Διαβάστε το Τζουζ 9 του Κορανίου

۞ قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَنُخْرِجَنَّكَ يَـٰشُعَيْبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا ۚ قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَـٰرِهِينَ ﴿٨٨﴾

Οι αρχηγοί του λαού του που έδειξαν αλαζονεία, είπαν: «Ω, Σου‘άιμπ! Πράγματι, θα διώξουμε εσένα και όσους πιστεύουν μαζί σου από την πόλη μας, εκτός αν επιστρέψετε στη θρησκεία μας.» Είπε: «Ακόμα κι αν την απεχθανόμαστε;

قَدِ ٱفْتَرَيْنَا عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِى مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّىٰنَا ٱللَّهُ مِنْهَا ۚ وَمَا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّعُودَ فِيهَآ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّنَا ۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًا ۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْنَا ۚ رَبَّنَا ٱفْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِٱلْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْفَـٰتِحِينَ ﴿٨٩﴾

Θα είχαμε επινοήσει έτσι ψέματα εναντίον του Αλλάχ εάν επιστρέφαμε στη θρησκεία σας, αφού ο Αλλάχ μας έσωσε απ' αυτήν. Δεν μας επιτρέπεται να επιστρέψουμε σ' αυτήν, αν δεν το θέλει ο Κύριός μας, ο Αλλάχ! Ο Κύριός μας περικλείει τα πάντα με τη γνώση Του. Εμπιστευόμαστε τον Αλλάχ. Κύριε μας! Κρίνε λοιπόν ανάμεσα σε μας και τον λαό μας με αλήθεια, γιατί Εσύ είσαι ο Καλύτερος από τους κριτές.»

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَئِنِ ٱتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًۭا لَّخَـٰسِرُونَ ﴿٩٠﴾

Οι αρχηγοί του λαού του που αρνήθηκαν την πίστη, είπαν: «(Ω, λαέ μας!) Εάν ακολουθήσετε τον Σου‘άιμπ, σίγουρα θα είστε χαμένοι.»

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿٩١﴾

Έτσι, τους έπιασε ο δυνατός σεισμός (και η μεγάλη κραυγή) και έπεσαν νεκροί στα πρόσωπα και τα γόνατά τους στον οίκο (και τη γη) τους!

ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَا ۚ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَانُوا۟ هُمُ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٩٢﴾

Εκείνοι που διέψευδαν τον Σου‘άιμπ έγιναν σαν να μην είχαν κατοικήσει εκεί ποτέ. Στ' αλήθεια, εκείνοι που διέψευδαν τον Σου‘άιμπ ήταν οι χαμένοι.

فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰقَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ ۖ فَكَيْفَ ءَاسَىٰ عَلَىٰ قَوْمٍۢ كَـٰفِرِينَ ﴿٩٣﴾

Έτσι, (ο Σου‘άιμπ) απομακρύνθηκε απ' αυτούς και είπε (ως επίπληξη): «Ω, λαέ μου! Πράγματι, σας μετέδωσα τα μηνύματα του Κυρίου μου και σας έδωσα ειλικρινείς συμβουλές. Πώς λοιπόν να στεναχωριέμαι για έναν άπιστο λαό;»

وَمَآ أَرْسَلْنَا فِى قَرْيَةٍۢ مِّن نَّبِىٍّ إِلَّآ أَخَذْنَآ أَهْلَهَا بِٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ ﴿٩٤﴾

Πράγματι, δε στείλαμε κανέναν προφήτη σε καμία κωμόπολη, παρά να έχουμε πλήξει (εκείνους που τον διέψευσαν από) τους κατοίκους της με φτώχεια και ασθένειες, μήπως και επικαλεστούν (τον Αλλάχ) με ταπεινοφροσύνη και υποταγή (και να εγκαταλείψουν την απιστία και την αλαζονεία τους).

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ ٱلسَّيِّئَةِ ٱلْحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَوا۟ وَّقَالُوا۟ قَدْ مَسَّ ءَابَآءَنَا ٱلضَّرَّآءُ وَٱلسَّرَّآءُ فَأَخَذْنَـٰهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٩٥﴾

Έπειτα αλλάξαμε την κακή κατάσταση (και τις αντιξοότητες) σε καλή κατάσταση (και ευημερία), ώσπου αυξήθηκαν (σε αριθμό και πλούτη), και είπαν: «Και οι πρόγονοί μας υπέστησαν κακουχίες και είχαν περίοδο ευημέριας (γι' αυτό ό,τι μας συνέβη από καλό και κακό, είναι κάτι απλό).» [Πράγματι, ό,τι τους συνέβη ήταν για να το λάβουν υπόψη]. Έτσι, τους στείλαμε ξαφνικά την τιμωρία χωρίς να το αντιληφθούν.

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ ٱلْقُرَىٰٓ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّقَوْا۟ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ وَلَـٰكِن كَذَّبُوا۟ فَأَخَذْنَـٰهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٩٦﴾

Και αν οι κάτοικοι των κωμοπόλεων είχαν πιστέψει και είχαν φυλαχθεί από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), θα είχαμε ανοίξει γι’ αυτούς πόρτες ευλογίας από τον ουρανό και τη Γη. Αλλά εκείνοι διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), και έτσι, τους τιμωρήσαμε για όσα έκαναν.

أَفَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا بَيَـٰتًۭا وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿٩٧﴾

Αισθάνονται ασφαλείς οι κάτοικοι των κωμοπόλεων από το να πέσει η τιμωρία Μας σ' αυτούς τη νύχτα ενώ κοιμούνται;

أَوَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا ضُحًۭى وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴿٩٨﴾

Ή μήπως αισθάνονται ασφαλείς οι κάτοικοι των κωμοπόλεων από το να πέσει η τιμωρία Μας σ' αυτούς την ημέρα, ενώ διασκεδάζουν (και είναι απασχολημένοι με τη ζωή τους);

أَفَأَمِنُوا۟ مَكْرَ ٱللَّهِ ۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٩٩﴾

Αισθάνονται ασφαλείς από το σχέδιο του Αλλάχ; Πράγματι, δεν αισθάνονται ασφαλείς από το σχέδιο του Αλλάχ παρά μόνο οι χαμένοι άνθρωποι! [Ενώ οι πιστοί πάντα φοβούνται από τον Αλλάχ και φυλάσσονται από την τιμωρία τηρώντας τις εντολές Του, και δείχνουν ευγνωμοσύνη στις χάρες Του].

أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِ أَهْلِهَآ أَن لَّوْ نَشَآءُ أَصَبْنَـٰهُم بِذُنُوبِهِمْ ۚ وَنَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿١٠٠﴾

Δεν έγινε σαφές σ' εκείνους που κατοικούν στη γη (κωμόπολη), μετά τον προηγούμενο λαό της (που καταστράφηκε λόγω των αμαρτιών του), ότι αν θέλαμε, θα τους τιμωρούσαμε για τις αμαρτίες τους και θα σφραγίζαμε τις καρδιές τους και έτσι, δεν θα άκουγαν;

تِلْكَ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآئِهَا ۚ وَلَقَدْ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَمَا كَانُوا۟ لِيُؤْمِنُوا۟ بِمَا كَذَّبُوا۟ مِن قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٠١﴾

Αυτές οι (προαναφερόμενες) κωμοπόλεις, που για μερικές από τις ιστορίες των οποίων (για την απιστία τους και την τιμωρία τους) σε ενημερώνουμε (ω, Μωχάμμαντ, για να είναι μία νουθεσία για τους ανθρώπους). Πράγματι, τους ήρθαν οι Αγγελιαφόροι τους με σαφείς αποδείξεις, αλλά δε γινόταν να πιστέψουν σ' αυτές (τις αποδείξεις) που είχαν ήδη διαψεύσει πριν (τις δουν). Έτσι ο Αλλάχ σφραγίζει τις καρδιές των άπιστων.

وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍۢ ۖ وَإِن وَجَدْنَآ أَكْثَرَهُمْ لَفَـٰسِقِينَ ﴿١٠٢﴾

Δε βρήκαμε τους περισσότερους απ' αυτούς αφοσιωμένους στη δέσμευση (που τους ανέθεσε ο Αλλάχ, το να μην Του αποδίδουν εταίρους στη λατρεία και να ακολουθούν τη θρησκεία Του). Αλλά βρήκαμε τους περισσότερους τους, ανυπάκουους.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَظَلَمُوا۟ بِهَا ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٠٣﴾

Έπειτα στείλαμε μετά απ' αυτούς, τον Μωυσή με τα Σημάδιά Μας στον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, αλλά αυτοί αδίκως τα αρνήθηκαν. Κοίτα, λοιπόν, (ω, Μωχάμμαντ) πως ήταν το τέλος εκείνων που σκόρπιζαν το κακό!

وَقَالَ مُوسَىٰ يَـٰفِرْعَوْنُ إِنِّى رَسُولٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٤﴾

Ο Μωυσής είπε: «Ω, Φαραώ! Πράγματι, είμαι ένας Αγγελιαφόρος από τον Κύριο των κόσμων.

حَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ ۚ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِىَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٠٥﴾

Είμαι άξιος (και υποχρεωμένος και πρόθυμος) να μην πω τίποτα για τον Αλλάχ εκτός από την αλήθεια. Ήρθα σε σας με ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό σας, οπότε άφησε τα παιδιά του Ισραήλ να φύγουν μαζί μου.»

قَالَ إِن كُنتَ جِئْتَ بِـَٔايَةٍۢ فَأْتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٠٦﴾

(Ο Φαραώ) είπε: «Αν έχεις φέρει ένα σημάδι, τότε παρουσίασέ το αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٠٧﴾

Έτσι, πέταξε (ο Μωυσής) το ραβδί του και έτσι έγινε ένα μεγάλο φίδι, (ορατό σε όλους).

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ﴿١٠٨﴾

Και (έβαλε το χέρι του στο άνοιγμα του ενδύματός του στο στήθος του, και έπειτα) τράβηξε το χέρι του, και έτσι βγήκε (το χέρι του) λαμπερό λευκό μπροστά στους θεατές.

قَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ﴿١٠٩﴾

Οι αρχηγοί από τον λαό του Φαραώ είπαν (επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Φαραώ και συζητώντας μεταξύ τους): «Αυτός είναι πράγματι ένας μάγος με καλή γνώση!

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُمْ ۖ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿١١٠﴾

Ο οποίος επιδιώκει να σας διώξει από τη γη σας. Ποια είναι η άποψή σας λοιπόν;»

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَأَرْسِلْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿١١١﴾

Είπαν (οι αρχηγοί στον Φαραώ): «Καθυστέρησέ τον και τον αδερφό του και στείλε στις πόλεις εκείνους που θα μαζέψουν (για σένα τους μάγους).

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَـٰحِرٍ عَلِيمٍۢ ﴿١١٢﴾

Θα σου φέρουν κάθε μάγο που έχει καλή γνώση.»

وَجَآءَ ٱلسَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوٓا۟ إِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿١١٣﴾

Οι μάγοι ήρθαν στον Φαραώ και είπαν: «Θα έχουμε ανταμοιβή αν νικήσουμε;»

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ لَمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿١١٤﴾

Είπε: «Ναι, και σίγουρα θα είστε απ' αυτούς που είναι κοντά μου (σε ψηλές θέσεις).»

قَالُوا۟ يَـٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ نَحْنُ ٱلْمُلْقِينَ ﴿١١٥﴾

Είπαν (οι μάγοι): «Ω, Μωυσή! (Διάλεξε) είτε να ρίξεις εσύ πρώτος, είτε να ρίξουμε εμείς!»

قَالَ أَلْقُوا۟ ۖ فَلَمَّآ أَلْقَوْا۟ سَحَرُوٓا۟ أَعْيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَآءُو بِسِحْرٍ عَظِيمٍۢ ﴿١١٦﴾

Είπε: «Ρίξτε εσείς.» Έτσι, όταν έριξαν (τα σχοινιά και τα κοντάρια τους), μάγεψαν τα μάτια των ανθρώπων, τους τρόμαξαν και έφεραν μια μεγάλη μαγεία (κάνοντας τα σχοινιά να φαίνονται σαν φίδια).

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿١١٧﴾

Εμπνεύσαμε στον Μωυσή: «Πέτα το ραβδί σου.», και έτσι (έγινε μεγάλο φίδι που) κατάπιε όλα τα ψέματα που έδειξαν.

فَوَقَعَ ٱلْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١١٨﴾

Έτσι κυριάρχησε η αλήθεια και φάνηκε ότι ό,τι έκαναν ήταν μάταιο.

فَغُلِبُوا۟ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُوا۟ صَـٰغِرِينَ ﴿١١٩﴾

Ηττήθηκαν εκεί (όπου συγκεντρώθηκαν) και επέστρεψαν ταπεινωμένοι.

وَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ ﴿١٢٠﴾

Οι μάγοι έπεσαν σε Σουτζούντ στάση (δηλ. με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος).

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٢١﴾

Είπαν (οι μάγοι): «Πιστεύουμε στον Κύριο όλων των κόσμων,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١٢٢﴾

τον Κύριο του Μωυσή και του Ααρών.»

قَالَ فِرْعَوْنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَمَكْرٌۭ مَّكَرْتُمُوهُ فِى ٱلْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا۟ مِنْهَآ أَهْلَهَا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿١٢٣﴾

Ο Φαραώ είπε: «Πιστέψατε σ' αυτόν πριν σας δώσω την άδεια; Αυτό είναι πράγματι ένα σχέδιο που επινοήσατε (μαζί με τον Μωυσή) στην πόλη για να διώξετε απ' αυτή τους κατοίκους της, αλλά σύντομα θα μάθετε (τι θα πάθετε από την τιμωρία μου).

لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍۢ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿١٢٤﴾

Θα σας κόψω τα χέρια και τα πόδια από τις αντίθετες πλευρές και μετά θα σας σταυρώσω όλους μαζί.»

قَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿١٢٥﴾

Είπαν: «Πράγματι, στον Κύριό μας θα επιστρέψουμε.

وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنْ ءَامَنَّا بِـَٔايَـٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتْنَا ۚ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًۭا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ﴿١٢٦﴾

Και δε μας κατηγορείς παρά μόνο επειδή πιστέψαμε στα σημάδια του Κυρίου μας όταν μας ήρθαν! [Ω, Αλλάχ] Κύριέ μας! Ρίξε πάνω μας υπομονή (μέχρι να μας καλύπτει) και κάνε μας να πεθάνουμε ως Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη βούλησή Σου).»

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُۥ لِيُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَآءَهُمْ وَنَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَـٰهِرُونَ ﴿١٢٧﴾

Οι αρχηγοί από τον λαό του Φαραώ είπαν: «Θα αφήσεις τον Μωυσή και τον λαό του να σκορπίζουν το κακό στη γη και να εγκαταλείψει (ο Μωυσής) εσένα και τους θεούς σου (και να καλεί προς τη λατρεία του Αλλάχ);» Είπε (ο Φαραώ): «Θα σκοτώσουμε τους γιους τους (των παιδιών του Ισραήλ) και θα αφήσουμε τις γυναίκες τους ζωντανές (για να μας υπηρετήσουν), και πράγματι, έχουμε τη δύναμη πάνω τους για να τους υποτάξουμε.»

قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱسْتَعِينُوا۟ بِٱللَّهِ وَٱصْبِرُوٓا۟ ۖ إِنَّ ٱلْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَٱلْعَـٰقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿١٢٨﴾

Ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Ζητήστε τη βοήθεια από τον Αλλάχ και μόνο και κάντε υπομονή. Πράγματι, η γη ανήκει στον Αλλάχ (και όχι στον Φαραώ), και τη δίνει σε όποιον θέλει (ο Αλλάχ) από τους δούλους Του. Και η επιτυχία στο τέλος είναι γι' εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).»

قَالُوٓا۟ أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِيَنَا وَمِنۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ﴿١٢٩﴾

Είπαν (οι άνθρωποι από τα παιδιά του Ισραήλ): «Ήδη υποφέραμε κακό (από τον Φαραώ) πριν έρθεις σε μας και τώρα αφού ήρθες σε μας.» Είπε: «Είθε ο Κύριός σας να καταστρέψει τον εχθρό σας και να σας δώσει δύναμη στη γη (δηλ. κάνοντας κάποιους από σας βασιλιάδες αφού ήσασταν δούλοι, -κάτι που έγινε αργότερα όταν μπήκαν στην Ιερουσαλήμ και έκαναν το βασίλειό τους-), και έτσι να δει πως θα πράξετε (δηλ. αν θα είστε ευγνώμονες ή θα γίνετε αλαζόνες).»

وَلَقَدْ أَخَذْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقْصٍۢ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٣٠﴾

Πράγματι, τιμωρήσαμε τον λαό του Φαραώ με πείνα και έλλειψη καρπών, ίσως να λάβουν νουθεσία.

فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُوا۟ لَنَا هَـٰذِهِۦ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۭ يَطَّيَّرُوا۟ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ ۗ أَلَآ إِنَّمَا طَـٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٣١﴾

Όταν τους ήρθε (στον λαό του Φαραώ) κάτι καλό (από αγαθά και βιοπορισμό), είπαν: «Αυτό είναι για μας (επειδή το αξίζουμε).», αλλά όταν τους έπληξε κάτι κακό (από ξηρασία, ασθένειες και έλλειψη καρπών), έγιναν απαισιόδοξοι αισθανόμενοι ότι ο Μωυσής και όσοι είναι μαζί του τους έφεραν κακή τύχη. Πράγματι, αυτό που τους συνέβη έχει οριστεί από τον Αλλάχ (και δεν έχει σχέση με τον Μωυσή παρά μόνο τις επικλήσεις που έκανε εναντίον τους), αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν έξεραν (γι' αυτό το απέδωσαν σ' άλλους εκτός του Αλλάχ).

وَقَالُوا۟ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِۦ مِنْ ءَايَةٍۢ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

Είπαν (οι άνθρωποι από τον λαό του Φαραώ στον Μωυσή): «Οποιοδήποτε σημάδι κι αν μας φέρεις για να μας μαγέψεις, δεν πρόκειται να πιστέψουμε σε σένα.»

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلْجَرَادَ وَٱلْقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَـٰتٍۢ مُّفَصَّلَـٰتٍۢ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ وَكَانُوا۟ قَوْمًۭا مُّجْرِمِينَ ﴿١٣٣﴾

Έτσι, στείλαμε σ' αυτούς πλημμύρα (που κατέστρεψε τις καλλιέργειές τους), ακρίδες (που έφαγαν τις σοδειές τους), ψείρες (που τους έβλαψαν τα μαλλιά τους), βατράχους (που γέμισαν τα σκεύη και τα κρεβάτια τους) και αίμα (που γέμισε τα πηγάδια και τα ποτάμια τους) - ως σαφή και διάφορα σημάδια (που διαδέχεται το ένα το άλλο), αλλά επέμειναν στην αλαζονεία και ήταν ένας κακός λαός.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ ٱلرِّجْزُ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا ٱلرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٣٤﴾

Όταν έπεσε η τιμωρία πάνω τους, είπαν: «Ω, Μωυσή! Επικαλέσου τον Κύριό σου για μας, χάρις όσων παραχώρησε σε σένα (από αποκάλυψη και θρησκεία). Εάν αφαιρέσεις αυτήν την τιμωρία από μας, σίγουρα θα πιστέψουμε σε σένα και θα αφήσουμε τα παιδιά του Ισραήλ να πάνε μαζί σου.»

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ ٱلرِّجْزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَـٰلِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ﴿١٣٥﴾

Αλλά όταν αφαιρέσαμε την τιμωρία απ' αυτούς μέχρι ένα προκαθορισμένο χρόνο που θα τον φτάσουν (δηλ. της καταστροφής τους από πνιγμό), αθέτησαν την υπόσχεσή τους.

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَـٰفِلِينَ ﴿١٣٦﴾

Έτσι, πήραμε εκδίκηση απ' αυτούς και τους πνίξαμε στο νερό γιατί διέψευδαν τα Σημάδιά Μας και ήταν αδιάφοροι γι' αυτά.

وَأَوْرَثْنَا ٱلْقَوْمَ ٱلَّذِينَ كَانُوا۟ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَـٰرِقَ ٱلْأَرْضِ وَمَغَـٰرِبَهَا ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُوا۟ ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُۥ وَمَا كَانُوا۟ يَعْرِشُونَ ﴿١٣٧﴾

Και δώσαμε στον λαό που καταπιεζόταν, τα ανατολικά της γης και τα δυτικά της που είχαμε ευλογήσει μέσα της. Εκπληρώθηκε ο καλός λόγος του Κυρίου σου για τα παιδιά του Ισραήλ εξαιτίας όσων υπέμειναν με υπομονή, και καταστρέψαμε ό,τι έφτιαχνε ο Φαραώ και ο λαός του (από σπίτια και χωράφια) και ό,τι κατασκεύαζαν (από παλάτια).

وَجَـٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتَوْا۟ عَلَىٰ قَوْمٍۢ يَعْكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصْنَامٍۢ لَّهُمْ ۚ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱجْعَل لَّنَآ إِلَـٰهًۭا كَمَا لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ ﴿١٣٨﴾

Κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να περάσουν το νερό (αφού διατάξαμε τον Μωυσή να το χτυπήσει με το ραβδί του και έτσι σχίστηκε σε δύο), μετά πέρασαν από έναν λαό που λάτρευε τα είδωλά του. Είπαν: «Ω, Μωυσή! Κάνε για μας έναν θεό (δηλ. είδωλο), όπως αυτοί έχουν θεούς (είδωλα).» Είπε (ο Μωυσής): «Πράγματι, είστε ένας λαός που αγνοεί (τη Μεγαλοπρέπεια του Αλλάχ).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٌۭ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَـٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٣٩﴾

Πράγματι, όσο γι' αυτούς (που λατρεύουν τα είδωλα) θα καταστραφεί ό,τι κάνουν (από ειδώλολατρεία) και ό,τι κάνουν είναι μάταιο.»

قَالَ أَغَيْرَ ٱللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَـٰهًۭا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٤٠﴾

Είπε (ο Μωυσής επίσης): «Πώς να αναζητώ για σας άλλο θεό εκτός από τον Αλλάχ, όταν Αυτός είναι που σας ευνόησε πάνω απ' όλους τους ανθρώπους (της εποχής σας, καταστρέφοντας τον εχθρό σας και σώζοντάς σας απ' αυτόν);»

وَإِذْ أَنجَيْنَـٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴿١٤١﴾

Και (θυμηθείτε, ω, παιδιά του Ισραήλ) όταν σας σώσαμε από τον λαό του Φαραώ, που σας έκαναν να γευτείτε ένα τρομερό μαρτύριο: έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν (τις κόρες και) τις γυναίκες σας να ζήσουν (ως δούλες). Και σ' αυτό (ότι σας σώσαμε) υπήρχε μια μεγάλη δοκιμασία από τον Κύριό σας (αν θα ήσασταν ευγνώμονες μετά απ' αυτό ή όχι)!

۞ وَوَٰعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَـٰثِينَ لَيْلَةًۭ وَأَتْمَمْنَـٰهَا بِعَشْرٍۢ فَتَمَّ مِيقَـٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةًۭ ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَـٰرُونَ ٱخْلُفْنِى فِى قَوْمِى وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٤٢﴾

Και ορίσαμε για τον Μωυσή τριάντα νύχτες, και προσθέσαμε σ' αυτές άλλες δέκα (για να Μας επικαλεστεί με αφοσίωση πάνω στο όρος, και στο τέλος τους να του μιλήσουμε και να του αποκαλύψουμε την Τορά), έτσι έγινε ο χρόνος που ορίστηκε από τον Κύριο του (για να του μιλήσει στο τέλος του) σαράντα νύχτες. Ο Μωυσής (πριν φύγει για τις σαράντα νύχτες) είπε στον αδελφό του τον Ααρών: «Πάρε τη θέση μου ανάμεσα στον λαό μου όταν απουσιάζω, διόρθωσε (τους διατάζοντάς τους να λατρεύουν τον Αλλάχ) και μην ακολουθήσεις το δρόμο εκείνων που σκορπίζουν το κακό (δηλ. μην αφήνεις κανέναν να διαπράξει αμαρτίες χωρίς να τον σταματήσεις).»

وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَـٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِىٓ أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِى وَلَـٰكِنِ ٱنظُرْ إِلَى ٱلْجَبَلِ فَإِنِ ٱسْتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوْفَ تَرَىٰنِى ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكًّۭا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًۭا ۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبْحَـٰنَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٤٣﴾

Όταν ο Μωυσής ήρθε στην ώρα και τον τόπο που ορίσαμε και ο Κύριός του μίλησε μαζί του, είπε (ο Μωυσής): «Κύριέ μου! Δείξε μου (τον Εαυτό Σου), για να Σε κοιτάξω.» Ο Αλλάχ είπε: «Δεν μπορείς να Με δεις [στην εγκόσμια ζωή]. Αλλά κοίτα το βουνό, αν θα αντέξει να μείνει σταθερό στη θέση του, τότε μόνο θα Με δεις.» Όταν ο Κύριός του εμφανίστηκε για το βουνό [με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του], το ισοπέδωσε και ο Μωυσής έπεσε αναίσθητος. [Σύμφωνα με ένα Χαντίθ: εμφανίστηκε μόνο όσο είναι το μέγεθος του ενός τρίτου από το μικρό δάχτυλο]. Όταν (ο Μωυσής) συνήλθε, είπε: «Δόξα Σοι! Στρέφομαι με μεταμέλεια προς Εσένα και είμαι ο πρώτος από τους πιστούς.»

قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ إِنِّى ٱصْطَفَيْتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَـٰلَـٰتِى وَبِكَلَـٰمِى فَخُذْ مَآ ءَاتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٤٤﴾

Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Μωυσή! Σε επέλεξα πάνω από τους άλλους ανθρώπους (της εποχής σου) δίνοντάς σου τα μηνύματά Μου και μιλώντας σου. Γι’ αυτό πάρε όσα σου έχω δώσει και να είσαι ένας από τους ευγνώμονες.»

وَكَتَبْنَا لَهُۥ فِى ٱلْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَىْءٍۢ مَّوْعِظَةًۭ وَتَفْصِيلًۭا لِّكُلِّ شَىْءٍۢ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍۢ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا۟ بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُو۟رِيكُمْ دَارَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿١٤٥﴾

Καταγράψαμε γι' αυτόν στις πλάκες όλα τα πράγματα (που χρειάζονται τα παιδιά του Ισραήλ στη θρησκεία και στη ζωή τους) ως νουθεσία (γι' όποιον θα τη λάβει υπόψη) και εξήγηση όλων (των κανόνων). (Και είπαμε στον Μωυσή): «Τήρησέ τους δυνατά και διέταξε τους ανθρώπους του λαού σου να τηρούν το καλύτερο μέσα τους (δηλ. ό,τι τους πρόσταξε ο Αλλάχ και να απέχουν από ό,τι τους απαγόρευσε). Θα σας δείξω τον οίκο των ανυπάκουων.»

سَأَصْرِفُ عَنْ ءَايَـٰتِىَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلْغَىِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَـٰفِلِينَ ﴿١٤٦﴾

Θα απομακρύνω από τα σημάδιά Μου (και από το να κατανοούν τα Εδάφιά Μου) εκείνους που είναι αλαζονικοί στη γη χωρίς κανένα δικαίωμα. Ακόμα κι αν δουν κάθε σημάδι, πάλι δε θα πιστέψουν σ' αυτό, και αν δουν τον δρόμο της καθοδήγησης, δε θα τον ακολουθήσουν, αλλά αν δουν τον δρόμο της παραπλάνησης, θα τον ακολουθήσουν ως τον δρόμο τους. Αυτό επειδή διέψευδαν τα σημάδιά Μας και ήταν αδιάφοροι γι' αυτά.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٤٧﴾

Εκείνοι που διέψευδαν τα σημάδιά Μας και τη συνάντηση στη Μέλλουσα Ζωή, οι (καλές) πράξεις τους έχουν καταστεί μάταιες. Θα λάβουν κάτι άλλο παρά μόνο (την τιμωρία) γι' αυτά που έκαναν (από απιστία και αμαρτίες);

وَٱتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًۭا جَسَدًۭا لَّهُۥ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُوا۟ ظَـٰلِمِينَ ﴿١٤٨﴾

Εν απουσία του (Μωυσή, αφού έφυγε για τις σαράντα νύχτες), οι άνθρωποι του λαού του Μωυσή πήραν για λατρεία ένα άγαλμα ενός μοσχαριού φτιαγμένο από τα κοσμήματά τους, το οποίο (άγαλμα) ήταν ένα σώμα που (δεν είχε ψυχή, και) είχε έναν χαμηλό ήχο. Δεν έβλεπαν ότι δεν μπορούσε ούτε να τους μιλήσει, ούτε να τους καθοδηγήσει σε κάποιο καλό δρόμο; Ωστόσο, το πήραν για λατρεία και ήταν άδικοι.

وَلَمَّا سُقِطَ فِىٓ أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا۟ أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا۟ قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿١٤٩﴾

Όταν μετάνιωσαν και κατάλαβαν ότι είχαν παραστρατήσει, είπαν: «Αν ο Κύριός μας δε μας ελεήσει και δε μας συγχωρήσει, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους χαμένους.»

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَـٰنَ أَسِفًۭا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٥٠﴾

Όταν ο Μωυσής επέστρεψε στον λαό του, θυμωμένος και θλιμμένος (απ' αυτό που έκαναν), είπε: «Τι κακό είναι αυτό που κάνατε εν απουσία μου! Δεν μπορούσατε να περιμένετε (την επιστροφή μου που είναι σύμφωνα με) αυτό που όρισε ο Κύριός σας;» Πέταξε (ο Μωυσής) τις πλάκες και έπιασε τον αδελφό του (τον Ααρών) από το κεφάλι, σέρνοντάς τον προς τον εαυτό του. (Ο Ααρών) είπε: «Ω, γιε της μητέρας μου! Εκείνοι με θεωρούσαν αδύναμο και κόντεψαν να με σκοτώσουν. Μην κάνεις λοιπόν τους εχθρούς να χαίρονται μ' αυτό που μου κάνεις, ούτε να με θεωρείς ανάμεσα στους άδικους ανθρώπους (που λάτρεψαν το μοσχάρι).»

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِأَخِى وَأَدْخِلْنَا فِى رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿١٥١﴾

Είπε (ο Μωυσής): «Κύριέ μου! Συγχώρεσε εμένα και τον αδελφό μου, και εισήγαγέ μας στο έλεός Σου. Πράγματι, Εσύ είσαι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.»

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُفْتَرِينَ ﴿١٥٢﴾

Πράγματι, εκείνοι που πήραν το μοσχάρι για λατρεία, θα υποστούν οργή από τον Κύριό τους και ταπείνωση στην εγκόσμια ζωή, και έτσι τιμωρούμε αυτούς που επινοούν ψέματα (εναντίον του Αλλάχ).

وَٱلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِهَا وَءَامَنُوٓا۟ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعْدِهَا لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٥٣﴾

Όσο γι' εκείνους που διέπραξαν κακές πράξεις, και έπειτα -μετά απ' αυτές- στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και πίστεψαν (σ' Αυτόν), πράγματι, ο Κύριός σου -μετά απ' αυτές- είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلْغَضَبُ أَخَذَ ٱلْأَلْوَاحَ ۖ وَفِى نُسْخَتِهَا هُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ﴿١٥٤﴾

Όταν η οργή του Μωυσή ηρέμησε, σήκωσε τις πλάκες, οι οποίες περιείχαν καθοδήγηση και έλεος για όσους φοβούνται τον Κύριό τους.

وَٱخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُۥ سَبْعِينَ رَجُلًۭا لِّمِيقَـٰتِنَا ۖ فَلَمَّآ أَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَإِيَّـٰىَ ۖ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآ ۖ إِنْ هِىَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهْدِى مَن تَشَآءُ ۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَا ۖ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْغَـٰفِرِينَ ﴿١٥٥﴾

Ο Μωυσής επέλεξε εβδομήντα άνδρες από τον λαό του για την ώρα και τόπο που ορίσαμε (για να επικαλεστούν τον Αλλάχ να συγχωρέσει τον λαό τους που λάτρεψε το μοσχάρι). Όταν (ήρθαν στον τόπο, ζήτησαν από τον Μωυσή να δουν τον Αλλάχ, και έτσι) τους έπιασε ο δυνατός σεισμός, είπε (ο Μωυσής επικαλώντας τον Αλλάχ): «Κύριέ μου! Αν ήταν το θέλημά Σου, θα τους είχες καταστρέψει από πριν (όταν ο λαός λάτρεψε το μοσχάρι), όπως και εμένα. Θα μας καταστρέψεις γι' αυτό που έκαναν οι ανόητοι ανάμεσά μας! [ερώτηση κατευνασμού, δηλ. μην μας καταστρέψεις]. Αυτό δεν είναι παρά μια δοκιμασία από Σένα (προς τους δούλους Σου, για να φανεί ποιος θα διαλέξει την αλήθεια και ποιος θα διαλέξει την πλάνη), με την οποία (δοκιμασία) κάνεις όποιον θέλεις να παραστρατήσει και καθοδηγείς όποιον θέλεις. Εσύ είσαι ο Κηδεμόνας μας, γι' αυτό συγχώρεσέ μας και ελέησέ μας, γιατί είσαι ο Καλύτερος απ' αυτούς που συγχωρούν.

۞ وَٱكْتُبْ لَنَا فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِنَّا هُدْنَآ إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِىٓ أُصِيبُ بِهِۦ مَنْ أَشَآءُ ۖ وَرَحْمَتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍۢ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَـٰتِنَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٥٦﴾

Όρισε για μας το καλό σ' αυτή τη ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή. Πράγματι, έχουμε στραφεί με μεταμέλεια προς Εσένα.» Είπε (ο Αλλάχ): «Όσο για την τιμωρία Μου, τη στέλνω σε όποιον θέλω, αλλά το έλεός Μου περικλείει τα πάντα. Θα το ορίσω γι' εκείνους που φυλάσσονται από την τιμωρία Μου (τηρώντας τις εντολές Μου) και δίνουν τη Ζάκα (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και οι οποίοι πιστεύουν στα Σημάδια (και στα Εδάφιά) Μας.»

ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى يَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَٱلْأَغْلَـٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلنُّورَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿١٥٧﴾

Αυτοί που ακολουθούν τον Αγγελιαφόρο, τον Προφήτη (Μωχάμμαντ), που δεν μπορεί ούτε να διαβάσει, ούτε να γράψει, του οποίου το όνομα βρίσκουν γραμμένο στις Γραφές τους στην Τορά και στο Ιν-τζήλ (το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού). Ο οποίος (ο Μωχάμμαντ) τους διατάζει το καλό, και τους απαγορεύει το κακό· και τους επιτρέπει τα καλά (είτε πράγματα, είτε φαγητά κλπ.), και τους απαγορεύει τα ακάθαρτα (όπως το χοιρινό κλπ.), και τους απελευθερώνει από το φορτίο τους και τις αλυσίδες που ήταν πάνω τους (δηλ. όλες τις βαριές εντολές που τους είχε αναθέσει ο Αλλάχ παλιότερα). Έτσι, αυτοί που πιστεύουν σ’ αυτόν (τον Μωχάμμαντ), τον τιμούν, τον υποστηρίζουν και ακολουθούν το φως (το Κορ’άν) που στάλθηκε μ’ αυτόν, αυτοί είναι πράγματι οι επιτυχημένοι.

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِىِّ ٱلْأُمِّىِّ ٱلَّذِى يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَـٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ω, άνθρωποι! Στ’ αλήθεια, είμαι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ που στάλθηκε σε όλους σας, –στον Οποίον (τον Αλλάχ) ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της Γης. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, και είναι Αυτός που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί. Πιστέψτε λοιπόν στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, τον Προφήτη που δεν μπορεί ούτε να διαβάσει, ούτε να γράψει (τον Μωχάμμαντ), ο οποίος (Προφήτης) πιστεύει στον Αλλάχ και στα Λόγια Του, και ακολουθήστε τον ίσως να καθοδηγηθείτε.

وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٌۭ يَهْدُونَ بِٱلْحَقِّ وَبِهِۦ يَعْدِلُونَ ﴿١٥٩﴾

Μεταξύ του λαού του Μωυσή υπάρχει μία ομάδα που καθοδηγεί τους άλλους με την αλήθεια και καθιερώνει τη δικαιοσύνη μ' αυτήν.

وَقَطَّعْنَـٰهُمُ ٱثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًۭا ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسْتَسْقَىٰهُ قَوْمُهُۥٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنۢبَجَسَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْغَمَـٰمَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٠﴾

Τους χωρίσαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) σε δώδεκα φυλές και έθνη. Και εμπνεύσαμε τον Μωυσή όταν ο λαός του (χάθηκε στη γη και ήταν διψασμένος, και) του ζήτησε νερό: «Χτύπα το βράχο με το ραβδί σου.» Και έτσι, ανέβλυσαν απ' αυτόν δώδεκα πηγές (για τις δώδεκα φυλές), κάθε φυλή γνώριζε το δικό της μέρος για νερό. Τους σκιάσαμε με σύννεφα (από τη ζέστη του ηλίου) και τους στείλαμε το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια) (λέγοντας): «Φάτε από τα καλά αγαθά που παρέχουμε σε σας.» (Μα έγιναν αγνώμονες) και δεν Μας έβλαψαν (σε τίποτε μέσω της παρακοής και της αγνωμοσύνης τους), μα μόνο τους εαυτούς τους αδίκησαν.

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ ٱسْكُنُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ وَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيٓـَٔـٰتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٦١﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν τους ειπώθηκε (στα παιδιά του Ισραήλ): «Κατοικήστε σ' αυτήν την πόλη (Ιερουσαλήμ) και φάτε απ' αυτήν απ' όπου θέλετε, και πείτε: «Συγχώρεσέ μας!», και περάστε την πύλη της υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ), και έτσι θα σας συγχωρήσουμε τις αμαρτίες σας και θα αυξήσουμε (την αμοιβή) γι' αυτούς που πράττουν καλές πράξεις.»

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٢﴾

Μα οι άδικοι απ' αυτούς άλλαξαν τον Λόγο που ειπώθηκε σ' αυτούς με άλλον, κι έτσι στείλαμε πάνω τους μια τιμωρία από τον ουρανό, λόγω της αδικίας τους.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِى كَانَتْ حَاضِرَةَ ٱلْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِى ٱلسَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًۭا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿١٦٣﴾

Ρώτα τους (ω, Προφήτη) για την κωμόπολη που ήταν στην ακτή της θάλασσας (ή του ποταμιού), όταν παραβίασαν το Σάββατο (ψαρεύοντας, παρά την απαγόρευση του ψαρέματος το Σάββατο). Τα ψάρια ερχόντουσαν σ' αυτούς στην επιφάνεια του νερού το Σάββατο, αλλά στις άλλες μέρες εκτός του Σαββάτου, δεν ερχόντουσαν. Έτσι τους δοκιμάσαμε λόγω της ανυπακοής τους.

وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌۭ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ ٱللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًۭا شَدِيدًۭا ۖ قَالُوا۟ مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿١٦٤﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν μια ομάδα απ' αυτούς (τα παιδιά του Ισραήλ) είπε (σε μία άλλη ομάδα που νουθέτησε εκείνους που ψάρευαν το Σάββατο να σταματήσουν εκείνη την απαγορευμένη πράξη): «Γιατί νουθετείτε ανθρώπους που ο Αλλάχ θα τους καταστρέψει ή θα τους τιμωρήσει με ένα οδυνηρό μαρτύριο;» Είπαν (εκείνοι που νουθετούν): «Για να δικαιολογηθούμε ενώπιον του Κυρίου σας (ότι τηρήσαμε την εντολή Του το να διατάζουμε το καλό και να απαγορεύουμε το κακό), και ίσως (εκείνοι που ψαρεύουν) να φυλαχθούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του και απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).»

فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦٓ أَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذْنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ بِعَذَابٍۭ بَـِٔيسٍۭ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿١٦٥﴾

Όταν (εκείνοι που ψάρευαν το Σάββατο) αγνόησαν τη νουθεσία που τους δόθηκε, σώσαμε αυτούς που απαγόρευαν το κακό και τιμωρήσαμε τους άδικους με μία βαριά τιμωρία για την ανυπακοή τους.

فَلَمَّا عَتَوْا۟ عَن مَّا نُهُوا۟ عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا۟ قِرَدَةً خَـٰسِـِٔينَ ﴿١٦٦﴾

Όταν (εκείνοι που ψάρευαν το Σάββατο) παραβίασαν επίμονα αυτό που τους απαγορεύτηκε να κάνουν, τους είπαμε: «Να είστε πίθηκοι, περιφρονημένοι και απορριφθέντες.»

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٦٧﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριός σου δήλωσε ξεκάθαρα ότι θα τους στέλνει μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης, εκείνους που θα τους ταλαιπωρήσουν με τρομερή τιμωρία. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι Γρήγορος στην τιμωρία, και είναι επίσης Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَقَطَّعْنَـٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ أُمَمًۭا ۖ مِّنْهُمُ ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَبَلَوْنَـٰهُم بِٱلْحَسَنَـٰتِ وَٱلسَّيِّـَٔاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٦٨﴾

Τους διασκορπίσαμε στη γη σε ομάδες – κάποιοι απ' αυτούς είναι ενάρετοι, ενώ κάποιοι άλλοι δεν είναι. Τους δοκιμάσαμε και με την ευημερία και με τις αντιξοότητες, ίσως και να επιστρέψουν (στην υπακοή προς τον Αλλάχ).

فَخَلَفَ مِنۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌۭ وَرِثُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَـٰذَا ٱلْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌۭ مِّثْلُهُۥ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَـٰقُ ٱلْكِتَـٰبِ أَن لَّا يَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ وَدَرَسُوا۟ مَا فِيهِ ۗ وَٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٦٩﴾

Στη συνέχεια (μετά απ' εκείνη τη γενιά που είχε κάποιους ενάρετους και κάποιους κακούς), τους διαδέχθηκαν άλλες γενιές από κακούς ανθρώπους που κληρονόμησαν το Βιβλίο (δηλ. τη γνώση γι' αυτό, αλλά δεν το εφάρμοσαν και παραβίασαν τις εντολές του), οι οποίοι έπαιρναν οποιοδήποτε κέρδος απ' αυτόν τον κόσμο (είτε επιτρεπτό, είτε απαγορευμένο, όπως τις δωροδοκίες κλπ. για να αλλάξουν και να διαστρεβλώσουν την κρίση και τα Λόγια του Αλλάχ στην Τορά), και είπαν: «Θα συγχωρεθούμε.» Και αν ένα παρόμοιο κέρδος τους ξαναερχόταν, το έπαιρναν. Μα δεν ανέλαβαν τη δέσμευση που είναι γραμμένη στην Τορά ότι δε θα λένε για τον Αλλάχ παρά μόνο την αλήθεια; Και είχαν διαβάσει ό,τι περιείχε μέσα του. Πράγματι, η Μέλλουσα Ζωή είναι καλύτερη γι' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του). Μα δεν συλλογίζεστε;

وَٱلَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِٱلْكِتَـٰبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُصْلِحِينَ ﴿١٧٠﴾

Όσο γι' εκείνους που αφοσιώνονται στο Βιβλίο και τελούν την προσευχή, πράγματι, δε θα αφήσουμε την ανταμοιβή εκείνων που κάνουν ορθές πράξεις, να χαθεί.

۞ وَإِذْ نَتَقْنَا ٱلْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُۥ ظُلَّةٌۭ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُۥ وَاقِعٌۢ بِهِمْ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَـٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱذْكُرُوا۟ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٧١﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν υψώσαμε από πάνω τους το όρος (Σινά) (ως προειδοποίηση όταν αρνήθηκαν να δεχτούν αυτό που υπάρχει στην Τορά), σαν να ήταν (το όρος) ένα σκοτεινό σύννεφο, και κατάλαβαν ότι θα έπεφτε πάνω τους. (Και είπαμε): «Τηρείτε δυνατά αυτό (το Βιβλίο -την Τορά-) που σας δώσαμε, και θυμηθείτε αυτό που βρίσκεται μέσα του (από διδασκαλίες και κανόνες) μήπως και (μέσω αυτού) φυλαχθείτε (από την τιμωρία του Αλλάχ).»

وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِىٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَآ ۛ أَن تَقُولُوا۟ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَـٰذَا غَـٰفِلِينَ ﴿١٧٢﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριός σου έβγαλε από την οσφύ των παιδιών του Αδάμ τους απογόνους τους [δηλ. από την οσφύ του Αδάμ τα παιδιά του και ούτω καθεξής] και τους έκανε να μαρτυρήσουν ως απόδειξη εναντίον του εαυτού τους, (ρωτώντας τους γι' αυτό που έχει ήδη βάλει στην έμφυτη φύση τους): «Δεν είμαι ο Κύριός σας;» Είπαν: «Ναι, πράγματι, Εσύ είσαι, και μαρτυρούμε γι' αυτό.» (Το κάναμε αυτό) για να μην πείτε την Ημέρα της Ανάστασης: «Στ' αλήθεια, δεν το ξέραμε αυτό!»

أَوْ تَقُولُوٓا۟ إِنَّمَآ أَشْرَكَ ءَابَآؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةًۭ مِّنۢ بَعْدِهِمْ ۖ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلْمُبْطِلُونَ ﴿١٧٣﴾

Ή να πείτε: «Στ’ αλήθεια, οι γονείς μας -πριν από μας- είναι εκείνοι που απέδιδαν (πρώτοι) εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία, ενώ εμείς ήμασταν οι απόγονοι -μετά απ' αυτούς- (και απλά τους ακολουθήσαμε από άγνοια). Θα μας καταστρέψεις, λοιπόν, για ό,τι έκαναν εκείνοι που κατέστησαν τις καλές πράξεις τους μάταιες (μέσω της απιστίας τους);»

وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٧٤﴾

Έτσι διασαφηνίζουμε τα Εδάφια, και ίσως να επιστρέψουν (από την ειδωλολατρία και την απιστία, προς τη λατρεία του Αλλάχ).

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ٱلَّذِىٓ ءَاتَيْنَـٰهُ ءَايَـٰتِنَا فَٱنسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ ٱلشَّيْطَـٰنُ فَكَانَ مِنَ ٱلْغَاوِينَ ﴿١٧٥﴾

Και απάγγειλέ τους (ω, Προφήτη, στα παιδιά του Ισραήλ) την είδηση εκείνου του άνδρα στον οποίο δώσαμε τα σημάδιά Μας, αλλά τα άφησε και έτσι τον ακολούθησε ο Σατανάς (και τον κύριευσε) και έτσι έγινε (εκείνος ο άνδρας) ένας από τους παραπλανημένους που καταστράφηκαν.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَـٰهُ بِهَا وَلَـٰكِنَّهُۥٓ أَخْلَدَ إِلَى ٱلْأَرْضِ وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ ۚ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ ٱلْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ۚ ذَّٰلِكَ مَثَلُ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا ۚ فَٱقْصُصِ ٱلْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ﴿١٧٦﴾

Αν θέλαμε, θα τον υψώναμε μ' αυτά (τα σημάδια), αλλά αυτός προσκολλήθηκε στη γη (και στις απολαύσεις της εγκόσμιας ζωής) και ακολούθησε τις επιθυμίες του. Το παράδειγμά του είναι σαν αυτό ενός σκύλου: αν τον διώχνεις, βγάζει τη γλώσσα του, και αν τον αφήσεις, εξακολουθεί να βγάζει τη γλώσσα του. Αυτό είναι το παράδειγμα εκείνων των ανθρώπων που διαψεύδουν τα σημάδιά Μας (είτε τους καλείς στο Ισλάμ, είτε τους αφήνεις, είναι το ίδιο γι' αυτούς). Γι' αυτό, αφηγήσου τις ιστορίες, μήπως και να τα αναλογιστούν!

سَآءَ مَثَلًا ٱلْقَوْمُ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَأَنفُسَهُمْ كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ ﴿١٧٧﴾

Πόσο άθλιο είναι το παράδειγμα εκείνων των ανθρώπων που διέψευδαν τα σημάδιά Μας, και αδίκησαν τους εαυτούς τους.

مَن يَهْدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلْمُهْتَدِى ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿١٧٨﴾

Όποιον καθοδηγεί ο Αλλάχ, είναι ο πραγματικά καθοδηγημένος. Και όποιον τον κάνει να παραστρατήσει, αυτοί είναι οι χαμένοι.

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌۭ لَّا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌۭ لَّا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ ءَاذَانٌۭ لَّا يَسْمَعُونَ بِهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ كَٱلْأَنْعَـٰمِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْغَـٰفِلُونَ ﴿١٧٩﴾

Πράγματι, έχουμε δημιουργήσει για την Κόλαση πολλά τζινν και ανθρώπους (που ξέραμε ότι θα διαπράττουν τις πράξεις που θα τους εισάγουν στη Φωτιά). Έχουν καρδιές με τις οποίες δεν καταλαβαίνουν, μάτια με τα οποία δε βλέπουν και αυτιά με τα οποία δεν ακούν. Εκείνοι είναι σαν τα βοοειδή, είναι στ' αλήθεια ακόμη πιο παραστρατημένοι. Εκείνοι είναι αυτοί που αδιαφορούν (για την πίστη στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα).

وَلِلَّهِ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ فَٱدْعُوهُ بِهَا ۖ وَذَرُوا۟ ٱلَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِىٓ أَسْمَـٰٓئِهِۦ ۚ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٨٠﴾

Και στον Αλλάχ ανήκουν τα πιο Όμορφα Ονόματα, έτσι, επικαλεστείτε Τον μ’ Αυτά και αφήστε αυτούς που παρεκκλίνουν από την αλήθεια σχετικά με τα Ονόματά Του (αποκαλώντας τους ψεύτικους θεούς τους μ' Αυτά τα Ονόματα ή διαστρεβλώνοντας τις έννοιές τους ή παρομοιάζοντας μ' Αυτά τα Ονόματα άλλους με τον Αλλάχ ). Θα λάβουν την τιμωρία γι' αυτά που έκαναν.

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ أُمَّةٌۭ يَهْدُونَ بِٱلْحَقِّ وَبِهِۦ يَعْدِلُونَ ﴿١٨١﴾

Και μεταξύ αυτών που δημιουργήσαμε υπάρχει μια ομάδα που καθοδηγεί άλλους με την αλήθεια και καθιερώνει τη δικαιοσύνη μ' αυτήν.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٨٢﴾

Όσο γι' εκείνους που διαψεύδουν τα Σημάδιά Μας, θα τους σέρνουμε σταδιακά (δίνοντάς τους αγαθά ώστε να γίνουν πιο αλαζονικοί και να συνεχίσουν στην πλάνη τους και έπειτα να τους φέρουμε) προς την τιμωρία Μας από κει που δε γνωρίζουν.

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴿١٨٣﴾

Και δίνω αναβολή στην τιμωρία τους (μέχρι να νομίζουν ότι δε θα τιμωρηθούν και να συνεχίσουν στην απιστία τους, και έπειτα ξαφνικά θα τους στείλω μία αυστηρή τιμωρία). Στ’ αλήθεια, το σχέδιό Μου είναι πολύ ισχυρό.

أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا۟ ۗ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٨٤﴾

Μα δεν έχουν αναλογιστεί; O σύντροφός τους (ο Προφήτης Μωχάμμαντ) δεν είναι παράφρων, αλλά είναι μόνο ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια!

أَوَلَمْ يَنظُرُوا۟ فِى مَلَكُوتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍۢ وَأَنْ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَدِ ٱقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ ۖ فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ﴿١٨٥﴾

Μα δε βλέπουν (τα Σημάδιά Μας) στο βασίλειο των ουρανών και της Γης και σε ό,τι δημιούργησε ο Αλλάχ (ώστε να τα λάβουν υπόψη); Και (δε βλέπουν) ότι ίσως η ώρα (του θανάτου) τους έχει πλησιάσει (και έτσι να πεθάνουν ως άπιστοι και να καταλήξουν στο Πυρ); (Αν δεν πιστεύουν σ' αυτό το Κορ’άν, τότε) σε ποιον άλλο λόγο μετά απ' αυτό θα πιστέψουν;

مَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَا هَادِىَ لَهُۥ ۚ وَيَذَرُهُمْ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿١٨٦﴾

Όποιον ο Αλλάχ τον κάνει να παραστρατήσει, δεν υπάρχει κανείς που μπορεί να τον καθοδηγήσει. Θα τους αφήσει στην πλάνη (και την απιστία) τους, σαστισμένους (και δε θα καθοδηγηθούν σε τίποτε)!

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّى ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَآ إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةًۭ ۗ يَسْـَٔلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِىٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ ٱللَّهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٨٧﴾

(Ω, Μωχάμμαντ) σε ρωτούν (οι άπιστοι) για την Ώρα (της Έσχατης Ημέρας, χλευάζοντας): «Πότε θα έρθει;» Πες: «Η γνώση γι' αυτήν είναι μόνο με τον Κύριό μου. Κανείς άλλος δεν μπορεί να την φανερώσει κατά τον προκαθορισμένο χρόνο της εκτός απ' Αυτόν. (Η γνώση γι' αυτήν) είναι βαριά και μεγάλη για όσους βρίσκονται στους ουρανούς και τη Γη (και είναι κρυμμένη απ' αυτούς) και δε θα σας έρθει παρά μόνο ξαφνικά.» Σε ρωτούν σαν να ήσουν πρόθυμος να την ξέρεις (και δεν ήξεραν ότι δε ρωτάς γι' αυτήν λόγω της τέλειας γνώσης σου για τον Κύριό σου)! Πες: «Η γνώση γι' αυτήν είναι μόνο με τον Αλλάχ, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν.»

قُل لَّآ أَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعًۭا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ لَٱسْتَكْثَرْتُ مِنَ ٱلْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِىَ ٱلسُّوٓءُ ۚ إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ وَبَشِيرٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿١٨٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Δεν έχω καμιά δύναμη να φέρω όφελος για τον εαυτό μου, ούτε να αποτρέψω κακό από τον εαυτό μου, παρά μόνο ό,τι θέλει ο Αλλάχ. Αν γνώριζα τα αόρατα, θα εξασφάλιζα για τον εαυτό μου άφθονα καλά, και κανένα κακό δε θα με άγγιζε. Πράγματι, δεν είμαι παρά μόνο ένας προειδοποιητής, και ένας Αγγελιαφόρος χαρμόσυνων ειδήσεων για τους ανθρώπους που πιστεύουν.»

۞ هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًۭا فَمَرَّتْ بِهِۦ ۖ فَلَمَّآ أَثْقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ ءَاتَيْتَنَا صَـٰلِحًۭا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٨٩﴾

Είναι Αυτός που σας έπλασε από ένα (και μόνο) άτομο (τον Αδάμ), και απ' αυτόν (τον Αδάμ) έπλασε τη σύζυγό του (την Εύα), για να βρει ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτήν. Όταν (κάποιος από σας) είχε σεξουαλική επαφή μ' αυτήν (τη γυναίκα του), και αυτή συνέλαβε και είχε εύκολη εγκυμοσύνη, και έτσι την πέρασε (με ευκολία), και όταν η κοιλιά της έγινε πιο βαριά (και ήταν έτοιμη να γεννήσει), τότε κάλεσαν (ο άνδρας και η γυναίκα του) τον Αλλάχ, τον Κύριό τους: «Αν μας δώσεις ένα υγιές παιδί, σίγουρα θα είμαστε από τους ευγνώμονες.»

فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُمَا صَـٰلِحًۭا جَعَلَا لَهُۥ شُرَكَآءَ فِيمَآ ءَاتَىٰهُمَا ۚ فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿١٩٠﴾

Όταν όμως τους έδωσε ένα υγιές παιδί, απέδωσαν σ' Αυτόν εταίρους σ' αυτό που τους είχε χαρίσει. Ανώτερος είναι ο Αλλάχ από ό,τι Του αποδίδουν από εταίρους.

أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًۭٔا وَهُمْ يُخْلَقُونَ ﴿١٩١﴾

Αποδίδουν (στον Αλλάχ) εταίρους, που δεν μπορούν να δημιουργήσουν τίποτα, και οι ίδιοι είναι δημιουργήματα;

وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًۭا وَلَآ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ ﴿١٩٢﴾

Και ούτε μπορούν (τα είδωλα) να τους υποστηρίξουν, ούτε (εκείνα τα είδωλα) μπορούν να υποστηρίξουν τους εαυτούς τους!

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ لَا يَتَّبِعُوكُمْ ۚ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنتُمْ صَـٰمِتُونَ ﴿١٩٣﴾

Και αν καλέσετε (ω, άνθρωποι) αυτά (τα είδωλα) προς την καθοδήγηση, δε θα σας ακολουθήσουν. Είτε τους καλέσετε, είτε παραμείνετε σιωπηλοί, είναι το ίδιο (επειδή δεν ακούν, πώς λοιπόν να καθοδηγήσουν αυτά τα είδωλα τους άλλους αν κι οι ίδιοι δεν μπορούν να καθοδηγηθούν;).

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ ۖ فَٱدْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٩٤﴾

(Ω, ειδωλολάτρες) πράγματι, αυτά (τα είδωλα) που τους επικαλείστε εκτός του Αλλάχ είναι δούλοι σαν κι εσάς (αφού είναι φτιαγμένα από πέτρα και ξύλα που δημιούργησε ο Αλλάχ). Καλέστε τους, λοιπόν, αν μπορούν να σας απαντήσουν, αν είστε ειλικρινείς!

أَلَهُمْ أَرْجُلٌۭ يَمْشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَيْدٍۢ يَبْطِشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌۭ يُبْصِرُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ ءَاذَانٌۭ يَسْمَعُونَ بِهَا ۗ قُلِ ٱدْعُوا۟ شُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنظِرُونِ ﴿١٩٥﴾

Έχουν πόδια με τα οποία περπατούν; Ή έχουν χέρια με τα οποία χτυπούν; Ή έχουν μάτια με τα οποία βλέπουν; Ή έχουν αυτιά με τα οποία ακούν; Πες (ω, Προφήτη): «Καλέστε τους εταίρους (τα είδωλά) σας, και έπειτα συνωμοτήστε εναντίον μου και μη μου δώσετε αναβολή!

إِنَّ وَلِـِّۧىَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى نَزَّلَ ٱلْكِتَـٰبَ ۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٩٦﴾

Ο Κηδεμόνας (ο Υποστηρικτής και ο Προστάτης) μου είναι ο Αλλάχ, ο Οποίος έστειλε το Βιβλίο, και είναι Αυτός που υποστηρίζει (και προστατεύει) τους ενάρετους.

وَٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلَآ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ ﴿١٩٧﴾

Αλλά εκείνα (τα είδωλα) που τα επικαλείστε εκτός Αυτού, δεν μπορούν ούτε να σας υποστηρίξουν, ούτε να υποστηρίξουν τον εαυτό τους!»

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ لَا يَسْمَعُوا۟ ۖ وَتَرَىٰهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ﴿١٩٨﴾

Αν (ω, Μωχάμμαντ) τους καλέσεις (αυτά τα είδωλα) προς την καθοδήγηση, δεν ακούν (αφού είναι απλά αγάλματα σε ανθρώπινη μορφή). Και τους βλέπεις να σε κοιτάζουν (σαν να είχαν μάτια), αλλά δε βλέπουν.

خُذِ ٱلْعَفْوَ وَأْمُرْ بِٱلْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿١٩٩﴾

Δέξου (από τα ήθη και τις πράξεις των ανθρώπων) αυτά που είναι εύκολα (γι' αυτούς και μην τους επιβαρύνεις με ό,τι είναι πέρα των δυνατοτήτων τους), να διατάζεις το καλό, και να στρέφεσαι μακριά από τους ανόητους (δηλ. όποιος σε έβλαψε μην τον βλάψεις και όποιος σε αδίκησε μην τον αδικήσεις, αλλά να είσαι δίκαιος μαζί του).

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيْطَـٰنِ نَزْغٌۭ فَٱسْتَعِذْ بِٱللَّهِ ۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٠٠﴾

Αν σου ήρθε ψίθυρος από τον Σατανά, αναζήτα καταφύγιο στον Αλλάχ. Πράγματι, Αυτός είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ إِذَا مَسَّهُمْ طَـٰٓئِفٌۭ مِّنَ ٱلشَّيْطَـٰنِ تَذَكَّرُوا۟ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ ﴿٢٠١﴾

Εκείνοι που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), όταν τους έρχεται ένας ψίθυρος από τον Σατανά, θυμούνται (τον Αλλάχ και την ανταμοιβή Του για τους υπάκουους και την τιμωρία Του για τους ανυπάκουους), και έτσι αμέσως βλέπουν (την αλήθεια και ενεργούν σύμφωνα μ' αυτή).

وَإِخْوَٰنُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِى ٱلْغَىِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُونَ ﴿٢٠٢﴾

Όσο για (τους άπιστους και τους κακούς, που είναι) τα αδέλφια τους (των Σατανάδων), (οι Σατανάδες) τους αυξάνουν συνέχεια στην πλάνη (με αμαρτίες, η μία μετά από την άλλη), και έπειτα δε σταματούν ποτέ.

وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِم بِـَٔايَةٍۢ قَالُوا۟ لَوْلَا ٱجْتَبَيْتَهَا ۚ قُلْ إِنَّمَآ أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ مِن رَّبِّى ۚ هَـٰذَا بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ وَهُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٢٠٣﴾

(Ω, Αγγελιαφόρε! Αν τους φέρνεις ένα σημάδι, σε διαψεύδουν και αποστρέφονται απ' αυτό) και αν δεν τους φέρνεις ένα σημάδι, λένε: «Γιατί δεν εφηύρες ένα σημάδι;» Πες: «Ακολουθώ μόνο αυτό που μου αποκαλύπτεται από τον Κύριό μου. Αυτό (το Κορ’άν) είναι σημάδια (και αποδείξεις) από τον Κύριό σας, και μια καθοδήγηση και έλεος για τους ανθρώπους που πιστεύουν.»

وَإِذَا قُرِئَ ٱلْقُرْءَانُ فَٱسْتَمِعُوا۟ لَهُۥ وَأَنصِتُوا۟ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٢٠٤﴾

(Ω, πιστοί) όταν απαγγέλλεται το Κορ’άν, ακούστε το με προσοχή και μη μιλάτε, μήπως και ελεηθείτε.

وَٱذْكُر رَّبَّكَ فِى نَفْسِكَ تَضَرُّعًۭا وَخِيفَةًۭ وَدُونَ ٱلْجَهْرِ مِنَ ٱلْقَوْلِ بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْـَٔاصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْغَـٰفِلِينَ ﴿٢٠٥﴾

Και να μνημονεύεις τον Κύριό σου μέσα σου με ταπείνωση και φόβο, και να επικαλείσαι με μέτρια φωνή στην αρχή της ημέρας και στο τέλος της, και μην είσαι από τους αμελείς (που παραμελούν τη μνημόνευση του Αλλάχ).

إِنَّ ٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِۦ وَيُسَبِّحُونَهُۥ وَلَهُۥ يَسْجُدُونَ ۩ ﴿٢٠٦﴾

Πράγματι, αυτοί (οι άγγελοι) που είναι κοντά στον Κύριό σου δεν γίνονται ποτέ αλαζόνες για τη λατρεία Του. Τον δοξάζουν, και γι' Αυτόν πέφτουν σε Σουτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος).

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْأَنفَالِ ۖ قُلِ ٱلْأَنفَالُ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَصْلِحُوا۟ ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖ وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١﴾

Σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ) για τα λάφυρα (της μάχης του Μπαντρ, πώς μοιράζονται;). Πες: «Η κρίση για τα λάφυρα ανήκει στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο (δηλ. ο Αγγελιαφόρος θα τα μοιράσει σύμφωνα με την εντολή του Αλλάχ). Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (υπακούοντας τις εντολές Του), διορθώστε την κατάσταση μεταξύ σας και υπακούστε τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του, αν είστε πράγματι πιστοί.»

إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُهُۥ زَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًۭا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿٢﴾

Στ’ αλήθεια, οι αληθινοί πιστοί είναι εκείνοι που όταν αναφέρεται το Όνομα του Αλλάχ, οι καρδιές τους αισθάνονται φόβο, και όταν απαγγέλλονται τα Εδάφιά Του σ' αυτούς, αυτά τους αυξάνουν σε πίστη. Και στον Κύριό τους βασίζονται.

ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣﴾

Οι οποίοι τελούν την προσευχή και από ό,τι τους παρέχουμε, ξοδεύουν (σε ό,τι όρισε ο Αλλάχ από ελεημοσύνη και φιλανθρωπία κλπ.).

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُؤْمِنُونَ حَقًّۭا ۚ لَّهُمْ دَرَجَـٰتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌۭ وَرِزْقٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٤﴾

Εκείνοι είναι οι αληθινοί πιστοί. Θα έχουν υψηλές θέσεις από τον Κύριό τους, και συγχώρεση και γενναιόδωρη πρόνοια.

كَمَآ أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنۢ بَيْتِكَ بِٱلْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًۭا مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ لَكَـٰرِهُونَ ﴿٥﴾

Όπως σε έκανε ο Κύριός σου να βγεις από το σπίτι σου με την αλήθεια (από τη Μαντίνα μαζί με τριακόσιους δέκα άνδρες για να κάνετε εκστρατεία εναντίον του εμπορικού καραβανιού των άπιστων εχθρών, που είχαν πάρει τις περιουσίες σας στη Μάκκα. Το καραβάνι ερχόταν από την παλαιά Συρία προς τη Μάκκα, αλλά όταν έμαθαν οι άπιστοι στη Μάκκα για την εκστρατεία σας, έστειλαν στρατό χιλίων ανδρών για να σώσουν το καραβάνι), ενώ σε μια ομάδα από τους πιστούς δεν άρεσε (το να πολεμήσουν, επειδή δεν ήταν έτοιμοι και βγήκαν μόνο για το καραβάνι, και επειδή οι άπιστοι ήταν τριπλάσιοι σε αριθμό απ' αυτούς).

يُجَـٰدِلُونَكَ فِى ٱلْحَقِّ بَعْدَ مَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى ٱلْمَوْتِ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿٦﴾

Συζητούσαν (εκείνοι απ' αυτή την ομάδα πιστών) μαζί σου για την αλήθεια, αφού είχε γίνει ξεκάθαρη (ότι θα γίνει η μάχη). Σαν να πήγαιναν προς το θάνατο, ενώ κοιτούσαν.

وَإِذْ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحْدَى ٱلطَّآئِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ ٱلشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦ وَيَقْطَعَ دَابِرَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٧﴾

Και (θυμηθείτε, ω, πιστοί που συζητήσατε με τον Προφήτη), όταν ο Αλλάχ σας υποσχέθηκε ότι θα κερδίσετε μία από τις δύο ομάδες (δηλ. είτε το εμπορικό καραβάνι, είτε τον άπιστο στρατό που ήρθε για να σώσει το καραβάνι), και θέλατε να κερδίσατε την άοπλη ομάδα (δηλ. το καραβάνι). Αλλά ο Αλλάχ ήθελε να φανερώσει (και να υψώσει) την αλήθεια με τον Λόγο Του (δηλ. την εντολή Του για τη μάχη) και να εξοντώσει τους άπιστους.

لِيُحِقَّ ٱلْحَقَّ وَيُبْطِلَ ٱلْبَـٰطِلَ وَلَوْ كَرِهَ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٨﴾

Για να φανερώσει την αλήθεια και να ακυρώσει την πλάνη. Ακόμα και αν οι κακοί το μισούν αυτό.

إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَٱسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّى مُمِدُّكُم بِأَلْفٍۢ مِّنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ مُرْدِفِينَ ﴿٩﴾

(Θυμηθείτε, ω, πιστοί, κατά τη μάχη του Μπαντρ) όταν ζητήσατε βοήθεια από τον Κύριό σας και έτσι ανταποκρίθηκε στις επικλήσεις σας (λέγοντας): «Θα σας ενισχύσω με χίλιους αγγέλους, που θα ακολουθούν ο ένας τον άλλον.»

وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِۦ قُلُوبُكُمْ ۚ وَمَا ٱلنَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿١٠﴾

Και δεν το έκανε ο Αλλάχ αυτό (ότι σας έστειλε χίλιους αγγέλους) παρά μόνο ως χαρμόσυνα νέα (για σας, ω, πιστοί, ότι θα νικήσετε τον εχθρό σας) και για να καθησυχαστούν μ' αυτό οι καρδιές σας. Πράγματι, η νίκη δεν έρχεται παρά μόνο από τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

إِذْ يُغَشِّيكُمُ ٱلنُّعَاسَ أَمَنَةًۭ مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ لِّيُطَهِّرَكُم بِهِۦ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ ٱلشَّيْطَـٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ ٱلْأَقْدَامَ ﴿١١﴾

(Και θυμηθείτε, ω, πιστοί) όταν (ο Αλλάχ) έκανε τον ύπνο να σας καλύψει ως ασφάλεια απ' Αυτόν (μετά από το φόβο σας από τον εχθρό σας), και έστειλε πάνω σας νερό (βροχή) από τον ουρανό για να σας εξαγνίσει μ' αυτό (για την προσευχή σας), και να απομακρύνει από σας τους ψίθυρους του Σατανά (που σας ψυθίρισε ότι δεν έχετε νερό για να εξαγνιστείτε για την προσευχή), και να δυναμώσει τις καρδιές σας και να σταθεροποιήσει μ' αυτό τα πόδια σας (κάνοντας με το νερό τη γη να γίνει συμπαγής, γιατί ήταν από μαλακή άμμο).

إِذْ يُوحِى رَبُّكَ إِلَى ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ أَنِّى مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۚ سَأُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ فَٱضْرِبُوا۟ فَوْقَ ٱلْأَعْنَاقِ وَٱضْرِبُوا۟ مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۢ ﴿١٢﴾

(Και ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριός σου ενέπνευσε στους αγγέλους: «Είμαι μαζί σας, γι' αυτό σταθεροποιήστε τους πιστούς. Θα ρίξω τρόμο στις καρδιές των άπιστων. Χτυπήστε, λοιπόν (ω, πιστοί), το λαιμό τους και χτυπήστε τα άκρα τους (για να μην σας πολεμήσουν).»

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۚ وَمَن يُشَاقِقِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿١٣﴾

Αυτό επειδή αντιτάχθηκαν (με εχθρότητα) στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του. Και όποιος αντιτίθεται στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του, τότε στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.

ذَٰلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿١٤﴾

Αυτή (η προαναφερόμενη τιμωρία) είναι για σας (ω, άπιστοι), γι' αυτό γευτείτε την (στην εγκόσμια ζωή), και για τους άπιστους (στη Μέλλουσα Ζωή) θα υπάρχει το μαρτύριο της Φωτιάς.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ زَحْفًۭا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلْأَدْبَارَ ﴿١٥﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Όταν αντιμετωπίζετε τους άπιστους στη μάχη και βρίσκονται κοντά σας, μην τους γυρίζετε την πλάτη (αλλά μείνετε σταθεροί στη μάχη εναντίον τους, και ο Αλλάχ θα σας υποστηρίξει).

وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفًۭا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍۢ فَقَدْ بَآءَ بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأْوَىٰهُ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٦﴾

Όποιος τους γυρίσει την πλάτη εκείνη την ημέρα –εκτός κι αν παρεκκλίνει (από μία πλευρά στην άλλη ως στρατηγική) για να πολεμήσει ή θέλει να ενταχθεί σ' άλλη ομάδα (πιστών στο Μουσουλμανικό στρατό)– θα γυρίσει με την οργή του Αλλάχ και η κατοικία του (στη Μέλλουσα Ζωή) θα είναι η Κόλαση, και τι τρομερός προορισμός είναι αυτός!

فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمْ ۚ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ رَمَىٰ ۚ وَلِيُبْلِىَ ٱلْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَآءً حَسَنًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿١٧﴾

(Ω, πιστοί) δεν τους σκοτώσατε (τους άπιστους κατά τη μάχη του Μπαντρ με τη δύναμη σας), αλλά ήταν ο Αλλάχ που τους σκότωσε (όταν σας υποστήριξε σ' αυτό). Και δεν έριξες (ω, Προφήτη) όταν έριξες, αλλά ήταν ο Αλλάχ που έριξε (όταν έκανε αυτό που έριξες να τους φτάσει). Και (ο Αλλάχ έκανε αυτά στους άπιστους) για να χαρίσει στους πιστούς μεγάλη εύνοια απ' Αυτόν (νίκη, υποστήριξη και αμοιβή). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

ذَٰلِكُمْ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٨﴾

Αυτό (το προαναφερόμενο για τη νίκη σας, είναι από τον Αλλάχ), και πράγματι, ο Αλλάχ αποδυναμώνει την πλοκή των άπιστων.

إِن تَسْتَفْتِحُوا۟ فَقَدْ جَآءَكُمُ ٱلْفَتْحُ ۖ وَإِن تَنتَهُوا۟ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَعُودُوا۟ نَعُدْ وَلَن تُغْنِىَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًۭٔا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٩﴾

(Ω, άπιστοι) εάν ζητούσατε να πέσει η τιμωρία του Αλλάχ στους άδικους, ιδού ήρθε σε σας αυτό που ζητούσατε. Αν σταματήσετε (την απιστία σας και το να πολεμήσετε τους Μουσουλμάνους), θα είναι καλύτερα για σας. Αλλά αν επιστρέψετε, θα επιστρέψουμε κι εμείς (στέλνωντας την τιμωρία Μας σε σας), και δε θα σας ωφελήσει σε τίποτα η ομάδα σας (και οι υποστηρικτές και τα όπλα σας), όσο μεγάλη κι αν είναι! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι με τους πιστούς (με την υποστήριξή Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَأَنتُمْ تَسْمَعُونَ ﴿٢٠﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Υπακούτε τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο Του και μην απομακρύνεστε απ' αυτόν (τον Προφήτη), ενώ ακούτε (τα Εδάφια του Αλλάχ να απαγγέλονται σε σας).

وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿٢١﴾

Και μην είστε σαν εκείνους (τους ειδωλολάτρες και τους υποκριτές) που (όταν τα Εδάφια του Αλλάχ απαγγέλονται) λένε: «Ακούμε (με τα αυτιά μας).», ενώ στην πραγματικότητα δεν ακούν (δηλ. δεν αναλογίζονται αυτά που ακούν).

۞ إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَآبِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلصُّمُّ ٱلْبُكْمُ ٱلَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ ﴿٢٢﴾

Τα χειρότερα κινούμενα πλάσματα ενώπιον του Αλλάχ είναι τα κωφά (που έκλεισαν τα αυτιά τους από το να ακούσουν την αλήθεια) και τα άλαλα (που δε λένε την αλήθεια), τα οποία δεν συλλογίζονται.

وَلَوْ عَلِمَ ٱللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًۭا لَّأَسْمَعَهُمْ ۖ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوا۟ وَّهُم مُّعْرِضُونَ ﴿٢٣﴾

Αν ο Αλλάχ ήξερε ότι υπάρχει καλό μέσα τους (σ' εκείνους που διαψεύδουν τα Εδάφια του Αλλάχ), θα τους είχε κάνει να ακούσουν (και να καταλάβουν τα σημάδια και τις αποδείξεις Του)! Ακόμα κι αν τους είχε κάνει να ακούσουν, θα είχαν απομακρυνθεί και αποστραφεί.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱسْتَجِيبُوا۟ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ ۖ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ ٱلْمَرْءِ وَقَلْبِهِۦ وَأَنَّهُۥٓ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٢٤﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Ανταποκρίνεστε στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο όταν σας καλεί σ' αυτό (τον ίσιο δρόμο) που σας δίνει ζωή. Και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ μπορεί να διαχωρίσει μεταξύ ενός ανθρώπου και της καρδιάς του (δηλ. να τον εμποδίσει από το να ακολουθήσει την αλήθεια όταν θέλει να την ακολουθήσει, αφού την είχε απορρίψει πριν, γι' αυτό σπεύστε στο να υπακούτε την εντολή του Αλλάχ και μην την παρακούτε, ώστε να μην σας εμποδίσει από το να την υπακούτε όταν θέλετε μετά), και (να ξέρετε) ότι σ' Αυτόν θα συγκεντρωθείτε όλοι.

وَٱتَّقُوا۟ فِتْنَةًۭ لَّا تُصِيبَنَّ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنكُمْ خَآصَّةًۭ ۖ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٢٥﴾

Φυλαχθείτε από μία δοκιμασία που δε θα πέσει μόνο στους άδικους ανάμεσά σας (αλλά θα πέσει και στους ενάρετους αν ήταν σε θέση να κατακρίνουν και να αλλάξουν την αδικία, αλλά δεν το έκαναν) και να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία.

وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ أَنتُمْ قَلِيلٌۭ مُّسْتَضْعَفُونَ فِى ٱلْأَرْضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ ٱلنَّاسُ فَـَٔاوَىٰكُمْ وَأَيَّدَكُم بِنَصْرِهِۦ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٢٦﴾

Και θυμηθείτε όταν ήσασταν λίγοι (στη Μάκκα) και αδύναμοι (και καταπιεσμένοι) στη γη, φοβούμενοι ότι οι άνθρωποι (οι εχθροί σας) θα σας αρπάξουν γρήγορα. Έτσι, σας έδωσε καταφύγιο (στη Μαντίνα), σας ενίσχυσε με την υποστήριξή Του και σας παρείχε τα καλά αγαθά, μήπως και γίνετε ευγνώμονες.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَخُونُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ وَتَخُونُوٓا۟ أَمَـٰنَـٰتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٧﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην προδώσετε τον Αλλάχ και τον Αγγελιαφόρο, ούτε να προδώσετε τα καταπιστεύματά σας εν γνώσει σας.

وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أَمْوَٰلُكُمْ وَأَوْلَـٰدُكُمْ فِتْنَةٌۭ وَأَنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجْرٌ عَظِيمٌۭ ﴿٢٨﴾

Να ξέρετε ότι τα πλούτη σας και τα παιδιά σας είναι μόνο μία δοκιμασία (αν θα υπακούτε τον Αλλάχ και θα είστε ευγνώμονες προς Αυτόν ή θα σας στρέφουν αυτά μακρυά από τη λατρεία Του). Και (να ξέρετε) ότι ο Αλλάχ έχει μία μεγάλη ανταμοιβή.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِن تَتَّقُوا۟ ٱللَّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًۭا وَيُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Αν φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του και απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του), (ο Αλλάχ) θα κάνει για σας μία διάκριση μεταξύ της αλήθειας και της πλάνης, θα σβήσει για σας τις αμαρτίες σας και θα σας συγχωρήσει. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Κάτοχος της μεγάλης γενναιοδωρίας.

وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ ۚ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ ٱللَّهُ ۖ وَٱللَّهُ خَيْرُ ٱلْمَـٰكِرِينَ ﴿٣٠﴾

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν οι άπιστοι συνωμότησαν εναντίον σου (στη Μάκκα), για να σε φυλακίσουν, να σε σκοτώσουν ή να σε διώξουν (από τη Μάκκα). Σχεδιάζουν, αλλά και ο Αλλάχ επίσης σχεδιάζει (εναντίον τους, ανταποδίδοντας το σχέδιό τους), και ο Αλλάχ είναι ο Καλύτερος απ' αυτούς που σχεδιάζουν (δηλ. το σχέδιό Του είναι το πιο ισχυρό, και είναι από δικαιοσύνη και ως ανταπόδοση, ενώ το σχέδιο των εχθρών Του είναι από κακία για να βλάπτουν τους ενάρετους).

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا قَالُوا۟ قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَآءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَـٰذَآ ۙ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣١﴾

Όταν απαγγέλλονται τα Εδάφιά Μας σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες), λένε: «Ακούσαμε (το Κορ’άν). Αν θέλαμε, θα μπορούσαμε να πούμε κάτι παρόμοιο μ' αυτό. Αυτό δεν είναι παρά μύθοι των αρχαίων.»

وَإِذْ قَالُوا۟ ٱللَّهُمَّ إِن كَانَ هَـٰذَا هُوَ ٱلْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ أَوِ ٱئْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿٣٢﴾

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν (οι ειδωλολάτρες) είπαν: «Ω, Αλλάχ! Aν αυτή (που έφερε ο Μωχάμμαντ) είναι η αλήθεια από Σένα, τότε ρίξε πάνω μας πέτρες από τον ουρανό ή στείλε σε μας μια οδυνηρή τιμωρία.»

وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿٣٣﴾

Δε θα τους τιμωρούσε ο Αλλάχ ενώ εσύ (ω, Μωχάμμαντ) είσαι ανάμεσά τους, και δε θα τους τιμωρούσε ο Αλλάχ ενώ ζητούν συγχώρεση (οι Μουσουλμάνοι που βρίσκονται ανάμεσά τους στη Μάκκα).

وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ ٱللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَمَا كَانُوٓا۟ أَوْلِيَآءَهُۥٓ ۚ إِنْ أَوْلِيَآؤُهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُتَّقُونَ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٤﴾

Γιατί να μην τους τιμωρήσει ο Αλλάχ (αυτούς τους άπιστους) αφού εμποδίζουν (τους ανθρώπους) από το Ιερό Τζαμί, παρόλο που δεν είναι οι κηδεμόνες του (Ιερού Τζαμιού για να πουν ποιος να μπει και ποιος όχι); Οι κηδεμόνες του (Ιερού Τζαμιού) είναι μόνο εκείνοι που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) δεν το γνωρίζουν.

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِندَ ٱلْبَيْتِ إِلَّا مُكَآءًۭ وَتَصْدِيَةًۭ ۚ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٥﴾

Η προσευχή τους (των ειδωλολατρών) στον Ιερό Οίκο δεν ήταν παρά σφύριγμα και παλαμάκια. Γευτείτε λοιπόν την τιμωρία (με θανάτωση και αιχμαλωσία κατά τη μάχη του Μπαντρ) για την απιστία σας.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ لِيَصُدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةًۭ ثُمَّ يُغْلَبُونَ ۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ﴿٣٦﴾

Οι άπιστοι ξοδεύουν τα πλούτη τους για να αποτρέψουν (τους ανθρώπους) από τον δρόμο του Αλλάχ. Θα τα ξοδεύουν, και έπειτα το αποτέλεσμά τους θα είναι λύπη σ' αυτούς, και έπειτα θα ηττηθούν. Και (κατά την Ημέρα της Κρίσεως) οι άπιστοι θα συγκεντρωθούν προς την Κόλαση.

لِيَمِيزَ ٱللَّهُ ٱلْخَبِيثَ مِنَ ٱلطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ ٱلْخَبِيثَ بَعْضَهُۥ عَلَىٰ بَعْضٍۢ فَيَرْكُمَهُۥ جَمِيعًۭا فَيَجْعَلَهُۥ فِى جَهَنَّمَ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٣٧﴾

(Θα οδηγηθούν οι άπιστοι προς την Κόλαση) για να χωρίσει ο Αλλάχ τους κακούς (άπιστους) από τους καλούς (πιστούς) και να κάνει τους κακούς τον έναν πάνω στον άλλο, και να τους συσσωρεύσει όλους και μετά να τους ρίξει στην Κόλαση. Πράγματι, αυτοί είναι οι χαμένοι.

قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِن يَنتَهُوا۟ يُغْفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ وَإِن يَعُودُوا۟ فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٨﴾

Πες (ω, Προφήτη) στους άπιστους, αν πάψουν (την απιστία τους), τότε ό,τι έκαναν στο παρελθόν θα συγχωρηθεί. Αλλά αν επιστρέψουν (στην απιστία), τότε τα παραδείγματα εκείνων (που τιμωρήθηκαν αφού συνέχισαν την απιστία τους) πριν απ' αυτούς έχουν ήδη προηγηθεί (ως προειδοποίηση).

وَقَـٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌۭ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ كُلُّهُۥ لِلَّهِ ۚ فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿٣٩﴾

(Ω, πιστοί) πολεμήστε τους (τους άπιστους εχθρούς σας) μέχρι να μην υπάρχει πια (απ' αυτούς) ειδωλολατρία (και να σταματήσουν να σας αποτρέπουν από το Ισλάμ μέσω διωγμών) και να είναι όλη η θρησκεία (και η υπακοή και η λατρεία) προς τον Αλλάχ και μόνο. Μα αν παύσουν (την απιστία τους και το να σας πολεμούν), πράγματι, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνουν.

وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَوْلَىٰكُمْ ۚ نِعْمَ ٱلْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ ٱلنَّصِيرُ ﴿٤٠﴾

Αλλά αν απομακρυνθούν (απ' αυτά που διατάχθηκαν), τότε να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι ο Κηδεμόνας (και ο Υποστηρικτής) σας. Πράγματι, είναι ο Καλύτερος Κηδεμόνας και ο Καλύτερος Υποστηρικτής.