Διαβάστε τη Σελίδα 301 του Κορανίου

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَآءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَـٰذَا نَصَبًۭا ﴿٦٢﴾

Όταν (ξύπνησε ο Μωυσής και) ξεπέρασαν εκείνο το μέρος, είπε (ο Μωυσής) στον υπηρέτη του: «Φέρε μας το πρωινό μας. Στ' αλήθεια, έχουμε πολλή κούραση απ' αυτό το ταξίδι μας.»

قَالَ أَرَءَيْتَ إِذْ أَوَيْنَآ إِلَى ٱلصَّخْرَةِ فَإِنِّى نَسِيتُ ٱلْحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيْطَـٰنُ أَنْ أَذْكُرَهُۥ ۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ عَجَبًۭا ﴿٦٣﴾

(Ο Ιησούς του Ναυή) είπε: «Θυμάσαι όταν καθήσαμε δίπλα σε έναν βράχο; Εκεί έχασα το ψάρι, και δε με έκανε να ξεχάσω να σου το αναφέρω αυτό, παρά μόνο ο Σατανάς, και (το ψάρι αναστήθηκε και) πήρε τον δρόμο του στο νερό με θαυμαστό τρόπο.»

قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ ۚ فَٱرْتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصًۭا ﴿٦٤﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Αυτό ακριβώς που επιδιώκαμε (επειδή εκεί θα βρούμε τον Αλ-Χάντιρ).» Έτσι γύρισαν πίσω, ακολουθώντας τα βήματά τους που άφησαν πριν.

فَوَجَدَا عَبْدًۭا مِّنْ عِبَادِنَآ ءَاتَيْنَـٰهُ رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَـٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًۭا ﴿٦٥﴾

Έτσι, βρήκαν έναν από τους δούλους Μας (τον Αλ-Χάντιρ), στον οποίο χαρίσαμε έλεος από Μας και τον διδάξαμε γνώση από Μας.

قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًۭا ﴿٦٦﴾

Ο Μωυσής του είπε (στον Αλ-Χάντιρ): «Θα μπορούσα να σε ακολουθήσω και να μου διδάξεις από ό,τι διδάχτηκες από ορθή γνώση (και καθοδήγηση που θα με ωφελήσει);»

قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًۭا ﴿٦٧﴾

Είπε (ο Αλ-Χάντιρ): «Δε θα μπορέσεις να έχεις υπομονή μαζί μου.

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَىٰ مَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ خُبْرًۭا ﴿٦٨﴾

Πώς θα μπορέσεις να έχεις υπομονή με κάτι για το οποίο δεν έχεις γνώση;»

قَالَ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ صَابِرًۭا وَلَآ أَعْصِى لَكَ أَمْرًۭا ﴿٦٩﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Θα με βρεις, αν θέλει ο Αλλάχ, υπομονετικό και δε θα παρακούσω καμία από τις εντολές σου.»

قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعْتَنِى فَلَا تَسْـَٔلْنِى عَن شَىْءٍ حَتَّىٰٓ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًۭا ﴿٧٠﴾

Είπε (ο Αλ-Χάντιρ): «Αν λοιπόν με ακολουθήσεις, μη με ρωτήσεις για οποιοδήποτε πράγμα (κάνω) μέχρι εγώ να σου το αναφέρω (και να σου το εξηγήσω).»

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِى ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَا ۖ قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا إِمْرًۭا ﴿٧١﴾

Αναχώρησαν λοιπόν και οι δύο, ώσπου όταν επιβιβάστηκαν σε ένα πλοίο, το τρύπησε (ο Αλ-Χάντιρ, παρόλο που οι ιδιοκτήτες του πλοίου, τους μετέφεραν δωρεάν ως σεβασμό για τον Αλ-Χάντιρ). (Ο Μωυσής) είπε: «Το τρύπησες για να πνίξεις τους επιβάτες του; Πράγματι, έχεις κάνει κάτι τρομερό!»

قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًۭا ﴿٧٢﴾

(Ο Αλ-Χάντιρ) είπε: «Δε σου είχα πει ότι δε θα μπορέσεις να έχεις υπομονή μαζί μου;»

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِى بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِى مِنْ أَمْرِى عُسْرًۭا ﴿٧٣﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Με συγχωρείς γι' αυτό που ξέχασα! Και μη μου κάνεις το θέμα μου (στο να μάθω από σένα) να είναι πολύ δύσκολο.»

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَـٰمًۭا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًۭا زَكِيَّةًۢ بِغَيْرِ نَفْسٍۢ لَّقَدْ جِئْتَ شَيْـًۭٔا نُّكْرًۭا ﴿٧٤﴾

Στη συνέχεια, προχώρησαν μέχρι που συνάντησαν ένα αγόρι και (ο Αλ-Χάντιρ) το σκότωσε. (Ο Μωυσής) είπε: «Σκότωσες μία αγνή (αθώα) ψυχή (που δεν έχει διαπράξει καμία αμαρτία, άδικα και) χωρίς να είναι αντίποινα για δολοφονία μίας άλλης (ψυχής); Πράγματι, έκανες κάτι τερατώδες!»