Διαβάστε το Τζουζ 22 του Κορανίου

۞ وَمَن يَقْنُتْ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتَعْمَلْ صَـٰلِحًۭا نُّؤْتِهَآ أَجْرَهَا مَرَّتَيْنِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًۭا كَرِيمًۭا ﴿٣١﴾

Αλλά όποια από σας υπακούει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του και κάνει ενάρετες πράξεις, θα της δώσουμε διπλή ανταμοιβή και έχουμε ετοιμάσει γι' αυτήν μία γενναιόδωρη ανταμοιβή (στον Παράδεισο).

يَـٰنِسَآءَ ٱلنَّبِىِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍۢ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ ۚ إِنِ ٱتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِٱلْقَوْلِ فَيَطْمَعَ ٱلَّذِى فِى قَلْبِهِۦ مَرَضٌۭ وَقُلْنَ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ﴿٣٢﴾

Ω, σύζυγοι του Προφήτη! Δεν είστε σαν οποιαδήποτε άλλη γυναίκα, αν φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του). Μη μιλάτε λοιπόν με σιγανή φωνή, μήπως και κάποιος με ασθένεια (δηλ. λαγνεία ή υποκρισία) στην καρδιά του, επιθυμήσει. Και πείτε καλά λόγια.

وَقَرْنَ فِى بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَأَقِمْنَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتِينَ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِعْنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ ٱلرِّجْسَ أَهْلَ ٱلْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًۭا ﴿٣٣﴾

Καθήστε (με αξιοπρέπεια και ηρεμία) στα σπίτια σας και (όταν βγείτε) μη στολίζεστε όπως (έκαναν οι γυναίκες) στην εποχή της πρώτης άγνοιας (προ-ισλαμική εποχή). Τελέστε την προσευχή και δώστε τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και υπακούστε τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του. Ο Αλλάχ θέλει (με ό,τι σας διέταξε) να κρατήσει το κακό μακριά σας, ω, μέλη της οικογένειας (του Προφήτη), και να σας εξαγνίσει πλήρως.

وَٱذْكُرْنَ مَا يُتْلَىٰ فِى بُيُوتِكُنَّ مِنْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ وَٱلْحِكْمَةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ لَطِيفًا خَبِيرًا ﴿٣٤﴾

Και θυμηθείτε (αναφέρετε και τηρήστε) ό,τι απαγγέλλεται στα σπίτια σας από τα Εδάφια του Αλλάχ και τη σοφία (τη Σούννα του Προφήτη). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Λατείφ (Ευγενής προς τους δούλους Του) και Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

إِنَّ ٱلْمُسْلِمِينَ وَٱلْمُسْلِمَـٰتِ وَٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ وَٱلْقَـٰنِتِينَ وَٱلْقَـٰنِتَـٰتِ وَٱلصَّـٰدِقِينَ وَٱلصَّـٰدِقَـٰتِ وَٱلصَّـٰبِرِينَ وَٱلصَّـٰبِرَٰتِ وَٱلْخَـٰشِعِينَ وَٱلْخَـٰشِعَـٰتِ وَٱلْمُتَصَدِّقِينَ وَٱلْمُتَصَدِّقَـٰتِ وَٱلصَّـٰٓئِمِينَ وَٱلصَّـٰٓئِمَـٰتِ وَٱلْحَـٰفِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَٱلْحَـٰفِظَـٰتِ وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةًۭ وَأَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٣٥﴾

Πράγματι, για τους Μουσουλμάνους, τις Μουσουλμάνες, τους πιστούς, τις πιστές, τους υπάκουους, τις υπάκουες, τους ειλικρινείς άνδρες και γυναίκες, τους υπομονετικούς, τις υπομονετικές, τους ευλαβείς άνδρες και γυναίκες, αυτούς που δίνουν ελεημοσύνη και αυτές που τη δίνουν, αυτούς που νηστεύουν, αυτές που νηστεύουν, αυτούς που διαφυλάσσουν την αγνότητά τους και αυτές που τη διαφυλάσσουν, αυτούς που μνημονεύουν τον Αλλάχ πολύ και αυτές που Τον μνημονεύουν, για όλους αυτούς ο Αλλάχ έχει ετοιμάσει συγχώρεση και μία τεράστια ανταμοιβή.

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍۢ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ ٱلْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ ۗ وَمَن يَعْصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَـٰلًۭا مُّبِينًۭا ﴿٣٦﴾

Δεν αρμόζει σε έναν πιστό ή σε μία πιστή, όταν ορίσουν ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του κάτι, να έχει άλλη επιλογή αναφορικά με το θέμα του. Και όποιος παρακούει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του, πράγματι έχει παραστρατήσει ξεκάθαρα.

وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِىٓ أَنْعَمَ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَٱتَّقِ ٱللَّهَ وَتُخْفِى فِى نَفْسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَىٰهُ ۖ فَلَمَّا قَضَىٰ زَيْدٌۭ مِّنْهَا وَطَرًۭا زَوَّجْنَـٰكَهَا لِكَىْ لَا يَكُونَ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌۭ فِىٓ أَزْوَٰجِ أَدْعِيَآئِهِمْ إِذَا قَضَوْا۟ مِنْهُنَّ وَطَرًۭا ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ مَفْعُولًۭا ﴿٣٧﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπες σ' εκείνον (τον δούλο σου που τον απελευθέρωσες και τον υιοθέτησες -πριν ο Αλλάχ να απαγορέψει την υιοθέτηση-, τον Ζάιντ μπιν Χάριθα) που του χάρισε ο Αλλάχ μία χάρη (της καθοδήγησης στο Ισλάμ) και του χάρισες μία χάρη (της απελευθέρωσής του, και τον πάντρεψες με την ξαδέρφη σου, τη Ζάιναμπ μπινετ Τζάχς, και αυτός ήρθε σε σένα θέλοντας να τη χωρίσει): «Κράτα τη γυναίκα σου, και φυλάξου από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του)!» Κρατάς μέσα σου (ω, Προφήτη, την είδηση που ο Αλλάχ σε ενημέρωσε ότι ο Ζάιντ θα χωρίσει τη Ζάιναμπ, και έπειτα θα την παντρευτείς) κάτι που θα το φανερώσει ο Αλλάχ (μέσω του διαζυγίου τους και του γάμου σας), και φοβάσαι τους ανθρώπους (τι θα πουν, επειδή θεωρούσαν πριν το Ισλάμ ότι ο υιοθετημένος υιός είναι σαν τον πραγματικό υιό, και έτσι δεν επιτρέπεται να παντρευτεί κανείς τη διαζευγμένη γυναίκα τού υιοθετημένου υιού του), ενώ ο Αλλάχ είναι Αυτός που πρέπει να Τον φοβάσαι. Έτσι, όταν ο Ζάιντ δεν είχε πια επιθυμία γι' αυτήν και τη χώρισε, σε παντρέψαμε μ' αυτήν, για να ξέρουν οι πιστοί ότι δεν υπάρχει αμαρτία σ' αυτούς αν παντρευτούν τις διαζευγμένες συζύγους των υιοθετημένων γιων τους, όταν δεν έχουν πια επιθυμία γι' αυτές και τις χωρίσουν. Πράγματι, το διάταγμα του Αλλάχ οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί.

مَّا كَانَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ مِنْ حَرَجٍۢ فِيمَا فَرَضَ ٱللَّهُ لَهُۥ ۖ سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ قَدَرًۭا مَّقْدُورًا ﴿٣٨﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία στον Προφήτη για ό,τι του επέτρεψε ο Αλλάχ (και τον διέταξε να το κάνει, το να παντρευτεί τη διαζευγμένη γυναίκα τού υιοθετημένου υιού του). Αυτός ήταν ο επαναλαμβανόμενος τρόπος του Αλλάχ μ' εκείνους τους (Προφήτες) που ήταν πριν (ότι δεν υπάρχει αμαρτία για ό,τι τους επέτρεψε). Πράγματι, η εντολή του Αλλάχ είναι ένα διάταγμα που οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί.

ٱلَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَـٰلَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُۥ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا ٱللَّهَ ۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبًۭا ﴿٣٩﴾

Οι οποίοι (Προφήτες) μετέδωσαν τα Μηνύματα του Αλλάχ και φοβήθηκαν απ' Αυτόν, και δε φοβήθηκαν από κανέναν άλλον εκτός από τον Αλλάχ. Αρκεί ο Αλλάχ (για σένα, ω, Μωχάμμαντ) ως Αυτός που γνωρίζει τις πράξεις των δούλων Του και θα τους φέρει σε απολογισμό.

مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٍۢ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَـٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ﴿٤٠﴾

Ο Μωχάμμαντ δεν είναι ο πατέρας κανενός από τους άνδρες σας, αλλά είναι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ, και ο τελευταίος των προφητών. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Παντογνώστης.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ ذِكْرًۭا كَثِيرًۭا ﴿٤١﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μνημονεύστε τον Αλλάχ με πολλή μνημόνευση,

وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةًۭ وَأَصِيلًا ﴿٤٢﴾

και δοξάστε Τον πρωί και βράδυ.

هُوَ ٱلَّذِى يُصَلِّى عَلَيْكُمْ وَمَلَـٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ ۚ وَكَانَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًۭا ﴿٤٣﴾

Είναι Αυτός που (όταν Τον εξυμνείτε και δοξάζετε) σας ελεεί και σας επαινεί, και οι Άγγελοι Του Τον επικαλούνται να σας βγάλει από τα σκοτάδια στο Φως. Πράγματι, (ο Αλλάχ) είναι Ελεήμων προς τους πιστούς (και δεν τους τιμωρεί αν Τον υπακούν).

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُۥ سَلَـٰمٌۭ ۚ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًۭا كَرِيمًۭا ﴿٤٤﴾

Ο χαιρετισμός τους (των πιστών) την Ημέρα που θα Τον συναντήσουν, θα είναι «Σαλάμ (ειρήνη και ασφάλεια από κάθε κακό)», και (ο Αλλάχ) τούς έχει προετοιμάσει μία γενναιόδωρη ανταμοιβή (τον Παράδεισο).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِنَّآ أَرْسَلْنَـٰكَ شَـٰهِدًۭا وَمُبَشِّرًۭا وَنَذِيرًۭا ﴿٤٥﴾

Ω, Προφήτη! Πράγματι, σε έχουμε στείλει ως μάρτυρα, φορέα χαρμόσυνων ειδήσεων και προειδοποιητή,

وَدَاعِيًا إِلَى ٱللَّهِ بِإِذْنِهِۦ وَسِرَاجًۭا مُّنِيرًۭا ﴿٤٦﴾

και ως έναν που καλεί (τους ανθρώπους) προς τον Αλλάχ με την άδειά Του και ως ένα λυχνάρι που διαδίδει φως.

وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَضْلًۭا كَبِيرًۭا ﴿٤٧﴾

Δώσε στους πιστούς τα χαρμόσυνα νέα ότι θα έχουν μεγάλη γενναιοδωρία από τον Αλλάχ.

وَلَا تُطِعِ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَدَعْ أَذَىٰهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًۭا ﴿٤٨﴾

Μην υπακούς τους άπιστους και τους υποκριτές και παράβλεψε τη βλάβη τους (που σου κάνουν και δείξε υπομονή σ' αυτή και ας μη σε εμποδίσει από το να μεταδίδεις το Μήνυμα του Αλλάχ). Εμπιστεύσου τον Αλλάχ, και αρκεί ο Αλλάχ ως Υποστηρικτής και Διαχειριστής (όλων των υποθέσεων).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا نَكَحْتُمُ ٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍۢ تَعْتَدُّونَهَا ۖ فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًۭا جَمِيلًۭا ﴿٤٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Όταν παντρεύεστε τις πιστές γυναίκες και έπειτα τις χωρίζετε χωρίς να τις έχετε αγγίξει, τότε δεν υπάρχει υποχρέωση σ' αυτές προς εσάς το να περιμένουν την ορισμένη περίοδο αναμονής (‘Ίντα) που να την υπολογίσετε (μετά το διαζύγιο για να φανεί αν είναι έγκυες ή όχι). Δώστε τους λοιπόν ένα δώρο (ως αποζημίωση από τα χρήματά σας) και δώστε τους διαζύγιο με όμορφο τρόπο.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِنَّآ أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَٰجَكَ ٱلَّـٰتِىٓ ءَاتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّـٰتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَـٰلَـٰتِكَ ٱلَّـٰتِى هَاجَرْنَ مَعَكَ وَٱمْرَأَةًۭ مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِىِّ إِنْ أَرَادَ ٱلنَّبِىُّ أَن يَسْتَنكِحَهَا خَالِصَةًۭ لَّكَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِىٓ أَزْوَٰجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌۭ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٥٠﴾

Ω, Προφήτη! Πράγματι, επιτρέψαμε σε σένα τις γυναίκες σου που τους έδωσες τις προίκες τους, και τις δούλες σου που σου χάρισε ο Αλλάχ (όπως τη Μαρία που την έστειλε ο Αλ-Μουκάουκις ο βασιλιάς της Αιγύπτου ως δώρο προς τον Προφήτη). [Σημ. όποιος ασπάστηκε το Ισλάμ αλλά έχει παραπάνω από τέσσερις γυναίκες, έπρεπε να κρατήσει μόνο τέσσερις και να χωρίσει τις υπόλοιπες, οι οποίες θα μπορούσαν μετά να παντρευτούν με άλλους. Όμως ο Αλλάχ επέτρεψε στον Προφήτη να έχει παραπάνω από τέσσερις συζύγους για πολλούς λόγους. Αν ο Προφήτης χώριζε μία, αυτή δε θα μπορούσε να παντρευτεί με άλλον, επειδή οι γυναίκες του είναι οι μητέρες των πιστών! Επίσης πριν το Ισλάμ, σε όλες τις άλλες θρησκείες και κοινωνίες, δεν υπήρχε όριο συζύγων για τους άνδρες, για πολιτικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους, όπως αναφέρεται στις γραφές των Χριστιανών και των Εβραίων]. Και κάναμε επιτρεπτό να παντρευτείς από τις ξαδέλφες σου -από την πλευρά των θείων σου, ανδρών ή γυναικών, είτε από την πλευρά τον πατέρα σου, είτε από την πλευρά της μητέρας σου-, που έχουν μεταναστεύσει μαζί σου. Και κάναμε επιτρεπτό να παντρευτείς μία πιστή γυναίκα αν η ίδια προσφερθεί στον Προφήτη να την παντρευτεί (χωρίς προίκα), και αν ο Προφήτης επίσης επιθυμεί να την παντρευτεί. Και (το να προσφέρει μία πιστή το γάμο χωρίς προίκα) είναι αποκλειστικά για σένα, και όχι για τους υπόλοιπους πιστούς. Γνωρίζουμε τι έχουμε ορίσει σ' αυτούς (τους πιστούς) σχετικά με τις συζύγους τους (ότι πρέπει να τους δώσουν προίκα, να φέρουν δύο μάρτυρες κατά το συμβόλαιο γάμου), και σχετικά με τις δούλες τους (αν έχουν). (Αυτό ορίσαμε για σένα) για να μην υπάρχει αμαρτία ή δυσκολία σε σένα. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

۞ تُرْجِى مَن تَشَآءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِىٓ إِلَيْكَ مَن تَشَآءُ ۖ وَمَنِ ٱبْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ ءَاتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًۭا ﴿٥١﴾

Αναβάλεις όποια θες απ' αυτές (που προσφέρουν σε σένα το γάμο, ή αναβάλεις τη σειρά της διανυκτέρευσης για μία από τις συζύγους σου), και φέρνεις προς εσένα όποια θες, και δεν υπάρχει αμαρτία σε σένα αν επιζητάς οποιαδήποτε απ' αυτές που έχεις αναβάλει. Αυτό είναι πλησιέστερο στο να είναι ικανοποιημένες, να μη στενοχωρηθούν και να είναι ικανοποιημένες μ' αυτά που τους δίνεις σε όλες. Ο Αλλάχ γνωρίζει τι υπάρχει στις καρδιές σας. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

لَّا يَحِلُّ لَكَ ٱلنِّسَآءُ مِنۢ بَعْدُ وَلَآ أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَٰجٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ رَّقِيبًۭا ﴿٥٢﴾

Δεν επιτρέπεται για σένα (ω, Προφήτη) να παντρευτείς άλλες γυναίκες πέραν (απ' αυτές που προαναφέραμε), ούτε να αντικαταστήσεις κάποια απ' αυτές (τις συζύγους σου) με άλλες (με το να χωρίσεις μία για να παντρευτείς άλλη), ακόμα και αν θα σου άρεσε η ομορφιά άλλων. (Δεν επιτρέπεται να παντρευτείς άλλες γυναίκες πέραν απ' αυτές που προαναφέραμε) εκτός απ' εκείνες τις δούλες που κατέχεις. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Παρατηρητής των πάντων.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَدْخُلُوا۟ بُيُوتَ ٱلنَّبِىِّ إِلَّآ أَن يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيْرَ نَـٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَـٰكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَٱدْخُلُوا۟ فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَٱنتَشِرُوا۟ وَلَا مُسْتَـْٔنِسِينَ لِحَدِيثٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى ٱلنَّبِىَّ فَيَسْتَحْىِۦ مِنكُمْ ۖ وَٱللَّهُ لَا يَسْتَحْىِۦ مِنَ ٱلْحَقِّ ۚ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَـٰعًۭا فَسْـَٔلُوهُنَّ مِن وَرَآءِ حِجَابٍۢ ۚ ذَٰلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ ۚ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَن تُؤْذُوا۟ رَسُولَ ٱللَّهِ وَلَآ أَن تَنكِحُوٓا۟ أَزْوَٰجَهُۥ مِنۢ بَعْدِهِۦٓ أَبَدًا ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمًا ﴿٥٣﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην μπείτε στα σπίτια του Προφήτη εκτός να σας δοθεί η άδεια καλώντας σας για φαγητό, και χωρίς (να έρθετε νωρίς για) να περιμένετε να γίνει το φαγητό. Αλλά όταν κληθείτε, τότε μπείτε, και όταν φάτε, διασκορπιστείτε, και μην μείνετε απολαμβάνοντας ο ένας τη συνομιλία του άλλου. Πράγματι, αυτό προκαλούσε ενόχληση στον Προφήτη, αλλά ντρεπόταν να σας το εκφράσει, αλλά ο Αλλάχ δεν ντρέπεται να πει την αλήθεια. Αν ζητήσετε κάτι από τις συζύγους του (όπως κάποια σκεύη φαγητού), ζητήστε το απ' αυτές ενώ είστε πίσω από ένα χώρισμα (ή ένα προπέτασμα). Αυτό είναι πιο αγνό για τις καρδιές σας και τις καρδιές τους. Δεν επιτρέπεται να προκαλείτε ενόχληση στον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, ούτε να παντρευτείτε ποτέ τις συζύγους του μετά απ' αυτόν (αφού πεθάνει ή αν χωρίσει οποιαδήποτε απ' αυτές), γιατί αυτό είναι πράγματι μία τερατώδης αμαρτία ενώπιον του Αλλάχ.

إِن تُبْدُوا۟ شَيْـًٔا أَوْ تُخْفُوهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ﴿٥٤﴾

Είτε φανερώνετε κάτι, είτε το κρύβετε, πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Παντογνώστης.

لَّا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِىٓ ءَابَآئِهِنَّ وَلَآ أَبْنَآئِهِنَّ وَلَآ إِخْوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبْنَآءِ إِخْوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبْنَآءِ أَخَوَٰتِهِنَّ وَلَا نِسَآئِهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُنَّ ۗ وَٱتَّقِينَ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدًا ﴿٥٥﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ' αυτές (τις συζύγους του Προφήτη) σχετικά με [το να μιλήσουν απευθείας χωρίς προπέτασμα και χωρίς να βάλουν το τζιλμπάμπ -που φοριέται πάνω από τα ρούχα τους- και να δείξουν τα επιτρεπτά εξωτερικά στολίδια τους, απέναντι] στους πατέρες [σημ. μπορεί εδώ να συμπεριλαμβάνονται οι θείοι, όπως στη Σούρατ Αλ-Μπάκαρα 2:133 όπου ονόμασε τον θείο, πατέρα], τους γιους, τα αδέλφια, τους γιους των αδελφών -ανδρών και γυναικών-, τις γυναίκες που είναι απ' αυτές [δηλ. τις Μουσουλμάνες] και τους σκλάβους τους. Και φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (ω, γυναίκες του Προφήτη, τηρώντας τις εντολές Του). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Μάρτυρας.

إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ ۚ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ صَلُّوا۟ عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا۟ تَسْلِيمًا ﴿٥٦﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ στέλνει τις ευλογίες και το έλεός Του στον Προφήτη, και οι Άγγελοι επικαλούνται τον Αλλάχ να τον ευλογήσει και να τον ελεήσει. Ω, εσείς που πιστεύετε! Επικαλεστείτε τον Αλλάχ να τον ευλογήσει και να τον ελεήσει, και να τον κρατήσει ασφαλή από κάθε κακό.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًۭا مُّهِينًۭا ﴿٥٧﴾

Πράγματι, εκείνοι που προσβάλλουν τον Αλλάχ (με τις αμαρτίες ή με το να Του αποδίδουν κάτι που δεν ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του, όπως ατέλειες ή εταίρους στη λατρεία ή έναν υιό) και (προσβάλλουν ή ενοχλούν) τον Αγγελιαφόρο Του, ο Αλλάχ τούς καταράστηκε στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, και ετοίμασε γι' αυτούς ένα ταπεινωτικό μαρτύριο.

وَٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ بِغَيْرِ مَا ٱكْتَسَبُوا۟ فَقَدِ ٱحْتَمَلُوا۟ بُهْتَـٰنًۭا وَإِثْمًۭا مُّبِينًۭا ﴿٥٨﴾

Και εκείνοι που βλάπτουν (λεκτικά ή με πράξεις) τους πιστούς και τις πιστές άδικα, έχουν φορτωθεί τη χειρότερη συκοφαντία και μία ολοφάνερη αμαρτία.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّأَزْوَٰجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَآءِ ٱلْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَـٰبِيبِهِنَّ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٥٩﴾

Ω, Προφήτη! Πες στις συζύγους και στις κόρες σου και στις γυναίκες των πιστών να καλυφθούν καλά με τους μανδύες (τζιλμπάμπ) τους, έτσι ώστε να αναγνωρίζονται (ως έντιμες και σεβάσμιες γυναίκες) και να μην παρενοχλούνται. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

۞ لَّئِن لَّمْ يَنتَهِ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْمُرْجِفُونَ فِى ٱلْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَآ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿٦٠﴾

Εάν δε σταματήσουν οι υποκριτές (που κρύβουν μέσα τους την απιστία ενώ δείχνουν την πίστη) και εκείνοι που έχουν αρρώστια (της αμφιβολίας, της αγάπης της μοιχείας και των λάγνων) στις καρδιές τους, και εκείνοι που σκορπίζουν τα ψέματα στη Μαντίνα (και λένε ψευδώς στους πιστούς ότι ήρθαν οι εχθροί σε σας, ή υπερβάλουν για τη δύναμη των εχθρών για να αποθαρρύνουν τους πιστούς, ή όταν οι πιστοί βγαίνουν σε κάποια μάχη, λένε ψευδώς στους ανθρώπους ότι οι πιστοί ηττήθηκαν και σκοτώθηκαν), τότε θα σε στείλουμε (ω, Προφήτη) να τους τιμωρήσεις, έπειτα (θα τους διώξουμε και) δε θα μείνουν στη γειτονιά σου σ' αυτή (την πόλη) παρά μόνο για λίγο.

مَّلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوٓا۟ أُخِذُوا۟ وَقُتِّلُوا۟ تَقْتِيلًۭا ﴿٦١﴾

Είναι καταραμένοι, και όπου και αν βρεθούν, θα πρέπει να συλληφθούν και να σκοτωθούν (για ό,τι κακό σκορπίζουν στη γη).

سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًۭا ﴿٦٢﴾

Είναι ο επαναλαμβανόμενος κανόνας του Αλλάχ που πέρασε σ' εκείνους (τους υποκριτές) που ήταν πριν (και έδειχναν την υποκρισία τους). Και δε θα βρεις (ω, Προφήτη) στον κανόνα του Αλλάχ καμία αλλαγή!

يَسْـَٔلُكَ ٱلنَّاسُ عَنِ ٱلسَّاعَةِ ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ ٱللَّهِ ۚ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا ﴿٦٣﴾

Οι άνθρωποι σε ρωτούν (ω, Προφήτη) για την Ώρα (της Ημέρας της Κρίσεως). Πες: «Η γνώση γι' αυτή είναι μόνο με τον Αλλάχ.» Πώς να ξέρεις, ίσως η Ώρα να είναι κοντά!

إِنَّ ٱللَّهَ لَعَنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيرًا ﴿٦٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ καταράστηκε τους άπιστους και ετοίμασε γι' αυτούς μία φλεγόμενη Φωτιά,

خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ لَّا يَجِدُونَ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿٦٥﴾

όπου θα μείνουν εκεί για πάντα, και δε θα βρουν κανέναν κηδεμόνα (που να τους ωφελήσει) ή κανέναν υποστηρικτή (που να αποτρέψει την τιμωρία απ' αυτούς).

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِى ٱلنَّارِ يَقُولُونَ يَـٰلَيْتَنَآ أَطَعْنَا ٱللَّهَ وَأَطَعْنَا ٱلرَّسُولَا۠ ﴿٦٦﴾

Την Ημέρα που τα πρόσωπά τους θα αναποδογυρίσουν στη Φωτιά, θα πουν: «Μακάρι να είχαμε υπακούσει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο!»

وَقَالُوا۟ رَبَّنَآ إِنَّآ أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَآءَنَا فَأَضَلُّونَا ٱلسَّبِيلَا۠ ﴿٦٧﴾

Θα πουν: «Κύριέ μας! Υπακούσαμε τους αρχηγούς μας και τους μεγαλύτερούς μας, αλλά αυτοί μας παραστράτησαν μακριά από τον (ίσιο) δρόμο.

رَبَّنَآ ءَاتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ ٱلْعَذَابِ وَٱلْعَنْهُمْ لَعْنًۭا كَبِيرًۭا ﴿٦٨﴾

Κύριέ μας! Δώσε τους διπλή τιμωρία και να τους καταραστείς με μία μεγάλη κατάρα.»

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ ءَاذَوْا۟ مُوسَىٰ فَبَرَّأَهُ ٱللَّهُ مِمَّا قَالُوا۟ ۚ وَكَانَ عِندَ ٱللَّهِ وَجِيهًۭا ﴿٦٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μη γίνετε σαν εκείνους (τους Εβραίους) που έβλαψαν (λεκτικά) τον Μωυσή, αλλά ο Αλλάχ φανέρωσε ότι αυτό που είπαν γι' αυτόν, (ήταν ψέμα και) δεν ισχύει. Πράγματι, (ο Μωυσής) ήταν τιμημένος ενώπιον του Αλλάχ.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَقُولُوا۟ قَوْلًۭا سَدِيدًۭا ﴿٧٠﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και πείτε ορθά λόγια,

يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَـٰلَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا ﴿٧١﴾

ώστε να διορθώσει τις πράξεις σας (καθοδηγώντας σας στις ενάρετες πράξεις) και να συγχωρήσει για σας τις αμαρτίες σας. Όποιος υπακούει τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του, πράγματι, έχει επιτύχει ένα υπέρτατο κέρδος.

إِنَّا عَرَضْنَا ٱلْأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱلْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا ٱلْإِنسَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومًۭا جَهُولًۭا ﴿٧٢﴾

Πράγματι, προσφέραμε [ως επιλογή και όχι εντολή] το καταπίστευμα (δηλ. τη θρησκεία και τις υποχρεωτικές πράξεις) στους ουρανούς, τη γη και τα βουνά (που αν θα το τηρούσαν, θα ανταμείβονταν, και αν το παραμελούσαν, θα τιμωρούνταν), αλλά εκείνοι [ως επιλογή τους] αρνήθηκαν να το αντέξουν και το φοβήθηκαν. Αλλά ο άνθρωπος το δέχτηκε, και είναι πράγματι άδικος (για τον εαυτό του) και αδαής (για τη συνέπεια της επιλογής του αν δεν την τηρούσε).

لِّيُعَذِّبَ ٱللَّهُ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتِ وَٱلْمُشْرِكِينَ وَٱلْمُشْرِكَـٰتِ وَيَتُوبَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۢا ﴿٧٣﴾

Για να είναι ως αποτέλεσμα (της επιλογής του ανθρώπου που δέχτηκε ως καθήκον τη θρησκεία και τις υποχρεωτικές πράξεις) ότι ο Αλλάχ θα τιμωρήσει τους υποκριτές, άνδρες και γυναίκες, και εκείνους τους άνδρες και τις γυναίκες που αποδίδουν σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία, και θα δεχτεί ο Αλλάχ τη μεταμέλεια των πιστών, ανδρών και γυναικών. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ ﴿١﴾

Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ, στον Οποίο ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη, και σ' Αυτόν ανήκει όλος ο έπαινος στη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος), ο Αλ-Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۚ وَهُوَ ٱلرَّحِيمُ ٱلْغَفُورُ ﴿٢﴾

Γνωρίζει ό,τι μπαίνει στη γη και ό,τι βγαίνει απ' αυτήν, και ό,τι κατεβαίνει από τον ουρανό και ό,τι ανεβαίνει σ' αυτόν. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος), ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَا تَأْتِينَا ٱلسَّاعَةُ ۖ قُلْ بَلَىٰ وَرَبِّى لَتَأْتِيَنَّكُمْ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ ۖ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَآ أَصْغَرُ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكْبَرُ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣﴾

Λένε οι άπιστοι: «Η Ώρα δε θα μας έρθει ποτέ.» Πες: «Όχι (δεν ισχύει αυτό), αλλά (ορκίζομαι) μα τον Κύριό μου, θα σας έρθει.» (Δε γνωρίζει πότε θα έρθει παρά μόνο) ο Παντογνώστης του αόρατου, τίποτε δεν είναι κρυφό απ' Αυτόν ούτε καν το βάρος ενός ατόμου (μορίου) στους ουρανούς ή στη γη, ούτε υπάρχει τίποτα μικρότερο ή μεγαλύτερο απ' αυτό, εκτός από το ότι είναι καταγεγραμμένο σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

لِّيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَرِزْقٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٤﴾

(Θα έρθει η Ώρα) για να ανταμείψει εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, οι οποίοι θα έχουν συγχώρεση και μία γενναιόδωρη ανταμοιβή (στον Παράδεισο).

وَٱلَّذِينَ سَعَوْ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌۭ مِّن رِّجْزٍ أَلِيمٌۭ ﴿٥﴾

Αλλά όσοι σπεύδουν να διαψεύσουν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, (και αντιτίθενται στους Αγγελιαφόρους Μας) νομίζοντας ότι θα ξεφύγουν από την τιμωρία Μας, εκείνοι θα έχουν ένα βαρύ οδυνηρό μαρτύριο.

وَيَرَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ ٱلْحَقَّ وَيَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿٦﴾

Και (θα έρθει η Ώρα ώστε) να δουν εκείνοι (οι πιστοί) στους οποίους δόθηκε γνώση, ότι ό,τι έχει σταλεί σε σένα (ω, Προφήτη) από τον Κύριό σου είναι η αλήθεια και ότι οδηγεί στο μονοπάτι του Αλ-‘Αζείζ (Ανίκητου, Παντοδύναμου), του Αλ-Χαμείντ (Άξιου κάθε επαίνου).

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍۢ يُنَبِّئُكُمْ إِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِى خَلْقٍۢ جَدِيدٍ ﴿٧﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε (ο ένας στον άλλον χλευάζοντας): «Θα θέλατε να σας δείξουμε έναν άνθρωπο (δηλ. τον Προφήτη) που θα σας ενημερώσει ότι όταν (θα πεθάνετε και) τα σώματά σας θα γίνουν κομμάτια σκορπισμένα (σε σκόνη), θα δημιουργηθείτε εκ νέου (και θα αναστηθείτε);

أَفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِۦ جِنَّةٌۢ ۗ بَلِ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ فِى ٱلْعَذَابِ وَٱلضَّلَـٰلِ ٱلْبَعِيدِ ﴿٨﴾

Έχει κατασκευάσει ένα ψέμα εναντίον του Αλλάχ ή είναι τρελός;» Όχι (ούτε το ένα, ούτε το άλλο), αλλά εκείνοι που δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή, θα βρεθούν στο μαρτύριο (στη Μέλλουσα Ζωή), και βρίσκονται (στην εγκόσμια ζωή) σε ακραία πλάνη!

أَفَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَىٰ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۚ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لِّكُلِّ عَبْدٍۢ مُّنِيبٍۢ ﴿٩﴾

Δε βλέπουν ό,τι είναι μπροστά τους και ό,τι είναι πίσω τους από τους ουρανούς και τη γη; Αν θέλαμε, θα είχαμε κάνει τη γη να τους καταπιεί ή να έπεφταν πάνω τους κομμάτια από τον ουρανό. Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό για κάθε δούλο που στρέφεται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, ένα Σημάδι (ότι Αυτός που μπορεί να κάνει αυτό, μπορεί επίσης να σας αναστήσει μετά τον θάνατό σας).

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضْلًۭا ۖ يَـٰجِبَالُ أَوِّبِى مَعَهُۥ وَٱلطَّيْرَ ۖ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلْحَدِيدَ ﴿١٠﴾

Πράγματι, έχουμε δώσει εύνοιες από Εμάς στον Δαβίδ: «Ω, βουνά! Επαινέστε τον Αλλάχ όταν Τον επαινέσει και αυτός, και τα πουλιά επίσης!» Και κάναμε το σίδερο μαλακό γι' αυτόν.

أَنِ ٱعْمَلْ سَـٰبِغَـٰتٍۢ وَقَدِّرْ فِى ٱلسَّرْدِ ۖ وَٱعْمَلُوا۟ صَـٰلِحًا ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١١﴾

(Και του είπαμε) ότι: «Φτιάξε ολόκληρες ασπίδες (που να σας προστατέψουν στις μάχες) και κάνε τις βίδες να ταιριάζουν στα δακτύλια. Και κάντε (όλοι σας) ενάρετες πράξεις. Πράγματι, Εγώ βλέπω ό,τι κάνετε!»

وَلِسُلَيْمَـٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌۭ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌۭ ۖ وَأَسَلْنَا لَهُۥ عَيْنَ ٱلْقِطْرِ ۖ وَمِنَ ٱلْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ ۖ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١٢﴾

Και στον Σολομώντα (υποτάξαμε) τον άνεμο: φυσούσε το πρωί (μέχρι το μεσημέρι, -δηλ. μετέφερε αυτόν και ό,τι ήθελε-) σε απόσταση ενός μηνός περπατήματος, και φυσούσε το μεσημέρι (μέχρι το βράδυ) σε απόσταση ενός μηνός περπατήματος. Και κάναμε τον ορείχαλκο να λιώσει γι' αυτόν, και (υποτάξαμε γι' αυτόν) μερικά τζινν που δούλευαν γι' αυτόν με την άδεια του Κυρίου του. Όποιο απ' αυτά (τα τζινν) παρέκκλινε από την εντολή Μας (το να υπακούει τον Σολομώντα), θα το κάνουμε να γευτεί το μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς.

يَعْمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَـٰرِيبَ وَتَمَـٰثِيلَ وَجِفَانٍۢ كَٱلْجَوَابِ وَقُدُورٍۢ رَّاسِيَـٰتٍ ۚ ٱعْمَلُوٓا۟ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكْرًۭا ۚ وَقَلِيلٌۭ مِّنْ عِبَادِىَ ٱلشَّكُورُ ﴿١٣﴾

(Τα τζινν) του έφτιαξαν ό,τι ήθελε από κτίρια (και τεμένους), εικόνες [σημ. ή παρομοιώσεις άψυχων πραγμάτων], λεκάνες μεγάλες σαν δεξαμενές και τεράστια σταθερά καζάνια. (Και είπαμε): «Ω, οικογένεια του Δαβίδ! Πράξτε (καλές πράξεις) ως ευγνωμοσύνη!» Πράγματι, λίγοι είναι αυτοί από τους δούλους Μου που είναι ευγνώμονες!

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿١٤﴾

Και όταν ορίσαμε τον θάνατο του (Σολομώντα), δεν τους έδειξε (στα τζινν) ότι ήταν νεκρός, παρά μόνο τα έντομα της γης (οι τερμίτες) έτρωγαν το ραβδί του (στο οποίο στηρίχθηκε). Όταν (ο Σολομώντας) έπεσε κάτω, τα τζινν συνειδητοποίησαν ότι αν γνώριζαν το αόρατο, δε θα είχαν παραμείνει στην ταπεινωτική δουλειά.

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍۢ فِى مَسْكَنِهِمْ ءَايَةٌۭ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍۢ وَشِمَالٍۢ ۖ كُلُوا۟ مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لَهُۥ ۚ بَلْدَةٌۭ طَيِّبَةٌۭ وَرَبٌّ غَفُورٌۭ ﴿١٥﴾

Υπήρχε ένα Σημάδι (των ευνοιών του Αλλάχ και της Δύναμής Του) για (τους ανθρώπους από) το Σάμπα’ [το βασίλειο του Σαβά] στον τόπο κατοικίας τους: (το οποίο ήταν) δύο κήποι, ένας στα δεξιά και ένας στα αριστερά. (Και είπαμε): «Φάτε από τα αγαθά του Κυρίου σας και να είστε ευγνώμονες προς Αυτόν. Μία καλή γη, και ένας Κύριος που είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα, για όσους στρέφονται με μεταμέλεια προς Αυτόν).»

فَأَعْرَضُوا۟ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ ٱلْعَرِمِ وَبَدَّلْنَـٰهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَىْ أُكُلٍ خَمْطٍۢ وَأَثْلٍۢ وَشَىْءٍۢ مِّن سِدْرٍۢ قَلِيلٍۢ ﴿١٦﴾

Αλλά αποστράφηκαν (από το να δείξουν ευγνωμοσύνη), έτσι στείλαμε σ' αυτούς μία καταστροφική πλημμύρα (που κατέστρεψε το φράγμα τους) και αντικαταστήσαμε τους δύο κήπους τους με άλλους δύο κήπους που παρήγαγαν πικρούς καρπούς, δέντρα αλμυρίκι (που δεν παρήγαγαν φαγώσιμους καρπούς) και λίγα δέντρα Σίντρ [Τζιτζιφιά].

ذَٰلِكَ جَزَيْنَـٰهُم بِمَا كَفَرُوا۟ ۖ وَهَلْ نُجَـٰزِىٓ إِلَّا ٱلْكَفُورَ ﴿١٧﴾

Έτσι τους τιμωρήσαμε για την αχαριστία και την απιστία τους. Θα τιμωρούσαμε κανέναν άλλον εκτός από τους αχάριστους άπιστους;

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ٱلْقُرَى ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا قُرًۭى ظَـٰهِرَةًۭ وَقَدَّرْنَا فِيهَا ٱلسَّيْرَ ۖ سِيرُوا۟ فِيهَا لَيَالِىَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ ﴿١٨﴾

Και [από τις χάρες Μας στους ανθρώπους του Σάμπα’ -του βασιλείου του Σαβά-] ότι κάναμε ανάμεσά τους και τις κωμοπόλεις που είχαμε ευλογήσει, άλλες εμφανείς και κοντινές κωμοπόλεις, και ορίσαμε μεταξύ τους τις αποστάσεις περπατήματος (και έτσι μετακινήθηκαν από τη μία στην άλλη χωρίς δυσκολία), (και είπαμε): «Περπατήστε (και ταξιδέψτε) ανάμεσά τους για νύχτες και μέρες με ασφάλεια (χωρίς φόβο από την πείνα, τη δίψα ή τους εχθρούς).»

فَقَالُوا۟ رَبَّنَا بَـٰعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنَـٰهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَـٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ﴿١٩﴾

Αλλά εκείνοι (ήταν αχάριστοι και) είπαν: «Κύριέ μας! Κάνε τις αποστάσεις κατά τα ταξίδια μας να είναι πιο μακρινές [για να καβαλάμε τις καμήλες μας και να πάρουμε εφόδια μαζί μας]», και αδίκησαν τον εαυτό τους (με την αχαριστία τους). Έτσι, τους κάναμε ειδήσεις (στα λόγια των μεταγενέστερων ανθρώπων) και τους διασκορπίσαμε (στη γη). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμων.

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُۥ فَٱتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًۭا مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٠﴾

Ο Σατανάς εφάρμοσε σ' αυτούς την εικασία του (ότι θα μπορούσε να παραπλανήσει τους ανθρώπους), έτσι τον ακολούθησαν εκτός από μία ομάδα πιστών.

وَمَا كَانَ لَهُۥ عَلَيْهِم مِّن سُلْطَـٰنٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يُؤْمِنُ بِٱلْـَٔاخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِى شَكٍّۢ ۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌۭ ﴿٢١﴾

Και δεν είχε (ο Σατανάς) καμία εξουσία πάνω τους (για να τους αναγκάσει να παραπλανηθούν, αλλά ψιθύρισε σ' αυτούς και ωραιοποίησε γι' αυτούς την πλάνη), (και δεν τον εμποδίσαμε απ' αυτό) ώστε να διακρίνουμε [-αυτό που ήδη ξέρουμε-, και να εμφανιστεί αυτό σε σας] αυτούς που πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή απ' εκείνους που αμφιβάλλουν γι' αυτήν. Ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) παρακολουθεί τα πάντα (και διαφυλάσσει τις πράξεις των δούλων Του για να τους ανταμείψει ή να τους τιμωρήσει γι' αυτές).

قُلِ ٱدْعُوا۟ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيهِمَا مِن شِرْكٍۢ وَمَا لَهُۥ مِنْهُم مِّن ظَهِيرٍۢ ﴿٢٢﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Επικαλεστείτε αυτούς που ισχυρίζεστε (ότι είναι θεοί) εκτός από τον Αλλάχ (για οποιαδήποτε ανάγκη σας, δε θα ανταποκριθούν, επειδή) δεν κατέχουν τίποτε ούτε καν στο βάρος ενός ατόμου (μορίου), ούτε στους ουρανούς, ούτε στη γη, ούτε έχουν κανένα μερίδιο σ' αυτούς (τους ουρανούς και τη γη). Δεν έχει (ο Αλλάχ) κανέναν βοηθό απ' αυτούς.»

وَلَا تَنفَعُ ٱلشَّفَـٰعَةُ عِندَهُۥٓ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُۥ ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا۟ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا۟ ٱلْحَقَّ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْكَبِيرُ ﴿٢٣﴾

Καμία μεσολάβηση δε θα ωφελήσει ενώπιόν Του, εκτός απ' εκείνον που του το επέτρεψε. [Από τη μεγαλοπρέπειά Του, είναι ότι όταν μιλάει ή κρίνει κάτι στους ουρανούς, οι Άγγελοι χτυπούν τα φτερά τους με απόλυτη υποταγή και υπακοή προς Αυτόν], και όταν ο φόβος φεύγει από τις καρδιές τους, λένε (ο ένας στον άλλον): «Τι είπε ο Κύριός σας;» Απαντούν: «Την Αλήθεια, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-Καμπείρ (Μέγας).»

۞ قُلْ مَن يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ قُلِ ٱللَّهُ ۖ وَإِنَّآ أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلَىٰ هُدًى أَوْ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٢٤﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ποιος σας παρέχει αγαθά από τον ουρανό και τη γη;» Πες: «Ο Αλλάχ! Είτε εμείς είμαστε, είτε εσείς είστε, σε καθοδήγηση ή σε ξεκάθαρη πλάνη!»

قُل لَّا تُسْـَٔلُونَ عَمَّآ أَجْرَمْنَا وَلَا نُسْـَٔلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢٥﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δε θα ερωτηθείτε (την Ημέρα της Κρίσεως) για ό,τι κάναμε από αμαρτίες, ούτε θα ερωτηθούμε για ό,τι κάνατε.»

قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَهُوَ ٱلْفَتَّاحُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٢٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ο Κύριός μας θα συγκεντρώσει εμάς και εσάς, έπειτα θα κρίνει μεταξύ μας με την αλήθεια. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Φαττάχ (Κριτής ανάμεσα στους δούλους Του), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

قُلْ أَرُونِىَ ٱلَّذِينَ أَلْحَقْتُم بِهِۦ شُرَكَآءَ ۖ كَلَّا ۚ بَلْ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٢٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δείξτε μου (με την απόδειξη) αυτούς που αποδίδετε σ' Αυτόν ως εταίρους στη λατρεία, (τι έχουν δημιουργήσει ή τι κατέχουν στους ουρανούς ή τη γη)! Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζεστε)! Αλλά, Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا كَآفَّةًۭ لِّلنَّاسِ بَشِيرًۭا وَنَذِيرًۭا وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢٨﴾

Δε σε στείλαμε (ω, Μωχάμμαντ) παρά για όλους τους ανθρώπους ως Αγγελιαφόρο χαρμόσυνων ειδήσεων (του Παραδείσου) και προειδοποιητή. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν (αφού απομακρύνονται από την αλήθεια).

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٩﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε (θα υλοποιηθεί) αυτή η υπόσχεση (για την Ημέρα της Ανάστασης), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

قُل لَّكُم مِّيعَادُ يَوْمٍۢ لَّا تَسْتَـْٔخِرُونَ عَنْهُ سَاعَةًۭ وَلَا تَسْتَقْدِمُونَ ﴿٣٠﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Υπάρχει για σας μία καθορισμένη Ημέρα που δε θα μπορείτε ούτε να την αναβάλετε για μία ώρα (ούτε μία στιγμή), ούτε να τη φέρετε πιο πριν.»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَن نُّؤْمِنَ بِهَـٰذَا ٱلْقُرْءَانِ وَلَا بِٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ ۗ وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّـٰلِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ ٱلْقَوْلَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ لَوْلَآ أَنتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ ﴿٣١﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε: «Δε θα πιστέψουμε ποτέ σ' αυτό το Κορ’άν, ούτε σε οποιοδήποτε (Βιβλίο) στάλθηκε πριν από αυτό!» Αν έβλεπες (ω, Προφήτη) όταν οι άδικοι θα σταθούν ενώπιον του Κυρίου τους, και θα απαντούν ο ένας στα λόγια του άλλου (ρίχνοντας την ευθύνη ο ένας στον άλλον, θα έβλεπες σε ποια τρομερή κατάσταση θα βρίσκονται)! Αυτοί (οι οπαδοί) που ήταν αδύναμοι θα πουν σ' αυτούς (τους αρχηγούς της πλάνης) που ήταν αλαζονικοί: «Αν δεν ήσασταν εσείς (που μας παραπλανήσατε), θα ήμασταν πιστοί!»

قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوٓا۟ أَنَحْنُ صَدَدْنَـٰكُمْ عَنِ ٱلْهُدَىٰ بَعْدَ إِذْ جَآءَكُم ۖ بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ ﴿٣٢﴾

Εκείνοι (οι αρχηγοί της πλάνης) που ήταν αλαζονικοί θα πουν σ' εκείνους (τους οπαδούς) που ήταν αδύναμοι: «Ήμασταν εμείς αυτοί που σας εμποδίσαμε από την καθοδήγηση αφού ήρθε σε εσάς; Όχι, αλλά εσείς ήσασταν ήδη κακοί.»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ بَلْ مَكْرُ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَآ أَن نَّكْفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُۥٓ أَندَادًۭا ۚ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ وَجَعَلْنَا ٱلْأَغْلَـٰلَ فِىٓ أَعْنَاقِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٣٣﴾

Εκείνοι (οι οπαδοί) που ήταν αδύναμοι θα πουν σ' εκείνους (τους αρχηγούς της πλάνης) που ήταν αλαζονικοί: «Όχι, αλλά (αυτό που μας εμπόδισε από την καθοδήγηση) ήταν η συνωμοσία (σας) μέρα-νύχτα: όταν μας διατάξατε να αρνηθούμε την πίστη στον Αλλάχ και να Του αποδίδουμε εταίρους στη λατρεία!» Όλοι τους θα κρύψουν τις τύψεις τους (για την απιστία τους) όταν δουν το μαρτύριο. Και θα βάλουμε δεσμά στους λαιμούς εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη. Θα λάβουν κάτι άλλο παρά μόνο (την τιμωρία) γι' αυτά που έκαναν (από απιστία και αμαρτίες);

وَمَآ أَرْسَلْنَا فِى قَرْيَةٍۢ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَآ إِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ ﴿٣٤﴾

Δεν έχουμε στείλει κανέναν προειδοποιητή σε καμία πόλη εκτός από το ότι οι εύποροί της να είπαν: «Εμείς σ' αυτό με το οποίο σταλθήκατε (ω, Αγγελιαφόροι), δεν πιστεύουμε!»

وَقَالُوا۟ نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَٰلًۭا وَأَوْلَـٰدًۭا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٣٥﴾

Και είπαν (οι άπιστοι): «Έχουμε περισσότερα πλούτη (από σας) και περισσότερα παιδιά (που δε θα τα είχαμε αν ο Αλλάχ δεν ήταν Ευχαριστημένος μαζί μας), και δε θα τιμωρηθούμε ποτέ (ούτε θα υπάρχει ανάσταση, ακόμα και αν θα υπήρχε, θα μας έδινε ο Αλλάχ περισσότερα πλούτη και δε θα μας τιμωρούσε).»

قُلْ إِنَّ رَبِّى يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους αχάριστους άπιστους): «Πράγματι, ο Κύριός μου δίνει αγαθά με αφθονία σε όποιον θέλει (ως δοκιμασία αν θα είναι ευγνώμων ή αχάριστος) ή τα περιορίζει (ως δοκιμασία αν θα δείξει υπομονή και πίστη ή θυμό και αχαριστία), αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν (ότι ο Αλλάχ δίνει ή περιορίζει τα αγαθά σύμφωνα με τη Σοφία και τη Γνώση Του)!»

وَمَآ أَمْوَٰلُكُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُكُم بِٱلَّتِى تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰٓ إِلَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ جَزَآءُ ٱلضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا۟ وَهُمْ فِى ٱلْغُرُفَـٰتِ ءَامِنُونَ ﴿٣٧﴾

Ούτε τα πλούτη σας, ούτε τα παιδιά σας είναι αυτά που θα σας φέρνουν πιο κοντά σε Εμάς! Αλλά όσοι πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, είναι αυτοί που θα έχουν πολλαπλή ανταμοιβή για ό,τι έκαναν και θα είναι ασφαλείς στα ψηλά επίπεδα (στον Παράδεισο).

وَٱلَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ٱلْعَذَابِ مُحْضَرُونَ ﴿٣٨﴾

Αλλά όσοι σπεύδουν να διαψεύσουν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, (και αντιτίθενται στους Αγγελιαφόρους Μας) νομίζοντας ότι θα ξεφύγουν από την τιμωρία Μας), εκείνους θα τους φέρουν στην τιμωρία.

قُلْ إِنَّ رَبِّى يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ لَهُۥ ۚ وَمَآ أَنفَقْتُم مِّن شَىْءٍۢ فَهُوَ يُخْلِفُهُۥ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ ﴿٣٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, ο Κύριός μου δίνει αγαθά με αφθονία σε όποιον θέλει ή τα περιορίζει γι' αυτόν. Ό,τι ξοδέψετε (σε ελεημοσύνη και για τη χάρη του Αλλάχ), (ο Αλλάχ) θα τα αποζημιώσει (δίνοντάς σας καλύτερα απ' αυτά στην εγκόσμια ζωή, και μία γενναιόδωρη ανταμοιβή στη Μέλλουσα Ζωή). Πράγματι, Αυτός είναι ο Καλύτερος εκείνων που παρέχουν αγαθά.»

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًۭا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ أَهَـٰٓؤُلَآءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿٤٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) την Ημέρα που (ο Αλλάχ) θα τους συγκεντρώσει όλους μαζί, και θα πει στους Αγγέλους (ως επίπληξη για τους ειδωλολάτρες): «Αυτοί είναι εκείνοι που σας λάτρευαν;»

قَالُوا۟ سُبْحَـٰنَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم ۖ بَلْ كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ٱلْجِنَّ ۖ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾

Θα πουν (οι Άγγελοι): «Δόξα Σοι! Εσύ είσαι ο Κηδεμόνας μας (που λατρεύουμε, και εμείς είμαστε οι δούλοι Σου), και απαρνιόμαστε αυτούς (και τη λατρεία τους προς εμάς, και ποτέ δεν τους είπαμε να μας λατρεύουν). Αλλά αυτοί λάτρευαν (δηλ. υπάκουαν) τα Τζινν (τους διαβόλους που τους παραπλάνησαν και ωραιοποίησαν σ' αυτούς το να λατρεύουν τους Αγγέλους και τα είδωλα), οι περισσότεροι εξ αυτών (των ειδωλολατρών) πίστεψαν αυτούς (τους διαβόλους).»

فَٱلْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍۢ نَّفْعًۭا وَلَا ضَرًّۭا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿٤٢﴾

Έτσι, Σήμερα δε θα μπορείτε να ωφελήσετε ή να βλάψετε ο ένας τον άλλον. Και θα πούμε σ' εκείνους που αδίκησαν: «Γευτείτε το μαρτύριο της Φωτιάς που τη διαψεύδατε!»

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ قَالُوا۟ مَا هَـٰذَآ إِلَّا رَجُلٌۭ يُرِيدُ أَن يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُكُمْ وَقَالُوا۟ مَا هَـٰذَآ إِلَّآ إِفْكٌۭ مُّفْتَرًۭى ۚ وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلْحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمْ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٤٣﴾

Όταν απαγγέλλονται σ' αυτούς (τους άπιστους) τα Εδάφιά Μας ξεκάθαρα, λένε: «Αυτός (ο Μωχάμμαντ) δεν είναι παρά ένας άνθρωπος που θέλει να σας αποτρέψει από ό,τι λάτρευαν οι πρόγονοί σας!» Και λένε: «Αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά ένα ψέμα που το έχει κατασκευάσει (ο Μωχάμμαντ και ισχυρίζεται ότι είναι ο Λόγος του Αλλάχ)!» Και εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη είπαν για την Αλήθεια όταν τους ήρθε: «Αυτό δεν είναι παρά ξεκάθαρη μαγεία!»,

وَمَآ ءَاتَيْنَـٰهُم مِّن كُتُبٍۢ يَدْرُسُونَهَا ۖ وَمَآ أَرْسَلْنَآ إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِن نَّذِيرٍۢ ﴿٤٤﴾

παρόλο που δεν τους έχουμε δώσει Βιβλία να τα διαβάσουν (από τα οποία έμαθαν ότι το Κορ’άν είναι ένα ψέμα που το κατασκεύασε ο Μωχάμμαντ), ούτε στείλαμε σ' αυτούς πριν από σένα κανέναν προειδοποιητή!

وَكَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا۟ مِعْشَارَ مَآ ءَاتَيْنَـٰهُمْ فَكَذَّبُوا۟ رُسُلِى ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿٤٥﴾

Εκείνοι (από τα προηγούμενα έθνη) που ήταν πριν απ' αυτούς διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους Μου), -αν και (οι άνθρωποι του λαού σου, ω, Προφήτη) δεν έφτασαν ούτε το ένα δέκατο από ό,τι είχαμε δώσει (από πλούτη και δύναμη) σ' εκείνους-, ωστόσο (εκείνοι από τα προηγούμενα έθνη) διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους Μου. (Κοίτα λοιπόν, ω, Προφήτη) πώς ήταν η άρνησή (δηλ. η τιμωρία) Μου (σ' αυτούς)!

۞ قُلْ إِنَّمَآ أَعِظُكُم بِوَٰحِدَةٍ ۖ أَن تَقُومُوا۟ لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَٰدَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا۟ ۚ مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌۭ لَّكُم بَيْنَ يَدَىْ عَذَابٍۢ شَدِيدٍۢ ﴿٤٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Σας προτρέπω να κάνετε ένα πράγμα: να σταθείτε για χάρη του Αλλάχ (με ειλικρίνεια, εγκαταλείποντας τις επιθυμίες και τον φανατισμό σας), ανά δύο (για να συζητήσετε ο ένας με τον άλλον) και μεμονωμένα, και να αναλογιστείτε (τον χαρακτήρα του Μωχάμμαντ, που τον ξέρετε και ξέρετε την ειλικρίνειά του, και θα φτάσετε στο ότι) δεν υπάρχει τρέλα στον σύντροφό σας (τον Μωχάμμαντ). Πράγματι, δεν είναι παρά ένας προειδοποιητής για σας πριν από ένα αυστηρό μαρτύριο.»

قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍۢ فَهُوَ لَكُمْ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌۭ ﴿٤٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Αν σας είχα ζητήσει ποτέ καμία ανταμοιβή (για ό,τι μεταδίδω σε σας από το Μήνυμα του Αλλάχ), τότε είναι δική σας! Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Αλλάχ, και Αυτός είναι Μάρτυρας των πάντων.»

قُلْ إِنَّ رَبِّى يَقْذِفُ بِٱلْحَقِّ عَلَّـٰمُ ٱلْغُيُوبِ ﴿٤٨﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ο Κύριός μου στέλνει την αλήθεια (στους Αγγελιαφόρους και εξαλείφει το ψεύδος) και είναι ο Παντογνώστης των αοράτων.»

قُلْ جَآءَ ٱلْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ ٱلْبَـٰطِلُ وَمَا يُعِيدُ ﴿٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Η αλήθεια ήρθε, και η πλάνη (εξαφανίστηκε και) δεν μπορεί ούτε να ξεκινήσει τίποτα, ούτε να αποκαταστήσει τίποτα.»

قُلْ إِن ضَلَلْتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَىٰ نَفْسِى ۖ وَإِنِ ٱهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِىٓ إِلَىَّ رَبِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌۭ قَرِيبٌۭ ﴿٥٠﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους άπιστους που σου λένε ότι παραστράτησες από την αλήθεια επειδή κατακρίνεις τη θρησκεία τους): «Αν παραστρατούσα (από την αλήθεια όπως ισχυρίζεστε), η παραστράτησή μου θα ήταν πάνω μου, αλλά αν καθοδηγήθηκα, είναι με ό,τι μου αποκαλύπτει ο Κύριός μου. Πράγματι, Αυτός είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και Καρείμπ (Αυτός που είναι πάντα κοντά με τη Γνώση και τη Δύναμή Του).»

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ فَزِعُوا۟ فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا۟ مِن مَّكَانٍۢ قَرِيبٍۢ ﴿٥١﴾

Αν έβλεπες (ω, Προφήτη) όταν θα τρομάξουν (οι άπιστοι όταν δουν το μαρτύριο, θα έβλεπες κάτι τρομερό)! Δε θα υπάρχει διαφυγή, και θα τους αρπάξουν από ένα κοντινό μέρος (κοντά στο μαρτύριο).

وَقَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِهِۦ وَأَنَّىٰ لَهُمُ ٱلتَّنَاوُشُ مِن مَّكَانٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿٥٢﴾

Θα πουν: «Τώρα πιστεύουμε σ' Αυτόν (στον Αλλάχ)», αλλά πώς θα λάβουν (την πίστη) από ένα μακρινό μέρος (αφού τελείωσε η εγκόσμια ζωή που είναι ο οίκος των πράξεων, ενώ η Μέλλουσα Ζωή είναι ο οίκος της ανταμοιβής και της τιμωρίας)!

وَقَدْ كَفَرُوا۟ بِهِۦ مِن قَبْلُ ۖ وَيَقْذِفُونَ بِٱلْغَيْبِ مِن مَّكَانٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿٥٣﴾

Και (πώς να τους ωφελήσει η πίστη τώρα) αφού αρνήθηκαν την πίστη σ' Αυτόν πριν (στην εγκόσμια ζωή), και συκοφάντησαν με εικασίες (τον Προφήτη) από ένα μακρινό μέρος (λέγοντας ότι είναι μάγος ή ποιητής, και μίλησαν για το αόρατο ισχυριζόμενοι ότι δε θα υπάρχει ανάσταση, Φωτιά ή Παράδεισος)!

وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِم مِّن قَبْلُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ فِى شَكٍّۢ مُّرِيبٍۭ ﴿٥٤﴾

Και θα εμποδιστούν από ό,τι επιθυμούν (το να στραφούν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ) όπως έγινε πριν με τους παρόμοιούς τους (από τα προηγούμενα έθνη, που όταν είδαν την τιμωρία στην εγκόσμια ζωή, δεν ήταν δεκτό το να στραφούν με μεταμέλεια εκείνη τη στιγμή), οι οποίοι είχαν αμφιβολία (για τους Αγγελιαφόρους Μου) που τους οδηγούσε σε σύγχυση και αγωνία.

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ جَاعِلِ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ رُسُلًا أُو۟لِىٓ أَجْنِحَةٍۢ مَّثْنَىٰ وَثُلَـٰثَ وَرُبَـٰعَ ۚ يَزِيدُ فِى ٱلْخَلْقِ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿١﴾

Όλη η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Δημιουργό των Ουρανών και της γης. Ο Οποίος έκανε τους Αγγέλους Αγγελιαφόρους (που εφαρμόζουν τις εντολές Του), οι οποίοι έχουν δύο, τρία, ή τέσσερα φτερά, αυξάνει (ο Αλλάχ) στη δημιουργία ό,τι θέλει. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Ικανός.

مَّا يَفْتَحِ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ مِن رَّحْمَةٍۢ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۖ وَمَا يُمْسِكْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُۥ مِنۢ بَعْدِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٢﴾

Ό,τι ανοίγει ο Αλλάχ από έλεος (πλούτη, καθοδήγηση ή ευτυχία) για τους ανθρώπους, κανείς δεν μπορεί να το εμποδίσει, και ό,τι συγκρατά, κανείς δεν μπορεί μετά απ' αυτό να το στείλει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَـٰلِقٍ غَيْرُ ٱللَّهِ يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۚ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ ﴿٣﴾

Ω, άνθρωποι! Θυμηθείτε τη χάρη του Αλλάχ σε σας! Υπάρχει κάποιος άλλος δημιουργός εκτός από τον Αλλάχ που σας παρέχει αγαθά από τον ουρανό και τη γη; Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Πώς λοιπόν απομακρύνεστε (από την αλήθεια);

وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌۭ مِّن قَبْلِكَ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿٤﴾

(Ω, Προφήτη) αν σε διαψεύδουν (οι άνθρωποι του λαού σου), πράγματι, υπήρχαν και άλλοι Αγγελιαφόροι πριν από σένα που τους διέψευδαν (οι λαοί τους). Στον Αλλάχ θα επιστρέψουν όλα τα θέματα.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِٱللَّهِ ٱلْغَرُورُ ﴿٥﴾

Ω, άνθρωποι! Πράγματι, η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή, επομένως μην αφήσετε να σας εξαπατήσει η εγκόσμια ζωή, ούτε να σας εξαπατήσει αυτός που εξαπατάει (ο διάβολος, ή οποιοσδήποτε άνθρωπος) και να σας απομακρύνει από τον δρόμο του Αλλάχ!

إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّۭ فَٱتَّخِذُوهُ عَدُوًّا ۚ إِنَّمَا يَدْعُوا۟ حِزْبَهُۥ لِيَكُونُوا۟ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلسَّعِيرِ ﴿٦﴾

Πράγματι, ο Σατανάς είναι ένας εχθρός για σας, οπότε πάρτε τον ως εχθρό. Στ' αλήθεια, καλεί τους οπαδούς του να είναι ανάμεσα στους κατοίκους της Φλεγόμενης Φωτιάς.

ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ ۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌ ﴿٧﴾

Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, θα έχουν ένα σκληρό μαρτύριο, αλλά όσο γι' αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα έχουν συγχώρεση και μία τεράστια ανταμοιβή.

أَفَمَن زُيِّنَ لَهُۥ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ فَرَءَاهُ حَسَنًۭا ۖ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَٰتٍ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِمَا يَصْنَعُونَ ﴿٨﴾

Είναι αυτός στα μάτια του οποίου ωραιοποιήθηκαν (από τον Σατανά) οι κακές πράξεις του, και έτσι τις είδε ως καλές, (σαν αυτόν που τον καθοδήγησε ο Αλλάχ και βλέπει το καλό ως καλό, και το κακό ως κακό); Πράγματι, ο Αλλάχ (με τη δικαιοσύνη Του) κάνει όποιον θέλει να παραστρατήσει, και (με τη χάρη Του) καθοδηγεί όποιον θέλει. Μην καταστρέψεις λοιπόν (ω, Προφήτη) τον εαυτό σου με θλίψη γι' αυτούς (που επιμένουν στην απιστία τους). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για ό,τι κάνουν, Παντογνώστης.

وَٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ ٱلرِّيَـٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابًۭا فَسُقْنَـٰهُ إِلَىٰ بَلَدٍۢ مَّيِّتٍۢ فَأَحْيَيْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ ٱلنُّشُورُ ﴿٩﴾

Ο Αλλάχ είναι Αυτός που στέλνει τους ανέμους, οι οποίοι δημιουργούν και κινούν τα σύννεφα, και έτσι, τα κατευθύνουμε σε μία νεκρή γη, και μ' αυτό (το νερό) αναζωογονούμε τη γη μετά τον θάνατό της. Έτσι (όπως αναζωογονούμε τη νεκρή γη) θα γίνει η ανάσταση!

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْعِزَّةَ فَلِلَّهِ ٱلْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ ٱلْكَلِمُ ٱلطَّيِّبُ وَٱلْعَمَلُ ٱلصَّـٰلِحُ يَرْفَعُهُۥ ۚ وَٱلَّذِينَ يَمْكُرُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ ۖ وَمَكْرُ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُوَ يَبُورُ ﴿١٠﴾

Όποιος αναζητά τη δύναμη και τη δόξα (στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, ας τις αναζητήσει μόνο από τον Αλλάχ μέσω της υπακοής, αφού) πράγματι, όλη η δύναμη και η δόξα ανήκουν μόνο στον Αλλάχ. Σ' Αυτόν ανεβαίνουν τα καλά λόγια (η μνημόνευσή Του από τους δούλους Του), και οι ενάρετες πράξεις (οι πράξεις λατρείας) είναι αυτές που τα ανεβάζουν (προς Αυτόν). Αλλά εκείνοι που σχεδιάζουν και διαπράττουν τις κακές πράξεις, θα έχουν ένα αυστηρό μαρτύριο, και τα σχέδια (και οι πράξεις) εκείνων θα χαθούν.

وَٱللَّهُ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍۢ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍۢ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَٰجًۭا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِۦ ۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍۢ وَلَا يُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِۦٓ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌۭ ﴿١١﴾

Ο Αλλάχ σας δημιούργησε (δηλ. τον πατέρα σας τον Αδάμ) από χώμα, έπειτα (έκανε τους απογόνους του να έρθουν) από σταγόνες (εκκρίσεων των δύο φύλων), και σας έκανε ζευγάρια (αρσενικό και θηλυκό που παντρεύεστε). Κανένα θηλυκό δε συλλαμβάνει, ούτε γεννά παρά μόνο με τη γνώση Του. Σε κανέναν δε δίνεται μακροζωία, ούτε περιορίζεται η ζωή του εκτός να είναι γραμμένο σε ένα Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ). Πράγματι, αυτό είναι εύκολο για τον Αλλάχ.

وَمَا يَسْتَوِى ٱلْبَحْرَانِ هَـٰذَا عَذْبٌۭ فُرَاتٌۭ سَآئِغٌۭ شَرَابُهُۥ وَهَـٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌۭ ۖ وَمِن كُلٍّۢ تَأْكُلُونَ لَحْمًۭا طَرِيًّۭا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةًۭ تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى ٱلْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿١٢﴾

Τα δύο σώματα νερού δεν είναι όμοια: το ένα είναι γλυκό, εύγευστο και εύκολο στην πόση, και το άλλο είναι αλμυρό και πικρό. Ωστόσο, από το καθένα τρώτε τρυφερά ψάρια. Και βγάζετε στολίδια (μαργαριτάρια) που τα φοράτε. Και βλέπεις τα πλοία να το διασχίζουν (το νερό), (στα οποία επιβιβάζεστε) για να αναζητήσετε (μέσα βιοπορισμού) από τη γενναιοδωρία Του. Και ίσως να είστε ευγνώμονες.

يُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ ٱلْمُلْكُ ۚ وَٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ ﴿١٣﴾

(Ο Αλλάχ) εισάγει τη νύχτα στην ημέρα, και εισάγει την ημέρα στη νύχτα (δηλ. αυξάνει και μειώνει τις ώρες τους, το χειμώνα και το καλοκαίρι), και έχει υποτάξει τον ήλιο και το φεγγάρι (να σας ωφελήσουν), και το καθένα τρέχει (στην τροχιά του) για ένα καθορισμένο χρόνο. Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας (που έκανε αυτά). Σ' Αυτόν ανήκει η κυριαρχία, ενώ εκείνοι που τους επικαλείστε εκτός απ' Αυτόν, δεν κατέχουν ούτε καν τη φλούδα ενός κουκουτσιού ενός χουρμά.

إِن تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا۟ دُعَآءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا۟ مَا ٱسْتَجَابُوا۟ لَكُمْ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ ۚ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍۢ ﴿١٤﴾

Αν τους επικαλεστείτε (εκείνα τα είδωλα και τους λεγόμενους θεούς), δε θα ακούσουν την επίκλησή σας, και ακόμη και αν θα άκουγαν, δε θα ανταποκρίνονταν σε σας. Την Ημέρα της Ανάστασης θα απαρνηθούν (αυτό που κάνατε) που αποδίδατε τους ίδιους στον Αλλάχ ως εταίρους στη λατρεία. Και κανείς δεν μπορεί να σε ενημερώσει (γι' αυτό, ω, Προφήτη) όπως Αυτός που έχει πλήρη γνώση των πάντων.

۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ أَنتُمُ ٱلْفُقَرَآءُ إِلَى ٱللَّهِ ۖ وَٱللَّهُ هُوَ ٱلْغَنِىُّ ٱلْحَمِيدُ ﴿١٥﴾

Ω, άνθρωποι! Εσείς είστε που έχετε ανάγκη τον Αλλάχ, ενώ ο Αλλάχ είναι o Αλ-Γανέι (Πλούσιος, Ελεύθερος από κάθε ανάγκη), ο Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍۢ جَدِيدٍۢ ﴿١٦﴾

Αν θέλει, μπορεί να σας εξαφανίσει και να φέρει μία άλλη νέα δημιουργία,

وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ بِعَزِيزٍۢ ﴿١٧﴾

και αυτό δεν είναι δύσκολο για τον Αλλάχ.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَىٰ حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَىْءٌۭ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰٓ ۗ إِنَّمَا تُنذِرُ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ ۚ وَمَن تَزَكَّىٰ فَإِنَّمَا يَتَزَكَّىٰ لِنَفْسِهِۦ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٨﴾

Δεν υπάρχει καμία αμαρτωλή ψυχή που θα επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης. Εάν μία φορτωμένη ψυχή (με αμαρτίες) ζητήσει από οποιονδήποτε να κουβαλήσει το φορτίο της, δε θα κουβαληθεί τίποτε απ' αυτό, ακόμα και αν ήταν ένας στενός συγγενής της. Η προειδοποίηση σου (ω, Προφήτη) θα ωφελήσει μόνο αυτούς που φοβούνται την τιμωρία του Κυρίου τους χωρίς να την έχουν δει και τελούν την προσευχή. Όποιος εξαγνίζεται, εξαγνίζεται μόνο για το καλό του. Στον Αλλάχ βρίσκεται ο τελικός προορισμός.

وَمَا يَسْتَوِى ٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْبَصِيرُ ﴿١٩﴾

Δεν είναι ίσοι, ο τυφλός και αυτός που βλέπει [δηλ. ο άπιστος και ο πιστός],

وَلَا ٱلظُّلُمَـٰتُ وَلَا ٱلنُّورُ ﴿٢٠﴾

ούτε τα σκοτάδια και το φως [δηλ. η απιστία και η πίστη],

وَلَا ٱلظِّلُّ وَلَا ٱلْحَرُورُ ﴿٢١﴾

ούτε η σκιά και ο καυτός άνεμος [δηλ. ο Παράδεισος και η Φωτιά],

وَمَا يَسْتَوِى ٱلْأَحْيَآءُ وَلَا ٱلْأَمْوَٰتُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُسْمِعُ مَن يَشَآءُ ۖ وَمَآ أَنتَ بِمُسْمِعٍۢ مَّن فِى ٱلْقُبُورِ ﴿٢٢﴾

ούτε είναι ίσοι, οι ζωντανοί και οι νεκροί [δηλ. οι πιστοί και οι άπιστοι]. Πράγματι, ο Αλλάχ κάνει αυτόν που θέλει (να τον καθοδηγήσει), να ακούσει, αλλά εσύ (ω, Προφήτη) δεν μπορείς να κάνεις εκείνους που βρίσκονται στους τάφους, να ακούσουν (δηλ. τους άπιστους που δεν ακούν σαν να ήταν νεκροί).

إِنْ أَنتَ إِلَّا نَذِيرٌ ﴿٢٣﴾

Δεν είσαι (ω, Προφήτη) παρά ένας προειδοποιητής.

إِنَّآ أَرْسَلْنَـٰكَ بِٱلْحَقِّ بَشِيرًۭا وَنَذِيرًۭا ۚ وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌۭ ﴿٢٤﴾

Πράγματι, σε στείλαμε με την αλήθεια ως φορέα καλών ειδήσεων και ως προειδοποιητή. Δεν υπάρχει κανένα έθνος που να μην έχει έρθει σ' αυτό ένας προειδοποιητής.

وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ وَبِٱلزُّبُرِ وَبِٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُنِيرِ ﴿٢٥﴾

Αν σε διαψεύσουν (ω, Προφήτη), πράγματι, και εκείνοι (οι άπιστοι) που ήταν πριν απ' αυτούς διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους τους). Οι Αγγελιαφόροι τους ήρθαν σ' αυτούς με ξεκάθαρες αποδείξεις, Θεία Βιβλία και το Βιβλίο που φανερώνει και δίνει φως (στον ίσιο δρόμο).

ثُمَّ أَخَذْتُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿٢٦﴾

Έπειτα άρπαξα με την τιμωρία εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη. Πόσο (τρομερή) ήταν η άρνηση (δηλ. η τιμωρία) Μου!

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ ثَمَرَٰتٍۢ مُّخْتَلِفًا أَلْوَٰنُهَا ۚ وَمِنَ ٱلْجِبَالِ جُدَدٌۢ بِيضٌۭ وَحُمْرٌۭ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَٰنُهَا وَغَرَابِيبُ سُودٌۭ ﴿٢٧﴾

Δε βλέπεις ότι ο Αλλάχ κατεβάζει από τον ουρανό νερό (βροχή) και (παρόλο που είναι ένα είδος) βγάζουμε μ' αυτό καρπούς με διάφορα χρώματα, και ότι (δημιουργήσαμε) κάποια βουνά με λευκές και κόκκινες γραμμές, με διάφορα χρώματα, και με κατάμαυρες (γραμμές);

وَمِنَ ٱلنَّاسِ وَٱلدَّوَآبِّ وَٱلْأَنْعَـٰمِ مُخْتَلِفٌ أَلْوَٰنُهُۥ كَذَٰلِكَ ۗ إِنَّمَا يَخْشَى ٱللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ ٱلْعُلَمَـٰٓؤُا۟ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ ﴿٢٨﴾

Και (ότι δημιουργήσαμε) τους ανθρώπους, τα ζώα και τα βοοειδή, με διάφορα χρώματα; Πράγματι, αυτοί που φοβούνται τον Αλλάχ (και δοξάζουν τη Μεγαλοπρέπειά Του), είναι μόνο εκείνοι που έχουν γνώση μεταξύ των δούλων Του (δηλ. έχουν γνώση για τις Ιδιότητές Του, και τη Δύναμη και τα Σημάδιά Του στο σύμπαν). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَـٰبَ ٱللَّهِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ يَرْجُونَ تِجَـٰرَةًۭ لَّن تَبُورَ ﴿٢٩﴾

Αυτοί που απαγγέλλουν το Βιβλίο του Αλλάχ (το Κορ’άν), τελούν την προσευχή και ξοδεύουν κρυφά και φανερά (σε ελεημοσύνη) από ό,τι τους παρέχουμε, πράγματι, ελπίζουν σε μία συναλλαγή που δε θα χαθεί,

لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ غَفُورٌۭ شَكُورٌۭ ﴿٣٠﴾

(δε θα χαθεί) για να τους δίνει τις ανταμοιβές τους πλήρως, και να τους αυξάνει από τη γενναιοδωρία Του. Πράγματι, Αυτός είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Σακούρ (Ευγνώμων για τους υπάκουους και τους ανταμείβει γι' αυτό).

وَٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ هُوَ ٱلْحَقُّ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِعِبَادِهِۦ لَخَبِيرٌۢ بَصِيرٌۭ ﴿٣١﴾

Αυτό που σου αποκαλύψαμε (ω, Προφήτη) από το Βιβλίο (το Κορ’άν), είναι η αλήθεια που επιβεβαιώνει ό,τι αποκαλύφθηκε πριν απ' αυτό (από Θεία Βιβλία). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τους δούλους Του, Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα πάντα).

ثُمَّ أَوْرَثْنَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلَّذِينَ ٱصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا ۖ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌۭ وَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِٱلْخَيْرَٰتِ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْكَبِيرُ ﴿٣٢﴾

Έπειτα δώσαμε το Βιβλίο (το Κορ’άν) σ' αυτούς (τους Μουσουλμάνους) που επιλέξαμε από τους δούλους Μας, αλλά απ' αυτούς μερικοί αδικούν τον εαυτό τους (με τις αμαρτίες), μερικοί είναι μετριοπαθείς (και τελούν τις υποχρεωτικές πράξεις λατρείας, αλλά αφήνουν κάποιες προαιρετικές), και μερικοί με την άδεια (και την καθοδήγηση) του Αλλάχ σπεύδουν προς τις καλές πράξεις (είτε υποχρεωτικές, είτε προαιρετικές). Αυτό (ότι επιλέξαμε τους Μουσουλμάνους το να λάβουν το Κορ’άν) είναι η μεγάλη χάρη (και η μεγάλη γενναιοδωρία).

جَنَّـٰتُ عَدْنٍۢ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍۢ وَلُؤْلُؤًۭا ۖ وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌۭ ﴿٣٣﴾

Θα εισέλθουν σε κήπους μόνιμης διαμονής (στον Παράδεισο), και θα στολιστούν εκεί με βραχιόλια από χρυσό και μαργαριτάρια, και τα ενδύματά τους μέσα του (Παραδείσου) θα είναι από μετάξι.

وَقَالُوا۟ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِىٓ أَذْهَبَ عَنَّا ٱلْحَزَنَ ۖ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌۭ شَكُورٌ ﴿٣٤﴾

Και θα πουν: «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ που μας αφαίρεσε κάθε θλίψη. Πράγματι, ο Κύριός μας είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Σακούρ (Ευγνώμων για τους υπάκουους και τους ανταμείβει γι' αυτό).

ٱلَّذِىٓ أَحَلَّنَا دَارَ ٱلْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِۦ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌۭ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌۭ ﴿٣٥﴾

Ο Οποίος από τη χάρη Του, μας έκανε να εγκατασταθούμε στον οίκο της αιώνιας διαμονής (στον Παράδεισο), όπου δε θα μας αγγίξει εκεί καμία κούραση, ούτε καμία κόπωση.»

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقْضَىٰ عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا۟ وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُم مِّنْ عَذَابِهَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى كُلَّ كَفُورٍۢ ﴿٣٦﴾

Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, θα έχουν τη Φωτιά της Κόλασης, δε θα οριστεί γι' εκείνους ο θάνατος για να πεθάνουν, ούτε θα τους ελαφρυνθεί το μαρτύριό της. Έτσι τιμωρούμε κάθε αχάριστο άπιστο.

وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَـٰلِحًا غَيْرَ ٱلَّذِى كُنَّا نَعْمَلُ ۚ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَآءَكُمُ ٱلنَّذِيرُ ۖ فَذُوقُوا۟ فَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِن نَّصِيرٍ ﴿٣٧﴾

Θα ουρλιάζουν εκεί: «Κύριέ μας! Βγάλε μας έξω, για να κάνουμε ενάρετες πράξεις, σε αντίθεση με ό,τι κάναμε πριν.» (Ο Αλλάχ θα τους πει): «Δε σας δώσαμε αρκετή ζωή ώστε να λάβει νουθεσία σ' αυτή όποιος θα ήθελε να τη λάβει, και ήρθε σε σας ένας προειδοποιητής; Γευτείτε λοιπόν (το μαρτύριο)! Πράγματι, για τους άδικους δε θα υπάρχει κανένας υποστηρικτής!»

إِنَّ ٱللَّهَ عَـٰلِمُ غَيْبِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Παντογνώστης των αοράτων, των ουρανών και της γης. Πράγματι, είναι ο Παντογνώστης όσων υπάρχουν στις καρδιές!

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَكُمْ خَلَـٰٓئِفَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُۥ ۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلْكَـٰفِرِينَ كُفْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِلَّا مَقْتًۭا ۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلْكَـٰفِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَسَارًۭا ﴿٣٩﴾

Είναι Αυτός που σας έκανε γενιές -που η μία διαδέχεται την άλλη- στη γη (για να σας δοκιμάσει αναφορικά με τις πράξεις σας). Όποιος αρνείται την πίστη, η απιστία του θα είναι εις βάρος του. Δε θα αυξήσει τους άπιστους, η απιστία τους, ενώπιον του Κυρίου τους, παρά μόνο σε περιφρόνηση. Δε θα αυξήσει τους άπιστους, η απιστία τους, παρά μόνο σε απώλεια.

قُلْ أَرَءَيْتُمْ شُرَكَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِى مَاذَا خَلَقُوا۟ مِنَ ٱلْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌۭ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ أَمْ ءَاتَيْنَـٰهُمْ كِتَـٰبًۭا فَهُمْ عَلَىٰ بَيِّنَتٍۢ مِّنْهُ ۚ بَلْ إِن يَعِدُ ٱلظَّـٰلِمُونَ بَعْضُهُم بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا ﴿٤٠﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Βλέπετε αυτούς που αποδίδετε στον Αλλάχ ως εταίρους στη λατρεία, τους οποίους επικαλείστε εκτός από τον Αλλάχ! Δείξτε μου, τι έχουν δημιουργήσει στη γη! Ή μήπως έχουν μερίδιο στη δημιουργία των ουρανών;» Ή μήπως τους δώσαμε (στους ειδωλολάτρες) ένα Βιβλίο, και έτσι έχουν απ' αυτό μία απόδειξη (για την ειδωλολατρία τους); Όχι (δεν ισχύει τίποτε από όλα αυτά), αλλά πράγματι, αυτό που υπόσχονται οι άδικοι ο ένας στον άλλον (ότι τα είδωλα είναι οι μεσολαβητές τους ενώπιον του Αλλάχ και τους φέρνουν πιο κοντά στον Αλλάχ), δεν είναι παρά μόνο μία εξαπάτηση!

۞ إِنَّ ٱللَّهَ يُمْسِكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ أَن تَزُولَا ۚ وَلَئِن زَالَتَآ إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍۢ مِّنۢ بَعْدِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًۭا ﴿٤١﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ κρατά τους ουρανούς και τη γη από το να εκτρέπονται από τις θέσεις τους. Αν όμως εκτραπούν, κανένας άλλος, εκτός απ' Αυτόν, δε θα μπορούσε να τους συγκρατήσει. Πράγματι, Αυτός είναι Χαλείμ (Μακρόθυμος) και Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

وَأَقْسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَـٰنِهِمْ لَئِن جَآءَهُمْ نَذِيرٌۭ لَّيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى ٱلْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُمْ نَذِيرٌۭ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا ﴿٤٢﴾

Ορκίστηκαν με το Όνομα του Αλλάχ με πολύ ζήλο στην ορκομωσία τους ότι αν θα τους ερχόταν ένας προειδοποιητής, θα γινόντουσαν πιο καθοδηγημένοι από τα άλλα έθνη (τους Χριστιανούς και τους Εβραίους κλπ.). Αλλά όταν τους ήρθε ένας προειδοποιητής, δεν τους αύξησε (ο ερχομός του) παρά μόνο σε αποστροφή (από την αλήθεια).

ٱسْتِكْبَارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَكْرَ ٱلسَّيِّئِ ۚ وَلَا يَحِيقُ ٱلْمَكْرُ ٱلسَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِۦ ۚ فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ ٱلْأَوَّلِينَ ۚ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًۭا ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَحْوِيلًا ﴿٤٣﴾

(Αποστράφηκαν από την αλήθεια) ως αλαζονεία στη γη και ως διάπραξη και σχεδίαση του κακού (της απιστίας, αποτρέποντας τους ανθρώπους από το να ακολουθήσουν τον Προφήτη και συνωμοτώντας εναντίον του), αλλά η διάπραξη και η σχεδίαση του κακού δεν περιβάλλει παρά μόνο εκείνους που το έκαναν. Περιμένουν κάτι άλλο εκτός από να έρθει σ' αυτούς ο επαναλαμβανόμενος κανόνας (του Αλλάχ, -δηλ. η τιμωρία Του-) που πέρασε στους προηγούμενους (άπιστους) λαούς; Δε θα βρεις (ω, Προφήτη) στον κανόνα του Αλλάχ καμία αλλαγή (δηλ. δε θα αλλαχθεί η τιμωρία με κάτι άλλο), ούτε θα βρεις στον κανόνα του Αλλάχ καμία μεταβολή (δηλ. δε θα αλλάξει η τιμωρία από έναν λαό και να πέσει σε κάποιον άλλο).

أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَكَانُوٓا۟ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةًۭ ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعْجِزَهُۥ مِن شَىْءٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَلِيمًۭا قَدِيرًۭا ﴿٤٤﴾

Δεν ταξίδεψαν στη γη για να δουν πώς ήταν το τέλος εκείνων (των άπιστων) που ήταν πριν απ' αυτούς και ήταν πιο ισχυροί απ' αυτούς; Κανένα ον στους ουρανούς ή στη γη, δεν μπορεί να ξεφύγει από την τιμωρία του Αλλάχ (αν θέλει ο Αλλάχ να τον τιμωρήσει). Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

وَلَوْ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِمَا كَسَبُوا۟ مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِن دَآبَّةٍۢ وَلَـٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِۦ بَصِيرًۢا ﴿٤٥﴾

Αν ο Αλλάχ (έσπευδε να) τιμωρήσει τους ανθρώπους για ό,τι διέπρατταν, δε θα άφηνε κανένα κινούμενο ον στη γη, αλλά τους δίνει αναβολή για έναν καθορισμένο χρόνο. Όταν έρθει ο καθορισμένος χρόνος τους, τότε ο Αλλάχ ήδη βλέπει τα πάντα σχετικά με τους δούλους Του (τις πράξεις τους, και τους υπάκουους και τους ανυπάκουους).

يسٓ ﴿١﴾

Η, Σ [Για-Σειν, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

وَٱلْقُرْءَانِ ٱلْحَكِيمِ ﴿٢﴾

Και (ορκίζομαι) μα το τέλειο και σοφό Βιβλίο (το Κορ’άν)!

إِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣﴾

Ότι είσαι ένας από τους Αγγελιαφόρους (του Αλλάχ),

عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٤﴾

(και είσαι) σε έναν ίσιο δρόμο.

تَنزِيلَ ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٥﴾

[Αυτή είναι] μία αποκάλυψη από τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αρ-Ραχείμ (Πολυέσπλαχνο).

لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمْ فَهُمْ غَـٰفِلُونَ ﴿٦﴾

Για να προειδοποιείς έναν λαό (τον Κουράις), του οποίου οι πρόγονοι δεν είχαν προειδοποιηθεί [δεν τους ήρθε κανένας προειδοποιητής για να τους προειδοποιήσει για την ειδωλολατρία τους που εφεύρισκαν πολύ καιρό μετά από τον Προφήτη Ισμαήλ], και έτσι δεν έχουν γνώση (για την πίστη και την καθοδήγηση).

لَقَدْ حَقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَىٰٓ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾

Πράγματι, ο Λόγος (Μου με τον οποίο προειδοποίησα τον Σατανά ότι θα γεμίσω την Κόλαση μ' αυτόν και όσους θα τον ακολουθήσουν) έγινε αναπόφευκτος (δηλ. η τιμωρία έγινε αναπόφευκτη) για τους περισσότερους απ' αυτούς (όπως τον Άμπου Τζαχλ και άλλοι που αρνήθηκαν την πίστη και έδειξαν μεγάλη εχθρότητα εναντίον του Προφήτη), και έτσι δεν πιστεύουν.

إِنَّا جَعَلْنَا فِىٓ أَعْنَـٰقِهِمْ أَغْلَـٰلًۭا فَهِىَ إِلَى ٱلْأَذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَ ﴿٨﴾

Έχουμε βάλει στους λαιμούς τους δεσμά (που δένουν τα χέρια στους λαιμούς τους), και (τα χέρια τους) φτάνουν στα πηγούνια, και τα κεφάλια τους σηκωμένα προς τα πάνω (και έτσι αποτράπηκαν από κάθε καλό).

وَجَعَلْنَا مِنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّۭا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّۭا فَأَغْشَيْنَـٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ﴿٩﴾

Και βάλαμε μπροστά τους ένα φράγμα και από πίσω τους ένα φράγμα, και καλύψαμε τα μάτια τους, και έτσι δε βλέπουν.

وَسَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾

Είτε τους προειδοποιήσεις (ω, Προφήτη), είτε όχι, είναι το ίδιο γι' αυτούς, δεν πιστεύουν.

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكْرَ وَخَشِىَ ٱلرَّحْمَـٰنَ بِٱلْغَيْبِ ۖ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍۢ وَأَجْرٍۢ كَرِيمٍ ﴿١١﴾

Η προειδοποίησή σου (ω, Προφήτη) θα ωφελήσει μόνο όποιον ακολουθεί την Υπενθύμιση (το Κορ’άν) και φοβάται την τιμωρία του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) χωρίς να την έχει δει. Σ' αυτόν δώσε τα χαρμόσυνα νέα για συγχώρεση και μία γενναιόδωρη ανταμοιβή.

إِنَّا نَحْنُ نُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا۟ وَءَاثَـٰرَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ فِىٓ إِمَامٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٢﴾

Εμείς είμαστε που δίνουμε ζωή στους νεκρούς (την Ημέρα της ανάστασης) και καταγράφουμε ό,τι έκαναν (από καλές ή κακές πράξεις στην εγκόσμια ζωή) και ό,τι άφησαν (μετά το θάνατό τους από συνεχόμενες καλές ή κακές πράξεις), και έχουμε καταγράψει τα πάντα σε ένα Ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا أَصْحَـٰبَ ٱلْقَرْيَةِ إِذْ جَآءَهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿١٣﴾

Δώσε τους (ω, Προφήτη) ένα παράδειγμα των ανθρώπων της κωμόπολης, όταν οι Αγγελιαφόροι ήρθαν σ' αυτήν.

إِذْ أَرْسَلْنَآ إِلَيْهِمُ ٱثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍۢ فَقَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ ﴿١٤﴾

Όταν τους στείλαμε δύο (Αγγελιαφόρους), αλλά τους διέψευσαν, έτσι τους ενισχύσαμε με έναν τρίτο και είπαν: «Είμαστε Απεσταλμένοι σε σας.»

قَالُوا۟ مَآ أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحْمَـٰنُ مِن شَىْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ ﴿١٥﴾

(Οι άνθρωποι) είπαν: «Εσείς δεν είστε παρά άνθρωποι σαν και εμάς, και ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) δεν έχει στείλει τίποτα. Πράγματι, εσείς μόνο ψεύδεστε.»

قَالُوا۟ رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّآ إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ﴿١٦﴾

(Οι Αγγελιαφόροι) είπαν: «Ο Κύριός μας γνωρίζει ότι είμαστε Απεσταλμένοι προς εσάς.

وَمَا عَلَيْنَآ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ٱلْمُبِينُ ﴿١٧﴾

Και δεν υπάρχει σε μας άλλο καθήκον παρά μόνο να μεταφέρουμε (το μήνυμα) με ξεκάθαρο τρόπο.»

قَالُوٓا۟ إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا۟ لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١٨﴾

(Οι άνθρωποι) είπαν: «Είστε για μας ένας κακός οιωνός. Εάν δε σταματήσετε, θα σας λιθοβολήσουμε και θα σας πλήξουμε με μία οδυνηρή τιμωρία.»

قَالُوا۟ طَـٰٓئِرُكُم مَّعَكُمْ ۚ أَئِن ذُكِّرْتُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ مُّسْرِفُونَ ﴿١٩﴾

(Οι Αγγελιαφόροι) είπαν: «Ο κακός οιωνός σας είναι μαζί σας συνέχεια (εξαιτίας της απιστίας σας). (Θεωρείτε ότι είμαστε για σας ένας κακός οιωνός) επειδή λάβατε νουθεσία (από μας); Όχι (δεν είμαστε κακός οιωνός για σας), αλλά είστε ένας λαός που ξεπερνά τα όρια στις αμαρτίες.»

وَجَآءَ مِنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ رَجُلٌۭ يَسْعَىٰ قَالَ يَـٰقَوْمِ ٱتَّبِعُوا۟ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢٠﴾

Ήρθε ένας (πιστός) άνδρας σπεύδοντας από το τέλος της πόλης (φοβούμενος για τους ανθρώπους του που διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους και σκόπευαν να τους σκοτώσουν) και είπε: «Ω, λαέ μου! Ακολουθήστε τους Αγγελιαφόρους!

ٱتَّبِعُوا۟ مَن لَّا يَسْـَٔلُكُمْ أَجْرًۭا وَهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٢١﴾

Ακολουθήστε αυτούς που δε ζητούν από σας καμία ανταμοιβή (για ό,τι μεταδίδουν σε σας από το Μήνυμα του Αλλάχ) και είναι καθοδηγημένοι.

وَمَا لِىَ لَآ أَعْبُدُ ٱلَّذِى فَطَرَنِى وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٢﴾

Και πώς να μη λατρεύω Αυτόν που με δημιούργησε, και προς Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι!

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدْنِ ٱلرَّحْمَـٰنُ بِضُرٍّۢ لَّا تُغْنِ عَنِّى شَفَـٰعَتُهُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا يُنقِذُونِ ﴿٢٣﴾

Είναι δυνατόν να πάρω για λατρεία εκτός απ' Αυτόν άλλους θεούς, των οποίων η διαμεσολάβηση, αν ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) θέλει να με βλάψει, δεν μπορεί να με ωφελήσει σε τίποτε, ούτε οι ίδιοι μπορούν να με σώσουν;

إِنِّىٓ إِذًۭا لَّفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٢٤﴾

(Αν θα έκανα κάτι τέτοιο), πράγματι, τότε θα ήμουν σε ξεκάθαρη πλάνη!

إِنِّىٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمْ فَٱسْمَعُونِ ﴿٢٥﴾

Πράγματι, πιστεύω στον Κύριό (μου και τον Κύριό) σας, γι' αυτό ακούστε με (και υπακούστε τους Αγγελιαφόρους).» [Αλλά ο λαός του τον σκότωσε].

قِيلَ ٱدْخُلِ ٱلْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَـٰلَيْتَ قَوْمِى يَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾

Έτσι, ειπώθηκε σ' αυτόν (αφού τον σκότωσαν): «Μπες στον Παράδεισο [ή θα μπεις στον Παράδεισο ως ανταμοιβή].» Είπε: «Μακάρι να ξέρουν οι άνθρωποι του λαού μου,

بِمَا غَفَرَ لِى رَبِّى وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُكْرَمِينَ ﴿٢٧﴾

τον λόγο (δηλ. την πίστη μου) για τον οποίο ο Κύριός μου με συγχώρεσε και με έκανε έναν από τους τιμημένους.