Διαβάστε το Τζουζ 21 του Κορανίου

۞ وَلَا تُجَـٰدِلُوٓا۟ أَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ إِلَّا بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوٓا۟ ءَامَنَّا بِٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَـٰهُنَا وَإِلَـٰهُكُمْ وَٰحِدٌۭ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿٤٦﴾

Μη συζητάτε με τους ανθρώπους του Βιβλίου (τους Χριστιανούς και τους Εβραίους καλώντας τους προς το Ισλάμ) παρά με τον καλύτερο τρόπο (με ξεκάθαρες αποδείξεις και καλές νουθεσίες), εκτός απ' εκείνους τους άδικους ανάμεσά τους (που κήρυξαν πόλεμο εναντίον σας). Και πείτε (σ' αυτούς): «Πιστεύουμε σ' αυτό (το Κορ’άν) που στάλθηκε σε μας και σ' αυτό (την πρωτότυπη Τορά του Μωυσή και το πρωτότυπο Ιν-τζήλ του Ιησού) που στάλθηκε σε σας. Ο Θεός μας και ο Θεός σας είναι Ένας (ο Αλλάχ), και είμαστε προς Αυτόν υποταγμένοι με υπακοή.»

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۖ وَمِنْ هَـٰٓؤُلَآءِ مَن يُؤْمِنُ بِهِۦ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَّا ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿٤٧﴾

(Όπως στείλαμε Θεία Βιβλία στους Αγγελιαφόρους πριν από σένα), έτσι στείλαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) το Βιβλίο (το Κορ’άν). Εκείνοι στους οποίους δώσαμε το Βιβλίο (την Τορά και το Ιν-τζήλ) πιστεύουν σ' αυτό (το Κορ’άν), [δηλ. οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι που ασπάστηκαν το Ισλάμ, όπως ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και ο Σαλμάν Αλ-Φάρεσεϊ και άλλοι, όταν είδαν τις περιγραφές του Μωχάμμαντ στις γραφές τους], επίσης υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν σ' αυτό, απ' αυτούς (τους Άραβες όταν είδαν τα Σημάδια και τις αποδείξεις του). Και δεν απορρίπτουν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, παρά μόνο οι άπιστοι!

وَمَا كُنتَ تَتْلُوا۟ مِن قَبْلِهِۦ مِن كِتَـٰبٍۢ وَلَا تَخُطُّهُۥ بِيَمِينِكَ ۖ إِذًۭا لَّٱرْتَابَ ٱلْمُبْطِلُونَ ﴿٤٨﴾

Δεν απήγγειλες (ω, Μωχάμμαντ) κανένα βιβλίο πριν απ' αυτό (το Κορ’άν), ούτε έγραψες (κανένα βιβλίο) με το δεξί σου χέρι (αφού δεν ξέρεις ούτε να γράφεις, ούτε να διαβάζεις). Πράγματι, (αν ήξερες να διαβάζεις ή να γράφεις πριν το Κορ’άν), τότε θα αμφέβαλλαν οι άνθρωποι της πλάνης.

بَلْ هُوَ ءَايَـٰتٌۢ بَيِّنَـٰتٌۭ فِى صُدُورِ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَّا ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٤٩﴾

Όχι (δεν υπάρχει αμφιβολία στο Κορ’άν), αλλά αυτό (το Κορ’άν) είναι ξεκάθαρα Εδάφια στα στήθη εκείνων στους οποίους δόθηκε γνώση, και δεν απορρίπτουν τα Σημάδια (και τα Εδάφια) Μας παρά μόνο οι άδικοι.

وَقَالُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَـٰتٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۖ قُلْ إِنَّمَا ٱلْـَٔايَـٰتُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٥٠﴾

Είπαν (οι άπιστοι): «Αν του στελνόντουσαν (στον Μωχάμμαντ) Σημάδια από τον Κύριό του (απ' αυτά που ζητήσαμε, όπως το να μετατρέψει το λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει στις θέσεις τους κήπους, θα είχαμε πιστέψει)!» Πες: «Πράγματι, τα Σημάδια τα στέλνει μόνο ο Αλλάχ (όποτε θέλει, σύμφωνα με τη Σοφία Του και όχι με τους πόθους σας, και γνωρίζει αν αναζητάτε την αλαζονεία ή την καθοδήγηση), και είμαι μόνο ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια!

أَوَلَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَرَحْمَةًۭ وَذِكْرَىٰ لِقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٥١﴾

Δεν τους επαρκεί ότι έχουμε στείλει σε σένα το Βιβλίο (το Κορ’άν), το οποίο απαγγέλλεται σ' αυτούς; Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό έλεος και υπενθύμιση (νουθεσία) για τους ανθρώπους που πιστεύουν.

قُلْ كَفَىٰ بِٱللَّهِ بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ شَهِيدًۭا ۖ يَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱلْبَـٰطِلِ وَكَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٥٢﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Αρκεί ότι ο Αλλάχ είναι ο Μάρτυρας ανάμεσα σε μένα και σε σας. Γνωρίζει όλα όσα υπάρχουν στους ουρανούς και στη γη. Όσοι πιστεύουν στην πλάνη και αρνούνται την πίστη στον Αλλάχ, εκείνοι είναι οι χαμένοι!»

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلْعَذَابِ ۚ وَلَوْلَآ أَجَلٌۭ مُّسَمًّۭى لَّجَآءَهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَيَأْتِيَنَّهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٥٣﴾

Σου ζητούν (ω, Προφήτη) να επισπεύσεις τον ερχομό της τιμωρίας. Αν δεν είχε ήδη καθοριστεί (από τον Αλλάχ) μία συγκεκριμένη στιγμή (για την τιμωρία τους, την οποία δεν μπορούν να την αναβάλουν, ούτε να την φέρνουν νωρίτερα), θα τους είχε έρθει η τιμωρία. Πράγματι, θα τους έρθει ξαφνικά, ενώ δεν την περιμένουν.

يَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلْعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌۢ بِٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٥٤﴾

Σου ζητούν (ω, Προφήτη) να επισπεύσεις τον ερχομό της τιμωρίας. Πράγματι, η Κόλαση θα περιβάλλει τους άπιστους.

يَوْمَ يَغْشَىٰهُمُ ٱلْعَذَابُ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَيَقُولُ ذُوقُوا۟ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٥٥﴾

Την Ημέρα που θα τους περικυκλώσει το μαρτύριο από πάνω τους και από κάτω από τα πόδια τους, και θα πει (ο Αλλάχ): «Γευτείτε (το μαρτύριο για) ό,τι κάνατε!»

يَـٰعِبَادِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّ أَرْضِى وَٰسِعَةٌۭ فَإِيَّـٰىَ فَٱعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

Ω, δούλοι Μου που πιστεύετε! Πράγματι, η γη Μου είναι πλατιά (για να μεταναστέψετε αν αντιμετωπίζετε διωγμούς λόγω της πίστης σας), έτσι, λατρεύετε μόνο Εμένα!

كُلُّ نَفْسٍۢ ذَآئِقَةُ ٱلْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ ﴿٥٧﴾

Κάθε ψυχή θα γευτεί τον θάνατο, έπειτα προς Εμάς θα επιστρέψετε όλοι.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ ٱلْجَنَّةِ غُرَفًۭا تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ نِعْمَ أَجْرُ ٱلْعَـٰمِلِينَ ﴿٥٨﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, πράγματι θα τους κάνουμε να κατοικήσουν σε υψηλά επίπεδα στον Παράδεισο, κάτω από τα οποία (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί για πάντα. Πόσο εξαιρετική είναι η ανταμοιβή εκείνων που έπρατταν (τις ενάρετες πράξεις)!

ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿٥٩﴾

Οι οποίοι υπέμειναν καρτερικά και εμπιστεύονται τον Κύριό τους.

وَكَأَيِّن مِّن دَآبَّةٍۢ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَا ٱللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٦٠﴾

Πολλά ζώα δεν κουβαλούν τα αγαθά τους (αποθηκεύοντάς τα για την επόμενη μέρα)! Είναι ο Αλλάχ που παρέχει αγαθά σ' αυτά (τα ζώα) και σε σας, (έτσι μη φοβάστε από την πείνα για να μεταναστέψετε -από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα-). Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ﴿٦١﴾

Αν (ω, Προφήτη) τους ρωτούσες (τους ειδωλολάτρες): «Ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, και έκανε τον ήλιο και τη σελήνη υποταγμένα (να υπηρετούν τους δούλους Του);», θα έλεγαν: «Ο Αλλάχ.» Πώς λοιπόν απομακρύνονται (από την πίστη στον Αλλάχ και λατρεύουν ψεύτικους θεούς);

ٱللَّهُ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ لَهُۥٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٦٢﴾

Ο Αλλάχ παρέχει άφθονα αγαθά σε όποιους θέλει από τους δούλους Του, ή τα περιορίζει γι' αυτούς (που θέλει, σύμφωνα με τη Σοφία Του). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّن نَّزَّلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَحْيَا بِهِ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ ۚ قُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ﴿٦٣﴾

Αν (ω, Προφήτη) τους ρωτούσες (τους ειδωλολάτρες): «Ποιος στέλνει από τον ουρανό νερό, με το οποίο αναζωογονεί τη γη μετά τον θάνατό της;», θα έλεγαν: «Ο Αλλάχ.» Πες: «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ (που φανέρωσε την αλήθεια από την ομολογία σας)», αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δε συλλογίζονται.

وَمَا هَـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا لَهْوٌۭ وَلَعِبٌۭ ۚ وَإِنَّ ٱلدَّارَ ٱلْـَٔاخِرَةَ لَهِىَ ٱلْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿٦٤﴾

Αυτή η εγκόσμια ζωή δεν είναι παρά διασκέδαση και παιχνίδι, αλλά η Μέλλουσα Ζωή είναι η αληθινή μόνιμη ζωή, αν μόνο το γνωρίζουν!

فَإِذَا رَكِبُوا۟ فِى ٱلْفُلْكِ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ ﴿٦٥﴾

Όταν (οι ειδωλολάτρες) επιβιβάζονται σε ένα πλοίο, επικαλούνται τον Αλλάχ με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν (να τους σώσει από τον πνιγμό). Αλλά όταν τους σώζει και φτάνουν στη στεριά, αποδίδουν σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία,

لِيَكْفُرُوا۟ بِمَآ ءَاتَيْنَـٰهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا۟ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿٦٦﴾

για να δείξουν αχαριστία σε ό,τι τους δώσαμε (από έλεος και εύνοιες)! Ας απολαμβάνουν (για λίγο)! Πράγματι, θα μάθουν (τις συνέπειες της αχαριστίας και της απιστίας τους).

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا ءَامِنًۭا وَيُتَخَطَّفُ ٱلنَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ ۚ أَفَبِٱلْبَـٰطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ ٱللَّهِ يَكْفُرُونَ ﴿٦٧﴾

Δε βλέπουν ότι κάναμε ένα Ιερό και ασφαλές μέρος (τη Μάκκα, όπου κατοικούν με ασφάλεια λόγω του Ιερού Οίκου που τον δοξάζουν οι αραβικές φυλές), ενώ οι άνθρωποι (των άλλων φυλών) γύρω τους αρπάζονται (με φόνο και αιχμαλωσία); Είναι δυνατόν ότι πιστεύουν στην πλάνη, αλλά προς τις χάρες του Αλλάχ, είναι αχάριστοι;

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِٱلْحَقِّ لَمَّا جَآءَهُۥٓ ۚ أَلَيْسَ فِى جَهَنَّمَ مَثْوًۭى لِّلْكَـٰفِرِينَ ﴿٦٨﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που μηχανεύεται ψεύδη εναντίον του Αλλάχ (αποδίδοντας σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία) ή διαψεύδει την αλήθεια αφού του ήρθε (με τον Αγγελιαφόρο)! Δεν υπάρχει στην Κόλαση τόπος κατοικίας για τους άπιστους;

وَٱلَّذِينَ جَـٰهَدُوا۟ فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَمَعَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٦٩﴾

Όσο γι' αυτούς που αγωνίζονται στο δρόμο Μας (εναντίον: των πόθων τους, των άπιστων και του Σατανά), θα τους καθοδηγήσουμε στα μονοπάτια Μας (στον Ίσιο Δρόμο). Πράγματι, ο Αλλάχ (με την υποστήριξή Του) είναι μαζί μ' εκείνους που πράττουν το καλό!

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ [Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν -Κοράνιο- που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

غُلِبَتِ ٱلرُّومُ ﴿٢﴾

Οι (Χριστιανοί) Βυζαντινοί ηττήθηκαν (από τους Πέρσες),

فِىٓ أَدْنَى ٱلْأَرْضِ وَهُم مِّنۢ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ ﴿٣﴾

στην κοντινότερη (ή στη χαμηλότερη) γη, και μετά από την ήττα τους, θα νικήσουν (οι Βυζαντινοί τους Πέρσες),

فِى بِضْعِ سِنِينَ ۗ لِلَّهِ ٱلْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِنۢ بَعْدُ ۚ وَيَوْمَئِذٍۢ يَفْرَحُ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿٤﴾

μέσα σε μερικά χρόνια (μέχρι δέκα χρόνια). Στον Αλλάχ ανήκει η κρίση πριν και μετά. Εκείνη την ημέρα θα χαρούν οι πιστοί (οι Μουσουλμάνοι),

بِنَصْرِ ٱللَّهِ ۚ يَنصُرُ مَن يَشَآءُ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٥﴾

για τη νίκη που θα δώσει ο Αλλάχ (στους Χριστιανούς), [οι Μουσουλμάνοι ευχήθηκαν να κερδίσουν οι Χριστιανοί επειδή σ' αυτούς στάλθηκε ο Προφήτης Ιησούς με το Θείο Βιβλίο «Ιν-τζήλ», ενώ οι ειδωλολάτρες ευχήθηκαν να κερδίσουν οι Πέρσες που λάτρευαν είδωλα και φωτιά]. (Ο Αλλάχ) δίνει νίκη σε όποιους θέλει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَعْدَ ٱللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٦﴾

Αυτή είναι μία υπόσχεση από τον Αλλάχ. Ο Αλλάχ δεν αθετεί ποτέ την υπόσχεσή Του, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε το γνωρίζουν,

يَعْلَمُونَ ظَـٰهِرًۭا مِّنَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ ٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ غَـٰفِلُونَ ﴿٧﴾

γνωρίζουν όμως μόνο μία εξωτερική πλευρά της εγκόσμιας ζωής (τα χρήματα, τα στολίδια και τις απολαύσεις), ενώ είναι αδιάφοροι για τη Μέλλουσα Ζωή!

أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِم ۗ مَّا خَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَأَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۗ وَإِنَّ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلنَّاسِ بِلِقَآئِ رَبِّهِمْ لَكَـٰفِرُونَ ﴿٨﴾

Δε συλλογίζονται τον εαυτό τους (πώς τους δημιούργησε ο Αλλάχ); Δε δημιούργησε ο Αλλάχ τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους παρά μόνο με την αλήθεια (και όχι άσκοπα), και (όρισε γι' αυτούς) μία καθορισμένη στιγμή (την Ημέρα της Κρίσεως). Πράγματι, πολλοί άνθρωποι αρνούνται την πίστη στη συνάντηση με τον Κύριό τους (την Ημέρα της Κρίσεως).

أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوٓا۟ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةًۭ وَأَثَارُوا۟ ٱلْأَرْضَ وَعَمَرُوهَآ أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٩﴾

Δεν ταξίδεψαν στη γη για να δουν πώς ήταν το τέλος εκείνων (των άπιστων) που ήταν πριν απ' αυτούς; Ήταν πιο ισχυροί απ' αυτούς, έχτισαν περισσότερα και πιο δυνατά χτισίματα στη γη, και έζησαν σ' αυτήν περισσότερα από ό,τι έχουν ζήσει (οι ειδωλολάτρες). Οι Αγγελιαφόροι τους ήρθαν σ' εκείνους με ξεκάθαρες αποδείξεις. Δε θα τους αδικούσε ποτέ ο Αλλάχ, αλλά ήταν οι ίδιοι που αδίκησαν τον εαυτό τους!

ثُمَّ كَانَ عَـٰقِبَةَ ٱلَّذِينَ أَسَـٰٓـُٔوا۟ ٱلسُّوٓأَىٰٓ أَن كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَكَانُوا۟ بِهَا يَسْتَهْزِءُونَ ﴿١٠﴾

Έπειτα το τέλος εκείνων που διέπρατταν το κακό, ήταν το χειρότερο (δηλ. καταστράφηκαν και στη Μέλλουσα Ζωή θα μπουν στην Κόλαση), επειδή διέψευδαν τα Σημάδια (και τα Εδάφια) του Αλλάχ και τα χλεύαζαν.

ٱللَّهُ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿١١﴾

Ο Αλλάχ δημιουργεί τη δημιουργία από την αρχή (είτε από ύλη, είτε από ανυπαρξία, και χωρίς κανένα προηγούμενο πρότυπο), έπειτα την επαναφέρει (στη ζωή, μετά από το θάνατο), έπειτα προς Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يُبْلِسُ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿١٢﴾

Την Ημέρα που θα γίνει η Ώρα, θα απελπιστούν οι κακοί (οι άπιστοι).

وَلَمْ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَآئِهِمْ شُفَعَـٰٓؤُا۟ وَكَانُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ كَـٰفِرِينَ ﴿١٣﴾

Δε θα έχουν κανέναν μεσολαβητή απ' εκείνους που τους απέδιδαν στον Αλλάχ ως εταίρους στη λατρεία, και (οι άπιστοι) θα τους απαρνηθούν.

وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوْمَئِذٍۢ يَتَفَرَّقُونَ ﴿١٤﴾

Την Ημέρα που θα γίνει η Ώρα, τότε θα διαχωριστούν (οι πιστοί από τους άπιστους).

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَهُمْ فِى رَوْضَةٍۢ يُحْبَرُونَ ﴿١٥﴾

Όσο γι' εκείνους που πίστεψαν και έκαναν ενάρετες πράξεις, θα είναι σε κήπο (δηλ. στον Παράδεισο) όπου θα χαίρονται και θα απολαμβάνουν.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآئِ ٱلْـَٔاخِرَةِ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ٱلْعَذَابِ مُحْضَرُونَ ﴿١٦﴾

Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη και διέψευσαν τα Σημάδια (και τα Εδάφια) Μας και τη συνάντηση της Μέλλουσας Ζωής, θα τους φέρουν στο μαρτύριο.

فَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ﴿١٧﴾

Δόξα στον Αλλάχ (δηλ. δοξάστε Τον στην προσευχή) όταν είναι βράδυ (στις προσευχές Μάγριμπ και ‘Ισά’) και όταν είναι πρωί (στην προσευχή Φατζρ).

وَلَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَعَشِيًّۭا وَحِينَ تُظْهِرُونَ ﴿١٨﴾

Σ' Αυτόν ανήκει όλος ο έπαινος στους ουρανούς και στη γη, και (δοξάστε Τον) το απόγευμα (στην προσευχή ‘Ασρ) και όταν είναι μεσημέρι (στην προσευχή Δουχρ).

يُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ ٱلْمَيِّتَ مِنَ ٱلْحَىِّ وَيُحْىِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ وَكَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ ﴿١٩﴾

Βγάζει τον ζωντανό από τον νεκρό, και βγάζει τον νεκρό από τον ζωντανό. Αναζωογονεί τη (νεκρή) γη μετά τον θάνατό της, και έτσι θα βγείτε (ζωντανοί ξανά από τους τάφους σας).

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَنْ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍۢ ثُمَّ إِذَآ أَنتُم بَشَرٌۭ تَنتَشِرُونَ ﴿٢٠﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι ότι σας δημιούργησε από χώμα, έπειτα ιδού είστε άνθρωποι (από σάρκα και αίμα) που σκορπίζεστε (στη γη)!

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجًۭا لِّتَسْكُنُوٓا۟ إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةًۭ وَرَحْمَةً ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٢١﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι ότι έπλασε για σας συζύγους από σας τους ίδιους, για να βρείτε ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτές, και έθεσε μεταξύ σας στοργή και έλεος. Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για τους ανθρώπους που συλλογίζονται.

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦ خَلْقُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱخْتِلَـٰفُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَٰنِكُمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّلْعَـٰلِمِينَ ﴿٢٢﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι η δημιουργία των ουρανών και της γης, και η διαφορά μεταξύ των γλωσσών και των χρωμάτων σας. Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για όσους έχουν γνώση.

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦ مَنَامُكُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱبْتِغَآؤُكُم مِّن فَضْلِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَسْمَعُونَ ﴿٢٣﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι ο ύπνος σας τη νύχτα, και η ημέρα (που διαδέχεται τη νύχτα), και η επιδίωξή σας για τη γενναιοδωρία Του (μέσω των εργασιών σας). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για τους ανθρώπους που ακούν.

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦ يُرِيكُمُ ٱلْبَرْقَ خَوْفًۭا وَطَمَعًۭا وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَيُحْىِۦ بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَآ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿٢٤﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι ότι σας δείχνει τις αστραπές, προκαλώντας σας φόβο (από τους κεραυνούς) και ελπίδα (για σας για τη βροχή), και στέλνει από τον ουρανό νερό, με το οποίο αναζωογονεί τη γη μετά τον θάνατό της. Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για τους ανθρώπους που συλλογίζονται.

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَن تَقُومَ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ بِأَمْرِهِۦ ۚ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةًۭ مِّنَ ٱلْأَرْضِ إِذَآ أَنتُمْ تَخْرُجُونَ ﴿٢٥﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι ότι στέκονται σταθερά ο ουρανός και η γη με την εντολή Του (χωρίς κολώνες και χωρίς να καταρρεύουν). Έπειτα, όταν θα σας καλέσει με ένα μόνο κάλεσμα για να βγείτε από τη γη, τότε αμέσως θα βγείτε (από τους τάφους σας).

وَلَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ كُلٌّۭ لَّهُۥ قَـٰنِتُونَ ﴿٢٦﴾

Σ' Αυτόν ανήκουν όλοι όσοι είναι στους ουρανούς και στη γη. Όλοι είναι υποταγμένοι με υπακοή προς Αυτόν (και την εντολή Του: από την ύπαρξη, τη ζωή, το θάνατο και την ανάστασή τους).

وَهُوَ ٱلَّذِى يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ ۚ وَلَهُ ٱلْمَثَلُ ٱلْأَعْلَىٰ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٢٧﴾

Είναι Αυτός που δημιουργεί τη δημιουργία από την αρχή (είτε από ύλη, είτε από ανυπαρξία, και χωρίς κανένα προηγούμενο πρότυπο), και έπειτα την επαναφέρει (στη ζωή μετά τον θάνατό της), και αυτό είναι (ακόμα) ευκολότερο γι' Αυτόν. Σ' Αυτόν ανήκει η Ύψιστη Περιγραφή στους ουρανούς και στη γη. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

ضَرَبَ لَكُم مَّثَلًۭا مِّنْ أَنفُسِكُمْ ۖ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُم مِّن شُرَكَآءَ فِى مَا رَزَقْنَـٰكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَآءٌۭ تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿٢٨﴾

Παραθέτει για σας (ω, ειδωλολάτρες) ένα παράδειγμα από εσάς τους ίδιους: Έχετε μεταξύ των σκλάβων σας, συνεταίρους που μοιράζονται εξίσου μαζί σας ό,τι παρέχουμε σε σας (από αγαθά και πλούτη), και έτσι φοβάστε απ' αυτούς (μήπως πάρουν το μερίδιό τους και φύγουν), όπως (εσείς οι ελεύθεροι) φοβάστε ο ένας (συνέταιρος) τον άλλον; [Πώς λοιπόν αποδίδετε στον Αλλάχ εταίρους;] Έτσι διασαφηνίζουμε τα Εδάφια για τους ανθρώπους που συλλογίζονται!

بَلِ ٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَهْوَآءَهُم بِغَيْرِ عِلْمٍۢ ۖ فَمَن يَهْدِى مَنْ أَضَلَّ ٱللَّهُ ۖ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ﴿٢٩﴾

Όχι (δεν επιθυμείτε να έχετε συνεταίρους από τους σκλάβους σας στα πλούτη σας), αλλά οι άδικοι ακολουθούν τις επιθυμίες τους χωρίς καμία γνώση. Ποιος μπορεί να καθοδηγήσει εκείνους που τους έκανε ο Αλλάχ να παραστρατήσουν (λόγω της αδικίας και της απιστίας τους); Δε θα έχουν υποστηρικτές.

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًۭا ۚ فِطْرَتَ ٱللَّهِ ٱلَّتِى فَطَرَ ٱلنَّاسَ عَلَيْهَا ۚ لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٠﴾

Θέσε λοιπόν (ω, Προφήτη) το πρόσωπό σου με αφοσίωση προς τη θρησκεία (το Ισλάμ) ακολουθώντας την και παρεκκλίνοντας από όλες τις ψεύτικες θρησκείες. Είναι η θρησκεία του Αλλάχ στην οποία δημιούργησε τους ανθρώπους. Δεν υπάρχει αλλαγή στη θρησκεία του Αλλάχ (και μην την αλλάξετε με τον πολυθεϊσμό και την απιστία). Αυτή είναι η ορθή θρησκεία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν.

۞ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَٱتَّقُوهُ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿٣١﴾

(Θέστε, ω, Προφήτη, εσύ και οι πιστοί τα πρόσωπα σας προς τη θρησκεία) στρεφόμενοι προς Αυτόν με μεταμέλεια, φυλαχθείτε από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του), τελείτε την προσευχή και μην είστε απ' εκείνους που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία,

مِنَ ٱلَّذِينَ فَرَّقُوا۟ دِينَهُمْ وَكَانُوا۟ شِيَعًۭا ۖ كُلُّ حِزْبٍۭ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ﴿٣٢﴾

απ' εκείνους που διαίρεσαν τη θρησκεία τους (τη θρησκεία του Αβραάμ, -το Ισλάμ-) και διασπάστηκαν σε αιρέσεις (Ιουδαϊσμό και Χριστιανισμό κλπ.), κάθε αίρεση χαίρεται μ' αυτό που έχει (νομίζοντας ότι μόνο αυτή έχει την αλήθεια).

وَإِذَا مَسَّ ٱلنَّاسَ ضُرٌّۭ دَعَوْا۟ رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَآ أَذَاقَهُم مِّنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌۭ مِّنْهُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ﴿٣٣﴾

Όταν οι κακουχίες πλήττουν τους ανθρώπους, επικαλούνται τον Κύριό τους, στρεφόμενοι προς Αυτόν με μεταμέλεια. Έπειτα όταν τους δίνει έλεος απ' Αυτόν (αφαιρώντας τις κακουχίες τους), τότε μία ομάδα απ' αυτούς αποδίδουν εταίρους στον Κύριό τους στη λατρεία,

لِيَكْفُرُوا۟ بِمَآ ءَاتَيْنَـٰهُمْ ۚ فَتَمَتَّعُوا۟ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿٣٤﴾

για να δείξουν αχαριστία σε ό,τι τους δώσαμε (από έλεος και εύνοιες)! Απολαύστε (για λίγο), πράγματι, θα μάθετε (τις συνέπειες της αχαριστίας και της απιστίας σας).

أَمْ أَنزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَـٰنًۭا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا۟ بِهِۦ يُشْرِكُونَ ﴿٣٥﴾

Ή είχαμε στείλει ένα επιχείρημα (και ένα Βιβλίο), το οποίο μιλάει υποστηρίζοντας ό,τι αποδίδουν (οι ειδωλολάτρες) από εταίρους σ' Αυτόν στη λατρεία;

وَإِذَآ أَذَقْنَا ٱلنَّاسَ رَحْمَةًۭ فَرِحُوا۟ بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ ﴿٣٦﴾

Όταν δίνουμε στους ανθρώπους έλεος (και εύνοια από πλούτη ή καλή υγεία κλπ.), χαίρονται μ' αυτό. Μα αν τους πλήξουν οι κακουχίες για ό,τι διέπραξαν (από κακές πράξεις), απελπίζονται (σαν να μην υπάρχει διέξοδος από τις κακουχίες)!

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٣٧﴾

Δε βλέπουν ότι ο Αλλάχ παρέχει αγαθά με αφθονία σε όποιους θέλει, και τα περιορίζει (για όποιους θέλει, σύμφωνα με τη Σοφία Του)! Πράγματι, σ' αυτό υπάρχουν Σημάδια γι' εκείνους που πιστεύουν.

فَـَٔاتِ ذَا ٱلْقُرْبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلْمِسْكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ ٱللَّهِ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿٣٨﴾

Δώσε, λοιπόν, στον συγγενή σου το δικαίωμά του (τηρώντας καλούς δεσμούς συγγένειας), και στον ενδεή και στον οδοιπόρο (δώσε του ελεημοσύνη). Αυτό είναι καλύτερο γι' εκείνους που επιζητούν την ευχαρίστηση του Αλλάχ, και εκείνοι είναι οι επιτυχημένοι.

وَمَآ ءَاتَيْتُم مِّن رِّبًۭا لِّيَرْبُوَا۟ فِىٓ أَمْوَٰلِ ٱلنَّاسِ فَلَا يَرْبُوا۟ عِندَ ٱللَّهِ ۖ وَمَآ ءَاتَيْتُم مِّن زَكَوٰةٍۢ تُرِيدُونَ وَجْهَ ٱللَّهِ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُضْعِفُونَ ﴿٣٩﴾

Ό,τι χρήματα δίνετε με σκοπό την τοκογλυφία για να αυξηθούν από τα χρήματα των ανθρώπων, δε θα αυξηθούν ενώπιον του Αλλάχ (δηλ. δε θα τα ευλογήσει, αλλά θα τα καταστρέψει). Ό,τι δίνετε σε ελεημοσύνη, επιζητώντας την ευχαρίστηση του Αλλάχ, τότε εκείνοι (που δίνουν σε ελεημοσύνη) θα είναι αυτοί που θα έχουν πολλαπλές ανταμοιβές (από τον Αλλάχ).

ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ۖ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَفْعَلُ مِن ذَٰلِكُم مِّن شَىْءٍۢ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٤٠﴾

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που σας δημιούργησε, έπειτα σας παρέχει αγαθά, έπειτα θα αφαιρέσει τη ζωή σας και έπειτα θα σας επαναφέρει στη ζωή! Υπάρχει κάποιος απ' εκείνους που τους αποδίδετε στον Αλλάχ ως εταίρους στη λατρεία, που μπορεί να κάνει κάτι απ' αυτά; Δόξα σ' Αυτόν, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν από εταίρους (και ψεύτικους θεούς) στη λατρεία!

ظَهَرَ ٱلْفَسَادُ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِى ٱلنَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ ٱلَّذِى عَمِلُوا۟ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٤١﴾

Το κακό (οι κακουχίες, οι ασθένειες, η έλλειψη ευλογίας, και η έλλειψη βροχής και καρπών) εμφανίστηκε στη γη και τη θάλασσα, εξαιτίας όσων διέπρατταν οι άνθρωποι (από κακές πράξεις). (Εμφανίστηκε) για να τους κάνει (ο Αλλάχ) να γευτούν μέρος αυτού που διέπρατταν, ίσως να στραφούν (με μεταμέλεια προς Αυτόν).

قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلُ ۚ كَانَ أَكْثَرُهُم مُّشْرِكِينَ ﴿٤٢﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ταξιδέψτε στη γη, και κοιτάξτε πώς ήταν το τέλος εκείνων (των άπιστων) που ήταν πριν. Οι περισσότεροι εξ αυτών, απέδιδαν στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία!»

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ ٱلْقَيِّمِ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۖ يَوْمَئِذٍۢ يَصَّدَّعُونَ ﴿٤٣﴾

Θέσε, λοιπόν, (ω, Προφήτη) το πρόσωπό σου με αφοσίωση προς την ορθή θρησκεία (το Ισλάμ), προτού έρθει μία Ημέρα από τον Αλλάχ, που τίποτε δεν μπορεί να την αποτρέψει. Εκείνη την Ημέρα οι άνθρωποι θα χωριστούν (σε πιστούς, και άπιστους).

مَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُۥ ۖ وَمَنْ عَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَلِأَنفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ ﴿٤٤﴾

Όποιος αρνήθηκε την πίστη, θα κουβαλήσει την απιστία του, αλλά όποιος έκανε ενάρετες πράξεις, (τέτοιοι άνθρωποι) έχουν ετοιμάσει για τον εαυτό τους (τον δρόμο για να μπουν στον Παράδεισο).

لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ مِن فَضْلِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٤٥﴾

(Οι άνθρωποι θα χωριστούν σε δύο ομάδες) ώστε να ανταμείψει (ο Αλλάχ) από τη χάρη Του, εκείνους που πίστευαν και έκαναν ενάρετες πράξεις. Πράγματι, Αυτός δεν αγαπάει τους άπιστους!

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَن يُرْسِلَ ٱلرِّيَاحَ مُبَشِّرَٰتٍۢ وَلِيُذِيقَكُم مِّن رَّحْمَتِهِۦ وَلِتَجْرِىَ ٱلْفُلْكُ بِأَمْرِهِۦ وَلِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٤٦﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι ότι στέλνει τους ανέμους ως χαρμόσυνα νέα (για τη βροχή), και για να σας δώσει από το έλεός Του (ευημερία), να πλεύσουν τα πλοία με την εντολή Του, και να αναζητήσετε από τη γενναιότητά Του (μέσω των εργασιών και του εμπορίου σας), και ίσως να είστε ευγνώμονες.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَٱنتَقَمْنَا مِنَ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ ۖ وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٤٧﴾

Πράγματι, στείλαμε πριν από σένα (ω, Προφήτη) Αγγελιαφόρους στους λαούς τους, και ήρθαν σ' αυτούς με ξεκάθαρες αποδείξεις (αλλά τους διέψευσαν). Έτσι, εκδικηθήκαμε αυτούς που διέπρατταν το κακό. Πράγματι, είναι μία υπόσχεση από Εμάς το να υποστηρίξουμε τους πιστούς.

ٱللَّهُ ٱلَّذِى يُرْسِلُ ٱلرِّيَـٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابًۭا فَيَبْسُطُهُۥ فِى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ يَشَآءُ وَيَجْعَلُهُۥ كِسَفًۭا فَتَرَى ٱلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَـٰلِهِۦ ۖ فَإِذَآ أَصَابَ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦٓ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿٤٨﴾

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που στέλνει τους ανέμους, οι οποίοι δημιουργούν και κινούν τα σύννεφα, μετά (ο Αλλάχ) τα απλώνει (τα σύννεφα) στον ουρανό όπως θέλει, και τα χωρίζει σε διάφορα κομμάτια, και μετά βλέπεις τη βροχή να πέφτει από μέσα τους. Όταν τη στέλνει (τη βροχή) σε όποιους θέλει από τους δούλους Του, τότε χαίρονται,

وَإِن كَانُوا۟ مِن قَبْلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْهِم مِّن قَبْلِهِۦ لَمُبْلِسِينَ ﴿٤٩﴾

αν και ήταν πριν σταλεί σ' αυτούς, απελπισμένοι.

فَٱنظُرْ إِلَىٰٓ ءَاثَـٰرِ رَحْمَتِ ٱللَّهِ كَيْفَ يُحْىِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَآ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٥٠﴾

Κοίτα, λοιπόν, τα σημάδια του ελέους του Αλλάχ (δηλ. τις συνέπειες της βροχής), πώς (ο Αλλάχ) αναζωογονεί (μ' αυτή τη βροχή) τη γη μετά το θάνατό της. Πράγματι, Αυτός (που έδωσε ζωή στη νεκρή γη), είναι Αυτός που θα αναστήσει τους νεκρούς, και είναι για τα πάντα Ικανός.

وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحًۭا فَرَأَوْهُ مُصْفَرًّۭا لَّظَلُّوا۟ مِنۢ بَعْدِهِۦ يَكْفُرُونَ ﴿٥١﴾

Αν στέλναμε έναν (δυνατό) άνεμο και τις έβλεπαν (τις καλλιέργειές τους) να κιτρινίζουν (δηλ. χαλασμένες), θα έμεναν μετά απ' αυτό, αχάριστοι (για ό,τι εύνοιες τους παρείχαμε πριν)!

فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ ٱلْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوْا۟ مُدْبِرِينَ ﴿٥٢﴾

Εσύ (ω, Προφήτη) δεν μπορείς να κάνεις τους νεκρούς (δηλ. που έχουν νεκρές καρδιές λόγω της απιστίας) να ακούσουν, ούτε μπορείς να κάνεις τους κωφούς να ακούσουν την κλήση (σου), όταν απομακρύνονται (από σένα)!

وَمَآ أَنتَ بِهَـٰدِ ٱلْعُمْىِ عَن ضَلَـٰلَتِهِمْ ۖ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِـَٔايَـٰتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿٥٣﴾

Ούτε μπορείς (ω, Προφήτη) να καθοδηγήσεις τους τυφλούς απομακρύνοντάς τους από την πλάνη τους! Δεν μπορείς να κάνεις να ακούσουν (την αλήθεια) παρά μόνο αυτούς που πιστεύουν στα Σημάδια (και τα Εδάφια) Μας, γιατί αυτοί είναι οι υπάκουοι (προς τον Αλλάχ).

۞ ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن ضَعْفٍۢ ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعْدِ ضَعْفٍۢ قُوَّةًۭ ثُمَّ جَعَلَ مِنۢ بَعْدِ قُوَّةٍۢ ضَعْفًۭا وَشَيْبَةًۭ ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْقَدِيرُ ﴿٥٤﴾

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που σας δημιούργησε από αδυναμία (από αδύναμες εκκρίσεις των δύο φύλων), έπειτα μετά από την αδυναμία, σας έδωσε δύναμη, έπειτα μετά από τη δύναμη, σας έκανε σε κατάσταση αδυναμίας και γηρατειών. Δημιουργεί ό,τι θέλει, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يُقْسِمُ ٱلْمُجْرِمُونَ مَا لَبِثُوا۟ غَيْرَ سَاعَةٍۢ ۚ كَذَٰلِكَ كَانُوا۟ يُؤْفَكُونَ ﴿٥٥﴾

Την Ημέρα που θα έρθει η Ώρα, οι κακοί θα ορκιστούν ότι δεν είχαν μείνει (στην εγκόσμια ζωή -ή στους τάφους τους-) παρά μόνο μία ώρα (λίγη ώρα). Έτσι (θα πουν το ψέμα) όπως (στην εγκόσμια ζωή) απομακρύνθηκαν (από την αλήθεια και είπαν ψευδώς ότι δε θα υπάρχει ανάσταση)!

وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ وَٱلْإِيمَـٰنَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِى كِتَـٰبِ ٱللَّهِ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْبَعْثِ ۖ فَهَـٰذَا يَوْمُ ٱلْبَعْثِ وَلَـٰكِنَّكُمْ كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٥٦﴾

Εκείνοι στους οποίους δόθηκε γνώση και πίστη θα πουν: «Πράγματι, μείνατε σε ό,τι όρισε ο Αλλάχ (από την ημέρα της δημιουργίας σας) μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης. Αυτή είναι η Ημέρα της Ανάστασης, αλλά δεν το ξέρατε (ότι είναι αληθινή, και έτσι τη διαψεύδατε).»

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ﴿٥٧﴾

Εκείνη την Ημέρα, δε θα ωφελήσουν τους άδικους οι δικαιολογίες τους, ούτε θα τους ζητηθεί να αναζητήσουν την ευχαρίστηση του Αλλάχ (μέσω της μεταμέλειας και της υπακοής)!

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِى هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٍۢ ۚ وَلَئِن جِئْتَهُم بِـَٔايَةٍۢ لَّيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ ﴿٥٨﴾

Έχουμε παρουσιάσει για τους ανθρώπους σ' αυτό το Κορ’άν κάθε είδους παράδειγμα. Αν έφερνες (ω, Προφήτη) σ' αυτούς (τους άπιστους) κάθε Σημάδι (είτε απ' αυτά που πρότειναν, είτε από άλλα), εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη θα έλεγαν: «Δεν είστε (ω, Μωχάμμαντ, και οι ακόλουθοι σου), παρά άνθρωποι που ακολουθούν μία πλάνη.»

كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٥٩﴾

Έτσι ο Αλλάχ σφραγίζει τις καρδιές εκείνων που δεν έχουν γνώση (και κατανόηση για ό,τι τους έφερες, ω, Προφήτη, από νουθεσίες, αποδείξεις και Σημάδια).

فَٱصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ ۖ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ ٱلَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ ﴿٦٠﴾

Κάνε, λοιπόν, υπομονή (ω, Προφήτη). Πράγματι, η υπόσχεση του Αλλάχ (για τη νίκη σου εναντίον τους) είναι αληθινή. Ας μη σε αγχώνουν (με ό,τι λένε ή κάνουν), εκείνοι που δεν πιστεύουν (και ας μη σε κάνουν να αφήσεις την υπομονή).

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ [Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν -Κοράνιο- που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْحَكِيمِ ﴿٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του τέλειου και σοφού Βιβλίου (του Κορ’άν).

هُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لِّلْمُحْسِنِينَ ﴿٣﴾

(Τα οποία Εδάφια είναι) καθοδήγηση και έλεος γι' εκείνους που πράττουν το καλό.

ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿٤﴾

Οι οποίοι τελούν την προσευχή, δίνουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και πιστεύουν με βεβαιότητα στη Μέλλουσα Ζωή.

أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدًۭى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿٥﴾

Εκείνοι βρίσκονται σε καθοδήγηση από τον Κύριό τους και εκείνοι είναι οι επιτυχημένοι.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشْتَرِى لَهْوَ ٱلْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ ﴿٦﴾

Μεταξύ των ανθρώπων υπάρχει εκείνος που αγοράζει (ή επιλέγει και επιθυμεί) τα μάταια λόγια (και τα λόγια πλάνης και τα τραγούδια), για να αποτρέψει (τους ανθρώπους), χωρίς γνώση, από το δρόμο του Αλλάχ, και τα παίρνει (τα Εδάφια και το δρόμο του Αλλάχ) ως κοροϊδία. Τέτοιοι άνθρωποι θα έχουν ένα ταπεινωτικό μαρτύριο.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا وَلَّىٰ مُسْتَكْبِرًۭا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِىٓ أُذُنَيْهِ وَقْرًۭا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٧﴾

Όταν του απαγγέλλονται τα Εδάφια Μας, απομακρύνεται με αλαζονεία, σαν να μην τα άκουσε, σαν να υπήρχε κώφωση στα αυτιά του. Ενημέρωσέ τον λοιπόν ότι τον περιμένει ένα οδυνηρό μαρτύριο.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨﴾

Πράγματι, εκείνοι που πιστεύουν και πράττουν ενάρετες πράξεις, θα έχουν τους κήπους της ευδαιμονίας,

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقًّۭا ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٩﴾

όπου θα μείνουν εκεί για πάντα. Η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍۢ تَرَوْنَهَا ۖ وَأَلْقَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ رَوَٰسِىَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍۢ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ﴿١٠﴾

Δημιούργησε τους ουρανούς χωρίς κολώνες, όπως τους βλέπετε, έβαλε σταθερά βουνά στη γη για να μην τρέμει μαζί σας, και σκόρπισε πάνω της (γης) κάθε είδους κινούμενα (ζωντανά) πλάσματα. Και στείλαμε από τον ουρανό νερό και κάναμε να φυτρώσουν σ' αυτή (τη γη) κάθε είδους καλό φυτό.

هَـٰذَا خَلْقُ ٱللَّهِ فَأَرُونِى مَاذَا خَلَقَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦ ۚ بَلِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١١﴾

Αυτή είναι η δημιουργία του Αλλάχ, δείξτε Μου, λοιπόν, (ω, ειδωλολάτρες) τι έχουν δημιουργήσει εκείνοι, -που τους λατρεύετε εκτός απ' Αυτόν-; Όχι, (δε δημιούργησαν τίποτε), αλλά πράγματι, οι άδικοι βρίσκονται σε ξεκάθαρη πλάνη.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا لُقْمَـٰنَ ٱلْحِكْمَةَ أَنِ ٱشْكُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَن يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ حَمِيدٌۭ ﴿١٢﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Λουκμάν τη σοφία (την κατανόηση στη θρησκεία και την ορθή κρίση), (λέγοντας): «Δείξε ευγνωμοσύνη προς τον Αλλάχ.» Όποιος είναι ευγνώμων, θα είναι μόνο για το καλό του, και όποιος είναι αχάριστος, τότε πράγματι ο Αλλάχ είναι Γανέι (Ελεύθερος από κάθε ανάγκη, Πλούσιος) και Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

وَإِذْ قَالَ لُقْمَـٰنُ لِٱبْنِهِۦ وَهُوَ يَعِظُهُۥ يَـٰبُنَىَّ لَا تُشْرِكْ بِٱللَّهِ ۖ إِنَّ ٱلشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌۭ ﴿١٣﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Λουκμάν είπε στον γιο του, νουθετώντας τον: «Γιε μου! Μην αποδίδεις στον Αλλάχ κανέναν εταίρο στη λατρεία. Πράγματι, η απόδοση εταίρων στον Αλλάχ στην λατρεία, είναι μία τεράστια αδικία (προς τον εαυτό σου, που θα σε οδηγήσει στην Κόλαση).»

وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍۢ وَفِصَـٰلُهُۥ فِى عَامَيْنِ أَنِ ٱشْكُرْ لِى وَلِوَٰلِدَيْكَ إِلَىَّ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٤﴾

Προστάξαμε τον άνθρωπο να δείξει καλοσύνη (και υπακοή) προς τους γονείς του. Η μητέρα του τον κουβαλούσε με δυσκολία και κούραση. Και ο απογαλακτισμός του γίνεται μετά από δύο χρόνια. Δείξε ευγνωμοσύνη προς Εμένα και τους γονείς σου. Σε Εμένα βρίσκεται ο τελικός προορισμός.

وَإِن جَـٰهَدَاكَ عَلَىٰٓ أَن تُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌۭ فَلَا تُطِعْهُمَا ۖ وَصَاحِبْهُمَا فِى ٱلدُّنْيَا مَعْرُوفًۭا ۖ وَٱتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَىَّ ۚ ثُمَّ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٥﴾

Μα αν (οι γονείς σου) αγωνίζονται να σε κάνουν να Μου αποδώσεις εταίρους στη λατρεία, για τους οποίους (εταίρους) δεν έχεις καμία γνώση, τότε μην τους υπακούς (σ' αυτό), αλλά να τους συντροφεύεις στην εγκόσμια ζωή με τον καλύτερο τρόπο, και να ακολουθείς τον δρόμο εκείνου που στρέφεται προς Εμένα με μεταμέλεια και υπακοή. Έπειτα, προς Εμένα θα είναι η επιστροφή σας, και θα σας ενημερώσω για ό,τι κάνατε.

يَـٰبُنَىَّ إِنَّهَآ إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍۢ مِّنْ خَرْدَلٍۢ فَتَكُن فِى صَخْرَةٍ أَوْ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ أَوْ فِى ٱلْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌۭ ﴿١٦﴾

(Ο Λουκμάν είπε): «Ω, γιε μου! Ακόμα κι αν (μία καλή ή κακή πράξη) έχει (το μέγεθος και) το βάρος ενός κόκκου μουστάρδας, και είναι είτε μέσα σε ένα βράχο, είτε στους ουρανούς, είτε στη γη, πράγματι, θα τη φέρει ο Αλλάχ (την Ημέρα της Κρίσεως). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Λατείφ (Ευγενής προς τους δούλους Του) και Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

يَـٰبُنَىَّ أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ وَأْمُرْ بِٱلْمَعْرُوفِ وَٱنْهَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَآ أَصَابَكَ ۖ إِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ ٱلْأُمُورِ ﴿١٧﴾

Ω, γιε μου! Τέλεσε την προσευχή, πρόσταξε το καλό, απαγόρευσε το κακό, και κάνε υπομονή με ό,τι σε πλήττει (από τους ανθρώπους όταν τους καλείς προς το καλό και τους απαγορεύεις το κακό). Πράγματι, όλα αυτά είναι από τις υποχρεωτικές πράξεις (που έχει προστάξει ο Αλλάχ, και χρειάζονται σταθερή αποφασιστικότητα).

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍۢ فَخُورٍۢ ﴿١٨﴾

Μην αποστρέφεις το πρόσωπό σου από τους ανθρώπους με αλαζονεία, ούτε να περπατάς στη γη με υπερηφάνεια. Πράγματι, ο Αλλάχ δε συμπαθεί κάθε αλαζονικό που καυχιέται.

وَٱقْصِدْ فِى مَشْيِكَ وَٱغْضُضْ مِن صَوْتِكَ ۚ إِنَّ أَنكَرَ ٱلْأَصْوَٰتِ لَصَوْتُ ٱلْحَمِيرِ ﴿١٩﴾

Να είσαι μετριοπαθής στο βάδισμα σου (χωρίς αλαζονεία) και χαμήλωσε τη φωνή σου. Πράγματι, η πιο άσχημη φωνή, είναι η φωνή των γαϊδάρων.»

أَلَمْ تَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُۥ ظَـٰهِرَةًۭ وَبَاطِنَةًۭ ۗ وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُجَـٰدِلُ فِى ٱللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ وَلَا هُدًۭى وَلَا كِتَـٰبٍۢ مُّنِيرٍۢ ﴿٢٠﴾

Δε βλέπετε (ω, άνθρωποι) ότι ο Αλλάχ υπόταξε ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και στη γη (τον ήλιο, τα ζώα και τα φυτά κλπ.) για να σας ωφελήσουν, και σας έχει χαρίσει άφθονες εύνοιες απ' Αυτόν, φανερές και κρυφές; Ωστόσο, υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνοι που συζητούν για τον Αλλάχ, χωρίς (να έχουν) γνώση, ούτε καθοδήγηση, ούτε ένα (Θείο) Βιβλίο που φανερώνει (τον δρόμο τους).

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَآ ۚ أَوَلَوْ كَانَ ٱلشَّيْطَـٰنُ يَدْعُوهُمْ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ ﴿٢١﴾

Όταν λέγεται σ' αυτούς: «Ακολουθήστε ό,τι έστειλε ο Αλλάχ», λένε: «Όχι! Αλλά ακολουθούμε μόνο αυτό που βρήκαμε τους πατέρες μας να ακολουθούν.» (Θα τους ακολουθήσουν) ακόμα και αν ο Σατανάς τους καλεί έτσι προς το μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς;

۞ وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌۭ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ عَـٰقِبَةُ ٱلْأُمُورِ ﴿٢٢﴾

Όποιος στρέφει το πρόσωπό του προς τον Αλλάχ με υπακοή και υποταγή, ενώ πράττει το καλό, έχει πιάσει το πιο αξιόπιστο και σφιχτό σχοινί (που δεν κόβεται ποτέ, και έτσι δε θα πέσει στην καταστροφή). Στον Αλλάχ ανήκει η κατάληξη όλων των υποθέσεων.

وَمَن كَفَرَ فَلَا يَحْزُنكَ كُفْرُهُۥٓ ۚ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٢٣﴾

Όποιος όμως αρνήθηκε την πίστη, ας μη σε στεναχωρήσει (ω, Προφήτη) η απιστία του. Προς Εμάς θα είναι η επιστροφή τους, και θα τους ενημερώσουμε για ό,τι έκαναν. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη.

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًۭا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَىٰ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴿٢٤﴾

Θα τους παρέχουμε αγαθά αφήνοντάς τους στις απολαύσεις τους για λίγο (στην εγκόσμια ζωή), έπειτα (την Ημέρα της Κρίσεως) θα τους αναγκάσουμε να μπουν σε ένα σκληρό μαρτύριο.

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ ۚ قُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢٥﴾

Αν τους ρωτούσες (ω, Προφήτη): «Ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη;» Θα έλεγαν: «Ο Αλλάχ!» Πες: «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ (που φανέρωσε την αλήθεια από την ομολογία σας).» Αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δε γνωρίζουν (και δε συλλογίζονται σε Ποιον ανήκει όλος ο έπαινος, και έτσι, αποδίδουν σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία)!

لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْغَنِىُّ ٱلْحَمِيدُ ﴿٢٦﴾

Στον Αλλάχ ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και στη γη. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Γανέι (Πλούσιος, Ελεύθερος από κάθε ανάγκη), ο Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

وَلَوْ أَنَّمَا فِى ٱلْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلَـٰمٌۭ وَٱلْبَحْرُ يَمُدُّهُۥ مِنۢ بَعْدِهِۦ سَبْعَةُ أَبْحُرٍۢ مَّا نَفِدَتْ كَلِمَـٰتُ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٧﴾

Αν όλα τα δέντρα στη γη (κοβόντουσαν και) ήταν πένες, και η θάλασσα (ήταν μελάνι) και την εφοδίαζαν αφού τελείωνε, άλλες επτά θάλασσες, ακόμα τα λόγια του Αλλάχ δε θα εξαντλούνταν (για να τα γράψουν). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

مَّا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍۢ وَٰحِدَةٍ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌۢ بَصِيرٌ ﴿٢٨﴾

Η δημιουργία σας και η ανάστασή σας, δεν είναι παρά όπως (η δημιουργία και η ανάσταση) μίας και μόνο ψυχής. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα πάντα).

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ كُلٌّۭ يَجْرِىٓ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى وَأَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٩﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ εισάγει τη νύχτα στην ημέρα, και εισάγει την ημέρα στη νύχτα (δηλ. αυξάνει και μειώνει τις ώρες τους, το χειμώνα και το καλοκαίρι), και ότι έχει υποτάξει τον ήλιο και το φεγγάρι (για να σας ωφελήσουν), και ο καθένας τους τρέχει (στην τροχιά του) για ένα καθορισμένο χρόνο, και ότι ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση;

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ ٱلْبَـٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْكَبِيرُ ﴿٣٠﴾

Αυτό επειδή ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Χακκ (ο Ένας Αληθινός Θεός), και ό,τι επικαλούνται (και λατρεύουν οι άπιστοι), εκτός απ' Αυτόν, είναι πλάνη, και ο Αλλάχ είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-Καμπείρ (Μέγας).

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱلْفُلْكَ تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِنِعْمَتِ ٱللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ﴿٣١﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι τα πλοία πλέουν στη θάλασσα με τη χάρη του Αλλάχ, για να σας δείξει μερικά από τα Σημάδια Του; Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμων.

وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌۭ كَٱلظُّلَلِ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌۭ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍۢ كَفُورٍۢ ﴿٣٢﴾

Όταν τους περιβάλλουν τα κύματα σαν τα βουνά (που τους σκιάζουν), επικαλούνται τον Αλλάχ με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν και μόνο. Αλλά όταν τους σώζει και φτάνουν στη στεριά, τότε μερικοί απ' αυτούς είναι μετριοπαθείς (στο να δείξουν ευγνωμοσύνη προς τον Αλλάχ, και μερικοί απ' αυτούς γίνονται αχάριστοι). Πράγματι, δεν απορρίπτει τα Σημάδια Μας, παρά κάθε αχάριστος προδότης.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ وَٱخْشَوْا۟ يَوْمًۭا لَّا يَجْزِى وَالِدٌ عَن وَلَدِهِۦ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِۦ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِٱللَّهِ ٱلْغَرُورُ ﴿٣٣﴾

Ω, άνθρωποι! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Κυρίου σας (τηρώντας τις εντολές Του) και να φοβάστε μία Ημέρα, κατά την οποία κανένας πατέρας δε θα ωφελήσει τον γιο του, ούτε κανένας γιος θα ωφελήσει τον πατέρα του. Η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή, επομένως μην αφήσετε να σας εξαπατήσει η εγκόσμια ζωή, ούτε να αφήσετε να σας εξαπατήσει αυτός που εξαπατάει (είτε είναι ο διάβολος, είτε είναι ένας άνθρωπος) και να σας απομακρύνει από τον δρόμο του Αλλάχ.

إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِى ٱلْأَرْحَامِ ۖ وَمَا تَدْرِى نَفْسٌۭ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًۭا ۖ وَمَا تَدْرِى نَفْسٌۢ بِأَىِّ أَرْضٍۢ تَمُوتُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌۢ ﴿٣٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ έχει τη γνώση για την Ώρα (πότε θα γίνει), στέλνει τη βροχή και γνωρίζει τι υπάρχει στις μήτρες. Καμία ψυχή δεν ξέρει τι θα κερδίσει αύριο, και καμιά ψυχή δεν ξέρει σε ποια γη θα πεθάνει! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ [Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν -Κοράνιο- που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢﴾

(Αυτή είναι) η αποκάλυψη του Βιβλίου, στο οποίο δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, (και το οποίο αποκαλύφθηκε) από τον Κύριο όλων των Κόσμων.

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۚ بَلْ هُوَ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٍۢ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ﴿٣﴾

Ή λένε (οι ειδωλολάτρες) ότι (ο Μωχάμμαντ) το έχει επινοήσει (το Κορ’άν); Όχι (δεν το επινόησες), αλλά είναι η αλήθεια από τον Κύριό σου, για να προειδοποιήσεις έναν λαό, στον οποίο δεν έχει σταλεί κανένας προειδοποιητής πριν από σένα, ίσως και να καθοδηγηθούν.

ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا شَفِيعٍ ۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿٤﴾

Είναι ο Αλλάχ που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους σε έξι Ημέρες, έπειτα υψώθηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του). Δεν έχετε έναντι του Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα (που μπορεί να σας προστατέψει), ούτε κανέναν διαμεσολαβητή (που μπορεί να μεσολαβήσει για σας ενώπιον του Αλλάχ χωρίς την άδειά Του). Δε θα το λάβετε υπόψη λοιπόν;

يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ إِلَى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥٓ أَلْفَ سَنَةٍۢ مِّمَّا تَعُدُّونَ ﴿٥﴾

Διευθετεί όλα τα ζητήματα από τον ουρανό προς τη γη, έπειτα ανεβαίνουν (ζητήματα) προς Αυτόν, σε μία Ημέρα, η διάρκεια της οποίας είναι χίλια χρόνια απ' αυτά που μετράτε (στην εγκόσμια ζωή). [βλ. Σούρατ Αλ-Χατζ 22:47].

ذَٰلِكَ عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٦﴾

Αυτός είναι ο Παντογνώστης του αόρατου και του ορατού, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

ٱلَّذِىٓ أَحْسَنَ كُلَّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۖ وَبَدَأَ خَلْقَ ٱلْإِنسَـٰنِ مِن طِينٍۢ ﴿٧﴾

Ο Οποίος τελειοποίησε ό,τι δημιούργησε, και δημιούργησε από την αρχή τον άνθρωπο (τον Αδάμ) από πηλό (χωρίς προηγούμενο πρότυπο).

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُۥ مِن سُلَـٰلَةٍۢ مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ﴿٨﴾

Έπειτα δημιούργησε τους απογόνους του από εκκρίσεις αδύναμου υγρού (και των δύο φύλων).

ثُمَّ سَوَّىٰهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِۦ ۖ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَـٰرَ وَٱلْأَفْـِٔدَةَ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَشْكُرُونَ ﴿٩﴾

Έπειτα τον διαμόρφωσε και του εμφύσησε το πνεύμα που δημιούργησε. Δημιούργησε για σας την ακοή, την όραση και τις καρδιές. Λίγο όμως είναι αυτό που δείχνετε από ευγνωμοσύνη (προς Αυτόν).

وَقَالُوٓا۟ أَءِذَا ضَلَلْنَا فِى ٱلْأَرْضِ أَءِنَّا لَفِى خَلْقٍۢ جَدِيدٍۭ ۚ بَلْ هُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمْ كَـٰفِرُونَ ﴿١٠﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Είναι δυνατόν ότι αφού (πεθάνουμε και) χαθούμε στη γη, θα δημιουργηθούμε ξανά (και θα αναστηθούμε);» Όχι (δεν αναζητούν την αλήθεια), αλλά αρνούνται να πιστέψουν στη συνάντηση με τον Κύριό τους!

۞ قُلْ يَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلْمَوْتِ ٱلَّذِى وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ﴿١١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Θα αφαιρέσει τη ζωή σας, ο Άγγελος του θανάτου, που του ανέθεσε (ο Αλλάχ) να αφαιρέσει τη ζωή σας, έπειτα θα επιστρέψετε στον Κύριό σας.»

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلْمُجْرِمُونَ نَاكِسُوا۟ رُءُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَآ أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَٱرْجِعْنَا نَعْمَلْ صَـٰلِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ﴿١٢﴾

Αν έβλεπες (ω, Προφήτη, την Ημέρα της Κρίσεως) τους κακούς όταν θα χαμηλώσουν (με ατίμωση) τα κεφάλια τους ενώπιον του Κυρίου τους (και θα πουν): «Κύριέ μας! Τώρα βλέπουμε (τη Μέλλουσα Ζωή που τη διαψεύσαμε πριν) και ακούμε. Στείλε μας πίσω (στην εγκόσμια ζωή), για να πράξουμε ενάρετες πράξεις. Πράγματι, τώρα πιστεύουμε με βεβαιότητα (στη Μέλλουσα Ζωή).», (τότε θα έβλεπες πόσο άθλια είναι η κατάστασή τους)!

وَلَوْ شِئْنَا لَـَٔاتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَىٰهَا وَلَـٰكِنْ حَقَّ ٱلْقَوْلُ مِنِّى لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿١٣﴾

Αν θέλαμε, θα είχαμε δώσει σε κάθε άνθρωπο (απ' αυτούς τους άπιστους) την καθοδήγησή του, αλλά ο Λόγος Μου (με τον οποίο προειδοποίησα τον Σατανά και όσους θα τον ακολουθήσουν), θα εκπληρωθεί: «Πράγματι, θα γεμίσω την Κόλαση με όσους από τα τζινν και τους ανθρώπους μαζί (θα ακολουθήσουν τον Σατανά).» [Βλ. Σούρατ Αλ-Α‘ράφ 7:18]

فَذُوقُوا۟ بِمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَـٰذَآ إِنَّا نَسِينَـٰكُمْ ۖ وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٤﴾

(Και θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γευτείτε (την τιμωρία) επειδή αδιαφορούσατε για τη συνάντηση αυτής της Ημέρας (του απολογισμού) σας (και ήσασταν απασχολημένοι με τους πόθους σας). Και Εμείς θα σας αφήσουμε (στην τιμωρία). Γευτείτε το αιώνιο μαρτύριο για ό,τι κάνατε.»

إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِـَٔايَـٰتِنَا ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِهَا خَرُّوا۟ سُجَّدًۭا وَسَبَّحُوا۟ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ۩ ﴿١٥﴾

Πράγματι, εκείνοι που πιστεύουν στα Εδάφιά Μας, είναι μόνο αυτοί που όταν τους υπενθυμίζουν γι' αυτά (και τους νουθετούν μ' αυτά), πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και δοξάζουν τον Κύριό τους ευγνωμονώντας Τον, και δε δείχνουν αλαζονεία.

تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ ٱلْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًۭا وَطَمَعًۭا وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿١٦﴾

(Οι οποίοι σηκώνονται κατά τη νύχτα από τον ύπνο, και) των οποίων τα πλευρά απομακρύνονται από τα κρεβάτια, για να επικαλεστούν τον Κύριό τους με φόβο και ελπίδα, και από ό,τι τους παρέχουμε, ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη).

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌۭ مَّآ أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍۢ جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٧﴾

Καμία ψυχή δεν ξέρει τι (έχει ετοιμαστεί και τι) είναι κρυμμένο γι' αυτούς (τους πιστούς) από ανταμοιβή που θα τους κάνει χαρούμενους! Μία ανταμοιβή για ό,τι έκαναν (από ενάρετες πράξεις).

أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًۭا كَمَن كَانَ فَاسِقًۭا ۚ لَّا يَسْتَوُۥنَ ﴿١٨﴾

Είναι αυτός που είναι πιστός ίσος μ' εκείνον που είναι ανυπάκουος; Όχι, δεν είναι ίσοι.

أَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلْمَأْوَىٰ نُزُلًۢا بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα έχουν τους κήπους της μόνιμης κατοικίας, ως ανταμοιβή για ό,τι έκαναν.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فَسَقُوا۟ فَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۖ كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَآ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢٠﴾

Όσο όμως για τους ανυπάκουους, η κατοικία τους θα είναι η Φωτιά. Κάθε φορά που προσπαθούν να βγουν απ' αυτή, θα επιστραφούν σ' αυτήν, και θα ειπωθεί σ' αυτούς: «Γευτείτε το μαρτύριο της Φωτιάς που το διαψεύδατε (στην εγκόσμια ζωή).»

وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَدْنَىٰ دُونَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٢١﴾

Πράγματι, θα τους κάνουμε (τους ανυπάκουους) να γευτούν τη μικρότερη τιμωρία (από κακουχίες στην εγκόσμια ζωή) πριν από τη μεγάλη τιμωρία (στη Μέλλουσα Ζωή), ίσως να επιστρέψουν (με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ).

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَآ ۚ إِنَّا مِنَ ٱلْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ ﴿٢٢﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που τον νουθέτησαν με τα Εδάφια του Κυρίου του, αλλά έπειτα αποστράφηκε απ' αυτά; Πράγματι, θα εκδικηθούμε τους κακούς.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ فَلَا تَكُن فِى مِرْيَةٍۢ مِّن لِّقَآئِهِۦ ۖ وَجَعَلْنَـٰهُ هُدًۭى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٢٣﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά), οπότε μην έχεις καμία αμφιβολία (ω, Μωχάμμαντ) για τη συνάντησή του [δηλ. ότι θα συναντήσεις τον Μωυσή στο νυχτερινό ταξίδι, -ή ότι ο Μωυσής έλαβε το Βιβλίο και εφάρμοσε τις εντολές του-, -ή ότι έλαβες το Κορ’άν όπως έλαβε ο Μωυσής την Τορά]. Και το κάναμε (την Τορά) καθοδήγηση για τα παιδιά του Ισραήλ.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةًۭ يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا۟ ۖ وَكَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يُوقِنُونَ ﴿٢٤﴾

Κάναμε μερικούς απ' αυτούς (από τα παιδιά του Ισραήλ) ηγέτες, που καθοδηγούν (τους άλλους προς τη λατρεία Μας) με την εντολή Μας, όταν έδειχναν υπομονή και πίστευαν με βεβαιότητα στα Σημάδια (και τα Εδάφια) Μας.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿٢٥﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) είναι Αυτός που θα κρίνει μεταξύ τους την Ημέρα της Ανάστασης, σε ό,τι διαφωνούσαν.

أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ ٱلْقُرُونِ يَمْشُونَ فِى مَسَـٰكِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ ۖ أَفَلَا يَسْمَعُونَ ﴿٢٦﴾

Δεν είναι ακόμη σαφές σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες στη Μάκκα), πόσα (άπιστα) έθνη καταστρέψαμε που ήταν πριν απ' αυτούς, και στις κατοικίες των οποίων περπατούν (και βλέπουν τα σημάδια της καταστροφής τους); Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια. Μα δεν ακούν;

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا نَسُوقُ ٱلْمَآءَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًۭا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَـٰمُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا يُبْصِرُونَ ﴿٢٧﴾

Δε βλέπουν (οι άπιστοι που διαψεύδουν την ανάσταση) ότι Εμείς στέλνουμε το νερό στην άγονη γη, και κάνουμε μ' αυτό να φυτρώνουν καλλιέργειες, από τις οποίες τρώνε τα βοοειδή τους και οι ίδιοι; Μα δε βλέπουν;

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٨﴾

Λένε (οι άπιστοι που διαψεύδουν την ανάσταση): «Πότε θα είναι αυτή η Κρίση (η Ημέρα της Κρίσεως, που θα κρίνει μεταξύ μας, όπως ισχυρίζεστε, ω, Μουσουλμάνοι), αν είστε ειλικρινείς;»

قُلْ يَوْمَ ٱلْفَتْحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِيمَـٰنُهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴿٢٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Την Ημέρα εκείνης της Κρίσης, δε θα ωφελήσει εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, το να πιστέψουν τότε, ούτε θα τους δοθεί καμία αναβολή.»

فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَٱنتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ ﴿٣٠﴾

Απομακρύνσου, λοιπόν, (ω, Προφήτη) απ' αυτούς, και περίμενε (τι θα τους κάνει ο Αλλάχ), και αυτοί περιμένουν (αυτά που τους υποσχέθηκες από την τιμωρία και την Ημέρα της Κρίσεως)!

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ ٱتَّقِ ٱللَّهَ وَلَا تُطِعِ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقِينَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿١﴾

Ω, Προφήτη! Να παραμένεις σταθερός στο να φυλαχθείς από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και μην υπακούς τους άπιστους και τους υποκριτές. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَٱتَّبِعْ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۭا ﴿٢﴾

Ακολούθα ό,τι σου αποκαλύπτεται από τον Κύριό σου. Πράγματι, ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε, έχει πλήρη γνώση.

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًۭا ﴿٣﴾

Εναπόθεσε την επιστοσύνη σου στον Αλλάχ. Επαρκεί ο Αλλάχ ως Υποστηρικτής και Διαχειριστής (όλων των υποθέσεων).

مَّا جَعَلَ ٱللَّهُ لِرَجُلٍۢ مِّن قَلْبَيْنِ فِى جَوْفِهِۦ ۚ وَمَا جَعَلَ أَزْوَٰجَكُمُ ٱلَّـٰٓـِٔى تُظَـٰهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهَـٰتِكُمْ ۚ وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَآءَكُمْ أَبْنَآءَكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ قَوْلُكُم بِأَفْوَٰهِكُمْ ۖ وَٱللَّهُ يَقُولُ ٱلْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى ٱلسَّبِيلَ ﴿٤﴾

Ο Αλλάχ δεν έκανε για κανέναν άντρα δύο καρδιές μέσα του, ούτε έκανε τις γυναίκες σας, που τις καθιστάτε απαγορευμένες για σας (με το απαγορευμένο είδος διαζυγίου Αδ-Διχάρ), να είναι οι πραγματικές μητέρες σας, ούτε έκανε τους θετούς σας γιους (που τους δίνετε το επίθετό σας), να είναι οι πραγματικοί σας γιοι. Αυτά είναι τα λόγια σας που λέτε (ενώ δεν ισχύουν), αλλά ο Αλλάχ λέει την αλήθεια και Αυτός καθοδηγεί στον ίσιο δρόμο.

ٱدْعُوهُمْ لِـَٔابَآئِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِندَ ٱللَّهِ ۚ فَإِن لَّمْ تَعْلَمُوٓا۟ ءَابَآءَهُمْ فَإِخْوَٰنُكُمْ فِى ٱلدِّينِ وَمَوَٰلِيكُمْ ۚ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌۭ فِيمَآ أَخْطَأْتُم بِهِۦ وَلَـٰكِن مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًا ﴿٥﴾

Αποκαλέστε τους (υιοθετημένους γιους) με τα επίθετα των πατέρων τους (και όχι με τα επίθετά σας), αυτό είναι πιο δίκαιο ενώπιον του Αλλάχ. Αλλά αν δε γνωρίζετε τους πατέρες τους, τότε (οι υιοθετημένοι γιοι σας) είναι αδέλφια σας στη θρησκεία και απελευθερωμένοι δούλοι σας (με τους οποίους έχετε στενή σχέση, σαν της συγγένειας, και έτσι φωνάξτε τους «αδελφέ» ή με το όνομά τους χωρίς να τους δώσετε τα επίθετά σας). Δεν υπάρχει αμαρτία σε σας γι' αυτό που κάνετε κατά λάθος (το να τους αποκαλέσετε κατά λάθος με το επίθετο εκείνων που τους υιοθέτησαν), αλλά (θα υπάρχει αμαρτία σε σας) για ό,τι κάνετε με σκόπιμη πρόθεση στην καρδιά σας. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

ٱلنَّبِىُّ أَوْلَىٰ بِٱلْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنفُسِهِمْ ۖ وَأَزْوَٰجُهُۥٓ أُمَّهَـٰتُهُمْ ۗ وَأُو۟لُوا۟ ٱلْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍۢ فِى كِتَـٰبِ ٱللَّهِ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ إِلَّآ أَن تَفْعَلُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَوْلِيَآئِكُم مَّعْرُوفًۭا ۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِى ٱلْكِتَـٰبِ مَسْطُورًۭا ﴿٦﴾

Ο Προφήτης είναι πιο κοντά στους πιστούς από τον εαυτό τους [και έχει πιο έλεος γι' αυτούς από τον εαυτό τους, και θα πρέπει να τον υπακούν και να τον αγαπούν περισσότερο από τον εαυτό τους, και αν κάποιος πεθάνει χρεωμένος ή έχει μικρά παιδιά, ο Προφήτης θα φροντίσει το χρέος και τα παιδιά του]. Και οι γυναίκες του (Προφήτη) είναι οι μητέρες τους (των πιστών, δηλ. δεν επιτρέπεται κανένας να παντρευτεί μία απ' αυτές μετά το θάνατο του Προφήτη). Οι συγγενείς εξ αίματος έχουν μεγαλύτερο δικαίωμα να κληρονομήσει ο ένας τον άλλον σύμφωνα με την κρίση του Αλλάχ, από τους άλλους πιστούς και τους μετανάστες (που είναι αδελφοί τους στη θρησκεία)! [Ο Προφήτης έχει δημιουργήσει μία σύνδεση αδελφοσύνης μεταξύ των πιστών της Μεδίνας και των μεταναστών που ήρθαν από τη Μέκκα]. Εκτός αν κάνετε στους αδελφούς σας στη θρησκεία, καλοσύνη (και ορίσετε ελεημοσύνη στη διαθήκη σας, τότε δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό σε σας). Αυτό έχει γραφτεί στο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَـٰقَهُمْ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٍۢ وَإِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبْنِ مَرْيَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًۭا ﴿٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν Εμείς πήραμε μία δέσμευση από όλους τους προφήτες, και από σένα, τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Μωυσή και τον Ιησού, τον υιό της Μαρίας. Πήραμε από όλους τους μία ισχυρή δέσμευση.

لِّيَسْـَٔلَ ٱلصَّـٰدِقِينَ عَن صِدْقِهِمْ ۚ وَأَعَدَّ لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًا أَلِيمًۭا ﴿٨﴾

Για να ρωτήσει τους ειλικρινείς (Αγγελιαφόρους, τι τους απάντησαν οι λαοί τους) σχετικά με την ειλικρίνειά τους (δηλ. την αλήθεια προς την οποία τους κάλεσαν)! Και έχει ετοιμάσει για τους άπιστους ένα οδυνηρό μαρτύριο.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَآءَتْكُمْ جُنُودٌۭ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا وَجُنُودًۭا لَّمْ تَرَوْهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ﴿٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ προς εσάς (στη μάχη Αλ-Χανντακ -του Χαντακιού-, ή Αλ-Αχζάμπ -των συμμαχικών φυλών-) όταν ήρθαν εναντίον σας στρατιώτες (δέκα χιλιάδες από τις Αραβικές φυλές και σας περικύκλωσαν στη Μαντίνα, σε συνωμοσία με τους Εβραίους της Μαντίνας που πρόδωσαν τη συμφωνία τους με τον Προφήτη), αλλά στείλαμε εναντίον τους έναν βίαιο άνεμο (που έβγαλε τις σκηνές τους) και στρατιώτες (από Αγγέλους) που δεν τους είδατε, (και έτσι, έφυγαν ηττημένοι χωρίς πόλεμο). Πράγματι, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνετε.

إِذْ جَآءُوكُم مِّن فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ ٱلْأَبْصَـٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلْقُلُوبُ ٱلْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠ ﴿١٠﴾

Όταν ήρθαν (οι άπιστοι) από πάνω σας και από κάτω σας (από την κορυφή και το κάτω μέρος της κοιλάδας), και τα μάτια σας κοιτούσαν μόνο προς τους εχθρούς σας, και οι καρδιές σας έφτασαν στους λαιμούς σας (από το φόβο), και νομίζατε διάφορες σκέψεις για τον Αλλάχ (δηλ. οι υποκριτές νόμιζαν ότι ο Προφήτης και οι πιστοί θα ηττηθούν, ενώ οι πιστοί ήταν βέβαιοι για τη νίκη από τον Αλλάχ).

هُنَالِكَ ٱبْتُلِىَ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا۟ زِلْزَالًۭا شَدِيدًۭا ﴿١١﴾

Εκεί οι πιστοί δοκιμάστηκαν και κλονίστηκαν έντονα.

وَإِذْ يَقُولُ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ مَّا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ إِلَّا غُرُورًۭا ﴿١٢﴾

Και όταν οι υποκριτές και αυτοί που είχαν την αρρώστια (της αμφιβολίας) στις καρδιές τους (και είχαν αδύναμη πίστη), είπαν: «Αυτό που μας υποσχέθηκαν ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του (για νίκη), δεν είναι παρά μόνο πλάνη!»

وَإِذْ قَالَت طَّآئِفَةٌۭ مِّنْهُمْ يَـٰٓأَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَٱرْجِعُوا۟ ۚ وَيَسْتَـْٔذِنُ فَرِيقٌۭ مِّنْهُمُ ٱلنَّبِىَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌۭ وَمَا هِىَ بِعَوْرَةٍ ۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًۭا ﴿١٣﴾

Και όταν μία ομάδα απ' αυτούς (τους υποκριτές) είπε: «Ω, άνθρωποι της Γιάθριμπ (Μαντίνας, που βγήκατε για να πολεμήσετε), δεν υπάρχει για σας θέση εδώ, οπότε επιστρέψτε (στα σπίτια σας).» Μία άλλη ομάδα απ' αυτούς ζήτησε την άδεια του Προφήτη για να φύγουν, λέγοντας: «Τα σπίτια μας είναι εκτεθειμένα (κοντά στους εχθρούς, γι' αυτό δώσε μας την άδεια να πάμε να τα προστατέψουμε)», παρόλο που δεν ήταν εκτεθειμένα, αλλά δεν ήθελαν παρά μόνο τη διαφυγή.

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِم مِّنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُوا۟ ٱلْفِتْنَةَ لَـَٔاتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوا۟ بِهَآ إِلَّا يَسِيرًۭا ﴿١٤﴾

Αν (οι άπιστοι) έμπαιναν σ' αυτούς (τους υποκριτές) από όλες τις πλευρές της πόλης, και τους ζητούσαν να επιστρέψουν στην απιστία και την ειδωλολατρία, θα το είχαν κάνει και δε θα καθυστερούσαν παρά μόνο για λίγο.

وَلَقَدْ كَانُوا۟ عَـٰهَدُوا۟ ٱللَّهَ مِن قَبْلُ لَا يُوَلُّونَ ٱلْأَدْبَـٰرَ ۚ وَكَانَ عَهْدُ ٱللَّهِ مَسْـُٔولًۭا ﴿١٥﴾

(Εκείνοι οι υποκριτές) είχαν ήδη δώσει υπόσχεση προς τον Αλλάχ πριν, ότι δε θα τραπούν σε φυγή (από οποιαδήποτε μάχη). Πράγματι, για την υπόσχεση που δίνουν στον Αλλάχ, θα τους ρωτήσει (ο Αλλάχ και θα τους τιμωρήσει αν την αθετήσουν)!

قُل لَّن يَنفَعَكُمُ ٱلْفِرَارُ إِن فَرَرْتُم مِّنَ ٱلْمَوْتِ أَوِ ٱلْقَتْلِ وَإِذًۭا لَّا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿١٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Η φυγή δε θα σας ωφελήσει, αν φύγετε από (τη μάχη φοβούμενοι) το θάνατο ή το να σκοτωθείτε, [αφού κάθε ψυχή έχει μία καθορισμένη ώρα για το θάνατό της], ακόμα και (αν φύγετε, αλλά η καθορισμένη ώρα σας δεν έχει έρθει ακόμα) τότε δε θα απολαύσετε παρά μόνο για λίγο (μέχρι να έρθει η καθορισμένη ώρα σας).»

قُلْ مَن ذَا ٱلَّذِى يَعْصِمُكُم مِّنَ ٱللَّهِ إِنْ أَرَادَ بِكُمْ سُوٓءًا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةًۭ ۚ وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿١٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ποιος μπορεί να σας προστατεύσει από τον Αλλάχ, αν θέλει να σας πλήξει κάτι κακό, ή αν θέλει για σας έλεος;» Δε θα βρουν για τον εαυτό τους απέναντι στον Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή (που να τους προστατέψει)!

۞ قَدْ يَعْلَمُ ٱللَّهُ ٱلْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَٱلْقَآئِلِينَ لِإِخْوَٰنِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا ۖ وَلَا يَأْتُونَ ٱلْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا ﴿١٨﴾

Ο Αλλάχ γνωρίζει εκείνους (τους υποκριτές) ανάμεσά σας που αποθαρρύνουν τους άλλους (από το να πολεμήσουν μαζί με τον Προφήτη), και εκείνους που λένε στους αδελφούς τους: «Ελάτε προς εμάς (και μην πηγαίνετε στη μάχη για να μην πεθάνετε).», και δεν έρχονται στη μάχη παρά σπάνια (για να μην ντραπούν και όχι για να υποστηρίξουν τη θρησκεία του Αλλάχ)!

أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ ۖ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا ﴿١٩﴾

(Εκείνοι οι υποκριτές) είναι τσιγκούνηδες μαζί σας (και δεν ξοδεύουν για τη μάχη). Όταν έρχεται ο φόβος (και ξεκινάει η μάχη), τους βλέπεις (ω, Προφήτη) να σε κοιτούν με τα μάτια τους να γυρίζουν σαν αυτόν που βρίσκεται στη δίνη του θανάτου! Αλλά όταν φύγει ο φόβος (και τελειώσει η μάχη), σας βλάπτουν (ω, πιστοί) με σκληρές γλώσσες, και έχουν απληστία για τα λάφυρα. Εκείνοι δεν πιστεύουν πραγματικά, οπότε ο Αλλάχ κατέστησε τις καλές πράξεις τους μάταιες, και αυτό είναι κάτι εύκολο για τον Αλλάχ.

يَحْسَبُونَ ٱلْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا۟ ۖ وَإِن يَأْتِ ٱلْأَحْزَابُ يَوَدُّوا۟ لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِى ٱلْأَعْرَابِ يَسْـَٔلُونَ عَنْ أَنۢبَآئِكُمْ ۖ وَلَوْ كَانُوا۟ فِيكُم مَّا قَـٰتَلُوٓا۟ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿٢٠﴾

Νομίζουν (οι υποκριτές από το φόβο τους) ότι οι συμμαχικές φυλές δεν έχουν φύγει ακόμα. Και αν οι συμμαχικές φυλές ερχόντουσαν ξανά, θα ήθελαν (οι υποκριτές) να έλειπαν (από τη Μαντίνα και να ήταν) στην έρημο μαζί με τους Βεδουίνους, και να ρωτήσουν για τα νέα σας (μετά από τη μάχη). Ακόμα κι αν ήταν ανάμεσά σας (ω, πιστοί), δε θα πολεμούσαν (μαζί σας) παρά μόνο για λίγο.

لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِى رَسُولِ ٱللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌۭ لِّمَن كَانَ يَرْجُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلْيَوْمَ ٱلْـَٔاخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا ﴿٢١﴾

Πράγματι, έχετε στον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ ένα καλό παράδειγμα για να ακολουθείτε, για όποιον επιθυμεί την ανταμοιβή του Αλλάχ, και τη Μέλλουσα Ζωή, και μνημονεύει τον Αλλάχ πολύ.

وَلَمَّا رَءَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلْأَحْزَابَ قَالُوا۟ هَـٰذَا مَا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَصَدَقَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ ۚ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّآ إِيمَـٰنًۭا وَتَسْلِيمًۭا ﴿٢٢﴾

Όταν οι πιστοί είδαν τις συμμαχικές φυλές, είπαν: «Αυτό είναι που μας είχε υποσχεθεί ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του (από δοκιμασία και νίκη), και ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του είπαν την αλήθεια.» Και δεν τους αύξησε αυτό παρά μόνο σε πίστη και υποταγή (προς τον Αλλάχ).

مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌۭ صَدَقُوا۟ مَا عَـٰهَدُوا۟ ٱللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُۥ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا۟ تَبْدِيلًۭا ﴿٢٣﴾

Ανάμεσα στους πιστούς υπάρχουν άνδρες που τήρησαν αυτό που υποσχέθηκαν στον Αλλάχ (το να είναι σταθεροί και υπομονετικοί στις δοκιμασίες και να αγωνίζονται στο δρόμο Του). Μερικοί απ' αυτούς εκπλήρωσαν την υπόσχεση τους (και έπειτα επέστρεψαν στον Κύριο τους, όπως εκείνοι που έγιναν μάρτυρες στη μάχη Μπαντρ), και άλλοι περιμένουν (συνεχίζοντας να εκπληρώνουν την υπόσχεση τους), και δεν έχουν αλλάξει (αυτό που υποσχέθηκαν στον Αλλάχ, όπως έκαναν οι υποκριτές).

لِّيَجْزِىَ ٱللَّهُ ٱلصَّـٰدِقِينَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ إِن شَآءَ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٢٤﴾

(Ο Αλλάχ δοκιμάζει τους δούλους Του) για να ανταμείψει ο Αλλάχ τους ειλικρινείς για την ειλικρίνειά τους (και την υπομονή τους στην εκπλήρωση αυτού που υποσχέθηκαν), και να τιμωρήσει τους υποκριτές αν θέλει (με το να μην τους καθοδηγήσει στο να στραφούν με μεταμέλεια, και να πεθάνουν στην υποκρισία τους) ή (να τους καθοδηγήσει στο να στραφούν με μεταμέλεια και) να δεχτεί τη μεταμέλειά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَرَدَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا۟ خَيْرًۭا ۚ وَكَفَى ٱللَّهُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلْقِتَالَ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًۭا ﴿٢٥﴾

Ο Αλλάχ έδιωξε εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη οργισμένους (και απογοητευμένους, ότι δεν πέτυχαν τη νίκη, και) χωρίς να κερδίσουν κανένα καλό. Και ο Αλλάχ έκανε (με τον άνεμο που έστειλε στους άπιστους) να μην χρειαστούν οι πιστοί να μπουν σε μάχη. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Καουέι (Πανίσχυρος) και ‘Αζείζ (Ανίκητος, Παντοδύναμος).

وَأَنزَلَ ٱلَّذِينَ ظَـٰهَرُوهُم مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ مِن صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعْبَ فَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًۭا ﴿٢٦﴾

Και εκείνους από τους Ανθρώπους του Βιβλίου (τους Εβραίους της Μαντίνας) που στήριξαν αυτούς (τους άπιστους και συνωμότησαν εναντίον του Προφήτη και των πιστών), τους κατέβασε (ο Αλλάχ) από τα οχυρά τους, και έριξε φρίκη στις καρδιές τους. Και έτσι, μία ομάδα τη σκοτώσατε (ω, πιστοί) και μια άλλη ομάδα την αιχμαλωτίσατε (στη μάχη Μπάνι Κουράιδα).

وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَـٰرَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُمْ وَأَرْضًۭا لَّمْ تَطَـُٔوهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرًۭا ﴿٢٧﴾

(Ο Αλλάχ) σας έδωσε (ω, πιστοί, ως λάφυρα) τη γη, τα σπίτια και τα πλούτη τους, και (θα σας δώσει από άλλους εχθρούς σας) μία γη στην οποία δεν έχετε πατήσει (ακόμα). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّأَزْوَٰجِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَأُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًۭا جَمِيلًۭا ﴿٢٨﴾

Ω, Προφήτη! Πες στις συζύγους σου: «Αν επιθυμείτε την εγκόσμια ζωή και τα στολίδια της, ελάτε να σας δώσω τα δικαιώματα σας (τα χρήματα του διαζυγίου) και να σας δώσω ένα έντιμο διαζύγιο με καλοσύνη.

وَإِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَٱلدَّارَ ٱلْـَٔاخِرَةَ فَإِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَـٰتِ مِنكُنَّ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٢٩﴾

Αλλά αν επιθυμείτε την ευχαρίστηση του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του και την ανταμοιβή της Μέλλουσας Ζωής, ο Αλλάχ έχει ετοιμάσει γι' εκείνες από σας που πράττουν το καλό, μία τεράστια ανταμοιβή.»

يَـٰنِسَآءَ ٱلنَّبِىِّ مَن يَأْتِ مِنكُنَّ بِفَـٰحِشَةٍۢ مُّبَيِّنَةٍۢ يُضَـٰعَفْ لَهَا ٱلْعَذَابُ ضِعْفَيْنِ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا ﴿٣٠﴾

Ω, σύζυγοι του Προφήτη! Αν μία από σας διέπραττε μία ξεκάθαρη επαίσχυντη πράξη, η τιμωρία (την Ημέρα της Κρίσεως) θα διπλασιαζόταν γι' αυτήν. Αυτό είναι εύκολο για τον Αλλάχ.