Διαβάστε τη Σελίδα 20 του Κορανίου

وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَٰهِـۧمُ ٱلْقَوَاعِدَ مِنَ ٱلْبَيْتِ وَإِسْمَـٰعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿١٢٧﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) και ο Ισμαήλ σήκωναν τα θεμέλια του Οίκου, (λέγοντας): «Κύριέ μας! Δέξου από μας (τις καλές μας πράξεις, συμπεριλαμβανομένης της οικοδόμησης αυτού του Οίκου). Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

رَبَّنَا وَٱجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَآ أُمَّةًۭ مُّسْلِمَةًۭ لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٢٨﴾

Κύριέ μας! Και κάνε μας Μουσουλμάνους (υποταγμένους) σ' Εσένα, και από τους απογόνους μας ένα έθνος Μουσουλμανικό (υποταγμένο) σ' Εσένα, και δείξε μας τις τελετές της λατρείας μας (προς Εσένα, πως πρέπει να είναι) και δέξου τη μεταμέλειά μας. Στ’ αλήθεια, είσαι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

رَبَّنَا وَٱبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًۭا مِّنْهُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٢٩﴾

Κύριέ μας! Και στείλε ανάμεσά τους (δηλ. στους απογόνους μας) έναν αγγελιαφόρο απ' αυτούς, ο οποίος θα απαγγείλει σ' αυτούς τα Εδάφιά Σου, και θα τους διδάξει το Βιβλίο (το Κορ'άν) και την Αλ-Χίκμα (τη Σούννα -παράδοση- του Προφήτη Μωχάμμαντ), και θα τους εξαγνίσει. Στ’ αλήθεια, είσαι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَٰهِـۧمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُۥ ۚ وَلَقَدِ ٱصْطَفَيْنَـٰهُ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٣٠﴾

Και ποιος αποστρέφεται τη θρησκεία του Ιμπραήμ (Αβραάμ) (δηλ. τον Ισλαμικό Μονοθεϊσμό), εκτός απ' αυτόν που υποτιμά τον εαυτό του (με την ανοησία του, αγνοώντας τι τον ωφελεί και τι τον βλάπτει); Στ’ αλήθεια, Εμείς τον επιλέξαμε (τον Αβραάμ) σ' αυτόν τον κόσμο (σε υψηλή θέση, ως Προφήτη), και στη Μέλλουσα Ζωή θα βρίσκεται ανάμεσα στους δίκαιους.

إِذْ قَالَ لَهُۥ رَبُّهُۥٓ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٣١﴾

(Και αυτό επειδή) όταν ο Κύριός του του είπε: «Υποτάξου (γίνε Μουσουλμάνος)!», είπε (χωρίς δισταγμό): «Έχω υποταχτεί (ως Μουσουλμάνος) στον Κύριο όλων των Κόσμων.»

وَوَصَّىٰ بِهَآ إِبْرَٰهِـۧمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَـٰبَنِىَّ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰ لَكُمُ ٱلدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٣٢﴾

Και ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) διέταξε αυτό (την υποταγή στον Αλλάχ, το Ισλάμ) τους γιους του, επίσης το ίδιο έκανε κι ο Γιακούμπ (Ιάκωβος -Ισραήλ-) (λέγοντας): «Ω, γιοι μου, στ’ αλήθεια ο Αλλάχ επέλεξε για σας την (αληθινή) θρησκεία, κι έτσι μην πεθάνετε, παρά μόνο ως Μουσουλμάνοι.»

أَمْ كُنتُمْ شُهَدَآءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ ٱلْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنۢ بَعْدِى قَالُوا۟ نَعْبُدُ إِلَـٰهَكَ وَإِلَـٰهَ ءَابَآئِكَ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ إِلَـٰهًۭا وَٰحِدًۭا وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿١٣٣﴾

Ή, μήπως, ήσασταν (ω, Εβραίοι και Χριστιανοί) παρόντες όταν ο θάνατος ήρθε στον Γιακούμπ (Ιάκωβο -Ισραήλ-); Όταν είπε στους γιους του: «Ποιον θα λατρεύετε μετά τον θάνατό μου;» Είπαν: «Θα λατρεύουμε τον Θεό σου και τον Θεό των πατέρων σου: του Ιμπραήμ (Αβραάμ), του Ισμαήλ και του Ισαάκ, τον Έναν (Αληθινό) Θεό, και σ’ Αυτόν είμαστε Μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη βούλησή Του).»

تِلْكَ أُمَّةٌۭ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْـَٔلُونَ عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٣٤﴾

Αυτό ήταν ένα έθνος που έχει περάσει. Θα έχει (τις συνέπειες για) ό,τι έκανε και εσείς θα έχετε (τις συνέπειες για) ό,τι κάνατε. Και δεν θα ρωτηθείτε για ό,τι έκαναν.