Διαβάστε τη Σελίδα 175 του Κορανίου

قُل لَّآ أَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعًۭا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ لَٱسْتَكْثَرْتُ مِنَ ٱلْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِىَ ٱلسُّوٓءُ ۚ إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ وَبَشِيرٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿١٨٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Δεν έχω καμιά δύναμη να φέρω όφελος για τον εαυτό μου, ούτε να αποτρέψω κακό από τον εαυτό μου, παρά μόνο ό,τι θέλει ο Αλλάχ. Αν γνώριζα τα αόρατα, θα εξασφάλιζα για τον εαυτό μου άφθονα καλά, και κανένα κακό δε θα με άγγιζε. Πράγματι, δεν είμαι παρά μόνο ένας προειδοποιητής, και ένας Αγγελιαφόρος χαρμόσυνων ειδήσεων για τους ανθρώπους που πιστεύουν.»

۞ هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًۭا فَمَرَّتْ بِهِۦ ۖ فَلَمَّآ أَثْقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ ءَاتَيْتَنَا صَـٰلِحًۭا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٨٩﴾

Είναι Αυτός που σας έπλασε από ένα (και μόνο) άτομο (τον Αδάμ), και απ' αυτόν (τον Αδάμ) έπλασε τη σύζυγό του (την Εύα), για να βρει ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτήν. Όταν (κάποιος από σας) είχε σεξουαλική επαφή μ' αυτήν (τη γυναίκα του), και αυτή συνέλαβε και είχε εύκολη εγκυμοσύνη, και έτσι την πέρασε (με ευκολία), και όταν η κοιλιά της έγινε πιο βαριά (και ήταν έτοιμη να γεννήσει), τότε κάλεσαν (ο άνδρας και η γυναίκα του) τον Αλλάχ, τον Κύριό τους: «Αν μας δώσεις ένα υγιές παιδί, σίγουρα θα είμαστε από τους ευγνώμονες.»

فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُمَا صَـٰلِحًۭا جَعَلَا لَهُۥ شُرَكَآءَ فِيمَآ ءَاتَىٰهُمَا ۚ فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿١٩٠﴾

Όταν όμως τους έδωσε ένα υγιές παιδί, απέδωσαν σ' Αυτόν εταίρους σ' αυτό που τους είχε χαρίσει. Ανώτερος είναι ο Αλλάχ από ό,τι Του αποδίδουν από εταίρους.

أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًۭٔا وَهُمْ يُخْلَقُونَ ﴿١٩١﴾

Αποδίδουν (στον Αλλάχ) εταίρους, που δεν μπορούν να δημιουργήσουν τίποτα, και οι ίδιοι είναι δημιουργήματα;

وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًۭا وَلَآ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ ﴿١٩٢﴾

Και ούτε μπορούν (τα είδωλα) να τους υποστηρίξουν, ούτε (εκείνα τα είδωλα) μπορούν να υποστηρίξουν τους εαυτούς τους!

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ لَا يَتَّبِعُوكُمْ ۚ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنتُمْ صَـٰمِتُونَ ﴿١٩٣﴾

Και αν καλέσετε (ω, άνθρωποι) αυτά (τα είδωλα) προς την καθοδήγηση, δε θα σας ακολουθήσουν. Είτε τους καλέσετε, είτε παραμείνετε σιωπηλοί, είναι το ίδιο (επειδή δεν ακούν, πώς λοιπόν να καθοδηγήσουν αυτά τα είδωλα τους άλλους αν κι οι ίδιοι δεν μπορούν να καθοδηγηθούν;).

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ ۖ فَٱدْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٩٤﴾

(Ω, ειδωλολάτρες) πράγματι, αυτά (τα είδωλα) που τους επικαλείστε εκτός του Αλλάχ είναι δούλοι σαν κι εσάς (αφού είναι φτιαγμένα από πέτρα και ξύλα που δημιούργησε ο Αλλάχ). Καλέστε τους, λοιπόν, αν μπορούν να σας απαντήσουν, αν είστε ειλικρινείς!

أَلَهُمْ أَرْجُلٌۭ يَمْشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَيْدٍۢ يَبْطِشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌۭ يُبْصِرُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ ءَاذَانٌۭ يَسْمَعُونَ بِهَا ۗ قُلِ ٱدْعُوا۟ شُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنظِرُونِ ﴿١٩٥﴾

Έχουν πόδια με τα οποία περπατούν; Ή έχουν χέρια με τα οποία χτυπούν; Ή έχουν μάτια με τα οποία βλέπουν; Ή έχουν αυτιά με τα οποία ακούν; Πες (ω, Προφήτη): «Καλέστε τους εταίρους (τα είδωλά) σας, και έπειτα συνωμοτήστε εναντίον μου και μη μου δώσετε αναβολή!