Διαβάστε τη Σελίδα 211 του Κορανίου

وَإِذَآ أَذَقْنَا ٱلنَّاسَ رَحْمَةًۭ مِّنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌۭ فِىٓ ءَايَاتِنَا ۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ﴿٢١﴾

Όταν δίνουμε στους ανθρώπους (τους ειδωλολάτρες) έλεος (από βροχή, υγεία και ευημερία) μετά από μία συμφορά (από λειψυδρία, αρρώστια και κακουχίες) που τους έπληξε, αρχίζουν μετά να συνωμοτούν (με κοροϊδία και χλευασμό) ενάντια στα Εδάφιά Μας. Πες (ω, Προφήτη): «Ο Αλλάχ είναι πιο Γρήγορος στο σχέδιο (να σας σέρνει σταδιακά προς την τιμωρία που θα πέσει ξαφνικά πάνω σας απ' εκεί που δεν την περιμένετε). Πράγματι, Οι άγγελοί Μας που στείλαμε (για να καταγράψουν τις πράξεις σας) καταγράφουν ό,τι συνωμοτείτε.»

هُوَ ٱلَّذِى يُسَيِّرُكُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا كُنتُمْ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍۢ طَيِّبَةٍۢ وَفَرِحُوا۟ بِهَا جَآءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌۭ وَجَآءَهُمُ ٱلْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَـٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿٢٢﴾

Είναι Αυτός που σας διευκόλυνε να ταξιδέψετε στη στεριά και στη θάλασσα. Ώσπου όταν είστε στα πλοία, τα οποία πλέουν μ' εκείνους (τους επιβάτες) με έναν ευνοϊκό άνεμο, για τον οποίο (ευνοϊκό άνεμο) χάρηκαν (οι επιβάτες), και έρχεται ξαφνικά σ' αυτά (τα πλοία) ένας θυελλώδης άνεμος, και έρχονται σ' αυτούς (τους επιβάτες) τα κύματα από όλες τις πλευρές, και νομίζουν (οι επιβάτες) ότι έχουν περικυκλωθεί (και ότι δεν υπάρχει διαφυγή), τότε επικαλούνται τον Αλλάχ με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν και μόνο, (λέγοντας): «Αν μας σώσεις απ' αυτό, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους ευγνώμονες!»

فَلَمَّآ أَنجَىٰهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۗ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُم ۖ مَّتَـٰعَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٢٣﴾

Ωστόσο, αφού τους έσωσε, αρχίζουν να σκορπίζουν την αδικία και το κακό (από απιστία και αμαρτίες) στη γη. Ω, άνθρωποι! Στ' αλήθεια, η αδικία (και το κακό) σας θα είναι μόνο εις βάρος σας. Μία απόλαυση στην εγκόσμια ζωή, έπειτα σε Μας θα είναι η επιστροφή σας και θα σας πληροφορήσουμε για ό,τι κάνατε.

إِنَّمَا مَثَلُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلْأَنْعَـٰمُ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذَتِ ٱلْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَآ أَنَّهُمْ قَـٰدِرُونَ عَلَيْهَآ أَتَىٰهَآ أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًۭا فَجَعَلْنَـٰهَا حَصِيدًۭا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِٱلْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٢٤﴾

Πράγματι, το παράδειγμα της εγκόσμιας ζωής (και του πόσο σύντομες είναι οι απολαύσεις της) είναι σαν αυτό του νερού (της βροχής) που το στέλνουμε κάτω (στη γη) από τον ουρανό· με το οποίο (νερό) φύτρωσαν και πλέχτηκαν (λόγω πυκνότητας) τα φυτά της γης, από τα οποία τρέφονται οι άνθρωποι και τα ζώα: έως ότου η γη ντυθεί με τη διακόσμησή της και στολιστεί, και οι άνθρωποι νομίζουν πως την κυριαρχούν απολύτως, έρχεται σ' αυτή (τη γη) η Εντολή Μας, τη νύχτα ή την ημέρα, και την κάνουμε εντελώς θερισμένη σαν να μην ήταν ανθισμένη χθες! Έτσι εξηγούμε τα Σημάδιά Μας λεπτομερώς για τους ανθρώπους που σκέπτονται.

وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَىٰ دَارِ ٱلسَّلَـٰمِ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

Ο Αλλάχ καλεί (τους ανθρώπους) προς τον Οίκο της Ειρήνης (και της ασφάλειας, τον Παράδεισο) και καθοδηγεί όποιον θέλει (ο Αλλάχ) στον ίσιο δρόμο.