Διαβάστε τη Σελίδα 109 του Κορανίου

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٠﴾

Αλλά εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη και διέψευδαν τα Εδάφιά Μας, θα είναι οι κάτοικοι του Πυρός της Κολάσεως.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَن يَبْسُطُوٓا۟ إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿١١﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ σ' εσάς όταν κάποιοι αποφάσισαν να τεντώσουν τα χέρια τους εναντίον σας, αλλά ο Αλλάχ κράτησε τα χέρια τους μακριά από σας. Και φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και στον Αλλάχ ας βασίζονται οι πιστοί.

۞ وَلَقَدْ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَـٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ ٱثْنَىْ عَشَرَ نَقِيبًۭا ۖ وَقَالَ ٱللَّهُ إِنِّى مَعَكُمْ ۖ لَئِنْ أَقَمْتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَيْتُمُ ٱلزَّكَوٰةَ وَءَامَنتُم بِرُسُلِى وَعَزَّرْتُمُوهُمْ وَأَقْرَضْتُمُ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَلَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ فَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿١٢﴾

Ο Αλλάχ πήρε τη δέσμευση από τα παιδιά του Ισραήλ και όρισε δώδεκα αρχηγούς απ' αυτούς. Ο Αλλάχ είπε: «Είμαι μαζί σας (και θα σας υποστηρίζω ενάντια στον εχθρό σας, αν διατηρείτε τη δέσμευση που σας ανέθεσα). Και εάν τελείτε την προσευχή, δίνετε τη Ζάκα (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη), πιστεύετε στους Αγγελιαφόρους Μου και τους υποστηρίζετε, και δίνετε στον Αλλάχ ένα καλό δάνειο (ξοδεύοντας για χάρη του Αλλάχ σε κάθε καλό δρόμο), σίγουρα θα συγχωρήσω για σας τις αμαρτίες σας και θα σας εισάγω σε κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Αλλά όποιος από σας αρνείται την πίστη μετά απ' αυτή (τη δέσμευση), πράγματι, έχει παραστρατήσει από τον ίσιο δρόμο.»

فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَـٰقَهُمْ لَعَنَّـٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَـٰسِيَةًۭ ۖ يُحَرِّفُونَ ٱلْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ ۙ وَنَسُوا۟ حَظًّۭا مِّمَّا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦ ۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَآئِنَةٍۢ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۖ فَٱعْفُ عَنْهُمْ وَٱصْفَحْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣﴾

Αλλά λόγω της παραβίασης της δέσμευσή τους από την πλευρά τους, τους καταραστήκαμε και σκληρύναμε τις καρδιές τους (και έτσι καμία νουθεσία δε θα τους ωφελήσει). Διαστρεβλώνουν τις λέξεις (της Τοράς) από τις σωστές θέσεις (έννοιες) τους και ξέχασαν (παραμέλησαν) μέρη απ' αυτά που είχαν διαταχθεί. Και εξακολουθείς να βρίσκεις (και να ανακαλύπτεις, ω, Προφήτη) προδοσία από την πλευρά τους εκτός από λίγους απ' αυτούς (που εκπλήρωσαν τη δέσμευσή τους προς τον Αλλάχ). Συγχώρεσέ τους, λοιπόν, (για την κακομεταχείριση που έκαναν απέναντί σου) και παράβλεψε τα λάθη τους, πράγματι, ο Αλλάχ αγαπά αυτούς που πράττουν το καλό.