Διαβάστε τη Σελίδα 257 του Κορανίου

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَـٰنٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ ﴿١١﴾

Τους είπαν οι Αγγελιαφόροι τους: «Στ’ αλήθεια, δεν είμαστε παρά μόνο άνθρωποι σαν εσάς. Αλλά ο Αλλάχ παραχωρεί τη χάρη Του σε όποιον θέλει από τους δούλους Του. Δεν εναπόκειται σε μας να σας φέρουμε απόδειξη παρά μόνο με την άδεια του Αλλάχ. Και τον Αλλάχ ας εμπιστευτούν οι πιστοί.

وَمَا لَنَآ أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى ٱللَّهِ وَقَدْ هَدَىٰنَا سُبُلَنَا ۚ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَىٰ مَآ ءَاذَيْتُمُونَا ۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ﴿١٢﴾

Και πώς να μην εμπιστευόμαστε τον Αλλάχ, καθώς Αυτός είναι που μας καθοδήγησε στον πιο ορθό από τους δρόμους! Σίγουρα θα υπομένουμε καρτερικά σε ό,τι μας βλάπτετε. Και τον Αλλάχ ας εμπιστευτούν οι πιστοί.»

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا ۖ فَأَوْحَىٰٓ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٣﴾

Οι άπιστοι είπαν στους Αγγελιαφόρους τους: «Σίγουρα θα σας διώξουμε από τη γη μας, εκτός αν θα επιστρέψετε στη θρησκεία μας.» Τότε ο Κύριός τους τους ενέπνευσε: «Πράγματι, θα καταστρέψουμε τους άδικους.

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِهِمْ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِى وَخَافَ وَعِيدِ ﴿١٤﴾

Και θα σας κάνουμε να κατοικήσετε (εσείς και οι οπαδοί σας) στη γη μετά απ' αυτούς.» Αυτή (η υποστήριξη Μου) είναι για όποιον φοβάται ότι θα σταθεί ενώπιόν Μου (για λογοδότηση την Ημέρα της Κρίσεως) και φοβάται την προειδοποίησή Μου (και έτσι τηρεί τις εντολές Μου).

وَٱسْتَفْتَحُوا۟ وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍۢ ﴿١٥﴾

Και (οι Αγγελιαφόροι) επικαλέστηκαν (τον Αλλάχ) για νίκη, και έτσι, έχασε (και καταστράφηκε) κάθε πεισματάρης άδικος (και αλαζονικός).

مِّن وَرَآئِهِۦ جَهَنَّمُ وَيُسْقَىٰ مِن مَّآءٍۢ صَدِيدٍۢ ﴿١٦﴾

Τον περιμένει (αυτόν τον άδικο) μπροστά του η Κόλαση και θα του δοθεί να πιει (μέσα της) από νερό που είναι πύον και αίμα (των πληγών των κατοίκων της Φωτιάς).

يَتَجَرَّعُهُۥ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُۥ وَيَأْتِيهِ ٱلْمَوْتُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍۢ ۖ وَمِن وَرَآئِهِۦ عَذَابٌ غَلِيظٌۭ ﴿١٧﴾

Θα το πιει (το πύον, αναγκασμένος) με μεγάλη δυσκολία (λόγω της έντονης πικράδας, ζέστης και βρώμας του) και δύσκολα θα το καταπιεί (με υπερβολική δυσαρέσκεια, και αυτό το ποτό θα του κόψει τα έντερά του και θα βγει ξανά από το σώμα του). Ο θάνατος θα του έρθει από κάθε κατεύθυνση, αλλά δε θα πεθάνει. Και μπροστά του θα είναι ένα σκληρό μαρτύριο.

مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ ۖ أَعْمَـٰلُهُمْ كَرَمَادٍ ٱشْتَدَّتْ بِهِ ٱلرِّيحُ فِى يَوْمٍ عَاصِفٍۢ ۖ لَّا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا۟ عَلَىٰ شَىْءٍۢ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَـٰلُ ٱلْبَعِيدُ ﴿١٨﴾

Το παράδειγμα των (καλών) πράξεων εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους είναι σαν εκείνο της στάχτης που τη χτύπησε ένας δυνατός άνεμος σε μια θυελλώδη μέρα (και έτσι εξαφανίστηκε). Δε θα μπορούν να πάρουν ή να βρουν τίποτα από ό,τι έκαναν (επειδή οι καλές πράξεις πρέπει να έχουν ως βάση τη σωστή πίστη στον Αλλάχ). Αυτό (που έκαναν από καλές πράξεις χωρίς αληθινή πίστη) είναι η (ξεκάθαρη) πλάνη που είναι πολύ μακριά (από την αλήθεια).