώ δε γνώριζαν (τι θα γίνει μετά).

وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَـٰرِغًا ۖ إِن كَادَتْ لَتُبْدِى بِهِۦ لَوْلَآ أَن رَّبَطْنَا عَلَىٰ قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠﴾

Η καρδιά της μητέρας του Μωυσή έγινε άδεια (εκτός από τη σκέψη στον Μωυσή), και παραλίγο να αποκαλύψει το θέμα του (ότι είναι το παιδί της), αν δεν καθησυχάζαμε και σταθεροποιούσαμε την καρδιά της, για να γίνει από τους πιστούς.

وَقَالَتْ لِأُخْتِهِۦ قُصِّيهِ ۖ فَبَصُرَتْ بِهِۦ عَن جُنُبٍۢ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١١﴾

(Η μητέρα του Μωυσή) είπε στην αδελφή του: «Παρακολούθησέ τον (από μακριά).» Έτσι, τον παρακολουθούσε από απόσταση, χωρίς να το καταλάβουν.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰٓ أَهْلِ بَيْتٍۢ يَكْفُلُونَهُۥ لَكُمْ وَهُمْ لَهُۥ نَـٰصِحُونَ ﴿١٢﴾

Κάναμε αυτόν (τον Μωυσή) να αρνηθεί όλες τις θηλάζουσες πριν (να τον επιστρέψουμε στη μητέρα του). Έτσι, (η αδελφή του) είπε (στους υπηρέτες του Φαραώ): «Θέλετε να σας κατευθύνω σε μία οικογένεια που μπορεί να τον προσέχει (και να τον θηλάζει) για σας, και να είναι αξιόπιστη προς αυτόν;»

فَرَدَدْنَـٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٣﴾

Έτσι, τον επιστρέψαμε στη μητέρα του για να χαρεί, να μη λυπάται και να ξέρει ότι η Υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή. Αλλά οι περισσότεροι απ' εκείνους (τους ειδωλολάτρες) δεν ξέρουν (ούτε πιστεύουν ότι η Υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή).

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسْتَوَىٰٓ ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٤﴾

Όταν (ο Μωυσής) έφτασε στην ηλικία της δύναμής του, και ολοκληρώθηκε η ωριμότητά του, του δώσαμε ορθή κατανόηση και γνώση. Έτσι ανταμείβουμε αυτούς που πράττουν το καλό.

وَدَخَلَ ٱلْمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفْلَةٍۢ مِّنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَـٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَـٰذَا مِنْ عَدُوِّهِۦ ۖ فَٱسْتَغَـٰثَهُ ٱلَّذِى مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِى مِنْ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيْهِ ۖ قَالَ هَـٰذَا مِنْ عَمَلِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۖ إِنَّهُۥ عَدُوٌّۭ مُّضِلٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٥﴾

(Ο Μωυσής) μπήκε στην πόλη σε μία στιγμή απροσεξίας των ανθρώπων της (δηλ. όταν ξεκουράζονται το μεσημέρι), και βρήκε δύο άνδρες να τσακώνονται: ο ένας ήταν από τους δικούς του ανθρώπους (από τα παιδιά του Ισραήλ) και ο άλλος ήταν από τους εχθρούς του (από τον λαό του Φαραώ). Έτσι, εκείνος που ήταν από τους δικούς του, του ζήτησε βοήθεια ενάντια στον άλλον που ήταν από τους εχθρούς του. Οπότε ο Μωυσής τον χτύπησε (με ένα χτύπημα), και έτσι, τον σκότωσε (κατά λάθος). (Ο Μωυσής) είπε: «Αυτό είναι από τα έργα του Σατανά (που μου ψιθύρισε και με ώθησε να τον χτυπήσω). Πράγματι, (ο Σατανάς) είναι ξεκάθαρος εχθρός που παραπλανά (τους ανθρώπους).»

قَالَ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى فَٱغْفِرْ لِى فَغَفَرَ لَهُۥٓ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Αδίκησα τον εαυτό μου (μ' αυτή την αμαρτία που έκανα χωρίς να είχα την πρόθεση να τον σκοτώσω), γι' αυτό συγχώρεσέ με.» Έτσι, (ο Αλλάχ) τον συγχώρεσε, πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًۭا لِّلْمُجْرِمِينَ ﴿١٧﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Λόγω όσων μου παραχώρησες από τις εύνοιές Σου, δε θα γίνω ποτέ υποστηρικτής για τους κακούς.»

فَأَصْبَحَ فِى ٱلْمَدِينَةِ خَآئِفًۭا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِى ٱسْتَنصَرَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُۥ ۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِىٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٨﴾

Έτσι, (ο Μωυσής) φοβόταν στην πόλη και περίμενε τα νέα. Τότε εκείνος που του ζήτησε τη βοήθεια την προηγούμενη μέρα, τον φώναξε ξανά για βοήθεια (ενάντια σε άλλον από τους εχθρούς του). Ο Μωυσής του είπε: «Πράγματι, είσαι ξεκάθαρα παραπλανημένος (επειδή χθες τσακώθηκες με έναν και σήμερα με άλλον).»

فَلَمَّآ أَنْ أَرَادَ أَن يَبْطِشَ بِٱلَّذِى هُوَ عَدُوٌّۭ لَّهُمَا قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقْتُلَنِى كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًۢا بِٱلْأَمْسِ ۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِينَ ﴿١٩﴾

Όταν ήρθε (ο Μωυσής) να χτυπήσει αυτόν που ήταν εχθρός και των δύο, (εκείνος που του ζήτησε βοήθεια, νόμιζε ότι ο Μωυσής θα σκότωνε τον ίδιο, επειδή ο Μωυσής του είπε: «Είσαι ξεκάθαρα παραπλανημένος», και έτσι) είπε: «Ω, Μωυσή! Θες να με σκοτώσεις όπως σκότωσες κάποιον χθες; Πράγματι, δε θες παρά να είσαι ένας τύραννος στη γη, και δε θες να είσαι ένας απ' αυτούς που διορθώνουν τα πράγματα (και σκορπίζουν το καλό στη γη)!»

وَجَآءَ رَجُلٌۭ مِّنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ يَسْعَىٰ قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَٱخْرُجْ إِنِّى لَكَ مِنَ ٱلنَّـٰصِحِينَ ﴿٢٠﴾

Ήρθε ένας άνδρας σπεύδοντας από το τέλος της πόλης και είπε: «Ω, Μωυσή! Οι αρχηγοί συνωμοτούν μεταξύ τους για να σε σκοτώσουν, οπότε βγες (από την πόλη). Είμαι ειλικρινής μαζί σου (και σου δίνω μία ειλικρινή συμβουλή).»

فَخَرَجَ مِنْهَا خَآئِفًۭا يَتَرَقَّبُ ۖ قَالَ رَبِّ نَجِّنِى مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢١﴾

Έφυγε (ο Μωυσής) λοιπόν από την πόλη φοβισμένος και περιμένοντας (τι θα γίνει). Είπε: «Κύριέ μου! Σώσέ με από τους άδικους ανθρώπους.»

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَآءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يَهْدِيَنِى سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿٢٢﴾

Όταν κατευθύνθηκε προς τη Μαδιάμ, είπε: «Ελπίζω ότι ο Κύριός μου θα με καθοδηγήσει στον ορθό δρόμο (προς τη Μαδιάμ).»

وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّىٰ يُصْدِرَ ٱلرِّعَآءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿٢٣﴾

Όταν έφτασε στο πηγάδι της Μαδιάμ, βρήκε εκεί μία ομάδα ανδρών που έβαλαν τα κοπάδια τους να πιουν, και δίπλα τους βρήκε δύο γυναίκες που κρατούσαν πίσω τα κοπάδια τους. Είπε (στις δύο γυναίκες): «Τι συμβαίνει με σας;» Είπαν: «Δε βάζουμε τα κοπάδια μας να πιουν, μέχρι να πάρουν οι βοσκοί τα κοπάδια τους και να φύγουν, (για να μην αναμειχθούμε με τους άνδρες), και ο πατέρας μας είναι πολύ γέρος (που δεν μπορεί να έρθει ο ίδιος).»

فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّى لِمَآ أَنزَلْتَ إِلَىَّ مِنْ خَيْرٍۢ فَقِيرٌۭ ﴿٢٤﴾

Έτσι, (ο Μωυσής) έβαλε τα κοπάδια τους (των δύο γυναικών) να πιουν, έπειτα πήγε στη σκιά και είπε: «Κύριέ μου! Στ’ αλήθεια, είμαι σε μεγάλη ανάγκη για ό,τι καλό (δηλ. φαγητό) να παραχωρήσεις σε μένα!»

فَجَآءَتْهُ إِحْدَىٰهُمَا تَمْشِى عَلَى ٱسْتِحْيَآءٍۢ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيْهِ ٱلْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥﴾

Τότε ήρθε σ' αυτόν μία από τις δύο γυναίκες, περπατώντας σεμνά. Είπε: «Ο πατέρας μου σε προσκαλεί για να σε ανταμείψει που έβαλες τα κοπάδια μας να πιουν.» Όταν (ο Μωυσής) πήγε σ' αυτόν και του είπε την ιστορία (του με τον Φαραώ), είπε (ο γέρος): «Μη φοβάσαι. Σώθηκες από τους άδικους ανθρώπους.»

قَالَتْ إِحْدَىٰهُمَا يَـٰٓأَبَتِ ٱسْتَـْٔجِرْهُ ۖ إِنَّ خَيْرَ مَنِ ٱسْتَـْٔجَرْتَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْأَمِينُ ﴿٢٦﴾

Μία από τις δύο γυναίκες είπε: «Ω, πατέρα μου! Προσέλαβέ τον! Στ’ αλήθεια, ο καλύτερος που μπορείς να τον προσλάβεις, είναι ο ισχυρός και αξιόπιστος.»

قَالَ إِنِّىٓ أُرِيدُ أَنْ أُنكِحَكَ إِحْدَى ٱبْنَتَىَّ هَـٰتَيْنِ عَلَىٰٓ أَن تَأْجُرَنِى ثَمَـٰنِىَ حِجَجٍۢ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًۭا فَمِنْ عِندِكَ ۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ ۚ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٢٧﴾

Είπε: «Θα ήθελα να σε παντρέψω με μία απ' αυτές τις δύο κόρες μου, με τον όρο ότι θα δουλεύεις για μένα (φροντίζοντας τα κοπάδια μου) για οκτώ χρόνια· μα αν συμπληρώσεις δέκα χρόνια, αυτό θα ήταν μία χάρη από σένα, και δε θέλω να σε επιβαρύνω (με το να σου ζητήσω να είναι δέκα χρόνια). Θα με βρεις, αν το θέλει ο Αλλάχ, να είμαι ένας από τους ενάρετους (στην εκπλήρωση των καθηκόντων μου).»

قَالَ ذَٰلِكَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ ۖ أَيَّمَا ٱلْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَٰنَ عَلَىَّ ۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴿٢٨﴾

(Ο Μωυσής) Είπε: «Κανονίστηκε μεταξύ μας! Όποιον από τους δύο καθορισμένους χρόνους και να εκπληρώσω, δε θα υπάρχει αδικία σε μένα (δηλ. δε θα ζητήσεις παραπάνω απ' αυτό), και ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας σε όσα λέμε!»

۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارًۭا قَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍۢ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ﴿٢٩﴾

Όταν ο Μωυσής εκπλήρωσε τον συμφωνημένο χρόνο και έφυγε με την οικογένειά του, είδε μία φωτιά στην πλευρά του βουνού, και είπε στην οικογένειά του: «Μείνετε εδώ. Έχω δει μία φωτιά, ίσως να φέρω για σας απ' αυτή μία είδηση (δηλ. θα βρω κάποιον να μας καθοδηγήσει στον δρόμο που χάσαμε), ή να σας φέρω μία φλόγα από τη φωτιά για να ανάψετε (απ' αυτήν) και να ζεσταθείτε.»

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ مِن شَـٰطِئِ ٱلْوَادِ ٱلْأَيْمَنِ فِى ٱلْبُقْعَةِ ٱلْمُبَـٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَـٰمُوسَىٰٓ إِنِّىٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٠﴾

Όταν έφτασε (ο Μωυσής) σ' αυτή (τη φωτιά), τον φώναξε (ο Αλλάχ) από τη δεξιά πλευρά της κοιλάδας (και του όρους), στο ευλογημένο μέρος, από τη μεριά του δέντρου [δηλ. άκουσε τη Φωνή του Αλλάχ από εκεί, όταν είδε φωτιά σε ένα δέντρο], λέγοντάς του: «Ω, Μωυσή! Πράγματι, Εγώ είμαι ο Αλλάχ, ο Κύριος όλων των κόσμων.

وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّۭ وَلَّىٰ مُدْبِرًۭا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَـٰمُوسَىٰٓ أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ ۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلْـَٔامِنِينَ ﴿٣١﴾

Και πέτα το ραβδί σου.» (Έτσι, έγινε το ραβδί ένα φίδι), και όταν το είδε να κινείται σαν να ήταν ένα μεγάλο φίδι, έφυγε τρέχοντας, και δε γύρισε. (Ο Αλλάχ είπε): «Ω, Μωυσή! Προχώρα (προς το δέντρο) και μη φοβάσαι, πράγματι, είσαι ένας απ' εκείνους που είναι ασφαλείς (και δε θα σε βλάψει το φίδι).

ٱسْلُكْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍۢ وَٱضْمُمْ إِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهْبِ ۖ فَذَٰنِكَ بُرْهَـٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦٓ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿٣٢﴾

Βάλε το χέρι σου στο άνοιγμα του ενδύματός σου στο στήθος σου, θα βγει λαμπερό λευκό χωρίς κανένα κακό (λέπρα), και βάλε το χέρι σου στο στήθος σου για να ηρεμήσει ο φόβος σου. Αυτά (το Σημάδι του ραβδίου και του χεριού που γίνεται λαμπερό) είναι δύο αποδείξεις από τον Κύριό σου προς τον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, οι οποίοι είναι ανυπάκουοι άνθρωποι!»

قَالَ رَبِّ إِنِّى قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًۭا فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿٣٣﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Σκότωσα έναν από τον λαό τους, και φοβάμαι να με σκοτώσουν.

وَأَخِى هَـٰرُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّى لِسَانًۭا فَأَرْسِلْهُ مَعِىَ رِدْءًۭا يُصَدِّقُنِىٓ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿٣٤﴾

Ο αδελφός μου ο Ααρών είναι πιο εύγλωττος από μένα στον λόγο, γι' αυτό στείλ' τον μαζί μου ως υποστηρικτή για να επιβεβαιώσει και να διασαφηνίσει τα λόγια μου, γιατί φοβάμαι να με διαψεύσουν.»

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَـٰنًۭا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا ۚ بِـَٔايَـٰتِنَآ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٣٥﴾

Ο Αλλάχ είπε: «Θα σε υποστηρίξουμε μέσω του αδελφού σου, και θα σας δώσουμε επιχειρήματα (και υποστήριξη), και έτσι δε θα μπορούν να σας βλάψουν. Με τα Σημάδια Μας, εσείς και όσοι σας ακολουθούν, θα είστε οι νικητές.»

فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا بَيِّنَـٰتٍۢ قَالُوا۟ مَا هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّفْتَرًۭى وَمَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِىٓ ءَابَآئِنَا ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٦﴾

Όταν ο Μωυσής ήρθε σ' αυτούς με τα ξεκάθαρα Σημάδια Μας, είπαν: «Αυτό δεν είναι παρά επινοημένη μαγεία (του Μωυσή). Δεν έχουμε ακούσει κάτι τέτοιο από τους προγόνους μας.»

وَقَالَ مُوسَىٰ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَن جَآءَ بِٱلْهُدَىٰ مِنْ عِندِهِۦ وَمَن تَكُونُ لَهُۥ عَـٰقِبَةُ ٱلدَّارِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٣٧﴾

Ο Μωυσής είπε: «Ο Κύριός μου γνωρίζει καλύτερα ποιος έχει έρθει με την καθοδήγηση απ' Αυτόν, και ποιος θα έχει την καλύτερη ανταμοιβή στη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, οι άδικοι δε θα επιτύχουν ποτέ.»

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ مَا عَلِمْتُ لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرِى فَأَوْقِدْ لِى يَـٰهَـٰمَـٰنُ عَلَى ٱلطِّينِ فَٱجْعَل لِّى صَرْحًۭا لَّعَلِّىٓ أَطَّلِعُ إِلَىٰٓ إِلَـٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّى لَأَظُنُّهُۥ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٣٨﴾

Ο Φαραώ είπε: «Ω, αρχηγοί! Δε γνωρίζω να υπάρχει κανένας άλλος θεός για σας εκτός από μένα. Ω, Χαμάν! Άναψε φωτιά στη λάσπη, και χτίσε μου έναν πύργο, ίσως να δω τον Θεό του Μωυσή, γιατί νομίζω ότι είναι από τους ψεύτες.»

وَٱسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ إِلَيْنَا لَا يُرْجَعُونَ ﴿٣٩﴾

Αυτός (ο Φαραώ) και οι στρατιώτες του ήταν αλαζονικοί στη γη χωρίς κανένα δικαίωμα και νόμιζαν ότι δε θα επιστρέψουν σε Εμάς.

فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٠﴾

Έτσι τιμωρήσαμε αυτόν (τον Φαραώ) και τους στρατιώτες του και τους πετάξαμε (και τους πνίξαμε) στο νερό. Κοίτα λοιπόν (ω, Προφήτη) πώς ήταν το τέλος των άδικων!

وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَئِمَّةًۭ يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا يُنصَرُونَ ﴿٤١﴾

Τους κάναμε (τον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του) ηγέτες που καλούν προς τη φωτιά (όποιον παίρνει τον δρόμο τους). Και την Ημέρα της Ανάστασης, δε θα λάβουν καμία υποστήριξη.

وَأَتْبَعْنَـٰهُمْ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةًۭ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ هُم مِّنَ ٱلْمَقْبُوحِينَ ﴿٤٢﴾

Και κάναμε την κατάρα να τους ακολουθήσει στην εγκόσμια ζωή, και την Ημέρα της Ανάστασης θα είναι από τους καταφρονημένους.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ مِنۢ بَعْدِ مَآ أَهْلَكْنَا ٱلْقُرُونَ ٱلْأُولَىٰ بَصَآئِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٤٣﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά) αφού καταστρέψαμε τα προηγούμενα (άπιστα) έθνη, ως ξεκάθαρη απόδειξη για τους ανθρώπους, και καθοδήγηση και έλεος, ίσως και να τα λάβουν υπόψη.

وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلْغَرْبِىِّ إِذْ قَضَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَى ٱلْأَمْرَ وَمَا كُنتَ مِنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٤٤﴾

Δεν ήσουν (ω, Μωχάμμαντ) στη δυτική πλευρά (του Όρους) όταν αναθέσαμε στον Μωυσή την αποστολή (του), ούτε ήσουν από τους παρόντες (για να μάθεις αυτά από μόνος σου, αλλά είναι μία αποκάλυψη από τον Αλλάχ).

وَلَـٰكِنَّآ أَنشَأْنَا قُرُونًۭا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ ۚ وَمَا كُنتَ ثَاوِيًۭا فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِنَا وَلَـٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿٤٥﴾

Αλλά Εμείς δημιουργήσαμε άλλες γενιές (μετά τον Μωυσή), και πέρασε πολύς καιρός (και ξέχασαν τη δέσμευσή τους προς Εμάς). Και δεν ήσουν (ω, Μωχάμμαντ) κάτοικος ανάμεσα στον λαό της Μαδιάμ απαγγέλλοντας τα Εδάφιά Μας σ’ αυτούς (για να μάθεις απ' αυτούς την ιστορία του Μωυσή και του Σου‘άιμπ στη Μαδιάμ), αλλά ήμασταν Εμείς που στείλαμε (εσένα ως Αγγελιαφόρο, και σου στείλαμε αυτό το Κορ’άν που περιέχει τις ιστορίες τους).

وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا وَلَـٰكِن رَّحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٍۢ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٤٦﴾

Και δεν ήσουν στην πλευρά του όρους όταν φωνάξαμε (τον Μωυσή), αλλά (έμαθες αυτά από την αποκάλυψη από τον Κύριό σου, και σε στείλαμε) ως έλεος από τον Κύριό σου, για να προειδοποιήσεις έναν λαό, στον οποίο δεν είχε έρθει κανένας προειδοποιητής πριν από σένα, ίσως και να το λάβουν υπόψη.

وَلَوْلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًۭا فَنَتَّبِعَ ءَايَـٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٤٧﴾

Αν (πριν σε στείλουμε, ω, Μωχάμμαντ) τους έπληττε μία τιμωρία για ό,τι διέπραξαν, θα έλεγαν: «Κύριέ μας! Αν μας έστελνες έναν Αγγελιαφόρο, θα ακολουθούσαμε τα Εδάφιά Σου, και θα ήμασταν από τους πιστούς!»

فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوا۟ لَوْلَآ أُوتِىَ مِثْلَ مَآ أُوتِىَ مُوسَىٰٓ ۚ أَوَلَمْ يَكْفُرُوا۟ بِمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۖ قَالُوا۟ سِحْرَانِ تَظَـٰهَرَا وَقَالُوٓا۟ إِنَّا بِكُلٍّۢ كَـٰفِرُونَ ﴿٤٨﴾

Όταν όμως ήρθε η αλήθεια από Εμάς σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες), είπαν (αφού τους πρότειναν οι Εβραίοι να πουν αυτό): «Αν του δινόταν (στον Μωχάμμαντ το Κορ’άν ολόκληρο σε μία φορά) όπως δόθηκε (η Τορά) στον Μωυσή (σε μία φορά), (τότε θα πιστεύαμε)!» Μα δεν απέρριψαν αυτό που δόθηκε στον Μωυσή από πριν (όταν ρώτησαν τους Εβραίους και βρήκαν ότι οι περιγραφές του Μωχάμμαντ υπάρχουν στις Γραφές τους); Είπαν (για το Κορ’άν και για την Τορά): «Δύο μαγείες που υποστηρίζουν η μία την άλλη (στην πλάνη)», και είπαν: «Εμείς απορρίπτουμε όλα αυτά!»

قُلْ فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبٍۢ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ هُوَ أَهْدَىٰ مِنْهُمَآ أَتَّبِعْهُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Φέρτε λοιπόν ένα Βιβλίο από τον Αλλάχ που να είναι καλύτερο στην καθοδήγηση από τα δύο (το Κορ’άν και την Τορά), ώστε να το ακολουθήσω, αν είστε ειλικρινείς.»

فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكَ فَٱعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَآءَهُمْ ۚ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ ٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ بِغَيْرِ هُدًۭى مِّنَ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٥٠﴾

Αν όμως δεν ανταποκριθούν σε σένα, τότε να ξέρεις ότι ακολουθούν μόνο τις επιθυμίες τους. Ποιος είναι λοιπόν πιο παραστρατημένος απ' εκείνον που ακολουθεί την επιθυμία του χωρίς καμία καθοδήγηση από τον Αλλάχ; Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους ανθρώπους!

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ ٱلْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٥١﴾

Πράγματι, κάναμε να φτάσουν σ' εκείνους τα λόγια (των ιστοριών των προηγουμένων εθνών, και τι κάναμε στους άπιστους), ίσως και να τα λάβουν υπόψη.

ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ مِن قَبْلِهِۦ هُم بِهِۦ يُؤْمِنُونَ ﴿٥٢﴾

Πράγματι, εκείνοι, στους οποίους στείλαμε το Βιβλίο (την Τορά του Μωυσή και το πρωτότυπο Ιν-τζήλ του Ιησού) πριν απ' αυτό (το Κορ’άν), πιστεύουν σ' αυτό (το Κορ’άν, όπως ο ‘Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και ο Σαλμάν Αλ-Φάρισι και άλλοι που ασπάστηκαν το Ισλάμ αφού βρήκαν στις γραφές τους τις περιγραφές του Μωχάμμαντ).

وَإِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِهِۦٓ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّنَآ إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلِهِۦ مُسْلِمِينَ ﴿٥٣﴾

Όταν απαγγέλλεται (το Κορ’άν) σ' αυτούς, λένε: «Πιστεύουμε σ' αυτό. Πράγματι, αυτό είναι η Αλήθεια από τον Κύριό μας. Πράγματι, ήμασταν πριν απ' αυτό υποταγμένοι (στη Βούληση του Αλλάχ, πιστεύοντας στους προηγούμενους Αγγελιαφόρους -τον Μωυσή και τον Ιησού και τους άλλους-).»

أُو۟لَـٰٓئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُم مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوا۟ وَيَدْرَءُونَ بِٱلْحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٥٤﴾

Εκείνοι θα λάβουν την ανταμοιβή τους διπλά, για ό,τι έδειξαν από υπομονή. Αποκρούουν το κακό με το καλό, και από ό,τι τους παράσχουμε, ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη).

وَإِذَا سَمِعُوا۟ ٱللَّغْوَ أَعْرَضُوا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ لَنَآ أَعْمَـٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـٰلُكُمْ سَلَـٰمٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِى ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿٥٥﴾

Όταν ακούν μάταια λόγια (από τους ειδωλολάτρες που τους κατακρίνουν επειδή ασπάστηκαν το Ισλάμ), απομακρύνονται απ' αυτά και λένε: «Για μας είναι οι πράξεις μας, και για σας είναι οι πράξεις σας. Είστε ασφαλείς από το να σας απαντήσουμε με ανόητα λόγια! Δεν επιδιώκουμε τον τρόπο των αδαών.»

إِنَّكَ لَا تَهْدِى مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴿٥٦﴾

Πράγματι, εσύ (ω, Μωχάμμαντ) δεν μπορείς να καθοδηγήσεις όποιον αγαπάς (όπως τον θείο σου, Άμπου Τάλιμπ), αλλά ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιους θέλει. Και Αυτός γνωρίζει καλύτερα τους καθοδηγημένους.

وَقَالُوٓا۟ إِن نَّتَّبِعِ ٱلْهُدَىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَآ ۚ أَوَلَمْ نُمَكِّن لَّهُمْ حَرَمًا ءَامِنًۭا يُجْبَىٰٓ إِلَيْهِ ثَمَرَٰتُ كُلِّ شَىْءٍۢ رِّزْقًۭا مِّن لَّدُنَّا وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٥٧﴾

Λένε (κάποιοι ειδωλολάτρες): «Αν ακολουθήσουμε την καθοδήγηση (το Ισλάμ) στο δρόμο σου (ω, Μωχάμμαντ, και απαρνηθούμε τους θεούς μας), θα μας αρπάξουν (με φόνο και αιχμαλωσία) από τη γη μας (οι άλλες αραβικές φυλές).» Μα δεν τους κάναμε να μείνουν σε ένα Ιερό και ασφαλές μέρος (τη Μάκκα, που έχει τον Ιερό Οίκο που τον δοξάζουν οι αραβικές φυλές, και έτσι δεν επιτίθενται σ' αυτήν), και προς το οποίο (μέρος) φέρνουν τους καρπούς κάθε είδους (που χρειάζονται), ως αγαθά από Εμάς; Αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ξέρουν (τις χάρες του Αλλάχ σ' αυτούς)!

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍۭ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا ۖ فَتِلْكَ مَسَـٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَن مِّنۢ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًۭا ۖ وَكُنَّا نَحْنُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴿٥٨﴾

Πόσες πόλεις καταστρέψαμε που ήταν αχάριστες προς τις εύνοιες που τους παρείχαμε! Να τες οι κατοικίες τους, δεν κατοικήθηκαν μετά απ' αυτούς παρά μόνο λίγες (ή για λίγο -από τους οδοιπόρους κλπ.-). Ήμασταν Εμείς οι Κληρονόμοι [δηλ. δεν έμεινε κανένας από εκείνους. Και ο Αλλάχ είναι ο Ιδιοκτήτης των πάντων].

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ ٱلْقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبْعَثَ فِىٓ أُمِّهَا رَسُولًۭا يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِنَا ۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى ٱلْقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَـٰلِمُونَ ﴿٥٩﴾

Ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) δε θα κατέστρεφε ποτέ τις κωμοπόλεις μέχρι να στείλει πρώτα στην κύρια κωμόπολη ανάμεσά τους, έναν Αγγελιαφόρο που θα τους απαγγέλλει τα Εδάφια Μας. Και δε θα καταστρέφαμε τις κωμοπόλεις, εκτός οι κάτοικοί τους να ήταν άδικοι.

وَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَىْءٍۢ فَمَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتُهَا ۚ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٦٠﴾

Ό,τι αγαθά λάβετε (από τον Κύριό σας), είναι μόνο η απόλαυση και τα στολίδια της εγκόσμιας ζωής, αλλά ό,τι έχει ο Αλλάχ (από ανταμοιβή) είναι καλύτερο και διαρκεί περισσότερο. Μα δε συλλογίζεστε;

أَفَمَن وَعَدْنَـٰهُ وَعْدًا حَسَنًۭا فَهُوَ لَـٰقِيهِ كَمَن مَّتَّعْنَـٰهُ مَتَـٰعَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٦١﴾

Είναι εκείνος στον οποίο υποσχεθήκαμε την καλύτερη ανταμοιβή που οπωσδήποτε θα τη λάβει, σαν εκείνον στον οποίο δώσαμε τα αγαθά (και την απόλαυση) της εγκόσμιας ζωής, και έπειτα την Ημέρα της Ανάστασης θα είναι απ' εκείνους που θα παρεβρίσκονται στην Κόλαση;

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ﴿٦٢﴾

Την Ημέρα που θα τους φωνάξει λέγοντας: «Πού είναι οι (λεγόμενοι) εταίροι Μου που ισχυριστήκατε (ότι είναι οι εταίροι Μου στη λατρεία);»

قَالَ ٱلَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ ٱلْقَوْلُ رَبَّنَا هَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَغْوَيْنَآ أَغْوَيْنَـٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَا ۖ تَبَرَّأْنَآ إِلَيْكَ ۖ مَا كَانُوٓا۟ إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ﴿٦٣﴾

Εκείνοι (οι διάβολοι και οι ηγέτες της πλάνης) στους οποίους έγινε η τιμωρία αναπόφευκτη, θα πουν: «Κύριέ μας! Αυτοί που τους παραπλανήσαμε, τους παραπλανήσαμε (από επιλογή τους) όπως παραπλανηθήκαμε κι εμείς, (ψιθυρίσαμε σ' αυτούς, και αυτοί επέλεξαν την πλάνη, αν και έστειλες Αγγελιαφόρους και Βιβλία με υποσχέσεις και προειδοποιήσεις και νουθεσίες). Απαρνούμαστε ενώπιόν Σου (αυτούς και την απιστία τους), δεν λάτρευαν εμάς, (αλλά τους πόθους τους λάτρευαν).»

وَقِيلَ ٱدْعُوا۟ شُرَكَآءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُمْ وَرَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ۚ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَهْتَدُونَ ﴿٦٤﴾

Θα ειπωθεί (στους ειδωλολάτρες): «Καλέστε εκείνους που τους αποδίδατε ως εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία (για να σας υποστηρίξουν).» Θα τους καλέσουν, αλλά εκείνοι δε θα ανταποκριθούν σ' αυτούς. Θα δουν την τιμωρία, και θα ευχηθούν να είχαν ακολουθήσει την καθοδήγηση.

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ مَاذَآ أَجَبْتُمُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٦٥﴾

Την Ημέρα που (ο Αλλάχ) θα τους φωνάξει (τους ειδωλολάτρες) και θα πει: «Τι απαντήσατε στους Αγγελιαφόρους;»

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْأَنۢبَآءُ يَوْمَئِذٍۢ فَهُمْ لَا يَتَسَآءَلُونَ ﴿٦٦﴾

Έτσι, θα εξαφανιστούν όλες οι δικαιολογίες απ' εκείνους (τους ειδωλολάτρες) εκείνη την Ημέρα (και δε θα ξέρουν τι να πουν), και έτσι, δε θα ρωτήσουν ο ένας τον άλλον (επειδή όλοι τους θα είναι ίσοι στην άγνοια)!

فَأَمَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَعَسَىٰٓ أَن يَكُونَ مِنَ ٱلْمُفْلِحِينَ ﴿٦٧﴾

Όμως όποιος (ειδωλολάτρης, στην εγκόσμια ζωή) στραφεί με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, πιστεύει και κάνει ενάρετες πράξεις, θα είναι από τους επιτυχημένους (στη Μέλλουσα Ζωή).

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ وَيَخْتَارُ ۗ مَا كَانَ لَهُمُ ٱلْخِيَرَةُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٦٨﴾

Ο Κύριός σου δημιουργεί ό,τι θέλει και επιλέγει (όποιον θέλει ως Αγγελιαφόρο). Δεν έχουν (οι ειδωλολάτρες) την επιλογή (να πουν: «Γιατί δε στάλθηκε αυτό το Κορ’άν σε έναν σπουδαίο άνδρα από τις δύο πόλεις -όπως στον Αλ-Ουαλείντ μπιν Αλ-Μουγείρα στη Μάκκα ή στον Χαμπίμπ Αθ-Θάκαφεϊ στην Ατ-Τά’ιφ-;»). Δόξα στον Αλλάχ, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (οι ειδωλολάτρες από εταίρους στη λατρεία)!

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٦٩﴾

Ο Κύριός σου γνωρίζει ό,τι κρύβουν οι καρδιές τους και ό,τι φανερώνουν.

وَهُوَ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلْأُولَىٰ وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَلَهُ ٱلْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٧٠﴾

Αυτός είναι ο Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Σ' Αυτόν ανήκει όλος ο έπαινος στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Σ' Αυτόν ανήκει η κρίση, και προς Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن جَعَلَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمُ ٱلَّيْلَ سَرْمَدًا إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ مَنْ إِلَـٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ يَأْتِيكُم بِضِيَآءٍ ۖ أَفَلَا تَسْمَعُونَ ﴿٧١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Βλέπετε πως αν ο Αλλάχ έκανε τη νύχτα να παραμείνει σε σας μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης, ποιος άλλος θεός εκτός από τον Αλλάχ θα μπορούσε να σας φέρει λαμπερό φως; Μα δεν ακούτε (τις αποδείξεις);»

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن جَعَلَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمُ ٱلنَّهَارَ سَرْمَدًا إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ مَنْ إِلَـٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ يَأْتِيكُم بِلَيْلٍۢ تَسْكُنُونَ فِيهِ ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٧٢﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Βλέπετε πως αν ο Αλλάχ έκανε την ημέρα να παραμείνει σε σας μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης, ποιος άλλος θεός εκτός από τον Αλλάχ θα μπορούσε να σας φέρει τη νύχτα στην οποία ξεκουράζεστε; Μα δεν βλέπετε (τα Σημάδια Του στο σύμπαν);»

وَمِن رَّحْمَتِهِۦ جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ لِتَسْكُنُوا۟ فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٧٣﴾

Από το έλεος Του έκανε για σας τη νύχτα και την ημέρα, για να ξεκουραστείτε σ' αυτή (τη νύχτα) και να αναζητάτε από τη γενναιοδωρία Του (μέσω των εργασιών σας την ημέρα), και ίσως να είστε ευγνώμονες.

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ﴿٧٤﴾

Την Ημέρα που θα τους φωνάξει λέγοντας: «Πού είναι οι (λεγόμενοι) εταίροι Μου που ισχυριστήκατε (ότι είναι οι εταίροι Μου στη λατρεία);»

وَنَزَعْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍۢ شَهِيدًۭا فَقُلْنَا هَاتُوا۟ بُرْهَـٰنَكُمْ فَعَلِمُوٓا۟ أَنَّ ٱلْحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٧٥﴾

(Εκείνη την Ημέρα) θα φέρουμε από κάθε έθνος έναν μάρτυρα (τον Αγγελιαφόρο του), και θα πούμε (σ' εκείνους που διέψευσαν τους Αγγειαφόρους): «Φέρτε την απόδειξή σας (για την απιστία σας)!» Τότε θα ξέρουν ότι η αλήθεια ανήκει στον Αλλάχ, και θα τους εγκαταλείψει ό,τι επινόησαν.

۞ إِنَّ قَـٰرُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيْهِمْ ۖ وَءَاتَيْنَـٰهُ مِنَ ٱلْكُنُوزِ مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلْعُصْبَةِ أُو۟لِى ٱلْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُۥ قَوْمُهُۥ لَا تَفْرَحْ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْفَرِحِينَ ﴿٧٦﴾

Πράγματι, ο Καρούν ήταν ένας από τους ανθρώπους του Μωυσή, αλλά έγινε αλαζονικός απέναντί τους. Του είχαμε παράσχει πλούτη, των οποίων τα θησαυροφυλάκια θα βάραιναν ακόμα και μία ομάδα δυνατών ανδρών. Όταν ο λαός του του είπε: «Μη χαίρεσαι με αλαζονεία, γιατί ο Αλλάχ δε συμπαθεί εκείνους (τους αχάριστους) που χαίρονται με αλαζονεία.

وَٱبْتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَّهُ ٱلدَّارَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۖ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ ٱلدُّنْيَا ۖ وَأَحْسِن كَمَآ أَحْسَنَ ٱللَّهُ إِلَيْكَ ۖ وَلَا تَبْغِ ٱلْفَسَادَ فِى ٱلْأَرْضِ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٧٧﴾

Επιδίωκε τη Μέλλουσα Ζωή (και την ανταμοιβή της) με ό,τι σου παρείχε ο Αλλάχ (με το να ξοδεύεις σε ελεημοσύνη), και μην αφήσεις το μερίδιό σου από την εγκόσμια ζωή (από φαγητό και ρουχισμό κλπ., αλλά χωρίς σπατάλη). Κάνε το καλό όπως ο Αλλάχ έκανε καλό σε σένα και μην επιδιώκεις να σκορπίζεις το κακό στη γη, γιατί ο Αλλάχ δε συμπαθεί εκείνους που σκορπίζουν το κακό.»

قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلْمٍ عِندِىٓ ۚ أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِن قَبْلِهِۦ مِنَ ٱلْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةًۭ وَأَكْثَرُ جَمْعًۭا ۚ وَلَا يُسْـَٔلُ عَن ذُنُوبِهِمُ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٧٨﴾

Ο Καρούν είπε: «Πράγματι, τα έλαβα (τα πλούτη μου) λόγω της γνώσης που έχω.» Δεν ήξερε ότι ο Αλλάχ κατέστρεψε πριν απ' αυτόν, από τις προηγούμενες γενιές, εκείνους που ήταν πιο δυνατοί απ' αυτόν και συσσώρευαν περισσότερα (πλούτη απ' αυτόν); Πράγματι, δε θα ρωτηθούν οι κακοί για τις αμαρτίες τους (για να μαθευτούν απ' αυτούς, αφού ο Αλλάχ τις ξέρει ήδη και οι Άγγελοι τις έχουν καταγράψει, αλλά θα ρωτηθούν οι κακοί ως επίπληξη και τιμωρία γι' αυτούς).

فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ فِى زِينَتِهِۦ ۖ قَالَ ٱلَّذِينَ يُرِيدُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا يَـٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ أُوتِىَ قَـٰرُونُ إِنَّهُۥ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍۢ ﴿٧٩﴾

Βγήκε (ο Καρούν) μπροστά στους ανθρώπους του με τα στολίδια του. Εκείνοι που επιθυμούσαν την εγκόσμια ζωή (και τις απολαύσεις της) είπαν: «Μακάρι να είχαμε όπως αυτό που δόθηκε στον Καρούν! Πράγματι, έχει μεγάλο μερίδιο (από τις απολαύσεις της εγκόσμιας ζωής).»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ لِّمَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا وَلَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلصَّـٰبِرُونَ ﴿٨٠﴾

Εκείνοι όμως στους οποίους δόθηκε γνώση είπαν: «Αλίμονο σε σας! Η ανταμοιβή του Αλλάχ είναι καλύτερη για όποιον πιστεύει και κάνει ενάρετες πράξεις. Και δε θα τη λάβουν παρά μόνο οι υπομονετικοί (που υπακούν τον Αλλάχ).»

فَخَسَفْنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُۥ مِن فِئَةٍۢ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُنتَصِرِينَ ﴿٨١﴾

Έτσι, κάναμε τη γη να καταπιεί αυτόν (τον Καρούν) και το σπίτι του. Δεν είχε καμία ομάδα να τον υποστηρίξει ενάντια στον Αλλάχ, ούτε ο ίδιος (ο Καρούν) θα μπορούσε να υποστηρίξει τον εαυτό του (ενάντια στον Αλλάχ).

وَأَصْبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوْا۟ مَكَانَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ ۖ لَوْلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۖ وَيْكَأَنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿٨٢﴾

Εκείνοι που επιθυμούσαν την προηγούμενη ημέρα να έχουν μια θέση σαν τη δική του, άρχισαν να λένε: «Δεν είδες ότι ο Αλλάχ δίνει άφθονα αγαθά σε όποιους θέλει από τους δούλους Του, και περιορίζει (τα αγαθά για όποιους θέλει)! Αν δε μας είχε ευνοήσει ο Αλλάχ, θα έκανε τη γη να μας καταπιεί. Δεν είδες ότι οι άπιστοι δε θα επιτύχουν ποτέ!»

تِلْكَ ٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّۭا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فَسَادًۭا ۚ وَٱلْعَـٰقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٨٣﴾

Αυτή την ευδαιμονία στη Μέλλουσα Ζωή, θα τη δώσουμε σ' εκείνους που δεν επιδιώκουν την αλαζονεία στη γη, ούτε να σκορπίζουν το κακό (στη γη). Και η ανταμοιβή (και ο Παράδεισος) στο τέλος, θα είναι για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

مَن جَآءَ بِٱلْحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيْرٌۭ مِّنْهَا ۖ وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى ٱلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٨٤﴾

Όποιος έρχεται (την Ημέρα της Κρίσεως) έχοντας κάνει μία καλή πράξη, θα ανταμειφθεί με καλύτερη ανταμοιβή απ' αυτή (δηλ. με δεκαπλάσια αμοιβή ή περισσότερη). Όποιος όμως έρχεται έχοντας κάνει μία κακή πράξη, τότε εκείνοι που διέπραξαν τις κακές πράξεις, δε θα λάβουν ως τιμωρία παρά μόνο για ό,τι διέπραξαν.

إِنَّ ٱلَّذِى فَرَضَ عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ لَرَآدُّكَ إِلَىٰ مَعَادٍۢ ۚ قُل رَّبِّىٓ أَعْلَمُ مَن جَآءَ بِٱلْهُدَىٰ وَمَنْ هُوَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٨٥﴾

Πράγματι, Αυτός που έστειλε σε σένα (ω, Προφήτη) το Κορ’άν (και επέβαλε σε σένα να το διαδόσεις), θα σε επιστρέψει στον τόπο σου [τη Μάκκα από την οποία βγήκες λόγω διωγμών, και στην οποία θα επιστρέψεις ως νικητής]. Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Ο Κύριός μου γνωρίζει καλύτερα ποιος έχει έρθει με την καθοδήγηση και ποιος βρίσκεται σε ξεκάθαρη πλάνη.»

وَمَا كُنتَ تَرْجُوٓا۟ أَن يُلْقَىٰٓ إِلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبُ إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۖ فَلَا تَكُونَنَّ ظَهِيرًۭا لِّلْكَـٰفِرِينَ ﴿٨٦﴾

Δεν το περίμενες (πριν την αποστολή σου) να αποκαλυφθεί σε σένα το Βιβλίο (το Κορ’άν), αλλά ήταν έλεος από τον Κύριό σου (ότι το έστειλε σε σένα). Μην υποστηρίζεις λοιπόν ποτέ τους άπιστους.

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنزِلَتْ إِلَيْكَ ۖ وَٱدْعُ إِلَىٰ رَبِّكَ ۖ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿٨٧﴾

Μην τους αφήσεις (τους άπιστους) να σε απομακρύνουν από τα Εδάφια του Αλλάχ (και από το να τα διαδόσεις ανάμεσα στους ανθρώπους) αφού έχουν σταλεί σε σένα. Κάλεσε (τους ανθρώπους) προς τον Κύριό σου, και μην είσαι ποτέ απ' εκείνους που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.

وَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ ۘ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُۥ ۚ لَهُ ٱلْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٨﴾

Μην επικαλείσαι εκτός από τον Αλλάχ κανέναν άλλο θεό. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Τα πάντα θα χαθούν εκτός από το Πρόσωπό Του. Σ' Αυτόν ανήκει η Κρίση, και προς Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ (Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν -Κοράνιο- που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο).

أَحَسِبَ ٱلنَّاسُ أَن يُتْرَكُوٓا۟ أَن يَقُولُوٓا۟ ءَامَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ ﴿٢﴾

Νομίζουν οι άνθρωποι ότι με το να λένε: «Πιστεύουμε», θα αφεθούν και δε θα δοκιμάζονται (με τις εντολές και τις απαγορεύσεις και τις κακουχίες);

وَلَقَدْ فَتَنَّا ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۖ فَلَيَعْلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ وَلَيَعْلَمَنَّ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٣﴾

Πράγματι, δοκιμάζαμε εκείνους που ήταν πριν απ' αυτούς, για να ξέρει ο Αλλάχ (-αυτό που ήδη ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) τους ειλικρινείς (στην πίστη τους), και να ξέρει τους ψεύτες.

أَمْ حَسِبَ ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَسْبِقُونَا ۚ سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ ﴿٤﴾

Ή νομίζουν εκείνοι που διαπράττουν τις κακές πράξεις ότι μπορούν να Μας ξεφύγουν (και να σωθούν από την τιμωρία Μας); Πόσο άθλιο είναι αυτό που κρίνουν!

مَن كَانَ يَرْجُوا۟ لِقَآءَ ٱللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ لَـَٔاتٍۢ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٥﴾

Όποιος ελπίζει για τη συνάντηση του Αλλάχ (στη Μέλλουσα Ζωή και ελπίζει για την ανταμοιβή Του), πράγματι, η Ώρα (για την ανάσταση) που έχει καθορίσει ο Αλλάχ θα έρθει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

وَمَن جَـٰهَدَ فَإِنَّمَا يُجَـٰهِدُ لِنَفْسِهِۦٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِىٌّ عَنِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

Όποιος αγωνίζεται (ενάντια στον εαυτό του, τηρώντας τις εντολές του Αλλάχ, και αγωνίζεται στον δρόμο Του), αγωνίζεται μόνο για το καλό του. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν έχει ανάγκη κανέναν από όλους τους κόσμους.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٧﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα τους εξιλεώσουμε τις αμαρτίες τους και θα τους ανταμείψουμε σύμφωνα με τις καλύτερες πράξεις που έκαναν (δηλ. με τις καλές και όχι με τις κακές).

وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حُسْنًۭا ۖ وَإِن جَـٰهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌۭ فَلَا تُطِعْهُمَآ ۚ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٨﴾

Προστάξαμε στον άνθρωπο την καλοσύνη προς τους γονείς του. Μα αν (οι γονείς σου) αγωνίζονται να σε κάνουν να Μου αποδώσεις εταίρους στη λατρεία, για τους οποίους δεν έχεις καμία γνώση (από Εμένα ότι είναι εταίροι Μου), τότε μην τους υπακούς. Προς Εμένα θα είναι η επιστροφή σας, και θα σας ενημερώσω για ό,τι κάνατε.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٩﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα τους εισάγουμε ανάμεσα στους ενάρετους.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِىَ فِى ٱللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِ وَلَئِن جَآءَ نَصْرٌۭ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِى صُدُورِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠﴾

Υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνος που λέει: «Πιστεύουμε στον Αλλάχ», αλλά αν τον έβλαψαν (οι άπιστοι) λόγω της πίστης του στον Αλλάχ, θεωρεί την τιμωρία (που έλαβε) από τους ανθρώπους ότι είναι ίση με την τιμωρία του Αλλάχ (και έτσι δεν μπορεί να δείξει υπομονή στην τιμωρία τους και εγκαταλείπει την πίστη). Αλλά όταν η νίκη έρθει από τον Κύριό σου (ω, Προφήτη, για τους πιστούς), (τότε τέτοιοι άνθρωποι) θα πουν (στους πιστούς): «Ήμασταν μαζί σας (υποστηρίζοντάς σας ενάντια στους εχθρούς).» Δε γνωρίζει ο Αλλάχ καλύτερα τι υπάρχει στις καρδιές όλων των ανθρώπων;

وَلَيَعْلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَيَعْلَمَنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ ﴿١١﴾

Και (θα δοκιμάζει ο Αλλάχ τους ανθρώπους) για να ξέρει ο Αλλάχ (-αυτό που ήδη το ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) εκείνους που πιστεύουν, και να ξέρει τους υποκριτές.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّبِعُوا۟ سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَـٰيَـٰكُمْ وَمَا هُم بِحَـٰمِلِينَ مِنْ خَطَـٰيَـٰهُم مِّن شَىْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١٢﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε σ' αυτούς που πιστεύουν: «Ακολουθήστε το δρόμο μας και θα κουβαλήσουμε τις αμαρτίες σας.» Αλλά ποτέ δε θα κουβαλήσουν τίποτε από τις αμαρτίες τους. Πράγματι, είναι ψεύτες.

وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًۭا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ ۖ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ عَمَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿١٣﴾

Πράγματι, (οι άπιστοι που καλούν προς την πλάνη) θα κουβαλήσουν τα βάρη (τις αμαρτίες) τους, καθώς και άλλα βάρη (τις ίσες αμαρτίες εκείνων που τους ακολούθησαν σ' αυτά που τους ακολούθησαν) μαζί με τα δικά τους βάρη, και την Ημέρα της Ανάστασης θα ρωτηθούν για ό,τι επινόησαν.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًۭا فَأَخَذَهُمُ ٱلطُّوفَانُ وَهُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿١٤﴾

Πράγματι, στείλαμε τον Νώε στον λαό του, και έμεινε ανάμεσά τους χίλια χρόνια μείον πενήντα χρόνια. Και τους έπληξε ο Κατακλυσμός, ενώ ήταν άδικοι.

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَأَصْحَـٰبَ ٱلسَّفِينَةِ وَجَعَلْنَـٰهَآ ءَايَةًۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٥﴾

Αλλά σώσαμε αυτόν (τον Νώε) και όσους ήταν στην Κιβωτό και την κάναμε (την Κιβωτό και ό,τι έγινε) ως Σημάδι για όλους τους ανθρώπους (για να λάβουν νουθεσία).

وَإِبْرَٰهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ ۖ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿١٦﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) τον Αβραάμ όταν είπε στον λαό του: «Λατρέψτε τον Αλλάχ και φυλαχθείτε από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του). Αυτό είναι καλύτερο για σας, αν μόνο το γνωρίζετε.

إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوْثَـٰنًۭا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًۭا فَٱبْتَغُوا۟ عِندَ ٱللَّهِ ٱلرِّزْقَ وَٱعْبُدُوهُ وَٱشْكُرُوا۟ لَهُۥٓ ۖ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿١٧﴾

Αυτά που λατρεύετε εκτός από τον Αλλάχ, είναι μόνο είδωλα, και κατασκευάζετε ψέματα (ότι αξίζουν τη λατρεία). Πράγματι, αυτοί που λατρεύετε εκτός από τον Αλλάχ, δεν έχουν καμία δύναμη να σας παρέχουν αγαθά. Γι' αυτό αναζητήστε τα αγαθά μόνο από τον Αλλάχ, λατρέψτε Τον και να είστε ευγνώμονες προς Αυτόν. Προς Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

وَإِن تُكَذِّبُوا۟ فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌۭ مِّن قَبْلِكُمْ ۖ وَمَا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ٱلْمُبِينُ ﴿١٨﴾

Αν (με) διαψεύσετε, πράγματι, και άλλα έθνη είχαν διαψεύσει (τους Αγγελιαφόρους τους) πριν από σας. Το καθήκον του Αγγελιαφόρου είναι μόνο να μεταδόσει το μήνυμα ξεκάθαρα.»

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ كَيْفَ يُبْدِئُ ٱللَّهُ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥٓ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌۭ ﴿١٩﴾

Δεν είδαν (εκείνοι που διαψεύδουν την ανάσταση) πώς ο Αλλάχ δημιουργεί τη δημιουργία από την αρχή (είτε από ύλη, είτα από ανυπαρξία) και έπειτα την επαναφέρει στη ζωή (μετά το θάνατο); [Όπως η νεκρή γη αναζωογονείται όταν πέφτει πάνω της νερό]. Πράγματι, αυτό για τον Αλλάχ είναι κάτι εύκολο.

قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ بَدَأَ ٱلْخَلْقَ ۚ ثُمَّ ٱللَّهُ يُنشِئُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٠﴾

Πες (ω, Προφήτη, σ' εκείνους που διαψεύδουν την ανάσταση): «Ταξιδέψτε στη γη και δείτε πώς (ο Αλλάχ) δημιούργησε τη δημιουργία από την αρχή [όπως τους ανέμους, τα σύννεφα και πολλά άλλα που τα δημιουργεί και τα επαναφέρει συνέχεια], έπειτα ο Αλλάχ θα δημιουργήσει τη δεύτερη δημιουργία (των πλασμάτων την Ημέρα της Ανάστασης). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.»

يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَرْحَمُ مَن يَشَآءُ ۖ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ ﴿٢١﴾

Τιμωρεί όποιον θέλει (με τη δικαιοσύνη Του) και δείχνει έλεος σε όποιον θέλει (με το έλεός Του), και προς Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ ۖ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍۢ ﴿٢٢﴾

Δεν μπορείτε να ξεφύγετε στη γη ή στον ουρανό (από την τιμωρία Του) και δεν έχετε απέναντι στον Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα ούτε κανέναν υποστηρικτή (που να αποτρέψει από σας την τιμωρία του Αλλάχ).»

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَلِقَآئِهِۦٓ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَئِسُوا۟ مِن رَّحْمَتِى وَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢٣﴾

Όσο γι' αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη στα Σημάδια (και τα Εδάφια) του Αλλάχ και στη συνάντησή Του (την Ημέρα της Κρίσεως), είναι εκείνοι που δε θα έχουν (την Ημέρα της Κρίσεως) καμία ελπίδα για το έλεός Μου (ή για τον Παράδεισό Μου), και εκείνοι θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ ٱقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنجَىٰهُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلنَّارِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٢٤﴾

Η απάντηση των ανθρώπων του (Αβραάμ στα λόγια του) δεν ήταν παρά ότι είπαν: «Σκοτώστε τον ή κάψτέ τον!» Αλλά ο Αλλάχ τον έσωσε από τη φωτιά (που άναψαν). Πράγματι, σ' αυτό υπάρχουν Σημάδια για τους ανθρώπους που πιστεύουν.

وَقَالَ إِنَّمَا ٱتَّخَذْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَوْثَـٰنًۭا مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ ثُمَّ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُم بِبَعْضٍۢ وَيَلْعَنُ بَعْضُكُم بَعْضًۭا وَمَأْوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ﴿٢٥﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Έχετε πάρει είδωλα αντί του Αλλάχ για να τα λατρεύετε, και για (να γνωριστείτε και) να έχετε στοργή μεταξύ σας στην εγκόσμια ζωή, αλλά την Ημέρα της Ανάστασης θα απαρνηθείτε ο ένας τον άλλον και θα καταραστείτε ο ένας τον άλλον. Η κατοικία σας θα είναι η Φωτιά, και δε θα έχετε υποστηρικτές!»

۞ فَـَٔامَنَ لَهُۥ لُوطٌۭ ۘ وَقَالَ إِنِّى مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّىٓ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٢٦﴾

O Λωτ λοιπόν πίστεψε σ' αυτόν (τον Αβραάμ). Και (ο Αβραάμ) είπε: «Θα μεταναστεύσω για χάρη του Κυρίου μου. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِى ذُرِّيَّتِهِ ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلْكِتَـٰبَ وَءَاتَيْنَـٰهُ أَجْرَهُۥ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٢٧﴾

Χαρίσαμε σ' αυτόν (τον Αβραάμ): (τον γιο του) τον Ισαάκ, και (τον εγγονό του) τον Ιακώβ, και κάναμε από τους απογόνους του να υπάρχουν Προφήτες, και σ' αυτούς στείλαμε τα Βιβλία (την Τορά στον Μωυσή, το Ζαμπούρ στον Δαβίδ, το Ιν-τζήλ στον Ιησού και το Κορ’άν στον Μωχάμμαντ). Και του δώσαμε την ανταμοιβή του στην εγκόσμια ζωή, και στη Μέλλουσα Ζωή θα είναι ανάμεσα στους ενάρετους.

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلْفَـٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍۢ مِّنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٨﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) τον Λωτ, όταν είπε στον λαό του: «Διαπράττετε μία τέτοια επαίσχυντη πράξη (την ομοφυλοφιλία) που κανείς από όλους τους ανθρώπους δεν την έχει διαπράξει πριν από σας!

أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ ٱلسَّبِيلَ وَتَأْتُونَ فِى نَادِيكُمُ ٱلْمُنكَرَ ۖ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ ٱئْتِنَا بِعَذَابِ ٱللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٢٩﴾

Εσείς (οι άνδρες) πλησιάζετε τους άλλους άντρες με σεξουαλική επαφή, σταματάτε τους δρόμους (των ταξιδιωτών για να τους ληστέψετε) και κάνετε απαγορευμένες πράξεις στις συγκεντρώσεις σας!» Αλλά η απάντηση του λαού του δεν ήταν παρά ότι είπαν: «Φέρε μας την τιμωρία του Αλλάχ, αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

قَالَ رَبِّ ٱنصُرْنِى عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٣٠﴾

(Ο Λωτ) είπε: «Κύριέ μου! Υποστήριξέ με ενάντια στους ανθρώπους που σκορπίζουν το κακό στη γη.»

وَلَمَّا جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوٓا۟ إِنَّا مُهْلِكُوٓا۟ أَهْلِ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ ۖ إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا۟ ظَـٰلِمِينَ ﴿٣١﴾

Όταν οι (Άγγελοι) Αγγελιαφόροι Μας ήρθαν στον Αβραάμ (με ανθρώπινη μορφή) με τα χαρμόσυνα νέα (για τον Ισαάκ και τον Ιακώβ), είπαν: «Πράγματι, θα καταστρέψουμε τους κατοίκους αυτής της πόλης, πράγματι, οι κάτοικοί της είναι άδικοι.»

قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًۭا ۚ قَالُوا۟ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهْلَهُۥٓ إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿٣٢﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Ο Λωτ είναι εκεί!» (Οι Άγγελοι) είπαν: «Ξέρουμε καλύτερα ποιος είναι εκεί. Πράγματι, θα σώσουμε αυτόν και την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγει με την οικογένειά του το βράδυ από την πόλη), εκτός από τη γυναίκα του, η οποία θα μείνει μ' εκείνους που θα μείνουν πίσω (στην καταστροφή).»

وَلَمَّآ أَن جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالُوا۟ لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿٣٣﴾

Όταν οι (Άγγελοι) Αγγελιοφόροι Μας ήρθαν στον Λωτ (ως ξένοι επισκέπτες και με ανθρώπινη μορφή), εκείνος (δεν ήξερε ότι είναι Άγγελοι και φοβόταν γι' αυτούς από τον λαό του, και) αισθάνθηκε άσχημα για τον ερχομό τους και το στήθος του στένεψε από την ανησυχία του γι' αυτούς. Όμως (οι Άγγελοι) είπαν: «Μη φοβάσαι, ούτε να λυπάσαι, πράγματι, θα σώσουμε εσένα και την οικογένεια σου, εκτός από τη γυναίκα σου, η οποία θα μείνει μ' εκείνους που θα μείνουν πίσω (στην καταστροφή).

إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهْلِ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿٣٤﴾

Πράγματι, θα στείλουμε στους κατοίκους αυτής της πόλης μία αυστηρή τιμωρία από τον ουρανό, λόγω της ανυπακοής τους.»

وَلَقَد تَّرَكْنَا مِنْهَآ ءَايَةًۢ بَيِّنَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿٣٥﴾

Πράγματι, αφήσαμε απ' αυτή [την πόλη, ή την τιμωρία] ένα φανερό σημάδι [δηλ. μία νουθεσία, ή τα σημάδια της καταστροφή, ή τις πέτρες που έπεσαν πάνω τους από τον ουρανό] για τους ανθρώπους που κατανοούν.

وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًۭا فَقَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱرْجُوا۟ ٱلْيَوْمَ ٱلْـَٔاخِرَ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿٣٦﴾

Και στους κατοίκους της Μαδιάμ στείλαμε τον αδελφό τους, Σου‘άιμπ. Είπε: «Ω, λαέ μου! Να λατρεύετε τον Αλλάχ, να επιδιώκετε την ανταμοιβή της Έσχατης Ημέρας (μέσω της λατρείας προς Αυτόν), και να μη σκορπίζετε το κακό στη γη.»

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿٣٧﴾

Αλλά εκείνοι τον διέψευσαν, και έτσι, τους έπληξε ο δυνατός σεισμός (και η μεγάλη κραυγή) και έπεσαν νεκροί με τα πρόσωπα και τα γόνατά τους στη γη τους!

وَعَادًۭا وَثَمُودَا۟ وَقَد تَّبَيَّنَ لَكُم مِّن مَّسَـٰكِنِهِمْ ۖ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَعْمَـٰلَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَكَانُوا۟ مُسْتَبْصِرِينَ ﴿٣٨﴾

Και (καταστρέψαμε) τον λαό ‘Αντ και τον λαό Θαμούντ, κάτι που έγινε φανερό σε σας (ω, κάτοικοι της Μάκκας) από τις (ερειπωμένες) κατοικίες τους (που τις βλέπετε στα ταξίδια σας). Ο Σατανάς ωραιοποίησε γι' εκείνους τις πράξεις τους, και έτσι, τους απέτρεψε από τον ίσιο δρόμο, αν και είδαν με σαφήνεια (την καθοδήγηση και την πλάνη).

وَقَـٰرُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ ۖ وَلَقَدْ جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كَانُوا۟ سَـٰبِقِينَ ﴿٣٩﴾

Και (καταστρέψαμε επίσης) τον Καρούν, τον Φαραώ και τον Χαμάν. Ο Μωυσής ήρθε σ' εκείνους με ξεκάθαρα Σημάδια, αλλά έδειξαν αλαζονεία στη γη. Και δεν μπορούσαν να ξεφύγουν (από την τιμωρία Μας).

فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنۢبِهِۦ ۖ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًۭا وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ ٱلصَّيْحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٤٠﴾

Τιμωρήσαμε τον καθέναν απ' αυτούς για την αμαρτία του: σε μερικούς στείλαμε μία καταιγίδα από πέτρες, άλλους τους κατέστρεψε η μεγάλη κραυγή, άλλους κάναμε τη γη να τους καταπιεί, και άλλους τους πνίξαμε. Ο Αλλάχ δε θα τους αδικούσε ποτέ, αλλά ήταν οι ίδιοι που αδίκησαν τον εαυτό τους!

مَثَلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوْلِيَآءَ كَمَثَلِ ٱلْعَنكَبُوتِ ٱتَّخَذَتْ بَيْتًۭا ۖ وَإِنَّ أَوْهَنَ ٱلْبُيُوتِ لَبَيْتُ ٱلْعَنكَبُوتِ ۖ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿٤١﴾

Το παράδειγμα εκείνων που παίρνουν (τα είδωλα και τους ψεύτικους θεούς ως) υποστηρικτές (και κηδεμόνες και τους λατρεύουν) εκτός από τον Αλλάχ, είναι σαν εκείνο μίας αράχνης που έχτισε ένα σπίτι (για να την προστατέψει). Πράγματι, το πιο αδύναμο σπίτι είναι το σπίτι της αράχνης, αν γνώριζαν.

إِنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ مِن شَىْءٍۢ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٤٢﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ γνωρίζει ό,τι επικαλούνται (και λατρεύουν) εκτός απ' Αυτόν (και ότι αυτά τα είδωλα δεν αποτελούν τίποτα, ούτε μπορούν να ωφελήσουν ή να βλάψουν κανέναν). Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

وَتِلْكَ ٱلْأَمْثَـٰلُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ۖ وَمَا يَعْقِلُهَآ إِلَّا ٱلْعَـٰلِمُونَ ﴿٤٣﴾

Τέτοια παραδείγματα παρουσιάζουμε στους ανθρώπους, αλλά δε θα τα συλλογιστούν παρά μόνο εκείνοι που έχουν γνώση.

خَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ ﴿٤٤﴾

Ο Αλλάχ δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη με την αλήθεια (και όχι άσκοπα ή μάταια). Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό Σημάδι για τους πιστούς.

ٱتْلُ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ ۖ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنْهَىٰ عَنِ ٱلْفَحْشَآءِ وَٱلْمُنكَرِ ۗ وَلَذِكْرُ ٱللَّهِ أَكْبَرُ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ ﴿٤٥﴾

Απάγγειλε (ω, Μωχάμμαντ) ό,τι στάλθηκε σε σένα από το Βιβλίο (το Κορ’άν), και τέλεσε την προσευχή. Πράγματι, η προσευχή απαγορεύει κάθε αισχρή πράξη και κάθε απαγορευμένη πράξη (και απομακρύνει τον άνθρωπο απ' αυτές). Και η εξύμνηση προς τον Αλλάχ είναι σπουδαιότερη (από οτιδήποτε άλλο), και ο Αλλάχ γνωρίζει ό,τι κάνετε.