Διαβάστε τη Σελίδα 320 του Κορανίου

فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ ٱلْمَلِكُ ٱلْحَقُّ ۗ وَلَا تَعْجَلْ بِٱلْقُرْءَانِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضَىٰٓ إِلَيْكَ وَحْيُهُۥ ۖ وَقُل رَّبِّ زِدْنِى عِلْمًۭا ﴿١١٤﴾

Ύψιστος είναι ο Αλλάχ (και Ανώτερος από κάθε ατέλεια), ο Αλ-Μάλικ (ο Βασιλεύς), ο Αλ-Χακκ (ο Αληθινός Θεός). Μη βιαστείς (ω, Προφήτη) να απαγγείλεις το Κορ’άν (κατά την αποκάλυψη του από τον Γαβριήλ, λόγω της επιθυμίας σου να το απομνημονεύεις γρήγορα), πριν ολοκληρωθεί η αποκάλυψή του σε σένα. Και πες: «Κύριέ μου! Αύξησέ με σε γνώση.»

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِىَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُۥ عَزْمًۭا ﴿١١٥﴾

Πράγματι, είχαμε διατάξει τον Αδάμ πριν, (να μη φάει από ένα δέντρο), αλλά ξέχασε (την εντολή Μας και έφαγε αφού του ψιθύρισε ο Σατανάς), και δεν τον είδαμε να έχει δύναμη αποφασιστικότητας (να τηρήσει αυτό που τον διατάξαμε).

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ ﴿١١٦﴾

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπαμε στους Αγγέλους: «Πέστε όλοι σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος) ενώπιον του Αδάμ (ως χαιρετισμό και τιμή προς αυτόν, και όχι λατρεία).» Έτσι, έπεσαν όλοι σε Σιτζούντ στάση, εκτός από τον Ιμπλίς (Σατανά, που ήταν τζινν και όχι Άγγελος), που αρνήθηκε (και έγινε αλαζονικός).

فَقُلْنَا يَـٰٓـَٔادَمُ إِنَّ هَـٰذَا عَدُوٌّۭ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ ٱلْجَنَّةِ فَتَشْقَىٰٓ ﴿١١٧﴾

Είπαμε: «Ω, Αδάμ! Αυτός (ο Σατανάς) είναι ένας εχθρός για σένα και τη σύζυγό σου, οπότε μην τον αφήσεις να σας διώξει από τον Παράδεισο (με τους ψιθύρους του για διάπραξη αμαρτιών), γιατί τότε θα πέσεις σε δυστυχία.

إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَىٰ ﴿١١٨﴾

Για σένα (ως εύνοια από Μας) είναι ότι δε θα πεινάς μέσα του (Παραδείσου), ούτε θα είσαι γυμνός (λόγω έλλειψης ρουχισμού).

وَأَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا۟ فِيهَا وَلَا تَضْحَىٰ ﴿١١٩﴾

Και ότι δε θα διψάς μέσα του (Παραδείσου), ούτε θα υποφέρεις από καμία ζέστη.»

فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ ٱلشَّيْطَـٰنُ قَالَ يَـٰٓـَٔادَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلْخُلْدِ وَمُلْكٍۢ لَّا يَبْلَىٰ ﴿١٢٠﴾

Αλλά ο Σατανάς του ψιθύρισε και είπε: «Ω, Αδάμ! Να σου δείξω το δέντρο της αιωνιότητας και ένα βασίλειο που δε θα τελειώνει ποτέ;»

فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ ٱلْجَنَّةِ ۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ ﴿١٢١﴾

Έτσι, έφαγαν απ' αυτό (το δέντρο), και έτσι, τα απόκρυφα σημεία τους έγιναν φανερά σ’ αυτούς (αφού αφαιρέθηκε το κάλυμμα -ή το φως- που τα έκρυβε), και άρχισαν να τα καλύπτουν με τα φύλλα του Παραδείσου. Ο Αδάμ παράκουσε την εντολή του Κυρίου του, και έτσι ξεπέρασε τα όρια (του επιτρεπτού γι' αυτόν, και έκανε αυτό που δεν έπρεπε να κάνει).

ثُمَّ ٱجْتَبَـٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَىٰ ﴿١٢٢﴾

Έπειτα, ο Κύριός του τον επέλεξε, δέχτηκε τη μεταμέλειά του και τον καθοδήγησε.

قَالَ ٱهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًۢا ۖ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۭ ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّى هُدًۭى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَاىَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَىٰ ﴿١٢٣﴾

(Ο Αλλάχ) Είπε: «Πέστε όλοι μαζί απ' αυτόν (τον Παράδεισο προς τη γη), ως εχθροί ο ένας για τον άλλον (ο Σατανάς είναι εχθρός για τους ανθρώπους, και το αντίστροφο). Και αν θα σας έλθει μία καθοδήγηση από Εμένα, τότε όποιος ακολουθήσει την καθοδήγησή Μου, δε θα παραστρατήσει (από την αλήθεια), ούτε θα ταλαιπωρηθεί (από την τιμωρία στη Μέλλουσα Ζωή).

وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِى فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةًۭ ضَنكًۭا وَنَحْشُرُهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ أَعْمَىٰ ﴿١٢٤﴾

Αλλά όποιος αποστρέφεται από την Υπενθύμισή Μου, θα έχει μία άθλια ζωή, και την Ημέρα της Ανάστασης θα τον φέρουμε προς τον τόπο συγκέντρωσης, τυφλό.»

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِىٓ أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًۭا ﴿١٢٥﴾

Θα πει (αυτός που αποστράφηκε από την Υπενθύμισή Μου): «Ω, Κύριέ μου! Γιατί με έφερες στον τόπο συγκέντρωσης τυφλό, ενώ είχα όραση (στην εγκόσμια ζωή);»