Διαβάστε τη Σελίδα 300 του Κορανίου

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِى هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍۢ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَـٰنُ أَكْثَرَ شَىْءٍۢ جَدَلًۭا ﴿٥٤﴾

Πράγματι, έχουμε διασαφηνίσει και δώσει σ' αυτό το Κορ’άν κάθε είδους παράδειγμα για τους ανθρώπους. Πράγματι, ο άνθρωπος είναι αυτός που διαπληκτίζεται περισσότερο (υπερασπιζόμενος την πλάνη έναντι της αλήθειας).

وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤْمِنُوٓا۟ إِذْ جَآءَهُمُ ٱلْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّهُمْ إِلَّآ أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ قُبُلًۭا ﴿٥٥﴾

Δεν εμπόδισε τους ανθρώπους να πιστέψουν, όταν τους ήρθε η καθοδήγηση (το Κορ’άν) και να ζητήσουν συγχώρεση από τον Κύριό τους, παρά μόνο (αυτό που ζήτησαν από τον Προφήτη, από πείσμα) να τους έρθει ο επαναλαμβανόμενος κανόνας του Αλλάχ (δηλ. η τιμωρία Του) που είχε έρθει στα προηγούμενα άδικα έθνη ή να τους έρθει η τιμωρία μπροστά στα μάτια τους.

وَمَا نُرْسِلُ ٱلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۚ وَيُجَـٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِٱلْبَـٰطِلِ لِيُدْحِضُوا۟ بِهِ ٱلْحَقَّ ۖ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَـٰتِى وَمَآ أُنذِرُوا۟ هُزُوًۭا ﴿٥٦﴾

Δε στέλνουμε τους Αγγελιαφόρους παρά μόνο ως φορείς χαρμόσυνων ειδήσεων και προειδοποιητές. Αλλά εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη διαπληκτίζονται με την πλάνη για να απορρίψουν την αλήθεια μ' αυτήν (την πλάνη), και πήραν τα Εδάφιά Μου και αυτή (την τιμωρία) για την οποία έλαβαν την προειδοποίηση, ως αντικείμενο χλευασμού.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِىَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوٓا۟ إِذًا أَبَدًۭا ﴿٥٧﴾

Ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που έλαβε νουθεσία από τα Εδάφια του Κυρίου του, αλλά αποστράφηκε απ' αυτά και ξέχασε (τις κακές συνέπειες που θα έχει για) ό,τι έχει διαπράξει (από απιστία και αμαρτίες)! Πράγματι, βάλαμε πέπλα πάνω στις καρδιές τους για να μην το καταλάβουν (το Κορ’άν) και (βάλαμε) κώφωση στα αυτιά τους (για να μην το ακούν με τρόπο που να τους κάνει να το καταλάβουν). Και αν τους καλέσεις (ω, Προφήτη) στην καθοδήγηση, δε θα καθοδηγηθούν τότε ποτέ (όσο υπάρχουν αυτά τα πέπλα).

وَرَبُّكَ ٱلْغَفُورُ ذُو ٱلرَّحْمَةِ ۖ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا۟ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلْعَذَابَ ۚ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌۭ لَّن يَجِدُوا۟ مِن دُونِهِۦ مَوْئِلًۭا ﴿٥٨﴾

Ο Κύριός σου είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Οποίος έχει έλεος (προς τους δούλους Του). Αν θέλει να τιμωρήσει αυτούς (που αποστράφηκαν από τα Εδάφιά Του) για όσα διέπραξαν (χωρίς να τους δώσει καμία αναβολή), θα επίσπευδε γι' αυτούς το μαρτύριο (στην εγκόσμια ζωή, αλλά τους δίνει ευκαιρίες να στραφούν με μεταμέλεια προς Αυτόν). Ωστόσο, υπάρχει γι' αυτούς μία καθορισμένη Ώρα, από την οποία δε θα βρουν καμία διαφυγή.

وَتِلْكَ ٱلْقُرَىٰٓ أَهْلَكْنَـٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا۟ وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِدًۭا ﴿٥٩﴾

Αυτές οι (άπιστες) κωμοπόλεις (κοντά σας, όπως της φυλής ‘Αντ, της Μαδιάμ και της Θαμούντ), τις καταστρέψαμε όταν αδίκησαν (τον εαυτό τους με την απιστία), και είχαμε ορίσει μία καθορισμένη ώρα για την καταστροφή τους (η οποία όταν ήρθε, καταστράφηκαν).

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبْرَحُ حَتَّىٰٓ أَبْلُغَ مَجْمَعَ ٱلْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِىَ حُقُبًۭا ﴿٦٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Μωυσής είπε στον υπηρέτη του (τον Ιησού του Ναυή, αραβικά: Γιούσα‘ μπιν Νουν): «Ακόμα θα συνεχίσω να περπατάω μέχρι να φτάσω στο σημείο όπου συναντιούνται τα δύο σώματα νερού ή θα περπατήσω για πολύ καιρό (μέχρι να συναντήσω τον Αλ-Χάντιρ, για να μάθω απ' αυτόν).» [Αυτό ήταν όταν έμαθε από τον Αλλάχ για τον Αλ-Χάντιρ, που είχε περισσότερη γνώση απ' αυτόν. Και έμαθε ότι θα πρέπει να πάρει μαζί του ένα ψάρι σε ένα ψάθινο καλάθι, και όπου θα το χάσει, εκεί θα βρει τον Αλ-Χάντιρ].

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ سَرَبًۭا ﴿٦١﴾

Όταν όμως έφτασαν στο σημείο όπου συναντιούνται (τα δύο σώματα νερού, κοιμήθηκε ο Μωυσής δίπλα σε έναν βράχο, και το ψάρι αναστήθηκε, και έτσι) έχασαν το ψάρι τους, το οποίο πήρε τον ανοιχτό δρόμο του στο νερό, (αλλά ο Ιησούς του Ναυή ξέχασε να ενημερώσει τον Μωυσή όταν ξύπνησε).