Διαβάστε τη Σελίδα 289 του Κορανίου

وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِى ٱلْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُ ۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَـٰنُ كَفُورًا ﴿٦٧﴾

Όταν σας πλήττει (ω, ειδωλολάτρες) μία κακουχία στη θάλασσα, εξαφανίζονται (από το μυαλό σας) όλοι όσοι τους επικαλείστε (και λατρεύετε) εκτός απ' Αυτόν. Αλλά όταν σας σώζει και φτάνετε στη στεριά, αποστρέφεστε ξανά (από το να λατρεύετε μόνο Αυτόν, και αποδίδετε ξανά σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία)! Πράγματι, ο άνθρωπος είναι αχάριστος (εκτός από όποιον τον προστατεύει ο Αλλάχ από τέτοιο χαρακτήρα).

أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ ٱلْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًۭا ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ وَكِيلًا ﴿٦٨﴾

Αισθάνεστε ασφαλείς ότι (αφού σας έσωσε από τη θάλασσα) δε θα κάνει τη στεριά να σας καταπιεί ή δε θα στείλει πάνω σας πέτρες (σαν βροχή, από τον ουρανό); Και τότε δε θα βρείτε για σας κανέναν προστάτη.

أَمْ أَمِنتُمْ أَن يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَىٰ فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًۭا مِّنَ ٱلرِّيحِ فَيُغْرِقَكُم بِمَا كَفَرْتُمْ ۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِۦ تَبِيعًۭا ﴿٦٩﴾

Ή αισθάνεστε ασφαλείς ότι δε θα σας επιστρέψει ξανά σ' αυτή (τη θάλασσα) και δε θα στείλει επάνω σας μία καταστροφική καταιγίδα για να σας πνίξει εξαιτίας της απιστίας σας; Και τότε δε θα βρείτε για σας κανένα διάδοχο υποστηρικτή εναντίον Μας (που να Μας ρωτήσει γι' αυτό που κάναμε σε σας, ούτε θα βρείτε για σας καμία αξίωση εναντίον Μας).

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِىٓ ءَادَمَ وَحَمَلْنَـٰهُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ وَرَزَقْنَـٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَفَضَّلْنَـٰهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍۢ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًۭا ﴿٧٠﴾

Πράγματι, τιμήσαμε τα παιδιά του Αδάμ (με ότι τους δώσαμε μυαλό, καλή μορφή, Θεία Βιβλία, υποτάξαμε τα πάντα στο σύμπαν να τους υπηρετούν, και διατάξαμε τους Αγγέλους να πέσουν σε Σιτζούντ στάση με το μέτωπο στο έδαφος ενώπιον του Αδάμ ως τιμή και χαιρετισμό), και τα μεταφέραμε στη στεριά (πάνω στα ζώα) και στη θάλασσα (στα πλοία), και τους παρείχαμε καλά αγαθά, και τα προτιμήσαμε πάνω από πολλά από ό,τι δημιουργήσαμε με αξιοσημείωτη προτίμηση.

يَوْمَ نَدْعُوا۟ كُلَّ أُنَاسٍۭ بِإِمَـٰمِهِمْ ۖ فَمَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَـٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًۭا ﴿٧١﴾

Την Ημέρα που θα καλέσουμε κάθε ομάδα ανθρώπων με τον ηγέτη τους (που τον ακολουθούσαν στην εγκόσμια ζωή), όποιου θα του δωθεί το βιβλίο (των πράξεών του) στο δεξί του χέρι, εκείνοι θα διαβάσουν το βιβλίο τους (ευτυχισμένοι), και δε θα αδικηθούν, ούτε όσο το νήμα του κουκουτσιού ενός χουρμά.

وَمَن كَانَ فِى هَـٰذِهِۦٓ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًۭا ﴿٧٢﴾

Όποιος όμως ήταν σ' αυτή (την εγκόσμια ζωή) τυφλός (από την αλήθεια), θα είναι (ακόμη πιο) τυφλός στη Μέλλουσα Ζωή (από το να καθοδηγηθεί στον Παράδεισο) και σε πιο χαμένο δρόμο.

وَإِن كَادُوا۟ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ ٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ لِتَفْتَرِىَ عَلَيْنَا غَيْرَهُۥ ۖ وَإِذًۭا لَّٱتَّخَذُوكَ خَلِيلًۭا ﴿٧٣﴾

Συνωμότησαν (οι άπιστοι, και ήταν έτοιμοι) να σε αποτρέψουν (ω, Προφήτη) απ' αυτό (έναν κανόνα του Κορ’άν) που σου αποκαλύψαμε, για να κάνεις κάτι άλλο που δε σου το διατάξαμε. Τότε (αν το έκανες), σίγουρα θα σε είχαν πάρει για στενό φίλο.

وَلَوْلَآ أَن ثَبَّتْنَـٰكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْـًۭٔا قَلِيلًا ﴿٧٤﴾

Αν (δε σε υποστηρίζαμε και) δε σε σταθεροποιούσαμε, θα είχες σχεδόν τείνει, λίγο προς αυτούς (προς το δόλο τους, λόγω της μεγάλης εξαπάτησης τους, και λόγω της μεγάλης επιθυμίας σου για την καθοδήγησή τους).

إِذًۭا لَّأَذَقْنَـٰكَ ضِعْفَ ٱلْحَيَوٰةِ وَضِعْفَ ٱلْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًۭا ﴿٧٥﴾

Τότε (αν το έκανες), θα σε είχαμε κάνει να γευτείς διπλή τιμωρία, τόσο σ' αυτή τη ζωή όσο και μετά θάνατον. Έπειτα, δε θα έβρισκες για σένα κανέναν υποστηρικτή εναντίον Μας.