Διαβάστε τη Σελίδα 222 του Κορανίου

۞ وَمَا مِن دَآبَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّۭ فِى كِتَـٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٦﴾

Δεν υπάρχει κανένα κινούμενο πλάσμα στη γη, εκτός ο Αλλάχ να του παρέχει την πρόνοιά του, και να γνωρίζει τον τόπο κατοικίας του (στη γη) και τον τόπο θανάτου του. Όλα είναι (γραμμένα) σε ένα ξεκάθαρο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ).

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَكَانَ عَرْشُهُۥ عَلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِنۢ بَعْدِ ٱلْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٧﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη σε έξι ημέρες, και ο Θρόνος Του ήταν (πριν τη δημουργία τους) πάνω στο νερό, (τους δημιούργησε) για να σας δοκιμάσει, ποιος από σας θα είναι ο καλύτερος στις πράξεις (του). Αλλά αν πεις (ω, Προφήτη, στους ανθρώπους): «Πράγματι, θα αναστηθείτε μετά θάνατον.», εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη θα πουν: «Αυτό δεν είναι παρά ξεκάθαρη μαγεία!»

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٍۢ مَّعْدُودَةٍۢ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۥٓ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٨﴾

Αν καθυστερούσαμε την τιμωρία τους για ένα προκαθορισμένο χρόνο, θα έλεγαν (χλευάζοντας): «Τι την εμποδίζει (την τιμωρία);» Πράγματι, την ημέρα που θα τους έρθει, δε θα αποτραπεί απ' αυτούς. Kαι θα τους περικυκλώσει (και θα πέσει πάνω τους) αυτό που χλεύαζαν.

وَلَئِنْ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ ثُمَّ نَزَعْنَـٰهَا مِنْهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٌۭ كَفُورٌۭ ﴿٩﴾

Αν δίναμε στον άνθρωπο από το έλεός Μας (και τις χάρες Μας), και έπειτα του το αφαιρούσαμε, τότε γινόταν απελπισμένος και αχάριστος.

وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌۭ فَخُورٌ ﴿١٠﴾

Και αν του δίναμε μια ευλογία μετά από μία συμφορά που τον έπληξε, θα έλεγε: «Έφυγαν τα δεινά μου.» (χωρίς όμως να είναι ευγνώμων προς τον Αλλάχ). Πράγματι, χαίρεται και καυχιέται (με αλαζονεία και αχαριστία).

إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿١١﴾

Εκτός απ' εκείνους που υπέμειναν καρταρικά (στις κακουχίες και λάτρεψαν τον Αλλάχ) και κάνουν καλές πράξεις (και δείχνουν ευγνωμοσύνη στις χάρες Του), αυτοί θα έχουν συγχώρεση και μεγάλη ανταμοιβή.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَضَآئِقٌۢ بِهِۦ صَدْرُكَ أَن يَقُولُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌ ۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٌۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌ ﴿١٢﴾

Θα άφηνες, λοιπόν, (ω, Προφήτη) μέρος απ' αυτό που αποκαλύπτεται σε σένα και θα στένευε το στήθος σου να το μεταδώσεις επειδή λένε (οι ειδωλολάτρες): «Γιατί δεν του στάλθηκε ένας θησαυρός (για να ξοδέψει απ' αυτόν) ή δεν ερχόταν μαζί του ένας Άγγελος (για να επιβεβαιώσει την αποστολή του);»! (Βέβαια δε θα το έκανες, γι' αυτό ας μη σε θλίβει ό,τι λένε, και μετάδωσε ό,τι σου αποκαλύπτει ο Αλλάχ) πράγματι, είσαι μόνο ένας προειδοποιητής, και ο Αλλάχ είναι ο Διαχειριστής των πάντων.