Διαβάστε το Τζουζ 3 του Κορανίου

۞ تِلْكَ ٱلرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ ٱللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَـٰتٍۢ ۚ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَأَيَّدْنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقْتَتَلَ ٱلَّذِينَ مِنۢ بَعْدِهِم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ وَلَـٰكِنِ ٱخْتَلَفُوا۟ فَمِنْهُم مَّنْ ءَامَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقْتَتَلُوا۟ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ﴿٢٥٣﴾

Και απ’ αυτούς τους Αγγελιαφόρους προτιμήσαμε κάποιους πάνω από τους άλλους: σε κάποιους απ’ αυτούς μίλησε ο Αλλάχ (άμεσα, όπως στον Μωυσή και στον Μωχάμμαντ), άλλους τούς αύξησε σε βαθμούς (τιμής, όπως τον Μωχάμμαντ), και στον Ιησού, τον γιο της Μαρίας, δώσαμε σαφείς αποδείξεις και τον υποστηρίξαμε με το άγιο πνεύμα (τον άγγελο Γαβριήλ). Αν ήθελε ο Αλλάχ, αυτοί (από τις επόμενες γενιές) που ήρθαν μετά απ' αυτούς (τους αγγελιαφόρους) δεν θα πολεμούσαν μεταξύ τους, μετά που τους είχαν έρθει οι σαφείς αποδείξεις, αλλά διέφεραν μεταξύ τους, και έτσι, μερικοί απ’ αυτούς πίστευαν και άλλοι αρνήθηκαν την πίστη. Αν ήθελε ο Αλλάχ, δεν θα πολεμούσαν μεταξύ τους, αλλά ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا بَيْعٌۭ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌۭ وَلَا شَفَـٰعَةٌۭ ۗ وَٱلْكَـٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٥٤﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, ξοδέψτε (στο δρόμο του Αλλάχ) απ’ αυτό που σας παρέχουμε, προτού έρθει μια Ημέρα στην οποία δεν θα υπάρξει καμία εξαγορά (για τους άπιστους, ώστε να μην τιμωρηθούν) ούτε καμία φιλία, ούτε καμία διαμεσολάβηση (θα τους ωφελήσει). Και πράγματι, οι άπιστοι είναι οι άδικοι.

ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُۥ سِنَةٌۭ وَلَا نَوْمٌۭ ۚ لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ مَن ذَا ٱلَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَىْءٍۢ مِّنْ عِلْمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِيمُ ﴿٢٥٥﴾

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός – ο Αλ-Χάι (ο Αιώνια Ζωντανός), ο Αλ-Καϊούμ (Υποστηρικτής και Συντηρητής όλων). Δεν Τον καταβάλλει καμία νύστα, ούτε ένας ύπνος. Σ' Αυτόν ανήκουν ό,τι είναι στους ουρανούς και ό,τι είναι στη Γη. Ποιος μπορεί να μεσολαβήσει (για λογαριασμό κάποιου άλλου) ενώπιόν Του, εκτός με την άδειά Του; Γνωρίζει ό,τι ήταν πριν απ' αυτούς (τα δημιουργήματά Του) και τι θα γίνει μετά απ' αυτούς, ενώ δεν κατέχουν τίποτα από τη γνώση Του, παρά μόνο ό,τι θέλει. Το Κουρσέι (υποπόδιο) Του εκτείνεται πάνω απ’ τους ουρανούς και τη Γη, και δεν Τον επιβαρύνει η φύλαξη και η συντήρησή τους, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-‘Αδείμ (Μέγας).

لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِٱلطَّـٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَا ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٥٦﴾

Δεν υπάρχει καταναγκασμός (σε κανέναν για να μπει) στη θρησκεία (το Ισλάμ). Πράγματι, η αλήθεια (και η καθοδήγηση) ξεχώρισε φανερά από την πλάνη (και την απιστία). Όποιος απορρίπτει τα Ατ-Ταγκούτ (ο,τιδήποτε λατρεύεται εκτός του Αλλάχ, όπως τα είδωλα, τους ψεύτικους θεούς, τους κακούς τυράννους κλπ.) και πιστεύει μόνο στον Αλλάχ, έχει πιάσει την ισχυρότερη αιτία (της σωτηρίας κατά την Ημέρα της Ανάστασης), που δεν κόβεται ποτέ• Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

ٱللَّهُ وَلِىُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يُخْرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَوْلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّـٰغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَـٰتِ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٥٧﴾

Ο Αλλάχ είναι ο Κηδεμόνας (και ο Προστάτης) των πιστών, τους βγάζει από το σκοτάδι προς το φως, ενώ οι κηδεμόνες των άπιστων είναι Ατ-Ταγούτ (τα είδωλα, οι διάβολοι, και οι αρχηγοί της πλάνης), τους βγάζουν από το φως προς το σκοτάδι. Αυτοί είναι οι κάτοικοι του Πυρός, όπου θα κατοικήσουν εκεί για πάντα.

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِى حَآجَّ إِبْرَٰهِـۧمَ فِى رَبِّهِۦٓ أَنْ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّىَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا۠ أُحْىِۦ وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَأْتِى بِٱلشَّمْسِ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ ٱلْمَغْرِبِ فَبُهِتَ ٱلَّذِى كَفَرَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥٨﴾

Είδες (ω, Μωχάμμαντ) εκείνον που (ήταν πολύ αλαζόνας και τολμηρός που) διαφωνούσε συζητώντας με τον Ιμπραήμ (Αβραάμ) για τον Κύριό του (τον Αλλάχ), [απλώς] επειδή ο Αλλάχ τού είχε δώσει βασιλεία (έγινε αλαζόνας ρωτώντας τον Ιμπραήμ ποιος είναι ο Κύριός του); Όταν ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Κύριός μου (Αλλάχ) είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί.» Είπε (εκείνος ο βασιλιάς): «Και εγώ δίνω ζωή (όταν διατάζω την εκτέλεση κάποιου, και έπειτα τον συγχωρέσω) και την αφαιρώ (αν δεν τον συγχωρέσω).» Ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Αλλάχ φέρνει τον ήλιο από τα ανατολικά, οπότε φέρε τον λοιπόν, από τα δυτικά.» Έτσι, ο άπιστος έμεινε άναυδος (και το επιχείρημά του καταρρίφθηκε). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους.

أَوْ كَٱلَّذِى مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍۢ وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْىِۦ هَـٰذِهِ ٱللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ ٱللَّهُ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ ثُمَّ بَعَثَهُۥ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ فَٱنظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ ءَايَةًۭ لِّلنَّاسِ ۖ وَٱنظُرْ إِلَى ٱلْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًۭا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٥٩﴾

Ή (είδες, ω, Μωχάμμαντ, κάποιον) σαν αυτόν που πέρασε από μια κωμόπολη που είχε πέσει πάνω από τις στέγες της (δηλ. γκρεμίστηκαν όλα και πέθαναν οι κάτοικοί της), και είπε: «Πώς ο Αλλάχ φέρνει ξανά στη ζωή αυτήν (την κωμόπολη) μετά τον θάνατό της;» Έτσι, ο Αλλάχ τον έκανε να πεθάνει για εκατό χρόνια, και έπειτα τον ανέστησε. Είπε (ο Αλλάχ): «Πόσο καιρό έμεινες (νεκρός);» Είπε (ο άνδρας): «Έμεινα μια μέρα ή μέρος μιας ημέρας.» Είπε (ο Αλλάχ): «Όχι, στ’ αλήθεια, έμεινες εκατό χρόνια. Κοίτα το φαγητό σου και το ποτό σου, δεν έχουν αλλάξει (με το χρόνο). Και κοίτα τον (νεκρό) γάιδαρό σου (πώς θα τον αναστήσουμε τώρα). Και θα σε κάνουμε ένα σημάδι για τους ανθρώπους. Και κοίτα τα (σκορπισμένα) οστά (του γαϊδάρου σου) - πώς θα τα ενώσουμε και έπειτα θα τα ντύσουμε με σάρκα.» Και όταν έγινε σαφές σ’ αυτόν, είπε: «Ξέρω ότι ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.»

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّ أَرِنِى كَيْفَ تُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَـٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِى ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةًۭ مِّنَ ٱلطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ ٱجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍۢ مِّنْهُنَّ جُزْءًۭا ثُمَّ ٱدْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًۭا ۚ وَٱعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٦٠﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε: «Ω, Κύριέ μου, δείξε μου (ώστε να δω με τα μάτια) πώς αναστένεις τους νεκρούς.» Είπε (ο Αλλάχ): «Μα δεν το πίστευες; (δηλ. ‘αφού ήδη το πιστεύεις αυτό’)» Είπε: «Πιστεύω, αλλά (ρωτάω, πώς το κάνεις) ώστε η καρδιά μου να ικανοποιηθεί (βλέποντας με τα μάτια αυτό που ήδη πιστεύω με την καρδιά). Είπε (ο Αλλάχ): «Πάρε τέσσερα πουλιά και φέρτα κοντά σου (και σφάγιασέ τα) και κόψτα (σε κομμάτια), στη συνέχεια, βάλε σε κάθε λόφο ένα κομμάτι απ' αυτά· και έπειτα κάλεσέ τα - θα έρθουν σ' εσένα σπεύδοντας. Και να ξέρεις ότι ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).»

مَّثَلُ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلِّ سُنۢبُلَةٍۢ مِّا۟ئَةُ حَبَّةٍۢ ۗ وَٱللَّهُ يُضَـٰعِفُ لِمَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٦١﴾

Το παράδειγμα εκείνων που ξοδεύουν από την περιουσία τους στον δρόμο του Αλλάχ είναι σαν έναν σπόρο (σίτου) που μεγαλώνει εφτά στάχυα, σε κάθε στάχυ υπάρχουν εκατό σπόροι. Και ο Αλλάχ πολλαπλασιάζει (την αμοιβή) γι' όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν για όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَآ أَنفَقُوا۟ مَنًّۭا وَلَآ أَذًۭى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٦٢﴾

Εκείνοι που ξοδεύουν από την περιουσία τους στον δρόμο του Αλλάχ και έπειτα δεν κάνουν αυτό που ξόδεψαν να ακολουθείται ούτε από το να καυχιούνται (σ’ αυτόν που του έδωσαν ελεημοσύνη), ούτε από κακό (με το να τον βλάπτουν με λόγια ή με πράξεις σχετικά με την ελεημοσύνη τους), θα λάβουν την αμοιβή τους από τον Κύριό τους, και γι’ αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

۞ قَوْلٌۭ مَّعْرُوفٌۭ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌۭ مِّن صَدَقَةٍۢ يَتْبَعُهَآ أَذًۭى ۗ وَٱللَّهُ غَنِىٌّ حَلِيمٌۭ ﴿٢٦٣﴾

Τα καλά λόγια και η συγχώρεση είναι καλύτερα από μια ελεημοσύνη που ακολουθείται από κακό (με το να καυχιέται κανείς σ’ αυτόν που του έδωσε ελεημοσύνη). Και ο Αλλάχ είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες), και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُبْطِلُوا۟ صَدَقَـٰتِكُم بِٱلْمَنِّ وَٱلْأَذَىٰ كَٱلَّذِى يُنفِقُ مَالَهُۥ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۖ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌۭ فَأَصَابَهُۥ وَابِلٌۭ فَتَرَكَهُۥ صَلْدًۭا ۖ لَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَىْءٍۢ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٦٤﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην καθιστάτε μάταιες τις ελεημοσύνες σας μέσω του να καυχιέστε (σ’ εκείνον που του δώσατε ελεημοσύνη) ή του κακού (με το να τον βλάπτετε με λόγια ή με πράξεις σχετικά με την ελεημοσύνη), όπως αυτός που ξοδεύει από την περιουσία του (σε ελεημοσύνη) μόνο και μόνο για επίδειξη μπροστά στους ανθρώπους ενώ δεν πιστεύει στον Αλλάχ και την Έσχατη Ημέρα. Το παράδειγμά του είναι σαν εκείνο ενός λείου βράχου πάνω στον οποίο υπάρχει λίγη σκόνη και έπειτα έπεσε πάνω του δυνατή βροχή και τον άφησε γυμνό, δεν έχει τίποτε πάνω του. Έτσι, δεν θα μπορέσουν να πάρουν τίποτε (αμοιβή κατά την Έσχατη Ημέρα ) για ό,τι έκαναν (δηλ. για ό,τι ξόδεψαν σε ελεημοσύνη). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άπιστους.

وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ وَتَثْبِيتًۭا مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۭ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌۭ فَـَٔاتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌۭ فَطَلٌّۭ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٢٦٥﴾

Και το παράδειγμα εκείνων που ξοδεύουν από την περιουσία τους αναζητώντας την ευχαρίστηση του Αλλάχ και πιστεύοντας οι ίδιοι σταθερά (στην υπόσχεση του Αλλάχ για αμοιβή), είναι σαν εκείνο το παράδειγμα ενός κήπου σε ψηλό έδαφος, στον οποίο έπεσε δυνατή βροχή - έτσι αποδίδει τους καρπούς του σε διπλάσιο. Και (ακόμη) αν δεν πέφτει πάνω του δυνατή βροχή, η ασθενής βροχή του αρκεί. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνετε.

أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَن تَكُونَ لَهُۥ جَنَّةٌۭ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَابٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ لَهُۥ فِيهَا مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ وَأَصَابَهُ ٱلْكِبَرُ وَلَهُۥ ذُرِّيَّةٌۭ ضُعَفَآءُ فَأَصَابَهَآ إِعْصَارٌۭ فِيهِ نَارٌۭ فَٱحْتَرَقَتْ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿٢٦٦﴾

Θα ήθελε κάποιος από σας (που δίνει ελεημοσύνη για επίδειξη) να έχει έναν κήπο με φοίνικες και αμπέλια, μέσα στον οποίο ρέουν ποτάμια, και να έχει μέσα του κάθε λογής καρπούς, και έπειτα να γεράσει ενώ έχει αδύναμα μικρά παιδιά, και έπειτα (ο κήπος) να χτυπηθεί από έναν ανεμοστρόβιλο που περιέχει φωτιά και να καεί; (δηλ. ό,τι ξόδεψε για επίδειξη κάηκε, και έτσι δεν θα λάβει καμία αμοιβή, παρά την ανάγκη του γι’ αυτήν κατά την Έσχατη Ημέρα). Έτσι, ο Αλλάχ σάς διευκρινίζει τα Εδάφια (και τα σημάδιά Του) ώστε να συλλογίζεστε.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ ۖ وَلَا تَيَمَّمُوا۟ ٱلْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِـَٔاخِذِيهِ إِلَّآ أَن تُغْمِضُوا۟ فِيهِ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ حَمِيدٌ ﴿٢٦٧﴾

Ω, σεις που πιστεύετε! Ξοδέψτε από τα καλά αγαθά που κερδίσατε και απ’ αυτά (τα φυτά) που βγάλαμε για σας από τη γη, και μην επιλέξετε σκοπίμως αυτό που δεν είναι καλό από αυτό, ξοδεύοντάς (το σε ελεημοσύνη), ενώ (αν σας δινόταν), δεν θα το παίρνατε εκτός να το παραβλέπατε (από ανάγκη). Και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες) και Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

ٱلشَّيْطَـٰنُ يَعِدُكُمُ ٱلْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُم بِٱلْفَحْشَآءِ ۖ وَٱللَّهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةًۭ مِّنْهُ وَفَضْلًۭا ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٦٨﴾

Ο Σατανάς (διάβολος) σάς φοβίζει με φτώχεια (αν ξοδεύετε σε ελεημοσύνη) και σας διατάζει (να διαπράξετε) τις αισχρές αμαρτίες, ενώ ο Αλλάχ σάς υπόσχεται συγχώρεση απ' Αυτόν και γενναιοδωρία. Και ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν γι' όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

يُؤْتِى ٱلْحِكْمَةَ مَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُؤْتَ ٱلْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِىَ خَيْرًۭا كَثِيرًۭا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٢٦٩﴾

(Ο Αλλάχ) δίνει τη σοφία (τη γνώση για τη θρησκεία και την ορθότητα στα λόγια και στις πράξεις) σ' όποιον θέλει (ο Αλλάχ). Και σ' όποιον έχει δοθεί η σοφία, του έχει δοθεί άφθονο καλό. Και δεν το λαμβάνουν υπόψη παρά μόνο εκείνοι που έχουν μυαλό (για να το συλλογιστούν).

وَمَآ أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُهُۥ ۗ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿٢٧٠﴾

Και ό,τι ελεημοσύνη ξοδεύετε (για χάρη του Αλλάχ) ή ό,τι τάμα κάνετε (π.χ. το να δίνετε χρήματα σε ελεημοσύνη) - πράγματι, ο Αλλάχ το γνωρίζει. Και για τους άδικους δεν θα υπάρχουν υποστηρικτές.

إِن تُبْدُوا۟ ٱلصَّدَقَـٰتِ فَنِعِمَّا هِىَ ۖ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا ٱلْفُقَرَآءَ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۚ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّـَٔاتِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٧١﴾

Εάν φανερώνετε τις ελεημοσύνες, είναι (οι ελεημοσύνες) το καλύτερο πράγμα (εφόσον είναι για χάρη του Αλλάχ), και αν τις αποκρύπτετε και τις δίνετε (κρυφά) στους φτωχούς, είναι καλύτερο γι' εσάς (από το να τις φανερώνετε), και (ο Αλλάχ) θα σβήσει για σας από τις αμαρτίες σας. Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση.

۞ لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَىٰهُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَلِأَنفُسِكُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ ٱللَّهِ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿٢٧٢﴾

Δεν είναι δικιά σου ευθύνη (ω, Μωχάμμαντ) η καθοδήγησή τους (δηλ. μην αναγκάσεις κανέναν να εισέλθει στο Ισλάμ, αφού το καθήκον σου είναι μόνο να μεταδώσεις το μήνυμα με σαφή τρόπο), αλλά ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιον θέλει. Και ό,τι καλό (χρήματα) ξοδεύετε (ω, πιστοί, το όφελός του και η αμοιβή του) είναι για τον εαυτό σας, και μην ξοδεύετε παρά μόνο αναζητώντας τη χάρη του Αλλάχ. Και ό,τι ξοδεύετε από καλό - θα αποπληρωθεί πλήρως για σας (κατά την Μέλλουσα Ζωή), και δεν θα αδικηθείτε.

لِلْفُقَرَآءِ ٱلَّذِينَ أُحْصِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًۭا فِى ٱلْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ ٱلْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ ٱلتَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَـٰهُمْ لَا يَسْـَٔلُونَ ٱلنَّاسَ إِلْحَافًۭا ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ ﴿٢٧٣﴾

(Η ελεημοσύνη) είναι για τους φτωχούς, που τους εμπόδισε η απασχόλησή τους στο Τζιχάντ στο δρόμο του Αλλάχ από το να ταξιδέψουν στη γη (αναζητώντας μέσα επιβίωσης από εμπόριο ή δουλειά). Αυτός που δεν γνωρίζει την κατάστασή τους, νομίζει ότι είναι πλούσιοι (δηλ. δεν έχουν ανάγκη ελεημοσύνης) λόγω της αποχής τους από το να ζητήσουν (ελεημοσύνη). Θα τους αναγνωρίσεις από τα σημάδια τους (στο σώμα και τα ρούχα τους που δείχνουν την ανάγκη τους), δεν ζητούν από τους ανθρώπους επίμονα. Και ό,τι καλό ξοδεύετε, πράγματι ο Αλλάχ το γνωρίζει καλά.

ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٧٤﴾

Αυτοί που ξοδεύουν από την περιουσία τους (για χάρη του Αλλάχ) μέρα και νύχτα, κρυφά και φανερά, θα λάβουν την αμοιβή τους από τον Κύριό τους, και γι' αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

ٱلَّذِينَ يَأْكُلُونَ ٱلرِّبَوٰا۟ لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ ٱلَّذِى يَتَخَبَّطُهُ ٱلشَّيْطَـٰنُ مِنَ ٱلْمَسِّ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْبَيْعُ مِثْلُ ٱلرِّبَوٰا۟ ۗ وَأَحَلَّ ٱللَّهُ ٱلْبَيْعَ وَحَرَّمَ ٱلرِّبَوٰا۟ ۚ فَمَن جَآءَهُۥ مَوْعِظَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ فَٱنتَهَىٰ فَلَهُۥ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ۖ وَمَنْ عَادَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٧٥﴾

Αυτοί που τρώνε (συλλέγουν) την Αρ-Ρέμπα (τους τόκους) δεν θα σηκωθούν (από τους τάφους τους την Ημέρα της Ανάστασης), παρά όπως σηκώνεται ένα άτομο που χτυπιέται με την τρέλα από το Σατανά. Αυτό επειδή είπαν: «(Τα κέρδη από) το εμπόριο είναι (επιτρεπτά) σαν (τα κέρδη από) την Αρ-Ρέμπα (λήψη τόκων).», ενώ ο Αλλάχ επιτρέπει το εμπόριο και απαγορεύει την Αρ-Ρέμπα (λόγω της αδικίας τού να πάρει κανείς τα χρήματα των ανθρώπων άδικα και χωρίς να δώσει κάτι σε αντάλλαγμα). Έτσι, όποιος έλαβε μια νουθεσία από τον Κύριό του και σταματήσει (να συλλέγει τόκους), μπορεί να κρατήσει ό,τι είχε πάρει (στο παρελθόν)· και η υπόθεσή του είναι για τον Αλλάχ (για να τη δικάσει)· μα όποιος επιστρέφει (στη λήψη τόκων), αυτοί είναι οι κάτοικοι του Πυρός –θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.

يَمْحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰا۟ وَيُرْبِى ٱلصَّدَقَـٰتِ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿٢٧٦﴾

Ο Αλλάχ καταστρέφει (τα κέρδη από) την Αρ-Ρέμπα (λήψη τόκων, αφαιρώντας τους κάθε ευλογία και μειώνοντάς τα) και πολλαπλασιάζει (τις αμοιβές για) τις ελεημοσύνες (και ευλογεί τα χρήματα αυτών που δίνουν ελεημοσύνες). Και ο Αλλάχ δεν αγαπά κάθε αμαρτωλό άπιστο (που επιμένει στην απιστία και την αμαρτία του καθιστώντας επιτρεπτά αυτά που απαγόρεψε ο Αλλάχ).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٧٧﴾

Πράγματι, αυτοί που πιστεύουν, κάνουν ενάρετες πράξεις, τελούν τις προσευχές και δίνουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη), θα λάβουν την αμοιβή τους από τον Κύριό τους, και γι’ αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَذَرُوا۟ مَا بَقِىَ مِنَ ٱلرِّبَوٰٓا۟ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٢٧٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του), και να παραιτηθείτε απ’ ό,τι απομένει (χρωστούμενο σ’ εσάς) από την Αρ-Ρέμπα (λήψη τόκων), αν είστε πραγματικά πιστοί.

فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا۟ فَأْذَنُوا۟ بِحَرْبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۖ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَٰلِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ ﴿٢٧٩﴾

Αλλά αν δεν το κάνετε, τότε να είστε βέβαιοι ότι θα λάβετε πόλεμο από τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του, μα αν μετανοήσετε, να πάρετε μόνο το σύνολο των κεφαλαίων σας (από τους οφειλέτες χωρίς τον τόκο). Ούτε να αδικήσετε (τους οφειλέτες με το να πάρετε τόκο), ούτε να αδικηθείτε (από τους οφειλέτες με το να μην σας δώσουν το πλήρες σύνολο των κεφαλαίων σας).

وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍۢ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍۢ ۚ وَأَن تَصَدَّقُوا۟ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٨٠﴾

Και αν (ο οφειλέτης) αντιμετωπίζει δυσκολίες (και δεν μπορεί να πληρώσει), τότε δώστε του χρόνο μέχρι να ευκολυνθεί (για να αποπληρώσει), μα αν το αφήσετε (κάποιο μέρος του δανείου ή ολόκληρο) ως ελεημοσύνη (στον οφειλέτη), αυτό είναι καλύτερο για σας, αν το γνωρίζατε.

وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٢٨١﴾

Και να φυλαχθείτε (εκτελώντας τις εντολές του Αλλάχ) από την Ημέρα κατά την οποία θα επιστρέψετε στον Αλλάχ. Έπειτα κάθε άτομο θα λάβει πλήρως (είτε αμοιβή, είτε τιμωρία) ανάλογα με ό,τι έκανε, και δεν θα αδικηθούν.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى فَٱكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًۭٔا ۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُۥ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَٱسْتَشْهِدُوا۟ شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌۭ وَٱمْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَىٰهُمَا ٱلْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُوا۟ ۚ وَلَا تَسْـَٔمُوٓا۟ أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَـٰدَةِ وَأَدْنَىٰٓ أَلَّا تَرْتَابُوٓا۟ ۖ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَـٰرَةً حَاضِرَةًۭ تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوٓا۟ إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٌۭ وَلَا شَهِيدٌۭ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا۟ فَإِنَّهُۥ فُسُوقٌۢ بِكُمْ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُ ۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٨٢﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, όταν κάνετε μια συναλλαγή μεταξύ σας με δάνειο (ή αγοραπωλησία με χρέος) για ορισμένο χρονικό διάστημα, γράψτε το. Και ας (το) γράψει ένας γραφέας μεταξύ σας με δικαιοσύνη. Δεν πρέπει κάποιος γραφέας να αρνηθεί να γράψει, όπως τον έχει διδάξει ο Αλλάχ (τη γραφή). Ας γράψει (ο γραφέας), και ας υπαγορεύσει ο οφειλέτης (στον γραφέα τι χρωστάει, ώστε να είναι μια αναγνώριση απ' αυτόν), και ας φοβάται (ο οφειλέτης) τον Αλλάχ, τον Κύριό του, και να μην μειώσει τίποτα απ’ αυτό (που οφείλει κατά την υπαγόρευσή του). Αλλά αν ο οφειλέτης είναι χαμηλής νοημοσύνης (δεν μπορεί να γνωρίζει το σωστό από το λάθος σ’ αυτά που υπαγορεύει), ή είναι αδύναμος (μικρός ή τρελός), ή είναι ανίκανος να υπαγορεύσει (επειδή είναι βουβός κλπ.), ας υπαγορεύσει τότε ο κηδεμόνας του με δικαιοσύνη. Και πάρτε δύο (δίκαιους) μάρτυρες από τους άνδρες σας. Και αν δεν υπάρχουν δύο άνδρες (διαθέσιμοι), τότε (πάρτε) έναν άνδρα και δύο γυναίκες απ' εκείνους που δέχεστε ως μάρτυρες (δηλ. γνωρίζετε ότι είναι δίκαιοι), (και ο λόγος για να καλέσετε δύο γυναίκες είναι) ώστε αν μια απ' αυτές ξεχάσει, η άλλη να της υπενθυμίσει. Και οι μάρτυρες δεν πρέπει να αρνούνται (να μαρτυρήσουν) όταν καλούνται. Και μην βαρεθείτε να το γράψετε (το δάνειο ή το χρέος), είτε είναι μικρό είτε μεγάλο, για τον καθορισμένο χρόνο του. Αυτό (το να καταγράψετε το δάνειο ή το χρέος) είναι πιο δίκαιο ενώπιον του Αλλάχ και καθιερώνει την μαρτυρία πιο ορθά (υπενθυμίζοντας στους μάρτυρες αν ξεχάσουν ή αν διαφωνήσουν μεταξύ τους) και είναι πλησιέστερο στο να μην έχετε αμφιβολίες. Εκτός εάν πρόκειται για άμεση συναλλαγή που πραγματοποιείτε επί τόπου μεταξύ σας (με παρόν προϊόν και άμεση πληρωμή), τότε δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό σε σας αν δεν την γράψετε. Και πάρτε μάρτυρες όποτε κάνετε μια συναλλαγή (είτε είναι μικρή ή μεγάλη, και είτε είναι με άμεση πληρωμή και παράδοση ή με αναβολή). Και δεν πρέπει να βλάπτεται κανένας γραφέας ούτε κανένας μάρτυρας (από τις δύο πλευρές της συναλλαγής), και αν το κάνετε (δηλ. τους βλάπτετε), τότε έχετε ανυπακοή μέσα σας (προς την εντολή του Αλλάχ). Και να φυλαχτείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του). Και ο Αλλάχ σάς διδάσκει (ό,τι είναι καλά για σας σ’ αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή). Και ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

۞ وَإِن كُنتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ وَلَمْ تَجِدُوا۟ كَاتِبًۭا فَرِهَـٰنٌۭ مَّقْبُوضَةٌۭ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًۭا فَلْيُؤَدِّ ٱلَّذِى ٱؤْتُمِنَ أَمَـٰنَتَهُۥ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا۟ ٱلشَّهَـٰدَةَ ۚ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٌۭ قَلْبُهُۥ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌۭ ﴿٢٨٣﴾

Και εάν είστε σε ταξίδι και δεν μπορείτε να βρείτε κάποιον γραφέα, τότε θα πρέπει (ο δανειστής) να πάρει στην κατοχή του μια εγγύηση. Και αν εμπιστεύεστε ο ένας τον άλλον (και δεν πήρε ο δανειστής μια εγγύηση), θα πρέπει ο οφειλέτης να αποπληρώσει την οφειλή του (τον συμφωνημένο χρόνο), και ας φυλαχθεί από την τιμωρία του Αλλάχ, τον Κύριό του (και να μην απαρνηθεί το δάνειο ή το χρέος του). Και (αν όμως το απαρνηθεί, τότε) μην αποκρύπτετε (ω, μάρτυρες) τη μαρτυρία, γιατί όποιος την αποκρύπτει, πράγματι, η καρδιά του είναι αμαρτωλή. Και ο Αλλάχ είναι για ό,τι κάνετε Παντογνώστης.

لِّلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَإِن تُبْدُوا۟ مَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ ٱللَّهُ ۖ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿٢٨٤﴾

Στον Αλλάχ ανήκει ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς και στη γη. Είτε φανερώνετε ό,τι βρίσκεται μέσα σας, είτε το κρύβετε, ο Αλλάχ θα σας καλέσει να λογοδοτήσετε γι' αυτό, και στη συνέχεια, θα συγχωρέσει όποιον θέλει και θα τιμωρήσει όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّن رُّسُلِهِۦ ۚ وَقَالُوا۟ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ ٱلْمَصِيرُ ﴿٢٨٥﴾

Ο Αγγελιαφόρος πίστεψε σε ό,τι τού έχει σταλεί από τον Κύριό του, και (το ίδιο και) οι πιστοί. Όλοι πίστεψαν στον Αλλάχ, στους αγγέλους Του, στα Βιβλία Του και στους Αγγελιαφόρους Του. (Λένε:) «Καμία διάκριση δεν κάνουμε ανάμεσα σε κανέναν από τους Αγγελιαφόρους Του (δηλ. πιστεύουμε σ' όλους τους).» - και λένε: «Ακούσαμε, και υπακούσαμε. (Αναζητούμε) τη συγχώρεσή Σου, Κύριέ μας, και σ’ Εσένα βρίσκεται ο τελικός προορισμός (των πάντων).»

لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا ٱكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ إِن نَّسِينَآ أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ إِصْرًۭا كَمَا حَمَلْتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦ ۖ وَٱعْفُ عَنَّا وَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَآ ۚ أَنتَ مَوْلَىٰنَا فَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٨٦﴾

Ο Αλλάχ δεν επιβάλλει σε καμία ψυχή, παρά όσα αντέχει. (Κάθε ψυχή) θα λάβει (αμοιβή για) ό,τι καλό έκανε, και θα φορτωθεί με (τιμωρία για) ό,τι κακό διέπραξε. (Και ο Αγγελιαφόρος και οι πιστοί είπαν:) «Κύριέ μας, μην μας τιμωρείς αν ξεχάσαμε (να κάνουμε κάτι που μας διέταξες) ή σφάλλαμε κατά λάθος. Κύριέ μας, μην εναποθέτεις σε μας βάρος (δύσκολες υποχρεώσεις που δεν θα τις αντέχαμε) όπως το εναπόθεσες (ως τιμωρία) σ’ αυτούς πριν από μας (λογώ της αδικίας τους). Κύριέ μας, μην επιβάλλεις σε μας κάτι πέραν των δυνατοτήτων μας. Και δώσε μας χάρη (μην μας τιμωρείς λόγω των αμαρτιών μας), συγχώρεσέ μας και δείξε έλεος σ’ εμάς. Εσύ είσαι ο Κηδεμόνας μας, δώσε μας λοιπόν νίκη υπέρ των άπιστων ανθρώπων.

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ (Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν αποτελούν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ'άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ'άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ προκαλεί οποιονδήποτε αμφιβάλλει για το Κορ'άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο).

ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ ﴿٢﴾

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός – ο Αλ-Χάι (ο Αιώνια Ζωντανός), ο Αλ-Καϊούμ (Υποστηρικτής και Συντηρητής όλων).

نَزَّلَ عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ ٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ ﴿٣﴾

(Αυτός είναι που) σου έστειλε (ω, Μωχάμμαντ) το Βιβλίο (το Κορ’άν) με την αλήθεια, επιβεβαιώνοντας ό,τι (Θεία Βιβλία) ήρθαν πριν απ’ αυτό. Και έστειλε την Τορά και το Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού),

مِن قَبْلُ هُدًۭى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ ٱلْفُرْقَانَ ۗ إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌۭ ذُو ٱنتِقَامٍ ﴿٤﴾

(τα έστειλε) από πριν (το Κορ’άν), ως καθοδήγηση για τους ανθρώπους. Και έστειλε το κριτήριο (που διακρίνει μεταξύ της αλήθειας και της πλάνης). Στ’ αλήθεια, αυτοί που αρνήθηκαν τα Εδάφια του Αλλάχ, θα έχουν επώδυνο μαρτύριο. Και ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Ικανός για ανταπόδοση.

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَخْفَىٰ عَلَيْهِ شَىْءٌۭ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِى ٱلسَّمَآءِ ﴿٥﴾

Πράγματι, δεν υπάρχει τίποτα στη γη, ούτε στον ουρανό που να είναι κρυφό από τον Αλλάχ.

هُوَ ٱلَّذِى يُصَوِّرُكُمْ فِى ٱلْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَآءُ ۚ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٦﴾

Αυτός είναι που σας διαμορφώνει (αρσενικό ή θυλικό, όμορφος ή όχι) στις μήτρες, όπως θέλει. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ مِنْهُ ءَايَـٰتٌۭ مُّحْكَمَـٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلْكِتَـٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَـٰبِهَـٰتٌۭ ۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌۭ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَـٰبَهَ مِنْهُ ٱبْتِغَآءَ ٱلْفِتْنَةِ وَٱبْتِغَآءَ تَأْوِيلِهِۦ ۗ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُ ۗ وَٱلرَّٰسِخُونَ فِى ٱلْعِلْمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلٌّۭ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٧﴾

Αυτός είναι που σου έστειλε (ω, Μωχάμμαντ), το Βιβλίο (το Κορ’άν). Στο οποίο υπάρχουν Εδάφια με ξεκάθαρες οριστικές σημασίες (στο μυαλό όλων των ανθρώπων), τα οποία είναι τα θεμέλια του Βιβλίου (και αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του) - και υπάρχουν και άλλα (Εδάφια) που μπορούν να ερμηνευτούν (στο μυαλό πολλών ανθρώπων) με παραπάνω από μια σημασία (και έτσι δεν ερμηνεύονται παρά μόνο υπό το φως των άλλων Εδαφίων που αποτελούν τα θεμέλια του Βιβλίου). Όσο γι’ εκείνους στις καρδιές των οποίων υπάρχει απόκλιση από την αλήθεια, (αφήνουν τα Εδάφια που αποτελούν τα θεμέλια του Βιβλίου, και) ακολουθούν μόνο αυτά (τα Εδάφια) που μπορούν να ερμηνευτούν με παραπάνω από μια σημασία (χωρίς να τα ερμηνεύσουν υπό το φως των άλλων Εδαφίων), αναζητώντας να εγείρουν παρανοήσεις και πλάνη ανάμεσα στους ανθρώπους και αναζητώντας να τα ερμηνεύσουν (πέρα από την αληθινή σημασία τους και σύμφωνα με τις παραπλανημένες απόψεις τους). Και κανείς δεν ξέρει την (αληθινή) ερμηνεία τους, παρά μόνον ο Αλλάχ. Και αυτοί που είναι σταθεροί στη γνώση, λένε: «Πιστεύουμε σ’ αυτό (ολόκληρο το Κορ’άν). Όλο το (Κορ’άν) είναι από τον Κύριό μας.» Και δεν το λαμβάνουν υπόψη, παρά μόνο αυτοί που έχουν μυαλό (για να το συλλογιστούν) .

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً ۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ ﴿٨﴾

(Και αυτοί που είναι σταθεροί στη γνώση, λένε:) «Κύριέ μας! Μην κάνεις τις καρδιές μας να αποκλίνουν από την αλήθεια, αφού μας καθοδήγησες. Και παραχώρησε σε μας έλεος από Εσένα. Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Αλ-Ουαχάμπ (Αυτός που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα).

رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ ٱلنَّاسِ لِيَوْمٍۢ لَّا رَيْبَ فِيهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخْلِفُ ٱلْمِيعَادَ ﴿٩﴾

Κύριέ μας! Στ’ αλήθεια, θα συγκεντρώσεις τους ανθρώπους την Ημέρα για την οποία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί την υπόσχεσή Του.»

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَن تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًۭٔا ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ وَقُودُ ٱلنَّارِ ﴿١٠﴾

Πράγματι, αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη - ούτε τα πλούτη τους, ούτε τα παιδιά τους θα αποτρέψουν τίποτε από την τιμωρία του Αλλάχ σ' αυτούς. Και αυτοί θα είναι το καύσιμο του Πυρ της Κολάσεως.

كَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿١١﴾

(Η υπόθεση αυτών των άπιστων είναι) όπως η υπόθεση του λαού του Φαραώ και εκείνων που ήταν πριν απ' αυτούς. Διέψευσαν τα Εδάφια (και τα σημάδιά) Μας, και έτσι, ο Αλλάχ τούς τιμώρησε για τις αμαρτίες τους. Και ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία.

قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ ۚ وَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿١٢﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ) στους άπιστους: «Θα ηττηθείτε και θα συγκεντρωθείτε προς την Κόλαση, και τι άθλιο κρεβάτι είναι αυτό (που έχει ετοιμαστεί για σας).»

قَدْ كَانَ لَكُمْ ءَايَةٌۭ فِى فِئَتَيْنِ ٱلْتَقَتَا ۖ فِئَةٌۭ تُقَـٰتِلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌۭ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْىَ ٱلْعَيْنِ ۚ وَٱللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِۦ مَن يَشَآءُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّأُو۟لِى ٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿١٣﴾

Υπήρχε για σας ένα σημάδι (και νουθεσία και μάθημα) σε δύο ομάδες (δύο στρατούς) που συναντήθηκαν (στη μάχη του Μπαντρ). Μια ομάδα πολεμούσε στον δρόμο του Αλλάχ, και η άλλη ήταν άπιστη. (Οι πιστοί) είδαν αυτούς (τους άπιστους) με τα μάτια τους δύο φορές τον αριθμό τους. Και ο Αλλάχ υποστηρίζει με τη νίκη Του όποιον θέλει. Πράγματι, σ’ αυτό είναι ένα μάθημα για όσους έχουν όραση (και κατανόηση).

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ ٱلشَّهَوَٰتِ مِنَ ٱلنِّسَآءِ وَٱلْبَنِينَ وَٱلْقَنَـٰطِيرِ ٱلْمُقَنطَرَةِ مِنَ ٱلذَّهَبِ وَٱلْفِضَّةِ وَٱلْخَيْلِ ٱلْمُسَوَّمَةِ وَٱلْأَنْعَـٰمِ وَٱلْحَرْثِ ۗ ذَٰلِكَ مَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسْنُ ٱلْمَـَٔابِ ﴿١٤﴾

Ωραιοποιημένη για τους ανθρώπους είναι η αγάπη για τις επιθυμίες: για τις γυναίκες, για (να αποκτούν) τα παιδιά, για τους σωρούς χρυσαφιού και ασημιού, για τα μαρκαρισμένα όμορφα άλογα, για τα βοοειδή και για την καλλιεργήσιμη γη. Αυτή είναι η απόλαυση της εγκόσμιας ζωής. Μα στον Αλλάχ βρίσκεται η εξαιρετική επιστροφή (προς τον Παράδεισο για τους ευσεβείς).

۞ قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍۢ مِّن ذَٰلِكُمْ ۚ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَٰجٌۭ مُّطَهَّرَةٌۭ وَرِضْوَٰنٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِٱلْعِبَادِ ﴿١٥﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Να σας ενημερώσω για κάτι καλύτερο απ’ αυτές (τις εγκόσμιες επιθυμίες); Γι’ όσους φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Tου και της αποχής από τις απαγορεύσεις Του) θα υπάρχουν με τον Κύριό τους κήποι (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα, και (θα έχουν εκεί) αγνές συζύγους και (θα λάβουν) την ευαρέστηση από τον Αλλάχ.» Και ο Αλλάχ βλέπει τους δούλους Του (γνωρίζοντας ό,τι κάνουν και ό,τι κρατούν μέσα τους).

ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿١٦﴾

Εκείνοι (οι ευσεβείς) που λένε: «Κύριέ μας, έχουμε πιστέψει, οπότε συγχώρεσε για μας τις αμαρτίες μας και προστάτεψέ μας από το μαρτύριο του Πυρός.»

ٱلصَّـٰبِرِينَ وَٱلصَّـٰدِقِينَ وَٱلْقَـٰنِتِينَ وَٱلْمُنفِقِينَ وَٱلْمُسْتَغْفِرِينَ بِٱلْأَسْحَارِ ﴿١٧﴾

(Οι οποίοι) είναι οι υπομονετικοί, οι ειλικρινείς (στην πίστη, τα λόγια και τις πράξεις), οι υπάκουοι, εκείνοι που ξοδεύουν (στον δρόμο του Αλλάχ) και εκείνοι που ζητούν συγχώρεση (από τον Αλλάχ) κατά τις τελευταίες ώρες της νύχτας.

شَهِدَ ٱللَّهُ أَنَّهُۥ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَأُو۟لُوا۟ ٱلْعِلْمِ قَآئِمًۢا بِٱلْقِسْطِ ۚ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٨﴾

Ο Αλλάχ μαρτυρά (μέσω των Εδαφίων και των σημαδιών Του στο σύμπαν) ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, και (μαρτυρούν το ίδιο) οι άγγελοι και εκείνοι που έχουν γνώση. Καθιερώνει τη δικαιοσύνη (στα πάντα). Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

إِنَّ ٱلدِّينَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلْإِسْلَـٰمُ ۗ وَمَا ٱخْتَلَفَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿١٩﴾

Στ’ αλήθεια, η μόνη αληθινή και αποδεκτή θρησκεία για τον Αλλάχ είναι το Ισλάμ. Και αυτοί (Χριστιανοί και Εβραίοι) στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο [η πρωτότυπη Τορά που δόθηκε στον Μωυσή, και το Ιν-τζήλ που δόθηκε στον Ιησού] δεν διαφώνησαν (στη θρησκεία τους και έγιναν ομάδες και αιρέσεις) παρά μόνο αφού τους ήλθε η γνώση (για την αλήθεια) - από ζήλεια μεταξύ τους. Και όποιος αρνείται τα Εδάφια του Αλλάχ, τότε στ’ αλήθεια ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στο να (τον) καλέσει για λογοδότηση.

فَإِنْ حَآجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِىَ لِلَّهِ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِ ۗ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْأُمِّيِّـۧنَ ءَأَسْلَمْتُمْ ۚ فَإِنْ أَسْلَمُوا۟ فَقَدِ ٱهْتَدَوا۟ ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ ٱلْبَلَـٰغُ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِٱلْعِبَادِ ﴿٢٠﴾

Αν, λοιπόν, διαφωνήσουν συζητώντας μαζί σου (ω, Μωχάμμαντ, για την αλήθεια που ήλθε σε σένα) πες: «Έχω υποταχθεί στον Αλλάχ (με το Ισλάμ) και (το ίδιο έκαναν) όσοι με ακολούθησαν.» Και πες σ’ αυτούς (Εβραίους και Χριστιανούς) στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο [η πρωτότυπη Τορά που δόθηκε στον Μωυσή, και το Ιν-τζήλ που δόθηκε στον Ιησού] και σ’ αυτούς που είναι αναλφάβητοι (Άραβες ειδωλολάτρες): «Θα υποταχθείτε (κι εσείς στον Αλλάχ με το Ισλάμ);» Αν υποταχθούν, καθοδηγήθηκαν (στον ίσιο δρόμο), μα αν στραφούν μακριά, το καθήκον σου είναι μόνο να μεταδώσεις το μήνυμα. Και ο Αλλάχ βλέπει τους δούλους Του.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ وَيَقْتُلُونَ ٱلَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِٱلْقِسْطِ مِنَ ٱلنَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢١﴾

Πράγματι, σ’ αυτούς που αρνούνται τα Εδάφια (και τα σημάδια) του Αλλάχ και σκοτώνουν τους προφήτες άδικα και σκοτώνουν εκείνους από τους ανθρώπους που διατάζουν τη δικαιοσύνη - να τους αναγγείλεις ότι τους περιμένει ένα οδυνηρό μαρτύριο.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ﴿٢٢﴾

Εκείνοι είναι αυτοί των οποίων οι πράξεις έχουν καταστεί μάταιες στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, και γι’ αυτούς δεν θα υπάρξουν υποστηρικτές (για να αποτρέψουν την τιμωρία απ' αυτούς).

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ نَصِيبًۭا مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ يُدْعَوْنَ إِلَىٰ كِتَـٰبِ ٱللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌۭ مِّنْهُمْ وَهُم مُّعْرِضُونَ ﴿٢٣﴾

Δεν είδες (ω, Μωχάμμαντ), εκείνους στους οποίους δόθηκε ένα μέρος του Βιβλίου (δηλ. η γνώση για την Τορά και τι περιέχει από αποδείξεις για το ερχομό σου); Προσκαλούνται στο Βιβλίο του Αλλάχ (την Τορά) για να κρίνει μεταξύ τους· έπειτα (αφού είδαν ότι δεν συμφωνεί με τις ιδιοτροπίες τους) μια ομάδα απ’ αυτούς απομακρύνεται αρνούμενη.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا۟ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامًۭا مَّعْدُودَٰتٍۢ ۖ وَغَرَّهُمْ فِى دِينِهِم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٢٤﴾

Αυτή (η απομάκρυνσή τους από την αλήθεια ήταν) επειδή είπαν: «Δεν θα μας αγγίξει το Πυρ (κατά την Έσχατη Ημέρα), παρά για λίγες μετρημένες μέρες (και έπειτα θα μπούμε στον Παράδεισο).» Και έτσι τους παραπλάνησαν στη θρησκεία τους, αυτά που επινόησαν από ψέματα.

فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَـٰهُمْ لِيَوْمٍۢ لَّا رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٢٥﴾

Πώς (θα είναι η κατάστασή τους) όταν θα τους συγκεντρώσουμε για (απολογισμό κατά) την Ημέρα για την οποία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, και κάθε άτομο θα λάβει (την αμοιβή ή την τιμωρία για) ό,τι έκανε; Και δεν θα αδικηθούν.

قُلِ ٱللَّهُمَّ مَـٰلِكَ ٱلْمُلْكِ تُؤْتِى ٱلْمُلْكَ مَن تَشَآءُ وَتَنزِعُ ٱلْمُلْكَ مِمَّن تَشَآءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَآءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَآءُ ۖ بِيَدِكَ ٱلْخَيْرُ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٦﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ω, Αλλάχ, Ιδιοκτήτη όλου του Βασιλείου, δίνεις βασίλειο σ' όποιον θέλεις και αφαιρείς βασίλειο απ' όποιον θέλεις. Δίνεις δύναμη (και τιμή) σ' όποιον θέλεις και ταπεινώνεις όποιον θέλεις. Στο Χέρι Σου βρίσκεται όλο το καλό. Στ’ αλήθεια, είσαι για τα πάντα Ικανός.

تُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَتُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ ۖ وَتُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ ٱلْمَيِّتَ مِنَ ٱلْحَىِّ ۖ وَتَرْزُقُ مَن تَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٢٧﴾

(Και από τα σημάδια της Δύναμής Σου είναι ότι) εισάγεις τη νύχτα στην ημέρα, και εισάγεις την ημέρα στη νύχτα (δηλ. αυξάνεις και μειώνεις τις ώρες τους κατά το χειμώνα και το καλοκαίρι), βγάζεις τον ζωντανό από τον νεκρό (όπως το φυτό που βγαίνει από το σπόρο, και ο πιστός γιος που έρχεται από έναν άπιστο πατέρα), και βγάζεις τον νεκρό από τον ζωντανό (όπως το αυγό που βγαίνει από την κότα, και ο άπιστος γιος που έρχεται από έναν πιστό πατέρα), και παραχωρείς αγαθά σ’ όποιον θέλεις χωρίς λογαριασμό (απεριόριστα).»

لَّا يَتَّخِذِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ ٱللَّهِ فِى شَىْءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُوا۟ مِنْهُمْ تُقَىٰةًۭ ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفْسَهُۥ ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلْمَصِيرُ ﴿٢٨﴾

Δεν πρέπει οι πιστοί να πάρουν τους άπιστους ως συμμάχους (υποστηρικτές και κηδεμόνες) αντί των πιστών. Και όποιος το κάνει αυτό, δεν έχει καμία σύνδεση με τον Αλλάχ, εκτός εάν (είστε αδύναμοι, υπό την κυριαρχία τους και φοβούμενοι να σας σκοτώσουν, τότε δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό το να το κάνετε) για να αποφύγετε το κακό τους μόνο με τη γλώσσα σας (ενώ η καρδιά σας γεμάτη με την πίστη). Και ο Αλλάχ σάς προειδοποιεί για τον Εαυτό Του (και την τιμωρία Του), και στον Αλλάχ βρίσκεται ο τελικός προορισμός.

قُلْ إِن تُخْفُوا۟ مَا فِى صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ ٱللَّهُ ۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٩﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Είτε κρύβετε ό,τι βρίσκεται στα στήθη σας, είτε το φανερώνετε, ο Αλλάχ το γνωρίζει. Και γνωρίζει ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς και στη γη.» Και πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍۢ مُّحْضَرًۭا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوٓءٍۢ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُۥٓ أَمَدًۢا بَعِيدًۭا ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفْسَهُۥ ۗ وَٱللَّهُ رَءُوفٌۢ بِٱلْعِبَادِ ﴿٣٠﴾

Την Ημέρα που κάθε ψυχή θα βρει ό,τι έχει κάνει από καλό να είναι παρόν (και την περιμένει η αμοιβή του), και για ό,τι έχει κάνει από κακό, θα επιθυμούσε να υπάρξει μεγάλη απόσταση μεταξύ αυτής (της ψυχής) και του κακού (που διέπραξε). Και ο Αλλάχ σάς προειδοποιεί για τον Εαυτό Του (και την τιμωρία Του), και ο Αλλάχ είναι Πολυεπιεικής στους δούλους (Του).

قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ ٱللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٣١﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αν αγαπάτε τον Αλλάχ, ακολουθείστε με. Έτσι, ο Αλλάχ θα σας αγαπήσει και θα συγχωρέσει τις αμαρτίες σας. Και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

قُلْ أَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ ۖ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٣٢﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Υπακούστε τον Aλλάχ και τον Αγγελιαφόρο.» Αλλά αν απομακρυνθούν - τότε πράγματι, ο Άλλαχ δεν αγαπά τους άπιστους.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحًۭا وَءَالَ إِبْرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمْرَٰنَ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٣﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ επέλεξε τον Αδάμ (κάνοντας τους αγγέλους να τον τιμήσουν), τον Νώε (κάνοντάς τον τον πρώτο Αγγελιαφόρο αφού οι άνθρωποι τότε λάτρευαν είδωλα), την οικογένεια του Ιμπραήμ (Αβραάμ) (κάνοντας να έλθουν από τους απογόνους του όλοι οι προφήτες μετά απ' αυτόν, όπως ο Ισμαήλ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, ο Ιησούς, ο Μωχάμμαντ) και την οικογένεια του ‘Ιμράν (από την οποία ήλθαν η Μαρία και ο Ιησούς) πάνω απ’ όλη την ανθρωπότητα (της εποχής τους).

ذُرِّيَّةًۢ بَعْضُهَا مِنۢ بَعْضٍۢ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٣٤﴾

Απόγονοι, ο ένας προέρχεται από τον άλλον. Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِذْ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ عِمْرَٰنَ رَبِّ إِنِّى نَذَرْتُ لَكَ مَا فِى بَطْنِى مُحَرَّرًۭا فَتَقَبَّلْ مِنِّىٓ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٥﴾

(Ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ), όταν η σύζυγος του ‘Ιμράν (η Χάννα, η κόρη του Φακούδ, που ήταν στείρα και επικαλέστηκε τον Αλλάχ γι' αυτό, έμαθε ότι έμεινε έγκυος) είπε: «Κύριέ μου, στ’ αλήθεια έκανα τάμα, αυτό (το μωρό) που είναι στη μήτρα μου, να είναι αφιερωμένο σ' Εσένα και απαλλαγμένο (από τα πάντα ώστε να υπηρετήσει μόνο τον Οίκο Σου, και να Σε λατρεύει), αποδέξου (το), λοιπόν, από μένα. Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّى وَضَعْتُهَآ أُنثَىٰ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ ٱلذَّكَرُ كَٱلْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّى سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّىٓ أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ ٱلشَّيْطَـٰنِ ٱلرَّجِيمِ ﴿٣٦﴾

Μα όταν την γέννησε, είπε: «Κύριέ μου, γέννησα θηλυκό (και δεν είναι αρσενικό όπως ήθελα για να υπηρετήσει τον Οίκο Σου).» - Αλλά ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα για το τι γέννησε (και θα υψώσει αυτό το θηλυκό σε υψηλή θέση) -. (Και συνέχισε η σύζυγος του ‘Ιμράν λέγοντας:) «Και το αρσενικό δεν είναι σαν το θηλυκό (το αρσενικό είναι πιο δυνατό για την υπηρεσία του Οίκου Σου). Και την ονόμασα Μάριαμ (Μαρία -η μητέρα του Ιησού-), και αναζητώ καταφύγιο γι’ αυτήν και για τους απογόνους της σ' Εσένα, από τον καταραμένο Σατανά.»

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍۢ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًۭا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا ٱلْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًۭا ۖ قَالَ يَـٰمَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَـٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿٣٧﴾

Έτσι, ο Κύριός της (Μαρίας) την αποδέχτηκε με καλή αποδοχή και την έκανε να μεγαλώσει με καλόν τρόπο και την έθεσε υπό τη φροντίδα του Ζαχαρία (επειδή ο πατέρας της πέθανε πριν γεννηθεί). Κάθε φορά που ο Ζαχαρίας έμπαινε στην κάμαρα όπου αυτή προσευχόταν, έβρισκε εκεί αγαθά. Είπε: «Ω, Μαρία, από πού τα έχεις αυτά (τα αγαθά);» Είπε (η Μαρία): «Είναι από τον Αλλάχ, στ’αλήθεια ο Αλλάχ παρέχει εφόδια σ’ όποιον θέλει χωρίς μέτρηση (απεριόριστα).»

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِى مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةًۭ طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ﴿٣٨﴾

Τότε, ο Ζαχαρίας επικαλέστηκε τον Κύριό του, λέγοντας: «Κύριέ μου, δώσε μου από Σένα έναν ενάρετο απόγονο. Πράγματι, Εσύ είσαι Αυτός που ακούει τις επικλήσεις (των προσευχητών).»

فَنَادَتْهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٌۭ يُصَلِّى فِى ٱلْمِحْرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًۢا بِكَلِمَةٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدًۭا وَحَصُورًۭا وَنَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٣٩﴾

Έτσι, οι άγγελοι τον κάλεσαν (τον Ζαχαρία) ενώ στεκόταν στην προσευχή στην κάμαρα όπου προσευχόταν, (λέγοντας): «Πράγματι, ο Αλλάχ σού αναγγέλλει τα ευχάριστα νέα για (έναν γιο), τον Γιάχια (τον Ιωάννη τον Βαπτιστή), ο οποίος θα επιβεβαιώσει μια λέξη από τον Αλλάχ (δηλ. θα επιβεβαιώσει την αποστολή του Ιησού, ο οποίος -Ιησούς- δημιουργήθηκε με την λέξη και την εντολή του Αλλάχ «Γενηθήτω», και έτσι αυτός έγινε), και θα είναι (ο Ιωάννης) έντιμος (ανάμεσα στον λαό του), και θα απέχει (από τις επιθυμίες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, αφιερώνοντας τον εαυτό του στη λατρεία του Αλλάχ), και θα είναι προφήτης, μεταξύ των ενάρετων.»

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى غُلَـٰمٌۭ وَقَدْ بَلَغَنِىَ ٱلْكِبَرُ وَٱمْرَأَتِى عَاقِرٌۭ ۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَآءُ ﴿٤٠﴾

Είπε (ο Ζαχαρίας χαρούμενος και έκπληκτος): «Κύριέ μου! Πώς θα έχω έναν γιο ενώ έχω φτάσει σε μεγάλη ηλικία και η γυναίκα μου είναι στείρα; (η ερώτηση εδώ δεν σημαίνει ότι αμφισβητεί αλλά ρωτάει για το πώς θα το κάνει)» Είπε: «Έτσι ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει (όταν αποφασίσει κάτι, απλώς λέει: «Γενηθήτω», και έτσι γίνεται).»

قَالَ رَبِّ ٱجْعَل لِّىٓ ءَايَةًۭ ۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَـٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزًۭا ۗ وَٱذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًۭا وَسَبِّحْ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِبْكَـٰرِ ﴿٤١﴾

Είπε: «Κύριέ μου! Κάνε ένα σημάδι για μένα (για να ξέρω όταν συλλάβει η γυναίκα μου και να χαρώ).» Είπε: «Το σημάδι σου είναι ότι δεν θα μπορείς να μιλήσεις στους ανθρώπους για τρεις μέρες παρά μόνο με χειρονομίες. Και μνημόνευσε πολύ τον Κύριό σου και να (Τον) δοξάζεις στο τέλος της ημέρας και στην αρχή της.»

وَإِذْ قَالَتِ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَـٰمَرْيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰكِ وَطَهَّرَكِ وَٱصْطَفَىٰكِ عَلَىٰ نِسَآءِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٢﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν οι άγγελοι είπαν: «Ω, Μαρία! Ο Αλλάχ σε επέλεξε (λόγω της συχνής λατρείας σου προς Αυτόν και του καλού χαρακτήρα σου), και σε εξάγνισε (από οποιονδήποτε κακό χαρακτήρα), και σε επέλεξε (υψώνοντας εσένα πάνω) από όλες τις γυναίκες του κόσμου (της εποχής σου).

يَـٰمَرْيَمُ ٱقْنُتِى لِرَبِّكِ وَٱسْجُدِى وَٱرْكَعِى مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ ﴿٤٣﴾

Ω, Μαρία! Να είσαι αφοσιωμένη στην υπακοή προς τον Κύριό σου (με υποταγή και ευλάβεια) και πέσε σε Σουτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, προσευχόμενη) και να υποκλίνεσαι μ’ εκείνους που υποκλίνονται.»

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۚ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَـٰمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ﴿٤٤﴾

Αυτό είναι ένα μέρος από τις ειδήσεις των αοράτων, που αποκαλύπτουμε σ’ εσένα (ω, Μωχάμμαντ). Δεν ήσουν μαζί τους, όταν έριχναν κλήρο με τις ξύλινες πένες τους για το ποιος θα αναλάβει τη φροντίδα της Μαρίας• ούτε ήσουν μαζί τους όταν διαφωνούσαν (για το ποιος δικαιούται περισσότερο να φροντίσει τη Μαρία, επειδή ο πατέρας της πέθανε πριν γεννηθεί).

إِذْ قَالَتِ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَـٰمَرْيَمُ إِنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍۢ مِّنْهُ ٱسْمُهُ ٱلْمَسِيحُ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًۭا فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٤٥﴾

(Και ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν οι άγγελοι είπαν: «Ω, Μαρία! Ο Αλλάχ σού αναγγέλλει τα ευχάριστα νέα (για έναν γιο που θα δημιουργηθεί χωρίς κανέναν πατέρα, αλλά) με έναν λόγο απ’ Αυτόν («Γενηθήτω» – και έτσι ο Ιησούς έγινε με την εντολή του Αλλάχ), το όνομά του θα είναι ο Μεσσίας, ‘Ίησα (Ιησούς), ο υιός της Μαρίας, τιμημένος σ’ αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή, και θα είναι ένας από εκείνους που είναι πολύ κοντά στον Αλλάχ.

وَيُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِى ٱلْمَهْدِ وَكَهْلًۭا وَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٤٦﴾

Και θα μιλήσει στους ανθρώπους από το λίκνο (για να σε υπερασπιστεί όταν θα σε κατηγορήσουν ότι το παιδί είναι προϊόν μοιχείας) και (θα μιλήσει) όταν θα είναι ώριμος (όταν ξεκινήσει η αποστολή του), και θα είναι από τους ενάρετους.»

قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى وَلَدٌۭ وَلَمْ يَمْسَسْنِى بَشَرٌۭ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ ٱللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٤٧﴾

(Η Μαρία) είπε: «Κύριέ μου! Πώς θα αποκτήσω ένα παιδί αφού κανείς άνδρας δε με έχει αγγίξει;» (Ο άγγελος) είπε: «(Μην εκπλήσεσαι) έτσι ο Αλλάχ δημιουργεί ό,τι θέλει. Όταν αποφασίσει κάτι, απλώς λέει: «Γενηθήτω», και έτσι γίνεται.»

وَيُعَلِّمُهُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ ﴿٤٨﴾

Και (ο Αλλάχ) θα τον διδάξει (τον Ιησού) τη γραφή, τη σοφία (την ορθότητα στα λόγια και στις πράξεις του), την Τορά και το Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού).

وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَنِّى قَدْ جِئْتُكُم بِـَٔايَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ أَنِّىٓ أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ ٱلطِّينِ كَهَيْـَٔةِ ٱلطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًۢا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۖ وَأُبْرِئُ ٱلْأَكْمَهَ وَٱلْأَبْرَصَ وَأُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِى بُيُوتِكُمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٤٩﴾

Και (ο Αλλάχ θα στείλει τον Ιησού ως) Αγγελιαφόρο για τα παιδιά του Ισραήλ (και θα τους πει ο Ιησούς): «Ήλθα σ’ εσάς με σημάδια από τον Κύριό σας (τα οποία επιβεβαιώνουν την αποστολή μου), όπως ότι σχεδιάζω για σας από πηλό τη μορφή ενός πουλιού και φυσώ σ’ αυτό, και γίνεται πουλί με την άδεια του Αλλάχ. Και θεραπεύω τον εκ γενετής τυφλό και τον λεπρό, και φέρνω τον νεκρό στη ζωή με την άδεια του Αλλάχ. Και σας πληροφορώ για το τι τρώτε και το τι αποθηκεύετε στα σπίτια σας. Πράγματι, σ’ αυτό υπάρχουν σημάδια για σας, αν είστε πιστοί.

وَمُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ ٱلتَّوْرَىٰةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعْضَ ٱلَّذِى حُرِّمَ عَلَيْكُمْ ۚ وَجِئْتُكُم بِـَٔايَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿٥٠﴾

Και (ήλθα σ’ εσάς) επιβεβαιώνοντας ό,τι αποκαλύφθηκε πριν από μένα από την Τορά (την πρωτότυπη Τορά που δόθηκε στον Μωυσή), και για να κάνω επιτρεπτό για σας μέρος εκείνου που σας ήταν απαγορευμένο, κι ήλθα σ’ εσάς με σημάδια από τον Κύριό σας. Έτσι, να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις εντολές Του) και να με υπακούτε.

إِنَّ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۗ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٥١﴾

Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μου και ο Κύριός σας. Έτσι, να λατρεύετε Αυτόν (χωρίς να Του αποδίδετε κανέναν εταίρο στη λατρεία), αυτός είναι ο ίσιος δρόμος.»

۞ فَلَمَّآ أَحَسَّ عِيسَىٰ مِنْهُمُ ٱلْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنصَارِىٓ إِلَى ٱللَّهِ ۖ قَالَ ٱلْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ ٱللَّهِ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَٱشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿٥٢﴾

Μα όταν ο Ιησούς αντιλήφτηκε την απιστία από μέρους τους (των παιδιών του Ισραήλ, και ότι θέλουν να τον σκοτώσουν), είπε: «Ποιοι θα είναι οι υποστηρικτές μου στο δρόμο του Αλλάχ;» Οι στενοί (του) μαθητές είπαν: «Είμαστε οι υποστηρικτές (της θρησκείας) του Αλλάχ. Πιστεύουμε στον Αλλάχ και να μαρτυρήσεις ότι είμαστε Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Θεία Βούληση).

رَبَّنَآ ءَامَنَّا بِمَآ أَنزَلْتَ وَٱتَّبَعْنَا ٱلرَّسُولَ فَٱكْتُبْنَا مَعَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٥٣﴾

Κύριέ μας! Πιστεύουμε σε ό,τι έστειλες (το Ιν-τζήλ -το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού-), και ακολουθούμε τον Απόστολο (Ιησού), γι’ αυτό γράψε μας ανάμεσα στους μάρτυρες (που μαρτυρούν την αλήθεια και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εσύ).»

وَمَكَرُوا۟ وَمَكَرَ ٱللَّهُ ۖ وَٱللَّهُ خَيْرُ ٱلْمَـٰكِرِينَ ﴿٥٤﴾

Και (εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη ανάμεσα στα παιδιά του Ισραήλ συνωμότησαν και) σχεδίασαν κρυφά (να σκοτώσουν τον Ιησού), και έτσι, ο Αλλάχ σχεδίασε κι Αυτός (εναντίον τους, ανταποδίδοντας το σχέδιό τους, αφήνοντάς τους στην πλάνη τους, και σώζοντας τον Ιησού, βάζοντας την ομοιότητα του Ιησού σ’ άλλον άνθρωπο, και έτσι, σταύρωσαν τον άλλον νομίζοντας ότι ήταν ο Ιησούς). Και ο Αλλάχ είναι ο Καλύτερος των σχεδιαστών (δηλ. το σχέδιό Του είναι το πιο ισχυρό, και από δικαιοσύνη και ως ανταπόδοση, ενώ το σχέδιο των εχθρών Του είναι από κακία για να βλάπτουν τους ενάρετους). (Το σχέδιο του Αλλάχ σημαίνει ότι αναβάλλει την τιμωρία για τους εχθρούς Του, ώστε η τιμωρία να πέσει ξαφνικά σ’ αυτούς από εκεί που δεν την περίμεναν).

إِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَـٰعِيسَىٰٓ إِنِّى مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَىَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَجَاعِلُ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوكَ فَوْقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۖ ثُمَّ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿٥٥﴾

(Επίσης και από το σχέδιο του Αλλάχ εναντίον τους είναι ότι) όταν ο Αλλάχ είπε: «Ω, Ιησού, πράγματι θα σε πάρω (ζωντανό) και θα σε ανυψώσω προς Εμένα (με το σώμα και τη ψυχή σου) και θα σε εξαγνίσω (απομακρύνω) απ' αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη (σ’ εσένα ως Αγγελιαφόρο). Και θα κάνω αυτούς που σε ακολουθούν (στην αληθινή θρησκεία, συμπεριλαμβανομένης της πίστης στον Μωχάμμαντ) ανώτερους (με το ισχυρό επιχείρημα και τη δόξα) απ’ αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης, και έπειτα σ' Εμένα θα βρίσκεται η επιστροφή όλων σας, και θα δικάζω μεταξύ σας σ' αυτά για τα οποία διαφωνούσατε.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَأُعَذِّبُهُمْ عَذَابًۭا شَدِيدًۭا فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ﴿٥٦﴾

Όσο γι’ αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη (σ’ εσένα, ω, Ιησού, ως Αγγελιαφόρο του Αλλάχ), θα τους τιμωρήσω με ένα επώδυνο μαρτύριο στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, και δεν θα έχουν υποστηρικτές (για να τους προστατέψουν από το μαρτύριο).

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٥٧﴾

Και όσο γι’ αυτούς που πιστεύουν (σ’ εσένα, ω, Ιησού, ως Αγγελιαφόρο του Αλλάχ) και κάνουν ενάρετες πράξεις, (ο Αλλάχ) θα τους δώσει πλήρως την αμοιβή τους. Και ο Αλλάχ δεν αγαπά τους άδικους.»

ذَٰلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ وَٱلذِّكْرِ ٱلْحَكِيمِ ﴿٥٨﴾

Αυτό που σου απαγγέλλουμε (ω, Μωχάμμαντ, σχετικά με τον Ιησού και την οικογένεια, τους εχθρούς, και τους υποστηρικτές του) είναι από τα ξεκάθαρα σημάδια (και επιχειρήματα που επιβεβαιώνουν την αποστολή σου, αφού δεν θα τα ήξερες παρά μόνο με Θεία Αποκάλυψη) και τη σοφή υπενθύμιση (δηλ. το Κορ’άν που διαχωρίζει μέσω της σοφίας του, μεταξύ της αλήθειας και της πλάνης).

إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَ ۖ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٍۢ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٥٩﴾

Στ’ αλήθεια, το παράδειγμα (της δημιουργίας) του Ιησού ενώπιον του Αλλάχ είναι όπως εκείνο του Αδάμ. Τον δημιούργησε από χώμα (χωρίς πατέρα ούτε μητέρα), έπειτα του είπε: «Γενηθήτω.», και έτσι αυτός έγινε.

ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْمُمْتَرِينَ ﴿٦٠﴾

(Αυτό που στάλθηκε σ' εσένα, ω, Μωχάμμαντ, σχετικά με τον Ιησού, είναι) η αλήθεια από τον Κύριό σου, μην είσαι, λοιπόν, ανάμεσα σ' εκείνους που αμφιβάλλουν (γι' αυτήν).

فَمَنْ حَآجَّكَ فِيهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا۟ نَدْعُ أَبْنَآءَنَا وَأَبْنَآءَكُمْ وَنِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٦١﴾

Έτσι, όποιος διαφωνεί συζητώντας μαζί σου (ω, Μωχάμμαντ, από την ομάδα των Χριστιανών του Νατζράν που ήλθαν να σε επισκεφτούν) σχετικά μ' αυτόν (τον Ιησού), μετά απ’ αυτό που έχει έλθει σ' εσένα από γνώση - πες: «Ελάτε, ας καλέσουμε τους γιους μας και τους γιους σας, τις γυναίκες μας και τις γυναίκες σας, τους εαυτούς μας και τους εαυτούς σας, στη συνέχεια, να επικαλεστούμε (τον Αλλάχ) για να πέσει η κατάρα του Αλλάχ στους ψεύτες (ανάμεσά μας).»

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْقَصَصُ ٱلْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ إِلَـٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٦٢﴾

Στ’ αλήθεια, αυτό (που σου αποκάλυψα, ω, Μωχάμμαντ, σχετικά με τον Ιησού) είναι η αληθινή αφήγηση. Και δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ. Και πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٦٣﴾

Και αν απομακρυνθούν (απ' αυτό που έχει έλθει σ' εσένα από την αλήθεια σχετικά με τον Ιησού), στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ γνωρίζει πλήρως γι' αυτούς που σκορπίζουν το κακό.

قُلْ يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ تَعَالَوْا۟ إِلَىٰ كَلِمَةٍۢ سَوَآءٍۭ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا ٱللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِۦ شَيْـًۭٔا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًۭا مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقُولُوا۟ ٱشْهَدُوا۟ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿٦٤﴾

Πες: «Ω, άνθρωποι του Βιβλίου (Εβραίοι και Χριστιανοί)! Ελάτε να συμφωνήσουμε σε έναν δίκαιο λόγο ανάμεσά μας: να μη λατρεύουμε παρά μόνο τον Αλλάχ, να μην αποδίδουμε εταίρους σ' Εκείνον (στη λατρεία) κι να μη λάβουμε κανέναν ανάμεσά μας ως Κύριο (όπως λαμβάνετε ανθρώπους ως αγίους υπακούοντας και λατρεύοντάς τους), εκτός από τον Αλλάχ.» Αν όμως στραφούν μακριά, τότε να πεις: «Να είστε μάρτυρες, ότι εμείς είμαστε Μουσουλμάνοι (υποτασσόμαστε στη Θεία Βούληση).»

يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ لِمَ تُحَآجُّونَ فِىٓ إِبْرَٰهِيمَ وَمَآ أُنزِلَتِ ٱلتَّوْرَىٰةُ وَٱلْإِنجِيلُ إِلَّا مِنۢ بَعْدِهِۦٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٦٥﴾

Ω, άνθρωποι του Βιβλίου (Εβραίοι και Χριστιανοί), γιατί διαφωνείτε για τον Ιμπραήμ (Αβραάμ) (ισχυριζόμενοι ότι ήταν Εβραίος ή Χριστιανός) ενώ η Τορά και το Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού) δεν αποκαλύφθηκαν παρά μετά απ' αυτόν; Μα δεν συλλογίζεστε;

هَـٰٓأَنتُمْ هَـٰٓؤُلَآءِ حَـٰجَجْتُمْ فِيمَا لَكُم بِهِۦ عِلْمٌۭ فَلِمَ تُحَآجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُم بِهِۦ عِلْمٌۭ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦٦﴾

Να εσείς - διαφωνήσατε γι' αυτό για το οποίο έχετε (κάποια) γνώση (σχετικά με τη θρησκεία σας), γιατί, λοιπόν, διαφωνείτε (και μιλάτε) γι' αυτό (σχετικά με τη θρησκεία του Αβραάμ) για το οποίο δεν έχετε καμία γνώση; Και ο Αλλάχ γνωρίζει, ενώ εσείς δεν γνωρίζετε.

مَا كَانَ إِبْرَٰهِيمُ يَهُودِيًّۭا وَلَا نَصْرَانِيًّۭا وَلَـٰكِن كَانَ حَنِيفًۭا مُّسْلِمًۭا وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿٦٧﴾

Ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) δεν ήταν Εβραίος, ούτε Χριστιανός. Μα ήταν Χανείφαν (απέκλινε από όλα τα μάταια δόγματα, ακολουθώντας την αληθινή πίστη), και ήταν Μουσουλμάνος (υποταγμένος στη Βούληση του Αλλάχ). Και δεν ήταν από τους ειδωλολάτρες.

إِنَّ أَوْلَى ٱلنَّاسِ بِإِبْرَٰهِيمَ لَلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ وَهَـٰذَا ٱلنَّبِىُّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ وَلِىُّ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٦٨﴾

Πράγματι, οι πιο άξιοι άνθρωποι να πουν ότι ανήκουν στον Ιμπραήμ (Αβραάμ) είναι εκείνοι που τον ακολούθησαν, όπως επίσης και αυτός ο Προφήτης (ο Μωχάμμαντ) κι εκείνοι που έχουν πιστέψει (οι Μουσουλμάνοι). Και ο Αλλάχ είναι ο Κηδεμόνας (και ο Προστάτης) των πιστών.

وَدَّت طَّآئِفَةٌۭ مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿٦٩﴾

Μια ομάδα από τους ανθρώπους του Βιβλίου (Χριστιανοί και Εβραίοι) εύχεται να σας παραπλανήσουν (από την αλήθεια στην οποία σας καθοδήγησε ο Αλλάχ). Αλλά δεν παραπλανούν παρά μόνο τον εαυτό τους, και δεν το αντιλαμβάνονται.

يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿٧٠﴾

Ω, άνθρωποι του Βιβλίου (Χριστιανοί και Εβραίοι), γιατί αρνείστε τα Εδάφια του Αλλάχ (που στάλθηκαν σ' εσάς και περιέχουν αποδείξεις για τον ερχομό του Μωχάμμαντ), ενώ είστε μάρτυρες (ότι αυτή είναι η αλήθεια που αναφέρθηκε στα Βιβλία σας);

يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ لِمَ تَلْبِسُونَ ٱلْحَقَّ بِٱلْبَـٰطِلِ وَتَكْتُمُونَ ٱلْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٧١﴾

Ω, άνθρωποι του Βιβλίου (Χριστιανοί και Εβραίοι), γιατί μπερδεύετε την αλήθεια (που στάλθηκε σ' εσάς από τον Κύριό σας) με το ψεύδος (που επινοήσατε) και αποκρύπτετε την αλήθεια ενώ (τη) γνωρίζετε;

وَقَالَت طَّآئِفَةٌۭ مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ ءَامِنُوا۟ بِٱلَّذِىٓ أُنزِلَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَجْهَ ٱلنَّهَارِ وَٱكْفُرُوٓا۟ ءَاخِرَهُۥ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٧٢﴾

Και μια ομάδα από τους ανθρώπους του Βιβλίου (από τους ραβίνους) είπε (ο ένας στον άλλον): «Πιστέψτε σ’ αυτό που αποκαλύφθηκε σ’ αυτούς που πιστεύουν (Μουσουλμάνους) στην αρχή της ημέρας και απορρίψτε το στο τέλος της (ημέρας), ίσως έτσι (να εισέλθει η αμφιβολία στην καρδιά τους και) να επιστρέψουν (στην ειδωλολατρία εγκαταλείποντας το Ισλάμ).

وَلَا تُؤْمِنُوٓا۟ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ ٱلْهُدَىٰ هُدَى ٱللَّهِ أَن يُؤْتَىٰٓ أَحَدٌۭ مِّثْلَ مَآ أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَآجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْفَضْلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٧٣﴾

(Και συνέχισαν λέγοντας), και μην πιστεύετε κανέναν εκτός απ’ όποιον ακολουθεί τη θρησκεία σας.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, η (αληθινή) καθοδήγηση είναι η καθοδήγηση του Αλλάχ, (και όχι αυτή η διάψευση που κάνετε και η ισχυρογνωμοσύνη σας). (Φοβούμενοι) το να δοθεί σε κάποιον (εύνοια και γενναιοδωρία), όπως αυτά που έχουν δοθεί σ' εσάς ή το να θέτουν (οι Μουσουλμάνοι) επιχειρήματα εναντίον σας ενώπιον του Κυρίου σας (αν αναγνωρίζετε αυτό που αποκαλύφθηκε σ’ αυτούς).» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, όλη η γενναιοδωρία βρίσκεται στο Χέρι του Αλλάχ - την παραχωρεί σ’ όποιον θέλει.» Και πράγματι, ο Αλλάχ είναι Ουάσι‘ (Αυτός του Οποίου το έλεος και η γενναιοδωρία επαρκούν για όλους) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٤﴾

Επιλέγει για το έλεός Του όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι ο Κάτοχος της μεγάλης γενναιοδωρίας.

۞ وَمِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍۢ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍۢ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِمًۭا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا۟ لَيْسَ عَلَيْنَا فِى ٱلْأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٌۭ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٧٥﴾

Και ανάμεσα στο λαό του Βιβλίου (από τους Εβραίους) είναι αυτός που, αν του εμπιστευτείς ένα μεγάλο ποσό πλούτου, θα το επιστρέψει σ' εσένα. Και ανάμεσά τους είναι αυτός που, εάν του εμπιστευτείς ένα δηνάριο, δεν θα σου το επιστρέψει εκτός να παραμείνεις συνεχώς πάνω του απαιτώντας το. Αυτό επειδή λένε: «Δεν υπάρχει καμία αμαρτία σ’ εμάς σχετικά με τους αναλφάβητους (Άραβες, αφού ο Αλλάχ μάς επέτρεψε να καταπιούμε τα χρήματα όποιων δεν ακολουθούν τη θρησκεία μας).» Και λένε για τον Αλλάχ ψέματα (αποδίδοντας σ’ Αυτόν λόγια που δεν τα είπε), ενώ γνωρίζουν (ότι ψεύδονται).

بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿٧٦﴾

Όχι (δεν ισχύει αυτό που ισχυρίστηκαν), αλλά στ’ αλήθεια, όποιος εκπληρώνει τη δέσμευσή του (προς τον Αλλάχ πιστεύοντας σ’ Αυτόν και στους Αγγελιαφόρους Του, και προς τους ανθρώπους επιστρέφοντας σ’ αυτούς ό,τι του έχουν εμπιστευθεί) και φυλάσσεται από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις εντολές Του) - τότε πράγματι, ο Αλλάχ αγαπά τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία Του μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ ٱللَّهِ وَأَيْمَـٰنِهِمْ ثَمَنًۭا قَلِيلًا أُو۟لَـٰٓئِكَ لَا خَلَـٰقَ لَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٧٧﴾

Πράγματι, αυτοί που ανταλλάσσουν τη δέσμευση που τους ανέθεσε ο Αλλάχ (στα Βιβλία Του) και τους όρκους τους (να τηρούν αυτή τη δέσμευση) με ένα μικρό τίμημα, δεν θα έχουν κανένα μερίδιο (από αμοιβή) στη Μέλλουσα Ζωή, και ο Αλλάχ την Ημέρα της Ανάστασης δεν θα τους μιλήσει (με κάτι που να τους ευχαριστεί), ούτε θα τους κοιτάξει (με έλεος), ούτε θα τους εξαγνίσει (από τις αμαρτίες και την απιστία τους), και θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًۭا يَلْوُۥنَ أَلْسِنَتَهُم بِٱلْكِتَـٰبِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٧٨﴾

Και πράγματι, ανάμεσά τους (των Εβραίων) βρίσκεται μια ομάδα που διαστρεβλώνουν το Βιβλίο (την Τορά) με τις γλώσσες τους (απαγγέλλοντας λόγια που δεν είναι από την Τορά), ώστε να νομίζετε ότι είναι από το Βιβλίο, μα δεν είναι από το Βιβλίο. Και λένε: «Αυτό είναι από τον Αλλάχ.» Μα δεν είναι από τον Αλλάχ. Και λένε για τον Αλλάχ ψέματα ενώ γνωρίζουν (ότι λένε ψέματα).

مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا۟ عِبَادًۭا لِّى مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَـٰكِن كُونُوا۟ رَبَّـٰنِيِّـۧنَ بِمَا كُنتُمْ تُعَلِّمُونَ ٱلْكِتَـٰبَ وَبِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ ﴿٧٩﴾

Δεν είναι δυνατόν για κανέναν άνθρωπο (προφήτη) στον οποίο ο Αλλάχ έχει δώσει το Βιβλίο και τη γνώση των νόμων (της θρησκείας), και τον έχει κάνει προφήτη, έπειτα να λέει στους ανθρώπους: «Γίνετε λάτρεις για μένα αντί για τον Αλλάχ.» Αντιθέτως (θα πει): «Να είστε σοφοί λόγιοι (που διδάσκουν τη θρησκεία στους άλλους ανθρώπους), λόγω του ότι διδάσκετε το Βιβλίο, και ό,τι μελετάτε (από το Βιβλίο).»

وَلَا يَأْمُرَكُمْ أَن تَتَّخِذُوا۟ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ أَرْبَابًا ۗ أَيَأْمُرُكُم بِٱلْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿٨٠﴾

Ούτε θα σας διέταζε (κανένας προφήτης) να πάρετε τους αγγέλους και τους προφήτες ως κυρίους (θεούς). Θα σας διέταζε την απιστία αφού γίνατε Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Βούληση του Αλλάχ);

وَإِذْ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَـٰقَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ لَمَآ ءَاتَيْتُكُم مِّن كِتَـٰبٍۢ وَحِكْمَةٍۢ ثُمَّ جَآءَكُمْ رَسُولٌۭ مُّصَدِّقٌۭ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥ ۚ قَالَ ءَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَىٰ ذَٰلِكُمْ إِصْرِى ۖ قَالُوٓا۟ أَقْرَرْنَا ۚ قَالَ فَٱشْهَدُوا۟ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٨١﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ), όταν ο Αλλάχ πήρε τη δέσμευση από (όλους) τους Προφήτες (λέγοντας): «Για ό,τι σας έδωσα από το Βιβλίο και τη σοφία (κατανόηση των νόμων της θρησκείας) και έπειτα έλθει σ’ εσάς ένας Aγγελιαφόρος που θα επιβεβαιώσει ό,τι είναι μαζί σας (από το Βιβλίο), τότε θα πρέπει να πιστέψετε σ’ αυτόν και να τον υποστηρίξετε.» Είπε (επίσης ο Αλλάχ): «Το αναγνωρίζετε και αναλαμβάνετε σχετικά μ' αυτό την ισχυρή δέσμευσή Μου (που ανέθεσα σε σας);» Είπαν: «Το αναγνωρίζουμε.» Είπε (ο Αλλάχ): «Τότε μαρτυρήστε (στον εαυτό σας και στα έθνη σας), και Εγώ επίσης είμαι μαζί σας από τους μάρτυρες (σ' εσάς και στα έθνη σας).»

فَمَن تَوَلَّىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿٨٢﴾

Όποιος μετά απ' αυτό (τη δέσμευση που ανέθεσε ο Αλλάχ στους προφήτες) απομακρυνθεί (από το κάλεσμα του Ισλάμ αφού έχει έλθει ο Προφήτης Μωχάμμαντ), τότε εκείνοι είναι οι ανυπάκουοι (που απομακρύνονται από τη θρησκεία του Αλλάχ).

أَفَغَيْرَ دِينِ ٱللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُۥٓ أَسْلَمَ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ طَوْعًۭا وَكَرْهًۭا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ﴿٨٣﴾

Επιζητούν (εκείνοι οι ανυπάκουοι), μια άλλη θρησκεία εκτός της θρησκείας του Αλλάχ (το Ισλάμ), ενώ σ’ Αυτόν έχει υποταχθεί ό,τι βρίσκεται στον ουρανό και στη γη, είτε πρόθυμα, είτε απρόθυμα; Και σ’ Αυτόν θα επιστρέψουν όλοι.

قُلْ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ أُنزِلَ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطِ وَمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿٨٤﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πιστεύουμε στον Αλλάχ και σε ό,τι στάλθηκε σ' εμάς (από Θεία αποκάλυψη), και σε ό,τι στάλθηκε στον Ιμπραήμ (Αβραάμ), στον Ισμαήλ, στον Ισαάκ, στον Ιάκωβο και στους Αλ-Ασμπάτ (τους προφήτες από τους απογόνους του Ιακώβου), και σε ό,τι δόθηκε στον Μωυσή, στον Ιησού και στους Προφήτες από τον Κύριό τους. Καμία διάκριση δεν κάνουμε σε κανέναν απ' αυτούς (δηλ. πιστεύουμε σ' όλους τους) και σ' Αυτόν (στον Αλλάχ) είμαστε Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Βούλησή Του).»

وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ ٱلْإِسْلَـٰمِ دِينًۭا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٨٥﴾

Και όποιος επιζητά, εκτός του Ισλάμ, άλλη θρησκεία, ποτέ τούτο δεν θα γίνει αποδεκτό απ' αυτόν (στον Αλλάχ), και στη Μέλλουσα Ζωή θα είναι ανάμεσα στους ηττημένους.

كَيْفَ يَهْدِى ٱللَّهُ قَوْمًۭا كَفَرُوا۟ بَعْدَ إِيمَـٰنِهِمْ وَشَهِدُوٓا۟ أَنَّ ٱلرَّسُولَ حَقٌّۭ وَجَآءَهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ ۚ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٨٦﴾

Πώς θα καθοδηγούσε ο Αλλάχ μια ομάδα ανθρώπων που απέρριψαν την πίστη αφού είχαν πιστέψει, είχαν μαρτυρήσει ότι ο Αγγελιαφόρος ήρθε με την αλήθεια και είχαν έλθει σ’ αυτούς οι ξεκάθαρες αποδείξεις; Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους.

أُو۟لَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ ٱللَّهِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿٨٧﴾

Εκείνοι θα έχουν ως ανταμοιβή ότι πάνω τους θα πέσει η κατάρα του Αλλάχ, των αγγέλων και όλων των ανθρώπων.

خَـٰلِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴿٨٨﴾

Θα παραμείνουν σ’ αυτήν (την Κόλαση) για πάντα. Το μαρτύριο δεν θα ελαφρυνθεί γι’ αυτούς, ούτε θα τους δοθεί αναβολή (την Ημέρα της Κρίσεως ώστε να δικαιολογηθούν).

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿٨٩﴾

Εκτός απ' εκείνους που στράφηκαν με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ) μετά απ' αυτό (την απιστία και την αδικία τους) και διόρθωσαν (τις πράξεις τους κάνοντας καλές πράξεις). Τότε πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بَعْدَ إِيمَـٰنِهِمْ ثُمَّ ٱزْدَادُوا۟ كُفْرًۭا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلضَّآلُّونَ ﴿٩٠﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί που απέρριψαν την πίστη αφού είχαν πιστέψει, κι έπειτα αυξάνανε την απιστία τους (μέχρι τη στιγμή του θανάτου τους), ποτέ η μεταμέλειά τους (κατά τη στιγμή του θανάτου τους) δεν θα γίνει αποδεκτή. Και αυτοί είναι οι παραστρατημένοι.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كُفَّارٌۭ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ ٱلْأَرْضِ ذَهَبًۭا وَلَوِ ٱفْتَدَىٰ بِهِۦٓ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ﴿٩١﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί που απέρριψαν την πίστη, και πέθαναν ως άπιστοι, δεν θα γίνει αποδεκτό από κανέναν απ’ αυτούς ούτε το ποσό χρυσού που μπορεί να γεμίσει τη γη, ακόμα κι αν το προσέφερε για αντάλλαγμα ώστε να μην τιμωρηθεί. Γι’ αυτούς υπάρχει ένα επώδυνο μαρτύριο και δεν θα έχουν υποστηρικτές (που να αποτρέψουν την τιμωρία απ’ αυτούς).

لَن تَنَالُوا۟ ٱلْبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُوا۟ مِمَّا تُحِبُّونَ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِن شَىْءٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌۭ ﴿٩٢﴾

Ποτέ δεν θα επιτύχετε την ευσέβεια (δηλ. τη θέση της και την ανταμοιβή της που είναι ο Παράδεισος) μέχρι να ξοδέψετε (σε ελεημοσύνη και στο δρόμο του Αλλάχ) απ’ αυτό που αγαπάτε (από τα πλούτη σας). Και ό,τι ξοδεύετε (είτε λίγο είτε πολύ) - πράγματι, ο Αλλάχ το γνωρίζει.