Διαβάστε τη Σελίδα 214 του Κορανίου

وَمِنْهُم مَّن يَنظُرُ إِلَيْكَ ۚ أَفَأَنتَ تَهْدِى ٱلْعُمْىَ وَلَوْ كَانُوا۟ لَا يُبْصِرُونَ ﴿٤٣﴾

Και απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) υπάρχουν εκείνοι που σε κοιτούν (ω, Προφήτη, και βλέπουν τις αποδείξεις σου). Αλλά μπορείς εσύ (ω, Προφήτη) να καθοδηγήσεις τους τυφλούς, ακόμα κι αν δε βλέπουν (την αλήθεια);

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظْلِمُ ٱلنَّاسَ شَيْـًۭٔا وَلَـٰكِنَّ ٱلنَّاسَ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٤٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αδικεί τους ανθρώπους στο ελάχιστο, αλλά οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι που αδικούν τον εαυτό τους (με το φανατισμό τους για την πλάνη, την απιστία, το ψέμα, την αλαζονεία και το πείσμα).

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَن لَّمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا سَاعَةًۭ مِّنَ ٱلنَّهَارِ يَتَعَارَفُونَ بَيْنَهُمْ ۚ قَدْ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱللَّهِ وَمَا كَانُوا۟ مُهْتَدِينَ ﴿٤٥﴾

Την Ημέρα (της Κρίσεως) που (ο Αλλάχ) θα τους συγκεντρώσει (τους ανθρώπους), (θα αισθάνονται) σαν να μην έχουν μείνει (στην εγκόσμια ζωή) παρά μόνο μία ώρα μίας ημέρας, (κατά την οποία) γνωρίστηκαν μεταξύ τους. Πράγματι, έχασαν εκείνοι που διέψευσαν τη συνάντηση του Αλλάχ, και δεν ήταν καθοδηγημένοι.

وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ ٱلَّذِى نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ ٱللَّهُ شَهِيدٌ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ ﴿٤٦﴾

Είτε σου δείξουμε (ω, Προφήτη) κάτι απ' αυτό που τους υποσχεθήκαμε (από την τιμωρία), είτε αφαιρέσουμε τη ζωή σου (χωρίς να το δεις αυτό), (στις δύο περιπτώσεις) σε Μας είναι η επιστροφή τους (την Ημέρα της Κρίσεως), και ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας όσων κάνουν.

وَلِكُلِّ أُمَّةٍۢ رَّسُولٌۭ ۖ فَإِذَا جَآءَ رَسُولُهُمْ قُضِىَ بَيْنَهُم بِٱلْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٤٧﴾

Για κάθε έθνος (από τα προηγούμενα έθνη) υπήρχε ένας Αγγελιαφόρος. Όταν θα έρθει ο Αγγελιαφόρος τους (την Ημέρα της Κρίσεως), θα κριθεί (η υπόθεση) μεταξύ τους με δικαιοσύνη και δε θα αδικηθούν.

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٨﴾

(Ω, Μωχάμμαντ) και λένε (οι άπιστοι από το λαό σου): «Πότε θα υλοποιηθεί αυτή η υπόσχεση (για την τιμωρία), αν είστε (εσύ, ω, Μωχάμμαντ και οι οπαδοί σου) ειλικρινείς;»

قُل لَّآ أَمْلِكُ لِنَفْسِى ضَرًّۭا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۗ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ۚ إِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَـْٔخِرُونَ سَاعَةًۭ ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ﴿٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δεν είναι στη δύναμή μου ούτε να εμποδίσω κάποιο κακό να μου συμβεί, ούτε να φέρω για τον εαυτό μου κάποιο όφελος, εκτός από ό,τι θέλει ο Αλλάχ. Για κάθε έθνος υπάρχει μία προκαθορισμένη ώρα (θανάτου). Όταν έρθει η ώρα τους, δεν μπορούν ούτε να την καθυστερήσουν ούτε μία στιγμή, ούτε να τη φέρουν νωρίτερα.»

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَتَىٰكُمْ عَذَابُهُۥ بَيَـٰتًا أَوْ نَهَارًۭا مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٥٠﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Βλέπετε εάν η τιμωρία Του έρθει σε σας τη νύχτα ή την ημέρα (θα μπορέσετε να την εμποδίσετε);» Τι βιάζονται οι κακοί απ' αυτή (την τιμωρία, αφού είναι οι ίδιοι που θα καταστραφούν);

أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ ءَامَنتُم بِهِۦٓ ۚ ءَآلْـَٔـٰنَ وَقَدْ كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿٥١﴾

Αφού συμβεί (η τιμωρία), τότε θα πιστέψετε σ' αυτή; Τώρα (πιστεύετε) ενώ πριν βιαζόσασταν γι' αυτή (διαψεύδοντάς την);

ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ﴿٥٢﴾

Έπειτα (την Ημέρα της Κρίσεως) θα ειπωθεί στους άδικους: «Γευτείτε το αιώνιο μαρτύριο! Θα λάβετε ως ανταπόδοση κάτι άλλο εκτός απ' αυτά που κάνατε (στην εγκόσμια ζωή σας);»

۞ وَيَسْتَنۢبِـُٔونَكَ أَحَقٌّ هُوَ ۖ قُلْ إِى وَرَبِّىٓ إِنَّهُۥ لَحَقٌّۭ ۖ وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ﴿٥٣﴾

(Οι ειδωλολάτρες) σε ρωτούν (ω, Μωχάμμαντ): «Είναι αλήθεια (το μαρτύριο που μας υποσχέθηκες στη Μέλλουσα Ζωή);» Πες: «Μα τον Κύριό μου! Ναι, είναι αλήθεια! Και δε θα μπορείτε να ξεφύγετε (από τον Αλλάχ αν θέλει να επιβάλει σε σας αυτό το μαρτύριο).»