Διαβάστε τη Σελίδα 3 του Κορανίου

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٦﴾

Όσο γι' αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη (από αλαζονεία και τυραννία), είτε τους προειδοποιείς, είτε όχι (ω, Μωχάμμαντ), είναι το ίδιο γι' αυτούς, δε θα πιστέψουν.

خَتَمَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰٓ أَبْصَـٰرِهِمْ غِشَـٰوَةٌۭ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿٧﴾

Ο Αλλάχ έχει σφραγίσει τις καρδιές τους και την ακοή τους, και στα μάτια τους υπάρχει κάλυμμα (λόγω της αλαζονείας και της τυραννίας τους), και θα έχουν (κατά την Ημέρα της Κρίσεως) ένα τεράστιο μαρτύριο.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ ﴿٨﴾

Και ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχουν εκείνοι (οι υποκριτές) που λένε: «Πιστεύουμε στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα», ενώ στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν.

يُخَـٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿٩﴾

Νομίζουν ότι εξαπατούν τον Αλλάχ και τους πιστούς, ενώ στην πραγματικότητα εξαπατούν μόνο τους εαυτούς τους, και δεν το αντιλαμβάνονται!

فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ فَزَادَهُمُ ٱللَّهُ مَرَضًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْذِبُونَ ﴿١٠﴾

Στις καρδιές τους υπάρχει ασθένεια (της αμφιβολίας και της υποκρισίας). Και έτσι, ο Αλλάχ αυξάνει την ασθένειά τους, και θα έχουν επώδυνο μαρτύριο για ό,τι ψέματα έλεγαν.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ قَالُوٓا۟ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ ﴿١١﴾

Και όταν λέγεται σε αυτούς: «Μη σκορπίζετε το κακό (την απιστία και τις αμαρτίες) στη γη.» Απαντούν: «Στ’ αλήθεια, εμείς είμαστε αυτοί που κάνουν το καλό.»

أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلْمُفْسِدُونَ وَلَـٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ ﴿١٢﴾

Μα, στ’ αλήθεια, αυτοί είναι εκείνοι που σκορπίζουν το κακό, αλλά δεν το αντιλαμβάνονται.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا۟ كَمَآ ءَامَنَ ٱلنَّاسُ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ كَمَآ ءَامَنَ ٱلسُّفَهَآءُ ۗ أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلسُّفَهَآءُ وَلَـٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ ﴿١٣﴾

Και όταν λέγεται σε αυτούς: «Πιστέψτε, όπως πίστεψαν οι άνθρωποι (οι σύντροφοι του Μωχάμμαντ).» Απαντούν: «Θέλετε να πιστέψουμε όπως πίστεψαν οι ανόητοι;» Μα, στ’ αλήθεια, αυτοί είναι οι ανόητοι, αλλά δεν το γνωρίζουν.

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَـٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ ﴿١٤﴾

Και όταν συναντούν τους πιστούς, λένε: «Πιστεύουμε (κι εμείς).» Μα όταν πάνε στους διάβολους (άπιστους ηγέτες) τους, και μιλούν μεταξύ τους, λένε: «Στ’ αλήθεια, είμαστε μαζί σας. Απλά κοροϊδεύουμε (τους Μουσουλμάνους).»

ٱللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿١٥﴾

Ο Αλλάχ τούς κοροϊδεύει (ανταποδίδοντας την κοροϊδία τους, κάνοντάς τους να έχουν τους κανόνες και τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων κατά την εγκόσμια ζωή, αλλά στη Μέλλουσα Ζωή θα τους τιμωρήσει για την απιστία τους) και τους αφήνει (αναβάλλοντας την τιμωρία τους, ώστε) να αφεθούν περισσότερο στην πλάνη και στην τυραννία τους, και έτσι παραμένουν σε σύγχυση.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلضَّلَـٰلَةَ بِٱلْهُدَىٰ فَمَا رَبِحَت تِّجَـٰرَتُهُمْ وَمَا كَانُوا۟ مُهْتَدِينَ ﴿١٦﴾

Αυτοί είναι που έχουν ανταλλάξει την καθοδήγηση με την πλάνη, έτσι, ούτε η συναλλαγή τους ήταν κερδισμένη, ούτε αυτοί ήταν καθοδηγημένοι.