Διαβάστε τη Σελίδα 196 του Κορανίου

فَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿٥٥﴾

Γι' αυτό ας μη σε εντυπωσιάζουν τα πλούτη τους και τα παιδιά τους (των υποκριτών). Ο Αλλάχ θέλει μόνο να τους τιμωρήσει μέσω αυτών στην εγκόσμια ζωή (κάνοντάς τους να τρέχουν όλη τη ζωή τους με κούραση πίσω απ' αυτά) και (μέχρι) να βγουν οι ψυχές τους από τα σώματά τους, ενώ είναι άπιστοι.

وَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنكُمْ وَمَا هُم مِّنكُمْ وَلَـٰكِنَّهُمْ قَوْمٌۭ يَفْرَقُونَ ﴿٥٦﴾

Ορκίζονται στον Αλλάχ (οι υποκριτές) ότι είναι από σας, αλλά δεν είναι από σας, αλλά είναι ένας λαός που φοβάται.

لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَـًٔا أَوْ مَغَـٰرَٰتٍ أَوْ مُدَّخَلًۭا لَّوَلَّوْا۟ إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ ﴿٥٧﴾

Αν μπορούσαν (οι υποκριτές) να βρουν ένα καταφύγιο, ή σπηλιές, ή ένα τούνελ (για να κρυφτούν), θα πήγαιναν προς αυτό με ορμή.

وَمِنْهُم مَّن يَلْمِزُكَ فِى ٱلصَّدَقَـٰتِ فَإِنْ أُعْطُوا۟ مِنْهَا رَضُوا۟ وَإِن لَّمْ يُعْطَوْا۟ مِنْهَآ إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ ﴿٥٨﴾

Υπάρχουν κάποιοι απ' εκείνους (τους υποκριτές) που σε κατακρίνουν (ω, Μωχάμμαντ) σχετικά με το μοίρασμα της ελεημοσύνης. Αν τους δοθεί κάτι (αυτό που θέλουν) απ' αυτή, είναι ικανοποιημένοι, αλλά αν δεν τους δοθεί κάτι (αυτό που θέλουν) απ' αυτή, εξοργίζονται.

وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا۟ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُوا۟ حَسْبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤْتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ ﴿٥٩﴾

Αν ήταν (εκείνοι οι υποκριτές που σε κατέκριναν) ικανοποιημένοι με ό,τι τους έδωσε (δηλ. όρισε) ο Αλλάχ (γι' αυτούς) και (ό,τι τους έδωσε) ο Αγγελιαφόρος Του και να έλεγαν: «Μας επαρκεί ο Αλλάχ να μας παρέχει. Ο Αλλάχ θα μας δώσει από τη γενναιοδωρία Του, και ο Αγγελιαφόρος Του (θα μας δώσει από ό,τι του έδωσε ο Αλλάχ). Πράγματι, μόνο στον Αλλάχ στρεφόμαστε με ελπίδα.» [θα ήταν καλύτερο γι' αυτούς].

۞ إِنَّمَا ٱلصَّدَقَـٰتُ لِلْفُقَرَآءِ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱلْعَـٰمِلِينَ عَلَيْهَا وَٱلْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَٱلْغَـٰرِمِينَ وَفِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٦٠﴾

Στ’ αλήθεια, η ελεημοσύνη (η Ζακά -η ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη-) είναι μόνο για: τους φτωχούς, τους ενδεείς, εκείνους που (τους στέλνει ο κυβερνήτης για να) τη συλλέξουν (τη Ζακά), τους μη-Μουσουλμάνους που οι καρδιές των οποίων κλίνουν προς το Ισλάμ, την απελευθέρωση των σκλάβων ή των αιχμαλώτων, όσους έχουν χρέη, την υποστήριξη (εκείνων που αγωνίζονται) στο δρόμο του Αλλάχ και τον οδοιπόρο (τον ταξιδιώτη που είναι αποκομμένος από όλα). Ένα καθήκον που επιβλήθηκε από τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَمِنْهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱلنَّبِىَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌۭ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍۢ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنكُمْ ۚ وَٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٦١﴾

Υπάρχουν κάποιοι απ' εκείνους (τους υποκριτές) που βλάπτουν με τα λόγια τους τον Προφήτη και (όταν κάποιος τους λέει να προσέξουν, ώστε να μη φτάσουν τα λόγια τους στον Προφήτη, τότε) λένε: «Αυτός (ο Προφήτης) ακούει όποιον του μιλάει και τον πιστεύει (έτσι, αν του φτάσουν τα λόγια μας, θα πούμε ότι δεν τα είπαμε και θα μας πιστέψει)!» Πες (ω, Προφήτη): «Ναι, ακούει (ο Προφήτης) ό,τι είναι καλύτερο για σας (και όχι ό,τι είναι κακό), πιστεύει στον Αλλάχ, πιστεύει τους πιστούς (και όχι τους υποκριτές) και είναι έλεος για όσους πιστεύουν από σας.» Πράγματι, εκείνοι που βλάπτουν τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.