Διαβάστε τη Σελίδα 163 του Κορανίου

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ ٱلْقُرَىٰٓ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّقَوْا۟ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ وَلَـٰكِن كَذَّبُوا۟ فَأَخَذْنَـٰهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٩٦﴾

Και αν οι κάτοικοι των κωμοπόλεων είχαν πιστέψει και είχαν φυλαχθεί από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), θα είχαμε ανοίξει γι’ αυτούς πόρτες ευλογίας από τον ουρανό και τη Γη. Αλλά εκείνοι διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), και έτσι, τους τιμωρήσαμε για όσα έκαναν.

أَفَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا بَيَـٰتًۭا وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿٩٧﴾

Αισθάνονται ασφαλείς οι κάτοικοι των κωμοπόλεων από το να πέσει η τιμωρία Μας σ' αυτούς τη νύχτα ενώ κοιμούνται;

أَوَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا ضُحًۭى وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴿٩٨﴾

Ή μήπως αισθάνονται ασφαλείς οι κάτοικοι των κωμοπόλεων από το να πέσει η τιμωρία Μας σ' αυτούς την ημέρα, ενώ διασκεδάζουν (και είναι απασχολημένοι με τη ζωή τους);

أَفَأَمِنُوا۟ مَكْرَ ٱللَّهِ ۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٩٩﴾

Αισθάνονται ασφαλείς από το σχέδιο του Αλλάχ; Πράγματι, δεν αισθάνονται ασφαλείς από το σχέδιο του Αλλάχ παρά μόνο οι χαμένοι άνθρωποι! [Ενώ οι πιστοί πάντα φοβούνται από τον Αλλάχ και φυλάσσονται από την τιμωρία τηρώντας τις εντολές Του, και δείχνουν ευγνωμοσύνη στις χάρες Του].

أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِ أَهْلِهَآ أَن لَّوْ نَشَآءُ أَصَبْنَـٰهُم بِذُنُوبِهِمْ ۚ وَنَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴿١٠٠﴾

Δεν έγινε σαφές σ' εκείνους που κατοικούν στη γη (κωμόπολη), μετά τον προηγούμενο λαό της (που καταστράφηκε λόγω των αμαρτιών του), ότι αν θέλαμε, θα τους τιμωρούσαμε για τις αμαρτίες τους και θα σφραγίζαμε τις καρδιές τους και έτσι, δεν θα άκουγαν;

تِلْكَ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآئِهَا ۚ وَلَقَدْ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَمَا كَانُوا۟ لِيُؤْمِنُوا۟ بِمَا كَذَّبُوا۟ مِن قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٠١﴾

Αυτές οι (προαναφερόμενες) κωμοπόλεις, που για μερικές από τις ιστορίες των οποίων (για την απιστία τους και την τιμωρία τους) σε ενημερώνουμε (ω, Μωχάμμαντ, για να είναι μία νουθεσία για τους ανθρώπους). Πράγματι, τους ήρθαν οι Αγγελιαφόροι τους με σαφείς αποδείξεις, αλλά δε γινόταν να πιστέψουν σ' αυτές (τις αποδείξεις) που είχαν ήδη διαψεύσει πριν (τις δουν). Έτσι ο Αλλάχ σφραγίζει τις καρδιές των άπιστων.

وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍۢ ۖ وَإِن وَجَدْنَآ أَكْثَرَهُمْ لَفَـٰسِقِينَ ﴿١٠٢﴾

Δε βρήκαμε τους περισσότερους απ' αυτούς αφοσιωμένους στη δέσμευση (που τους ανέθεσε ο Αλλάχ, το να μην Του αποδίδουν εταίρους στη λατρεία και να ακολουθούν τη θρησκεία Του). Αλλά βρήκαμε τους περισσότερους τους, ανυπάκουους.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَظَلَمُوا۟ بِهَا ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٠٣﴾

Έπειτα στείλαμε μετά απ' αυτούς, τον Μωυσή με τα Σημάδιά Μας στον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, αλλά αυτοί αδίκως τα αρνήθηκαν. Κοίτα, λοιπόν, (ω, Μωχάμμαντ) πως ήταν το τέλος εκείνων που σκόρπιζαν το κακό!

وَقَالَ مُوسَىٰ يَـٰفِرْعَوْنُ إِنِّى رَسُولٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٤﴾

Ο Μωυσής είπε: «Ω, Φαραώ! Πράγματι, είμαι ένας Αγγελιαφόρος από τον Κύριο των κόσμων.