Διαβάστε τη Σελίδα 200 του Κορανίου

ٱسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةًۭ فَلَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَهُمْ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٨٠﴾

Είτε (ω, Προφήτη) ζητάς συγχώρεση γι' αυτούς (τους υποκριτές), είτε δε ζητάς συγχώρεση γι' αυτούς, -ακόμα κι αν ζητήσεις συγχώρεση γι' αυτούς εβδομήντα φορές (δηλ. όσο κι αν ζήτησεις)-, ο Αλλάχ δε θα τους συγχωρήσει. Αυτό επειδή δεν πίστευαν στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους ανυπάκουους.

فَرِحَ ٱلْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَـٰفَ رَسُولِ ٱللَّهِ وَكَرِهُوٓا۟ أَن يُجَـٰهِدُوا۟ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَالُوا۟ لَا تَنفِرُوا۟ فِى ٱلْحَرِّ ۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّۭا ۚ لَّوْ كَانُوا۟ يَفْقَهُونَ ﴿٨١﴾

Εκείνοι (οι υποκριτές) που δε βγήκαν (για τη μάχη της Ταμπούκ) χάρηκαν που έμειναν (στη Μαντίνα και δε βγήκαν για το Τζιχάντ) σε αντίθεση με τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ, και μισούσαν να αγωνίζονται στο δρόμο του Αλλάχ με τα πλούτη και τους εαυτούς τους, και είπαν (ο ένας στον άλλον): «Μη βγαίνετε (για τη μάχη) σ' αυτή τη ζέστη.» Πες (τους, ω, Μωχάμμαντ): «Η Φωτιά της Κολάσεως (που την προετοίμασε ο Αλλάχ για τους ανυπάκουους) είναι πιο έντονη στη ζέστη.» Αν μπορούσαν να καταλάβουν!

فَلْيَضْحَكُوا۟ قَلِيلًۭا وَلْيَبْكُوا۟ كَثِيرًۭا جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٨٢﴾

Ας γελάσουν (εκείνοι οι υποκριτές) για λίγο (στην εγκόσμια ζωή) και ας κλάψουν πολύ (στη Μέλλουσα Ζωή) ως ανταπόδοση για όσα διέπρατταν (από κακές πράξεις).

فَإِن رَّجَعَكَ ٱللَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٍۢ مِّنْهُمْ فَٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخْرُجُوا۟ مَعِىَ أَبَدًۭا وَلَن تُقَـٰتِلُوا۟ مَعِىَ عَدُوًّا ۖ إِنَّكُمْ رَضِيتُم بِٱلْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ فَٱقْعُدُوا۟ مَعَ ٱلْخَـٰلِفِينَ ﴿٨٣﴾

Εάν ο Αλλάχ σε επέστρεψε (ω, Προφήτη) σε μια ομάδα απ' εκείνους (τους υποκριτές) και ζητήσουν την άδειά σου να βγουν μαζί σου (σ' άλλη μάχη), πες (τους): «Δε θα βγείτε ποτέ μαζί μου, ούτε θα πολεμήσετε μαζί μου κανέναν εχθρό. Ήσασταν ικανοποιημένοι με το να μείνετε πίσω (στη Μαντίνα και να μη βγείτε) την πρώτη φορά (για τη μάχη της Ταμπούκ), έτσι, μείνετε μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (και δε θα βγουν για το Τζιχάντ).»

وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰٓ أَحَدٍۢ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًۭا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِۦٓ ۖ إِنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ فَـٰسِقُونَ ﴿٨٤﴾

Μην τελείς (ω, Προφήτη) την επικήδεια προσευχή για κανέναν απ' εκείνους (τους υποκριτές) που πέθανε, ούτε να στέκεσαι δίπλα στον τάφο του (για να ζητήσεις συγχώρεση γι' αυτόν). Πράγματι, αυτοί αρνήθηκαν την πίστη στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του και πέθαναν ως ανυπάκουοι.

وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَٰلُهُمْ وَأَوْلَـٰدُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِى ٱلدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿٨٥﴾

Γι' αυτό, ας μη σε εντυπωσιάσουν τα πλούτη τους και τα παιδιά τους (των υποκριτών). Ο Αλλάχ θέλει μόνο να τους τιμωρήσει μέσω αυτών στην εγκόσμια ζωή (κάνοντάς τους να τρέχουν όλη τη ζωή τους με κούραση πίσω απ' αυτά) και (μέχρι) να βγουν οι ψυχές τους από τα σώματά τους ενώ είναι άπιστοι.

وَإِذَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ ءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَجَـٰهِدُوا۟ مَعَ رَسُولِهِ ٱسْتَـْٔذَنَكَ أُو۟لُوا۟ ٱلطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا۟ ذَرْنَا نَكُن مَّعَ ٱلْقَـٰعِدِينَ ﴿٨٦﴾

Όταν αποκαλυφθεί (στον Προφήτη) ένα Κεφάλαιο (που να διατάξει) ότι: «Πιστέψτε στον Αλλάχ και αγωνιστείτε (στο δρόμο Του) μαζί με τον Αγγελιαφόρο Του.», οι εύποροι ανάμεσά τους (στους υποκριτές), σου ζητούν την άδεια (να μη βγουν για τη μάχη), και λένε: «Άφησέ μας να μείνουμε μ' αυτούς που θα μείνουν πίσω (που έχουν έγκυρη δικαιολογία να μην βγουν για τη μάχη).»